Vliegende drieteenstrandlopers

Zaterdag 17 februari 2018
Het begint al meer op voorjaar te lijken en ik ga bij de pier kijken. Ik was al bang dat er niets zou zitten tot ik drieteenstrandlopertjes bij elkaar zie zitten. Op de foto’s tel ik er 200. Opeens vliegen ze allemaal op.

En aan de zuidkant van de zuidpier zitten er nog eens ongeveer 72.

Puttertjes

Donderdag 15 februari 2018
In de duinen bij Beverwijk zijn barmsijsjes gesignaleerd. Die zou ik zo graag op de foto willen zetten, dus hup op de fiets die kant uit. Daarbij kom ik langs de afgebrande Schouw. Het graffiti is nog mooi gebleven.

Bij de Voorweg de duinen in en dan ben ik al heel snel op de plek waar de barmsijsjes moeten zitten. Er staan daar dennen in een weiland waar schrikdraad omheen zit.

Daar zie ik wel een groep puttertjes waar ik dus niet dichterbij kan komen.

Verder is het oorverdovend stil met vogelgeluiden in de duinen. Ik ga langs de Noordermaatweg terug, langs de waterberging. Ook daar zit bijna niets. Gelukkig wel een zwaan dichtbij die met zijn veren pronkt in de zon.

Kuifmees, waterspreeuw en nog meer

Woensdag 14 februari 2018
Ik had vandaag alle geluk van de wereld. Onderweg naar de AWD stop ik bij de Brouwerskolk, misschien zijn daar de grote zaagbekken weer. Ik tref het wel een mannetje slobeend komt vrij dichtbij. Die kleuren! En dan vooral dat lichtblauwe tussen de vleugels.

Grappig dat het net lijkt alsof hij 2 ogen heeft aan 1 kant. Een gele en een zwarte (vlak er naast). Hij heeft net zijn veren uitgeschud en nu zijn de staartveren ook zichtbaar.

Achter me hoor ik een winterkoninkje. Vlak bij me, ik moet het moment afwachten dat hij wat vrij komt te zitten.

Krakeendman die de vrouwtjes uitnodigt: Kom in mijn armen, het is Valentijnsdag. 😉

Als hij uitgewapperd is zijn de kleuren goed te zien.

De grote zaagbekken zijn er wel. Vrij ver weg, af en toe wat dichterbij tot er weer wandelaars aan komen. Opeens zie ik ze achter elkaar aan zitten.

Op de foto’s zie ik dat die ene een baars heeft gevangen en die ander wil daar ook wel een hapje van.

Later dan ik wilde (maar dat vind ik helemaal niet erg) fiets ik door naar de AWD. Gelijk bij de ingang zit een bruine kikker, die is er vroeg bij, want de temperaturen zijn nog om het vriespunt.

Ik kom een man tegen die zegt dat niemand nog de waterspreeuw heeft gezien. Dat zou wel jammer zijn, maar het is mooi weer en ik ga gewoon genietend wandelen, ik zie wel, meestal heb ik geluk. Nog groter is mijn geluk als ik een kuifmees zie en hoor. Mensen vragen wat ik zie en ik zeg heel enthousiast: Een kuifmees. Die man wijst naar een vogeltje en ik volg die en dat blijkt een glanskop te zijn, ook heel erg leuk.

Maar ik ga natuurlijk voor de kuifmees en ja hoor, ik zie hem weer.

Ik kan er nog een goede foto van maken ook. Ik ben hier heel ontzettend gelukkig mee.

Ik loop door langs het kanaal en dan kom ik ook nog de waterspreeuw tegen. Mijn dag kan niet meer stuk.

En wat is het genieten in dit mooie gebied.

Ik ben best moe en ga even zitten, vlak bij het jonge damhertje.

Als ik weer op sta zie ik nog een grote gele kwikstaart ook.

En dan thuis nog verwend worden met een bos bloemen.

Wat een golven

Dinsdag 13 februari 2018
Vanmorgen ben ik naar badminton in de Duinwijckhal geweest. Was leuk. De zon schijnt ’s middags ook nog uitbundig en ik fiets naar de pier, die is afgesloten en er is ook niet veel te beleven. Ik ga naar het Kennemermeer en volg het pad aan de westkant, daar ga ik het strand op. Het zand waait over het strand, er staat meer wind dan ik verwachtte. De golven waren dan ook spectaculair.

Langs het Kennemermeer wandel ik terug en ik kom al de eerste bloem van het hoefblad tegen en er volgenden al snel meer.

Bizar zo weinig vogels er in de struiken zitten, een paar eksters, verder helemaal niets, zelfs geen mus. Op het water wel veel meeuwen en in de zuidhoek toch wel een dertigtal tafeleenden.

Ik fiets nog even door langs het semafoor, misschien zitten er nog puttertjes. Nee dus, weer helemaal niets.

Hortus Leiden

Zaterdag 10 februari 2018
Het is de laatste dag dat ik mijn vrij-reizen-dag met de trein op kan maken en ik ga naar Leiden, naar de Hortus Botanicus. Het heeft een beetje geregend, maar de zon schijnt heerlijk. Helleborus met regendruppels.

Er zijn 2 kleine aquaria met mooie vissen.

Hier kan je wel heel relaxt van worden.

Geinige kleuren hebben ze ook.

Ik weet niet hoe deze bloemen heten.

Witte orchidee.

Bekerplant die insecten lokt.

Portugese zonnedauw, lokt insecten die in het kleverige sap blijven hangen en dan verteerd worden.

Zo kom je wel van je insecten af.

Bij nog een vleesetende plant staat een waarschuwing: betreden op eigen risico 😉

Er vliegen al honingbijen en gelukkig kunnen ze bij de helleborus terecht. Verderop staat een bijenkast.

In de eettuin staat Afrikaanse aubergine, apart kleurtje zeg.

Een of andere treurboom.

Leiden is een leuke stad om in te wandelen, er zijn heel wat bezienswaardigheden, zoals deze poort.

Bleek en Berg

Maandag 5 februari 2018
Ik ga weer met de maandelijkse wandeling met de KNNV mee. Het is heerlijk weer, beetje heiig.

Na de wandeling fiets ik richting Vogelmeer en Spartelmeer. Bij het Spartelmeer vliegen er 2 buizerds al meer mijn kant op.

Terug in de Herenduinen fotografeer ik de koniks. Een man stapt van zijn fiets en vertelt dat er een damhert verderop ligt te rusten, met een prachtig groot gewei. Gelukkig zie ik hem, want het was niet vlak langs het pad.

Grote zaagbekken

Donderdag 1 februari 2018
Het is mooi weer en ik ga er toch maar eens op uit. De hondjes kunnen wel een tijdje alleen zijn. In de duinen kijken de Schotse hooglanders of het gras verderop groener is 😉

En daarna heel onschuldig kijken.

Duinbeheerders vinden dat dennen niet in de duinen horen, maar ik zou het een gemis vinden als ze alles weghalen.

Bij het Spartelmeer zie ik 5 vrouwtjes zaagbek en 1 mannetje. Beetje ver weg en ook nog wat tegenlicht, maar verder zie ik vrijwel geen vogels, ook niet bij het Vogelmeer.

Dreigende luchten en ook nog een regenboog gezien.

Hier hoort het normaal droog te zijn, het is ontzettend nat en dat wordt wat als we straks weer de vlinderroutes moeten lopen.

Nevel

Vrijdag 22 december 2017
Eindelijk eens geen stormachtig weer, maar nu is het weer erg nevelig, vooral over het kanaal als ik terug kom van badminton.

Vogelexcursie pier

Zondag 17 december 2017
Eindelijk zon. Ik ben op weg naar de vogelexcursie van de KNNV en stap even af voor een foto van de zon over de parkeerplaats bij het Kennemermeer.

Het water van de zee komt de laatste tijd zo hoog dat er grote plassen liggen tegen de duinrand en tussen de nieuw gevormde duinen is een geul ontstaan. Daardoor krijg je wel een weerspiegeling richting zee.

Bij de pier zitten natuurlijk zilvermeeuwen en een paar scholeksters.

We twijfelen over een vogel of dat een krombekstrandloper is of een bonte strandloper, het is dus de laatste. Moeilijk hoor die soorten die in de winter helemaal erg op elkaar lijken. Dan is een paarse strandloper beter herkenbaar.

Terug over het strand gaan we op zoek naar de sneeuwgors. Ronald loopt aan de rand van de duinen en ik op het strand aan de andere kant van de nieuwe duinen en we horen en zien ze allebei gelijk als ze overvliegen, alleen heb ik het geluk dat ze dicht bij me neerstrijken. Een blijft zelfs op 1 meter afstand van me zitten en dat met de zon er bij, wat een geluk.

Er zijn jonge sneeuwgorzen bij die wat meer gekleurd zijn, want volwassen mannetjes zijn in de zomer heel erg wit met donkere vleugels. In de winter meer gekleurd, wel een witte band over hun vleugels, zoals hier.

Druk op het strand

Zondag 19 november 2017
Dreigende luchten en stormachtig. Tja, in bijna alle omstandigheden blijven we schelpen tellen.

Onder het lopen hoor en zie ik sneeuwgorzen over vliegen. Ik ga niet mee koffie drinken, maar ga het strand weer op om achter de sneeuwgorzen aan te gaan. Moet ik wel hard rennen, want ze vliegen steeds van her naar der.

Het beste is om op één plek te blijven staan waar ze dichtbij geweest zijn, dan komen ze ooit wel langs. Soms zitten ze op het kale zand, waar ze ook het een en ander op pikken, maar het meest zitten ze tussen het helmgras waar ze zaadjes pikken.

Gelukkig weinig regen gehad op het strand met schelpen tellen, wel steeds mooie regenbogen.

Het is weer de dag voor de koetsen op het strand, beetje tegenlicht maakt het extra bijzonder.

Het is druk. Met die harde wind zijn er veel surfers. De paarden lijken niet veel last te hebben van die wapperende zeilen.

Ik geef dit span extra punten omdat ze zo mooi synchroon lopen 😉

Dat zal je altijd zien, ook al wappert de rode vlag dat je niet de pier op mag, evengoed wagen mensen zich er op, zelfs met een hond.

Een dubbele regenboog en het water heeft ook veel kleur.

Zo hoog kan het water over de pier slaan.

Sardientje

Zondag 22 oktober 2017
Er ligt niet zo heel veel op het strand. Bij de pier zwemt een visje in het poeltje waar nog water in staat. Bij navraag blijkt het een sardientje te zijn. Van de zijkant zilverwit en van bovenaf smaragdgroene kleur.

Met het weer valt het mee, beetje regen, terwijl er veel erger voorspeld was.

Oranje zon

Dinsdag 17 oktober 2017
Gister zag ik 10 baardmannetjes bij het Kennemermeer, maar omdat ik met de excursie mee was kon ik er niet achteraan om te fotograferen. Vandaag wil ik nog een poging wagen. Bij het Kennemermeer zie ik niets, dan ga ik naar het zuiden, die kant vlogen ze op. Langs het pad bij de IJmuiderslag verwacht ik niet zomaar een tomaat, misschien heeft iemand daar een tomaat gegeten en daar zaden verspreid?

Even verderop een mooie rups, die blijkt van de groente-uil te zijn. Zo gevarieerd van kleur kan die zijn, laatst vond ik een in mijn tuin en die rups was groen met een gele streep.

Omdat je hier vrij mag lopen worden de duinen open gehouden en krijg je stuifzand. Dicht bij zee maakt de wind zelfs diepe kuilen met grillige structuren.

Dit zijn nog ouderwetse duinen.

Er staat vandaag behoorlijk wind.

In dat stuk riet hoopte ik de baardmannetjes te zien, niets gehoord en niets gezien helaas.

Zo fantastisch die duinen hier.

Flink begroeid met duindoorns, die met de oranje besjes zijn de vrouwelijke planten, die zonder besjes zijn de mannelijke.

Zo uitgesleten kan het zand zijn.

Kom ik zomaar de beesten van de Lange Nieuwstraat tegen, ik wist niet dat die hier stonden. Bij het opknappen van de Lange Nieuw waren ze opeens verdwenen.

Een oranje zon, door het Sahara-zand, maar ook door de bosbranden in Portugal, misschien zijn de vlekjes wel roetdeeltjes daarvan.

Grote kruisbek

Zaterdag 14 oktober 2017
Ik ben blij dat ik vroeg klaar ben in het asiel. Thuis eet ik een broodje en ga gelijk door naar de duinen waar grote kruisbekken zijn gesignaleerd. Er staan veel fotografen en ik maak eerst een wandelingetje daar in de buurt.

Als ik terug kom sluit ik me aan bij de fotograferen en al gauw wordt er geroepen: “Kruisbek.” Hoog in de kale boom blijft hij een tijdje zitten en ik kan hem wel goed fotograferen, toch zijn ze niet helemaal scherp. Ik vind het wel goed zo, misschien krijg ik nog een kans.

Wandeling Nunspeet

Dinsdag 3 oktober 2017
Mijn kaartje van de NS moet deze week nog gebruikt worden en ik was al langer van plan om naar Nunspeet te gaan. De reistijden lopen een beetje in het honderd en ik stap in Amsterdam in richting Zwolle, maar wel via Almere. Zodoende kom ik langs de Oostvaarder plassen. Wat staan er toch veel paarden daar.

In Nunspeet ga ik eerst helemaal naar boven in de klimtoren voor het uitzicht, maar dat is niet spectaculair.

Het is een heel afwisselende wandeling, eerst loop ik door bossen.

Ik heb brood mee, dus hoef ik geen eekhoorntjesbrood.

Ik hoopte dat de heide nog wat in bloei zou staan, maar daar ben ik te laat voor. Nog een paar plukjes die bloeien, wel met een vliegenzwam er bij, dus toch mooi.

Heidegebied, maar niet zo kleurrijk.

In een bos hoor ik een specht zacht tikken en ik hoop op een middelste of kleine bonte specht. Ik zie hem goed zitten en neem foto’s, het is toch de grote.

Heel fraai deze paddenstoelen (met mestkever).

Veel mestkevers hier. Het lijkt alsof er een kleiner soort tussen zit, maar het zou ook een mannetje kunnen zijn. Er zijn sowieso bos- en paardenmestkevers in Nederland.

Op het pad zie ik een mestkever op zijn rug, dat gebeurt vaker, maar hier zit één mier aan te trekken. Of zou die mier van de mest van de mestkever snoepen?

Wat zou het hier prachtig zijn als de hei bloeit.

Het kronkelpaadje op en dan ben ik op de zandverstuiving.

Het lijkt heel groot, maar verderop ligt nog een zandverstuiving die nog groter is.

Ook al is het kaal, het is wel mooi.

In de dennenbomen hoor ik een heel mooi vogelgeluidje en ik hoop dat het kuifmeesjes zijn. En dat zijn het ook, wat een geluk. Er gaat er een heel mooi voor me zitten, maar helaas voordat ik scherp kan stellen is hij weg. Ik heb er eentje op de foto kunnen zetten, helaas alleen als bewijs, want wat zijn het leuke vogeltjes.

Tja, hier zaten ze in de bomen, het waren er een stuk of 10.

Ik wil na 10 km de bus nemen, maar dat punt heb ik gemist. Gelukkig kan ik na 12 km nog eens de bus pakken. Daarvoor kom ik langs kasteel Essenburgh en nog door een stuk bos en daar kom ik Momfer de Mol tegen.

Paddenstoelen Koningshof

Maandag 2 oktober 2017
De excursie van Marja gaat vandaag naar Koningshof, daar ben ik al een tijd niet geweest. Alfons is mee en die weet heel veel van paddenstoelen, altijd makkelijk voor determinatie en er wordt ook leuk bij verteld. Bitterzoete melkzwammen.

Helmmycena.

Zwarte kluifzwam.

We treffen het met het weer.

Roestkleurige borstelzwam.

Dit vind ik zo’n vreemde paddenstoel, ik herken het als boleet. Dan zegt Alfons dat er een goudgele zwammeneter op zit.

Er liggen veel paddenstoel los op de grond. Dan kunnen we ze wel oprapen om te fotograferen, anders blijven ze mooi staan waar ze staan. Dit is eekhoorntjesbrood.

Zo’n grote parasolzwam heb ik nog nooit gezien, zal wel 50 cm hoog zijn. Er naast eekhoorntjesbrood en een rodekoolzwammetje.

Peervormige stuifzwammen.

Roodvoetrussula.

Bundelcollybia.

Gestreepte nestzwammetjes.

Na de excursie ga ik nog even de andere kant op. Op een boom zitten hele grote tonderzwammen.

Verderop een berg honingzwammen.

Omdat het mooi weer is, wil ik nog verder fietsen, maar ik heb geen brood mee genomen en geniet nu van een heerlijke pannenkoek bij Kraantje Lek. Daar achter ga ik de duinen weer in. Ik zou het nieuwe viaduct willen zien en ga richting Zandvoort. Alleen zijn die 2 viaducten al veel ouder, want de nieuwe liggen ergens anders.

Nu fiets ik langs het gebied van de wisenten, maar zie ze niet. Hier staat dus wel het stekend loogkruid.

Nog even kijken bij de vogelhut. Alleen 2 zwanen, waarvan een alweer de andere kant op zwemt.

Wantsen en lieveheersbeestjes

Zondag 24 september 2017
Op het landgoed Leyduin is vandaag van alles te doen. Ik ga mee met de insectenexcursie, maar er doen wel heel veel mensen aan mee, het is de vraag of ik er nog een beetje bij kan om foto’s te maken. Nou ja, ik krijg een potje in mijn handen gedrukt met een roodbruine sikkelwants, dat is tenminste al wat.

Er komt nog een larf van een gaasvlieg voorbij, misschien ook van de franjegaasvlieg, maar nu van de onderkant.

Er is een klein meisje bij die spinnen over haar hand laat lopen, een regenworm en kikkers pakt. De kikker is in de paraplu gezet.

Maar hij wil er natuurlijk uit.

Ik vind spinnen best mooi.

Vincent houdt een libel vast, natuurlijk bij de vleugels, want libellen vangen insecten met hun poten, als je de poten beschadigt kunnen ze niet meer vangen en verhongeren ze. Bij deze libel komen er eitjes naar buiten, hij zal hem gauw terug zetten.

Ik wist niet dat pissenbedden vervellen en al helemaal niet dat ze dat altijd voor de helft doen. Ze eten hun oude huidje ook nog op.

Vincent gaat ook nog waterbeestjes vangen, want daar zitten ook wantsen tussen.

Ondertussen staat een paddenstoel te pronken in het mos.

In het water zit een larf van een libel, dicht bij de posthoornslak.

Julia heet het meisje en ze heeft nu een zuringwants in haar handjes.

Een gewone vijverloper heeft wel een hele lange snuit, het is een wants.

Wat een juweeltje scharrelt daar tussen het gras, moet je die ogen zien. (Notiophilus rufipes)

Op de terugweg kan ik het niet laten om nog bij de vliegenzwammen te kijken. Ze staan als een heksenkring om de berk.

De iets oudere zijn al platter geworden.

Wat een pracht.

De kleuren van de bladeren van het Perzisch ijzerhout zijn heel bijzonder, net als het vruchtje.

Blauwe glazenmaker

Zaterdag 23 september 2017
Gelukkig ben ik vroeg klaar in het asiel, want ik wil vanmiddag nog van alles, zoals naar Bloemendaal strand waar iemand met een hark een heel groot figuur tekent.

Om kwart over 4 heb ik een volgende afspraak, dat is te kort tijd om naar huis te gaan. Heb ik lekker vrij om naar het Vogelmeer te gaan en daar ook te wandelen. Bij de vogelhut van het vogelmeer hippen een boel vogels heen en weer, ze zijn wel dichtbij, maar behoorlijk druk. Ik denk dat het tjiftjaffen zijn.

Ik wandel de Hazenberg op, vandaar heb je een wijds uitzicht over de duinen, met daarachter de industrie.

Geweldig overzicht van het vogelmeer.

De volgende afspraak is bij Duin en Kruidberg, maar er is enig misverstand over de tijd en de plaats. Iets later dan gepland gaan we op pad met Sjek voor de blauwe glazenmaker. Eerst komen we langs beukentaailingen, die schijnen zeldzaam te zijn.

Bij het oude zwembad aangekomen zien we al snel mannetjes van de blauwe glazenmaker vliegen. Gelukkig nog genoeg licht voor een vliegende libel.

Hier staan ook boschampignons.

Als de mannetjes blauwe glazenmaker vertrokken zijn dan komen de vrouwtjes om eitjes af te zetten. Waar de mannetjes blauwe vlekken hebben, daar zijn de vrouwtjes groen.

Als ze eitjes legt dan zie je het eind op achterlijf open gaan.

Als ik door Schoonenberg terug naar huis fiets zie ik in een flits en mijn ooghoek iets roods. Daar staan opeens allemaal vliegenzwammen te blinken.

Zo schitterend heb ik ze nog nooit gezien en zo veel, het lijkt wel niet echt.

Dat komt natuurlijk ook omdat de zon er nog net op staat, net zoals op de bladeren bij de vijver.

Zuringwants

Woensdag 20 september 2017
Met Joke loop ik de Vossendel vlinderroute. Mij valt een zuringwants op een blad op.

Op 1 sectie zien we maar liefst 3 atalanta’s en in totaal zelfs nog 22 vlinders, best een hoge score.

Omdat ik niet precies wist hoe laat ik naar de Cremermeerroute kon gaan heb ik geen afspraak met Annemiek gemaakt, maar ik ga wel gelijk door. Op de terugweg kom ik langs het Cremermeer, heel vaag te zien rechts tussen de dennentakken.

Thuis zit een snuitkever op de achterdeur.
Sony A77ii 18-55mm

Veterwier

Maandag 18 september 2017
Regenachtig tijdens de excursie bij het Kennemermeer. Gelukkig was het gezellig bij het koffiedrinken. Kijk het musje rechtsonder, zo leuk.

’s Middags wel dreigende luchten, maar het gaat allemaal langs ons heen. Op het strand is het schitterend weer.


Een heel leuk plantje in de eblijn, komt me bekend voor, maar weet nog geen naam.

Grote jongens die grote mantelmeeuwen, die kunnen grote stappen maken.

Die kleine drieteenstrandloper probeert dat ook.

De kokmeeuwen duiken steeds in de golven, leuk gezicht is dat.

Grote sterns.

Kijk die 2 kanoeten eens verlegen staan achter de zilvermeeuw.

Hanneke en ik vinden nog wel veterwier en vergelijken het met riemwier. Veterwier is bijzonder, dit is de eerste keer dat ik het hier vind.

Zomer- en wintergasten

Zaterdag 9 september 2017
Nog even profiteren van het mooie weer, volgende week krijgen we regen, regen en nog eens regen. Tussen de A9 en de Rijksweg loopt de laatste tijd een damhert.

Op het bekende plekje in Spaarnwoude staat wel een heel donkere blauwe reiger.

Op het landje van Gruijters staan de zomer- en wintergasten naast elkaar: een kluut en 2 wintertalingen.

Bij fort Benoorden sta ik even te kijken, dan loop ik terug naar mijn fiets. Kijk nog eens en dan zijn 2 slobeenden vrij dichtbij van waar ik net stond. Ga ik daar weer naar toe zwemmen ze gelijk weer weg. Wat hebben ze enorme snavels.

De goudknopjes staan nog volop in bloei.

Wolken boven de klimtorens.

Vliegende speld

Vrijdag 1 september 2017
Voor de inspectie van de drietandrups ga ik naar het Kennemermeer. De rupsjes zitten nog steeds op het blad. Ik kom verder een imago gewone kielwants tegen.

Als je door de vleugels naar het smalle lijfje van deze zweefvlieg kijkt zie je waarom deze de vliegende speld wordt genoemd.

Op het hek zit een springstaartje, heel klein.

Daarom probeer ik hem door mijn loep te fotograferen en dat lukt ook nog. Er komen net mensen aan en die kijken wat ik fotografeer en het verbaast hen dat ik dat kleine beestje zelfs maar in de gaten heb.

Sterallures van de watermunt.

Zo rood heb ik niet eerder een strontvlieg gezien.

Nog even kijken op het strand. Er staat zo weinig wind, dat deze zilvermeeuw de enige surfer is.

Bonte strandlopers nog half in zomerkleed. Er is er één bij die heeft nog een hele zwarte buik van het zomerkleed.

Het kleedje van een bontbekplevier is een plezier om naar te kijken.

Op het strand zelfs twee kleine koolwitjes die op de zeeraket afkomen.

Melkdistel op de rand van het strand en duinen.

Niet veel wind, wel veel wolken.

Heidelibel

Maandag 28 augustus 2017
Half 12 ga ik de Cremermeerroute lopen met Annemiek, daarna ga ik door naar het plekje met de hermelijnrupsen die er niet zijn. Onderweg heeft een bruinrode heidelibel een mooi plekje uitgezocht.
Ik denk dat ik warkruid ontdek, maar het zal wel zwaluwtong zijn.

Net voorbij het Vogelmeer is zo’n mooi stuk duinen.

Nico is vandaag een eind gaan toeren op zijn brommer, hij doet een rondje IJsselmeer. Helaas is hij gevallen bij Den Oever, toch gaat hij zijn rondje afmaken, dus door Lelystad en verderop richting Schiphol omdat het door Amsterdam te druk is.