Vrijdag 4 mei 2012

Met de groene meisjes ga ik naar het Vogelmeer. We hebben net bij een bankje koffie ingeschonken als ik met mijn verrekijker de geoorde futen zie vlak bij de vogelhut, dus er op af, ik duik gelijk de vogelhut in om foto’s te nemen.

Waren de foto’s eerst altijd heel vaag, nu is het gewoon heel duidelijk dat het geoorde futen zijn. Haha, die kuif.

Wat ben ik blij met deze foto’s, ondanks het sombere weer zijn de foto’s wel naar mijn zin.

Er zijn er wel 6 en ze zijn nog aan het baltsen ook. 2 zwemmen achter elkaar en gelijk gaan de koppies naar rechts, gelijk naar links, gelijk naar rechts, heel grappig gezicht. Ze zijn wit van onder.

Achter de vogelhut zingt een nachtegaal.

Opeens komt een grote kudde Konikspaarden aan.

Ik had ooit wel eens naar de Camargue gewild voor de wilde paarden daar, maar dit lijkt er aardig op.

Prachtig toch?! En je kan zelfs zo tussen de paarden door lopen, want ook zij staan op het fietspad.

Aan de zijkant bij de vogelhut zit heel erg vaak een witte kwikstaart.

Op de terugweg door de duinen hoor ik nog veel meer nachtegalen zingen. Zijn capuchon waait omhoog.

Ik hoor in de verte een koekoek, maar het geluid komt al dichterbij. Ik zet mijn fiets neer en ga op zoek. Ja hoor, gevonden! Hij vliegt zelfs nog een keer vlak over me heen, maar toen kon ik mijn camera niet zo gauw instellen.

Terug bij mijn fiets ben ik mijn fietssleuteltje kwijt. Ik vermoed dat hij uit mijn zak is gevallen toen ik mijn Olympus pakte, dus moet ik helemaal weer terug. Gelukkig heb ik van mijn vriendin een opvallend roze/lila koordje er aan gekregen, daarom zie ik hem makkelijk liggen. Nog bedankt, Anita