Woensdag 11 februari 2026
Audrey had een ander plekje gevonden van de troskalknetjes, wel vlak bij de grijze, waar nu alleen de velletjes nog van hangen. Deze gele zijn ook niet heel vers meer, zo kan je wel zien dat het slijmzwammen zijn.
Maandag 9 februari 2026
Ik hoop nog dat de bultrug zich laat zien tegen beter weten in. Er staan weinig mensen op de pier en voor mij alleen komt hij zeker niet. Toch wel schattig die drieteenstrandlopertjes die met z’n allen op de pier zitten en af en toe verkassen.
Ik denk al een tijdje bruinvissen te zien en ja hoor, aan het eind van de pier zie ik steeds de vinnen boven water komen. Ik richt mijn camera op een plek waar ze net te zien waren en wat een mazzel dat net twee tegelijk boven het water uit komen met hun bolle rug (nee geen bultrug).
Nog eentje vlak bij met een klein fonteintje.
En wat een gigantische grijze zeehond zwemt er voorbij.
Zondag 8 februari 2026
Tijdens het schelpen tellen vliegen er ganzen over. De meeste zijn kolganzen met die strepen op de buik, maar er zitten ook rietganzen en een paar brandganzen tussen.
Ik heb ze geteld en het zijn er ruim 200 en er komen nog meer groepen langs.
Ik heb eindelijk weer eens een goudkammetje met vlees gevonden. Je ziet gelijk waar de naam vandaan komt. Zo knap gemaakt het kokertje met al die zandkorreltjes.
De monitoring was vrij laat vandaag, vandaar dat we de zon nog zien ondergaan na het koffiedrinken.
Zaterdag 7 februari 2026
Ik ga naar de lezing over het boek dat Jelle en Henk gemaakt hebben over Nationaal Park Zuid-Kennemerland. Dit is voor mij de tweede keer en veel nieuws heb ik niet gehoord en het vervelende is dat juist vandaag de bultrug voor de laatste keer bij de pier is gezien.
Het is mooi weer en ik fiets door de duinen terug. Nu zie ik een hele grote gele trilzwam, heel lichtgeel, dus vers.
Er staat een groepje Exmoor-pony’s te grazen en ik denk dat deze ene moet opletten of er gevaar dreigt. Gelukkig hoeven we hier nog geen rekening met wolven te houden.
Vrijdag 6 februari 2026
In de kom van de pier zit een man middelste zaagbek. Het is grauw weer, dus het zit me weer niet mee.
Bij de haven zitten mossen en korstmossen op het beton. Mooi om van dichtbij te fotograferen, zoals de bruine schotelkorst. Eerlijk gezegd zie ik het verschil niet tussen de bruine en de witte schotelkorst (van vorige week).
De witte haren op het muisjesmos noemt men glasharen.
Woensdag 4 februari 2026
Nog een keer een poging wagen om de bultrug te zien. Vanwege de kou hou ik het gauw voor gezien. Vanaf de pier zie ik een groep drieteenstrandlopertjes dicht bij elkaar staan en daar tussendoor loopt een eigenwijze scholekster. Bij de Kromhoutstraat vliegen meeuwen achter een kraai aan. Als hij met zijn stuk brood in een boom gaat zitten laten ze hem met rust.
Maandag 2 februari 2026
Kom ik vandaag op de pier met prachtig weer is de bultrug net vertrokken, terwijl hij een half uur terug hier vlak voor de pier een show gaf. Mooie foto’s voorbij zien komen, maar helaas bij mij wil het maar niet lukken.
Zondag 1 februari 2026
Het monitoren op het strand is vandaag te vroeg voor mij. ’s Middags ga ik naar de pier voor de bultrug. Als ik verkleumd ben en hem nog steeds niet gezien heb, ga ik naar Makai. Daar zie ik Audrey die vanmorgen wel geteld heeft en zij heeft nog een stukje wier met harig kantmosdiertje.
Vrijdag 23 januari 2026
Na de afscheidsgelegenheid van een oud-collega fiets ik langs het landje van Gruijters. Behalve de ganzen die daar al jaren zitten is er niet veel te zien.
Zaterdag 31 januari 2026
De bultrug wordt al een paar dagen in de buurt van de pier gemeld. Samen met Audrey sta ik dan 2 uur te blauwbekken op de pier in de hoop hem te zien. Nope. Gelukkig zien we wel Jan-van-Genten. Die met de zwarte vleugels is een jong exemplaar.
Vrijdag 30 januari 2026
In Bloemendaal moet ergens een roerdomp zitten, de locatie is onduidelijk en uiteraard ook niet gevonden. Bij de Zeeweg, het Koevlak, de duinen in. Als ik iets oranjes zie moet ik natuurlijk weten wat dat is. Een gele trilzwam is eerst geel en oudere exemplaren worden al donkerder oranje.
Ik kan gelijk de microscoopfunctie op de Olympus uitproberen. Daarbij maakt het toestel meerdere foto’s en voegt die samen tot één foto waarbij dan bijna de hele foto scherp is. Dan zijn korstmossen een ideaal onderwerp, zoals deze witte schotelkorst.
Groot dooiermos kan heel goed tegen luchtvervuiling en is heel algemeen.
Bomen met tegenlicht in de Heerenduinen.
Donderdag 29 januari 2026
Er is wat sneeuw gevallen, toch zijn de fietspaden wel goed te berijden. Hier kom ik langs het Burgemeester Rijkenspark in Santpoort.
Op de terugweg zijn 2 nijlganzen al aan het baltsen in de sneeuw.
In Schoonenberg hoop ik winterakonieten in de sneeuw te zien, dat valt tegen, er staan er maar een paar. Het levert wel een mooi plaatje op bij de vijver.
Maandag 26 januari 2026
Op de terugweg van badminton kom ik langs het Schoterkerkpad. Daar zitten altijd eenden, maar dit keer ook 2 smienten. Een vrouwtje (die naar links kijkt) en een mannetje (de rechtse).
Vrouwtje smient vindt het niet zo erg dat hij met een vrouwtje wilde eend aan het kletsen is.
Mannetje en vrouwtje krakeend.
Zondag 25 januari 2026
Vanwege oostenwind fiets ik eerst naar het oosten, dan valt het op de terugweg mee. Al gauw zie ik een vogeltje en gelukkig blijft hij dichtbij zodat ik foto’s kan nemen, want ik wil natuurlijk wel weten wie hij is. Ik dacht een pieper, maar het is een boomleeuwerik en daar ben ik wel blij mee.
Bij Spaarndam fotografeer ik een grauwe gans met een halsband zodat ik die door kan geven aan de ringer. Daar dichtbij staan 2 kolganzen, herkenbaar aan de kol om de snavel.
Mijn nieuwe Olympustoestel heeft toch wel hele mooie kleuren. Hier de Kolk van Spaarndam.
Honderden smienten op het gras bij de Westhoffplas, alleen als ik een stap opzij doe vliegen ze allemaal het water op, terwijl ik toch op ruim 50 meter afstand sta.
Na een rondje Houtrak kom ik terug bij Spaarndam en dan langs Fort Benoorden. De 2 slobeenden zijn aan het foerageren en dat doen slobeenden door om elkaar heen te draaien.
Een grote zilverreiger staat het tafereel aan te kijken.
Zaterdag 24 januari 2026
Drie zilverplevieren (en een steenloper) bij de pier. Opvallend dat ze in de winter zo gedrongen lijken, terwijl ze in de zomer zo rank zijn.
Het zijn net kinderen die meeuwen, de jonge zilvermeeuw houdt alles voor zichzelf.
Wat een ijdeltuit het vrouwtje middelste zaagbek met haar parelketting.
Maar goed dat we vandaag geen schelpen hoeven te tellen, daar zouden we een dagtaak aan hebben gehad.
Hé een halo om de maan, gauw foto’s nemen, want het moment is zo weer voorbij.
Dinsdag 20 januari 2026
Omdat ik na badminton toch in de buurt van de duinen moet zijn ga ik via het Visserspad richting de wisenten. Aan de zuidkant zegt een man dat ze te zien zijn, meer naar het noorden. Ik fiets naar de noordkant en loop het wisentenpad op richting het zuiden. Ze zijn niet te missen, want ze zijn er allemaal, alle 19 stuks.
Er zijn vorig jaar 4 jongen geboren en de achterste heeft kleine hoorntjes, dus een jong.
Ik zeg tegen de boswachter dat dit de andere bultruggen zijn die ik had willen zien en dat is helemaal gelukt, hihi.
Op de terugweg nog bij het Vogelmeer gekeken, niets. Bij de Waterleidingweg een grote groep koniks.
Maandag 19 januari 2026
Met de maandagmorgenexcursie loopt Marja al vooruit terwijl ik dingen laat zien aan Hanneke, Marga en Winnifred. Ik vind een speelgoedgorilla, Marga een stuk doorzichtig steen dat op barnsteen lijkt en Winnifred vindt zo’n mooi stuk hout. Er zit paalworm in en dat is geen worm, maar een tweekleppige, zoals een nonnetje of een boormossel.
We vinden nog meer en dat draperen we netjes op een stuk veen van 11.000 jaar oud. Van links naar rechts: grote tepelhoorn, volwassen en jonge ovaalronde krab, halfgeknotte strandschelp, rechtsgestreepte platschelp, witte dunschaal, tuinslak, stuk van een zeeklit, een kapotte wulk, tapijtschelp, mossel en nog een schild van een ovaalronde krab.
Een prachtige dubbele tapijtschelp.
Gister al veel penneschaft gevonden en vandaag met de rode bolletjes. Het is een hydropoliep.
Na de koffie ga ik de pier op, nog steeds hoop ik op de bultrug. Nope. De middelste zaagbek zit tussen de toppers, maar ook een mannetje tafeleend. De toppers worden weggejaagd door een bootje en vliegen naar de andere kant van de pier, met achterop de tafeleend.
De paarse strandloper pikt tussen de stenen heel klein organisme vandaan.
Een beetje vreemde vogel op het strand langs de pier. Natuurlijk is het de tureluur met die opvallende poten.
Zondag 18 januari 2026
We zijn vandaag met veel mensen van de strandwacht en dat is wel nodig, want er ligt heel veel. Zo leuk dat iemand een bosje hondshaaieikapsels vindt.
Een knotszakpijp wordt op het droge erg rimpelig, in het water staat deze rechtop.
Heel bijzonder dat Frank vingerwier vindt. Ik zou dit nooit herkend hebben, maar Frank is de wierenman en hij het gelijk. Het vingerwier is heel zeldzaam.
Eerst wordt er 1 levende gevlochten fuikhoorn gevonden, dan nog 1 en nog 1, we komen voor de lijst op meer dan 10 stuks.
Zoveel ovaalronde krabben nog steeds op het strand. Deze is heel vers met die haren en sprankelende kleuren.
Links een ouder exemplaar, jammer dat dus ook jonge exemplaren aanspoelen.
Als we met z’n allen aan de koffie zitten neem Frank het woord om mij in het zonnetje te zetten omdat ik al zo lang coördinator ben. Ik word schandalig verwend en word er verlegen van, want ik heb dat helemaal niet verwacht. Heel lief van ze, want ik doe het graag.
We zitten nog als er een bultrug bij de pier wordt gemeld en we sprinten van tafel om te kijken of we nog een glimp op kunnen vangen. We turen de zee af, geen bultrug. Een groepje drieteenstrandlopers komt voorbij vliegen, links in beeld een bruine, dat is de bonte strandloper en in het links in het midden een steenloper.
Een zeehond blijft een hele tijd zo met z’n neus boven water, zo slapen ze.
Het wordt koud en we gaan naar het begin van de pier. Daar zwemt een vrouwtje middelste zaagbek. Er is een stukje van de snavel af.
Audrey heeft de vlokreeftjes meegenomen om terug te zetten in het water, maar eerst nog even een paar foto’s. ik denk dat het sprinkhaanvlokreeftjes zijn.
Woensdag 14 januari 2026
De laatste week van het Light Festival en het is vandaag prima weer, rustig en droog. Lichtbeelden nagemaakt van kindertekeningen.
De kleuren van het lichtraam wisselen steeds.
Stilstaande lichtbeelden op de muren.
Het allermooist zijn de zwanen.
Soms moet ik een beetje tussen auto’s wringen om een goed beeld te krijgen, dat is zeker gelukt.
Dinsdag 13 januari 2026
Er zijn gigantisch veel zilvermeeuwen op het strand, niet dicht bij de pier, maar bij de doorbraak.
Ik fiets naar het eind van de pier. Er vliegt gelukkig nog een dwergmeeuw, verder niet veel te beleven.
Altijd gewone aalscholvers, alleen zit deze wel lekker dichtbij.
De ijsduiker is weer terug. Hij heeft iets in zijn snavel en duikt er mee onder. Opeens vliegt er een fuut onder hem vandaan terwijl hij boven komt. Daar is hij even van slag van.
In de bunker waar de dubbelstipsnuituil zit moeten ook waddenkaartmotten zitten. Ik heb een betere zaklamp bij me, maar kan ze niet vinden. In de andere bunkers waag ik me niet.
Dinsdag 6 januari 2026
Het heeft gesneeuwd, maar ik waag het er op om naar badminton te fietsen en dat gaat prima. Op de weilanden blijft de sneeuw liggen, op het fietspad is het goed te doen bij het Schoterkerkpad. De Canadese gans houdt alles in de gaten.
Ik verwacht mooie plaatjes te schieten in de duinen, daarom heb ik mijn fototoestel meegenomen. Het is heel mooi bij de Oosterplas, alleen mis ik de sneeuw op de bomen.
Dus ook geen sneeuw rondom de ransuil. Ik spreek Gé daar en hij heeft er 14 geteld.
Ik sta hier op hetzelfde punt als 26 november met die mysterieuze bomen, dit is een heel ander plaatje, ook vanwege een ander fototoestel, dit is met de Lumix FZ300
Niet overal valt evenveel sneeuw. Dit is bij de Leidingweg in Duin en Kruidberg, waar de meeste sneeuw nog op de looppaden van de herten en koeien ligt.
Ik had graag een serie foto’s willen maken van Schotse Hooglanders in de sneeuw, maar deze stier staat een beetje suf te herkauwen.
Zondag 4 januari 2026
Met de hele groep zouden we gaan tellen op het strand, maar de weersverwachting is slecht en alleen de stoere dames wagen het er op (Amber, Audrey, Selma en ik). Af en toe donkere wolken, maar nog redelijk droog.
Jammer dat er niet zo veel ligt, de vloedlijn is denk ik in tweeën gesplitst, een voor en een achter de duintjes. Er ligt nog veel hout van de laatste storm. Net voordat we bij het eind zijn krijgen we nog een hagelbui.
Na de koffie gaan Audrey en ik naar de pier. Uiteraard is het hek dicht, vorige week stond ik nog bij de groene vuurtoren Jan-van_Genten te fotograferen, daar hoef je nu echt niet te staan.
Bij de vuurtoren op de Noordpier gaat het behoorlijk te keer.
We hopen sneeuwgorzen te zien, ze vliegen boven mijn hoofd en ik zie niet waar ze landen. Gelukkig vrolijken de oeverpiepers de boel op.
Daar kom ik André tegen uit Arnhem en hij vertelt me dat er een dubbelstipsnuituil in een van de bunkers zit. Dat is heel bijzonder en we gaan kijken.
Na een paar waaiermotten …
en een hopsnuituil …
heeft Audrey hem gevonden. Super, want heel zeldzaam.
Behalve vleermuizen overwinteren ook dag- en nachtvlinders in de bunkers, zoals de dagpauwoog.
Ondertussen is er een enorme hagelbui langsgekomen terwijl we in de bunker waren.
Donderdag 1 januari 2026
Met een hoop vuurwerk met geknal wordt het nieuwe jaar in geluid. Moge het een mooi jaar worden, dat wens ik voor iedereen.
Woensdag 31 december 2025
Er zijn veel Jan-van-Genten gemeld bij de pier, ondanks het sombere weer de kans van mijn leven om ze te fotograferen, ik zie ze bijna nooit. Bij het begin alvast een paarse strandloper gefotografeerd, want ik weet maar nooit of het lukt met de Jan-van-Genten.
Ik tref het, het zijn er veel. Jammer dat ze ver weg zitten, bijna tegen de Noordpier (bijna halve kilometer ver), maar ik heb de dag van mijn leven met zoveel Jannemannen.
Een heeft de buit (bijna) binnen.
Af en toe vliegt er een dichterbij.
Die kop van ze vind ik geweldig. Jammer dat de zon niet schijnt en het alweer vroeg donker wordt, anders had ik er nog wel een uur in mijn eentje kunnen staan.
Woensdag 31 december 2025
Joost Zwanenburg heeft IJmuiden wat mooier gemaakt met taferelen die bij IJmuiden passen.
