Wandeling Nunspeet

Dinsdag 3 oktober 2017
Mijn kaartje van de NS moet deze week nog gebruikt worden en ik was al langer van plan om naar Nunspeet te gaan. De reistijden lopen een beetje in het honderd en ik stap in Amsterdam in richting Zwolle, maar wel via Almere. Zodoende kom ik langs de Oostvaarder plassen. Wat staan er toch veel paarden daar.

In Nunspeet ga ik eerst helemaal naar boven in de klimtoren voor het uitzicht, maar dat is niet spectaculair.

Het is een heel afwisselende wandeling, eerst loop ik door bossen.

Ik heb brood mee, dus hoef ik geen eekhoorntjesbrood.

Ik hoopte dat de heide nog wat in bloei zou staan, maar daar ben ik te laat voor. Nog een paar plukjes die bloeien, wel met een vliegenzwam er bij, dus toch mooi.

Heidegebied, maar niet zo kleurrijk.

In een bos hoor ik een specht zacht tikken en ik hoop op een middelste of kleine bonte specht. Ik zie hem goed zitten en neem foto’s, het is toch de grote.

Heel fraai deze paddenstoelen (met mestkever).

Veel mestkevers hier. Het lijkt alsof er een kleiner soort tussen zit, maar het zou ook een mannetje kunnen zijn. Er zijn sowieso bos- en paardenmestkevers in Nederland.

Op het pad zie ik een mestkever op zijn rug, dat gebeurt vaker, maar hier zit één mier aan te trekken. Of zou die mier van de mest van de mestkever snoepen?

Wat zou het hier prachtig zijn als de hei bloeit.

Het kronkelpaadje op en dan ben ik op de zandverstuiving.

Het lijkt heel groot, maar verderop ligt nog een zandverstuiving die nog groter is.

Ook al is het kaal, het is wel mooi.

In de dennenbomen hoor ik een heel mooi vogelgeluidje en ik hoop dat het kuifmeesjes zijn. En dat zijn het ook, wat een geluk. Er gaat er een heel mooi voor me zitten, maar helaas voordat ik scherp kan stellen is hij weg. Ik heb er eentje op de foto kunnen zetten, helaas alleen als bewijs, want wat zijn het leuke vogeltjes.

Tja, hier zaten ze in de bomen, het waren er een stuk of 10.

Ik wil na 10 km de bus nemen, maar dat punt heb ik gemist. Gelukkig kan ik na 12 km nog eens de bus pakken. Daarvoor kom ik langs kasteel Essenburgh en nog door een stuk bos en daar kom ik Momfer de Mol tegen.

Perzisch ijzerhout

Vrijdag 29 september 2017
Hanneke wil ook zo graag de vliegenzwammen zien, dus samen er op af. Gelukkig zijn ze niet helemaal verregend.

De bladeren van het Perzisch ijzerhout worden al roder.

Een pantserjuffertje kromt steeds haar achterlijf omhoog.

Hoornaars tollen op de grond en we zetten er een op een paddenstoel.

Grappig is dat, want het is net alsof hij er niet vanaf durft. Als hij over de rand valt houdt hij zich vast en klimt er dan weer bovenop.

Wantsen en lieveheersbeestjes

Zondag 24 september 2017
Op het landgoed Leyduin is vandaag van alles te doen. Ik ga mee met de insectenexcursie, maar er doen wel heel veel mensen aan mee, het is de vraag of ik er nog een beetje bij kan om foto’s te maken. Nou ja, ik krijg een potje in mijn handen gedrukt met een roodbruine sikkelwants, dat is tenminste al wat.

Er komt nog een larf van een gaasvlieg voorbij, misschien ook van de franjegaasvlieg, maar nu van de onderkant.

Er is een klein meisje bij die spinnen over haar hand laat lopen, een regenworm en kikkers pakt. De kikker is in de paraplu gezet.

Maar hij wil er natuurlijk uit.

Ik vind spinnen best mooi.

Vincent houdt een libel vast, natuurlijk bij de vleugels, want libellen vangen insecten met hun poten, als je de poten beschadigt kunnen ze niet meer vangen en verhongeren ze. Bij deze libel komen er eitjes naar buiten, hij zal hem gauw terug zetten.

Ik wist niet dat pissenbedden vervellen en al helemaal niet dat ze dat altijd voor de helft doen. Ze eten hun oude huidje ook nog op.

Vincent gaat ook nog waterbeestjes vangen, want daar zitten ook wantsen tussen.

Ondertussen staat een paddenstoel te pronken in het mos.

In het water zit een larf van een libel, dicht bij de posthoornslak.

Julia heet het meisje en ze heeft nu een zuringwants in haar handjes.

Een gewone vijverloper heeft wel een hele lange snuit, het is een wants.

Wat een juweeltje scharrelt daar tussen het gras, moet je die ogen zien. (Notiophilus rufipes)

Op de terugweg kan ik het niet laten om nog bij de vliegenzwammen te kijken. Ze staan als een heksenkring om de berk.

De iets oudere zijn al platter geworden.

Wat een pracht.

De kleuren van de bladeren van het Perzisch ijzerhout zijn heel bijzonder, net als het vruchtje.

Blauwe glazenmaker

Zaterdag 23 september 2017
Gelukkig ben ik vroeg klaar in het asiel, want ik wil vanmiddag nog van alles, zoals naar Bloemendaal strand waar iemand met een hark een heel groot figuur tekent.

Om kwart over 4 heb ik een volgende afspraak, dat is te kort tijd om naar huis te gaan. Heb ik lekker vrij om naar het Vogelmeer te gaan en daar ook te wandelen. Bij de vogelhut van het vogelmeer hippen een boel vogels heen en weer, ze zijn wel dichtbij, maar behoorlijk druk. Ik denk dat het tjiftjaffen zijn.

Ik wandel de Hazenberg op, vandaar heb je een wijds uitzicht over de duinen, met daarachter de industrie.

Geweldig overzicht van het vogelmeer.

De volgende afspraak is bij Duin en Kruidberg, maar er is enig misverstand over de tijd en de plaats. Iets later dan gepland gaan we op pad met Sjek voor de blauwe glazenmaker. Eerst komen we langs beukentaailingen, die schijnen zeldzaam te zijn.

Bij het oude zwembad aangekomen zien we al snel mannetjes van de blauwe glazenmaker vliegen. Gelukkig nog genoeg licht voor een vliegende libel.

Hier staan ook boschampignons.

Als de mannetjes blauwe glazenmaker vertrokken zijn dan komen de vrouwtjes om eitjes af te zetten. Waar de mannetjes blauwe vlekken hebben, daar zijn de vrouwtjes groen.

Als ze eitjes legt dan zie je het eind op achterlijf open gaan.

Als ik door Schoonenberg terug naar huis fiets zie ik in een flits en mijn ooghoek iets roods. Daar staan opeens allemaal vliegenzwammen te blinken.

Zo schitterend heb ik ze nog nooit gezien en zo veel, het lijkt wel niet echt.

Dat komt natuurlijk ook omdat de zon er nog net op staat, net zoals op de bladeren bij de vijver.

Zwart en blauw weeskind

Donderdag 21 september 2017
Het is al vroeg donker, maar er valt nog niet veel te beleven en een vrouw gewone oorworm moet er dan maar aan geloven.

Op het smeer zit een zwart weeskind, dus het feest begint!

Een grasmot, maar zo klein dat we er zo niet uitkomen welke het is. Het is de zwartbruine vlakjesmot.

Een beauty, de ligusterspanner.

Roodpootwantsen hebben we vrijwel elke vlindernacht wel. Zo lopen ze op het doek en zo zitten ze op de stangen van de lamp.

Iemand komt met een doodgraver in een potje aan.

Ik wil het niet zo laat maken, maar als er ‘blauw weeskind’ geroepen wordt, dan wil ik dat wel meemaken. Ze vangen hem met het vlindernet en zetten hem in een potje, maar dat is veel te klein. Hij is echt heel groot. We willen foto’s maken en laten hem er voorzichtig uit. Wat baalt Ingrid dat hij dan precies op het koordje van haar fototoestel gaat zitten.

Zo kunnen wij hem van alle kanten fotograferen.

Rokje omwijd, zodat de ondervleugels goed te zien zijn.

En wij maar tegen Ingrid zeggen dat ze vooral niet bewegen moet, hihi.

Verder waren er niet eens zo veel vlinders, we waren echter dik tevreden met deze mooie soorten. Er waren ook nog twee puntige zoomspanners bij.

Zuidelijke schildwants

Donderdag 21 september 2017
Vorige week regende het, dus is het nu weer tijd om het Westelijk Tuinbouwgebied te inventariseren. Op het fietspad zie ik 2 hoornaars, gauw afgestapt voor foto’s, altijd leuk voor het nageslacht, hihi.

We verwachten niet zo veel insecten, maar libellen vliegen nu nog volop. De paardenbijter laat zich mooi zien.

Op het Koepad zien we zoveel Aziatische lieveheersbeestjes, dat is niet leuk meer. Er is echter een vijand op komst: een schimmel (Hesperomyces virescens) en die zie je hier op het achterlijf.

Er komen bovendien nog veel meer Aziatische lieveheersbeestjes: de pop en de larf.

Een nieuw soort voor deze omgeving: de zuidelijke schildwants.

Marja is blij dat ik de bruine winterjuffer ontdek, zij was er al voorbij gelopen.

Doosvrucht van een echte koekoeksbloem?

Op één blad een groene en een bruine cicade.

Zuringwants

Woensdag 20 september 2017
Met Joke loop ik de Vossendel vlinderroute. Mij valt een zuringwants op een blad op.

Op 1 sectie zien we maar liefst 3 atalanta’s en in totaal zelfs nog 22 vlinders, best een hoge score.

Omdat ik niet precies wist hoe laat ik naar de Cremermeerroute kon gaan heb ik geen afspraak met Annemiek gemaakt, maar ik ga wel gelijk door. Op de terugweg kom ik langs het Cremermeer, heel vaag te zien rechts tussen de dennentakken.

Thuis zit een snuitkever op de achterdeur.
Sony A77ii 18-55mm

Larf gaasvlieg

Dinsdag 19 september 2017
Ik wilde een stuk fietsen door de Herenduinen, bij de tankval raak ik aan de praat met Hans. Ik wil hem de biefstukzwammen laten zien die ik 22 augustus fotografeerde, ze zien er nu heel anders uit.

Op een boomstronk zie ik iets lopen, van dichtbij blijkt dit een larf te zijn van de franjegaasvlieg. Als bescherming heeft de larf dingetjes op zijn rug.

Fallopia

Fallopia
Dinsdag 12 september 2017
Ik loop elke week langs de oude spoorlijn, vandaag ontdek ik toch weer een nieuwe plant: Fallopia compacta, die daar aangeplant is. Het is familie van de Japanse duizendknoop, dus nu maar hopen dat het ook niet zo’n woekeraar is.

In mijn voortuintje zit een mooie spin, de naam weet ik nog niet.

En in mijn achtertuintje broeden hele kleine bosandoornwantsjes van nog geen 4 mm en ik zie er een met eitjes.

Rood weeskind

Zondag 10 september 2017
Joke stelt voor om vandaag de Vossendel te gaan lopen vanwege de slechte voorspellingen. Geen gek idee, want we zien nog 12 vlinders. Best veel libellen op sectie 13, waaronder een pantserjuffer.

We gaan na afloop even koffie drinken, dan ga ik op huis aan. In een flits zie ik een vlinder op een lantaarnpaal, ik vermoed gelijk al dat het een weeskind is en ik heb gelijk, het is een rood weeskind. Nou vind ik het helemaal een goed idee dat Joke vandaag wilde lopen.

Drietandrups

Donderdag 7 september 2017
Hier zitten de gewone kielwantsjes bij elkaar. Drie in het laatste nimfstadium, de rest is net verveld en links boven is nog een vervelling te zien.

De rupsen van de drietand zijn ook al een paar keer verveld. Onder de rups ligt een vervelling en daarboven nog kleine vervellingen van eerdere stadia.

Ik kijk naar een stippelmot op wolfspoot, dan valt mijn oog op een stipje op het blad. Vergroot weergegeven is het een honingklavervouwmot.

Er staan zomaar bordjes hier en daar in het veld 😉

Een vrouw (links) en man (rechts) herfstspin.

Probeer zo’n spin maar eens scherp te krijgen, met een beetje wind zit de focus er steeds naast. Ik heb wel handmatig scherp gesteld, anders wordt het helemaal niks.

Nimf stinkwants

Dinsdag 5 september 2017
Annemiek en ik lopen de Cremermeerroute voor niks. Nul vlinders.
De Vossendelroute begint heel goed met op de eerste 6 secties 8 vlinder, daarna helemaal niets meer. Op sectie 2 was nog een piepjong stinkwantsje.

Vliegende speld

Vrijdag 1 september 2017
Voor de inspectie van de drietandrups ga ik naar het Kennemermeer. De rupsjes zitten nog steeds op het blad. Ik kom verder een imago gewone kielwants tegen.

Als je door de vleugels naar het smalle lijfje van deze zweefvlieg kijkt zie je waarom deze de vliegende speld wordt genoemd.

Op het hek zit een springstaartje, heel klein.

Daarom probeer ik hem door mijn loep te fotograferen en dat lukt ook nog. Er komen net mensen aan en die kijken wat ik fotografeer en het verbaast hen dat ik dat kleine beestje zelfs maar in de gaten heb.

Sterallures van de watermunt.

Zo rood heb ik niet eerder een strontvlieg gezien.

Nog even kijken op het strand. Er staat zo weinig wind, dat deze zilvermeeuw de enige surfer is.

Bonte strandlopers nog half in zomerkleed. Er is er één bij die heeft nog een hele zwarte buik van het zomerkleed.

Het kleedje van een bontbekplevier is een plezier om naar te kijken.

Op het strand zelfs twee kleine koolwitjes die op de zeeraket afkomen.

Melkdistel op de rand van het strand en duinen.

Niet veel wind, wel veel wolken.

Knoppergal

Dinsdag 29 augustus 2017
Ik loop de Vossendel alleen en dat valt me niet tegen met 23 vlinders, waaronder deze gehakkelde aurelia. Het is me nooit opgevallen dat er zulke groene stippen op de onderkant van de vleugels zitten.

Een amaniet, welke weet ik niet.

Op sectie 13 vliegen altijd veel libellen en nu laat de bruinerode heidelibel zijn achterkantje zien.

Damherten tussen de bomen.

Er ligt een knoppergal op de grond, ik leg hem naast de eikel, want daar groeit zo’n gal omheen.

’s Middags loop ik mijn spoorlijnroute. Daar zijn tamarixen geplant en daar profiteert een honingbij van.

Heidelibel

Maandag 28 augustus 2017
Half 12 ga ik de Cremermeerroute lopen met Annemiek, daarna ga ik door naar het plekje met de hermelijnrupsen die er niet zijn. Onderweg heeft een bruinrode heidelibel een mooi plekje uitgezocht.
Ik denk dat ik warkruid ontdek, maar het zal wel zwaluwtong zijn.

Net voorbij het Vogelmeer is zo’n mooi stuk duinen.

Nico is vandaag een eind gaan toeren op zijn brommer, hij doet een rondje IJsselmeer. Helaas is hij gevallen bij Den Oever, toch gaat hij zijn rondje afmaken, dus door Lelystad en verderop richting Schiphol omdat het door Amsterdam te druk is.

Wilgenbladvlo

Zondag 27 augustus 2017
Ik blijf de drietandrupsen in de gaten houden bij het Kennemermeer, maar er is nog meer te zien, zoals deze mini bladvlo: de wilgenbladvlo.

Bloeiende wolfspoot.

Ik volg een andere iets grotere glimmende kever. Thuis ontdek ik op de foto dat er nog 3 doorntjes ook op staan, natuurlijk heb ik die daar niet gezien, zelfs op de foto zijn ze nog niet zo makkelijk te ontdekken. De kever heeft zelfs één poot op een doorntje.

Dichter bij het water vliegen enkele paardenbijters. Ze hangen vaak op het zelfde plekje een tijdje stil, daarom kan ik de lens scherp stellen en dan wachten op het moment dat hij in beeld komt en het is gelukt 😉

Fraai duizendguldenkruid is de kleinste van de 3 soorten.

Vruchten van de moeraswespenorchidee.

Opeens zijn de nimfen van de kielwants verveld en in het imago-stadium beland.

Nationale nachtvlindernacht

Vrijdag 25 augustus 2017
Vlak voordat ik vertrek zie ik op de schuur een groot platlijfje.

Een medespeler van badminton wil graag eens mee met me naar het Kennemermeer en ik vind het leuk om hem van alles te laten zien en begin met de drietandrupsjes. Het bladmoes eten ze tussen de nerven vandaan.

Twee zweefvliegjes op een grasspriet.

De smalle zaden van het harig wilgenroosje klappen open en dan vormen de zaadjes een v-vorm, totdat ze loslaten en een harig geheel ontstaat.

Bij het Moerbergplantsoen staat een sporthal met een artistieke gevel. Helaas willen ze sommige sporthallen slopen.

Wat leuk dat Nico ’s avonds mee gaat naar het nachtvlinderen, kan hij het ook eens meemaken. Alhoewel hij een huismoeder niet echt interessant vindt, hahaha.

Er komen niet alleen vlinders op het doek af, ook een boomsprinkhaan laat zich zien.

Een duikermot is een kleine grasmot. Ben vertelt daarover dat de eitjes in het water worden afgezet.

Vaak wordt er op Facebook gevraagd welke vlinder dit is, maar dit is een schietmot, dat is geen vlinder. Hij heeft geen Nederlandse naam: Limnephilus marmoratus.

Bij het gebouw ziet Dik een waaiermot. Ik kan er maar net bij om te fotograferen.

De bruinbandspanner zit op mijn schoen, daar kan ik beter bij.

Slangenarend

Woensdag 23 augustus 2017
Een vogelaar tipt me dat er een slangenarend in de duinen zit. Ik heb een afspraak met Joke om de Vossendel te tellen, maar ga toch eerst maar eens kijken of ik de slangenarend kan zien. Dat lukt niet, ik ga terug naar de Vossendel, die lopen we niet voor niets, aardig wat vlinders, waaronder een keizersmantel. Bovendien een paar pantserjuffers.

Daarna ga ik toch weer een poging wagen voor de slangenarend. Ik zie de vogelaar daar en loop met hem mee, helaas wel de verkeerde kant op, want hij vliegt veel zuidelijker, dus wij weer die richting op. De slangenarend is een van de grootste roofvogels van Nederland, hier te zien in vergelijking met een buizerd.

Moeilijk te fotograferen zo tegen de lucht.

Maar ik heb hem, dat is toch wel bijzonder.

En weer ga ik naar het Kennemermeer voor de rupsjes, daarbij kom ik langs de tankval, waar achterin een Schotse hooglander staat.

Er liggen nu allemaal vervellingen bij, voor mij is het nog steeds niet helemaal duidelijk, maar ik vermoed toch dat het de drietand is.

Biefstukzwammen

Dinsdag 22 augustus 2017
Ondanks dat ik flink doorrace op mijn fiets zie ik in een flits biefstukzwammen aan een boom, toch maar even afgestapt voor een foto.

Ik ben op weg naar vlinderroute Cremermeer, waar ik met Annemiek loop. Twaalf vlinders en een paar parasolzwammen dat is alles. Omdat ik heel graag wil weten of de rupsjes van gister van een drietand of psi-uil is, ga ik weer kijken of ze al gegroeid zijn. Ze zijn inderdaad iets groter geworden.

Op maar liefst 3 bladeren zitten veel nimfen van de gewone kielwants. Wat een leukerdjes.

Op een blad zit een koker van een kokermot. Jammer dat hij op de grond valt als ik hem ook van de andere kant wil fotograferen.

Wat een kleuren heeft de berm op de Badweg. Roze rozenbloemen, rozenbottels en daartussen wikke.

Nimfen wantsen

Maandag 21 augustus 2017
Een vogelaar die met de excursie bij het Kennemermeer mee is ziet een bruine kiekendief. Zelf heb ik die hier nooit kunnen ontdekken, leuk dus. Boven Zandvoort is ook nog een waterhoos te zien. Op een paar plekken ziet het veld nog wit van de parnassia’s. Verder bloeit de melkdistel nog en daar profiteert een pluimvoetbij van.

Onderweg zien we een rups van een zwartvlekdwergspanner op klaver.

Het leukste is voor het laatst bewaard. Dik ontdekt rupsjes van een drietand of een psi-uil.

Op een elzenblad een verzameling nimfen van de gewone kielwants, met 1 ouder er nog bij.

Een nimf in het laatste stadium van een groene stinkwants komt uit de struiken vallen.

Een bladwespje van het geslacht Nematus.

Na het koffiedrinken gaan Hanneke en ik de planten op de Boulevard bestuderen. Er staat o.a. bonte luzerne.

We twijfelen over het havikskruid, met de Heukels komen we er niet uit. De oecologische Flora geeft uitsluitsel dat het schermhavikskruid is.

Printplaatmot

Printplaatmot
Woensdag 16 augustus 2017
De aardhommel vliegt van de ene bloem naar de andere op de spoorlijnroute.

Hier staan populieren, dus even kijken of hier ook printplaatmotten patronen hebben gemaakt. Ja hoor, hier zitten ze ook.

Dan ontdek ik een grote plant van de reuzenbalsemien, familie van de springzaad.

’s Avonds fiets ik richting pier. In de jachthaven hebben de knobbelzwanen het naar hun zin.

Opspattend water in de avondzon.

Zingende zagen

Maandag 14 augustus 2017
Na de vlinderroutes Vossendel en Cremermeer ga ik het wandelpad op nadat ik eerst nog kijk bij de heelblaadjes, waar ik nu 3 citroenvlinders zie, terwijl Annemiek en ik al uit ons dak gingen op sectie 3 waar we er één zagen.

Op het wandelpad richting Duinmeer jaagt een kleine parelmoervlinder de andere vlinders weg die in de buurt komen.

Verderop vliegen twee argusvlinders. Jammer dat ze tussen de stekels vliegen, want hun vleugels raken aardig beschadigd.

Ook hier heb ik nog last van goudoogdazen.

In de buurt van het Duinmeer vliegen maar liefst 5 buizerds.
Ik zie de mannetjes van de blauwvleugelsprinkhaan steeds met hun achterpoten bewegen. Sprinkhanen maken geluid door met hun gekartelde poten over hun lichaam te wrijven. Dit heet zingen, dus heeft deze blauwe zingende zagen, alleen is het bij de blauwvleugelsprinkhaan niet te horen.