Jong puttertje

Dinsdag 3 juli 2018
Vandaag loop ik de Cremermeerroute, ik zou wat vroeger beginnen, maar ik vind het zo heet, dat ik weer niet vroeg ben, terwijl het buiten heerlijk is. Ik tref het dat een jong puttertje even blijft poseren.

Op de koningsweg kom ik regelmatig een kleine parelmoervlinder tegen.

Op het voetpad zit een zwartsprietdikkopje en een groot dikkopje op slangenkruid.

Terug op mijn vlinderroute zit een roodborsttapuit, die zit daar altijd in hetzelfde gebiedje.

Opeens sta ik oog in oog met een damhert.

Die er even later als een haas vandoor gaat.

De koniks staan er als gewoonlijk heel relaxed bij. Het is net alsof er bergen op de achtergrond zijn.

Op de terugweg kijk ik bij de tankval of ik dodaarsjes zie met kleintjes. Die niet, wel 7 jonge meerkkoeten met hun ouders. Ik denk dat ze hier gevoerd worden, want zodra je daar gaat staan, dan komen ze naar je toe.

Boksdoorn

Woensdag 13 juni 2018
Bij de Vossendel zijn al heel wat vogelkersstippelmotten uitgekomen. Leuk rijtje zo.

Meestal als roofvliegen paren heeft het vrouwtje een insect van het mannetje gekregen, nu niet. Misschien is dit een ander soort, dit zijn baardroofvliegen.

Eindelijk zien we een koevinkje en op een boom een hele verse gehakkelde aurelia.

Bij de strandopgang van de Cremermeerroute loop ik iets verder door, daar zie ik een bijzondere struik staan. Ik moet de naam opzoeken: het is de boksdoorn.

Er zit een goudwesp op een van de palen van de strandopgang, terwijl ik hem in de gaten hou zie ik zomaar een stel zakdragers op de paal zitten. Ik denk algenzakdragers, want er zit helemaal een plakaatje alg op het zakje. Binnenin zit het vrouwtje van dit vlindertje.

Vrouw oeverlibel met haar reebruine ogen.

Uitgebloeide sleutelbloem op sectie 1.

Daarna loop ik door over de Koningsweg voor de rups van de hermelijnvlinder. Maar eerst zit er een kleine sprinkhaan in de weg 😉

Toch gevonden! Op het kleine struikje van de populier zit op een blad mooi in het zicht de rups van de hermelijnvlinder, nog maar net uit het ei. Een verdieping lager zit nog het eitje op het blad.

Op de terugweg zie ik zelfs nog een rups, die is een week ouder ongeveer. Helaas is het rond zijn kop nog niet zo zuurstokroze, wat ik zo geinig vind.

Op het wandelpad zit een vrouw zandhagedis, ze blijft rustig zitten als ik foto’s neem.

Niet zoveel teken heeft ze, alleen één in haar oksel.

Bij sectie 3 vliegen nog maar een paar libellen en ik zie er 1 dood in het water liggen, ik denk dat dat een paardenbijter is.

Een kraai zit niet zo ver weg in een hoopje te pikken, even later vliegt hij de andere kant op. Ik heb hem niet de hele tijd in de gaten gehouden, maar hij zit opeens een pad uit elkaar te trekken.

Eitje hermelijnvlinder

Woensdag 6 juni 2018
Het is bijna de moeite niet om vlinders te tellen langs de spoorlijn, ik heb maar 3 kleine koolwitjes geteld. Hier staat misvormd slangekruid.

Voordat ik de vlinders ga tellen bij de Cremermeerroute komen de koniks over de duinen aangehuppeld.

Een kievit moet even indruk maken.

Hier tel ik ook maar 5 dagvlinders, daarom ben ik blij met de paarsbandspanner.

Ik maak een uitstapje naar de populieren waar ik vorig jaar een eitje van de hermelijnvlinder vond. Op het zelfde lage boompje vind ik er weer een eitje.

Een jonge juffer, ik denk een watersnuffel, want er is nog net een stukje van het paddenstoeltje op segment 2 zichtbaar.

De blauwborst is nog voor z’n jongen aan het zorgen.

Eindelijk een kneu zoals ik het graag zie met dat zuurstokroze op z’n borst.

Als ik bij mijn fiets bezig ben komt er een stel spreeuwen in de buurt. De jongen gaan op het draad zitten en willen nog gevoerd worden.

Ach toe nou, pap, ik wil nog een lekker hapje!

Op de heenweg stond de Schotse hooglander al in het water en op de terugweg staat hij er nog!

Weidebeekjuffers

Maandag 4 juni 2018
Met mijn vrij-reizen-kaart ga ik naar Boxtel waar ik een fiets huur bij de NS. Ik ga voor de bos- of weidebeekjuffers en ik ben nog maar net op pad of ik zie al tientallen weidebeekjuffers bij de Kleine Aa. De mannetjes zijn overwegend blauw met een zwarte vlek op hun vleugels. Zo leuk met die hangende pootjes.

De breedscheenjuffers zijn niet zo talrijk.

Mannetje weidebeekjuffer.

Vrouwtje met een bijzondere kleur.

Hier kan ik wel uren naar kijken.

Het verschil met bosbeekjuffers is dat de vleugels daarvan helemaal zwart zijn.

Vrouwtje weidebeekjuffer heeft witte vleugelmerkjes.

Na een uur fiets ik verder. Ik kom bij een natuurgebied ‘Roond’ waar ik ga wandelen. Heerlijk rustig door bos waar een spar vol zit met sparrenappeltjes.

Hier en daar liggen grote mierenhopen van de rode bosmier, ze zijn vrij groot.
In een vennetje springt een groene kikker, ik hoor ze veel, maar zie ze zelden.

Ik kom niet veel mensen tegen, enkele genieters uitgezonderd 😉

Heel veel waterlelies in de vennen.

Hier en daar is het terrein heuvelachtig met kleine zandvlaktes.

Veenpluis in de vennetjes.

Ik volg een gemarkeerde route.

Een grote kudde koeien steekt het voetpad over.

Ik vraag me af hoe deze mooie boom heet, tot ik de tamme kastanjes op de grond zie liggen, dan is het duidelijk.

Ik bekijk de bloemen van dichtbij en ontdek een bosmeikever die daar verscholen zit.

Vind ik zo’n leuke bochelcicade (Centrotus cornutus), zit hij onder de mijten.

Behalve gewone bastaard zandloopkevers lopen hier ook groene zandloopkevers.

De bladeren van de bomen lijken wel kantwerk.

Op de fiets ga ik verder en kom bij de Beerze uit, waar nog meer weidebeekjuffers vliegen. Ingewikkeld standje, de rechter man heeft zijn lijf omhoog gebogen naar het vrouwtje, bovendien heeft hij 1 vleugel naar voren. Het mannetje links is er net bij komen vliegen en probeert ook bij het vrouwtje te komen.

Wat zijn het toch een mooitjes.

Eerst zijn de vrouwtjes geelgroen, maar later toch metalic groen.

Zo mooi al die juffertjes.

Richting het station van Boxtel kom ik langs een afgeschermd weiland met zwarte ooievaars.

Het is een soort park, maar ik kan er niets over vinden op internet. Het rare is dat de meeste vogels niet geringd zijn. Er loopt ook een paradijskraanvogel.

Ik tref het wel, want als ik langs Velserbeek fiets wordt net een jonge grote bonte specht gevoerd. Ik stap gauw van mijn fiets en heb het geluk dat ze samen nog even op een hek gaan zitten.

Koniks

Woensdag 30 mei 2018
Als ik toch in Velsen-Zuid ben, dan gelijk maar even door naar Velserbeek. Jonge nijlganzen genoeg dit jaar.

Een boomklevertje vliegt van de ene naar de andere boom en daar worden 2 kleintjes gevoerd. Jammer dat ik nu net mijn telelens niet bij me heb.

Bij de Vossendel zien Joke en ik dit jaar meer grote koolwitjes dan anders.
Ik ga door naar de Cremermeerroute. Op sectie 5 een walstrobremraap.

Wilgen hebben gallen van allerlei beestjes en schimmels. Deze gal komt door de wilgentakmineervlieg.

Vreemde kleuren hebben de jonge juffers vaak.

De koniks versperren mij de weg op mijn route.

Nogal aanhalig is de ene naar de andere konik, komt omdat ze hengstig is.

Waar de zon schijnt is het behoorlijk warm, maar hier bij de Cremermeerroute is het mistig en koud.

Op het fietspad moet ik voor de tweede keer een overstekende rups redden. Dit is de rups van de grote beer.

Noordse witsnuitlibel

Dinsdag 22 mei 2018
De meeste hommels die ik zie zijn die kleine akkerhommels. In mijn tuin komt hij geregeld op de geraniums zitten.

Ik loop de Vossendel vandaag alleen, op sectie 2 nog geen vlinders, maar 2 azuurjuffers.

Omdat ik alleen ben ga ik bij het water kijken, omdat er de laatste tijd zoveel libellen gemeld worden. Nog geen bijzondere hier te zien, een viervleklibel zet eitjes af in het water.

Geen vlinders maar rupsen. Dit moet een witvlekspitskopmot worden.

En deze een tweestreepsvoorjaarsuil.

Op sectie 13 waar vaak libellen zitten zit een glassnijder, die zie ik niet vaak.

Op sectie 15 een duinrouwzwever.

Nog even kijken of de ooievaar nog op z’n plekje loopt. Nou, ik tref het, hij komt me tegemoet vliegen.

De spreeuwen nemen een bad op het voetpad van de Cremermeerroute.

Daarna nog even poetsen, je kan zien dat hij in bad is geweest, hij glimt er over.

Ik zie een vosje lopen en als je goed kijkt zie je dat hij/zij een zandhagedis in zijn bek heeft.

Man platbuik.

Argusvlinder op sectie 1.

Op sectie 4 deze schattige bloemetjes, eerst weet ik niet welk soort, maar het zal de veldkers zijn.

Over de ronde watertjes (bomkraters?) van sectie 3 vliegen vaak libellen. Ik moet wel geduld hebben om ze in de vlucht te fotograferen, redelijk gelukt van de grote keizerlibel.

Er vliegt weer een witsnuitlibel, nu is het de noordse. Gelukkig dat hij even gaat zitten, anders had ik het niet geweten.

Dacht ik bijna een goudvink te zien is het een overdreven gekleurd mannetje vink 😉. Hij slooft zich ook erg uit met zingen.

Het was al een mooie dag met leuke soorten en dan zie ik ook nog een havik in een boom zitten. Hij/zij heeft me in de gaten en vliegt weg, jammer geen foto.

Dialoogdag

Woensdag 16 mei 2018
Omdat ik vrijwilligerswerk doe in de natuur mag ik vandaag in Wormer aanwezig zijn bij de dialoogdag. Ik ga op de elektrische fiets naar Wormer. Kom ik een leuke eend met pulletjes onderweg nog tegen.

Daar krijgen we ook excursies aangeboden en ik ga mee varen, na een heerlijk broodje gehad te hebben. We varen over De Poel. Man tafeleend en rechts is het vrouwtje nog te zien.

Haha, die oogjes van die kokmeeuw.

Er is een kokmeeuwenkolonie daar.

Ik vind die kleine koppies van de brandgans zo leuk.

Ik probeer de vliegende visdiefjes op de foto te krijgen, maar ze gaan steeds op en neer, dan komen ze net te hoog of te laag op de foto. Een enkele foto lukt nog wel.

De kokmeeuwen hangen wat stabieler in de lucht.

Na het varen blijf ik een tijdje bij de Poelboerderij omdat daar ook de volgende excursie vandaan vertrekt. Ook leuk de kleine meerkoetjes.

Eindelijk een ekster die niet gelijk weg vliegt.

Het blijft mooi spul die pulletjes.

De blauwe reiger lag lekker te rusten op de steiger, maar gaat net omhoog als ik een foto neem.

Zo schattig die kleine brandgansjes.

De kokmeeuwen hebben ook jongen.

Rijtje kokmeeuwen.

Hier vliegen heel vaak bruine kiekendieven, bij de eerste vaarexcursie zag ik ze ook al.

De dialoogbijeenkomst was heel interessant. Het verbaast me dat zulke jonge sprekers zo goed het woord kunnen doen. We krijgen nog wat te eten, biologisch uiteraard, was heel lekker.

Daarna fiets ik naar huis en ga met de pont Buitenhuis en daarna Spaarnewoude door. Zelfs nog een eindje richting Amsterdam. De koeien hebben zeker nog niet eerder een elektrische fiets gezien, haha.

Verderop hele kleine Shetland pony’s.

Smaragdlibel en gevlekte witsnuitlibel

Dinsdag 15 mei 2018
Hier in de omgeving zijn smaragdlibellen gesignaleerd en die zou ik ook graag willen fotograferen. Laat Joke nu onder het vlindertellen een smaragdlibel in een boom zien hangen. Even later gaat hij mooi op een blad zitten.

Aan het eind van de telling bij de Vossendel kijk ik op het hout van het hek. Daar zitten toch veel rupsen! O.a. een berkenwintervlinderrups en een grote wintervlinderrups.

Deze rups vind ik wel heel gaaf, want die is van de zwarte herfstspinner.

Ik fiets door naar de volgende vlinderroute. Daar zie ik nogal wat argusvlinders, ook buiten de secties.

Nog veel water op de paden en daar profiteren de libellen en juffers van. Dit is een azuurwaterjuffer.

In het rustige gebied waar geen mensen mogen komen zie ik heel regelmatig herten. Soms schieten ze vlak voor me weg, dan had ik ze niet gezien en zij mij niet. Leuk plaatje zo tussen de meidorens.

Had ik bij de Vossendel al het geluk om een smaragdlibel te fotograferen, hier zie ik een gevlekte witsnuitlibel die even gaat zitten, zodat ik hem de juiste naam kan geven.

Wat een gelukkie.

Een vuurjuffer is een heel gewoon soort.

Dit vind ik niet vaak, zomaar een gewei op de grond.

Man platbuik is blauw en vrouwtje is geel.

De torenvalk vliegt vlak boven me, jammer dat ik niet zo snel scherp kon stellen.

En dat is nou weer jammer van zo’n mooie dag: een doodgereden man zandhagedis op het fietspad.

Brakwateraasgarnaaltjes

Zondag 6 mei 2018
Er is een happening bij het Kennemermeer want ze willen de boel hier vernieuwen. Helaas ten koste van het Kennemermeer, ook al mogen ze daar niets aan doen. Maar precies tegen de rand hebben ze grootse plannen. Gelukkig is het in het gebied wel rustig, dus op zoek naar vogels. Opeens zie ik de rietlandwimperzwammetjes op de grond. Ik wist wel dat ze er in deze tijd moesten zijn.

Aan de westkant van het meer hoor ik ook wel wat vogels, maar niet veel. Een braamsluiper kan ik nog wel fotograferen.

Bij het strandje is van alles te doen. Ze hebben waterdiertjes uit het water gevist en in bakjes gedaan. In een bak zitten veel brakwateraasgarnaaltjes en die trekken allemaal naar de kant waar de zon schijnt.

Hazelwormen

Donderdag 3 mei 2018
Als ik de deur op slot doe zie ik 2 zwarte vliegen op de deur zitten. De grote is het vrouwtje en de kleine met bolle ogen het mannetje.

In de duinen zie ik een hazelworm op het fietspad liggen. Ik stap af om te kijken of hij nog leeft, want het is te gevaarlijk op de racebaan waar racefietsers overheen scheuren. Hij beweegt nog wel. Ik leg een meetlat langs hem voor een foto op waarneming.nl. Daarna zet ik hem in de berm.

Vanuit de vogelhut is er niet veel te zien op het Vogelmeer. Enige kuifeenden en wat andere watervogels, dat is alles.

Nog even verder kijken, helaas ligt daar een dode platgereden hazelworm. Fiets ik terug, dan zie ik zomaar een lepelaar, die stond er op de heenweg niet.

Hij vertrekt ook even later weer. Het is een jonge vogel aan de zwarte veren in de vleugels te zien.

Twee tapuiten vlak in de buurt van het fietspad vind ik wel even de moeite om af te stappen.

Nog weer verderop hoor ik een koekoek en ik ga op onderzoek uit. Vrij ver weg zie ik hem zitten, jammer dat ik hem niet dichterbij kan spotten, want hij vliegt weg.

Ik loop daar een beetje rond omdat ik dacht dat ik een goudvink zag en zie een bont zandoogje.

De goudvink bleek een gewone vink te zijn. Ik zie wel een gekraagde roodstaartmannetje, helaas ook wat te ver. Een boomleeuwerik gaat wel even mooi voor me staan. Het lijkt wel of hij een galappeltje te pakken heeft.

De eerste kleine vuurvlinder spot ik hier.

Zeegroene zegge

Maandag 23 april 2018
We zijn met z’n zessen voor de excursie bij het Kennemermeer. Door de wind is het veel kouder dan ik verwachtte. Toch heel leuk dat we de blauwborst mooi kunnen zien en we horen de nachtegaal volop. Op de heivlinderheuvel staan 2 plukjes gulden sleutelbloem.

Er staat heel veel zeegroene zegge.

Een vrouwtje pluimvoetbij heeft veel haar op haar achterpoten zodat ze daar veel stuifmeel mee kan verzamelen en dat doet ze hier lekker op de paardenbloem.

Aan het eind van de excursie zie ik nog een wezeltje met een prooi, het gaat te snel voor een foto. Ik kijk nog wel even tussen de duindoorns en zie hem nog eens. Ik denk dat hij een muisje heeft.
Na het koffiedrinken lopen we zomaar langs een veldje met winterpostelein.

Ik heb nog een takje van de gewone veldbies meegenomen voor een foto.

Koningseider

Woensdag 4 april 2018
Er is een tijdje geleden een koningseider gesignaleerd tussen de waddeneilanden en de laatste paar dagen zit hij vlak bij de kust van Texel. Het lijkt mij zo gaaf om die eens te zien en te fotograferen dat ik er op af ga. De trein heeft 20 minuten vertraging en ik huur gauw een OV-fiets in Den Helder en ga met een rotgang naar de boot. Ik haal hem net.
Bij de boot vliegen altijd veel meeuwen en vooral mantelmeeuwen.

Ik fiets langs de weilanden met aardig veel lammetjes, maar ik zie ook een dood schaap liggen. Bij een knuffelboerderij aan de overkant ga ik dat even melden.
Bij strandpaal 15 zet ik mijn fiets neer en ga het strand op. met mijn verrekijker zie ik heel ver vogelaars staan, dat is nog een heel eindje tippelen. Er staan niet eens zoveel vogelaars. Ze roepen wel steeds: “Daar zit hij.” Helaas zie ik hem helemaal niet. Om een uur ben ik het strand op gegaan en pas om half 3 zie ik heel vaag de koningseider. De meeste andere vogelaars hebben het gezien en vertrekken en ik ga met een man uit Leeuwarden achter de koningseider aan die nu noordelijker zit. Die man heeft een telescoop en ik mag even kijken als hij hem in beeld heeft. Wow, nog mooier dan ik dacht, nu nog op de foto proberen te krijgen.
De scholeksters staan op een strekdam, die staat nu nog onder water, als het later laag water wordt kan ik samen met die man daarop lopen en komen we veel dichterbij.

Er zitten honderden eiders. De donkere zijn de vrouwtjes en de mannetjes horen een roze borst te hebben, maar is moeilijk te zien.

De koningseider zwemt een beetje achter de eiders en eindelijk heb ik hem zelf in beeld.

Wat een apart beest! Ik ben er heel blij mee.

Ik heb mijn foto’s even bekeken op mijn toestel en ben tevreden. Omdat ik vanavond een vergadering heb wil ik wel de veerpont van 5 uur terug hebben, daarom ga ik 10 voor 4 weg. Wel jammer want nu heb ik hem eindelijk aardig in beeld en ik had wel langer willen blijven om hem nog beter op de foto te krijgen.
Ik sta hier op het piertje en er komen donkere luchten aan.

Er is wel regen voorspeld, maar ik heb geen druppel gehad.

Onderweg hoor ik een wulp, wat een prachtig geluid. Ik zie er een in het land te foerageren.

Ik moet wel hard fietsen om de veerpont weer te halen, maar stap toch nog even af om deze leuke lammetjes te fotograferen.

En nog 2 in dezelfde wei.

Ik haal de veerboot van 5 uur precies.
Als ik in Den Helder in de trein zit regent het behoorlijk, later gaat de zon schijnen en wordt het stralend weer.

Bijna bij Uitgeest.

Krooneenden

Maandag 26 maart 2018
Er staat niet zo veel wind en ik stap op de fiets naar de AWD, ingang Pannenland. Ik hoop nog wilde zwanen, krooneenden of een klapekster te zien. Onderweg kijk ik nog even bij Brouwerskolk of de zaagbekken er nog zitten, niet dus. Dan maar gauw doorrijden naar de AWD.
De achternagels van deze boomleeuwerik lijken wel stiletto’s.

Op de Zwanenplas zitten de krooneenden niet, wel veel kuif- en slobeenden en wat wilde eenden en een brilduiker die zich uitschudt.

Toch heb ik geluk, want hier staat veel riet voor het water.

Ik loop over een rooster over het water en zie daar de krooneenden zitten, jippie. En hier staat niet veel riet er voor en ze zitten vrij dichtbij. Het zijn er 49!

Ze eten waterplanten.

En daarvoor duiken ze steeds onder. Een mannetje en vrouwtje zijn nog in beeld.

Mannetjeshert aan de andere kant van het Rechter Schusterkanaal.

Ik loop het infiltratieterrein in waar je niet van de paden af mag. Door de vele bezoekers handtam gemaakt komt dit vosje naar me toe. Als ze ziet dat er niets te halen valt loopt ze rustig weg.

Er komt een agressieve zwaan aan vliegen die het gemunt heeft op een grauwe gans.

Sommige kanalen liggen hier droog, maar niet allemaal.

Dat komt goed uit, want een jonge knobbelzwaan moet de was nog doen.

Een zwaan komt statig naar een andere zwaan zwemmen en dan hebben ze een begroetingsritueel.


Een mannetje boomleeuwerik zit mooi te zingen en er komt een vrouwtje aan.

Ze biedt zich aan, maar dan heeft hij hoofdpijn denk ik, want er komt niks van.

Precies 5 uur gelopen en 2 uur gefietst (op de elektrische fiets).

Zeebaars

Zaterdag 24 maart 2018
Het strand wordt weer verruïneerd voor races met vrachtwagens. Gelukkig niet aan de kant waar wij schelpen tellen. Daar zijn vissers weer bezig geweest met het mollen van vissen. Eerst een dode zeebaars. De kleur op zijn rug is groenig.

De kieuwen van een kabeljauw zijn hier goed te zien, ik wist niet dat die zo’n mooie kleur hebben.

We vinden een paar zeedruiven, ze zijn vrij groot. De haartjes langs de banen trillen heen en weer.

Er liggen vrij verse gevlochten fuikhorens op het strand en we vinden ook de eitjes hiervan.

Geen wolkenlucht is ooit hetzelfde, weer heel bijzonder.

Na het koffiedrinken ga ik nog de pier op, ook al is het al 6 uur, daarom krijgt het water een wat rozige kleur, wat best mooi is bij die zwarte zee-eenden. Ze lijken wel wat opgewonden.

Misschien komt dat door dat ene vrouwtje, (misschien is het een mannetje, maar nog jong).

Man eider

Woensdag 21 maart 2018
Ik zou een treinreis maken en gaan wandelen, maar op het station zie ik dat mijn vrije-reis-dagen al op zijn. Dan kan ik mooi naar de pier vandaag, want er staat weinig wind eindelijk. Ik ga eerst naar huis voor koffie en dan laat ik de poezen buiten. Moppie moet alles nog ontdekken in de tuin.

Op weg naar de pier kom ik langs het strand, waar nog steeds die wonderbaarlijke hoopjes zijn.

Als zeehonden een vis hebben gevangen laten ze die trots zien boven water en daarmee lijken ze ook meeuwen te pesten.

Jammer dat de zwarte zee-eenden vrij ver zitten. Het zijn er 14: waaronder 1 vrouwtje.

Ik tref het dat er een man eider zit, die vind ik zo mooi. Die groene kleur in zijn nek is zo apart.

Oeverpieper.

Als ik een kuifaalscholver zo dichtbij zie dan herken ik hem wel gelijk.

Kanoeten met regendruppels op hun rug.

Ik tel 61 overvliegende rotganzen.

Aan de andere kant van de pier zit ook een man eider, ik heb hem niet zien overvliegen, dan is dit nummer 2. Hij heeft een zeester gevangen.

In de jachthaven vliegen de musjes tussen de stenen en daar plukken ze veertjes tussen vandaan.

Vis met zeehond

Woensdag 7 maart 2018
Op weg naar de pier kom ik langs de jachthaven, daar zwemt net een mooie dame brilduiker.

Bij de inham nog voor de eerste vuurtoren ligt een dode vis. Ik weet hem d.m.v. de staart en de vinnen op naam te brengen. Het is een zeebaars. De tureluur en kokmeeuw hebben geen interesse.

Geinig dat het net lijkt of de kanoet in de weerspiegeling een heel groot oog heeft.

Acht bergeenden, bijna aan het eind van de pier.

Sneu hoor, die vis leek wel in zijn zondagse pak met dat vlinderdasje, misschien had hij net een feestje.

Een rotgans met waterdruppels op zijn buik.

Aan de andere kant van de pier nog een zeehond met vis, misschien wel dezelfde zeehond als daarnet en is hij gauw om de pier heen gezwommen, want ze zijn best snel. Zie je die klauwen om die vis?

Jammer dat ze zo ver weg zitten, want het zijn wel toppers en die zie je niet vaak.

Mevrouw eider heeft vandaag haar panterprint-huispak aangetrokken.

Verder zie ik nog 3 mannen en 3 vrouwen van de zwarte zee-eend en dichter bij de kust nog een man en een vrouw, bovendien zitten die ook wat dichterbij.

Wisentpad

Wisentpad
Dinsdag 20 februari 2018
Ik loop het hele Wisentpad af, geen vogel gehoord. Ik moet daar erg aan wennen, maar over een jaar of 5 is het heel gewoon dat er geen vogel meer is te horen. Zal ook wel te maken hebben met de daling van het aantal insecten. Treurig is het wel. Het is wel dalen en klimmen op het wisentpad.

Ik loop tot ik bijna bij de andere ingang ben en ga dan terug. Mooie landschappen hier.

Wat troosteloze bomen, passen mooi bij dit sombere weer.

Zie ik toch nog de wisenten als ik bijna weer bij het startpunt ben. Wel ver weg.

Het pad wordt 1 maart afgesloten, dus nog even genieten van deze mooie omgeving.

Kuifmees, waterspreeuw en nog meer

Woensdag 14 februari 2018
Ik had vandaag alle geluk van de wereld. Onderweg naar de AWD stop ik bij de Brouwerskolk, misschien zijn daar de grote zaagbekken weer. Ik tref het wel een mannetje slobeend komt vrij dichtbij. Die kleuren! En dan vooral dat lichtblauwe tussen de vleugels.

Grappig dat het net lijkt alsof hij 2 ogen heeft aan 1 kant. Een gele en een zwarte (vlak er naast). Hij heeft net zijn veren uitgeschud en nu zijn de staartveren ook zichtbaar.

Achter me hoor ik een winterkoninkje. Vlak bij me, ik moet het moment afwachten dat hij wat vrij komt te zitten.

Krakeendman die de vrouwtjes uitnodigt: Kom in mijn armen, het is Valentijnsdag. 😉

Als hij uitgewapperd is zijn de kleuren goed te zien.

De grote zaagbekken zijn er wel. Vrij ver weg, af en toe wat dichterbij tot er weer wandelaars aan komen. Opeens zie ik ze achter elkaar aan zitten.

Op de foto’s zie ik dat die ene een baars heeft gevangen en die ander wil daar ook wel een hapje van.

Later dan ik wilde (maar dat vind ik helemaal niet erg) fiets ik door naar de AWD. Gelijk bij de ingang zit een bruine kikker, die is er vroeg bij, want de temperaturen zijn nog om het vriespunt.

Ik kom een man tegen die zegt dat niemand nog de waterspreeuw heeft gezien. Dat zou wel jammer zijn, maar het is mooi weer en ik ga gewoon genietend wandelen, ik zie wel, meestal heb ik geluk. Nog groter is mijn geluk als ik een kuifmees zie en hoor. Mensen vragen wat ik zie en ik zeg heel enthousiast: Een kuifmees. Die man wijst naar een vogeltje en ik volg die en dat blijkt een glanskop te zijn, ook heel erg leuk.

Maar ik ga natuurlijk voor de kuifmees en ja hoor, ik zie hem weer.

Ik kan er nog een goede foto van maken ook. Ik ben hier heel ontzettend gelukkig mee.

Ik loop door langs het kanaal en dan kom ik ook nog de waterspreeuw tegen. Mijn dag kan niet meer stuk.

En wat is het genieten in dit mooie gebied.

Ik ben best moe en ga even zitten, vlak bij het jonge damhertje.

Als ik weer op sta zie ik nog een grote gele kwikstaart ook.

En dan thuis nog verwend worden met een bos bloemen.

Bleek en Berg

Maandag 5 februari 2018
Ik ga weer met de maandelijkse wandeling met de KNNV mee. Het is heerlijk weer, beetje heiig.

Na de wandeling fiets ik richting Vogelmeer en Spartelmeer. Bij het Spartelmeer vliegen er 2 buizerds al meer mijn kant op.

Terug in de Herenduinen fotografeer ik de koniks. Een man stapt van zijn fiets en vertelt dat er een damhert verderop ligt te rusten, met een prachtig groot gewei. Gelukkig zie ik hem, want het was niet vlak langs het pad.

Grote zaagbekken

Donderdag 1 februari 2018
Het is mooi weer en ik ga er toch maar eens op uit. De hondjes kunnen wel een tijdje alleen zijn. In de duinen kijken de Schotse hooglanders of het gras verderop groener is 😉

En daarna heel onschuldig kijken.

Duinbeheerders vinden dat dennen niet in de duinen horen, maar ik zou het een gemis vinden als ze alles weghalen.

Bij het Spartelmeer zie ik 5 vrouwtjes zaagbek en 1 mannetje. Beetje ver weg en ook nog wat tegenlicht, maar verder zie ik vrijwel geen vogels, ook niet bij het Vogelmeer.

Dreigende luchten en ook nog een regenboog gezien.

Hier hoort het normaal droog te zijn, het is ontzettend nat en dat wordt wat als we straks weer de vlinderroutes moeten lopen.

Druk op het strand

Zondag 19 november 2017
Dreigende luchten en stormachtig. Tja, in bijna alle omstandigheden blijven we schelpen tellen.

Onder het lopen hoor en zie ik sneeuwgorzen over vliegen. Ik ga niet mee koffie drinken, maar ga het strand weer op om achter de sneeuwgorzen aan te gaan. Moet ik wel hard rennen, want ze vliegen steeds van her naar der.

Het beste is om op één plek te blijven staan waar ze dichtbij geweest zijn, dan komen ze ooit wel langs. Soms zitten ze op het kale zand, waar ze ook het een en ander op pikken, maar het meest zitten ze tussen het helmgras waar ze zaadjes pikken.

Gelukkig weinig regen gehad op het strand met schelpen tellen, wel steeds mooie regenbogen.

Het is weer de dag voor de koetsen op het strand, beetje tegenlicht maakt het extra bijzonder.

Het is druk. Met die harde wind zijn er veel surfers. De paarden lijken niet veel last te hebben van die wapperende zeilen.

Ik geef dit span extra punten omdat ze zo mooi synchroon lopen 😉

Dat zal je altijd zien, ook al wappert de rode vlag dat je niet de pier op mag, evengoed wagen mensen zich er op, zelfs met een hond.

Een dubbele regenboog en het water heeft ook veel kleur.

Zo hoog kan het water over de pier slaan.

Grote kruisbekken

Zaterdag 21 oktober 2017
Ik ga nog eens naar het Vogelmeer voor de kruisbekken. In het gebied staan veel koniks.

Er zijn er een paar omgerold 😉

Ik heb me toch een mazzel dat er 8 grote kruisbekken in de boom komen zitten.

Omdat ik daar alleen sta, ga ik ook stiekem naar het water, waar ze komen drinken.

De druppels nog op zijn borst.

Ze hebben allemaal dorst.

Alsof hij zijn spiegelbeeld bekijkt.

Twee jonge vogels.

Ik moet door naar Sientje in Velsen-Noord en sta bij de pont te wachten. Daar zijn altijd duiven, ook leuk.

Cicades

Woensdag 18 oktober 2017
Omdat er vorige week zo weinig vlinders waren, nemen we vandaag een herkansing met nachtvlinderen. We beginnen met een satijnlichtmot, die had ik dus laatst in een potje waar hij uit een pop kwam, die ik zag op Nico zijn jas. Deze lijkt trouwens veel groter.

Op het gebouw zit een platte wielwebspin, ze lijken al mooier te worden.

Ik zie een donsvlinder op de bank bij de kist.

Zandslakken zijn zeldzaam, hier zitten honderden, op de grond, tussen de begroeiing en op de ramen. Het lijkt alsof er een ringetje zand precies om het ademhalingsgat zit. Even later is dat ringetje zand aan de achterkant van de slak uit elkaar gevallen.

Vandaag is het ook niet druk met vlinders, met een meidoornuil ben ik ook tevreden.

De meeste zandslakken hebben mooie patronen, daarom vraag ik me af of die rechtse ook een zandslak is.

Op de bladeren zit een herfstspanner.

En een papegaaitje hangt in de begroeiing.

Die wordt gevangen in een potje, maar hij blijft met de vleugels dicht. Ik tik tegen het potje en dan doet het papegaaitje zijn vleugels wel wijd zodat ik de mooie kleuren kan zien.

Haha, die antenne van de segrijnslak.

Witvlakvlinder

Vrijdag 13 oktober 2017
We beginnen vanavond bij het nachtvlinderen met een hoekbanddennenspanner.

Schietmotten komen elke keer op licht af, maar daar zijn ook verschillende soorten van, zoals deze Limnephilus lunatus.

Een agaatvlinder zit een tijd op het doek, vliegt op een gegeven moment op en even later zien we hem op de stang zitten.

Ik ga bij de kist kijken, daar zie ik altijd tientallen zandslakken.

Maar liefst 3 verschillende mooie cicades, heel apart die kleuren.

Een krompootdoodgraver komt ons ook even vermaken.

De groene cicade heet Viridicerus ustulatus.

Marja en ik staan nog bij het doek, de anderen zijn bij het smeer aan het kijken. De witvlakvlinder komt even op het doek, vliegt tegen de lamp, vliegt heen en weer en eindelijk blijft hij stil op mijn fototoestel zitten. Ik ben blij dat ik mijn nieuwe toestel, de Sony A68, met dezelfde lens als op de A77ii, bij me heb.

Haha, die snuit van die vlinder met die grote geveerde antennes.

Ik wil hem van mijn toestel af hebben en tik hem voorzichtig aan, dan gaat hij op mijn hand zitten.

Vanwege de kleuren deze cicade op de foto gezet.