Vroege Vogels

Dinsdag 23 oktober 2018
Natuurlijk ben ik veel te vroeg bij het strand voor de opnamen voor Vroege Vogels, dat is maar goed ook, want het wordt wat vroeger dan 4 uur. Ik loop even over 3 uur op het strand om te kijken of er nog iets ligt om over te vertellen, maar er ligt niet veel. Dan ga ik op de uitkijk staan, want ze kunnen bij de strandopgang komen, maar ook vanaf het parkeerterrein. Tien over half vier zie ik ze lopen vanaf het parkeerterrein en ze willen al die strandopgang op lopen. Dan zwaai ik en dat ziet Menno. Na een voorstelrondje gaan we het strand op, maar ik schrik als ik zie dat het water helemaal tot de duinen is gekomen. We moeten zelfs over de duinrand lopen om droge voeten te houden. Daar ligt helemaal niet bijzonders, alleen oud materiaal. Ik dacht dat ik nog wel wat kon vertellen over de vondsten die ik mee heb, maar het waait zo hard dat ik gauw wat uit mijn tas pak, zoals het skelet van het harnasmannetje. Daarna kan ik nog een potje met wulken en wulkeieren laten zien. Aan andere vondsten kom ik niet toe. Het gaat toch anders dan mijn bedoeling was en ik ben heel benieuwd wat ze er van maken. We lopen tot de pier en Menno vraagt of we nog de pier op zullen gaan, maar ik zeg dat de rode vlag wappert, dus mogen we er niet op. Er is nog wel een stuk strand waar we heel veel drieteenstrandlopertjes zien en dat vinden ze wel heel leuk. De cameraman en geluidsman en Susan poseren nog voor een foto die Menno maakt en dan maak ik ook nog een foto.


De geluidsapparatuur wordt afgekoppeld en dat was het na een uur filmen en dan moeten we nog terug lopen. Ik weet nog niet wanneer het uitgezonden wordt, 23 of 30 november.

Paarse strandloper

Maandag 22 oktober 2018
Er vliegen wel een stuk of 130 drieteenstrandlopers naar de pier. Als ze op de pier zitten denk ik dat er een kleine strandloper tussen zit, maar het is toch een drieteentje, nog half in zomerkleren.

Een groep vliegt nog even verder.

Dat lichtspel van die leuke vogeltjes is fantastisch.

Er lopen altijd steenlopers daar, nu zit er ook een paarse strandloper tussen.

Ik blijf het fascinerend vinden die golven, daar kan ik zo lang naar kijken en luisteren.

Schaar strandkrab

Zaterdag 20 oktober 2018
De schaar van een strandkrab ziet er indrukwekkend uit.

Eindelijk een grijze zwemkrab en gewone strandkrab naast elkaar voor vergelijking, alhoewel de achterpoot en de tanden tussen de ogen van de grijze niet zo goed zichtbaar zijn. Grijze heeft een minimaal kortere middentand tussen de ogen, veel meer structuur in het schild en het vierde lid van de zwempoot is langer dan bij de gewone.

Er zijn weer strandraces voor vrachtwagens op het strand. Wel spectaculair.

Ik vind het wel geinig zoals die zilvermeeuw op de bodem staat en de golf zo over zich laat golven.

De jonge zilvermeeuw heeft moeite met een mossel, hij heeft al enkele golven moeten trotseren.

Eekhoorntje

Donderdag 18 oktober 2018
Ik ga nog eens naar het Rijkenspark om een heel nest kabouters te spotten. Ach, een eekhoorntje die van boom naar boom rent. Ik ben hem even kwijt tot ik iets bruins in een boom zie, daar zit hij gewoon te pitten!

Op zoek naar paddenstoelen kom ik de goudvliesbundelzwammen tegen.

Bij het fotograferen van paddenstoelen ontdek ik hele kleintjes: de kalkkopjes vermoed ik. Ongeveer 1 mm groot.

Een doodgewone vink komt bijna nooit voor in mijn weblog, nu mag hij ook een keer 😉

Een tijd geleden dat er een boomkruipertje voor mijn neus omhoog kruipt.

De natuur maakt mooie dingen, zoals deze houtstructuur.

Sombere honingzwammen hebben geen ring, dit in tegenstelling tot de gewone.

Ik kom het eekhoorntje weer tegen. Hij rent van hoog naar laag tussen de bomen. Jammer van de tak er voor, maar het koppie is zo leuk.

Het is een mannetje.

Met in zijn bek een grote eikel. Hij moet tenslotte ook voor een wintervoorraad zorgen.

Gezocht naar porseleinzwammen en eindelijk hoog in een boom een paar gevonden, maar nog steeds geen kabouters.

In Schoonenberg had ik nog vliegenzwammen verwacht. Er staan er maar een stuk of 3. Bij deze is het velum er al afgespoeld.

Een stevige paddenstoel is de heksenboleet.

De herfsttinten beginnen nu goed zichtbaar te worden.

Elswout

Dinsdag 16 oktober 2018
Gister bij de KNNV-excursie vertelden mensen enthousiast over de paddenstoelen in Elswout bij de excursie van 1 oktober, toen regende het en ben ik niet geweest. Vandaag is het prachtig weer en in m’n eentje heb ik alle tijd om te fotograferen. Op waarneming.nl heb ik al leuke soorten gezien, waardoor ik al vóór de poort begin met de toefige labyrinthzwam.

Labyrintjes aan de onderkant.

Als je een krokus in de herfst ziet is het de herfstkrokus 😉

Met oranje franje.

De pantserjuffers hebben het voorjaar in het hoofd.

Vruchtjes van knopig helmkruid.

En de bloemen ervan.

Ik weet dat in het prieeltje lieveheersbeestjes zitten, dus even kijken. Ja hoor, een heel nest Aziatische lhb’s in de hoek van het plafond.

Er staat maar één Napolitaanse cyclaam.

Dat kan je van de paddenstoelen niet zeggen, zoveel reuzenzwammen als er staan.

Elswout is misschien wel het mooiste park van Nederland.

Met mooie doorkijkjes en watertjes.

Goudvliesbundelzwammen. Sony A68 400mm
Heel weinig parasolzwammen dit jaar, nu heb ik er toch nog twee gevonden, misschien wel de schubbige.

Ik ben er nog niet uit of dit de bleke of de trechter-oesterzwam is.

Dit is de onderkant.

En deze misschien ook?

Vuurzwam?

Een paddenstoelenmug op beginnende porseleinzwammetjes.

Dit zijn de allermooiste: fluweelachtige elfenbankjes.

Een kikkertje denkt dat hij een pad is en springt van de paddenstoel af.

’s Avonds hebben we van de KNNV nog een uilenballenuitpluisavond. De uilenballen komen van een kerkuil. Een kerkuil heeft een actieradius van ten hoogste 1,5 km en een ransuil ongeveer 10 km. Deze skeletjes heb ik er uit gehaald: links een huisspitsmuis en rechts een veldmuis.

Kleine rietgans

Maandag 15 oktober 2018
Bij het begin van de excursie zijn ze aan het speculeren welke gans daar nu zwemt. Ik breng uitkomst want ik heb op waarneming.nl gezien dat een kleine rietgans hier al een tijdje zit.

Frans ziet een paardenbijter hangen en die blijft een tijdje hangen zodat de anderen hem ook kunnen zien.

Een gewone hoornbloem. Uitgebloeid is het net een hoorntje.

Oei, ik loop achteraan en vind een rups van een veelvraat op het pad, waar de anderen dus gelukkig net niet op getrapt hebben.

Een galletje van de kruipwilg wordt opgesneden, nu is het larfje heel goed te zien.

We hebben al 3 zilverreigers over zien vliegen en nu vliegt er weer een over. Sny A68 400mm

Ik laat de aangetaste bloem van het harig wilgenroosje zien, maar we weten nog niet wat het precies is. De bruidssluier bloeit volop.

Na de koffie ga ik met Hanneke naar de pier. De drieteenstrandlopertjes doen een wedstrijdje wie het langst op 1 poot kan staan, verliest er eentje, dan moet die vooraan staan om de wind op te vangen 😉

Bij de jachthaven weet ik Engels gras te staan en dat laat ik aan Hanneke zien.

Icarusblauwtje

Zondag 13 oktober 2018
Het loopt tegen het einde van het plantenseizoen, daarom ga ik bij het Kennemermeer kijken of er nog iets te beleven valt voor morgen. Het is echt zoeken naar insecten, zo weinig zijn er dit jaar. En ik ben echt niet blind, zoals deze blinde bij (die ook niet blind is, maar hij heeft haren op zijn ogen). Hij zit op bezemkruiskruid.

Er vliegen nog een paar Icarusblauwtjes.

Op zoek naar insecten valt een bloem van het harig wilgenroosje op. Daar zit denk ik een schimmel op.

Papegaaitje

Donderdag 11 oktober 2018
Op weg naar het nachtvlinderen nog even genieten in de duinen van de zonsondergang.

De schaapjes even gedag zeggen.

Het papegaaitje doet helaas zijn vleugels niet open. Jammer, want hij is mooi met groenige tekening.

In deze stand is hij ook niet te herkennen, hahaha.

De volgeling heeft een iets andere donkere band op de ondervleugel dan de huismoeder.

Grote wintervlinder is nogal variabel.

Beflijsters

Woensdag 10 oktober 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette wandelen we door het Burg. Rijkenspark. We hebben een fantastische dag uitgezocht. We zijn nieuwsgierig welke vogel deze veer heeft gelaten. Ik heb het op Facebook gevraagd: het is een staartveer van een houtduif.

Het licht valt tussen de kastanjebladeren.

We zien ook nog 2 eekhoorntjes achter elkaar aan het rennen en nog meer zonnestralen.

De taxus hangt wel erg vol met besjes. Ook is het een heel goed eikeljaar.

Het is nog lekker vroeg en ik fiets door de duinen die heel druk zijn met fietsers, naar het vogelmeer om daar 2 uur in de vogelhut te zitten. Eerst zie ik geen eend en opeens zitten er een heleboel wintertalingen op het meer. Ze draaien in een grote kring rond.

Om even later weer naar de plek achter de struiken te verdwijnen.

Ik tref het bijzonder want ik zie een beflijster. Dat had ik nooit verwacht dat ik die ooit nog zou fotograferen en nu zit hij voor mijn neus besjes te pikken.

Kramsvogels pikken hun besjes mee.

Een duidelijk verschil met de merel is dat de veren aan de uiteinden allemaal een licht randje hebben.

Daarom is dit een jonge beflijster en geen merel.

En dan heb ik ’s avonds ook nog strandwachtvergadering. Frank heeft een schelpje mee waar riemwier op gezeten heeft en Hanneke heeft die gevonden. Er zit een mosdiertje op: Haplopoma graniferum, dat vind ik zo bijzonder dat ik er een foto van maak.

Frank heeft de schelp onder een stereoscoop gefotografeerd en zo mooi is dat!

Kraansvlak

Dinsdag 9 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer stap ik even af voor de koniks, ze staan daar zo mooi.

Bij de kijkhut van het Vogelmeer is het wat druk en dan ga ik door naar het Kraansvlak, natuurlijk in de hoop de wisenten te zien. Het wandelpad is weer open.

Herfsttinten ondanks het zomerse weer.

Helaas hoor ik de hele tijd de herrie van het circuit van Zandvoort. Je ziet de tribune daarvan op de foto. Wel koniks, geen wisenten.

Bij de vogelkijkhut is het op de terugweg rustig. Voordat ik naar binnen ga zie ik een sluipwesp. Zij tast met haar antennes in een holletje in het hout. Er zit waarschijnlijk een keverlarve in.

Ze splitst de legboor en de schede.

Dan is het de bedoeling dat ze met de legboor een eitje in het larfje in het holletje legt.

In de kijkhut zit ik lekker een tijdje te kijken naar de wintertalingen (waar een vrouwtje slobeend tussen zwemt), aalscholvers en meeuwen. Gelukkig kan ik dan nog genieten van de kleine dodaarsjes die het ene visje na het ander weten te verschalken. Deze is nog in zomerkleed.

De ander is al in winterkleed.

Een Schotse hooglander stapt in het water en komt dichterbij en de dodaarsjes vertrekken.

De klapekster zit nog in hetzelfde gebied en ik kan hem redelijk benaderen.

Boekje dagvlinders

Vrijdag 28 september 2018
Vanwege het 25-jarig jubileum van het vlinders tellen ga ik naar de Bavo in Haarlem. Tjonge, wat een gebouw.

Leuk dat Mariek aandacht schenkt aan de glas-in-lood-ramen, want daar zijn vlinders in verwerkt.

De tellers krijgen allemaal een boekje mee, waar ze zelf een stukje in geschreven hebben. Het is een heel mooi boekje geworden. De zaal is helemaal vol en het is een leuke bijeenkomst. Tevreden fiets ik weer naar huis, nu langs de achterkant van de Bavo.

Klapekster

Maandag 8 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer zie ik een vogel boven in een struik die op een klapekster lijkt. Met de verrekijker zie ik dat het hem echt is. Helaas vliegt hij weg zodra ik mijn fototoestel pak. Ik kijk waar hij naar toe vliegt en ik wandel die kant op, ik was al van plan om te gaan wandelen. Na 3 kwartier denk ik hem te zien, maak een serie foto’s om tot de ontdekking te komen dat het een kale boom is met een masker. Onderweg zie ik nog een vosje en een stuk of 12 kramsvogels en 2 koperwieken. Ik moet wat meer gaan wandelen, hier is het ook mooi.

Wat een geluk dat ik de klapekster op dezelfde struik zie zitten als ik daar weer langs fiets.

Ik kijk nog een tijdje in de vogelkijkhut, wat meeuwen en uiteraard aalscholvers die daar altijd zitten. Op de leuning van het bruggetje zie ik een zakdrager lopen, die zet ik op een houten paal waar nog meer zakdrager zitten.

Iers mos

Zondag 7 oktober 2018
Als ik mijn fiets uit de schuur haal zit Izzy naar me te kijken op het schuurdakje.

Op het strand ligt een eipakket van een grote tepelhoren, hij is vrij slap. In elk kamertje zitten meerdere eitjes.

Deze vind ik heel leuk, een klein blaasjeskrabbetje die zich vast klemt op een kokkeltje.

Bijzonder patroontje heeft deze strandkrab. Hij heeft ook een deuk opgelopen, zie het schild links.

Een hele pluk darmwier op knotswier.

Frank vindt Iers mos, de eerste keer dat ik het hier op het strand zie.

Frank en Rien vinden het wel heel gek dat ze een muiltje op een segrijnslak vinden. Dan zou de segrijnslak al een tijd in zee hebben gelegen.

Harig mosdiertje (Electra pilosa) maakt zelfstandig een kolonie (links) of groeit ergens op (rechts).

Geveerde witvleugeluil

Vrijdag 5 oktober 2018
Na het badminton fiets ik nog naar het Kennemermeer. Ik tref het wel, want op het parkeerhok zitten twee geveerde witvleugeluilen.

De tweede zit net om het hoekje in de schaduw en die fotografeer ik met flits.

Ik ga op zoek naar insecten, maar na goed zoeken heb ik alleen wat muggen en vliegen gezien. Het is echt treurig met de insecten. Een cotoneaster is geen wilde plant, misschien hier gekomen door vogels die de zaden uitgepoept hebben.

Ook op de melkdistel zit geen insect.

Een ouder zilvermeeuw vliegt over met 2 jongen schreeuwend er achteraan.

Koffiebroodjes en tijgerbollen

Donderdag 4 oktober 2018
Met Hanneke ga ik gezellig op pad naar de AWD. We gaan naar ingang De Zilk en dat vind ik te ver om op de fiets te doen en ik mag lekker meerijden in de auto. Al gauw zien we in de AWD een mannetje damhert, hij is rustig aan het grazen. We hebben ook geen herten horen burlen, misschien te vroeg in het jaar of te laat op de dag?

Dat lijkt me ook gezellig, met een gezelschap zo in de duinen rondrijden.

Op mest zijn ook paddenstoeltjes te vinden.

Het lijken net koffiebroodjes, deze dennenvoetzwammen. We zijn helemaal verrukt van deze kleurige zwammen.

Een oranje slijmzwam.

We hebben zelf brood meegenomen, anders hadden we een hap moeten nemen uit deze tijgerbollen.

Jammer dat ik bijna geen namen weet van paddenstoelen, dit is ook een leuk exemplaar.

De zadelzwam ken ik wel, maar als je de jonge exemplaren zonder die grote zou zien, dan zou het nog een probleem zijn om op de naam te komen.

Paddenstoelen.

Er zijn hier veel stronken van dennenbomen waar paddenstoelen op groeien en dit zouden dennenzwavelkopjes kunnen zijn.

Hele grote paddenstoelen.

In de AWD (Amsterdamse Waterleiding Duinen) mag je overal struinen. Soms is het wat dichtbegroeid, maar meestal leent het landschap zich daar ook wel voor.

Zomaar een paar plantjes rood guichelheil.

Er staan wel honderden bleekgele droogbloemen op een droog veldje.

Doornappels staan juist op plekken waar de grond omgewoeld is geweest.

En dan komen we alweer bij het Oosterkanaal en zijn dicht bij de uitgang.

We nemen nog een lekkere pannenkoek bij de Ruygenhoek tot besluit.

Golven

Woensdag 3 oktober 2018
Er staat niet eens zoveel wind, toch slaan de golven hoog op de pier. Het lijkt wel een explosie.

Zulke vreemde vormen kan het water en schuim dan krijgen als het omhoog gespoten wordt.

De duinen aan de noordkant lijken wel niet echt.

Op het strand nog steeds bontbekpleviertjes en rechts een drieteenstrandlopertje die haast heeft.

Moppie de laptoppoes

Dinsdag 2 oktober 2018
Ik loop even bij mijn laptop weg en gelijk zit Moppie de boel in de war te schoppen. Opeens is mijn beeld een kwartslag gedraaid. Misschien nodigt zij ook wel Facebook-vrienden uit 😉

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Hazenpootje

Woensdag 26 september 2018
Op de Vossendelroute zien we meer paddenstoelen dan vlinders. Het hazenpootje ziet er leuk uit, het is een inktzwam.

Een onbekende paddenstoel, ik denk een of andere amaniet.

Op de terugweg ga ik in de Herenduinen op zoek naar wasplaten op de bekende plek, maar geen wasplaat te bekennen. Het is in de bomen heel stil, geen vogelgeluid te horen.

Bij de picknicktafel kom ik nog een kleine vuurvlinder tegen.

En op de tafel een bruinrode heidelibel.

Altijd prijs bij het volkstuintje waar vogelvoer hangt, daar komt de grote bonte specht zo vaak op af. Vandaag ook weer twee.

Grote gaap

Dinsdag 25 september 2018
De blauwe reiger staat een beetje te dommelen op de steiger van de jachthaven en moet dan even gapen.

Als het vrouwtje wilde eend zich uit schudt zie je de mooie kleuren goed.

Zonnig weer met dreigende wolken.

Aalscholver naast de pier.

Ik ga naar het Kennemermeer op zoek naar insecten, alleen een muurwesp op de witte honingklaver.

Op de fiets langs de Heerenduinweg zie ik een bedeguargal, dus even van dichtbij bekijken. Er zit een krabspin op.

In die bedeguargal zitten dus larfjes van wespjes en daar komt een ander sluipwespje op af: de Torymus bedeguaris, die legt haar eitjes op of in die larfjes.

Bruine sikkeluil

Donderdag 20 september 2018
Op de nachtvlinderavond beginnen we met een heel mooi getekende bosbesuil.

Een spinneruil zit in de kist, het is de zeldzame bruine sikkeluil.

Bovenop het plexiglas van de kist zit een hoornaar, ze zijn best harig.

De vuurmot vind ik zo’n lieverdje.

Van het smeer op de bomen is een karmozijn weeskind komen snoepen.

Op het doek zit een sparappelboorder.

En een maisboorder.

Deze gevlamde grasmot is wel heel scherp getekend.