Wat een vangst

Maandag 19 februari 2018
Jammer dat het vandaag een stuk minder is met grijs weer en meer wind. We zijn ook maar met 4 vrouwen aan de maandelijkse wandeling bij het Kennemermeer begonnen. We gaan gelijk het strand op, lopen de pier tot het eind, maar zien niets bijzonders. Totdat we bijna weer aan het begin van de pier zijn. Daar heeft een aalscholver een zeedonderpad te pakken en niet zo’n kleintje ook. Hij probeert hem goed in zijn bek te krijgen, waarbij de donderpad even ontsnapt.

Onder water krijgt hij hem weer te pakken.

Weer worstelen om de vis met zijn kop het eerst naar binnen te krijgen.

Aan de gekleurde vinnen zie ik dat het een zeedonderpad moet zijn.

Nog een keer slaan en dan gaat hij zo heel naar binnen.

Heel veel krabbensoorten

Zondag 18 februari 2018
Wat een heerlijk weer om schelpen te tellen. Langs de eblijn vinden we niet veel, bij de pier is echter een plekje met heel veel krabben. Zelfs gemarmerde zwemkrabben.

Elf helmkrabben in totaal, waarvan 1 vrouwtje met eitjes.

Een juveniele noordzeekrab, wat een scheetje.

Verder veel grijze zwemkrabben, 2 gewone, gewimperde zwemkrabben, een stuk van een fluwelen zwemkrab, een poot van een wolhandkrab, een strandkrab en 2 nagelkrabben.

Ik vind een plukje roodwier dat Frank determineert als veelvertakt pluimwier. Hij doet het in een potje, dat ziet er heel mooi uit.

Vliegende drieteenstrandlopers

Zaterdag 17 februari 2018
Het begint al meer op voorjaar te lijken en ik ga bij de pier kijken. Ik was al bang dat er niets zou zitten tot ik drieteenstrandlopertjes bij elkaar zie zitten. Op de foto’s tel ik er 200. Opeens vliegen ze allemaal op.

En aan de zuidkant van de zuidpier zitten er nog eens ongeveer 72.

Puttertjes

Donderdag 15 februari 2018
In de duinen bij Beverwijk zijn barmsijsjes gesignaleerd. Die zou ik zo graag op de foto willen zetten, dus hup op de fiets die kant uit. Daarbij kom ik langs de afgebrande Schouw. Het graffiti is nog mooi gebleven.

Bij de Voorweg de duinen in en dan ben ik al heel snel op de plek waar de barmsijsjes moeten zitten. Er staan daar dennen in een weiland waar schrikdraad omheen zit.

Daar zie ik wel een groep puttertjes waar ik dus niet dichterbij kan komen.

Verder is het oorverdovend stil met vogelgeluiden in de duinen. Ik ga langs de Noordermaatweg terug, langs de waterberging. Ook daar zit bijna niets. Gelukkig wel een zwaan dichtbij die met zijn veren pronkt in de zon.

Kuifmees, waterspreeuw en nog meer

Woensdag 14 februari 2018
Ik had vandaag alle geluk van de wereld. Onderweg naar de AWD stop ik bij de Brouwerskolk, misschien zijn daar de grote zaagbekken weer. Ik tref het wel een mannetje slobeend komt vrij dichtbij. Die kleuren! En dan vooral dat lichtblauwe tussen de vleugels.

Grappig dat het net lijkt alsof hij 2 ogen heeft aan 1 kant. Een gele en een zwarte (vlak er naast). Hij heeft net zijn veren uitgeschud en nu zijn de staartveren ook zichtbaar.

Achter me hoor ik een winterkoninkje. Vlak bij me, ik moet het moment afwachten dat hij wat vrij komt te zitten.

Krakeendman die de vrouwtjes uitnodigt: Kom in mijn armen, het is Valentijnsdag. 😉

Als hij uitgewapperd is zijn de kleuren goed te zien.

De grote zaagbekken zijn er wel. Vrij ver weg, af en toe wat dichterbij tot er weer wandelaars aan komen. Opeens zie ik ze achter elkaar aan zitten.

Op de foto’s zie ik dat die ene een baars heeft gevangen en die ander wil daar ook wel een hapje van.

Later dan ik wilde (maar dat vind ik helemaal niet erg) fiets ik door naar de AWD. Gelijk bij de ingang zit een bruine kikker, die is er vroeg bij, want de temperaturen zijn nog om het vriespunt.

Ik kom een man tegen die zegt dat niemand nog de waterspreeuw heeft gezien. Dat zou wel jammer zijn, maar het is mooi weer en ik ga gewoon genietend wandelen, ik zie wel, meestal heb ik geluk. Nog groter is mijn geluk als ik een kuifmees zie en hoor. Mensen vragen wat ik zie en ik zeg heel enthousiast: Een kuifmees. Die man wijst naar een vogeltje en ik volg die en dat blijkt een glanskop te zijn, ook heel erg leuk.

Maar ik ga natuurlijk voor de kuifmees en ja hoor, ik zie hem weer.

Ik kan er nog een goede foto van maken ook. Ik ben hier heel ontzettend gelukkig mee.

Ik loop door langs het kanaal en dan kom ik ook nog de waterspreeuw tegen. Mijn dag kan niet meer stuk.

En wat is het genieten in dit mooie gebied.

Ik ben best moe en ga even zitten, vlak bij het jonge damhertje.

Als ik weer op sta zie ik nog een grote gele kwikstaart ook.

En dan thuis nog verwend worden met een bos bloemen.

Wat een golven

Dinsdag 13 februari 2018
Vanmorgen ben ik naar badminton in de Duinwijckhal geweest. Was leuk. De zon schijnt ’s middags ook nog uitbundig en ik fiets naar de pier, die is afgesloten en er is ook niet veel te beleven. Ik ga naar het Kennemermeer en volg het pad aan de westkant, daar ga ik het strand op. Het zand waait over het strand, er staat meer wind dan ik verwachtte. De golven waren dan ook spectaculair.

Langs het Kennemermeer wandel ik terug en ik kom al de eerste bloem van het hoefblad tegen en er volgenden al snel meer.

Bizar zo weinig vogels er in de struiken zitten, een paar eksters, verder helemaal niets, zelfs geen mus. Op het water wel veel meeuwen en in de zuidhoek toch wel een dertigtal tafeleenden.

Ik fiets nog even door langs het semafoor, misschien zitten er nog puttertjes. Nee dus, weer helemaal niets.

Wilde eenden

Maandag 12 februari 2018
Ik had het al voorspeld. Toen ik de hondjes 2,5 maand had was het donker en nat weer met een enkele keer een zonnetje. Nu ze weg zijn heb ik mazzel, de zon schijnt en ik kan er op uit. Bij het landje van Gruijters zitten wintertalingen op het water, toch nog wat. Dichterbij echter de wilde eenden. Dit is een vrouwtje.

Het mannetje komt net weer boven met zijn groene en bronskleurige kop.

Er staat wel wat wind, daarom heeft de blauwe reiger een windhooskapsel.

Bij het water richting het fort zie ik in de verte achter het fort een nonnetje, daar kwam ik voor, maar veel te ver weg. Een tjiftjaf zit wel vlak voor me, maar dan heb ik de camera nog niet in mijn handen. Op de terugweg zie ik een buizerd in het weiland staan. Ik sluip dichterbij, natuurlijk ziet hij me en vliegt de boom in.

Hortus Leiden

Zaterdag 10 februari 2018
Het is de laatste dag dat ik mijn vrij-reizen-dag met de trein op kan maken en ik ga naar Leiden, naar de Hortus Botanicus. Het heeft een beetje geregend, maar de zon schijnt heerlijk. Helleborus met regendruppels.

Er zijn 2 kleine aquaria met mooie vissen.

Hier kan je wel heel relaxt van worden.

Geinige kleuren hebben ze ook.

Ik weet niet hoe deze bloemen heten.

Witte orchidee.

Bekerplant die insecten lokt.

Portugese zonnedauw, lokt insecten die in het kleverige sap blijven hangen en dan verteerd worden.

Zo kom je wel van je insecten af.

Bij nog een vleesetende plant staat een waarschuwing: betreden op eigen risico 😉

Er vliegen al honingbijen en gelukkig kunnen ze bij de helleborus terecht. Verderop staat een bijenkast.

In de eettuin staat Afrikaanse aubergine, apart kleurtje zeg.

Een of andere treurboom.

Leiden is een leuke stad om in te wandelen, er zijn heel wat bezienswaardigheden, zoals deze poort.

Afscheid van Beppie en Haas

Donderdag 8 februari 2018
Nog een keer uitlaten voordat ze vertrekken. Haas staat hier in de starthouding, als ze eenmaal van start is kan ze pittig rennen, alhoewel ze ook wel eens de verkeerde kant op rent en dan moet ik er gauw achteraan.

Ik zal ze missen die schatjes. Al had ik niet zoveel verplichtingen zou ik ze best willen adopteren.

Ik heb er het volste vertrouwen in dat ze een prima huisje krijgen. Ik krijg zelfs nog een afscheidscadeautje, zo lief.

Laatste dag

Woensdag 7 februari 2018
Maandag hoorde ik dat de hondjes geadopteerd zijn en morgen worden ze gehaald. Dus nog even lekker wandelen met ze. Haas til ik vaak, maar ze kan ook best rennen.

Beppie laat ik meestal los, maar ze snuffelt heel vaak en dan moet ze weer even inhalen 😉

Op de bank nog even uitgebreid knuffelen en dan stoeien ze ook weer met elkaar.

Bleek en Berg

Maandag 5 februari 2018
Ik ga weer met de maandelijkse wandeling met de KNNV mee. Het is heerlijk weer, beetje heiig.

Na de wandeling fiets ik richting Vogelmeer en Spartelmeer. Bij het Spartelmeer vliegen er 2 buizerds al meer mijn kant op.

Terug in de Herenduinen fotografeer ik de koniks. Een man stapt van zijn fiets en vertelt dat er een damhert verderop ligt te rusten, met een prachtig groot gewei. Gelukkig zie ik hem, want het was niet vlak langs het pad.

Grote zaagbekken

Donderdag 1 februari 2018
Het is mooi weer en ik ga er toch maar eens op uit. De hondjes kunnen wel een tijdje alleen zijn. In de duinen kijken de Schotse hooglanders of het gras verderop groener is 😉

En daarna heel onschuldig kijken.

Duinbeheerders vinden dat dennen niet in de duinen horen, maar ik zou het een gemis vinden als ze alles weghalen.

Bij het Spartelmeer zie ik 5 vrouwtjes zaagbek en 1 mannetje. Beetje ver weg en ook nog wat tegenlicht, maar verder zie ik vrijwel geen vogels, ook niet bij het Vogelmeer.

Dreigende luchten en ook nog een regenboog gezien.

Hier hoort het normaal droog te zijn, het is ontzettend nat en dat wordt wat als we straks weer de vlinderroutes moeten lopen.

Halsbandparkiet

Dinsdag 30 januari 2018
Er zijn 2 goudvinken gesignaleerd in Velserbeek, waar ik natuurlijk op af ga, zo lekker dichtbij, die kans laat ik niet lopen. Helaas zie ik ze niet, wel hoor ik de halsbandparkieten die al aardig het voorjaar in het hoofd hebben.

Mooie kleuren heeft deze wilde eend.

Het vrouwtje van de kuifeend heeft een witte buik. Ze staat er zo parmantig bij.

Een aalscholver zwemt steeds stukjes onder water op zoek naar prooi.

In de vogelkooi zit zo’n leuk grijs vogeltje.

Minipaddenstoeltjes

Dinsdag 23 januari 2018
Vanuit het buurthuis De Spil organiseren ze elke dinsdag een wandeluurtje. Vandaag is er een natuurgids mee. Ik ben nieuwsgierig en ga ook eens mee. Weer wat geleerd over de winter- en zomereik (die in de winter geen bladeren heeft). Leuke groep, helaas weinig te fotograferen. De minipaddenstoeltjes die in een boom groeien vind ik wel aardig, vooral met die schors van de boom.

Nieuw wier

Zondag 21 januari 2018
De laatste tijd kijken we steeds uit naar de grijze zwemkrab, de zwempoot heeft een langer segment aan de buikzijde dan de gewone zwemkrab. Deze krab hadden we al gauw als grijze gedetermineerd vanwege die poot, maar het is de gewimperde, dat is duidelijk te zien aan het ronde schild tussen de ogen.

Duidelijker kan het niet zijn: dit is het harig mosdiertje.

Vorige keer liet Frank een nieuw wier op de pier zien, de foto’s zijn toen niet gelukt. Het is een vrij klein wier en glimmend, daarom vallen de foto’s nu ook tegen. Het is puntig korstmoswier.

Nog net binnen de telzone vind ik een zeeappel. Met die tandjes in het midden eet hij.

Iemand heeft een heremietkreeft in zijn huisje meegenomen in de veronderstelling dat hij dood is, maar bij de koffietafel is het warm en hij komt zijn huisje uit. Het is alsof hij hier nog een schietgebedje doet.

Hij heeft mazzel, want ik breng hem terug in het water.

Vechtersbazen

Maandag 8 januari 2018
Vandaag geef ik een excursie i.p.v. Marja omdat zij met vakantie is. Ik dacht dat het wel leuk zou zijn om vogels te kijken bij het landje van Gruijters, maar dat valt tegen en nog meer omdat de waterplas bevroren is. We zijn met 6 dames, dat is wel gezellig en wat zijn we blij dat de zon schijnt. We blijven even kijken bij het bruggetje waar een blauwe reiger achter staat en we zien net het silhouet in het water weerspiegeld.

We hadden graag een nonnetje of ijsvogel gezien, helaas die waren er niet. Wel eksters.

Aan de andere kant van het bruggetje zien we de blauwe reiger fier staan.

Een stormmeeuw herken ik aan zijn typische kop en natuurlijk de grijsgroene poten.

We hebben een groep kramsvogels gezien, samen met koperwieken en spreeuwen. Als ik nog eens het rondje maak heb ik het geluk dat een kramsvogel vrij dichtbij staat.

Op weg naar huis kom ik langs de vijver van Velserbeek, daar zijn net de meerkoeten in hevig gevecht.

Ik vermoed dat een vrouwtje en mannetje een rivaal op zijn nummer zetten.

Het lijkt er op dat het ene mannetje de andere wil verdrinken, maar hij druipt af, licht gewond aan zijn snavel.

Maanlandschap

Zondag 7 januari 2018
Veel animo voor de strandwacht vandaag. We lopen met 7 man, zo kunnen we ons verdelen over het strand want we verwachten veel na de storm van donderdag. Yvonne en ik lopen het dichtst bij de duinen, daar is het hoge water niet geweest, want vrijdag heeft het voor het laatst geregend en de regendruppels zijn nog in het zand te zien. Het lijken wel kratertjes zoals op de maan.

We zijn extra vroeg begonnen vanwege de hoge verwachtingen, dus extra lang in een koude oostenwind. Die wind blaast het water tegen de golven in en dat geeft dit effect:


Helaas vallen de vondsten nogal tegen in de vloedlijn. In de eblijn vinden we veel meer. Veel Amerikaanse ribkwallen en enkele levende halfgeknotte strandschelpen. Bijzonder is dat we een gewimperde zwemkrab met eitjes vinden. Geen goede foto gemaakt. Tijdens het koffiedrinken maak ik wel foto’s van een brakwaterpok met eitjes, die vinden we ook vrijwel nooit omdat we de pokken niet allemaal van de ondergrond afhalen. Deze toevallig wel om naar de grondplaat te kijken.

Ik heb ook nog een lege knotszakpijp gevonden.

Als we de koffietent verlaten staat de zon net op het punt om rood onder te gaan, daarbij schijnt hij op de windmolens. Frank wijst mij daar op, want ik kijk bijna nooit naar de windmolens.

Torenvalk

Zaterdag 6 januari 2018
A.s. maandag geef ik een excursie bij het landje van Gruijters, met de nadruk op vogels. Vandaag kijk ik of het wel de moeite is. Eigenlijk niet, want er zijn bijna geen vogels daar, ik heb nog geluk dat ik een fazant zie en een torenvalk.