Meriansborstel

Woensdag 23 mei 2018
Bloeiend gras langs de spoorlijn.

Toevallig ben ik bij het asiel en ik tref het dat er een meriansborstel op de muur zit.

Vanaf het asiel rijd ik door richting strand. Afgestapt omdat ik wil weten of de bokkenorchissen er nog staan. Gelukkig wel.

Ik fiets aan het eind van de Heerenduinweg richting het Kennemermeer. Een heel gebied zit vol met spinselmotten. Dat is niet erg, juist heel goed, want doordat er zo weinig insecten zijn komt hier toch heel wat te eten voor de vogels straks. De struiken herstellen zich gelijk weer als de stippelmotjes zijn uitgevlogen.

Op het strand staat tussen de grote sterns en de visdiefjes 1 zwarte stern.

O, wat leuk, een zwartpootsoldaatje zonnebadend op het strand.

Baltsende visdiefjes.

Water

Woensdag 2 mei 2018
Het thema voor de Foto7daagse vandaag is water en waar kan ik dan beter naar toe gaan als het strand en de pier. In het voorbijgaan op de Kromhoutstraat zie ik vanuit mijn ooghoek een blauwe bloem staan, dat moet even onderzocht worden. Misschien is het een wilde hyacint? Een steenhommel vindt het in ieder geval een lekkere eettent.

Ziet er indrukwekkend uit die golven met op de achtergrond Zandvoort.

Vergaderende scholeksters op het strand.

Deze foto had ik ook wel willen inzenden omdat ik die golf water zo geweldig vind met die waaier.

Ik denk dat dit een andere rosse grutto is als gister, haha.

Helemaal nog in winterkleed.

De scholeksters zijn uitvergaderd en gaan koffie halen.

Op het eind van de pier gaat het nog behoorlijk te keer.

Dit is de foto die ik ingestuurd heb, omdat ik het leuk vind dat die gewone zeehond kijkt alsof hij bang voor water is.

Op de Badweg zijn 2 kneutjes, ik hoop altijd dat ik een mannetje eens heel mooi op de foto kan krijgen. Eerst het vrouwtje, die heeft niet zo’n mooie roze borst.

Seringensteltmot

Dinsdag 1 mei 2018
Moppie is niet alleen een fotomodel, ze is ook een lekker kroelkip.

Een paar jaar geleden had ik seringensteltmotten in mijn tuin, daarna een paar jaar niet gezien. Nu zie ik er weer eentje op de poortdeur.

Ik kom langs de jachthaven als ik naar het strand fiets. Twee tapuiten vliegen daar en ik ben al bang dat ze weg vliegen. Gelukkig wil er een wel poseren.

Gelukkig is er weer volop algenbloei in het zeewater. Het ziet er niet zo lekker uit, het is echter puur voedsel voor alles wat leeft in de zee.

Het lijkt wel of een meeuw uitgeput in het water ligt. Hij wordt opgejaagd door een hond en vliegt toch nog even.

Op de foto zie ik dat het een noordse stormvogel is. Het grijs van de vleugel is niet saai, maar heeft allerlei kleuren. Ook de snavel is heel apart.

Als de drieteenstrandlopertjes in zomerkleed komen zijn er al minder op het strand. De meeste zullen onderweg zijn naar hun broedgebied in hoog Arctische poolstreken.

In tegenstelling tot de grutto is de rosse grutto een zoutwatervogel. Deze is volledig in zomerkleed.

De drieteentjes moeten flink eten om straks de grote reis naar het noorden te maken.

Spreeuwen broeden wel hier in de buurt.

Koningseider

Woensdag 4 april 2018
Er is een tijdje geleden een koningseider gesignaleerd tussen de waddeneilanden en de laatste paar dagen zit hij vlak bij de kust van Texel. Het lijkt mij zo gaaf om die eens te zien en te fotograferen dat ik er op af ga. De trein heeft 20 minuten vertraging en ik huur gauw een OV-fiets in Den Helder en ga met een rotgang naar de boot. Ik haal hem net.
Bij de boot vliegen altijd veel meeuwen en vooral mantelmeeuwen.

Ik fiets langs de weilanden met aardig veel lammetjes, maar ik zie ook een dood schaap liggen. Bij een knuffelboerderij aan de overkant ga ik dat even melden.
Bij strandpaal 15 zet ik mijn fiets neer en ga het strand op. met mijn verrekijker zie ik heel ver vogelaars staan, dat is nog een heel eindje tippelen. Er staan niet eens zoveel vogelaars. Ze roepen wel steeds: “Daar zit hij.” Helaas zie ik hem helemaal niet. Om een uur ben ik het strand op gegaan en pas om half 3 zie ik heel vaag de koningseider. De meeste andere vogelaars hebben het gezien en vertrekken en ik ga met een man uit Leeuwarden achter de koningseider aan die nu noordelijker zit. Die man heeft een telescoop en ik mag even kijken als hij hem in beeld heeft. Wow, nog mooier dan ik dacht, nu nog op de foto proberen te krijgen.
De scholeksters staan op een strekdam, die staat nu nog onder water, als het later laag water wordt kan ik samen met die man daarop lopen en komen we veel dichterbij.

Er zitten honderden eiders. De donkere zijn de vrouwtjes en de mannetjes horen een roze borst te hebben, maar is moeilijk te zien.

De koningseider zwemt een beetje achter de eiders en eindelijk heb ik hem zelf in beeld.

Wat een apart beest! Ik ben er heel blij mee.

Ik heb mijn foto’s even bekeken op mijn toestel en ben tevreden. Omdat ik vanavond een vergadering heb wil ik wel de veerpont van 5 uur terug hebben, daarom ga ik 10 voor 4 weg. Wel jammer want nu heb ik hem eindelijk aardig in beeld en ik had wel langer willen blijven om hem nog beter op de foto te krijgen.
Ik sta hier op het piertje en er komen donkere luchten aan.

Er is wel regen voorspeld, maar ik heb geen druppel gehad.

Onderweg hoor ik een wulp, wat een prachtig geluid. Ik zie er een in het land te foerageren.

Ik moet wel hard fietsen om de veerpont weer te halen, maar stap toch nog even af om deze leuke lammetjes te fotograferen.

En nog 2 in dezelfde wei.

Ik haal de veerboot van 5 uur precies.
Als ik in Den Helder in de trein zit regent het behoorlijk, later gaat de zon schijnen en wordt het stralend weer.

Bijna bij Uitgeest.

Moppie en Izzy

Zondag 25 maart 2018
Moppie is de buurt aan het verkennen, maar ik vind dat wel eng. Stel dat ze de straat op gaat en onder een auto komt.

Ik hoop dat ze in de buurt van Izzy blijft, want die gaat tegenwoordig niet meer naar de straat.

Gelukkig komt Moppie voorlopig wel steeds heel snel terug.

Gister heb ik een zakje gruis van het strand meegenomen en vandaag bekeken, wat een leuke kleine schelpjes komen er uit. Een heel klein wenteltrapje, wadslakjes, tepelhorentjes, een alikruikje en het enkele schelpje is een tweetandschelpje.

Zeebaars

Zaterdag 24 maart 2018
Het strand wordt weer verruïneerd voor races met vrachtwagens. Gelukkig niet aan de kant waar wij schelpen tellen. Daar zijn vissers weer bezig geweest met het mollen van vissen. Eerst een dode zeebaars. De kleur op zijn rug is groenig.

De kieuwen van een kabeljauw zijn hier goed te zien, ik wist niet dat die zo’n mooie kleur hebben.

We vinden een paar zeedruiven, ze zijn vrij groot. De haartjes langs de banen trillen heen en weer.

Er liggen vrij verse gevlochten fuikhorens op het strand en we vinden ook de eitjes hiervan.

Geen wolkenlucht is ooit hetzelfde, weer heel bijzonder.

Na het koffiedrinken ga ik nog de pier op, ook al is het al 6 uur, daarom krijgt het water een wat rozige kleur, wat best mooi is bij die zwarte zee-eenden. Ze lijken wel wat opgewonden.

Misschien komt dat door dat ene vrouwtje, (misschien is het een mannetje, maar nog jong).

Man eider

Woensdag 21 maart 2018
Ik zou een treinreis maken en gaan wandelen, maar op het station zie ik dat mijn vrije-reis-dagen al op zijn. Dan kan ik mooi naar de pier vandaag, want er staat weinig wind eindelijk. Ik ga eerst naar huis voor koffie en dan laat ik de poezen buiten. Moppie moet alles nog ontdekken in de tuin.

Op weg naar de pier kom ik langs het strand, waar nog steeds die wonderbaarlijke hoopjes zijn.

Als zeehonden een vis hebben gevangen laten ze die trots zien boven water en daarmee lijken ze ook meeuwen te pesten.

Jammer dat de zwarte zee-eenden vrij ver zitten. Het zijn er 14: waaronder 1 vrouwtje.

Ik tref het dat er een man eider zit, die vind ik zo mooi. Die groene kleur in zijn nek is zo apart.

Oeverpieper.

Als ik een kuifaalscholver zo dichtbij zie dan herken ik hem wel gelijk.

Kanoeten met regendruppels op hun rug.

Ik tel 61 overvliegende rotganzen.

Aan de andere kant van de pier zit ook een man eider, ik heb hem niet zien overvliegen, dan is dit nummer 2. Hij heeft een zeester gevangen.

In de jachthaven vliegen de musjes tussen de stenen en daar plukken ze veertjes tussen vandaan.

Zandstructuren

Maandag 19 maart 2018
Alhoewel het niet meer vriest is het toch ijskoud door de noordoosten wind, daarom gaan we niet het strand op maar lopen rond het Kennemermeer. Er is ook niet veel animo, we zijn met z’n drieën voor de excursie. Het ijswater hoopt zich op tussen het riet.

Aan de andere kant is het niet erg dat het nog zo koud is, anders hadden we hier laarzen nodig, nu lopen we over het ijs.

Na het koffiedrinken ga ik met Giel toch het strand op, aangestoken door het enthousiasme van zaterdag. Giel vindt resten van een wulp, jammer, die heeft de kou niet overleefd.

Bijzondere structuren op het strand.

Met wonderlijke formaties.

We zien dat dat komt doordat sneeuw en ijs zich ophoopt en daarom heen spoelt het opkomende water.

Anemoondag

Zaterdag 17 maart 2018
De mensen die schelpen tellen zijn uitgenodigd voor de Anemoondag in Tiel. Het is behoorlijk druk, want ook de duikers zijn ruim vertegenwoordigd. Er is zoveel aanbod van lezingen en workshops dat het moeilijk kiezen is. Ondertussen kan ik in verschillende lokalen ook de vondsten zien, o.a. de roggen- en haaieneieren.

Deze kleine schelpjes zijn op Corsica opgedoken.

Bij de lezing van een jonge knul Arie zou je zo gelijk het strand op willen om ook zulke leuke vondsten te doen. Wat weet hij er al ontzettend veel van.

Rosse grutto en kanoeten

Maandag 5 maart 2018
Vandaag hebben we heel laag water en we verwachten leuke strandvondsten, maar dat valt tegen. Het is wel uitzonderlijk mooi weer en heerlijk om op het strand te lopen. Dicht bij de pier loopt een rosse grutto en net als ik een foto neem loopt een bontbekpleviertje voorlangs.

De rosse grutto heeft een lekkere worm te pakken.

Omdat het zulk laag water is ga ik kijken of er nog zee-anemonen bij de blokken zitten. Niet gezien, maar ik kan wel mooi de kanoeten fotograferen.

Ik neem even de tijd om het puntige korstmoswier te fotograferen.

Op het strand zijn bulten bijgekomen en in de laagtes liggen de aangespoelde schelpen. Heel vreemd, dit hebben we niet eerder gezien. Het zal waarschijnlijk wel door de vorst en de harde wind gekomen zijn.

Heel veel krabbensoorten

Zondag 18 februari 2018
Wat een heerlijk weer om schelpen te tellen. Langs de eblijn vinden we niet veel, bij de pier is echter een plekje met heel veel krabben. Zelfs gemarmerde zwemkrabben.

Elf helmkrabben in totaal, waarvan 1 vrouwtje met eitjes.

Een juveniele noordzeekrab, wat een scheetje.

Verder veel grijze zwemkrabben, 2 gewone, gewimperde zwemkrabben, een stuk van een fluwelen zwemkrab, een poot van een wolhandkrab, een strandkrab en 2 nagelkrabben.

Ik vind een plukje roodwier dat Frank determineert als veelvertakt pluimwier. Hij doet het in een potje, dat ziet er heel mooi uit.

Nieuw wier

Zondag 21 januari 2018
De laatste tijd kijken we steeds uit naar de grijze zwemkrab, de zwempoot heeft een langer segment aan de buikzijde dan de gewone zwemkrab. Deze krab hadden we al gauw als grijze gedetermineerd vanwege die poot, maar het is de gewimperde, dat is duidelijk te zien aan het ronde schild tussen de ogen.

Duidelijker kan het niet zijn: dit is het harig mosdiertje.

Vorige keer liet Frank een nieuw wier op de pier zien, de foto’s zijn toen niet gelukt. Het is een vrij klein wier en glimmend, daarom vallen de foto’s nu ook tegen. Het is puntig korstmoswier.

Nog net binnen de telzone vind ik een zeeappel. Met die tandjes in het midden eet hij.

Iemand heeft een heremietkreeft in zijn huisje meegenomen in de veronderstelling dat hij dood is, maar bij de koffietafel is het warm en hij komt zijn huisje uit. Het is alsof hij hier nog een schietgebedje doet.

Hij heeft mazzel, want ik breng hem terug in het water.

Maanlandschap

Zondag 7 januari 2018
Veel animo voor de strandwacht vandaag. We lopen met 7 man, zo kunnen we ons verdelen over het strand want we verwachten veel na de storm van donderdag. Yvonne en ik lopen het dichtst bij de duinen, daar is het hoge water niet geweest, want vrijdag heeft het voor het laatst geregend en de regendruppels zijn nog in het zand te zien. Het lijken wel kratertjes zoals op de maan.

We zijn extra vroeg begonnen vanwege de hoge verwachtingen, dus extra lang in een koude oostenwind. Die wind blaast het water tegen de golven in en dat geeft dit effect:


Helaas vallen de vondsten nogal tegen in de vloedlijn. In de eblijn vinden we veel meer. Veel Amerikaanse ribkwallen en enkele levende halfgeknotte strandschelpen. Bijzonder is dat we een gewimperde zwemkrab met eitjes vinden. Geen goede foto gemaakt. Tijdens het koffiedrinken maak ik wel foto’s van een brakwaterpok met eitjes, die vinden we ook vrijwel nooit omdat we de pokken niet allemaal van de ondergrond afhalen. Deze toevallig wel om naar de grondplaat te kijken.

Ik heb ook nog een lege knotszakpijp gevonden.

Als we de koffietent verlaten staat de zon net op het punt om rood onder te gaan, daarbij schijnt hij op de windmolens. Frank wijst mij daar op, want ik kijk bijna nooit naar de windmolens.

Druk op het strand

Zondag 19 november 2017
Dreigende luchten en stormachtig. Tja, in bijna alle omstandigheden blijven we schelpen tellen.

Onder het lopen hoor en zie ik sneeuwgorzen over vliegen. Ik ga niet mee koffie drinken, maar ga het strand weer op om achter de sneeuwgorzen aan te gaan. Moet ik wel hard rennen, want ze vliegen steeds van her naar der.

Het beste is om op één plek te blijven staan waar ze dichtbij geweest zijn, dan komen ze ooit wel langs. Soms zitten ze op het kale zand, waar ze ook het een en ander op pikken, maar het meest zitten ze tussen het helmgras waar ze zaadjes pikken.

Gelukkig weinig regen gehad op het strand met schelpen tellen, wel steeds mooie regenbogen.

Het is weer de dag voor de koetsen op het strand, beetje tegenlicht maakt het extra bijzonder.

Het is druk. Met die harde wind zijn er veel surfers. De paarden lijken niet veel last te hebben van die wapperende zeilen.

Ik geef dit span extra punten omdat ze zo mooi synchroon lopen 😉

Dat zal je altijd zien, ook al wappert de rode vlag dat je niet de pier op mag, evengoed wagen mensen zich er op, zelfs met een hond.

Een dubbele regenboog en het water heeft ook veel kleur.

Zo hoog kan het water over de pier slaan.

Zeepaddenstoel

Zeepaddenstoel
Maandag 5 november 2017
Gelukkig valt het weer mee als we op het strand zijn. Een zeepaddenstoel ligt net in de eblijn.

Ik zie een schelpje net uit het zand steken en pak het op. Ik zie nog net dat de sifon ingetrokken wordt en daarna sluit het beestje de schelp met een sluitplaatje voor de veiligheid. Het is een glanzende tepelhoren.

Weer zwemt een visje in een van de kuilen bij de pier. Deze is slanker dan vorige keer, volgens mij een ansjovis.

Gister waren heel veel bijzondere vogels op de pier gezien, daarom hoop ik vandaag nog wat te zien. Helaas is alles verdwenen. Ik zie wel iets vreemds drijven, maar dat blijkt een dode zeehond en daar gaat een meeuw op staan pikken.

Het vliegbeeld van de steltlopers is altijd mooi om te zien. Zo zie je de donkere ruggen en als ze keren, is het precies andersom, dan zie je de witte buiken en ze lijken altijd wel synchroon te vliegen. Er vliegen hier 2 paarse strandlopers tussen de strandlopers.

Sardientje

Zondag 22 oktober 2017
Er ligt niet zo heel veel op het strand. Bij de pier zwemt een visje in het poeltje waar nog water in staat. Bij navraag blijkt het een sardientje te zijn. Van de zijkant zilverwit en van bovenaf smaragdgroene kleur.

Met het weer valt het mee, beetje regen, terwijl er veel erger voorspeld was.

Kleine heremietkreeftjes

Maandag 9 oktober 2017
Zo ontzettend kaal als het strand vandaag is. De kleine heremietkreeftjes maken het nog een beetje goed. Ze zitten in de kleine tepelhoorntjes, maar ze liggen ook dood op het strand (linksonder op de foto).

In de eblijn vinden we een grijze zwemkrab. Hij leeft nog, nadat ik goed de zwempoten op de foto heb gezet en het beest op de foto heb gezet, zet ik hem in het water, daar graaft hij zich snel in.

Om toch nog wat te zien ga ik de pier op, een en al teleurstelling, haha. Een paarse strandloper is wel leuk.

Satijnlichtmot

Maandag 25 september 2017
Toen ik de jas waarmee Nico gevallen was wilde wassen, zag ik een kleine pop van een vlinder op zijn rugkant. Ik heb hem er voorzichtig afgepeuterd en in een potje gedaan en niet meer naar omgekeken. Nu zie ik opeens dat er een vlindertje uitgekomen is en nog wel een bijzondere: de satijnlichtmot.

Dan heb ik nog iets van vorige week: de zaden van de grote waterweegbree had ik meegenomen van het Westelijk tuinbouwgebied voor determinatie.

’s Middags strandwacht met Cora, er valt niet zo veel te beleven, toch blijven de kleine heremietkreeftjes leuk als ze nog leven, ze jagen elkaar uit de huisjes, rennen met het geleende huisje over het zand of ze graven zich in.

Een kleine mantelmeeuw heeft gele poten, deze heeft een ring en die kan ik weer doorgeven aan de ringer.

De laatste tijd zie ik al vaker halfgeknotte strandschelpen half uit het zand steken. Met hun voet graven ze zich in, maar deze heeft zelfs een sleuf gemaakt.

Deze grijze zwemkrab is belaagd geworden door een meeuw en heeft zich proberen in te graven.

Ik wil hem beter bekijken en zet hem in het water, dat wordt dus ook niets om goed te bekijken.

De blaasjeskrab is wel heel mooi, maar hij hoort hier niet.

Deze is nog levend en dat laat hij merken ook.

Veterwier

Maandag 18 september 2017
Regenachtig tijdens de excursie bij het Kennemermeer. Gelukkig was het gezellig bij het koffiedrinken. Kijk het musje rechtsonder, zo leuk.

’s Middags wel dreigende luchten, maar het gaat allemaal langs ons heen. Op het strand is het schitterend weer.


Een heel leuk plantje in de eblijn, komt me bekend voor, maar weet nog geen naam.

Grote jongens die grote mantelmeeuwen, die kunnen grote stappen maken.

Die kleine drieteenstrandloper probeert dat ook.

De kokmeeuwen duiken steeds in de golven, leuk gezicht is dat.

Grote sterns.

Kijk die 2 kanoeten eens verlegen staan achter de zilvermeeuw.

Hanneke en ik vinden nog wel veterwier en vergelijken het met riemwier. Veterwier is bijzonder, dit is de eerste keer dat ik het hier vind.

Vriendendag

Vriendendag
Zondag 17 september 2017
Op de parkeerplaats bij het Kennemermeer scharrelt een tapuit.

Ach, een Icarusblauwtje net uit de pop geklommen en de vleugels zijn nog niet opgepompt.

Bij het Kennemermeer kom ik Guido tegen die op zoek is naar de rosse franjepoot. Ik zag daar al een man een tijd aan het fotograferen, nu weet ik dus waarom.


Ik loop naar de andere oever zodat hij wat dichter bij zit, maar dan kijk ik tegen de zon in en kan ik geen goede foto’s maken. Daar staat ook Rino, met wie ik een praatje maak.
Op het strand wil ik kijken of ik de sneeuwgors zie, nee dus. Er liggen veel hopen riemwier.

Daar sta ik wel een tijdje te praten met vogelaars en ze zeggen dat er Jan van Genten bij de pier zitten. Ik fiets naar het eind van de pier, daar zie ik wel Jan, maar geen Jan van Genten. Ook met Jan sta ik een tijdje te kletsen, daarna ga ik terug naar huis, maar dan zie ik Frank op het strand en ik ga toch een eindje met hem meelopen. Hij is natuurlijk op het veter- en riemwier afgekomen. Als ik een hoopje riemwier op til komen daar strandvlooien uit tevoorschijn.

Op een krat zitten Nieuw-Zeelandse pokken.

Er staat een rosse grutto beetje eenzaam tegen de duinenrij.

Er voor lopen een heel stel bontbekpleviertjes.

Grijze zwemkrab

Maandag 4 september 2017
Met Cora en Joske loop ik strandwacht en eindelijk vinden we een hele grijze strandkrab. Nu nog op zoek naar een gewone strandkrab om ze te vergelijken en op het eind vinden we er een. Ik wijs ze op het vierde lid van de achterpoot die bij een grijze in verhouding langer is, bovendien heeft het schild meer welving. De bovenste is dus de grijze.

Nog een andere, waarschijnlijk strandkrab, met ongelooflijke kleuren.

’s Middags heb ik nog heel wat vlinders op de spoorlijn. 18 Heen en 18 terug.

Zeepaddenstoel

Zeepaddenstoel
Zondag 3 september 2017
Ik mag meelopen met een familie-uitje om wat te vertellen over het strand. Daar ben ik niet goed in, want het hoe en waarom is niet mij niet duidelijk doordat ik geen zicht heb op het zeeleven, maar ik weet wel veel namen van wat er op het strand gevonden wordt. Daarom vond ik de volgende vraag zo leuk: “Hebben al die schelpen namen?”
Jammer dat er niet veel bijzonders is aangespoeld, alleen een zeepaddenstoel.

Nog even bij het Kennemermeer gekeken. Ik kan me niet herinneren dat er ooit in september nog zoveel parnassia’s stonden.

Vliegende speld

Vrijdag 1 september 2017
Voor de inspectie van de drietandrups ga ik naar het Kennemermeer. De rupsjes zitten nog steeds op het blad. Ik kom verder een imago gewone kielwants tegen.

Als je door de vleugels naar het smalle lijfje van deze zweefvlieg kijkt zie je waarom deze de vliegende speld wordt genoemd.

Op het hek zit een springstaartje, heel klein.

Daarom probeer ik hem door mijn loep te fotograferen en dat lukt ook nog. Er komen net mensen aan en die kijken wat ik fotografeer en het verbaast hen dat ik dat kleine beestje zelfs maar in de gaten heb.

Sterallures van de watermunt.

Zo rood heb ik niet eerder een strontvlieg gezien.

Nog even kijken op het strand. Er staat zo weinig wind, dat deze zilvermeeuw de enige surfer is.

Bonte strandlopers nog half in zomerkleed. Er is er één bij die heeft nog een hele zwarte buik van het zomerkleed.

Het kleedje van een bontbekplevier is een plezier om naar te kijken.

Op het strand zelfs twee kleine koolwitjes die op de zeeraket afkomen.

Melkdistel op de rand van het strand en duinen.

Niet veel wind, wel veel wolken.

Pleistocene strandschelp

Pleistocene strandschelp
Zondag 20 augustus 2017
Gezellig op het strand met verschillende strandwachten (van Alkmaar, Katwijk en IJmuiden). Een pleistocene strandschelp die ik vind is wel wat teer, want er breekt een stuk vanaf.

Bij het Kennemermeer wil ik vliegende gierzwaluwen fotograferen en dat lukt ook nog aardig.

Bretelzakpijp

Zondag 13 augustus 2017
Vandaag staat in het bericht van Nature Today een foto van bretelzakpijpjes. Dan heb ik nu eindelijk een naam voor die grappige dingetjes die ik heb gefotografeerd op 13 juni 2013 in Zeeland.