Torenvalk

Maandag 26 februari 2018
Moppie heeft ook het Willemmandje ontdekt, nu is Izzy haar slaapplekje bezet, daarom slaapt die weer de hele nacht op bed (het liefst boven op mij). We noemen het mandje het Willemmandje omdat Willem daar vroeger altijd al in lag.

Soms hoef ik niet eens de deur uit om vogels te spotten. De torenvalk kan ik vanuit de huiskamer fotograferen.

En in de achtertuin komen de musjes heel graag eten.

Bah wat lekker

Zondag 25 februari 2018
Moppie heeft vanaf gistermiddag en de hele nacht onder de kast gezeten, dat viel me van haar tegen. Ik neem haar mee naar de kamer en vanaf die tijd is ze het liefst bij me in de buurt. Ik geef haar wat eten. O jee, als ze het eten bij ons maar lekker vindt, anders wil ze misschien terug naar het asiel.

Ze onderzoekt alles en zit in kasten en er bovenop. Als de ze de clown er maar niet af gooit, want daar hebben we al jaren plezier van 😉

Het is echt een lekker moppie met een lekker koppie.

Moppie

Zaterdag 24 februari 2018
Nu Izzy weer alleen is wil ik er weer een kat bij. Vorige week zag ik Moppie in het asiel en ik was gelijk verliefd. Vandaag zit ze in de afdeling die ik schoon maak en ze is echt leuk. Ik neem haar dan ook spontaan mee naar huis.

Eerste grutto’s

Vrijdag 23 februari 2018
Als ik fiets naar het badmintonnen kom ik door Velserbeek. Het lichtgroen van de halsbandparkiet valt erg op in de zon. En op de foto zie ik dat er nog een verscholen zit.

Vanwege het succes gister ga ik na het badmintonnen weer naar het landje van Gruijters. Er zitten warempel al 2 grutto’s, terwijl het behoorlijk koud wordt aankomende dagen.

Ik zie een paar staartmeesjes.

De barmsijsjes zitten nu op de grond, maar in de schaduw, daar heb geen mooie foto’s van kunnen maken. Wat zijn ze zo op de grond ontzettend klein.

(Barm)sijsjes

Donderdag 22 februari 2018
Vrij koud, maar mooi zonnig weer. Ik ga weer een poging wagen om het nonnetje te zien bij Fort Benoorden. Daarbij kom ik langs de elzen langs de Stelling, daar kunnen zomaar sijsjes in zitten. Ik zie een klein vogeltje, geen sijsje, maar nog leuker: een groot barmsijsje.

Gelukkig ook een groep sijsjes, ze hangen vaak ondersteboven. Deze is geringd.

Zo knalgeel als de mannetjes zijn, met prachtige veertjes op hun kop. Alleen jammer van de schaduw op zijn rug.

Wat heeft hij lekker van de elzenpropjes gesnoept.

Zo leuk dat barmsijsje tussen de elzenpropjes.

Een pop (vrouwtje) is niet zo uitgesproken geel.

Wat ben ik blij dat mijn toestel het zo goed doet, de veertjes zijn haarscherp.

Een stuk of 5 koolmeesjes vliegen achter elkaar aan, ik heb maar een milliseconde tijd om een foto te maken als hij even stil zit 😉

Ik heb onwijs veel geluk dat ik ook de stuiterballetjes (staartmeesje) kan fotograferen, wat een leukerdje.

Een witkoppige staartmees.

Duidelijk waarom ze staartmeesjes genoemd worden.

Ik fiets door richting landje van Gruijters, op het bruggetje sta ik even te kijken. Opeens een tumult, eenden die achter elkaar racen, meerkoeten die zich er mee bemoeien en kokmeeuwen in de aanval en dat allemaal om een korstje brood die iemand gegooid heeft.

Bij de Redoute zitten nu 2 tjiftjafs.

En de dag wordt nog leuker als ik ook een vrouwtje ijsvogel zie op de terugweg. Jammer dat ik het nonnetje niet gezien heb, maar de andere vogels maken het tot een topdag.

Sonsbeek

Woensdag 21 februari 2018
Ik heb een afspraak gemaakt bij ChipClean voor het kalibreren van mijn telelens en het schoonmaken van mijn camera. Daarvoor moet ik wel helemaal naar Heumen. Dat ligt in de buurt van Nijmegen en Nico en ik maken er een dagje uit van. In Nijmegen hebben we nog alle tijd om daar de buurt onveilig te maken. Vanaf het station is het niet ver naar de Waal.

Dan moet de Waal natuurlijk ook op de foto.

In Nijmegen komen we toch nog leuke dingen tegen zoals al deze vrolijke vogelhuisjes.

En een mozaïekbankje.

Op ons gemak lopen we door het Kronenburgerpark.

Heerlijk in de zon.

Grappige fietsenrekken hebben ze daar in de buurt van het busstation.

Met de bus gaan we naar Chipclean waar mijn lens wordt gekalibreerd en schoongemaakt en dat was hard nodig. We hoeven niet lang op de bus terug te wachten en dan wil ik naar Arnhem naar park Sonsbeek, kan ik gelijk mijn toestel proberen. Nico loopt slecht en ik ga alleen. Bij het park staat een hele rand met bloeiend groot hoefblad.

Oeps, een kikker springt net in het water, hahaha.

Een zwarte kraai landt op een brugleuning heel dichtbij en ik ben verbaasd over de scherpte van de foto, maar dat kan natuurlijk ook komen omdat hij zo dichtbij zit.

Hier ben ik echt blij mee, een foto van een boomkruiper die wel scherp is. De kraaien houden de twee boomkruipers in de gaten en het lijkt er op dat een kraai een wil pakken, gelukkig lukt dat niet.

Veel vogels in dit park zijn geringd, zoals meerkoeten, kokmeeuwen en veel grauwe ganzen.

Ik loop door tot het watervalletje.

Het station van Arnhem is heel futuristisch.

Wisentpad

Wisentpad
Dinsdag 20 februari 2018
Ik loop het hele Wisentpad af, geen vogel gehoord. Ik moet daar erg aan wennen, maar over een jaar of 5 is het heel gewoon dat er geen vogel meer is te horen. Zal ook wel te maken hebben met de daling van het aantal insecten. Treurig is het wel. Het is wel dalen en klimmen op het wisentpad.

Ik loop tot ik bijna bij de andere ingang ben en ga dan terug. Mooie landschappen hier.

Wat troosteloze bomen, passen mooi bij dit sombere weer.

Zie ik toch nog de wisenten als ik bijna weer bij het startpunt ben. Wel ver weg.

Het pad wordt 1 maart afgesloten, dus nog even genieten van deze mooie omgeving.

Wat een vangst

Maandag 19 februari 2018
Jammer dat het vandaag een stuk minder is met grijs weer en meer wind. We zijn ook maar met 4 vrouwen aan de maandelijkse wandeling bij het Kennemermeer begonnen. We gaan gelijk het strand op, lopen de pier tot het eind, maar zien niets bijzonders. Totdat we bijna weer aan het begin van de pier zijn. Daar heeft een aalscholver een zeedonderpad te pakken en niet zo’n kleintje ook. Hij probeert hem goed in zijn bek te krijgen, waarbij de donderpad even ontsnapt.

Onder water krijgt hij hem weer te pakken.

Weer worstelen om de vis met zijn kop het eerst naar binnen te krijgen.

Aan de gekleurde vinnen zie ik dat het een zeedonderpad moet zijn.

Nog een keer slaan en dan gaat hij zo heel naar binnen.

Heel veel krabbensoorten

Zondag 18 februari 2018
Wat een heerlijk weer om schelpen te tellen. Langs de eblijn vinden we niet veel, bij de pier is echter een plekje met heel veel krabben. Zelfs gemarmerde zwemkrabben.

Elf helmkrabben in totaal, waarvan 1 vrouwtje met eitjes.

Een juveniele noordzeekrab, wat een scheetje.

Verder veel grijze zwemkrabben, 2 gewone, gewimperde zwemkrabben, een stuk van een fluwelen zwemkrab, een poot van een wolhandkrab, een strandkrab en 2 nagelkrabben.

Ik vind een plukje roodwier dat Frank determineert als veelvertakt pluimwier. Hij doet het in een potje, dat ziet er heel mooi uit.

Vliegende drieteenstrandlopers

Zaterdag 17 februari 2018
Het begint al meer op voorjaar te lijken en ik ga bij de pier kijken. Ik was al bang dat er niets zou zitten tot ik drieteenstrandlopertjes bij elkaar zie zitten. Op de foto’s tel ik er 200. Opeens vliegen ze allemaal op.

En aan de zuidkant van de zuidpier zitten er nog eens ongeveer 72.

Puttertjes

Donderdag 15 februari 2018
In de duinen bij Beverwijk zijn barmsijsjes gesignaleerd. Die zou ik zo graag op de foto willen zetten, dus hup op de fiets die kant uit. Daarbij kom ik langs de afgebrande Schouw. Het graffiti is nog mooi gebleven.

Bij de Voorweg de duinen in en dan ben ik al heel snel op de plek waar de barmsijsjes moeten zitten. Er staan daar dennen in een weiland waar schrikdraad omheen zit.

Daar zie ik wel een groep puttertjes waar ik dus niet dichterbij kan komen.

Verder is het oorverdovend stil met vogelgeluiden in de duinen. Ik ga langs de Noordermaatweg terug, langs de waterberging. Ook daar zit bijna niets. Gelukkig wel een zwaan dichtbij die met zijn veren pronkt in de zon.

Kuifmees, waterspreeuw en nog meer

Woensdag 14 februari 2018
Ik had vandaag alle geluk van de wereld. Onderweg naar de AWD stop ik bij de Brouwerskolk, misschien zijn daar de grote zaagbekken weer. Ik tref het wel een mannetje slobeend komt vrij dichtbij. Die kleuren! En dan vooral dat lichtblauwe tussen de vleugels.

Grappig dat het net lijkt alsof hij 2 ogen heeft aan 1 kant. Een gele en een zwarte (vlak er naast). Hij heeft net zijn veren uitgeschud en nu zijn de staartveren ook zichtbaar.

Achter me hoor ik een winterkoninkje. Vlak bij me, ik moet het moment afwachten dat hij wat vrij komt te zitten.

Krakeendman die de vrouwtjes uitnodigt: Kom in mijn armen, het is Valentijnsdag. 😉

Als hij uitgewapperd is zijn de kleuren goed te zien.

De grote zaagbekken zijn er wel. Vrij ver weg, af en toe wat dichterbij tot er weer wandelaars aan komen. Opeens zie ik ze achter elkaar aan zitten.

Op de foto’s zie ik dat die ene een baars heeft gevangen en die ander wil daar ook wel een hapje van.

Later dan ik wilde (maar dat vind ik helemaal niet erg) fiets ik door naar de AWD. Gelijk bij de ingang zit een bruine kikker, die is er vroeg bij, want de temperaturen zijn nog om het vriespunt.

Ik kom een man tegen die zegt dat niemand nog de waterspreeuw heeft gezien. Dat zou wel jammer zijn, maar het is mooi weer en ik ga gewoon genietend wandelen, ik zie wel, meestal heb ik geluk. Nog groter is mijn geluk als ik een kuifmees zie en hoor. Mensen vragen wat ik zie en ik zeg heel enthousiast: Een kuifmees. Die man wijst naar een vogeltje en ik volg die en dat blijkt een glanskop te zijn, ook heel erg leuk.

Maar ik ga natuurlijk voor de kuifmees en ja hoor, ik zie hem weer.

Ik kan er nog een goede foto van maken ook. Ik ben hier heel ontzettend gelukkig mee.

Ik loop door langs het kanaal en dan kom ik ook nog de waterspreeuw tegen. Mijn dag kan niet meer stuk.

En wat is het genieten in dit mooie gebied.

Ik ben best moe en ga even zitten, vlak bij het jonge damhertje.

Als ik weer op sta zie ik nog een grote gele kwikstaart ook.

En dan thuis nog verwend worden met een bos bloemen.

Wat een golven

Dinsdag 13 februari 2018
Vanmorgen ben ik naar badminton in de Duinwijckhal geweest. Was leuk. De zon schijnt ’s middags ook nog uitbundig en ik fiets naar de pier, die is afgesloten en er is ook niet veel te beleven. Ik ga naar het Kennemermeer en volg het pad aan de westkant, daar ga ik het strand op. Het zand waait over het strand, er staat meer wind dan ik verwachtte. De golven waren dan ook spectaculair.

Langs het Kennemermeer wandel ik terug en ik kom al de eerste bloem van het hoefblad tegen en er volgenden al snel meer.

Bizar zo weinig vogels er in de struiken zitten, een paar eksters, verder helemaal niets, zelfs geen mus. Op het water wel veel meeuwen en in de zuidhoek toch wel een dertigtal tafeleenden.

Ik fiets nog even door langs het semafoor, misschien zitten er nog puttertjes. Nee dus, weer helemaal niets.

Wilde eenden

Maandag 12 februari 2018
Ik had het al voorspeld. Toen ik de hondjes 2,5 maand had was het donker en nat weer met een enkele keer een zonnetje. Nu ze weg zijn heb ik mazzel, de zon schijnt en ik kan er op uit. Bij het landje van Gruijters zitten wintertalingen op het water, toch nog wat. Dichterbij echter de wilde eenden. Dit is een vrouwtje.

Het mannetje komt net weer boven met zijn groene en bronskleurige kop.

Er staat wel wat wind, daarom heeft de blauwe reiger een windhooskapsel.

Bij het water richting het fort zie ik in de verte achter het fort een nonnetje, daar kwam ik voor, maar veel te ver weg. Een tjiftjaf zit wel vlak voor me, maar dan heb ik de camera nog niet in mijn handen. Op de terugweg zie ik een buizerd in het weiland staan. Ik sluip dichterbij, natuurlijk ziet hij me en vliegt de boom in.

Hortus Leiden

Zaterdag 10 februari 2018
Het is de laatste dag dat ik mijn vrij-reizen-dag met de trein op kan maken en ik ga naar Leiden, naar de Hortus Botanicus. Het heeft een beetje geregend, maar de zon schijnt heerlijk. Helleborus met regendruppels.

Er zijn 2 kleine aquaria met mooie vissen.

Hier kan je wel heel relaxt van worden.

Geinige kleuren hebben ze ook.

Ik weet niet hoe deze bloemen heten.

Witte orchidee.

Bekerplant die insecten lokt.

Portugese zonnedauw, lokt insecten die in het kleverige sap blijven hangen en dan verteerd worden.

Zo kom je wel van je insecten af.

Bij nog een vleesetende plant staat een waarschuwing: betreden op eigen risico 😉

Er vliegen al honingbijen en gelukkig kunnen ze bij de helleborus terecht. Verderop staat een bijenkast.

In de eettuin staat Afrikaanse aubergine, apart kleurtje zeg.

Een of andere treurboom.

Leiden is een leuke stad om in te wandelen, er zijn heel wat bezienswaardigheden, zoals deze poort.

Afscheid van Beppie en Haas

Donderdag 8 februari 2018
Nog een keer uitlaten voordat ze vertrekken. Haas staat hier in de starthouding, als ze eenmaal van start is kan ze pittig rennen, alhoewel ze ook wel eens de verkeerde kant op rent en dan moet ik er gauw achteraan.

Ik zal ze missen die schatjes. Al had ik niet zoveel verplichtingen zou ik ze best willen adopteren.

Ik heb er het volste vertrouwen in dat ze een prima huisje krijgen. Ik krijg zelfs nog een afscheidscadeautje, zo lief.

Laatste dag

Woensdag 7 februari 2018
Maandag hoorde ik dat de hondjes geadopteerd zijn en morgen worden ze gehaald. Dus nog even lekker wandelen met ze. Haas til ik vaak, maar ze kan ook best rennen.

Beppie laat ik meestal los, maar ze snuffelt heel vaak en dan moet ze weer even inhalen 😉

Op de bank nog even uitgebreid knuffelen en dan stoeien ze ook weer met elkaar.

Bleek en Berg

Maandag 5 februari 2018
Ik ga weer met de maandelijkse wandeling met de KNNV mee. Het is heerlijk weer, beetje heiig.

Na de wandeling fiets ik richting Vogelmeer en Spartelmeer. Bij het Spartelmeer vliegen er 2 buizerds al meer mijn kant op.

Terug in de Herenduinen fotografeer ik de koniks. Een man stapt van zijn fiets en vertelt dat er een damhert verderop ligt te rusten, met een prachtig groot gewei. Gelukkig zie ik hem, want het was niet vlak langs het pad.

Grote zaagbekken

Donderdag 1 februari 2018
Het is mooi weer en ik ga er toch maar eens op uit. De hondjes kunnen wel een tijdje alleen zijn. In de duinen kijken de Schotse hooglanders of het gras verderop groener is 😉

En daarna heel onschuldig kijken.

Duinbeheerders vinden dat dennen niet in de duinen horen, maar ik zou het een gemis vinden als ze alles weghalen.

Bij het Spartelmeer zie ik 5 vrouwtjes zaagbek en 1 mannetje. Beetje ver weg en ook nog wat tegenlicht, maar verder zie ik vrijwel geen vogels, ook niet bij het Vogelmeer.

Dreigende luchten en ook nog een regenboog gezien.

Hier hoort het normaal droog te zijn, het is ontzettend nat en dat wordt wat als we straks weer de vlinderroutes moeten lopen.

Halsbandparkiet

Dinsdag 30 januari 2018
Er zijn 2 goudvinken gesignaleerd in Velserbeek, waar ik natuurlijk op af ga, zo lekker dichtbij, die kans laat ik niet lopen. Helaas zie ik ze niet, wel hoor ik de halsbandparkieten die al aardig het voorjaar in het hoofd hebben.

Mooie kleuren heeft deze wilde eend.

Het vrouwtje van de kuifeend heeft een witte buik. Ze staat er zo parmantig bij.

Een aalscholver zwemt steeds stukjes onder water op zoek naar prooi.

In de vogelkooi zit zo’n leuk grijs vogeltje.

Minipaddenstoeltjes

Dinsdag 23 januari 2018
Vanuit het buurthuis De Spil organiseren ze elke dinsdag een wandeluurtje. Vandaag is er een natuurgids mee. Ik ben nieuwsgierig en ga ook eens mee. Weer wat geleerd over de winter- en zomereik (die in de winter geen bladeren heeft). Leuke groep, helaas weinig te fotograferen. De minipaddenstoeltjes die in een boom groeien vind ik wel aardig, vooral met die schors van de boom.