Koningseider

Woensdag 4 april 2018
Er is een tijdje geleden een koningseider gesignaleerd tussen de waddeneilanden en de laatste paar dagen zit hij vlak bij de kust van Texel. Het lijkt mij zo gaaf om die eens te zien en te fotograferen dat ik er op af ga. De trein heeft 20 minuten vertraging en ik huur gauw een OV-fiets in Den Helder en ga met een rotgang naar de boot. Ik haal hem net.
Bij de boot vliegen altijd veel meeuwen en vooral mantelmeeuwen.

Ik fiets langs de weilanden met aardig veel lammetjes, maar ik zie ook een dood schaap liggen. Bij een knuffelboerderij aan de overkant ga ik dat even melden.
Bij strandpaal 15 zet ik mijn fiets neer en ga het strand op. met mijn verrekijker zie ik heel ver vogelaars staan, dat is nog een heel eindje tippelen. Er staan niet eens zoveel vogelaars. Ze roepen wel steeds: “Daar zit hij.” Helaas zie ik hem helemaal niet. Om een uur ben ik het strand op gegaan en pas om half 3 zie ik heel vaag de koningseider. De meeste andere vogelaars hebben het gezien en vertrekken en ik ga met een man uit Leeuwarden achter de koningseider aan die nu noordelijker zit. Die man heeft een telescoop en ik mag even kijken als hij hem in beeld heeft. Wow, nog mooier dan ik dacht, nu nog op de foto proberen te krijgen.
De scholeksters staan op een strekdam, die staat nu nog onder water, als het later laag water wordt kan ik samen met die man daarop lopen en komen we veel dichterbij.

Er zitten honderden eiders. De donkere zijn de vrouwtjes en de mannetjes horen een roze borst te hebben, maar is moeilijk te zien.

De koningseider zwemt een beetje achter de eiders en eindelijk heb ik hem zelf in beeld.

Wat een apart beest! Ik ben er heel blij mee.

Ik heb mijn foto’s even bekeken op mijn toestel en ben tevreden. Omdat ik vanavond een vergadering heb wil ik wel de veerpont van 5 uur terug hebben, daarom ga ik 10 voor 4 weg. Wel jammer want nu heb ik hem eindelijk aardig in beeld en ik had wel langer willen blijven om hem nog beter op de foto te krijgen.
Ik sta hier op het piertje en er komen donkere luchten aan.

Er is wel regen voorspeld, maar ik heb geen druppel gehad.

Onderweg hoor ik een wulp, wat een prachtig geluid. Ik zie er een in het land te foerageren.

Ik moet wel hard fietsen om de veerpont weer te halen, maar stap toch nog even af om deze leuke lammetjes te fotograferen.

En nog 2 in dezelfde wei.

Ik haal de veerboot van 5 uur precies.
Als ik in Den Helder in de trein zit regent het behoorlijk, later gaat de zon schijnen en wordt het stralend weer.

Bijna bij Uitgeest.

Kuifaalscholver

Maandag 2 april 2018, tweede paasdag
’s Morgens is er een excursie van de KNNV bij Beeckestijn. Het is nogal vochtig weer, toch een leuke groep mensen. Het is nog niet overdadig met stinzeplanten. De vroege hyacint staat er wel mooi bij.

Gelijk er achter aan heb ik strandwacht. Ook leuk want de hele groep was uitgenodigd. Frank heeft nog het schildje van een harig porseleinkrabbetje meegenomen die we vorige keer hadden gevonden. Kleintje hoor!

Na het koffiedrinken ga ik nog naar de pier. Het mannetje kuifaalscholver zwemt meer aan het begin van de pier. Die kuif is wel heel geinig en lijkt wel uit 2 staartjes te bestaan.

Eens kijken of de zwarte zee-eenden er nog zitten. Nog maar een paar, wel een met een afwijkende kleur, misschien nog jong? Staat niet zo in het vogelboek.

Wat een grote platpoten hebben ze.

De kuifaalscholvers zijn zeker dol op botervisjes, die vangen ze vaak.

Zelden zie ik ze zo mooi in zomerkleed.

Bij het katje die ik een paar dagen verzorg zit een voorjaarszakdrager bij de voordeur.

Bovenaan zit een kleine voorjaarsuil.

Vogelhospitaal

Zaterdag 31 maart 2018
Er is open dag bij het Vogelhospitaal. In een vitrine staat een kerkuil en een koekoeksjong, kan ik ze gelijk even van dichtbij bekijken.

In de ziekenboeg zitten Turkse tortels.

Ik ben gek op hanen.

Vrijwel windstil. Ik fiets langs de Vondelweg.

Langs het weggetje naar Spaarndam staan knotwilgen.

Lepelaars

Vrijdag 30 maart 2018
Langs het fietspad vanaf badminton richting Gruijters, zitten 2 putters in de bomen.

Voor het eerst zie ik een grote lijster, dan ben ik al bij het landje van Gruijters.

Daar blijf ik niet lang, want ik wil naar de lepelaars. In de Heksloot lopen meerdere grutto’s net aan de overkant van de sloot. Normaal staan ze in het water, nu moet hij naar het slootje om te drinken.

Als het goed is broeden ze hier in de weilanden.

Omdat het al later in de middag is heb ik geen last van de zon voor het fotograferen van de lepelaars. Hij maakt even een overstapje naar een andere boom.

Hij zoekt precies het goede takje uit.

Zo heerlijk onhandig met die lange poten en lange snavel.

Kuifjes

Donderdag 29 maart 2018
Al jaren naar uitgekeken en eindelijk zie ik een kuifduiker bij de pier. Ver weg en half in zomer- en half in winterkleed, maar ik ben er blij mee, want het rode oog is ook te zien.

De drieteentjes op de pier vliegen naar een blok in de zee en gaan mooi op een rijtje zitten.

Leuk dat er ook een man kuifaalscholver aan het eind van de pier zit. In zomerkleed, dus met kuif. Hij duikt 2 botervissen op.

Zijn eega is ook aan het vissen en heeft er ook 2.

Daarna vindt ze het tijd om een ander tijdverdrijf te proberen.

Hij snapt het denk ik niet helemaal, want er gebeurt niets.

Ze lijkt wel enigszins teleurgesteld.

Mooie wolken aan de horizon.

Krooneenden

Maandag 26 maart 2018
Er staat niet zo veel wind en ik stap op de fiets naar de AWD, ingang Pannenland. Ik hoop nog wilde zwanen, krooneenden of een klapekster te zien. Onderweg kijk ik nog even bij Brouwerskolk of de zaagbekken er nog zitten, niet dus. Dan maar gauw doorrijden naar de AWD.
De achternagels van deze boomleeuwerik lijken wel stiletto’s.

Op de Zwanenplas zitten de krooneenden niet, wel veel kuif- en slobeenden en wat wilde eenden en een brilduiker die zich uitschudt.

Toch heb ik geluk, want hier staat veel riet voor het water.

Ik loop over een rooster over het water en zie daar de krooneenden zitten, jippie. En hier staat niet veel riet er voor en ze zitten vrij dichtbij. Het zijn er 49!

Ze eten waterplanten.

En daarvoor duiken ze steeds onder. Een mannetje en vrouwtje zijn nog in beeld.

Mannetjeshert aan de andere kant van het Rechter Schusterkanaal.

Ik loop het infiltratieterrein in waar je niet van de paden af mag. Door de vele bezoekers handtam gemaakt komt dit vosje naar me toe. Als ze ziet dat er niets te halen valt loopt ze rustig weg.

Er komt een agressieve zwaan aan vliegen die het gemunt heeft op een grauwe gans.

Sommige kanalen liggen hier droog, maar niet allemaal.

Dat komt goed uit, want een jonge knobbelzwaan moet de was nog doen.

Een zwaan komt statig naar een andere zwaan zwemmen en dan hebben ze een begroetingsritueel.


Een mannetje boomleeuwerik zit mooi te zingen en er komt een vrouwtje aan.

Ze biedt zich aan, maar dan heeft hij hoofdpijn denk ik, want er komt niks van.

Precies 5 uur gelopen en 2 uur gefietst (op de elektrische fiets).

Moppie en Izzy

Zondag 25 maart 2018
Moppie is de buurt aan het verkennen, maar ik vind dat wel eng. Stel dat ze de straat op gaat en onder een auto komt.

Ik hoop dat ze in de buurt van Izzy blijft, want die gaat tegenwoordig niet meer naar de straat.

Gelukkig komt Moppie voorlopig wel steeds heel snel terug.

Gister heb ik een zakje gruis van het strand meegenomen en vandaag bekeken, wat een leuke kleine schelpjes komen er uit. Een heel klein wenteltrapje, wadslakjes, tepelhorentjes, een alikruikje en het enkele schelpje is een tweetandschelpje.

Zeebaars

Zaterdag 24 maart 2018
Het strand wordt weer verruïneerd voor races met vrachtwagens. Gelukkig niet aan de kant waar wij schelpen tellen. Daar zijn vissers weer bezig geweest met het mollen van vissen. Eerst een dode zeebaars. De kleur op zijn rug is groenig.

De kieuwen van een kabeljauw zijn hier goed te zien, ik wist niet dat die zo’n mooie kleur hebben.

We vinden een paar zeedruiven, ze zijn vrij groot. De haartjes langs de banen trillen heen en weer.

Er liggen vrij verse gevlochten fuikhorens op het strand en we vinden ook de eitjes hiervan.

Geen wolkenlucht is ooit hetzelfde, weer heel bijzonder.

Na het koffiedrinken ga ik nog de pier op, ook al is het al 6 uur, daarom krijgt het water een wat rozige kleur, wat best mooi is bij die zwarte zee-eenden. Ze lijken wel wat opgewonden.

Misschien komt dat door dat ene vrouwtje, (misschien is het een mannetje, maar nog jong).

Kluten

Vrijdag 23 maart 2018
Jammer van het grauwe weer, want de grutto’s zitten niet zo ver weg.

Er komen al meer kluten op het landje van Gruijters.

Ik zie de laatste tijd al meer blauwe reigers.

Heggenmus

Donderdag 22 maart 2018
In de tuin komt af en toe een heggenmusje.

Zag ik steeds één koolmeesje bij het pimpelmeesje, vandaag zie ik 2 pimpelmezen en 2 koolmezen. Hij klemt een zaadje tussen zijn poten en pikt er dan in.

Man eider

Woensdag 21 maart 2018
Ik zou een treinreis maken en gaan wandelen, maar op het station zie ik dat mijn vrije-reis-dagen al op zijn. Dan kan ik mooi naar de pier vandaag, want er staat weinig wind eindelijk. Ik ga eerst naar huis voor koffie en dan laat ik de poezen buiten. Moppie moet alles nog ontdekken in de tuin.

Op weg naar de pier kom ik langs het strand, waar nog steeds die wonderbaarlijke hoopjes zijn.

Als zeehonden een vis hebben gevangen laten ze die trots zien boven water en daarmee lijken ze ook meeuwen te pesten.

Jammer dat de zwarte zee-eenden vrij ver zitten. Het zijn er 14: waaronder 1 vrouwtje.

Ik tref het dat er een man eider zit, die vind ik zo mooi. Die groene kleur in zijn nek is zo apart.

Oeverpieper.

Als ik een kuifaalscholver zo dichtbij zie dan herken ik hem wel gelijk.

Kanoeten met regendruppels op hun rug.

Ik tel 61 overvliegende rotganzen.

Aan de andere kant van de pier zit ook een man eider, ik heb hem niet zien overvliegen, dan is dit nummer 2. Hij heeft een zeester gevangen.

In de jachthaven vliegen de musjes tussen de stenen en daar plukken ze veertjes tussen vandaan.

Zandstructuren

Maandag 19 maart 2018
Alhoewel het niet meer vriest is het toch ijskoud door de noordoosten wind, daarom gaan we niet het strand op maar lopen rond het Kennemermeer. Er is ook niet veel animo, we zijn met z’n drieën voor de excursie. Het ijswater hoopt zich op tussen het riet.

Aan de andere kant is het niet erg dat het nog zo koud is, anders hadden we hier laarzen nodig, nu lopen we over het ijs.

Na het koffiedrinken ga ik met Giel toch het strand op, aangestoken door het enthousiasme van zaterdag. Giel vindt resten van een wulp, jammer, die heeft de kou niet overleefd.

Bijzondere structuren op het strand.

Met wonderlijke formaties.

We zien dat dat komt doordat sneeuw en ijs zich ophoopt en daarom heen spoelt het opkomende water.

Anemoondag

Zaterdag 17 maart 2018
De mensen die schelpen tellen zijn uitgenodigd voor de Anemoondag in Tiel. Het is behoorlijk druk, want ook de duikers zijn ruim vertegenwoordigd. Er is zoveel aanbod van lezingen en workshops dat het moeilijk kiezen is. Ondertussen kan ik in verschillende lokalen ook de vondsten zien, o.a. de roggen- en haaieneieren.

Deze kleine schelpjes zijn op Corsica opgedoken.

Bij de lezing van een jonge knul Arie zou je zo gelijk het strand op willen om ook zulke leuke vondsten te doen. Wat weet hij er al ontzettend veel van.

Waterpieper

Woensdag 14 maart 2018
Vandaag neem ik de tijd bij het landje van Gruijters om op zoek te gaan naar de waterpieper. Een man wintertaling is zich niet bewust van de mooie kleuren om zich heen.

Een paar kluten staan te ver weg, maar als ze gaan vliegen kan ik toch een aardige foto van ze nemen.

Meer dan honderd grutto’s staan in het water, veel staan te slapen, tot ze allemaal weer op de wieken gaan. In het midden onderaan vliegt ook een tureluur mee.

Het is zo’n prachtig gezicht, zo heb je een heel wit beeld en draaien de grutto’s om dan is het beeld donker.

Wat een mooi vliegbeeld.

Zie ik de waterpieper eindelijk denk ik dat het de boompieper is, want ik dacht dat de waterpieper een grijze kop heeft, maar dat zijn de zomerkleuren. Thuis heb ik ze vergeleken en heb ik gelukkig toch nog de waterpieper op de foto gezet.

Canadese gans met waterdruppels onder zijn buik.

Ik vind dit zo’n komisch gezicht die 2 tureluurtjes zo rennend tussen de grutto’s door.

Op de terugweg weer de grote zilverreiger tegengekomen. Hij had tuk bij het vissen.

Man wintertaling

Zaterdag 10 maart 2018
Man wintertaling lekker aan het grutten in de modderplas van het landje van Gruijters.

Er is niet veel te beleven vandaag, de grutto’s staan vandaag liever op het land van Nova Zembla.

Op de terugweg vliegt een grote zilverreiger van het ene landje naar het andere en ik er achteraan, toch nog te ver weg. Jammer, want hij staat wel in bruidskleed.

Een klein vogeltje die aan komt vliegen misschien interessant? Mwoah, het is een roodborsttapuit.

Vliegende grutto’s

Vrijdag 9 maart 2018
Terwijl Moppie voor het raam zit te gluren …

ligt Izzy zich lekker op bed te vervelen.

Na het badminton fiets ik weer door en bij het Fort zit een blauwe reiger wel heel dichtbij.

Er staan een stuk of 100 grutto’s in het water van het landje van Gruijters en opeens vliegen ze allemaal op.

Wat een feest als ze er weer zijn.

Op het hoekje bij Velserbeek zit een zanglijster.

Vis met zeehond

Woensdag 7 maart 2018
Op weg naar de pier kom ik langs de jachthaven, daar zwemt net een mooie dame brilduiker.

Bij de inham nog voor de eerste vuurtoren ligt een dode vis. Ik weet hem d.m.v. de staart en de vinnen op naam te brengen. Het is een zeebaars. De tureluur en kokmeeuw hebben geen interesse.

Geinig dat het net lijkt of de kanoet in de weerspiegeling een heel groot oog heeft.

Acht bergeenden, bijna aan het eind van de pier.

Sneu hoor, die vis leek wel in zijn zondagse pak met dat vlinderdasje, misschien had hij net een feestje.

Een rotgans met waterdruppels op zijn buik.

Aan de andere kant van de pier nog een zeehond met vis, misschien wel dezelfde zeehond als daarnet en is hij gauw om de pier heen gezwommen, want ze zijn best snel. Zie je die klauwen om die vis?

Jammer dat ze zo ver weg zitten, want het zijn wel toppers en die zie je niet vaak.

Mevrouw eider heeft vandaag haar panterprint-huispak aangetrokken.

Verder zie ik nog 3 mannen en 3 vrouwen van de zwarte zee-eend en dichter bij de kust nog een man en een vrouw, bovendien zitten die ook wat dichterbij.

Moppie naar de tandarts

Dinsdag 6 maart 2018
Bernadette komt me halen zodat we met de auto naar de dierenarts kunnen, want Moppie haar gebit moet behandeld worden. Nadat we Moppie afgeleverd hebben gaan we naar de Zoete Inval om koffie te drinken voordat we een wandeling gaan maken daar in de buurt. Want 8 april hebben we daar een uitje van badminton met een wandeling daar ergens. Het water in de Buiten Liede ligt er roerloos bij.

We worden nieuwsgierig welke boom er zulke mooie ronde knopjes heeft. Het is dus de linde.

Die haan heeft het goed voor elkaar met zijn schattige kippetjes.

Vier witte soepganzen in het ijskoude water.

Over de weilanden zien we een zilverreiger vliegen en onderweg in de auto zien we ook nog 3 lepelaars vliegen.

Ik haal Moppie ’s middags op. Ze heeft niet veel tanden en kiezen meer over: alleen 2 hoektanden en de kleine tandjes. Ze kijkt nog wat lodderig, maar ze springt al vrij direct op mijn schoot als we thuis zijn.

Er zit een steekmug in de kamer en ik wil hem fotograferen voordat ik haar dood sla. Helaas ben ik haar na de fotoshoot even kwijt, het duurt niet lang of ik voel waar zij zit ;-( Tjakka, gatsie, nu zit mijn vinger onder het bloed.

Rosse grutto en kanoeten

Maandag 5 maart 2018
Vandaag hebben we heel laag water en we verwachten leuke strandvondsten, maar dat valt tegen. Het is wel uitzonderlijk mooi weer en heerlijk om op het strand te lopen. Dicht bij de pier loopt een rosse grutto en net als ik een foto neem loopt een bontbekpleviertje voorlangs.

De rosse grutto heeft een lekkere worm te pakken.

Omdat het zulk laag water is ga ik kijken of er nog zee-anemonen bij de blokken zitten. Niet gezien, maar ik kan wel mooi de kanoeten fotograferen.

Ik neem even de tijd om het puntige korstmoswier te fotograferen.

Op het strand zijn bulten bijgekomen en in de laagtes liggen de aangespoelde schelpen. Heel vreemd, dit hebben we niet eerder gezien. Het zal waarschijnlijk wel door de vorst en de harde wind gekomen zijn.

IJs Mooie Nel

Zondag 4 maart 2018
Weinig kans meer om te kunnen schaatsen, de dooi valt hard in. Maar het ijs is niet zo snel weg en bij de Mooie Nel heeft het zich prachtig tussen het riet genesteld. Een blauwe reiger staat er stiekem achter.

Er is daar een uitstroom van het gemaal waar een groot wak is. De meerkoeten doen zich daar tegoed aan driehoeksmossels. Er liggen tientallen op het ijs. De meerkoeten duiken ze op en brengen ze dan op het ijs om ze op te peuzelen.

De krakeenden hebben andere dingen te doen. Als ze baltsen doen ze de borst vooruit en gooien ze hun kop in hun nek.

Mannetje kuifeend vindt het wel goed zo.

De krakeenden zijn wat onrustig, vliegen een rondje en landen weer op het ijs.

Dit had een prachtige ijsbaan kunnen zijn, de betrouwbaarheid is nu al ver te zoeken.

De meerkoeten duiken zelfs hele trossen driehoeksmosselen op.

IJs op het landje van Gruijters

Zaterdag 3 maart 2018
De zon schijnt en ik wil mijn geluk nog eens beproeven en ga kijken of de barmsijsjes er nog zitten. Misschien is het te koud, want ik zie ze niet. Bij het bruggetje zitten er ijsklompjes aan het riet.

Ach, ik had mijn schaatsen mee willen nemen, al zo lang niet geschaatst.

Bij het Fort is ook al weinig kans op vogels doordat het daar net zo goed dichtgevroren is.

Net stond ik aan de overkant te kijken of er misschien een waterral zit, kom ik hem aan deze kant tegen. Sony A77ii 400mm

Hij rent over het ijs naar de andere kant waar de boom over het water hangt en daar zie ik hem nog een heel tijdje scharrelen.

Gewone wilde eend? Ja, maar het is toch een pracht!!

Wintertalingen

Dinsdag 27 februari 2018
Moppie wil heel graag bij mij in de buurt zijn, dus als ik op de computerstoel zit, ligt zij op de printer, maar ze moet mij wel in de gaten houden natuurlijk.

De sloten zijn al aardig dichtgevroren. Het landje van Gruijters is bijna dicht, nog een wak over voor de wintertalingen.

Het grote water IJ is nog open. Stelletjes smient zitten daar.

Altijd mooi hier, vooral met de zon op het riet en donkere wolken er achter.

Tafeleenden heb ik hier niet eerder gezien bij het Fort.

De smienten vonden het water denk ik te koud, met de soepganzen zijn ze het land op gegaan.

Ik kijk op de terugweg goed bij het slootje waar van de week het ijsvogeltje zat, maar het slootje is dichtgevroren. Een mannetje en vrouwtje wintertaling lopen daar op het ijs.

Zo grillig kunnen de wolken zijn.