Wandeling Nunspeet

Dinsdag 3 oktober 2017
Mijn kaartje van de NS moet deze week nog gebruikt worden en ik was al langer van plan om naar Nunspeet te gaan. De reistijden lopen een beetje in het honderd en ik stap in Amsterdam in richting Zwolle, maar wel via Almere. Zodoende kom ik langs de Oostvaarder plassen. Wat staan er toch veel paarden daar.

In Nunspeet ga ik eerst helemaal naar boven in de klimtoren voor het uitzicht, maar dat is niet spectaculair.

Het is een heel afwisselende wandeling, eerst loop ik door bossen.

Ik heb brood mee, dus hoef ik geen eekhoorntjesbrood.

Ik hoopte dat de heide nog wat in bloei zou staan, maar daar ben ik te laat voor. Nog een paar plukjes die bloeien, wel met een vliegenzwam er bij, dus toch mooi.

Heidegebied, maar niet zo kleurrijk.

In een bos hoor ik een specht zacht tikken en ik hoop op een middelste of kleine bonte specht. Ik zie hem goed zitten en neem foto’s, het is toch de grote.

Heel fraai deze paddenstoelen (met mestkever).

Veel mestkevers hier. Het lijkt alsof er een kleiner soort tussen zit, maar het zou ook een mannetje kunnen zijn. Er zijn sowieso bos- en paardenmestkevers in Nederland.

Op het pad zie ik een mestkever op zijn rug, dat gebeurt vaker, maar hier zit één mier aan te trekken. Of zou die mier van de mest van de mestkever snoepen?

Wat zou het hier prachtig zijn als de hei bloeit.

Het kronkelpaadje op en dan ben ik op de zandverstuiving.

Het lijkt heel groot, maar verderop ligt nog een zandverstuiving die nog groter is.

Ook al is het kaal, het is wel mooi.

In de dennenbomen hoor ik een heel mooi vogelgeluidje en ik hoop dat het kuifmeesjes zijn. En dat zijn het ook, wat een geluk. Er gaat er een heel mooi voor me zitten, maar helaas voordat ik scherp kan stellen is hij weg. Ik heb er eentje op de foto kunnen zetten, helaas alleen als bewijs, want wat zijn het leuke vogeltjes.

Tja, hier zaten ze in de bomen, het waren er een stuk of 10.

Ik wil na 10 km de bus nemen, maar dat punt heb ik gemist. Gelukkig kan ik na 12 km nog eens de bus pakken. Daarvoor kom ik langs kasteel Essenburgh en nog door een stuk bos en daar kom ik Momfer de Mol tegen.

Paddenstoelen Koningshof

Maandag 2 oktober 2017
De excursie van Marja gaat vandaag naar Koningshof, daar ben ik al een tijd niet geweest. Alfons is mee en die weet heel veel van paddenstoelen, altijd makkelijk voor determinatie en er wordt ook leuk bij verteld. Bitterzoete melkzwammen.

Helmmycena.

Zwarte kluifzwam.

We treffen het met het weer.

Roestkleurige borstelzwam.

Dit vind ik zo’n vreemde paddenstoel, ik herken het als boleet. Dan zegt Alfons dat er een goudgele zwammeneter op zit.

Er liggen veel paddenstoel los op de grond. Dan kunnen we ze wel oprapen om te fotograferen, anders blijven ze mooi staan waar ze staan. Dit is eekhoorntjesbrood.

Zo’n grote parasolzwam heb ik nog nooit gezien, zal wel 50 cm hoog zijn. Er naast eekhoorntjesbrood en een rodekoolzwammetje.

Peervormige stuifzwammen.

Roodvoetrussula.

Bundelcollybia.

Gestreepte nestzwammetjes.

Na de excursie ga ik nog even de andere kant op. Op een boom zitten hele grote tonderzwammen.

Verderop een berg honingzwammen.

Omdat het mooi weer is, wil ik nog verder fietsen, maar ik heb geen brood mee genomen en geniet nu van een heerlijke pannenkoek bij Kraantje Lek. Daar achter ga ik de duinen weer in. Ik zou het nieuwe viaduct willen zien en ga richting Zandvoort. Alleen zijn die 2 viaducten al veel ouder, want de nieuwe liggen ergens anders.

Nu fiets ik langs het gebied van de wisenten, maar zie ze niet. Hier staat dus wel het stekend loogkruid.

Nog even kijken bij de vogelhut. Alleen 2 zwanen, waarvan een alweer de andere kant op zwemt.

Wantsen en lieveheersbeestjes

Zondag 24 september 2017
Op het landgoed Leyduin is vandaag van alles te doen. Ik ga mee met de insectenexcursie, maar er doen wel heel veel mensen aan mee, het is de vraag of ik er nog een beetje bij kan om foto’s te maken. Nou ja, ik krijg een potje in mijn handen gedrukt met een roodbruine sikkelwants, dat is tenminste al wat.

Er komt nog een larf van een gaasvlieg voorbij, misschien ook van de franjegaasvlieg, maar nu van de onderkant.

Er is een klein meisje bij die spinnen over haar hand laat lopen, een regenworm en kikkers pakt. De kikker is in de paraplu gezet.

Maar hij wil er natuurlijk uit.

Ik vind spinnen best mooi.

Vincent houdt een libel vast, natuurlijk bij de vleugels, want libellen vangen insecten met hun poten, als je de poten beschadigt kunnen ze niet meer vangen en verhongeren ze. Bij deze libel komen er eitjes naar buiten, hij zal hem gauw terug zetten.

Ik wist niet dat pissenbedden vervellen en al helemaal niet dat ze dat altijd voor de helft doen. Ze eten hun oude huidje ook nog op.

Vincent gaat ook nog waterbeestjes vangen, want daar zitten ook wantsen tussen.

Ondertussen staat een paddenstoel te pronken in het mos.

In het water zit een larf van een libel, dicht bij de posthoornslak.

Julia heet het meisje en ze heeft nu een zuringwants in haar handjes.

Een gewone vijverloper heeft wel een hele lange snuit, het is een wants.

Wat een juweeltje scharrelt daar tussen het gras, moet je die ogen zien. (Notiophilus rufipes)

Op de terugweg kan ik het niet laten om nog bij de vliegenzwammen te kijken. Ze staan als een heksenkring om de berk.

De iets oudere zijn al platter geworden.

Wat een pracht.

De kleuren van de bladeren van het Perzisch ijzerhout zijn heel bijzonder, net als het vruchtje.

Blauwe glazenmaker

Zaterdag 23 september 2017
Gelukkig ben ik vroeg klaar in het asiel, want ik wil vanmiddag nog van alles, zoals naar Bloemendaal strand waar iemand met een hark een heel groot figuur tekent.

Om kwart over 4 heb ik een volgende afspraak, dat is te kort tijd om naar huis te gaan. Heb ik lekker vrij om naar het Vogelmeer te gaan en daar ook te wandelen. Bij de vogelhut van het vogelmeer hippen een boel vogels heen en weer, ze zijn wel dichtbij, maar behoorlijk druk. Ik denk dat het tjiftjaffen zijn.

Ik wandel de Hazenberg op, vandaar heb je een wijds uitzicht over de duinen, met daarachter de industrie.

Geweldig overzicht van het vogelmeer.

De volgende afspraak is bij Duin en Kruidberg, maar er is enig misverstand over de tijd en de plaats. Iets later dan gepland gaan we op pad met Sjek voor de blauwe glazenmaker. Eerst komen we langs beukentaailingen, die schijnen zeldzaam te zijn.

Bij het oude zwembad aangekomen zien we al snel mannetjes van de blauwe glazenmaker vliegen. Gelukkig nog genoeg licht voor een vliegende libel.

Hier staan ook boschampignons.

Als de mannetjes blauwe glazenmaker vertrokken zijn dan komen de vrouwtjes om eitjes af te zetten. Waar de mannetjes blauwe vlekken hebben, daar zijn de vrouwtjes groen.

Als ze eitjes legt dan zie je het eind op achterlijf open gaan.

Als ik door Schoonenberg terug naar huis fiets zie ik in een flits en mijn ooghoek iets roods. Daar staan opeens allemaal vliegenzwammen te blinken.

Zo schitterend heb ik ze nog nooit gezien en zo veel, het lijkt wel niet echt.

Dat komt natuurlijk ook omdat de zon er nog net op staat, net zoals op de bladeren bij de vijver.

Zuringwants

Woensdag 20 september 2017
Met Joke loop ik de Vossendel vlinderroute. Mij valt een zuringwants op een blad op.

Op 1 sectie zien we maar liefst 3 atalanta’s en in totaal zelfs nog 22 vlinders, best een hoge score.

Omdat ik niet precies wist hoe laat ik naar de Cremermeerroute kon gaan heb ik geen afspraak met Annemiek gemaakt, maar ik ga wel gelijk door. Op de terugweg kom ik langs het Cremermeer, heel vaag te zien rechts tussen de dennentakken.

Thuis zit een snuitkever op de achterdeur.
Sony A77ii 18-55mm

Veterwier

Maandag 18 september 2017
Regenachtig tijdens de excursie bij het Kennemermeer. Gelukkig was het gezellig bij het koffiedrinken. Kijk het musje rechtsonder, zo leuk.

’s Middags wel dreigende luchten, maar het gaat allemaal langs ons heen. Op het strand is het schitterend weer.


Een heel leuk plantje in de eblijn, komt me bekend voor, maar weet nog geen naam.

Grote jongens die grote mantelmeeuwen, die kunnen grote stappen maken.

Die kleine drieteenstrandloper probeert dat ook.

De kokmeeuwen duiken steeds in de golven, leuk gezicht is dat.

Grote sterns.

Kijk die 2 kanoeten eens verlegen staan achter de zilvermeeuw.

Hanneke en ik vinden nog wel veterwier en vergelijken het met riemwier. Veterwier is bijzonder, dit is de eerste keer dat ik het hier vind.

Zomer- en wintergasten

Zaterdag 9 september 2017
Nog even profiteren van het mooie weer, volgende week krijgen we regen, regen en nog eens regen. Tussen de A9 en de Rijksweg loopt de laatste tijd een damhert.

Op het bekende plekje in Spaarnwoude staat wel een heel donkere blauwe reiger.

Op het landje van Gruijters staan de zomer- en wintergasten naast elkaar: een kluut en 2 wintertalingen.

Bij fort Benoorden sta ik even te kijken, dan loop ik terug naar mijn fiets. Kijk nog eens en dan zijn 2 slobeenden vrij dichtbij van waar ik net stond. Ga ik daar weer naar toe zwemmen ze gelijk weer weg. Wat hebben ze enorme snavels.

De goudknopjes staan nog volop in bloei.

Wolken boven de klimtorens.

Vliegende speld

Vrijdag 1 september 2017
Voor de inspectie van de drietandrups ga ik naar het Kennemermeer. De rupsjes zitten nog steeds op het blad. Ik kom verder een imago gewone kielwants tegen.

Als je door de vleugels naar het smalle lijfje van deze zweefvlieg kijkt zie je waarom deze de vliegende speld wordt genoemd.

Op het hek zit een springstaartje, heel klein.

Daarom probeer ik hem door mijn loep te fotograferen en dat lukt ook nog. Er komen net mensen aan en die kijken wat ik fotografeer en het verbaast hen dat ik dat kleine beestje zelfs maar in de gaten heb.

Sterallures van de watermunt.

Zo rood heb ik niet eerder een strontvlieg gezien.

Nog even kijken op het strand. Er staat zo weinig wind, dat deze zilvermeeuw de enige surfer is.

Bonte strandlopers nog half in zomerkleed. Er is er één bij die heeft nog een hele zwarte buik van het zomerkleed.

Het kleedje van een bontbekplevier is een plezier om naar te kijken.

Op het strand zelfs twee kleine koolwitjes die op de zeeraket afkomen.

Melkdistel op de rand van het strand en duinen.

Niet veel wind, wel veel wolken.

Heidelibel

Maandag 28 augustus 2017
Half 12 ga ik de Cremermeerroute lopen met Annemiek, daarna ga ik door naar het plekje met de hermelijnrupsen die er niet zijn. Onderweg heeft een bruinrode heidelibel een mooi plekje uitgezocht.
Ik denk dat ik warkruid ontdek, maar het zal wel zwaluwtong zijn.

Net voorbij het Vogelmeer is zo’n mooi stuk duinen.

Nico is vandaag een eind gaan toeren op zijn brommer, hij doet een rondje IJsselmeer. Helaas is hij gevallen bij Den Oever, toch gaat hij zijn rondje afmaken, dus door Lelystad en verderop richting Schiphol omdat het door Amsterdam te druk is.

Kikkerbeet

Donderdag 10 augustus 2017
Het is weer tijd om te inventariseren in het tuinbouwgebied. Een schorsvlieg is een vrij grote vlieg, die herken ik gelijk aan de gele vlekken.

Nu weet ik wel wat kikkerbeet is.

Fraaie combinatie, dat groen met roze. Zuringhaantjes op perzikkruid.

Deze vlieg kreeg de naam doodskopzweefvlieg vanwege de tekening op het borststuk.

Nimf van de grijze glasvleugelwants. Zelfs op de antennes zitten haartjes.

Vorige keer had ik een regendaas met witte ogen, dat is normaal voor de mannetjes. Dit moet dan een vrouwtje zijn en dat voel ik later ook op mijn hand ;-(

Bijzondere kleuren hebben de egelkopshaantjes.

Als we door het gras lopen zie ik iets op een zuringblad. Het zijn eitjes van een groen zuringhaantje.

Zomerfijnstraal.

Peterseliebraam herken ik doordat dat vroeger op de spoorlijn stond. De bramen zijn wat zoeter dan van de gewone braam.

Bij de waterkant kijken we voornamelijk naar libellen. Heel leuk is dan de ontdekking van een nimf van een wants, de gewone kielwants.

Bijzonder is dat deze wants doet aan broedzorg, dus de ouder blijft bij de baby’s.

Ik zie nog een bijzonder fraai dwergmineermotje, te klein voor een goede foto.

’s Avonds ga ik nog naar Sientje, die wel erg alleen is.

Wel weer mooi die lucht boven de sluizen vanaf de pont.

Dwergbloem

Maandag 19 juni 2017
Ik ga weer op stap met de groep van de KNNV. Vanwege het mooie weer zijn we met z’n vijftienen. Er is zoveel te zien dat ik ongemerkt de honingorchideeën die ik wist te staan al voorbij ben gelopen. Die komen we nog wel tegen. Bij het water zit een vroege glazenmaker ik kan hem nog net op de foto krijgen.

Want hij wordt weggejaagd door de grote keizerlibel die nu op dat plekje gaat zitten.

In ieder geval zien we de groenknolorchidee.

Teer guichelheil is bijzonder, in het gebied komen al meer grote groeiplekken. Een grote groene sabelsprinkhaan zit er tussen.

Ik moet wel heel erg mijn best doen om een bloemetje van de dwergbloem te ontdekken en ook nog goed op de foto te krijgen.

Bij thuiskomst ligt Izzy voor pampus op de bank, zo warm is het.

De bloemen die ik heb gekregen zijn uitgebloeid en ik heb ze in de groenbak gegooid. Als ik de deksel weer open doe zie ik een mooie rups, maar weet niet welke. Ik heb het op verschillende fora gepost en bij het forum van waarneming wist Rayan dat het een rups katoendaguil is. Die is meegekomen met de bloemen uit Afrika, want het is geen echt inheems soort.

Broek in Waterland

Donderdag 15 juni 2017
Vrijwilligers die in de natuur bezig zijn, zijn uitgenodigd voor een dialoogdag in Broek in Waterland. Voorafgaand mogen we meevaren door het gebied. We lopen een eindje door het dorp naar de boot. Onderweg zegt een boswachter die uitleg geeft dat hij 2 kiekendieven ziet met prooioverdracht. Dat zegt hij eigenlijk net te laat, want we zijn al wat verder gevaren. Ik kan ze wel op de foto krijgen.

Uiteraard te ver weg om te zien wat de prooi is.

Maar de vleugels zijn goed te zien.

We varen over een breed water richting Holysloot.

Het is een prachtige dag om te varen. De zwaluwen vliegen af en aan over het water.

We gaan ergens aan land. Daar staat veel dopheide.

Schattig plantje is het.

Ook veel zonnedauw.

Heeeel veel zelfs.

Het lijkt heel wat, maar het is heel klein.

Half 5 lopen we terug langs het water in het dorp.

Daarna krijgen we een heerlijk buffet.
Hanneke en ik hebben niet zo’n zin in de dialoog en gaan in het dorp wandelen. We zitten nog een tijdje met onze voeten in het water. Het is hier heerlijk.

Is het niet een pláátje?

Samen nemen we de bus naar Centraal Station Amsterdam.

Bijna donker

Vrijdag 9 juni 2017
Nu zie ik ook nog een larf van een 14-stippelig lieveheersbeestje in mijn tuin. Nou moet je natuurlijk niet denken dat daar 2 7-stippelige uit komen 😉

Vanavond gaan we op plantenexcursie naar de Waarderweg. De hoornbloem heet zo omdat het uitgebloeide bloempje op een hoorntje lijkt.

Zonlicht dwaalt over de margrieten.

Er staan er veel.

Het is hier ooit ingezaaid en zo kunnen we zomaar blaassilene aantreffen.

De zon zakt al aardig als ik terug fiets langs de Heksloot.

De zon is zelfs al bijna onder gegaan.

Bij het landje van Gruijters aangekomen heeft de zon het water in een gouden gloed gezet.

Een lepelaar scharrelt zijn kostje nog bij elkaar.

Ook al is het te donker voor foto’s, ik moet dit grote genieten vastleggen.

Vooral als de grutto’s gaan vliegen.

Het is volle maan.

Een mooie avond voor de lepelaars die nog even gaan zwemmen bij het naaktstrandje 😉

Roofvlieg

Maandag 5 juni 2017
Op het hout van de fietsenstalling bij de Vossendel zit een roofvlieg.

Terwijl de zon volop schijnt zien Joke en ik toch maar 8 vlinders op de route van de Vossendel.
De Cremermeerroute loop ik alleen en het is nog iets warmer geworden. De laatste tijd lopen de Koniks steeds hier in de buurt.

En zelfs precies op mijn route, want die loopt om de krater heen.

In het water leggen de grote keizerlibellen hun eitjes.

Heel veel viervlekken hier ondertussen gezien, maar dit is de mooiste foto.

Vrouwtje platbuik zit verderop meer in de begroeiing.

Bovenop de wilgen zie ik regelmatig roodborsttapuiten zitten, nu zit er een fitis met zijn bek vol.

Schotse hooglanders

Woensdag 31 mei 2017
Het is wel mooi weer, maar nou niet om te zeggen het is bloedheet (18 graden). Toch lijken de Schotse hooglanders last van de warmte te hebben. Deze jongen heeft zijn kop op het fietspad neergevlijd.

Een ander ligt rustig te herkauwen.

Eentje zoekt verkoeling in het water. De zwaan blij, want hij stond net erg dicht bij haar plekje, waar ze wilde gaan liggen.

Ik loop de route nog eens alleen om de nectarplanten voor vlinders te tellen. Ik kom nog Icarusblauwtjes tegen die een koppelpoging doen, maar hij vliegt weg, hij heeft hoofdpijn.

Klaverspanners zitten natuurlijk ook in de duinen en niet alleen langs de oude spoorlijn.

Ik dacht dat deze takjes bij zilte ranonkel hoorde, maar het is kransblad.

Dit is het bloemetje van zilte ranonkel.

Een mannetje platbuik gaat steeds op het zelfde takje zitten, daar kan ik mooi op focussen, maar vaag er achter zie ik ook een grote keizerlibel.

Dit is hem.

Ik denk dat ik een klein vlindertje zie vliegen. Als het landt op een takje in het water kan ik foto’s maken. Hij lijkt wel belaagd te worden door een bootsmannetje, maar hij kan ontsnappen doordat ik hem uit het water vis. Het is een bijzonder wantsje: een duinkortkopje.

In het andere poeltje vliegen libellen en juffers die ik op de foto neem, dan zie ik dat er op een stengel een huidje zit van een libel. (Het zijn er dus 2, met dank aan Marja.)

Het is een blauwe lucht met leuke wolkenluchten.

Veel argusvlinders

Woensdag 24 mei 2017
Het is niet zulk mooi weer als we verwacht hadden. Annemiek en ik lopen de Cremermeerroute en zien boven verwachting heel veel vlinders. Naast de 12 argusvlinders op de secties, zien we er tussendoor ook een paar. Bovendien een stuk of 8 roodbandberen. In de 3 bomkraters staat nog steeds water, de rest is behoorlijk uitgedroogd. Hier zwermen libellen en juffers. Een koppeltje azuurjuffers vormen een paartje.

Achter de groene heuvel links is ons vlindergebied, waar anderen niet mogen komen.

Ik ga naar het strand, kijken of de zee er nog netjes bij ligt, maar het is wat onstuimig.

Een hartegel heeft een schuimlaagje gekregen.

Libellenexcursie

Zondag 21 mei 2017
Nu ben ik eens mooi op tijd richting de libellenexcursie, zodat ik nog even langs het landje van Gruijters kan gaan. Daar ben ik blij om want ik wilde al een tijdje naar de die plek omdat ik weet dat de huis- en boerenzwaluwtjes daar klei verzamelen voor hun nesten. Dus tref ik het dat ze er zijn.

Hihi, ik tref het ook dat de rietzanger hoog in het riet zit.

Hij zingt dat het een lieve lust is.

Huiszwaluw en boerenzwaluw.

De libellenexcursie begint om 11 uur. We fietsen langs een sloot waar krabbenscheer staat, ik wist helemaal niet dat dat hier in de buurt stond. We zien heel weinig libellen en juffers, het is ook bewolkt weer. Een landkaartje vind ik natuurlijk altijd leuk.

Met Lippe mogen we De Liede in omdat hij daar libellen telt. Er staat zonnedauw en veenmos. Biezenknoppen is een rus, dat moet je ook maar weten.

We fietsen langs de lepelaars waar nog jongen op de nesten zitten, daar kom ik op de terugweg nog langs. We fietsen richting Zomervaart waar een fuut met kleintjes op de rug zit.

De zon komt er door, maar dan is de excursie afgelopen en fiets ik langs de lepelaars terug. Drie jongen op een nest, waarvan de rechtse zegt: “Jongens vandaag of morgen waag ik het er op.”

Eerst nog samen wat peuzelen.

Het is zeker niet zoveel, want die met de vleugels wijd zegt: “Als ik groot ben, dan vang ik zo’n vis”.

“Nou jongens, komt er nog wat van?”

Nu zitten in het slootje met krabbenscheer heel veel juffertjes nu de zon er doorgekomen is. Dit zijn de variabele waterjuffers.

Bij het landje van Gruijters zijn de boerenzwaluwtjes nog cement aan het inslaan voor hun huisjes.

Op de terugweg nog langs de vijver van Velserbeek waar een viervlek vliegt.

Boottochtje

Donderdag 18 mei 2017
Met Gerrit en Ria gaan we een dagje varen langs de Linge. We beginnen in Leerdam bij een brug met gedichten.

Langs de route staat een molen die geen wieken meer heeft.

We varen langs de Hollandse Waterlinie. In het water zien we veel jonge meerkoetjes, maar ook fuutjes op de rug van een van de ouders.

Een muur is een extra beveiliging voor het opkomende water.

De chauffeur moet heel voorzichtig manoeuvreren tussen de sluizen door, er is niet zoveel ruimte langszij. Het zijn inundatiewaaiersluizen.

We komen weer langs de brug en varen nog een eindje de andere kant op.

Dan is er nog even tijd voor een heerlijke sorbet. Het is allemaal prima verzorgd.

Hiermee vieren we dat we 45 jaar geleden op de stoep van het stadhuis van Enkhuizen stonden.

Wat een mooi boeket heeft Nico uitgezocht.

Purperreigers

Donderdag 11 mei 2017
Met Giel en Yvonne gaan Nico en ik varen op de Nieuwkoopse Plassen. Precies vandaag is het schitterend weer. Het is een behoorlijk groot water.

We varen langs een bergeend met maar liefst 13 pulletjes.

Ik kan nog net een visdiefje op de foto krijgen voordat hij weg vliegt.

De oeverloper op de kant is klein en wordt verward met een kwikstaart, maar ik zie met mijn kijker dat het een oeverloper is.

De gidsen gaan recht op hun doel af, want we komen voor de purperreigers. Gelukkig zien we ze, maar niet goed tot er een op vliegt in de typische houding van de purperreiger, die kromme nek en die poten uiteen.

Ik denk dat mijn foto’s niet gelukt zijn, maar deze kan nog net vanwege de kleuren op de vleugels.

We varen nog een klein stukje door.

Dan gaan we terug en komen weer langs purperreigers. Hij lijkt wel opgewonden vanwege de rimpels in zijn nek.

Je moet wel heel goed kijken waar ze zitten. Yvonne ziet ze eerst niet, totdat een purperreiger een flinke witte flats laat, dan weet ze waar ze zitten 😉

Gelukkig dat Yvonne ze net op tijd ziet, want hij vliegt alweer weg en de ander zit te veel verscholen.

De appelbes bloeit prachtig en is vrij zeldzaam, alleen is het hier een plaag geworden.

Koningsvarens.

Verder zien we nog een bruine kiekendief, een ooievaar vliegt hoog over en in het riet zitten futen. Dan opeens ziet iemand een haas, die rent tussen de ganzen door de andere kant op.

Tussen het gras staat veenpluis en zonnedauw, maar dat is natuurlijk niet te zien, dat is zo klein.

Het was een prachtige dag, helemaal naar wens.

De Groene Jonker

Zondag 7 mei 2017
De KNNV heeft een vogelexcursie naar De Groene Jonker. Vorig jaar ben ik er ook geweest, dat was heel mooi, dus vandaag weer meegereden met Giel en Yvonne. Al snel zien we kluten.

Daarachter ziet Ronald een bruine kiekendief. Natuurlijk te ver weg, maar het overzicht is zo ook leuk.

Aan de afgekloven rietbladeren ziet Marja dat er rietvinken moeten zitten en ze heeft ze al snel gevonden.

Jammer van het sombere weer, de slobeenden doen net zo leuk.

Heel veel rietzangers gehoord en gezien.

Maar extra speciaal is toch de snor die in het zicht zit. En hij gaat maar door met zijn gesnor.

Overal wit-gele dijken door het koolzaad en fluitenkruid.

Een paar keer komen we de rupsen van de kleine vos tegen.

Vrouw tafeleend laat zich niet wegjagen door de kuifeend, vaders tafeleend zit in de buurt.

De kemphaan staat ver weg, dit kleed is wel heel apart.

De visdieven bidden en storten dan omlaag om een visje te pakken.

Na een zwarte ruiter gezien te hebben staat er ook nog een bosruiter.

Al met al een heel gevarieerd aanbod van vogels.

De eerste argusvlinders

Zaterdag 6 mei 2017
Nu is het eindelijk vlinderweer, dan moet ik de routes maar gaan lopen, anders komt het er weer niet van want de voorspellingen zijn niet geweldig. Bij de Vossendel zit een bleke langsprietmot. Dat is alvast wat.

Op sectie 13 heb ik vaak de meeste vlinders omdat ik daar altijd wat langer blijf. De gehakkelde aurelia is hier bijna vaste klant.

Dicht bij sectie 18 paren 2 houtlangpootmuggen, jammer genoeg net niet in de zon.

Bij de Cremermeerroute zie ik 2 mensen al verder het gebied in lopen waar ze niet mogen komen en ik roep ze terug. Ze zeggen dat ze een vogel zagen met een zwarte snavel en konden niet goed zien welke vogel dat was. Ze lopen over het pad verder. Dan ga ik wel kijken of ik wat zie. Leuk is hier de groenpootruiters, maar die hebben geen zwarte snavel.

Bloeiende zeegroene zegge.

Bij het begin van sectie 7 is een luw stukje waar maar liefst 2 argusvlinders vliegen.

Bovendien een kleine parelmoervlinder.

Race-eendje

Donderdag 4 mei 2017
Met Joke loop ik de vlinderroute De Vossendel. Maar nu heeft ze me uitgenodigd om eens bij haar in de buurt te komen kijken naar vogels. Vanaf station Uitgeest rijden we naar het Jisperveld. Een tijdje geleden zag ze deze gans en ze wist niet welke het was. Het is een zwaangans en die komt uit China en is een ingeburgerde exoot.

Het is een mooi weidegebied met veel water er tussen en aan de horizon molens.

Een grutto stoer in het weiland (en niet te ver weg).

Wat een lekker koppie van het kleine wilde eendje.

Het is helaas niet zulk mooi weer en we verdienen een kop soep in de buurt van de Zaanse Schans.

Tureluur vlak voor ons.

Pullen van de grauwe gans.

De nijlganzen hebben ook kleintjes.

In een sloot zien we een wilde eend met 3 kleintjes, maar bij de hoek zijn 3 kleintjes alleen. Als er eentje als een race-eendje naar zijn moeder sprint begrijpen we dat die daar bij horen.

Joke speelt ook nog als gids in de buurt van Nauerna. Daar zien we niet ver weg een bruine kiekendief. Helaas ben ik te laat voor een foto, dat is wel jammer want nu komt de zon er door. Daarom gaan er ook meer vlinders vliegen, zoals het klein geaderde witje, die even gaat tanken op het fluitenkruid.

Het gebied is anders erg nat denk ik want we lopen over vlonders een eindje boven de grond. Maar nu is het droog. Onder ons het bloeiende haarmos.

De Groene Weelde

Maandag 1 mei 2017
Met de KNNV gaan we naar de Groene Weelde. Hier staan de gulden sleutelbloemen weelderig te bloeien.

Bij de watercipres staan de zijtakjes tegenover elkaar, bij de moerascipres is dat verspringend.

Trosje kersenbloemen.

Gelukkig ook enkele vuurjuffers.

Giel en ik blijven een stukje achter om foto’s te nemen, daar kruipt een rupsje van de grote wintervlinder.

Bovendien een bladhaantje (Cryptocephalus sexpunctatus).

Grappig zo, het herderstasje van bovenaf.

Na de excursie gaan Giel en ik nog terug omdat we de koekoek nog hoorde roepen. Op de heenweg konden we hem heel goed zien zitten bovenin een boom. Helaas is het mij niet gelukt om goede foto’s te nemen. Nu zien we een witte kwikstaart, da’s ook leuk.

Op het plekje waar de juffertjes zitten, zit ook een brandnetelbladroller.

Vergeet-me-nietje.