Nimf wants

Donderdag 9 maart 2017
Ik ben een beetje in de tuin aan het rommelen en verzet een pot. Daaronder zaten kleine rupsjes, ik denk van bladrollers.

Er zitten wel 4 soorten mos in de pot.

Het blauwe druifje begint voorzichtig te komen.

Ook komen er minibeestjes van ongeveer 1 mm tevoorschijn. Ik kan het met het blote oog niet eens goed zien en denk dat er een mannetje en vrouwtje rondlopen, maar de ene is een nimf van een wants, de Thomsons zaagpoot en de ander is een springstaartje, een Isotomidae-soort.

Lezing over het strand

Woensdag 8 maart 2017
Alle spullen klaarleggen voor de lezing die ik geef over het strand bij de KNNV, beetje spannend is het wel. Gelukkig heb ik Nico meegenomen om een paar foto’s en filmpjes te maken.

Tijdens de pauze is er veel belangstelling voor de spullen op tafel.

Ze willen natuurlijk ook precies weten hoe iets zit (weet ik veel?!).

Er waren toch 29 belangstellenden en de meesten kwamen na afloop nog even langs voor een vraagje of complimenten te geven, dus het was wel een succes.

Boomleeuwerik

Maandag 6 maart 2017
Na de excursie fiets ik door langs Groot Olmen. Vanmorgen heb ik geleerd hoe het geluid van de boomleeuwerik klinkt en hier hoor ik er een stuk of 4. Eentje kan ik fotograferen terwijl hij zijn kuif wat omhoog heeft, maar hij zit te ver weg. Een ander laat zich wel zien op de grond.

Ik wil ook nog even bij de vogelhut van het Vogelmeer kijken. Op het pad loopt een watersalamander, maar hij moet nog een heel eind naar het water en hij hijgt, dat zie ik aan zijn keelzak.

Hier ziet het duin er weer anders uit. Heerlijk die variëteit in de duinen.

Bij de vogelhut zitten geen vogels dichtbij, maar langs het fietspad zitten spreeuwen en kieviten. Wat een vleugels hebben ze en als ze vlak langs vliegen maken ze zo’n mooi geluid met hun vleugels.

Ik tref het wel, want ook puttertjes laten zich zien.

Bleek en Berg

Maandag 6 maart 2017
Goed weer voor de excursie met de KNNV. Dit keer naar Bleek en Berg. We storten ons op de mosjes, maar o, o, o, wat is dat moeilijk. Een of andere knikmos.

Chris ontdekt een cocon van een spinnetje. Het spinnetje zelf eet ook spinnen, soort: Ero spec.

Een wimperzwammetje op mest.

We lopen langs de Oosterplas.

Vreemde wolken vandaag.

Druppeltjes in haarmos?

Die glooiingen komen hier mooi uit.

Tussen de hele dunne blaadjes van boogsterrenmos verzamelt zich water.

Zeetulp

Donderdag 2 maart 2017
Gister heb ik ook nog een zeetulp gevonden (een soort pok), natuurlijk heb ik die meegenomen om op de foto te zetten.

Voor de eerste keer een gedoornde hartschelp gevonden. Even naast een kokkel gelegd.

Kleine burgemeester

Woensdag 1 maart 2017
’s Middags ga ik naar het strand om te kijken of ik nog een zwemkrab kan vinden met poten zodat ik kan zien of er een grijze zwemkrab tussen zit. Dicht bij de pier zie ik wel gelijk een kleine burgemeester. Ervoor staat een jonge zilvermeeuw en zo kan je goed het verschil zien: de zilvermeeuw heeft zwarte vleugeleinden.

Ik heb het hele strand afgezocht, maar helemaal geen hele zwemkrabben gevonden. Er liggen wel heel veel mosselen en dat komt omdat het zo’n goed mosseljaar is geweest, dus eigenlijk door overvloed liggen ze nu op de vloedlijn.

Een levende grote heremietkreeft in een grote tepelhoren. Met zijn schele oogjes kijkt hij of de kust veilig is.

Er ligt ook een dode heremietkreeft. Zo kan je goed zien hoe kwetsbaar zijn achterlijf is, daarom kruipen ze altijd in een schelp.

Op een andere grote tepelhoren zit een torentje van muiltjes.

Er lopen heel wat steenlopertjes te grazen tussen de schelpen.

De kleine burgemeester gaat zijn kont wassen in het water.

Sneeuwklokjes

Woensdag 1 maart 2017
Heerlijk dat frisse groen van mos (in Velserbeek).

Het is een vak apart om de mosjes te benoemen.

Sneeuwklokjes betekent dat het voorjaar begonnen is.

Slapenkop

Maandag 27 februari 2017
Ik ben veel thuis, vanwege het slechte weer, maar ook omdat ik de lezing over het strand aan het voorbereiden ben. Izzy mag daarbij graag bij mijn voeten liggen (in het hondenmandje).

Aanspoelsel

Zondag 26 februari 2017
Na de zoveelste storm ligt er weer veel levend materiaal op het strand. Frank denkt dat er ook veel grijze zwemkrabben liggen, maar we hebben niks meegenomen, dus weten we het niet zeker. Wel vind ik voor de eerste keer een gewimperde zwemkrab.

Grote strandschelp met vlees.

Het Japans bessenwier heeft Frank even mooi neergelegd.

Zonnestralen

Vrijdag 24 februari 2017
Op weg naar badminton vind ik het een beetje jammer dat het badminton in een zaal is en niet buiten.

Ik heb wel mijn fotospullen meegenomen, zodat ik gelijk daarna door kan naar het landje van Gruijters. Daar kom ik Henriëtte tegen en terwijl we staan te praten zien we een ijsvogeltje vliegen. Hij landt op een bord, maar even later zien wij hem ‘bidden’ boven het slootje, dat hebben we niet eerder gezien.

Nu kan ik de wintertalingen nog fotograferen, voordat ze naar hun zomerresidentie vertrekken.

Golfslag

Dinsdag 21 februari 2017
Ondanks windkracht 5 is de pier wel open. De golven spatten weer heel hoog op en ik ga ook niet verder dan de bocht.

Altijd grappig om te zien hoe het water alle kanten opspat bij het uitschudden van de steenloper.

De ander is klaar met douchen en zoekt het hogerop.

De eerste grutto

Zondag 19 februari 2017
Lekker weertje met de zon er bij. Ben benieuwd of de grutto’s bij Gruijters er nog zitten, er zijn daar al 8 gemeld. Als ik kom zie ik er maar één, maar dat geeft niet, het begin is er.
De wintertalingen lijken wel zilveren veren te hebben, wat zijn ze mooi.

Torenvalk vlak boven mijn hoofd.

In de Heksloot zitten veel smienten in het water en aan de overkant in het weiland. Af en toe vliegen ze op.

Wisenten

Woensdag 15 februari 2017
Ik heb al een tijd bijna geen mus meer gezien in mijn tuin, maar vandaag zie ik een mannetjesmus dorre grasjes plukken en er mee wegvliegen. Ik hoop binnenkort weer jonge musjes te zien (en veel).
Ik ga richting wisenten, maar tref al heel snel de koniks aan. Het is een grote groep.

De duinen zijn aardig onder handen genomen en er zitten nu hele stukken blank zand tussen.

Toch even kijken in de vogelhut. Alleen kuifeenden die dichtbij zitten.

Ze zeggen dat dennen niet in de duinen horen en ze willen er langzaamaan vanaf, maar ik vind ze zo mooi.

Dit keer neem ik niet het wisenten-wandelpad, maar fiets langs het Duinpieperpad. Waar je ook gaat in de duinen het is altijd wel mooi.

Ik tref het weer: 4 wisenten dicht bij het hek.

En dan komt de gezenderde wisent er ook nog bij.

Best een kolossaal beest.

Toch nog een klein beetje sneeuw op de foto gekregen met de wisenten er bij.

Drieteentje met zeeklit

Dinsdag 14 februari 2017
Vanaf de pier maak ik een foto van het strand. Door die kleine mensjes is het net een enorme vlakte, vind ik wel apart.

Een jonge scholekster (bruin oog) is lekker aan het badderen in het water.

Onderwijl doet een drieteenstrandlopertje zich tegoed aan een zeeklit.

Op het strand vinden veel vogels wel wat van hun gading, zo ook de zwarte kraai.

De kokmeeuwen en stormmeeuwen worden opgejaagd door een hond.

Nog een drieteenstrandlopertje met een zeeklit. Het smaakt hem goed.

Bijzonder zoals het strand er uit ziet nadat de sneeuwhoopjes zijn ontdooid.

Sneeuw op het strand

Zondag 12 februari 2017
Er is weer iemand bij de strandwacht nieuw en die ga ik welkom heten, ook al is het mijn beurt niet om te tellen. Het zou erg koud worden, maar de zon komt er wat door en het is goed te doen. Helaas ligt er weinig op de eblijn en de vloedlijn is ondergesneeuwd.

Het ziet er wel heel smakelijk uit, net slagroom.

Het was wel fijn dat we Herman van de strandwacht nog konden spreken, hij is ernstig ziek.

Krooneenden

Maandag 6 februari 2017
Ik ga op mijn elektrische fiets naar Panneland. Wow, dat gaat lekker, ik doe er maar 50 minuten over, dat kan ik meer doen. Ik loop met de excursie mee en kan nog een damhertje fotograferen voordat ze heel erg schuw worden omdat ze afgeknald worden.

Natuurlijk staan hier veel bomen, maar zo’n grote eik is toch wel bijzonder.

Niet zo heel goed te zien zijn de wijde buisjes van deze winterhoutzwam, het is net een netje.

Vier drukke koolmeesjes.

Ik verlaat de groep omdat ik naar de Zwanenplas wil, ik hoop dat de krooneenden daar op het water zitten. Guido en Claartje gaan met mij mee. We treffen het dat we er een paar zien, vrouwtjes en mannetjes.

Omdat er aan de andere kant van het water fotograferen zijn vliegen de krooneenden op en er komen er gelijk een heleboel uit het riet tevoorschijn. Helaas was mijn kaartje net vol en kon ik ze niet vliegende fotograferen. We lopen een stukje terug omdat ze daar neergestreken zijn. We komen langs een dorre boom met heel veel judasoren.

Van deze kant hebben we wel aardig zicht op de krooneenden, hier wat minder dan waar we net stonden, vanwege het riet er voor. Toch kan ik wel aardige foto’s maken. Ik vind het hele chique eenden.

Op het open stuk rennen de herten, ik heb dan altijd een beetje een safari-gevoel, hihi.

We lopen een stuk om, maar zo zien we ook rood bekermos, dat hadden we anders gemist.

Twee zeehondjes

Zaterdag 4 februari 2017
Ik ben druk bezig met de voorbereiding van de lezing over het strand en wil wat schelpen verzamelen, maar er ligt niet veel. In de branding staan veel zilvermeeuwen.

Heel veel jonge vogels staan er tussen.

Op de pier zit niet veel en ik rij om de jachthaven heen naar het andere stukje pier. Daar zwemmen 2 zeehonden, dat zie ik niet veel twee bij elkaar.

Alsof ze een beetje aan het genieten zijn. De snorharen blinken er van.

Het voorjaar begint

Vrijdag 3 februari 2017
Na het badminton fiets ik door naar het landje van Gruijters, maar daar is niets te beleven. Op het water van Nova Zembla zie ik parkganzen paren, daarna vliegen ze een stukje en landen even verderop.

Kleine voorjaarsspanners

Donderdag 2 februari 2017
Vanavond houden we weer een nachtvlinderavond. Als ik kom zitten er al 2 vlinders op het doek. O.a. een perentak.

Verder komen er, ondanks de regen, veel kleine voorjaarsspanners, die allemaal verschillend in tekening zijn.

Er zit ook een kleine voorjaarsspanner op het smeer.

Eitjes of hagel?

Donderdag 2 februari 2017
Ik ga nog eens inventariseren op het strand. Ik zie iets wits op het strand en veeg mijn vinger er door.

Als ik het op mijn hand houd denk ik dat het eitjes zijn, het smelt ook niet gelijk. Ik heb het op het facebook van de strandwerkgemeenschappen gezet en iemand denkt dat het hagel is. Achteraf denk ik dat het hele fijne hagel is geweest, want de ‘korrels’ zijn maar 1-2 mm groot.

Het was wel een laagje van amper 1 cm dik, dus toch hagel??

Soms is het strand helemaal egaal, andere keren, zoals nu, bestaat het uit hobbels en bobbels.

Wisentenpad

Dinsdag 31 januari 2017
Tot eind februari is het wisentenpad nog open. Ik ga het vandaag verkennen en misschien kom ik de wisenten ook nog tegen. Op weg er naar toe kom ik langs de grote bonte specht die daar heel vaak zit (of een van de …).

Bij het Vogelmeer ga ik toch ook even kijken, maar het meer is bevroren en er zitten behalve de knobbelzwanen verder geen vogels. Het vriest niet meer en het ijs is aan het breken.

Ik zet mijn fiets aan het begin van het wisentenpad en loop het pad tot het eind.

Het duin is hier vrij ruig, echt zoals het duin behoort te zijn (vind ik).

Goudplevier

Woensdag 25 januari 2017
Naar aanleiding van een artikel in ‘Vogels’ ga ik met de trein naar Nunspeet om van daaruit naar het Veluwemeer te wandelen. Eerst natuurlijk nog een kop koffie in de stad voordat ik straks niks meer tegen kom. Op het plein voor het restaurant staan 3 mooie herten die verlicht kunnen worden.

Eenmaal tussen de weilanden zie ik heel veel vliegende kolganzen.

De nijlganzen zijn zo schuw dat ze al wegvliegen terwijl ze nog best ver weg zaten.

Eindelijk kom ik bij het Veluwemeer aan, maar er staat veel riet voor. Net als ik tussen het riet een plek vind waar iets overzicht is hoor ik een stem achter me. Een man was het riet snijden en rust even uit zodat ik hem niet zag. Hij zegt dat ik wel bij het water kan komen en hij loopt voor tot het water. Helaas vliegen de vogels die nog vrij dichtbij zaten nu ook nog weg. De vogelhut waar ik naar toe wil is nog een half uur verder lopen, maar het is mooi weer dus ga ik door. Bij de vogelhut zitten 2 roodborstjes in de buurt. Een in de heg en een op het gras.

Ook bij de vogelhut is weinig te zien, want vanwege het ijs zitten de ganzen en zwanen veel te ver weg.

En de grootste groep zit precies aan de andere kant van het water. Daar zitten meer kleine zwanen tussen.

Omdat er niet veel te beleven valt loop ik gelijk weer terug en dan wordt het pas leuk. In een weiland zie ik 2 goudplevieren.

En er lopen ook 3 kemphanen en wat kieviten. Nog verder weg zie ik een grote zilverreiger die een andere grote zilverreiger weg jaagt. Het is wel een heel eind wandelen, maar ik denk dat ik toch eens terug kom als er geen ijs meer ligt.

Badderende kokmeeuw

Dinsdag 24 januari 2017
Vaak zie ik dat een kokmeeuw na het badderen …

… even omhoog springt.

Twee eksters even bij elkaar.

Bij de ingang van de jachthaven hoop ik nog de parelduiker te zien en dan komt Giel net aanlopen. We staan te praten en opeens zeg ik: “Daar is hij.” Op dat moment is hij behoorlijk dichtbij, maar voordat we onze camera’s gereed hebben is hij alweer onder gedoken en zien we hem alleen nog heel ver. Ik fiets nog wel naar het eind van de pier, helaas trekt het daar binnen een minuut helemaal dicht.

Waterral

Zaterdag 21 januari 2017
Ik wil in de omgeving kijken of er wel wakken zijn voor de watervogels. Dat valt gelukkig mee. Het is alsof de linker meerkoet aan het zingen is en de rechter denkt: “Nou, van mij hoeft het niet.”

De meerkoetjes staan op het ijs, maar er is een wak.

Dan probeert de meerkoet of het met ballet beter gaat.

De grote zilverreiger zit nog wel in Spaarnwoude, ik hoop dat die nog wel wat vangt.

Bij het Fort Benoorden is bij de boom het water open, dus daar sta ik een tijdje te kijken of er misschien een ijsvogel aan komt. Een vogel vliegt uit de boom naar het riet. Ik ga op de oever staan en dan zie ik tot mijn verbazing dat het een waterral is. Geweldig! Hij loopt over het ijs langs het riet, dan schiet hij naar voren en jaagt een andere waterral weg die naar de boom terug vliegt. Een slechte foto, maar ik vind hem zo grappig, hij duikt in elkaar om af te zetten …

… en vliegt dan naar het riet.

Even later komt hij weer tevoorschijn en loopt voor me langs. Ik vind het fantastisch. De eerste keer een waterral op de foto en dan zo’n plaatje!

In de vaart naar het Fort is nu niets te beleven, achter het Fort is het water open, maar daar kan ik niet komen.

Ik rij door de Heksloot en zie daar kolganzen, de donkere strepen op hun buik vind ik zo leuk, maar dan moeten ze wel net naar je toe gedraaid zijn.

Heerlijk dat ik nu een elektrische fiets heb. Ik rij helemaal langs de Houtrakbeemden en dan terug richting Spaarndam. Ik hoopte dat er kleine of wilde zwanen in de plas van de Houtrak zitten, maar nu zie ik 5 kleine zwanen in de buurt van de A9. Twee volwassen en drie jonge kleine zwanen. De snavel van de jonge zijn roze.

Ik ben de ganzen al voorbij gereden, maar ik ga een stukje terug omdat ik me herinner dat hier ook rietganzen moeten zitten. Inderdaad die met het donkere snavelpuntje zijn de Toendra/Taiga-rietganzen.

Ik ga terug via het landje van Gruijters, waarop wordt geschaatst. Het water van Zijkanaal B onder de brug is nog helemaal open. De kuifeend komt mooi uit in de weerspiegeling van de woonboot.

Kennemerduinen

Donderdag 19 januari 2017
De buizerd in de Kennemerduinen komt net aanvliegen.
Het Vogelmeervosje 😉

Mooi zo in het landschap.

Het ziet er koud uit, maar het is heerlijk weer.

Genieten in de duinen.

Ten zuiden van het Vogelmeer denk ik een klapekster te zien, maar dat klopt niet want hij klapt niet, dus is het een gewone ekster 😉 Even verderop is het Spartelmeer. Acht knobbelzwanen op het meer.

Ik loop langs het meer zodat ik de zon niet tegen heb. Dan kan ik ze mooi fotograferen. Na een tijdje vliegen er 6 op en de 2 die apart staan zie ik langs vliegen als ik alweer bij mijn fiets ben.

De duinen zijn misschien wel de mooiste plekken van Nederland.

Mijn fiets gaat voorop bij het passeren van de wandelende duinen, ik wacht tot ze overgestoken zijn.

De blauwe reigers staan voor niets te wachten in het Vogelmeer, een visje vangen zit er niet in.

Geen rode zonsondergang, maar wel mooi.