Klapekster

Maandag 8 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer zie ik een vogel boven in een struik die op een klapekster lijkt. Met de verrekijker zie ik dat het hem echt is. Helaas vliegt hij weg zodra ik mijn fototoestel pak. Ik kijk waar hij naar toe vliegt en ik wandel die kant op, ik was al van plan om te gaan wandelen. Na 3 kwartier denk ik hem te zien, maak een serie foto’s om tot de ontdekking te komen dat het een kale boom is met een masker. Onderweg zie ik nog een vosje en een stuk of 12 kramsvogels en 2 koperwieken. Ik moet wat meer gaan wandelen, hier is het ook mooi.

Wat een geluk dat ik de klapekster op dezelfde struik zie zitten als ik daar weer langs fiets.

Ik kijk nog een tijdje in de vogelkijkhut, wat meeuwen en uiteraard aalscholvers die daar altijd zitten. Op de leuning van het bruggetje zie ik een zakdrager lopen, die zet ik op een houten paal waar nog meer zakdrager zitten.

Iers mos

Zondag 7 oktober 2018
Als ik mijn fiets uit de schuur haal zit Izzy naar me te kijken op het schuurdakje.

Op het strand ligt een eipakket van een grote tepelhoren, hij is vrij slap. In elk kamertje zitten meerdere eitjes.

Deze vind ik heel leuk, een klein blaasjeskrabbetje die zich vast klemt op een kokkeltje.

Bijzonder patroontje heeft deze strandkrab. Hij heeft ook een deuk opgelopen, zie het schild links.

Een hele pluk darmwier op knotswier.

Frank vindt Iers mos, de eerste keer dat ik het hier op het strand zie.

Frank en Rien vinden het wel heel gek dat ze een muiltje op een segrijnslak vinden. Dan zou de segrijnslak al een tijd in zee hebben gelegen.

Harig mosdiertje (Electra pilosa) maakt zelfstandig een kolonie (links) of groeit ergens op (rechts).

Geveerde witvleugeluil

Vrijdag 5 oktober 2018
Na het badminton fiets ik nog naar het Kennemermeer. Ik tref het wel, want op het parkeerhok zitten twee geveerde witvleugeluilen.

De tweede zit net om het hoekje in de schaduw en die fotografeer ik met flits.

Ik ga op zoek naar insecten, maar na goed zoeken heb ik alleen wat muggen en vliegen gezien. Het is echt treurig met de insecten. Een cotoneaster is geen wilde plant, misschien hier gekomen door vogels die de zaden uitgepoept hebben.

Ook op de melkdistel zit geen insect.

Een ouder zilvermeeuw vliegt over met 2 jongen schreeuwend er achteraan.

Koffiebroodjes en tijgerbollen

Donderdag 4 oktober 2018
Met Hanneke ga ik gezellig op pad naar de AWD. We gaan naar ingang De Zilk en dat vind ik te ver om op de fiets te doen en ik mag lekker meerijden in de auto. Al gauw zien we in de AWD een mannetje damhert, hij is rustig aan het grazen. We hebben ook geen herten horen burlen, misschien te vroeg in het jaar of te laat op de dag?

Dat lijkt me ook gezellig, met een gezelschap zo in de duinen rondrijden.

Op mest zijn ook paddenstoeltjes te vinden.

Het lijken net koffiebroodjes, deze dennenvoetzwammen. We zijn helemaal verrukt van deze kleurige zwammen.

Een oranje slijmzwam.

We hebben zelf brood meegenomen, anders hadden we een hap moeten nemen uit deze tijgerbollen.

Jammer dat ik bijna geen namen weet van paddenstoelen, dit is ook een leuk exemplaar.

De zadelzwam ken ik wel, maar als je de jonge exemplaren zonder die grote zou zien, dan zou het nog een probleem zijn om op de naam te komen.

Paddenstoelen.

Er zijn hier veel stronken van dennenbomen waar paddenstoelen op groeien en dit zouden dennenzwavelkopjes kunnen zijn.

Hele grote paddenstoelen.

In de AWD (Amsterdamse Waterleiding Duinen) mag je overal struinen. Soms is het wat dichtbegroeid, maar meestal leent het landschap zich daar ook wel voor.

Zomaar een paar plantjes rood guichelheil.

Er staan wel honderden bleekgele droogbloemen op een droog veldje.

Doornappels staan juist op plekken waar de grond omgewoeld is geweest.

En dan komen we alweer bij het Oosterkanaal en zijn dicht bij de uitgang.

We nemen nog een lekkere pannenkoek bij de Ruygenhoek tot besluit.

Golven

Woensdag 3 oktober 2018
Er staat niet eens zoveel wind, toch slaan de golven hoog op de pier. Het lijkt wel een explosie.

Zulke vreemde vormen kan het water en schuim dan krijgen als het omhoog gespoten wordt.

De duinen aan de noordkant lijken wel niet echt.

Op het strand nog steeds bontbekpleviertjes en rechts een drieteenstrandlopertje die haast heeft.

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Hazenpootje

Woensdag 26 september 2018
Op de Vossendelroute zien we meer paddenstoelen dan vlinders. Het hazenpootje ziet er leuk uit, het is een inktzwam.

Een onbekende paddenstoel, ik denk een of andere amaniet.

Op de terugweg ga ik in de Herenduinen op zoek naar wasplaten op de bekende plek, maar geen wasplaat te bekennen. Het is in de bomen heel stil, geen vogelgeluid te horen.

Bij de picknicktafel kom ik nog een kleine vuurvlinder tegen.

En op de tafel een bruinrode heidelibel.

Altijd prijs bij het volkstuintje waar vogelvoer hangt, daar komt de grote bonte specht zo vaak op af. Vandaag ook weer twee.

Grote gaap

Dinsdag 25 september 2018
De blauwe reiger staat een beetje te dommelen op de steiger van de jachthaven en moet dan even gapen.

Als het vrouwtje wilde eend zich uit schudt zie je de mooie kleuren goed.

Zonnig weer met dreigende wolken.

Aalscholver naast de pier.

Ik ga naar het Kennemermeer op zoek naar insecten, alleen een muurwesp op de witte honingklaver.

Op de fiets langs de Heerenduinweg zie ik een bedeguargal, dus even van dichtbij bekijken. Er zit een krabspin op.

In die bedeguargal zitten dus larfjes van wespjes en daar komt een ander sluipwespje op af: de Torymus bedeguaris, die legt haar eitjes op of in die larfjes.

Bruine sikkeluil

Donderdag 20 september 2018
Op de nachtvlinderavond beginnen we met een heel mooi getekende bosbesuil.

Een spinneruil zit in de kist, het is de zeldzame bruine sikkeluil.

Bovenop het plexiglas van de kist zit een hoornaar, ze zijn best harig.

De vuurmot vind ik zo’n lieverdje.

Van het smeer op de bomen is een karmozijn weeskind komen snoepen.

Op het doek zit een sparappelboorder.

En een maisboorder.

Deze gevlamde grasmot is wel heel scherp getekend.

Kunstolifanten

Dinsdag 18 september 2018
Nico en ik gaan met de bus naar Schiphol, waar weer olifanten staan die kunstig beschilderd of bewerkt zijn.






Het is heerlijk weer om op het terras wat te drinken, daarna gaan we in de hal de andere olifanten bekijken.





We gaan ook nog het platform op waar we veel vliegtuigen zien komen en gaan. Het is net alsof ik ook vertrek, maar er staat een oude Fokker 100 waar je in kunt kijken.

Zandambrosia

Maandag 17 september 2018
Bij de wandeling door het gebied van het Kennemermeer bekijken we de peultjes van de moerasrolklaver.

De rozetbladeren van de oorsilene, zou daar de naam van komen, het lijkt op oortjes.

Deze oorsilene staat nog vol in bloei.

Er komt iemand met een plantje met de vraag welke dat is. Bij de anderen is het niet bekend, ik weet het wel. Het is zandambrosia. We gaan op zoek naar meerdere exemplaren, maar kunnen ze niet meer vinden.
Dit zou zomaar zomerbitterling kunnen zijn.

Net voordat ik mijn fiets pad staan er nog een paar zwartwordende wasplaten voor mijn voeten.

Na de koffie fiets ik over het fietspad langs het Kennemermeer en daar staat het volop van de zandambrosia.

Van dichtbij ziet het er zo uit.

Ook de asperge heeft hele mooie bloempjes.

Een akkerhommel profiteert nog van het bloeiende slangenkruid.

’s Avonds is er een mooie zonsondergang met op de voorgrond meerkoetjes die het water in sjezen.

Stabrechtse heide

Zondag 16 september 2018
Met de trein ga ik naar Geldrop om van daaruit naar de Stabrechtse hei te wandelen. Toppunt van ironie: een valse Christusdoorn voor de H. Brigidakerk.

Ik loop langs de Rul, een smal riviertje. Onderweg kom ik een plant tegen die ik zo niet herken. Het is radijs.

Er vliegen hier nog zwaluwen, bij ons zijn ze al vertrokken. De hei ziet er hier ook niet zo rooskleurig uit.

Mooie veulens staan hier in de wei.

Ik moet toch weer even de peen dichterbij bekijken. Er zit een kameleon krabspin in die een vliegje te pakken heeft.

Ach wat liggen die kalveren daar lief.

Ik heb het laarzenpad gelopen, waar niet veel aan was. Nu sta ik bij het informatiebord waar ergens een paddenstoelaanwijzing moet staan, maar die is niet te vinden.

Ik ga naar links, het is vrij druk met wandelaars. Franse veldwespen vliegen hier.

Aan het eind van het pad bij een kruising denk ik dat ik toch verkeerd ben gelopen en ga weer terug naar het infobord. Daar ga ik de hei op in de hoop dat het wat kleurig is, maar ik denk het niet. De blauwe lucht geeft de meeste kleur.

Verder is er niet veel aan en zelfs teleurstellend als ik bij een plek kom waar normaal een vennetje was, die is helemaal verdroogd.

Jammer dat de wandeling nu over zo’n klein stuk heide gaat. Het is nog druk met fietsers en wandelaars ook. Ik kom weer op hetzelfde pad terecht waar ik verkeerd was gelopen, dus nu voor de 3e keer dit stuk. Nu ontdek ik wel vliegende mieren, een heel nest.

In de trein naar huis zie ik in de buurt van Den Bosch heteluchtballonnen.

Canadese ganzen

Zaterdag 15 september 2018
Het ene na het andere festival wordt gehouden in Spaarnwoude. Als de jongelui maar feest kunnen vieren, natuur is niet belangrijk. Het treurige is dat het ook vaak in het ene en dan weer in het andere gedeelte gehouden wordt, dus elke keer wordt er een andere plek verruïneerd.

Bij het landje van Gruijters staan de bomen nog van de avondzon te genieten.

Op de weilanden bij Velserbroek staan heel wat Canadese en grauwe ganzen.

Blanke duinen

Donderdag 13 september 2018
Dit keer ben ik al om kwart voor 11 bij de Cremermeerroute en zo heb ik de duinen niet eerder gezien. Zo mooi met die golven in het zand.

Heel bijzonder.

Bij sectie 3 zet een tandem heidelibellen eitjes af. Het mannetje houdt het vrouwtje bij de nek vast en zo zwiept ze steeds in het water, waarbij de eitjes in het water komen.

Kustmelde

Maandag 10 september 2018
Omdat ik er gister niet uit kwam welke plant het nu was dat Sieneke op geel cichorei vond lijken ga ik vandaag opnieuw kijken naar de planten langs het voetpad van de jachthaven. Ik kom uit op gewoon biggenkruid.

Een bleke vlekwortelmot zit op bijvoet.

Deze knopjes van bijvoet zijn nog heel vers. Uitgebloeid lijken ze heel erg op duinaveruit, alleen het blad is heel anders.

Daar staat ook melde en dat is wel een heel erg moeilijk soort, ik kom hierbij vanwege de bultjes op de knopjes op kustmelde.

Ik ga nog even kijken op het strand of ik betere foto’s kan maken van de bontbekpleviertjes, die staan er niet beter op, maar de achtergrond vind ik wel mooi.

Tapuit

Zondag 9 september 2018
Sieneke die ik ken van de KNNV loopt vandaag mee met de strandwacht. Gelukkig ligt er wel het een en ander, zoals de duidelijk getekende kompaskwal.

Verder veel apenhaar op het strand en deze schoen is er helemaal door overwoekerd. Op het apenhaar zitten veel strandvliegen en zo te zien komen er nog veel meer bij binnenkort.

Je kan zien dat het een werkschoen is geweest, de verf zit er nog op. Bovendien een Nieuwzeelandse pok.

Voor het eerst vinden we gedoornde sepia’s en meteen maar 3 tegelijk.

Met Sieneke ga ik na afloop nog de pier op. Op het strand zitten maar liefst een stuk of 35 bontbekpleviertjes die gezelschap gehouden worden door bonte strandlopers.

Voordat we verder de pier op gaan maak ik eerst een foto van de heldere lucht.

En aan het eind van de pier, deze met de weerspiegeling van de zon op het water.

Behalve een kanoet zijn er niet veel vogels op de pier.

We lopen over het voetpad langs de jachthaven terug. Een tapuit vliegt voor ons uit. Hij blijft even staan voor de foto en vliegt dan weer verder. Dat kan ik niet zeggen van de tapuit die ik vanmorgen vond langs het voetpad langs de Kanaaldijk.

We kijken naar de planten omdat hier zoveel bijzonders staat. Kamille is een van de gewone soorten.

Keeltanden

Vrijdag 7 september 2018
Bernadette heeft laatst iets gevonden waarvan ze echt niet wist wat het was. Ze vroeg het aan mij en ik heb het op Facebook gezet en ik kreeg als antwoord dat het keeltanden van een graskarper zijn. Het ziet er vreemd uit, nog vreemder is het dat het in de keel zit.

Ze heeft het voor me meegenomen zodat ik er foto’s van kon nemen.

Na het badminton ga ik de Vossendel nog lopen, want vandaag is de enige dag dat het knap weer is. Weinig vlinders, wel aardig wat paddenstoelen. De fluweelboleet heeft wel heel erge aparte kleuren.

Wel een mooie paddenstoel.

Later nog een groepje panteramanieten.

Sneue kneu

Dinsdag 4 september 2018
Na het avondeten fiets ik langs de jachthaven, wie weet kom ik het wezeltje nog tegen. Helaas wel een sneue kneu. Die ziet er slecht uit en dat komt waarschijnlijk omdat zijn snavel vergroeid is.

Ik fiets voor niks helemaal naar het eind van de pier. Terug bij het begin van de pier maak ik een foto van de ondergaande zon.

Daar zwemmen twee zwanen, waarvan er een geringd is.

Heksenboleet

Maandag 3 september 2018
De maandagmorgenexcursie met Marja is vandaag bij Bleek en Berg. We hebben een kenner van paddenstoelen mee en die weet dat dit een heksenboleet is.

Toevallig ziet hij ook een blauwvleugelsprinkhaan. Het zit een beetje raar in elkaar, als we goed kijken zien we dat het mannetje onder het vrouwtje vast zit. Je ziet nog een stukje van de blauwe vleugel.

Na de excursie ga ik gelijk door naar mijn Cremermeerroute om vlinders te tellen. Een dagpauwoog gaat eigenwijs niet op een van de secties zitten en telt niet mee.

Een luipaardlichtmot telt sowieso niet mee, want die staat niet op de lijst. Wel een mooi duidelijk exemplaar.

Op de terugweg ga ik bij het kraantje even water halen en daar dichtbij zit een zadelzwam tegen een stronk.