Brakwateraasgarnaaltjes

Zondag 6 mei 2018
Er is een happening bij het Kennemermeer want ze willen de boel hier vernieuwen. Helaas ten koste van het Kennemermeer, ook al mogen ze daar niets aan doen. Maar precies tegen de rand hebben ze grootse plannen. Gelukkig is het in het gebied wel rustig, dus op zoek naar vogels. Opeens zie ik de rietlandwimperzwammetjes op de grond. Ik wist wel dat ze er in deze tijd moesten zijn.

Aan de westkant van het meer hoor ik ook wel wat vogels, maar niet veel. Een braamsluiper kan ik nog wel fotograferen.

Bij het strandje is van alles te doen. Ze hebben waterdiertjes uit het water gevist en in bakjes gedaan. In een bak zitten veel brakwateraasgarnaaltjes en die trekken allemaal naar de kant waar de zon schijnt.

Hazelwormen

Donderdag 3 mei 2018
Als ik de deur op slot doe zie ik 2 zwarte vliegen op de deur zitten. De grote is het vrouwtje en de kleine met bolle ogen het mannetje.

In de duinen zie ik een hazelworm op het fietspad liggen. Ik stap af om te kijken of hij nog leeft, want het is te gevaarlijk op de racebaan waar racefietsers overheen scheuren. Hij beweegt nog wel. Ik leg een meetlat langs hem voor een foto op waarneming.nl. Daarna zet ik hem in de berm.

Vanuit de vogelhut is er niet veel te zien op het Vogelmeer. Enige kuifeenden en wat andere watervogels, dat is alles.

Nog even verder kijken, helaas ligt daar een dode platgereden hazelworm. Fiets ik terug, dan zie ik zomaar een lepelaar, die stond er op de heenweg niet.

Hij vertrekt ook even later weer. Het is een jonge vogel aan de zwarte veren in de vleugels te zien.

Twee tapuiten vlak in de buurt van het fietspad vind ik wel even de moeite om af te stappen.

Nog weer verderop hoor ik een koekoek en ik ga op onderzoek uit. Vrij ver weg zie ik hem zitten, jammer dat ik hem niet dichterbij kan spotten, want hij vliegt weg.

Ik loop daar een beetje rond omdat ik dacht dat ik een goudvink zag en zie een bont zandoogje.

De goudvink bleek een gewone vink te zijn. Ik zie wel een gekraagde roodstaartmannetje, helaas ook wat te ver. Een boomleeuwerik gaat wel even mooi voor me staan. Het lijkt wel of hij een galappeltje te pakken heeft.

De eerste kleine vuurvlinder spot ik hier.

Zeegroene zegge

Maandag 23 april 2018
We zijn met z’n zessen voor de excursie bij het Kennemermeer. Door de wind is het veel kouder dan ik verwachtte. Toch heel leuk dat we de blauwborst mooi kunnen zien en we horen de nachtegaal volop. Op de heivlinderheuvel staan 2 plukjes gulden sleutelbloem.

Er staat heel veel zeegroene zegge.

Een vrouwtje pluimvoetbij heeft veel haar op haar achterpoten zodat ze daar veel stuifmeel mee kan verzamelen en dat doet ze hier lekker op de paardenbloem.

Aan het eind van de excursie zie ik nog een wezeltje met een prooi, het gaat te snel voor een foto. Ik kijk nog wel even tussen de duindoorns en zie hem nog eens. Ik denk dat hij een muisje heeft.
Na het koffiedrinken lopen we zomaar langs een veldje met winterpostelein.

Ik heb nog een takje van de gewone veldbies meegenomen voor een foto.

Koningseider

Woensdag 4 april 2018
Er is een tijdje geleden een koningseider gesignaleerd tussen de waddeneilanden en de laatste paar dagen zit hij vlak bij de kust van Texel. Het lijkt mij zo gaaf om die eens te zien en te fotograferen dat ik er op af ga. De trein heeft 20 minuten vertraging en ik huur gauw een OV-fiets in Den Helder en ga met een rotgang naar de boot. Ik haal hem net.
Bij de boot vliegen altijd veel meeuwen en vooral mantelmeeuwen.

Ik fiets langs de weilanden met aardig veel lammetjes, maar ik zie ook een dood schaap liggen. Bij een knuffelboerderij aan de overkant ga ik dat even melden.
Bij strandpaal 15 zet ik mijn fiets neer en ga het strand op. met mijn verrekijker zie ik heel ver vogelaars staan, dat is nog een heel eindje tippelen. Er staan niet eens zoveel vogelaars. Ze roepen wel steeds: “Daar zit hij.” Helaas zie ik hem helemaal niet. Om een uur ben ik het strand op gegaan en pas om half 3 zie ik heel vaag de koningseider. De meeste andere vogelaars hebben het gezien en vertrekken en ik ga met een man uit Leeuwarden achter de koningseider aan die nu noordelijker zit. Die man heeft een telescoop en ik mag even kijken als hij hem in beeld heeft. Wow, nog mooier dan ik dacht, nu nog op de foto proberen te krijgen.
De scholeksters staan op een strekdam, die staat nu nog onder water, als het later laag water wordt kan ik samen met die man daarop lopen en komen we veel dichterbij.

Er zitten honderden eiders. De donkere zijn de vrouwtjes en de mannetjes horen een roze borst te hebben, maar is moeilijk te zien.

De koningseider zwemt een beetje achter de eiders en eindelijk heb ik hem zelf in beeld.

Wat een apart beest! Ik ben er heel blij mee.

Ik heb mijn foto’s even bekeken op mijn toestel en ben tevreden. Omdat ik vanavond een vergadering heb wil ik wel de veerpont van 5 uur terug hebben, daarom ga ik 10 voor 4 weg. Wel jammer want nu heb ik hem eindelijk aardig in beeld en ik had wel langer willen blijven om hem nog beter op de foto te krijgen.
Ik sta hier op het piertje en er komen donkere luchten aan.

Er is wel regen voorspeld, maar ik heb geen druppel gehad.

Onderweg hoor ik een wulp, wat een prachtig geluid. Ik zie er een in het land te foerageren.

Ik moet wel hard fietsen om de veerpont weer te halen, maar stap toch nog even af om deze leuke lammetjes te fotograferen.

En nog 2 in dezelfde wei.

Ik haal de veerboot van 5 uur precies.
Als ik in Den Helder in de trein zit regent het behoorlijk, later gaat de zon schijnen en wordt het stralend weer.

Bijna bij Uitgeest.

Krooneenden

Maandag 26 maart 2018
Er staat niet zo veel wind en ik stap op de fiets naar de AWD, ingang Pannenland. Ik hoop nog wilde zwanen, krooneenden of een klapekster te zien. Onderweg kijk ik nog even bij Brouwerskolk of de zaagbekken er nog zitten, niet dus. Dan maar gauw doorrijden naar de AWD.
De achternagels van deze boomleeuwerik lijken wel stiletto’s.

Op de Zwanenplas zitten de krooneenden niet, wel veel kuif- en slobeenden en wat wilde eenden en een brilduiker die zich uitschudt.

Toch heb ik geluk, want hier staat veel riet voor het water.

Ik loop over een rooster over het water en zie daar de krooneenden zitten, jippie. En hier staat niet veel riet er voor en ze zitten vrij dichtbij. Het zijn er 49!

Ze eten waterplanten.

En daarvoor duiken ze steeds onder. Een mannetje en vrouwtje zijn nog in beeld.

Mannetjeshert aan de andere kant van het Rechter Schusterkanaal.

Ik loop het infiltratieterrein in waar je niet van de paden af mag. Door de vele bezoekers handtam gemaakt komt dit vosje naar me toe. Als ze ziet dat er niets te halen valt loopt ze rustig weg.

Er komt een agressieve zwaan aan vliegen die het gemunt heeft op een grauwe gans.

Sommige kanalen liggen hier droog, maar niet allemaal.

Dat komt goed uit, want een jonge knobbelzwaan moet de was nog doen.

Een zwaan komt statig naar een andere zwaan zwemmen en dan hebben ze een begroetingsritueel.


Een mannetje boomleeuwerik zit mooi te zingen en er komt een vrouwtje aan.

Ze biedt zich aan, maar dan heeft hij hoofdpijn denk ik, want er komt niks van.

Precies 5 uur gelopen en 2 uur gefietst (op de elektrische fiets).

Zeebaars

Zaterdag 24 maart 2018
Het strand wordt weer verruïneerd voor races met vrachtwagens. Gelukkig niet aan de kant waar wij schelpen tellen. Daar zijn vissers weer bezig geweest met het mollen van vissen. Eerst een dode zeebaars. De kleur op zijn rug is groenig.

De kieuwen van een kabeljauw zijn hier goed te zien, ik wist niet dat die zo’n mooie kleur hebben.

We vinden een paar zeedruiven, ze zijn vrij groot. De haartjes langs de banen trillen heen en weer.

Er liggen vrij verse gevlochten fuikhorens op het strand en we vinden ook de eitjes hiervan.

Geen wolkenlucht is ooit hetzelfde, weer heel bijzonder.

Na het koffiedrinken ga ik nog de pier op, ook al is het al 6 uur, daarom krijgt het water een wat rozige kleur, wat best mooi is bij die zwarte zee-eenden. Ze lijken wel wat opgewonden.

Misschien komt dat door dat ene vrouwtje, (misschien is het een mannetje, maar nog jong).

Man eider

Woensdag 21 maart 2018
Ik zou een treinreis maken en gaan wandelen, maar op het station zie ik dat mijn vrije-reis-dagen al op zijn. Dan kan ik mooi naar de pier vandaag, want er staat weinig wind eindelijk. Ik ga eerst naar huis voor koffie en dan laat ik de poezen buiten. Moppie moet alles nog ontdekken in de tuin.

Op weg naar de pier kom ik langs het strand, waar nog steeds die wonderbaarlijke hoopjes zijn.

Als zeehonden een vis hebben gevangen laten ze die trots zien boven water en daarmee lijken ze ook meeuwen te pesten.

Jammer dat de zwarte zee-eenden vrij ver zitten. Het zijn er 14: waaronder 1 vrouwtje.

Ik tref het dat er een man eider zit, die vind ik zo mooi. Die groene kleur in zijn nek is zo apart.

Oeverpieper.

Als ik een kuifaalscholver zo dichtbij zie dan herken ik hem wel gelijk.

Kanoeten met regendruppels op hun rug.

Ik tel 61 overvliegende rotganzen.

Aan de andere kant van de pier zit ook een man eider, ik heb hem niet zien overvliegen, dan is dit nummer 2. Hij heeft een zeester gevangen.

In de jachthaven vliegen de musjes tussen de stenen en daar plukken ze veertjes tussen vandaan.

Vis met zeehond

Woensdag 7 maart 2018
Op weg naar de pier kom ik langs de jachthaven, daar zwemt net een mooie dame brilduiker.

Bij de inham nog voor de eerste vuurtoren ligt een dode vis. Ik weet hem d.m.v. de staart en de vinnen op naam te brengen. Het is een zeebaars. De tureluur en kokmeeuw hebben geen interesse.

Geinig dat het net lijkt of de kanoet in de weerspiegeling een heel groot oog heeft.

Acht bergeenden, bijna aan het eind van de pier.

Sneu hoor, die vis leek wel in zijn zondagse pak met dat vlinderdasje, misschien had hij net een feestje.

Een rotgans met waterdruppels op zijn buik.

Aan de andere kant van de pier nog een zeehond met vis, misschien wel dezelfde zeehond als daarnet en is hij gauw om de pier heen gezwommen, want ze zijn best snel. Zie je die klauwen om die vis?

Jammer dat ze zo ver weg zitten, want het zijn wel toppers en die zie je niet vaak.

Mevrouw eider heeft vandaag haar panterprint-huispak aangetrokken.

Verder zie ik nog 3 mannen en 3 vrouwen van de zwarte zee-eend en dichter bij de kust nog een man en een vrouw, bovendien zitten die ook wat dichterbij.

Wisentpad

Wisentpad
Dinsdag 20 februari 2018
Ik loop het hele Wisentpad af, geen vogel gehoord. Ik moet daar erg aan wennen, maar over een jaar of 5 is het heel gewoon dat er geen vogel meer is te horen. Zal ook wel te maken hebben met de daling van het aantal insecten. Treurig is het wel. Het is wel dalen en klimmen op het wisentpad.

Ik loop tot ik bijna bij de andere ingang ben en ga dan terug. Mooie landschappen hier.

Wat troosteloze bomen, passen mooi bij dit sombere weer.

Zie ik toch nog de wisenten als ik bijna weer bij het startpunt ben. Wel ver weg.

Het pad wordt 1 maart afgesloten, dus nog even genieten van deze mooie omgeving.

Kuifmees, waterspreeuw en nog meer

Woensdag 14 februari 2018
Ik had vandaag alle geluk van de wereld. Onderweg naar de AWD stop ik bij de Brouwerskolk, misschien zijn daar de grote zaagbekken weer. Ik tref het wel een mannetje slobeend komt vrij dichtbij. Die kleuren! En dan vooral dat lichtblauwe tussen de vleugels.

Grappig dat het net lijkt alsof hij 2 ogen heeft aan 1 kant. Een gele en een zwarte (vlak er naast). Hij heeft net zijn veren uitgeschud en nu zijn de staartveren ook zichtbaar.

Achter me hoor ik een winterkoninkje. Vlak bij me, ik moet het moment afwachten dat hij wat vrij komt te zitten.

Krakeendman die de vrouwtjes uitnodigt: Kom in mijn armen, het is Valentijnsdag. 😉

Als hij uitgewapperd is zijn de kleuren goed te zien.

De grote zaagbekken zijn er wel. Vrij ver weg, af en toe wat dichterbij tot er weer wandelaars aan komen. Opeens zie ik ze achter elkaar aan zitten.

Op de foto’s zie ik dat die ene een baars heeft gevangen en die ander wil daar ook wel een hapje van.

Later dan ik wilde (maar dat vind ik helemaal niet erg) fiets ik door naar de AWD. Gelijk bij de ingang zit een bruine kikker, die is er vroeg bij, want de temperaturen zijn nog om het vriespunt.

Ik kom een man tegen die zegt dat niemand nog de waterspreeuw heeft gezien. Dat zou wel jammer zijn, maar het is mooi weer en ik ga gewoon genietend wandelen, ik zie wel, meestal heb ik geluk. Nog groter is mijn geluk als ik een kuifmees zie en hoor. Mensen vragen wat ik zie en ik zeg heel enthousiast: Een kuifmees. Die man wijst naar een vogeltje en ik volg die en dat blijkt een glanskop te zijn, ook heel erg leuk.

Maar ik ga natuurlijk voor de kuifmees en ja hoor, ik zie hem weer.

Ik kan er nog een goede foto van maken ook. Ik ben hier heel ontzettend gelukkig mee.

Ik loop door langs het kanaal en dan kom ik ook nog de waterspreeuw tegen. Mijn dag kan niet meer stuk.

En wat is het genieten in dit mooie gebied.

Ik ben best moe en ga even zitten, vlak bij het jonge damhertje.

Als ik weer op sta zie ik nog een grote gele kwikstaart ook.

En dan thuis nog verwend worden met een bos bloemen.

Bleek en Berg

Maandag 5 februari 2018
Ik ga weer met de maandelijkse wandeling met de KNNV mee. Het is heerlijk weer, beetje heiig.

Na de wandeling fiets ik richting Vogelmeer en Spartelmeer. Bij het Spartelmeer vliegen er 2 buizerds al meer mijn kant op.

Terug in de Herenduinen fotografeer ik de koniks. Een man stapt van zijn fiets en vertelt dat er een damhert verderop ligt te rusten, met een prachtig groot gewei. Gelukkig zie ik hem, want het was niet vlak langs het pad.

Grote zaagbekken

Donderdag 1 februari 2018
Het is mooi weer en ik ga er toch maar eens op uit. De hondjes kunnen wel een tijdje alleen zijn. In de duinen kijken de Schotse hooglanders of het gras verderop groener is 😉

En daarna heel onschuldig kijken.

Duinbeheerders vinden dat dennen niet in de duinen horen, maar ik zou het een gemis vinden als ze alles weghalen.

Bij het Spartelmeer zie ik 5 vrouwtjes zaagbek en 1 mannetje. Beetje ver weg en ook nog wat tegenlicht, maar verder zie ik vrijwel geen vogels, ook niet bij het Vogelmeer.

Dreigende luchten en ook nog een regenboog gezien.

Hier hoort het normaal droog te zijn, het is ontzettend nat en dat wordt wat als we straks weer de vlinderroutes moeten lopen.

Druk op het strand

Zondag 19 november 2017
Dreigende luchten en stormachtig. Tja, in bijna alle omstandigheden blijven we schelpen tellen.

Onder het lopen hoor en zie ik sneeuwgorzen over vliegen. Ik ga niet mee koffie drinken, maar ga het strand weer op om achter de sneeuwgorzen aan te gaan. Moet ik wel hard rennen, want ze vliegen steeds van her naar der.

Het beste is om op één plek te blijven staan waar ze dichtbij geweest zijn, dan komen ze ooit wel langs. Soms zitten ze op het kale zand, waar ze ook het een en ander op pikken, maar het meest zitten ze tussen het helmgras waar ze zaadjes pikken.

Gelukkig weinig regen gehad op het strand met schelpen tellen, wel steeds mooie regenbogen.

Het is weer de dag voor de koetsen op het strand, beetje tegenlicht maakt het extra bijzonder.

Het is druk. Met die harde wind zijn er veel surfers. De paarden lijken niet veel last te hebben van die wapperende zeilen.

Ik geef dit span extra punten omdat ze zo mooi synchroon lopen 😉

Dat zal je altijd zien, ook al wappert de rode vlag dat je niet de pier op mag, evengoed wagen mensen zich er op, zelfs met een hond.

Een dubbele regenboog en het water heeft ook veel kleur.

Zo hoog kan het water over de pier slaan.

Grote kruisbekken

Zaterdag 21 oktober 2017
Ik ga nog eens naar het Vogelmeer voor de kruisbekken. In het gebied staan veel koniks.

Er zijn er een paar omgerold 😉

Ik heb me toch een mazzel dat er 8 grote kruisbekken in de boom komen zitten.

Omdat ik daar alleen sta, ga ik ook stiekem naar het water, waar ze komen drinken.

De druppels nog op zijn borst.

Ze hebben allemaal dorst.

Alsof hij zijn spiegelbeeld bekijkt.

Twee jonge vogels.

Ik moet door naar Sientje in Velsen-Noord en sta bij de pont te wachten. Daar zijn altijd duiven, ook leuk.

Cicades

Woensdag 18 oktober 2017
Omdat er vorige week zo weinig vlinders waren, nemen we vandaag een herkansing met nachtvlinderen. We beginnen met een satijnlichtmot, die had ik dus laatst in een potje waar hij uit een pop kwam, die ik zag op Nico zijn jas. Deze lijkt trouwens veel groter.

Op het gebouw zit een platte wielwebspin, ze lijken al mooier te worden.

Ik zie een donsvlinder op de bank bij de kist.

Zandslakken zijn zeldzaam, hier zitten honderden, op de grond, tussen de begroeiing en op de ramen. Het lijkt alsof er een ringetje zand precies om het ademhalingsgat zit. Even later is dat ringetje zand aan de achterkant van de slak uit elkaar gevallen.

Vandaag is het ook niet druk met vlinders, met een meidoornuil ben ik ook tevreden.

De meeste zandslakken hebben mooie patronen, daarom vraag ik me af of die rechtse ook een zandslak is.

Op de bladeren zit een herfstspanner.

En een papegaaitje hangt in de begroeiing.

Die wordt gevangen in een potje, maar hij blijft met de vleugels dicht. Ik tik tegen het potje en dan doet het papegaaitje zijn vleugels wel wijd zodat ik de mooie kleuren kan zien.

Haha, die antenne van de segrijnslak.

Witvlakvlinder

Vrijdag 13 oktober 2017
We beginnen vanavond bij het nachtvlinderen met een hoekbanddennenspanner.

Schietmotten komen elke keer op licht af, maar daar zijn ook verschillende soorten van, zoals deze Limnephilus lunatus.

Een agaatvlinder zit een tijd op het doek, vliegt op een gegeven moment op en even later zien we hem op de stang zitten.

Ik ga bij de kist kijken, daar zie ik altijd tientallen zandslakken.

Maar liefst 3 verschillende mooie cicades, heel apart die kleuren.

Een krompootdoodgraver komt ons ook even vermaken.

De groene cicade heet Viridicerus ustulatus.

Marja en ik staan nog bij het doek, de anderen zijn bij het smeer aan het kijken. De witvlakvlinder komt even op het doek, vliegt tegen de lamp, vliegt heen en weer en eindelijk blijft hij stil op mijn fototoestel zitten. Ik ben blij dat ik mijn nieuwe toestel, de Sony A68, met dezelfde lens als op de A77ii, bij me heb.

Haha, die snuit van die vlinder met die grote geveerde antennes.

Ik wil hem van mijn toestel af hebben en tik hem voorzichtig aan, dan gaat hij op mijn hand zitten.

Vanwege de kleuren deze cicade op de foto gezet.

Hazelworm

Woensdag 27 september 2017
Dit is officieel de laatste week dat we vlinders tellen. Joke en ik zien niet veel vlinders, het is ook fris. Het is een beter jaar voor paddenstoelen. In het weiland staan zwartwordende wasplaten.

Verder op de route rodekoolzwammetjes.

Ter afsluiting nemen we nog een kop koffie. Daarna loop ik de Cremermeerroute. Toch nog 4 soorten vlinders. En een rietgors.

De laatste vlinder is gelukkig een vuurvlinder, die heb ik nog niet veel gezien dit jaar.

Op de fiets zie ik gelukkig op tijd dat er een hazelworm over het pad kruipt.

Het lijkt net een echte slang met dat tongetje.

Omdat ik bang ben dat hij overreden wordt pak ik hem (brrrr) bij de staart en zet hem in het gras.

Ik ga naar het Vogelmeer en hoor vogelgezang, maar weet niet wat het is, dan zie ik net het koppie van de zwartkop.

Een roodborst gaat uitdagend in het zicht staan.

Wantsen en lieveheersbeestjes

Zondag 24 september 2017
Op het landgoed Leyduin is vandaag van alles te doen. Ik ga mee met de insectenexcursie, maar er doen wel heel veel mensen aan mee, het is de vraag of ik er nog een beetje bij kan om foto’s te maken. Nou ja, ik krijg een potje in mijn handen gedrukt met een roodbruine sikkelwants, dat is tenminste al wat.

Er komt nog een larf van een gaasvlieg voorbij, misschien ook van de franjegaasvlieg, maar nu van de onderkant.

Er is een klein meisje bij die spinnen over haar hand laat lopen, een regenworm en kikkers pakt. De kikker is in de paraplu gezet.

Maar hij wil er natuurlijk uit.

Ik vind spinnen best mooi.

Vincent houdt een libel vast, natuurlijk bij de vleugels, want libellen vangen insecten met hun poten, als je de poten beschadigt kunnen ze niet meer vangen en verhongeren ze. Bij deze libel komen er eitjes naar buiten, hij zal hem gauw terug zetten.

Ik wist niet dat pissenbedden vervellen en al helemaal niet dat ze dat altijd voor de helft doen. Ze eten hun oude huidje ook nog op.

Vincent gaat ook nog waterbeestjes vangen, want daar zitten ook wantsen tussen.

Ondertussen staat een paddenstoel te pronken in het mos.

In het water zit een larf van een libel, dicht bij de posthoornslak.

Julia heet het meisje en ze heeft nu een zuringwants in haar handjes.

Een gewone vijverloper heeft wel een hele lange snuit, het is een wants.

Wat een juweeltje scharrelt daar tussen het gras, moet je die ogen zien. (Notiophilus rufipes)

Op de terugweg kan ik het niet laten om nog bij de vliegenzwammen te kijken. Ze staan als een heksenkring om de berk.

De iets oudere zijn al platter geworden.

Wat een pracht.

De kleuren van de bladeren van het Perzisch ijzerhout zijn heel bijzonder, net als het vruchtje.

Zomer- en wintergasten

Zaterdag 9 september 2017
Nog even profiteren van het mooie weer, volgende week krijgen we regen, regen en nog eens regen. Tussen de A9 en de Rijksweg loopt de laatste tijd een damhert.

Op het bekende plekje in Spaarnwoude staat wel een heel donkere blauwe reiger.

Op het landje van Gruijters staan de zomer- en wintergasten naast elkaar: een kluut en 2 wintertalingen.

Bij fort Benoorden sta ik even te kijken, dan loop ik terug naar mijn fiets. Kijk nog eens en dan zijn 2 slobeenden vrij dichtbij van waar ik net stond. Ga ik daar weer naar toe zwemmen ze gelijk weer weg. Wat hebben ze enorme snavels.

De goudknopjes staan nog volop in bloei.

Wolken boven de klimtorens.

Knoppergal

Dinsdag 29 augustus 2017
Ik loop de Vossendel alleen en dat valt me niet tegen met 23 vlinders, waaronder deze gehakkelde aurelia. Het is me nooit opgevallen dat er zulke groene stippen op de onderkant van de vleugels zitten.

Een amaniet, welke weet ik niet.

Op sectie 13 vliegen altijd veel libellen en nu laat de bruinerode heidelibel zijn achterkantje zien.

Damherten tussen de bomen.

Er ligt een knoppergal op de grond, ik leg hem naast de eikel, want daar groeit zo’n gal omheen.

’s Middags loop ik mijn spoorlijnroute. Daar zijn tamarixen geplant en daar profiteert een honingbij van.

Slangenarend

Woensdag 23 augustus 2017
Een vogelaar tipt me dat er een slangenarend in de duinen zit. Ik heb een afspraak met Joke om de Vossendel te tellen, maar ga toch eerst maar eens kijken of ik de slangenarend kan zien. Dat lukt niet, ik ga terug naar de Vossendel, die lopen we niet voor niets, aardig wat vlinders, waaronder een keizersmantel. Bovendien een paar pantserjuffers.

Daarna ga ik toch weer een poging wagen voor de slangenarend. Ik zie de vogelaar daar en loop met hem mee, helaas wel de verkeerde kant op, want hij vliegt veel zuidelijker, dus wij weer die richting op. De slangenarend is een van de grootste roofvogels van Nederland, hier te zien in vergelijking met een buizerd.

Moeilijk te fotograferen zo tegen de lucht.

Maar ik heb hem, dat is toch wel bijzonder.

En weer ga ik naar het Kennemermeer voor de rupsjes, daarbij kom ik langs de tankval, waar achterin een Schotse hooglander staat.

Er liggen nu allemaal vervellingen bij, voor mij is het nog steeds niet helemaal duidelijk, maar ik vermoed toch dat het de drietand is.

Koereiger

Maandag 31 juli 2017
Ik fiets richting Spaarnwoude, maar kan het toch niet laten om de jonge damhertjes in het park op de foto te zetten.

Ha, hier in Spaarnwoude zijn de boerenzwaluwtjes aan het vliegen. De jongeren blijven nog mooi op de weg zitten ook.

Hier zit regelmatig de grote zilverreiger, maar wat ik nu zie vliegen is veel kleiner. Het zal toch niet de koereiger zijn???

Ik kan een hele serie foto’s maken als hij tussen de koeien loopt. Dan vliegt hij weg met een muis of zo in zijn bek.

Ik ga die kant op, want zo’n kans krijg ik voorlopig misschien niet meer. Tja, van de andere kant heb ik hem helemaal niet in beeld. Gelukkig vliegt hij weer terug en ik sta weer op dezelfde plek als de eerste keer. Die houding vind ik mooi, maar ook die achtergrond.

Ook op zijn rug heeft hij een lichtbruine vlek.

Ik dacht dat ik mijn lens op autofocus had staan, niet dus. Ik moest handmatig focussen en heel toevallig is deze precies goed.

Heel tevreden fiets ik door naar het landje van Gruijters. Daar staan de koeien in het water, maar geen koereiger te bekennen, whahaha.

Veel kieviten, verder niet zoveel. Een lepelaar staat aan iets te trekken in het water. Opeens komt er een behoorlijke tak omhoog en daar schrikt hij zo van dat hij achteruit de lucht in springt.

De kemphanen zien er nog prachtig uit.

Als ik verder fiets en door Spaarndam kom zitten daar 2 baltsende futen. Die kragen zijn imponerend.

Bij de Westhoffplas zie ik de steltkluten niet meer. De vlinders doen het hier nog goed, vooral de argusvlinder.

Vliegende jonge bergeenden.

In het water een stelletje witgatjes.

Met de pont van Buitenhuizen ga ik over omdat ik toch in Velsen-Noord moet zijn, ik rijd daarbij nog een heel stuk om omdat ik hier de weg niet weet en ik ben niet eens op mijn elektrische fiets ;-(
De enige mazzel is dat ik een kiekendief zie. Hij jaagt vlak boven het land, veel te ver voor een goede foto helaas.

Heelblaadjespalpmot

Donderdag 27 juli 2017
Voordat ik naar mijn vlinderroute ga wil ik eerst de keizersmantel spotten. Maar goed dat ik alleen moet lopen, want een vrouw houdt me een tijd aan de praat bij de Boshut. Bijna gegarandeerd dat de keizersmantel daar zit, bovendien nog 4 insecten op de gulden roede.

Ik ben net zo blij met het landkaartje in zomerkleding.

Ik denk een vlindertje te fotograferen op mijn vlinderroute, blijkt het een wantsje te zijn, oftewel de slanke diksprietblindwants.

Een boompieper ziet er gehavend uit, het is ook hard werken om je jonkies te voeren.

Halverwege de route zie ik een boomvalk.

Op zoek naar heelblaadjespalpmot vind ik er meerdere op het blad van het heelblaadje.

Waterpunge.

Ik kom nog een gerande spanner in het wild tegen, maar daar heb ik met de nachtvlindernachten mooiere foto’s van kunnen maken. De onderkant van de vleugels van de argusvlinder is spannend genoeg.

Argeloos blijft het jonge kneutje zitten.

Op mijn route staat een hele kudde koniks. Ze staan lekker te socialiseren.

Een enter staat nog onder toezicht lijkt het wel.

Eens kijken of het gras hier beter smaakt.

Jammie, gras met parnassia en een paar muntblaadjes, dat smaakt!

Alleen staat de Shetlander eenzaam te staan, die heeft geen maatje om te knabbelen, daarom sta ik haar een tijdje te aaien.

Zo zie ik dat ze heel veel eitjes van een horzel op haar huid heeft.

Eitje hermelijnvlinder

Woensdag 19 juli 2017
Ik ben toch nieuwsgierig of ik een rups van de hermelijnvlinder kan vinden, dus ga ik naar Duin en Kruidberg. Het eitje van gister kan ik nog wel terugvinden.

Ik ben dan vlak bij het Duinmeer. Daar staan de 3 kleuren van de Schotse hooglanders weer. Met veel kleine mantelmeeuwen.

Ik neem hetzelfde pad terug in de hoop toch nog een rups tegen te komen. Geen rups gezien, maar mijnen van de printplaatmot.

Daarbij zie ik een goudkleurig kevertje, misschien het populierengriendhaantje.

Dichtbij het Cremermeer ligt een kop van een vos. De neusholte links in beeld.