Eitje hermelijnvlinder

Woensdag 19 juli 2017
Ik ben toch nieuwsgierig of ik een rups van de hermelijnvlinder kan vinden, dus ga ik naar Duin en Kruidberg. Het eitje van gister kan ik nog wel terugvinden.

Ik ben dan vlak bij het Duinmeer. Daar staan de 3 kleuren van de Schotse hooglanders weer. Met veel kleine mantelmeeuwen.

Ik neem hetzelfde pad terug in de hoop toch nog een rups tegen te komen. Geen rups gezien, maar mijnen van de printplaatmot.

Daarbij zie ik een goudkleurig kevertje, misschien het populierengriendhaantje.

Dichtbij het Cremermeer ligt een kop van een vos. De neusholte links in beeld.

Gekleurde pad

Dinsdag 18 juli 2017
Op weg naar de Cremermeerroute kom ik 3 kleuren Schotse hooglanders tegen.

Verderop op het fietspad een pad.

Drie kleuren in één pad?

Na het vlinders tellen loop ik richting Duinmeer. Aan het eind van het voederseizoen zien de ouders van de graspiepers er verwaarloosd uit. Het is een af- en aanvliegen van voer voor de kleintjes.

Ook al willen ze het niet goedkeuren op waarneming.nl omdat het niet met zekerheid te zeggen is vanwege de details, mag ik het voor mezelf wel houden op de zeldzame gedoornde slakkenhuisbij (Osmia spinulosa).

Mannetje roodborsttapuit.

De fitis vind ik wat geler dan de tjiftjaf.

Groenlingen zijn zo schuw, ik heb ze nog niet echt mooi op de foto kunnen krijgen.

Vrouwtje roodborsttapuit.

Het is niet zo ver naar het Duinmeer als ik dacht. Daar ontdek ik een voetpad, dan zie ik wel waar ik uit kom. Ik zie een man tussen de bladeren kijken. Ik zeg dat er toch geen insecten zijn, hij zegt dat hij op zoek is naar de rups van de hermelijnvlinder. Tja, die is wel erg gaaf inderdaad, maar hier nog niet gevonden. Wel laat hij eitjes zien op de populierenbladeren. Verderop vliegen argusvlinders en er zijn blauwvleugelsprinkhanen.

Op het eind van het voetpad kom ik weer bij het fietspad uit. Er zijn nog steeds rupsen van de sintjacobsvlinders, leuk zo met die zandkorrels op zijn rug.

Nu moet ik nog wel terug om mijn fiets op te halen.

Ik heb zelfs nog tijd om mijn eigen vlinderroute langs de oude spoorbaan te lopen. Daar tref ik een verse distelvlinder.

Scheerlingzaadgalmuggallen

Maandag 17 juli 2017
Excursie van de KNNV bij het Kennemermeer. Engelwortel valt wel op, zo hoog is de plant.

Ik wil de bloemetjes van waternavel laten zien en raap een blaadje op, ook toevallig dat daar net eitjes op blijken te zitten. Het zijn eitjes van een daas.

De laatste tijd zo ontzettend weinig insecten gezien, bijna geen bijen, zweefvliegen, wantsen, enz. Alleen heel veel vliegen. Heel toevallig dus dat er 3 beestjes op 1 foto staan, waarbij de citroenvlinder niet te missen is.

Herfstbitterling en vaag er achter de parnassia.

Het zal wel niet goed zijn voor de salomonszegel, maar die aantasting ziet er wel mooi uit.

Jammer dat het op de foto niet uit komt, er staat water in de peen en dat glanst zo mooi. Een extraatje is de groene strekspin onder het scherm.

Ik ontdek iets heel aparts denk ik op de peen. Het blijken scheerlingzaadgalmuggallen te zijn. Iemand maakt een bolletje open en daar zit een klein larfje in.

Ik zie een blauwvleugelsprinkhaan landen, dus ik weet waar die zit. Ook al wijs ik hem met de schaduw van mijn vinger hem aan, anderen zien hem niet totdat hij weer opvliegt.

’s Middags ga ik vlinders tellen met Joke bij de Vossendel. We gaan uit ons dak als we een keizersmantel op onze route zien.

Apart standje van een koevinkje.

Ik zie een grote vogel die landt op een tak. Joke en ik denken een grote lijster, maar volgens waarneming.nl moet het een zanglijster zijn!?!?

Boerenzwaluwen

Donderdag 13 juli 2017
Met Marja ga ik weer het Westelijk Tuinbouwgebied inventariseren. Emmy is er ook bij. Op het Marcelisvaartpad zit een houtpantserjuffer.

Leuker vind ik de jonge boerenzwaluw op het Ramplaanspad die wordt gevoerd. Wat zijn die bekjes dan toch groot.

Wat een leukerdje.

Niet één, maar twee langlijfjes.

Mannetje grote groene sabelsprinkhaan. Ze zijn best groot, toch zie je ze moeilijk zitten door hun geweldige schutkleur.

De blinde bij is heel herkenbaar door de 2 rijtjes haren op het oog.

De hommelbijvlieg heeft hele bolle ogen.

Twee bruine zandoogjes, maar het komt niet tot paren.

Wat een enorme lange antennes hebben de spitskopjes.

Een gewone regendaas op een stengel. Ik probeer zijn ogen te fotograferen, maar er zit een wit vlies of zo over, dat blijken gewoon zijn ogen te zijn.

Waterzweefvlieg, of het de rechte of ingesnoerde is, dat is moeilijk te zien.

Watergentiaan.

Emmy zegt dat kikkerbeet hier volop bloeit en ik neem dit bloempje op de foto, maar deze bedoelt ze niet. Dit is waterweegbree.

In de grote sloot vliegt een vrouwtje grote keizerlibel net op.

Icarusblauwtjes

Zaterdag 8 juli 2017
Vandaag mijn spoorlijnvlinderroute maar eens lopen. Valt mee, ik zie een bruin blauwtje.

Een wormkruidbij op duizendblad.

De kleine bijvlieg vindt dat ook lekker.

Ik heb me rot gezocht naar de naam van dit rupsje. Het blijkt uiteindelijk van de vrij zeldzame vijfpuntzwartwitmot te zijn. Toen ik de naam eindelijk had heb ik ook iemand anders op het forum er mee kunnen helpen.

Vrouwtje Icarusblauwtje lijkt wel op een bruin blauwtje, maar die is wat kleiner en meer uitgesproken bruin.

Gelukkig zie ik nog zwartsprietdikkopjes.

Zandhagedissen

Vrijdag 7 juli 2017
Met Dirk gaan we hoog in de eiken kijken naar eikenpages. Af en toe zien we een vlindertje fladderen, maar dat vind ik toch niet zo interessant. Liever kijk ik dan naar iets wat dichterbij is, zoals deze sprinkhaan.

Met Ok ga ik Middenduin nog in. Het is prachtig weer en de zandhagedissen kan je dan zien zitten zonnen, zoals dit mannetje.

Een vrouwtje kruipt toch weg voor ons.

Een ander blijft even vrouwtje poseren.

Vers groot koolwitje.

In het water op het grote veld staat een bijzondere plant: lidsteng.

De grote egelskop is veel algemener.

We wilden graag de zuidelijke keizerlibel zien, maar alleen de grote keizerlibellen vliegen hier.

In een dichtgegroeid watertje staat blauwe waterereprijs.

Op de terugweg zie ik een boomleeuwerik met zijn vrolijke kuif.

Ik hoop dat de keizersmantels nog op het zelfde plekje als gister zitten, maar nee, ze zijn vertrokken. Een geoogde worteluil vind ik ook leuk.

Harkwesp

Zondag 2 juli 2017
Ik begreep van Marja dat er 2 huidjes van libellen bij het Cremermeer moeten zitten, dus ga ik daar kijken. Ik zie denk ik 2 huidjes hangen, maar als ik mijn fototoestel wil pakken heb ik het verkeerde toestel mee. Ik ga terug naar huis om mijn camera met telelens te halen. Als ik terug kom zijn de ‘huidjes’ verdwenen. Dat zullen dus wel juffertjes geweest zijn die weggevlogen zijn, of ze zijn lager op de paal gaan zitten. Achteraf bedoelde Marja heel iets anders. Ze had op mijn weblog gekeken en dat had ik helemaal niet verwacht. Ze bedoelde de foto van 31 mei en dan zie ik ook dat dat 2 huidjes zijn.

Ik ga de Cremermeerroute lopen, want er is van de week niets van gekomen. In de buurt van sectie 7 staan heel veel distels en een fitis vliegt net op.

Maar eigenlijk volgde ik de grasmus die een bessenschildwants in zijn bek heeft en die van het ene takje naar het andere vliegt.

Langs het wandelpad staat heel veel te bloeien, daar profiteert een harkwesp van.

Ook hier maar 9 vlinders geteld. Op het eind van de route zie ik nog een konijn.

Mantelanjer

Mantelanjer
Donderdag 29 juni 2017
Nog een dag telling, want er zijn wel erg veel orchideeën te tellen. We zitten al op meer dan 6300 groenknolorchideeën en meer dan 1200 en dan zijn we nog maar op de helft. Maarten plukt zomaar waternavel met een bloemetje en daar moest ik echt heel erg naar zoeken.

Het is niet helemaal droog vandaag, maar het hoost niet, dus gaan we door. Ik vind moeraszoutgras, Maarten zegt dat het vorig jaar volop heeft gestaan.

Ik kom vandaag nog een plantje daarvan tegen.

Zilt torkruid is heel herkenbaar doordat de schermpjes los van elkaar staan en ze zijn iets roze.

Regendruppels op het gras.

Volop teer guichelheil, we hoeven er niet eens meer naar te zoeken.

We stoppen om 3 uur omdat de schelpen opraken. Bij de orchideeën die we tellen leggen we een schelp zodat we weten dat die geteld zijn. Ik ga nog naar de parkeerplaats om te zoeken naar de hokjespeul, er is gemaaid, die staan er helaas niet meer. Wel zie ik mantelanjers langs het voetpad.

Ook apart.

De peen staat op uitbarsten.

Ik kan nog mooi mijn vlinderroute voor de deur tellen. Zo ontzettend weinig vlinders, niet normaal. Gelukkig bloeit het boerenwormkruid en daar zit een wormkruidbijtje op.

Puntige zoomspanner

Maandag 26 juni, dinsdag 27 juni 2017
Ik hoopte ooit deze prachtige puntige zoomspanner voor de lens te krijgen en kijk eens hoe mooi die is!

De graswortelvlinder vind ik heel herkenbaar door de donkere strepen in zijn kraag.

Ik kom ook de wielwebspin tegen op het smeer.

In de kist zit een zomervlinder.

Op het doek een oranje eikenlichtmot.

Floracursus

Vrijdag 23 juni 2017
De laatste avond van de floracursus is in de tuin van het NME. We beginnen bij de stalkaars.

Maar hier staan bijzondere planten, zoals een soort bananenboom of zo. Het lijkt wel op een narrenkap.

Die paarse kleur in de bloemetjes van de Callicarpa komt later ook weer terug in de besjes.

Bosandoorn.

Wat een enorme bloem heeft de drakenlelie. Die exoten horen natuurlijk niet bij de cursus, maar ze staan hier wel.

Op de klis kijk ik gelijk of er klitboorvliegen op zitten, ja, nou en of!

Kogeldistel.

Na afloop loop ik nog mee om de nachtvlinders op naam te brengen die in de kist zaten. Leuk dat het schaapje er ook tussen zit.

Nog mooier is de meldevlinder.

Het lijkt wel een kunstwerk de stipjesbladroller met weerspiegeling in een potje.

Ik laat de vlinders die op naam zijn gebracht buiten los, zo ook de bosgrasuil.

Dwergbloem

Maandag 19 juni 2017
Ik ga weer op stap met de groep van de KNNV. Vanwege het mooie weer zijn we met z’n vijftienen. Er is zoveel te zien dat ik ongemerkt de honingorchideeën die ik wist te staan al voorbij ben gelopen. Die komen we nog wel tegen. Bij het water zit een vroege glazenmaker ik kan hem nog net op de foto krijgen.

Want hij wordt weggejaagd door de grote keizerlibel die nu op dat plekje gaat zitten.

In ieder geval zien we de groenknolorchidee.

Teer guichelheil is bijzonder, in het gebied komen al meer grote groeiplekken. Een grote groene sabelsprinkhaan zit er tussen.

Ik moet wel heel erg mijn best doen om een bloemetje van de dwergbloem te ontdekken en ook nog goed op de foto te krijgen.

Bij thuiskomst ligt Izzy voor pampus op de bank, zo warm is het.

De bloemen die ik heb gekregen zijn uitgebloeid en ik heb ze in de groenbak gegooid. Als ik de deksel weer open doe zie ik een mooie rups, maar weet niet welke. Ik heb het op verschillende fora gepost en bij het forum van waarneming wist Rayan dat het een rups katoendaguil is. Die is meegekomen met de bloemen uit Afrika, want het is geen echt inheems soort.

Zwartsprietdikkopjes

Zondag 18 juni 2017
Op 10 juni had ik ongeveer het eerst zwartsprietdikkopje van het land. Vandaag ga ik weer tellen en op sectie 20, waar de boel niet overhoop is gehaald vanwege het nieuwe fiets- en voetpad, daar tel ik er maar liefst 20! Ze zijn best klein, maar met mooi weer fladderen ze net boven de begroeiing.

Ik ga even bij het Havenfestival kijken. Bij het neerzetten van mijn fiets zie ik het witte vetkruid staan.

Ik ben gauw uitgekeken en ga naar het Kennemermeer. De honingorchissen staan vers in bloei.

Nu een paar geelhartjes bij elkaar, over 2 weken staan er duizenden.

Nou ja, het lijkt alsof die mug de rups gebruikt als stairways to heaven.

De kleine karekiet zingt nog steeds in het riet.

En de rietgors vanaf het topje in het riet.

Wat leuk dat een vrouwtje blauwborst zo mooi getekend is.

Het mannetje is natuurlijk prachtig van kleur.

Ik raak in gesprek met mensen uit het oosten en zuiden van het land die op zoek zijn naar de groenknolorchis, op dat moment zie ik ze niet in de buurt, maar ik laat wel de dwergbloem zien. Als ik ze nog iets wil laten zien, zie ik bevertjes staan en die vind ik zo leuk, ook al zijn ze weer op hun retour.

Thuis zit het zevenstippelig lieveheersbeestje nog op de muur, maar hij is nu wel uitgekleurd.

Bijenzwerm

Woensdag 14 juni 2017
We gaan weer gezellig met de Groentjes op stap, dit keer naar Zorgvrij. De insecten in de insectentuin zijn op 1 hand te tellen, een enkel sluipwespje zit op het insectenhotel.

We lopen buiten de geurtuin om om wilde planten te bekijken als we worden gewaarschuwd dat er een bijenzwerm aan de andere kant van de hek zit. Vandaar dat we zoveel bijen daar zien vliegen. We gaan toch kijken. De honingbijen zijn nu nog wat verspreid in een struik en langs de grond.

Het zijn er heel veel.

We lopen dan toch verder door de geurtuin, waar een aparte roos staat.

Op de terugweg is de bijenzwerm één geheel geworden, ze zitten allemaal bij elkaar. Ik waarschuw de mevrouw bij de balie van Zorgvrij en zij zou een imker bellen. Dan kunnen wij rustig een bakkie doen.
Op de vlinderroute Cremermeer zien Annemiek en ik alleen hooibeestjes voor onze lijst. Een gestreepte goudspanner is mooi, maar telt niet mee.

Weidevlekoog

Donderdag 8 juni 2017
Met Marja ga ik weer het Westelijk tuinbouwgebied inventariseren op insecten. Algemeen is de Melieria omissa, een prachtvlieg.

De spitskopjes (sprinkhaansoort) doen het goed dit jaar.

Helmkruid staat aan de oever van een slootje.

Op het Ramplaanspad zien we de kleine zeefwesp.
Belangrijk is dat ik de wantsen dit jaar doorgeef aan waarneming.nl, want ze willen een wantsenatlas maken. Dit zijn Heterogaster urticae wantsjes.

We gaan verder naar het Houtmanpad, waar een vrouw distelboktor zich verschuilt achter een stengel. Het vrouwtje is groter en bruiner dan het mannetje die we later nog tegen komen.

Kleine vliegjes kunnen zulke grote ogen hebben dat hun kop alleen uit oog lijkt te bestaan.

Ik vind het leuk dat ik de naam van deze lange dunne wesp heb gevonden. Het is de Calameuta filiformis.

Een koppeltje viltvliegen. Ik kan ze mooi fotograferen omdat ze op het kleefkruid zitten 😉

Groot dikkopje.

Dit vindt Dik leuk: een larf van een distelschildkever met poep op zijn rug als camouflage.

Veel brandnetelmotjes hier.

Ik wist niet dat er zweefvliegen waren met vlekken op hun ogen. De weidevlekoog heeft dat dus wel.

Vrouwtje van de grote groene sabelsprinkhaan.

De bovenste 2 roodoogjuffers zien we eerst boven water, maar ze zakken steeds verder naar beneden, waar nog een roodoogjuffer zit. Ze kunnen wel een uur onder water blijven zegt Marja.

Misschien zakken deze 2 ook al verder naar beneden, maar nu heb ik nog even mooi de weerspiegeling er bij.

Bij thuiskomst vliegen er 2 grote narcisvliegen in mijn tuin.

Verder zit er een klein vlindertje op het raam, de oranje oogbladroller. Hij vliegt naar de zwarte brommerkoffer, gelukkig kan ik hem volgen, want het is een mooi vers exemplaar.

Roofvlieg

Maandag 5 juni 2017
Op het hout van de fietsenstalling bij de Vossendel zit een roofvlieg.

Terwijl de zon volop schijnt zien Joke en ik toch maar 8 vlinders op de route van de Vossendel.
De Cremermeerroute loop ik alleen en het is nog iets warmer geworden. De laatste tijd lopen de Koniks steeds hier in de buurt.

En zelfs precies op mijn route, want die loopt om de krater heen.

In het water leggen de grote keizerlibellen hun eitjes.

Heel veel viervlekken hier ondertussen gezien, maar dit is de mooiste foto.

Vrouwtje platbuik zit verderop meer in de begroeiing.

Bovenop de wilgen zie ik regelmatig roodborsttapuiten zitten, nu zit er een fitis met zijn bek vol.

Donkere jota-uil

Zaterdag 3 juni, zondag 4 juni 2017
We gaan weer nachtvlinderen en het wordt een latertje omdat het zo laat donker wordt.
Het vierstipbeertje komt pas kwart voor 12 op het doek.

Soms is de hommelnestmot grauw, maar hier zie ik dat hij ook prachtige kleuren kan hebben.

Zo donker getekend heb ik de gerande spanner niet eerder gezien.

Een ligusterpijlstaart is in de kist gevlogen.

Witte haakbladroller.

En een purperrode haakbladroller. Zo zie je maar dat ze met de zelfde achternaam totaal niet op elkaar lijken.

Ben is bij de kist geweest en komt enthousiast terug: hij heeft nu toch een prachtige vlinder in zijn potje en wil hem laten zien. Wat een toeval: er vliegt er nog zo een op het doek, hahaha. Het is de donkere jota-uil.

De bonte brandnetelmot lijkt totaal niet op het kleine brandnetelmotje.

De blauwbandspanner die we vandaag het eerst zagen is niet mensenschuw en komt op de jas van Marja zitten.

Ben denkt dat dit de kastanjebruine pedaalmot is, wel een twijfelgeval want die komt in deze streek helemaal niet voor.

De ligusterpijlstaart wacht op zijn vrijlating, dat zal niet zo lang meer duren 😉

De rode dennenspanner is nieuw voor mij.

Op het moment van afbreken komt er nog een populierenpijlstaart aan vliegen.

Terwijl de agaatspanner en de hagendoornvlinder al de hele avond op rust zijn op het laken.

Geoorde futen

Vrijdag 2 juni 2017
Na het badmintonnen ga ik nu eens naar het Vogelmeer in de duinen. Eerst kom ik door het Rijkerspark in Santpoort, daar wil ik de tulpenboom zien bloeien, ik kan hem helaas niet vinden. Er staan hele grote zadelzwammen op boomstronken. Een gaai vliegt in de buurt heen en weer en hij blijft zowaar even zitten in het zicht.

Naar de duinen toe kom ik langs de ruïne van Brederode.

Aan de noordkant van het Vogelmeer zitten ook geoorde futen en er vliegt een mannetje oeverlibel die even poseert.

De geoorde futen zijn zo schattig fluffy.

De jonge meerkoetjes worden al aardig zelfstandig.

Eindelijk een foto van een enkel puttertje waar ik wel tevreden over ben.

Aan de andere kant van het fietspad staat veel bilzekruid, bij het rondkijken zie ik er al meer. Er ligt een boomstronk met een dikke paddenstoel: de roodgerande houtzwam.

Tussen de bladeren van het bilzekruid zie ik meerdere bessenschildwantsen.

Wat is het toch een schitterende plant dat bilzekruid.

Zo’n mooie dennenappel heb ik nog nooit gezien.

In de veldhondstong zit een rups van een grote beer, de vlinder zelf heeft bruinwitte koeienvlekken met oranje ondervleugels.

Eerst zie ik de gekraagde roodstaart verderop, gelukkig komt hij dichterbij.

Zelfs heel dichtbij, jippie, hij trekt zich weinig van me aan. Hij heeft ook wel wat anders te doen, de kleintjes moeten gevoerd worden.

Ik ga nog even bij het Spartelmeer kijken, veel grauwe ganzen en in de buurt hoor ik een koekoek. Een bastaard zandloopkever op het pad.

Als ik terug kom bij het Vogelmeer zitten er veel jonge spreeuwen op een tak.

In de vogelhut heb ik nu eens het geluk dat de geoorde futen heel dichtbij komen.

Zo schattig die witte buik.

Zelfs zo dichtbij dat hij niet helemaal op de foto past.

Als ik de hut uit kom vluchten er wel heel veel grauwe ganzen naar het grote water.

Op de terugweg in de buurt van de tankval hoor ik een koekoek, hij moet ergens dichtbij in een boom zitten. Ik zie niets tot ik bij de tankval ga kijken, daar zit hij in een kale boom. Ik heb hem wel op de foto, maar niet mooi.

Schotse hooglanders

Woensdag 31 mei 2017
Het is wel mooi weer, maar nou niet om te zeggen het is bloedheet (18 graden). Toch lijken de Schotse hooglanders last van de warmte te hebben. Deze jongen heeft zijn kop op het fietspad neergevlijd.

Een ander ligt rustig te herkauwen.

Eentje zoekt verkoeling in het water. De zwaan blij, want hij stond net erg dicht bij haar plekje, waar ze wilde gaan liggen.

Ik loop de route nog eens alleen om de nectarplanten voor vlinders te tellen. Ik kom nog Icarusblauwtjes tegen die een koppelpoging doen, maar hij vliegt weg, hij heeft hoofdpijn.

Klaverspanners zitten natuurlijk ook in de duinen en niet alleen langs de oude spoorlijn.

Ik dacht dat deze takjes bij zilte ranonkel hoorde, maar het is kransblad.

Dit is het bloemetje van zilte ranonkel.

Een mannetje platbuik gaat steeds op het zelfde takje zitten, daar kan ik mooi op focussen, maar vaag er achter zie ik ook een grote keizerlibel.

Dit is hem.

Ik denk dat ik een klein vlindertje zie vliegen. Als het landt op een takje in het water kan ik foto’s maken. Hij lijkt wel belaagd te worden door een bootsmannetje, maar hij kan ontsnappen doordat ik hem uit het water vis. Het is een bijzonder wantsje: een duinkortkopje.

In het andere poeltje vliegen libellen en juffers die ik op de foto neem, dan zie ik dat er op een stengel een huidje zit van een libel. (Het zijn er dus 2, met dank aan Marja.)

Het is een blauwe lucht met leuke wolkenluchten.

Langsprietmotje

Maandag 29 mei 2017
Het is nu helemaal bewolkt en Joke en ik verwachten niet zoveel vlinders te zien op de Vossendel-route, valt ook niet echt mee met 9 dagvlinders. Wel leuk dat ik op één stengeltje een pop en een rups van een sintjansvlinder zie.

Om thuis uit te zoeken welk vlindertje dit is neem ik foto’s, de flits geeft daarbij flitsende kleuren op het hertshooilangsprietmotje.


’s Middags kijk ik op het strand of daar nog iets leuks is. Ik weet niet of een geringde zilvermeeuw echt leuk is, nou ja, toch wat.

De laatste tijd zijn er zo weinig insecten dat ik al heel blij ben met een akkerhommel in mijn tuin.

Parelmotten

Zondag 28 mei 2017
Poelruit bloeit nu bij het Kennemermeer.

Ik ga voor de knopbiesparelmot, maar heb de grote parelmot op de foto.

Overal staan vleugeltjesbloemen in het terrein.

Ik heb toch de knopbiesparelmot te pakken.

De bruine omwindselbladen van heen lijken wel gevlochten.

Een kleine wespenboktor valt op door de gele kleuren.

Ik ben precies op tijd voor het hondskruid, volgende week kan het wel weer uitgebloeid zijn.

Jonge kwikstaart

Vrijdag 26 mei 2017
Na het badmintonnen fiets ik naar het landje van Gruijters. Een jonge kwikstaart is net zo hard aan het vliegjes vangen als een van zijn ouders, maar het is natuurlijk altijd opletten geblazen.

De kluten zijn elkaar een beetje aan het pesten, maar er moet ook gegeten worden.

Met deze foto ben ik heel blij, eindelijk een kluut vlak voor me.

En niet te vergeten de kleine plevier.

Thuis zijn op het raam de eitjes van het lieveheersbeestje uitgekomen, de larfjes zijn nog heel klein. Ik schraap ze voorzichtig van het glas en zet ze in de hibiscus waar heel veel luizen in zitten.