Wat een vangst

Maandag 19 februari 2018
Jammer dat het vandaag een stuk minder is met grijs weer en meer wind. We zijn ook maar met 4 vrouwen aan de maandelijkse wandeling bij het Kennemermeer begonnen. We gaan gelijk het strand op, lopen de pier tot het eind, maar zien niets bijzonders. Totdat we bijna weer aan het begin van de pier zijn. Daar heeft een aalscholver een zeedonderpad te pakken en niet zo’n kleintje ook. Hij probeert hem goed in zijn bek te krijgen, waarbij de donderpad even ontsnapt.

Onder water krijgt hij hem weer te pakken.

Weer worstelen om de vis met zijn kop het eerst naar binnen te krijgen.

Aan de gekleurde vinnen zie ik dat het een zeedonderpad moet zijn.

Nog een keer slaan en dan gaat hij zo heel naar binnen.

Vliegende drieteenstrandlopers

Zaterdag 17 februari 2018
Het begint al meer op voorjaar te lijken en ik ga bij de pier kijken. Ik was al bang dat er niets zou zitten tot ik drieteenstrandlopertjes bij elkaar zie zitten. Op de foto’s tel ik er 200. Opeens vliegen ze allemaal op.

En aan de zuidkant van de zuidpier zitten er nog eens ongeveer 72.

Puttertjes

Donderdag 15 februari 2018
In de duinen bij Beverwijk zijn barmsijsjes gesignaleerd. Die zou ik zo graag op de foto willen zetten, dus hup op de fiets die kant uit. Daarbij kom ik langs de afgebrande Schouw. Het graffiti is nog mooi gebleven.

Bij de Voorweg de duinen in en dan ben ik al heel snel op de plek waar de barmsijsjes moeten zitten. Er staan daar dennen in een weiland waar schrikdraad omheen zit.

Daar zie ik wel een groep puttertjes waar ik dus niet dichterbij kan komen.

Verder is het oorverdovend stil met vogelgeluiden in de duinen. Ik ga langs de Noordermaatweg terug, langs de waterberging. Ook daar zit bijna niets. Gelukkig wel een zwaan dichtbij die met zijn veren pronkt in de zon.

Kuifmees, waterspreeuw en nog meer

Woensdag 14 februari 2018
Ik had vandaag alle geluk van de wereld. Onderweg naar de AWD stop ik bij de Brouwerskolk, misschien zijn daar de grote zaagbekken weer. Ik tref het wel een mannetje slobeend komt vrij dichtbij. Die kleuren! En dan vooral dat lichtblauwe tussen de vleugels.

Grappig dat het net lijkt alsof hij 2 ogen heeft aan 1 kant. Een gele en een zwarte (vlak er naast). Hij heeft net zijn veren uitgeschud en nu zijn de staartveren ook zichtbaar.

Achter me hoor ik een winterkoninkje. Vlak bij me, ik moet het moment afwachten dat hij wat vrij komt te zitten.

Krakeendman die de vrouwtjes uitnodigt: Kom in mijn armen, het is Valentijnsdag. 😉

Als hij uitgewapperd is zijn de kleuren goed te zien.

De grote zaagbekken zijn er wel. Vrij ver weg, af en toe wat dichterbij tot er weer wandelaars aan komen. Opeens zie ik ze achter elkaar aan zitten.

Op de foto’s zie ik dat die ene een baars heeft gevangen en die ander wil daar ook wel een hapje van.

Later dan ik wilde (maar dat vind ik helemaal niet erg) fiets ik door naar de AWD. Gelijk bij de ingang zit een bruine kikker, die is er vroeg bij, want de temperaturen zijn nog om het vriespunt.

Ik kom een man tegen die zegt dat niemand nog de waterspreeuw heeft gezien. Dat zou wel jammer zijn, maar het is mooi weer en ik ga gewoon genietend wandelen, ik zie wel, meestal heb ik geluk. Nog groter is mijn geluk als ik een kuifmees zie en hoor. Mensen vragen wat ik zie en ik zeg heel enthousiast: Een kuifmees. Die man wijst naar een vogeltje en ik volg die en dat blijkt een glanskop te zijn, ook heel erg leuk.

Maar ik ga natuurlijk voor de kuifmees en ja hoor, ik zie hem weer.

Ik kan er nog een goede foto van maken ook. Ik ben hier heel ontzettend gelukkig mee.

Ik loop door langs het kanaal en dan kom ik ook nog de waterspreeuw tegen. Mijn dag kan niet meer stuk.

En wat is het genieten in dit mooie gebied.

Ik ben best moe en ga even zitten, vlak bij het jonge damhertje.

Als ik weer op sta zie ik nog een grote gele kwikstaart ook.

En dan thuis nog verwend worden met een bos bloemen.

Wat een golven

Dinsdag 13 februari 2018
Vanmorgen ben ik naar badminton in de Duinwijckhal geweest. Was leuk. De zon schijnt ’s middags ook nog uitbundig en ik fiets naar de pier, die is afgesloten en er is ook niet veel te beleven. Ik ga naar het Kennemermeer en volg het pad aan de westkant, daar ga ik het strand op. Het zand waait over het strand, er staat meer wind dan ik verwachtte. De golven waren dan ook spectaculair.

Langs het Kennemermeer wandel ik terug en ik kom al de eerste bloem van het hoefblad tegen en er volgenden al snel meer.

Bizar zo weinig vogels er in de struiken zitten, een paar eksters, verder helemaal niets, zelfs geen mus. Op het water wel veel meeuwen en in de zuidhoek toch wel een dertigtal tafeleenden.

Ik fiets nog even door langs het semafoor, misschien zitten er nog puttertjes. Nee dus, weer helemaal niets.

Wilde eenden

Maandag 12 februari 2018
Ik had het al voorspeld. Toen ik de hondjes 2,5 maand had was het donker en nat weer met een enkele keer een zonnetje. Nu ze weg zijn heb ik mazzel, de zon schijnt en ik kan er op uit. Bij het landje van Gruijters zitten wintertalingen op het water, toch nog wat. Dichterbij echter de wilde eenden. Dit is een vrouwtje.

Het mannetje komt net weer boven met zijn groene en bronskleurige kop.

Er staat wel wat wind, daarom heeft de blauwe reiger een windhooskapsel.

Bij het water richting het fort zie ik in de verte achter het fort een nonnetje, daar kwam ik voor, maar veel te ver weg. Een tjiftjaf zit wel vlak voor me, maar dan heb ik de camera nog niet in mijn handen. Op de terugweg zie ik een buizerd in het weiland staan. Ik sluip dichterbij, natuurlijk ziet hij me en vliegt de boom in.

Bleek en Berg

Maandag 5 februari 2018
Ik ga weer met de maandelijkse wandeling met de KNNV mee. Het is heerlijk weer, beetje heiig.

Na de wandeling fiets ik richting Vogelmeer en Spartelmeer. Bij het Spartelmeer vliegen er 2 buizerds al meer mijn kant op.

Terug in de Herenduinen fotografeer ik de koniks. Een man stapt van zijn fiets en vertelt dat er een damhert verderop ligt te rusten, met een prachtig groot gewei. Gelukkig zie ik hem, want het was niet vlak langs het pad.

Grote zaagbekken

Donderdag 1 februari 2018
Het is mooi weer en ik ga er toch maar eens op uit. De hondjes kunnen wel een tijdje alleen zijn. In de duinen kijken de Schotse hooglanders of het gras verderop groener is 😉

En daarna heel onschuldig kijken.

Duinbeheerders vinden dat dennen niet in de duinen horen, maar ik zou het een gemis vinden als ze alles weghalen.

Bij het Spartelmeer zie ik 5 vrouwtjes zaagbek en 1 mannetje. Beetje ver weg en ook nog wat tegenlicht, maar verder zie ik vrijwel geen vogels, ook niet bij het Vogelmeer.

Dreigende luchten en ook nog een regenboog gezien.

Hier hoort het normaal droog te zijn, het is ontzettend nat en dat wordt wat als we straks weer de vlinderroutes moeten lopen.

Halsbandparkiet

Dinsdag 30 januari 2018
Er zijn 2 goudvinken gesignaleerd in Velserbeek, waar ik natuurlijk op af ga, zo lekker dichtbij, die kans laat ik niet lopen. Helaas zie ik ze niet, wel hoor ik de halsbandparkieten die al aardig het voorjaar in het hoofd hebben.

Mooie kleuren heeft deze wilde eend.

Het vrouwtje van de kuifeend heeft een witte buik. Ze staat er zo parmantig bij.

Een aalscholver zwemt steeds stukjes onder water op zoek naar prooi.

In de vogelkooi zit zo’n leuk grijs vogeltje.

Vechtersbazen

Maandag 8 januari 2018
Vandaag geef ik een excursie i.p.v. Marja omdat zij met vakantie is. Ik dacht dat het wel leuk zou zijn om vogels te kijken bij het landje van Gruijters, maar dat valt tegen en nog meer omdat de waterplas bevroren is. We zijn met 6 dames, dat is wel gezellig en wat zijn we blij dat de zon schijnt. We blijven even kijken bij het bruggetje waar een blauwe reiger achter staat en we zien net het silhouet in het water weerspiegeld.

We hadden graag een nonnetje of ijsvogel gezien, helaas die waren er niet. Wel eksters.

Aan de andere kant van het bruggetje zien we de blauwe reiger fier staan.

Een stormmeeuw herken ik aan zijn typische kop en natuurlijk de grijsgroene poten.

We hebben een groep kramsvogels gezien, samen met koperwieken en spreeuwen. Als ik nog eens het rondje maak heb ik het geluk dat een kramsvogel vrij dichtbij staat.

Op weg naar huis kom ik langs de vijver van Velserbeek, daar zijn net de meerkoeten in hevig gevecht.

Ik vermoed dat een vrouwtje en mannetje een rivaal op zijn nummer zetten.

Het lijkt er op dat het ene mannetje de andere wil verdrinken, maar hij druipt af, licht gewond aan zijn snavel.

Torenvalk

Zaterdag 6 januari 2018
A.s. maandag geef ik een excursie bij het landje van Gruijters, met de nadruk op vogels. Vandaag kijk ik of het wel de moeite is. Eigenlijk niet, want er zijn bijna geen vogels daar, ik heb nog geluk dat ik een fazant zie en een torenvalk.

Drieteenmeeuw

Maandag 18 december 2017
Met de excursie die normaal langs het Kennemermeer gaat doe ik vandaag weer een strand/pier-wandeling en gaan we vogels kijken. Gelukkig hebben we een kenner onder ons die een drieteenmeeuw herkent die voor ons zwemt.

Een gewone aalscholver heeft een groener oog dan de kuifaalscholver, die heeft meer een gelig oog.

Nu lukt het wel aardig om vliegende meeuwen te fotograferen. Eerst een jonge zilvermeeuw.

Dan een volwassen zilvermeeuw die maar één poot heeft.

Vogelexcursie pier

Zondag 17 december 2017
Eindelijk zon. Ik ben op weg naar de vogelexcursie van de KNNV en stap even af voor een foto van de zon over de parkeerplaats bij het Kennemermeer.

Het water van de zee komt de laatste tijd zo hoog dat er grote plassen liggen tegen de duinrand en tussen de nieuw gevormde duinen is een geul ontstaan. Daardoor krijg je wel een weerspiegeling richting zee.

Bij de pier zitten natuurlijk zilvermeeuwen en een paar scholeksters.

We twijfelen over een vogel of dat een krombekstrandloper is of een bonte strandloper, het is dus de laatste. Moeilijk hoor die soorten die in de winter helemaal erg op elkaar lijken. Dan is een paarse strandloper beter herkenbaar.

Terug over het strand gaan we op zoek naar de sneeuwgors. Ronald loopt aan de rand van de duinen en ik op het strand aan de andere kant van de nieuwe duinen en we horen en zien ze allebei gelijk als ze overvliegen, alleen heb ik het geluk dat ze dicht bij me neerstrijken. Een blijft zelfs op 1 meter afstand van me zitten en dat met de zon er bij, wat een geluk.

Er zijn jonge sneeuwgorzen bij die wat meer gekleurd zijn, want volwassen mannetjes zijn in de zomer heel erg wit met donkere vleugels. In de winter meer gekleurd, wel een witte band over hun vleugels, zoals hier.

Vliegende zilvermeeuw

Woensdag 13 december 2017
Een van de zoveel musjes die regelmatig hun buikje vol komen eten in de tuin.

Er zit weer een aardig groepje sneeuwgorzen op het strand, maar ondanks het sombere weer een gekke foto kunnen maken. Die ene sneeuwgors lijkt nergens op te staan, maar hij is net van de grond omhoog gegaan, heel gek gezicht.

Er ligt een karkas van een bruinvis tegen de duinrand en daar peuzelt deze grote mantelmeeuw van en komt dan af en toe zijn snavel spoelen.

Vogels in de tuin

Maandag 11 december 2017
De vink komt regelmatig een zaadje stelen in onze tuin.

Een geringde koolmees komt even buurten.

Bovendien een heggemus (en natuurlijk de musjes die elke dag langskomen).

Hele rij strandlopertjes

Maandag 4 december 2017
Na het schelpen tellen ga ik nog de pier op, helaas niet veel vogels. Op het strand een hele rij drieteenstrandlopertjes met op de achtergrond Zandvoort. Ze staan een beetje te dutten. Tien voor vier begint het al wat duister te worden.

Sneeuwgorzen

Woensdag 22 november 2017
Eindelijk een beetje zon vandaag, dus gauw naar het strand voor de sneeuwgorzen. Zelfs op de rug gezien zijn het mooie vogeltjes.

Eentje zit op het helmgras en lijkt met zijn snaveltje iets van het gras af te schrapen.

Prachtvogeltjes.

Druk op het strand

Zondag 19 november 2017
Dreigende luchten en stormachtig. Tja, in bijna alle omstandigheden blijven we schelpen tellen.

Onder het lopen hoor en zie ik sneeuwgorzen over vliegen. Ik ga niet mee koffie drinken, maar ga het strand weer op om achter de sneeuwgorzen aan te gaan. Moet ik wel hard rennen, want ze vliegen steeds van her naar der.

Het beste is om op één plek te blijven staan waar ze dichtbij geweest zijn, dan komen ze ooit wel langs. Soms zitten ze op het kale zand, waar ze ook het een en ander op pikken, maar het meest zitten ze tussen het helmgras waar ze zaadjes pikken.

Gelukkig weinig regen gehad op het strand met schelpen tellen, wel steeds mooie regenbogen.

Het is weer de dag voor de koetsen op het strand, beetje tegenlicht maakt het extra bijzonder.

Het is druk. Met die harde wind zijn er veel surfers. De paarden lijken niet veel last te hebben van die wapperende zeilen.

Ik geef dit span extra punten omdat ze zo mooi synchroon lopen 😉

Dat zal je altijd zien, ook al wappert de rode vlag dat je niet de pier op mag, evengoed wagen mensen zich er op, zelfs met een hond.

Een dubbele regenboog en het water heeft ook veel kleur.

Zo hoog kan het water over de pier slaan.

Vink

Zaterdag 18 november 2017
Ik zie zelden een vink in onze tuin, vandaag eindelijk eens een vrouwtje.

Na het pimpelmeesje komt ook het koolmeesje weer langs.

Niet te geloven

Woensdag 8 november 2017
Met 3 dames ben ik planten aan het determineren bij boerderij Zorgvrij. Daar is een geurtuin en we vragen ons af, waar deze vruchtjes van zijn, want met de Heukels komen we er niet uit. Dat klopt, want het is de lederboom die aangeplant is.

Na de koffie ga ik naar het landje van Gruijters, de smienten zijn allang weer in het land. In het water lijkt het vrouwtje kleiner dan het mannetje.

Aan de kant lijkt ze juist groter.

Ik hoor al een tijdje een winterkoninkje in het riet en even later gaat hij op het hek zitten. Ik druk net af als hij er weer vandoor wil.

Bij het zijweggetje zie ik in het water richting Fort Benoorden weer het ijsvogeltje vliegen en even gaan zitten, maar veel te ver natuurlijk. Als ik weer terug kom langs het hek zit er nu een roodborstje op.

Het goudknopje bloeit in juli en augustus volgens de Heukels, maar het bloeit nog steeds.

Ik wil richting pont Buitenhuizen fietsen en kom eerst door de Hekslootpolder. Ik zie een witte vogel in de buurt van koeien landen en het is toch niet te geloven dat ik weer een koereiger spot. In vergelijking met de blauwe reiger is hij erg klein.

Het is alsof hij stiekem achter de blauwe reiger probeert te sluipen.

Hij vliegt naar de andere kant van de sloot. Hij is zelfs nog witter dan de kokmeeuwen en zo lijkt hij even groot. Weer ben ik de enige die de vogel gespot heeft, gelukkig heb ik foto’s kunnen maken, anders hadden ze me niet geloofd. Misschien is het dezelfde als die op 31 juli, maar die was in zomerkleed.

Bij het weggetje langs de Mooie Nel vliegen veel kramsvogels. Ik blijf daar een tijdje staan want ik wil ze dichtbij op de foto krijgen. Ze vliegen in de bomen, maar elke keer als er een fiets of auto langs komt vliegen ze naar de overkant. Zo komen ze niet aan eten toe, maar kost wel veel energie.

Zeepaddenstoel

Zeepaddenstoel
Maandag 5 november 2017
Gelukkig valt het weer mee als we op het strand zijn. Een zeepaddenstoel ligt net in de eblijn.

Ik zie een schelpje net uit het zand steken en pak het op. Ik zie nog net dat de sifon ingetrokken wordt en daarna sluit het beestje de schelp met een sluitplaatje voor de veiligheid. Het is een glanzende tepelhoren.

Weer zwemt een visje in een van de kuilen bij de pier. Deze is slanker dan vorige keer, volgens mij een ansjovis.

Gister waren heel veel bijzondere vogels op de pier gezien, daarom hoop ik vandaag nog wat te zien. Helaas is alles verdwenen. Ik zie wel iets vreemds drijven, maar dat blijkt een dode zeehond en daar gaat een meeuw op staan pikken.

Het vliegbeeld van de steltlopers is altijd mooi om te zien. Zo zie je de donkere ruggen en als ze keren, is het precies andersom, dan zie je de witte buiken en ze lijken altijd wel synchroon te vliegen. Er vliegen hier 2 paarse strandlopers tussen de strandlopers.

Pimpelmeesje

Donderdag 26 oktober 2017
Af en toe zie ik een koolmeesje in mijn tuin en een pimpelmeesje komt tegelijkertijd. Vandaag één koolmeesje en meerdere pimpelmeesjes.

Zo leuk zoals hij een zaadje tussen zijn pootjes klemt.

Grote kruisbekken

Zaterdag 21 oktober 2017
Ik ga nog eens naar het Vogelmeer voor de kruisbekken. In het gebied staan veel koniks.

Er zijn er een paar omgerold 😉

Ik heb me toch een mazzel dat er 8 grote kruisbekken in de boom komen zitten.

Omdat ik daar alleen sta, ga ik ook stiekem naar het water, waar ze komen drinken.

De druppels nog op zijn borst.

Ze hebben allemaal dorst.

Alsof hij zijn spiegelbeeld bekijkt.

Twee jonge vogels.

Ik moet door naar Sientje in Velsen-Noord en sta bij de pont te wachten. Daar zijn altijd duiven, ook leuk.

Roodstreepspanner

Tja, ik kan het niet laten om toch nog eens te kijken bij het Kennemermeer naar de baardmannetjes. Er vliegen weer heel veel spreeuwen en als ze een eindje voor me op het pad landen ga ik niet verder.

Aan de noordkant zitten er veel in de duindoorns.

Mazzel dat ik de roodstreepspanner zie landen, dan kan ik hem fotograferen. Het is een trekvlinder die nu best veel gezien wordt.

Oranje zon

Dinsdag 17 oktober 2017
Gister zag ik 10 baardmannetjes bij het Kennemermeer, maar omdat ik met de excursie mee was kon ik er niet achteraan om te fotograferen. Vandaag wil ik nog een poging wagen. Bij het Kennemermeer zie ik niets, dan ga ik naar het zuiden, die kant vlogen ze op. Langs het pad bij de IJmuiderslag verwacht ik niet zomaar een tomaat, misschien heeft iemand daar een tomaat gegeten en daar zaden verspreid?

Even verderop een mooie rups, die blijkt van de groente-uil te zijn. Zo gevarieerd van kleur kan die zijn, laatst vond ik een in mijn tuin en die rups was groen met een gele streep.

Omdat je hier vrij mag lopen worden de duinen open gehouden en krijg je stuifzand. Dicht bij zee maakt de wind zelfs diepe kuilen met grillige structuren.

Dit zijn nog ouderwetse duinen.

Er staat vandaag behoorlijk wind.

In dat stuk riet hoopte ik de baardmannetjes te zien, niets gehoord en niets gezien helaas.

Zo fantastisch die duinen hier.

Flink begroeid met duindoorns, die met de oranje besjes zijn de vrouwelijke planten, die zonder besjes zijn de mannelijke.

Zo uitgesleten kan het zand zijn.

Kom ik zomaar de beesten van de Lange Nieuwstraat tegen, ik wist niet dat die hier stonden. Bij het opknappen van de Lange Nieuw waren ze opeens verdwenen.

Een oranje zon, door het Sahara-zand, maar ook door de bosbranden in Portugal, misschien zijn de vlekjes wel roetdeeltjes daarvan.