Koningseider

Woensdag 4 april 2018
Er is een tijdje geleden een koningseider gesignaleerd tussen de waddeneilanden en de laatste paar dagen zit hij vlak bij de kust van Texel. Het lijkt mij zo gaaf om die eens te zien en te fotograferen dat ik er op af ga. De trein heeft 20 minuten vertraging en ik huur gauw een OV-fiets in Den Helder en ga met een rotgang naar de boot. Ik haal hem net.
Bij de boot vliegen altijd veel meeuwen en vooral mantelmeeuwen.

Ik fiets langs de weilanden met aardig veel lammetjes, maar ik zie ook een dood schaap liggen. Bij een knuffelboerderij aan de overkant ga ik dat even melden.
Bij strandpaal 15 zet ik mijn fiets neer en ga het strand op. met mijn verrekijker zie ik heel ver vogelaars staan, dat is nog een heel eindje tippelen. Er staan niet eens zoveel vogelaars. Ze roepen wel steeds: “Daar zit hij.” Helaas zie ik hem helemaal niet. Om een uur ben ik het strand op gegaan en pas om half 3 zie ik heel vaag de koningseider. De meeste andere vogelaars hebben het gezien en vertrekken en ik ga met een man uit Leeuwarden achter de koningseider aan die nu noordelijker zit. Die man heeft een telescoop en ik mag even kijken als hij hem in beeld heeft. Wow, nog mooier dan ik dacht, nu nog op de foto proberen te krijgen.
De scholeksters staan op een strekdam, die staat nu nog onder water, als het later laag water wordt kan ik samen met die man daarop lopen en komen we veel dichterbij.

Er zitten honderden eiders. De donkere zijn de vrouwtjes en de mannetjes horen een roze borst te hebben, maar is moeilijk te zien.

De koningseider zwemt een beetje achter de eiders en eindelijk heb ik hem zelf in beeld.

Wat een apart beest! Ik ben er heel blij mee.

Ik heb mijn foto’s even bekeken op mijn toestel en ben tevreden. Omdat ik vanavond een vergadering heb wil ik wel de veerpont van 5 uur terug hebben, daarom ga ik 10 voor 4 weg. Wel jammer want nu heb ik hem eindelijk aardig in beeld en ik had wel langer willen blijven om hem nog beter op de foto te krijgen.
Ik sta hier op het piertje en er komen donkere luchten aan.

Er is wel regen voorspeld, maar ik heb geen druppel gehad.

Onderweg hoor ik een wulp, wat een prachtig geluid. Ik zie er een in het land te foerageren.

Ik moet wel hard fietsen om de veerpont weer te halen, maar stap toch nog even af om deze leuke lammetjes te fotograferen.

En nog 2 in dezelfde wei.

Ik haal de veerboot van 5 uur precies.
Als ik in Den Helder in de trein zit regent het behoorlijk, later gaat de zon schijnen en wordt het stralend weer.

Bijna bij Uitgeest.

Vogelhospitaal

Zaterdag 31 maart 2018
Er is open dag bij het Vogelhospitaal. In een vitrine staat een kerkuil en een koekoeksjong, kan ik ze gelijk even van dichtbij bekijken.

In de ziekenboeg zitten Turkse tortels.

Ik ben gek op hanen.

Vrijwel windstil. Ik fiets langs de Vondelweg.

Langs het weggetje naar Spaarndam staan knotwilgen.

Kuifjes

Donderdag 29 maart 2018
Al jaren naar uitgekeken en eindelijk zie ik een kuifduiker bij de pier. Ver weg en half in zomer- en half in winterkleed, maar ik ben er blij mee, want het rode oog is ook te zien.

De drieteentjes op de pier vliegen naar een blok in de zee en gaan mooi op een rijtje zitten.

Leuk dat er ook een man kuifaalscholver aan het eind van de pier zit. In zomerkleed, dus met kuif. Hij duikt 2 botervissen op.

Zijn eega is ook aan het vissen en heeft er ook 2.

Daarna vindt ze het tijd om een ander tijdverdrijf te proberen.

Hij snapt het denk ik niet helemaal, want er gebeurt niets.

Ze lijkt wel enigszins teleurgesteld.

Mooie wolken aan de horizon.

Krooneenden

Maandag 26 maart 2018
Er staat niet zo veel wind en ik stap op de fiets naar de AWD, ingang Pannenland. Ik hoop nog wilde zwanen, krooneenden of een klapekster te zien. Onderweg kijk ik nog even bij Brouwerskolk of de zaagbekken er nog zitten, niet dus. Dan maar gauw doorrijden naar de AWD.
De achternagels van deze boomleeuwerik lijken wel stiletto’s.

Op de Zwanenplas zitten de krooneenden niet, wel veel kuif- en slobeenden en wat wilde eenden en een brilduiker die zich uitschudt.

Toch heb ik geluk, want hier staat veel riet voor het water.

Ik loop over een rooster over het water en zie daar de krooneenden zitten, jippie. En hier staat niet veel riet er voor en ze zitten vrij dichtbij. Het zijn er 49!

Ze eten waterplanten.

En daarvoor duiken ze steeds onder. Een mannetje en vrouwtje zijn nog in beeld.

Mannetjeshert aan de andere kant van het Rechter Schusterkanaal.

Ik loop het infiltratieterrein in waar je niet van de paden af mag. Door de vele bezoekers handtam gemaakt komt dit vosje naar me toe. Als ze ziet dat er niets te halen valt loopt ze rustig weg.

Er komt een agressieve zwaan aan vliegen die het gemunt heeft op een grauwe gans.

Sommige kanalen liggen hier droog, maar niet allemaal.

Dat komt goed uit, want een jonge knobbelzwaan moet de was nog doen.

Een zwaan komt statig naar een andere zwaan zwemmen en dan hebben ze een begroetingsritueel.


Een mannetje boomleeuwerik zit mooi te zingen en er komt een vrouwtje aan.

Ze biedt zich aan, maar dan heeft hij hoofdpijn denk ik, want er komt niks van.

Precies 5 uur gelopen en 2 uur gefietst (op de elektrische fiets).

Zeebaars

Zaterdag 24 maart 2018
Het strand wordt weer verruïneerd voor races met vrachtwagens. Gelukkig niet aan de kant waar wij schelpen tellen. Daar zijn vissers weer bezig geweest met het mollen van vissen. Eerst een dode zeebaars. De kleur op zijn rug is groenig.

De kieuwen van een kabeljauw zijn hier goed te zien, ik wist niet dat die zo’n mooie kleur hebben.

We vinden een paar zeedruiven, ze zijn vrij groot. De haartjes langs de banen trillen heen en weer.

Er liggen vrij verse gevlochten fuikhorens op het strand en we vinden ook de eitjes hiervan.

Geen wolkenlucht is ooit hetzelfde, weer heel bijzonder.

Na het koffiedrinken ga ik nog de pier op, ook al is het al 6 uur, daarom krijgt het water een wat rozige kleur, wat best mooi is bij die zwarte zee-eenden. Ze lijken wel wat opgewonden.

Misschien komt dat door dat ene vrouwtje, (misschien is het een mannetje, maar nog jong).

Moppie naar de tandarts

Dinsdag 6 maart 2018
Bernadette komt me halen zodat we met de auto naar de dierenarts kunnen, want Moppie haar gebit moet behandeld worden. Nadat we Moppie afgeleverd hebben gaan we naar de Zoete Inval om koffie te drinken voordat we een wandeling gaan maken daar in de buurt. Want 8 april hebben we daar een uitje van badminton met een wandeling daar ergens. Het water in de Buiten Liede ligt er roerloos bij.

We worden nieuwsgierig welke boom er zulke mooie ronde knopjes heeft. Het is dus de linde.

Die haan heeft het goed voor elkaar met zijn schattige kippetjes.

Vier witte soepganzen in het ijskoude water.

Over de weilanden zien we een zilverreiger vliegen en onderweg in de auto zien we ook nog 3 lepelaars vliegen.

Ik haal Moppie ’s middags op. Ze heeft niet veel tanden en kiezen meer over: alleen 2 hoektanden en de kleine tandjes. Ze kijkt nog wat lodderig, maar ze springt al vrij direct op mijn schoot als we thuis zijn.

Er zit een steekmug in de kamer en ik wil hem fotograferen voordat ik haar dood sla. Helaas ben ik haar na de fotoshoot even kwijt, het duurt niet lang of ik voel waar zij zit ;-( Tjakka, gatsie, nu zit mijn vinger onder het bloed.

IJs Mooie Nel

Zondag 4 maart 2018
Weinig kans meer om te kunnen schaatsen, de dooi valt hard in. Maar het ijs is niet zo snel weg en bij de Mooie Nel heeft het zich prachtig tussen het riet genesteld. Een blauwe reiger staat er stiekem achter.

Er is daar een uitstroom van het gemaal waar een groot wak is. De meerkoeten doen zich daar tegoed aan driehoeksmossels. Er liggen tientallen op het ijs. De meerkoeten duiken ze op en brengen ze dan op het ijs om ze op te peuzelen.

De krakeenden hebben andere dingen te doen. Als ze baltsen doen ze de borst vooruit en gooien ze hun kop in hun nek.

Mannetje kuifeend vindt het wel goed zo.

De krakeenden zijn wat onrustig, vliegen een rondje en landen weer op het ijs.

Dit had een prachtige ijsbaan kunnen zijn, de betrouwbaarheid is nu al ver te zoeken.

De meerkoeten duiken zelfs hele trossen driehoeksmosselen op.

IJs op het landje van Gruijters

Zaterdag 3 maart 2018
De zon schijnt en ik wil mijn geluk nog eens beproeven en ga kijken of de barmsijsjes er nog zitten. Misschien is het te koud, want ik zie ze niet. Bij het bruggetje zitten er ijsklompjes aan het riet.

Ach, ik had mijn schaatsen mee willen nemen, al zo lang niet geschaatst.

Bij het Fort is ook al weinig kans op vogels doordat het daar net zo goed dichtgevroren is.

Net stond ik aan de overkant te kijken of er misschien een waterral zit, kom ik hem aan deze kant tegen. Sony A77ii 400mm

Hij rent over het ijs naar de andere kant waar de boom over het water hangt en daar zie ik hem nog een heel tijdje scharrelen.

Gewone wilde eend? Ja, maar het is toch een pracht!!

Wintertalingen

Dinsdag 27 februari 2018
Moppie wil heel graag bij mij in de buurt zijn, dus als ik op de computerstoel zit, ligt zij op de printer, maar ze moet mij wel in de gaten houden natuurlijk.

De sloten zijn al aardig dichtgevroren. Het landje van Gruijters is bijna dicht, nog een wak over voor de wintertalingen.

Het grote water IJ is nog open. Stelletjes smient zitten daar.

Altijd mooi hier, vooral met de zon op het riet en donkere wolken er achter.

Tafeleenden heb ik hier niet eerder gezien bij het Fort.

De smienten vonden het water denk ik te koud, met de soepganzen zijn ze het land op gegaan.

Ik kijk op de terugweg goed bij het slootje waar van de week het ijsvogeltje zat, maar het slootje is dichtgevroren. Een mannetje en vrouwtje wintertaling lopen daar op het ijs.

Zo grillig kunnen de wolken zijn.

Sonsbeek

Woensdag 21 februari 2018
Ik heb een afspraak gemaakt bij ChipClean voor het kalibreren van mijn telelens en het schoonmaken van mijn camera. Daarvoor moet ik wel helemaal naar Heumen. Dat ligt in de buurt van Nijmegen en Nico en ik maken er een dagje uit van. In Nijmegen hebben we nog alle tijd om daar de buurt onveilig te maken. Vanaf het station is het niet ver naar de Waal.

Dan moet de Waal natuurlijk ook op de foto.

In Nijmegen komen we toch nog leuke dingen tegen zoals al deze vrolijke vogelhuisjes.

En een mozaïekbankje.

Op ons gemak lopen we door het Kronenburgerpark.

Heerlijk in de zon.

Grappige fietsenrekken hebben ze daar in de buurt van het busstation.

Met de bus gaan we naar Chipclean waar mijn lens wordt gekalibreerd en schoongemaakt en dat was hard nodig. We hoeven niet lang op de bus terug te wachten en dan wil ik naar Arnhem naar park Sonsbeek, kan ik gelijk mijn toestel proberen. Nico loopt slecht en ik ga alleen. Bij het park staat een hele rand met bloeiend groot hoefblad.

Oeps, een kikker springt net in het water, hahaha.

Een zwarte kraai landt op een brugleuning heel dichtbij en ik ben verbaasd over de scherpte van de foto, maar dat kan natuurlijk ook komen omdat hij zo dichtbij zit.

Hier ben ik echt blij mee, een foto van een boomkruiper die wel scherp is. De kraaien houden de twee boomkruipers in de gaten en het lijkt er op dat een kraai een wil pakken, gelukkig lukt dat niet.

Veel vogels in dit park zijn geringd, zoals meerkoeten, kokmeeuwen en veel grauwe ganzen.

Ik loop door tot het watervalletje.

Het station van Arnhem is heel futuristisch.

Wisentpad

Wisentpad
Dinsdag 20 februari 2018
Ik loop het hele Wisentpad af, geen vogel gehoord. Ik moet daar erg aan wennen, maar over een jaar of 5 is het heel gewoon dat er geen vogel meer is te horen. Zal ook wel te maken hebben met de daling van het aantal insecten. Treurig is het wel. Het is wel dalen en klimmen op het wisentpad.

Ik loop tot ik bijna bij de andere ingang ben en ga dan terug. Mooie landschappen hier.

Wat troosteloze bomen, passen mooi bij dit sombere weer.

Zie ik toch nog de wisenten als ik bijna weer bij het startpunt ben. Wel ver weg.

Het pad wordt 1 maart afgesloten, dus nog even genieten van deze mooie omgeving.

Vliegende drieteenstrandlopers

Zaterdag 17 februari 2018
Het begint al meer op voorjaar te lijken en ik ga bij de pier kijken. Ik was al bang dat er niets zou zitten tot ik drieteenstrandlopertjes bij elkaar zie zitten. Op de foto’s tel ik er 200. Opeens vliegen ze allemaal op.

En aan de zuidkant van de zuidpier zitten er nog eens ongeveer 72.

Puttertjes

Donderdag 15 februari 2018
In de duinen bij Beverwijk zijn barmsijsjes gesignaleerd. Die zou ik zo graag op de foto willen zetten, dus hup op de fiets die kant uit. Daarbij kom ik langs de afgebrande Schouw. Het graffiti is nog mooi gebleven.

Bij de Voorweg de duinen in en dan ben ik al heel snel op de plek waar de barmsijsjes moeten zitten. Er staan daar dennen in een weiland waar schrikdraad omheen zit.

Daar zie ik wel een groep puttertjes waar ik dus niet dichterbij kan komen.

Verder is het oorverdovend stil met vogelgeluiden in de duinen. Ik ga langs de Noordermaatweg terug, langs de waterberging. Ook daar zit bijna niets. Gelukkig wel een zwaan dichtbij die met zijn veren pronkt in de zon.

Kuifmees, waterspreeuw en nog meer

Woensdag 14 februari 2018
Ik had vandaag alle geluk van de wereld. Onderweg naar de AWD stop ik bij de Brouwerskolk, misschien zijn daar de grote zaagbekken weer. Ik tref het wel een mannetje slobeend komt vrij dichtbij. Die kleuren! En dan vooral dat lichtblauwe tussen de vleugels.

Grappig dat het net lijkt alsof hij 2 ogen heeft aan 1 kant. Een gele en een zwarte (vlak er naast). Hij heeft net zijn veren uitgeschud en nu zijn de staartveren ook zichtbaar.

Achter me hoor ik een winterkoninkje. Vlak bij me, ik moet het moment afwachten dat hij wat vrij komt te zitten.

Krakeendman die de vrouwtjes uitnodigt: Kom in mijn armen, het is Valentijnsdag. 😉

Als hij uitgewapperd is zijn de kleuren goed te zien.

De grote zaagbekken zijn er wel. Vrij ver weg, af en toe wat dichterbij tot er weer wandelaars aan komen. Opeens zie ik ze achter elkaar aan zitten.

Op de foto’s zie ik dat die ene een baars heeft gevangen en die ander wil daar ook wel een hapje van.

Later dan ik wilde (maar dat vind ik helemaal niet erg) fiets ik door naar de AWD. Gelijk bij de ingang zit een bruine kikker, die is er vroeg bij, want de temperaturen zijn nog om het vriespunt.

Ik kom een man tegen die zegt dat niemand nog de waterspreeuw heeft gezien. Dat zou wel jammer zijn, maar het is mooi weer en ik ga gewoon genietend wandelen, ik zie wel, meestal heb ik geluk. Nog groter is mijn geluk als ik een kuifmees zie en hoor. Mensen vragen wat ik zie en ik zeg heel enthousiast: Een kuifmees. Die man wijst naar een vogeltje en ik volg die en dat blijkt een glanskop te zijn, ook heel erg leuk.

Maar ik ga natuurlijk voor de kuifmees en ja hoor, ik zie hem weer.

Ik kan er nog een goede foto van maken ook. Ik ben hier heel ontzettend gelukkig mee.

Ik loop door langs het kanaal en dan kom ik ook nog de waterspreeuw tegen. Mijn dag kan niet meer stuk.

En wat is het genieten in dit mooie gebied.

Ik ben best moe en ga even zitten, vlak bij het jonge damhertje.

Als ik weer op sta zie ik nog een grote gele kwikstaart ook.

En dan thuis nog verwend worden met een bos bloemen.

Wat een golven

Dinsdag 13 februari 2018
Vanmorgen ben ik naar badminton in de Duinwijckhal geweest. Was leuk. De zon schijnt ’s middags ook nog uitbundig en ik fiets naar de pier, die is afgesloten en er is ook niet veel te beleven. Ik ga naar het Kennemermeer en volg het pad aan de westkant, daar ga ik het strand op. Het zand waait over het strand, er staat meer wind dan ik verwachtte. De golven waren dan ook spectaculair.

Langs het Kennemermeer wandel ik terug en ik kom al de eerste bloem van het hoefblad tegen en er volgenden al snel meer.

Bizar zo weinig vogels er in de struiken zitten, een paar eksters, verder helemaal niets, zelfs geen mus. Op het water wel veel meeuwen en in de zuidhoek toch wel een dertigtal tafeleenden.

Ik fiets nog even door langs het semafoor, misschien zitten er nog puttertjes. Nee dus, weer helemaal niets.

Hortus Leiden

Zaterdag 10 februari 2018
Het is de laatste dag dat ik mijn vrij-reizen-dag met de trein op kan maken en ik ga naar Leiden, naar de Hortus Botanicus. Het heeft een beetje geregend, maar de zon schijnt heerlijk. Helleborus met regendruppels.

Er zijn 2 kleine aquaria met mooie vissen.

Hier kan je wel heel relaxt van worden.

Geinige kleuren hebben ze ook.

Ik weet niet hoe deze bloemen heten.

Witte orchidee.

Bekerplant die insecten lokt.

Portugese zonnedauw, lokt insecten die in het kleverige sap blijven hangen en dan verteerd worden.

Zo kom je wel van je insecten af.

Bij nog een vleesetende plant staat een waarschuwing: betreden op eigen risico 😉

Er vliegen al honingbijen en gelukkig kunnen ze bij de helleborus terecht. Verderop staat een bijenkast.

In de eettuin staat Afrikaanse aubergine, apart kleurtje zeg.

Een of andere treurboom.

Leiden is een leuke stad om in te wandelen, er zijn heel wat bezienswaardigheden, zoals deze poort.

Bleek en Berg

Maandag 5 februari 2018
Ik ga weer met de maandelijkse wandeling met de KNNV mee. Het is heerlijk weer, beetje heiig.

Na de wandeling fiets ik richting Vogelmeer en Spartelmeer. Bij het Spartelmeer vliegen er 2 buizerds al meer mijn kant op.

Terug in de Herenduinen fotografeer ik de koniks. Een man stapt van zijn fiets en vertelt dat er een damhert verderop ligt te rusten, met een prachtig groot gewei. Gelukkig zie ik hem, want het was niet vlak langs het pad.

Grote zaagbekken

Donderdag 1 februari 2018
Het is mooi weer en ik ga er toch maar eens op uit. De hondjes kunnen wel een tijdje alleen zijn. In de duinen kijken de Schotse hooglanders of het gras verderop groener is 😉

En daarna heel onschuldig kijken.

Duinbeheerders vinden dat dennen niet in de duinen horen, maar ik zou het een gemis vinden als ze alles weghalen.

Bij het Spartelmeer zie ik 5 vrouwtjes zaagbek en 1 mannetje. Beetje ver weg en ook nog wat tegenlicht, maar verder zie ik vrijwel geen vogels, ook niet bij het Vogelmeer.

Dreigende luchten en ook nog een regenboog gezien.

Hier hoort het normaal droog te zijn, het is ontzettend nat en dat wordt wat als we straks weer de vlinderroutes moeten lopen.

Nevel

Vrijdag 22 december 2017
Eindelijk eens geen stormachtig weer, maar nu is het weer erg nevelig, vooral over het kanaal als ik terug kom van badminton.

Vogelexcursie pier

Zondag 17 december 2017
Eindelijk zon. Ik ben op weg naar de vogelexcursie van de KNNV en stap even af voor een foto van de zon over de parkeerplaats bij het Kennemermeer.

Het water van de zee komt de laatste tijd zo hoog dat er grote plassen liggen tegen de duinrand en tussen de nieuw gevormde duinen is een geul ontstaan. Daardoor krijg je wel een weerspiegeling richting zee.

Bij de pier zitten natuurlijk zilvermeeuwen en een paar scholeksters.

We twijfelen over een vogel of dat een krombekstrandloper is of een bonte strandloper, het is dus de laatste. Moeilijk hoor die soorten die in de winter helemaal erg op elkaar lijken. Dan is een paarse strandloper beter herkenbaar.

Terug over het strand gaan we op zoek naar de sneeuwgors. Ronald loopt aan de rand van de duinen en ik op het strand aan de andere kant van de nieuwe duinen en we horen en zien ze allebei gelijk als ze overvliegen, alleen heb ik het geluk dat ze dicht bij me neerstrijken. Een blijft zelfs op 1 meter afstand van me zitten en dat met de zon er bij, wat een geluk.

Er zijn jonge sneeuwgorzen bij die wat meer gekleurd zijn, want volwassen mannetjes zijn in de zomer heel erg wit met donkere vleugels. In de winter meer gekleurd, wel een witte band over hun vleugels, zoals hier.

Druk op het strand

Zondag 19 november 2017
Dreigende luchten en stormachtig. Tja, in bijna alle omstandigheden blijven we schelpen tellen.

Onder het lopen hoor en zie ik sneeuwgorzen over vliegen. Ik ga niet mee koffie drinken, maar ga het strand weer op om achter de sneeuwgorzen aan te gaan. Moet ik wel hard rennen, want ze vliegen steeds van her naar der.

Het beste is om op één plek te blijven staan waar ze dichtbij geweest zijn, dan komen ze ooit wel langs. Soms zitten ze op het kale zand, waar ze ook het een en ander op pikken, maar het meest zitten ze tussen het helmgras waar ze zaadjes pikken.

Gelukkig weinig regen gehad op het strand met schelpen tellen, wel steeds mooie regenbogen.

Het is weer de dag voor de koetsen op het strand, beetje tegenlicht maakt het extra bijzonder.

Het is druk. Met die harde wind zijn er veel surfers. De paarden lijken niet veel last te hebben van die wapperende zeilen.

Ik geef dit span extra punten omdat ze zo mooi synchroon lopen 😉

Dat zal je altijd zien, ook al wappert de rode vlag dat je niet de pier op mag, evengoed wagen mensen zich er op, zelfs met een hond.

Een dubbele regenboog en het water heeft ook veel kleur.

Zo hoog kan het water over de pier slaan.

Sardientje

Zondag 22 oktober 2017
Er ligt niet zo heel veel op het strand. Bij de pier zwemt een visje in het poeltje waar nog water in staat. Bij navraag blijkt het een sardientje te zijn. Van de zijkant zilverwit en van bovenaf smaragdgroene kleur.

Met het weer valt het mee, beetje regen, terwijl er veel erger voorspeld was.