Zondag 26 april 2026
Als ik mijn fiets uit de schuur pak zie ik een geoogde bodemwants op het beton.
Voor de vergadering van de KNNV ga ik naar Thijsse’s hof. Na afloop even in de tuin gekeken, vooral naar waterdrieblad, zo mooi!
Zaterdag 25 april 2026
Bij het landje van Gruijters zitten veel kokmeeuwen op de eilandjes. Af en toe gaan ze het water in om de vleugels te strekken.
Een stelletje is nog aan het baltsen.
Sjek zegt dat er een bosruiter even verderop zit. Hij heeft mot met de tureluur en springt het water uit.
Gelukkig komt hij dichterbij voor een betere foto.
Ik ben op weg naar het plekje van gister voor de snor en zie een wilde eend met pulletjes, altijd leuk.
De snor hoor ik niet en ik ga terug naar Gruijters, onderweg nog een paar pulletjes van de Canadese gans gefotografeerd.
Bij Gruijters heeft een visdiefje ergens een visje gestolen. Hap, slik, weg.
En op naar de volgende vangst.
Een IJslandse grutto is donkerder dan een gewone grutto.
Een krakeend komt met zijn landingsgestel uit aan vliegen.
Knokkende kluten, Badr Hadi is er niks bij.
Wegwezen jij.
De lichte weerspiegeling van de golfjes aan de onderkant de vleugels.
Links-rechts bewegend gaat de snavel steeds in het water om klein spul te vangen.
Vrijdag 24 april 2026
Er is een dotterbloemexcursie bij molen De Veer. Op weg kom ik langs weilanden en het verbaast me dat ik zo weinig kieviten zie. Deze twee zijn de enige. Zouden de andere in het gras verborgen zitten met jongen?
Nico J. vertelt de geschiedenis van 125 jaar geleden van de dotterbloemen in deze buurt. Er staan er niet zoveel omdat ze ontkiemen op kale grond en dat is er bijna niet meer.
Heel leuk dat we de snor heel goed horen, maar zien ho maar. Na de excursie ga ik nog terug naar de plek van de snor en zie hem even. De rietzangers laten zich wel goed zien en vooral horen.
Woensdag 22 april 2026
De sierlijke schildwants is heel zeldzaam, toch al de derde keer dat ik hem hier zie op de route van de Vossendel, of zou het steeds dezelfde zijn?
Ik dacht dat er niet zo veel soorten bloedbijen zijn, wel dus. Ja, dan houd ik het op bloedbij spec.
De bloedbij parasiteert op zandbijen. De witbaardzandbij steekt net haar holletje in een holletje.
Dinsdag 21 april 2026
Op weg naar Haarlem kom ik langs al die rijkbloeiende bermen met raapzaad.
Fraai kleed heeft deze tafeleend, ik vermoed dat het een jong mannetje is.
Langs de Spaarndamseweg staat heel veel oeverzegge in bloei.
Maandag 20 april 2026
De groep is niet zo groot met de excursie bij het Kennemermeer, toch is er altijd wel iemand die iets ontdekt, zoals de harige langsprietwapenvlieg. Dat is voor mij weer een cadeautje.
De enkele bandzweefvlieg onderscheidt zich van andere bandzweefvliegen door de ene onderbroken band en dan een smallere band.
Er zijn 3 soorten waterbiezen in het gebied: gewone, armbloemige en slanke waterbies. Vermoedelijk is dit de slanke, heel mooi in bloei.
Marja ziet een oud nest van de wespspin, als ik kom kijken zie ik iets bruins bewegen tussen het gras en denk gelijk aan de kleine beer, daar moet Marja om lachen, maar als ik hem voorzichtig tevoorschijn haal is het een hele verse kleine beer dus.
Als iedereen hem gefotografeerd heeft zet ik het op een wilg om bij te komen van al die aandacht.
Ik ben altijd nieuwsgierig wat voor bijtjes er rondvliegen. Een grasbijtje op een paardenbloem.
Oei, ik moet vanmiddag ook nog schelpen tellen, ik hoop dat we het droog houden.
De mensen die op het strand mee gaan tellen zeggen dat ze een flinke regenbui onderweg hebben gehad. Gelukkig houden we het met het onderzoek vrijwel droog op een paar spatjes na.
De Amerikaanse zwaardschedes hebben zich keurig in de bandensporen verzameld.
Zondag 19 april 2026
Overal in mijn tuin bloeien de muurleeuwenbekjes. Niet alleen de bloemetjes hebben fantastische kleuren, de blaadjes hebben dat ook.
Vrijdag 17 april 2026
Het is even zoeken naar het plekje met de vlozegge bij het Kennemermeer. Het valt nog minder op dan anders, toch gevonden en leuk dat het nu bloeit.
Ik ben aan het vlinders tellen, maar ben nieuwsgierig wat daar verderop voor witte vlekken zijn. Zo maar uit het niets staan er 2 plukken met zomerklokjes. De paal er achter is een strandpaal, niet te geloven dat dit eerst strand was.
Zomerklokjes hebben in tegenstelling tot lenteklokjes meer dan 2 bloemen aan de stengel.
Woensdag 15 april 2026
Al gelijk bij de eerste secties van de Vossendel zie ik een winterkoninkje. Ik moet snel een foto maken, want er komen net mensen aan, maar ze blijven keurig even wachten.
Ach jeetje, er is een hert uit elkaar gevallen, die loopt nu nog maar met één gewei rond.
Zanglijsters laten zich vrij makkelijk fotograferen, alleen moeten ze natuurlijk niet net achter een takje gaan staan.
De vogelkers in volle bloei. Andere jaren zie ik daar veel langsprietmotten op, dit jaar (nog) niet gezien.
Ik raap een stukje vermolmd hout op. Bij inspectie zit er een snuitkevertje en een bodemkrabspin op, allebei van een paar millimeter.
De kniptor Ectinus aterrimus blijft even poseren op mijn vinger.
Ik wil een schildwants fotograferen en draai met het takje, dan ontdek ik daar een rupsje van 1 cm. Eerst dacht ik van de draak, maar het is een rupsje van de krakeling.
De bonte zandoogjes vliegen al volop.
Terug fiets ik langs de van Tuyllweg, de gemeente heeft daar flink zijn best gedaan om er iets moois van te maken. Complementaire kleuren van geel en paars doen het altijd goed. De gele dovenetels en paarse hyacinten.
Dat roze is ook een zoet kleurtje.
Dinsdag 14 april 2026
Gelukkig wijst Hans me waar de takkelingen zitten, anders moet ik weer heel goed zoeken. Die ene zit een beetje vrij, maar de andere 2 zitten een verdieping hoger en met hun kont naar me toe.
Op weg naar huis fiets ik door Velserbeek. Een rosse metselbij snoept van de hondsdraf, terwijl er niet eens een hondsdrafsnoepje op zit.
Dinsdag 14 april 2026
Moppie kon helemaal niet meer lopen, ze viel steeds om en ik heb de hele nacht met haar op de bank gelegen. Ze heeft nog wel geslapen (ik minder). Vanmorgen naar de dierenarts voor euthanasie. Dat is wel even heel hard gegaan. Ik heb haar ruim 8 jaar gehad, waarvan ze ruim 4 jaar suikerziek was.
25 februari 2018, ze is dan net een dag bij ons, nadat ik haar 24 februari uit het asiel heb gehaald. Ze zou toen 10 jaar geweest zijn, waar ik aan twijfel, volgens mij was ze jonger. Ik zei wel tegen Tessa: “Sorry, dat ik de liefste kat mee neem.” Ze zei: “Ik gun het je van harte.”
28 februari 2018, alle plekjes in huis heeft ze al ontdekt, hier zit ze op de printer.
10 april 2018, lekker rollebollen in de gang.
23 april 2018, zo’n lieve kroelkip. Hier op de brommer, ze kwam alleen in onze tuin.
26 mei 2019, ze wil op schoot.
26 mei 2019, Moppie wil op schoot. Olympus XZ1
Maandag 13 april 2026
Vorige week had Moppie plasproblemen en heb ik medicijnen tegen ontsteking mee gekregen omdat er bacteriën in haar plas zaten. Vanavond kon ze opeens niet meer lopen. Ze kon nog in haar mandje kruipen na veel vallen en heeft daar nog een tijdje geslapen.
Zondag 12 april 2026
Ha, de eerste nachtegaal die ik hoor dit jaar bij het Kennemermeer. Even verderop een zanglijster en een cetti’s zanger. De torenvalk hoor ik niet, maar zie ik een duikvlucht maken, zonder succes.
Ik loop langs de westkant van het meer in de hoop nog een snor te horen die daar gemeld is vandaag. Niet gehoord en ik ga even kijken op het strand of de pony’s er nog ronddartelen. In IJmuiden hangen vlaggen i.v.m. het 150-jarig bestaan van IJmuiden.
De zuidkant van het gebied is nog niet helemaal droog, maar al goed te doen. Bij de paddenpoel zitten 2 kraaien, de een trekt de ander aan z’n oren, haha.
Het is overduidelijk een stelletje
Donderdag 9 april 2026
Bij de vlindertelling bij het Kennemermeer hebben we al gelijk 3 citroenvlinders geteld op de eerste sectie, het totaal komt op 10. De gulden sleutelbloem heeft mooie bloemetjes.
Op de heuvel bij de paddenpoel staan de kandelaartjes rijen dik.
Woensdag 8 april 2026
Bij de Vossendel kijken Audrey en ik of we nog meer dwerggras kunnen vinden. Helaas alleen nog dat ene kleine plukje.
Een boomblauwtje fladdert vrij hoog, als hij even later voor mijn neus gaat zitten, weet ik in ieder geval zeker dat het een boomblauwtje is en geen Icarusblauwtje.
Maandag 6 april 2026 2e paasdag
Met de KNNV ga ik vandaag naar stinzeplanten kijken op Beeckestijn. De bosanemonen staan te schitteren in de zon.
De buizerd zit op haar nest, binnenkort weer kleintjes?
Een heel klein bijtje, dan is dwergzandbij wel toepasselijk.
Uiteraard gaat de hondstand ook op de foto.
Niet alleen witte, maar ook gele bosanemonen.
’s Middags hebben we onze gezamenlijke strandwacht en we lopen met een grote groep, de kans op leuke soorten is dan groter. De fluwelen zwemkrab is behoorlijk groot.
Een eikraag van een grote tepelhoren. Je kan de eitjes in de rondjes zien zitten.
Een jong vrouwtje van de helmkrab, nog behoorlijk klein.
Wat een gekke bek heeft die zandspiering.
Er is een dode kleine pieterman gevonden en Ingeborg laat zien waar de giftige stekel zit.
Rykel is vandaag mee en hij vindt een mediterane mossel.
Als we aan de koffie zitten zien we dat de Exmoors nog op het strand lopen.
Zondag 5 april 2026
Een aardhommel ligt op apegapen in de tuin. Gauw wat suikerwater gegeven, zodat ze weer tot leven komt.
Zaterdag 4 april 2026
Met Audrey ga ik kijken bij het slibstrandje of er nog iets te zien is van zeekraal. Het staat er heel verdroogd bij. Wel bloeiend klein hoefblad met een witbaardzandbijtje.
Een klein getekend wantsje die slecht te zien is op het zand. Deze zandoeverwants blijft rustig zitten, ik zie er nog een die sprongen maakt.
Er liggen veel schilden van zeekatten op het strand, natuurlijk beginnen ze klein en kunnen dus best groot worden.
Dit zijn duinen zoals ze horen te zijn. Lekker hoog en met kale zandstukken.
Het helm groeit prima op zand, hoe meer zand er bovenop komt hoe langer de plant, dus ook onder het zand.
Jammer dat het op de foto er nooit zo uit komt te zien als in het echt, evengoed een mooi duinplaatje met op de achtergrond Zandvoort.
En ik zie de eerste blauwborst van het jaar en we kunnen hem goed horen zingen.
Zaterdag 4 april 2026
Na de wandeling in de duinen gaan we wat lekkers halen bij High Tide. Tot Audrey opeens roept dat er paarden op het strand lopen. Het zijn de Exmoorpony’s die ontsnapt zijn uit de duinen. Het zou kunnen dat ze over een hek gestapt zijn die overstoven is door zand.
Ze blijven even staan bij mensen, daarbij zullen ze denken: wat doen die mensen op het strand?
De pony’s zijn verder gelopen en een Exmoor en de Shetlander proberen ze in galop in te halen.
Dan gaan er 2 Exmoors en de stokoude Shetlander de andere kant op.
De groep gaat richting pier, maar aan de houding te zien willen ze eerst rollen.
En dat doen ze ook.
Daarna gaan ze nog verder naar de pier.
Een van de twee Exmoors die de andere kant op ging komt in galop terug.
De oude Shetlander gaat daar ook nog in galop achteraan om bij de groep weer aan te sluiten. Dat was een spectaculair middagje.
Donderdag 2 april 2026
Gisteravond zagen Audrey en ik grote kroosvaren in de sloot liggen en vandaag heb ik wat met een bakje uit de sloot gevist. Zo ligt het in de sloot en bedekt het water.
En zo mooi is het van dichtbij, helaas geen inheemse soort.
Woensdag 1 april 2026
Met Hanneke heb ik afgesproken om de lantaarntjes bij het strand te zien. Maar als ik langs de Badweg rij zie ik 7 damherten voor het Semafoor liggen. Die horen daar niet, ze lopen daar al een tijdje rond en zijn ontsnapt uit de duinen.
In de duinen bij het strand staan de lantaarntjes tussen het bruine mos. Om het mos beter te kunnen bekijken hebben we er water over gegoten en dan wordt het al heel snel groen. Dat is het fascinerende van mosjes. Het is het duinsterretje.
De grijze bolsnuittor vind ik zo vaak dat ik de naam allang ken.
Ook van de bastaardzandloopkever, alhoewel het ook wel eens een strandzandloopkever kan zijn, maar die zijn zeldzaam, deze dus niet. Wat een kaken hebben ze.
Lapsnuitkevers ken ik wel, maar de duinlapsnuitkever is nieuw voor mij.
Zaterdag 29 maart 2026
Bij het Kennemermeer kijk ik of er al wat grassen, biezen of russen bloeien. Na goed zoeken vind ik bloeiende gewone veldbies en die behoort tot de russen, hoe verwarrend kan het zijn!
Vrijdag 28 maart 2026
Hier ergens langs het pad in de duinen bij het strand moet de scheve hoornbloem staan.
En ja hoor, gevonden! Dit plantje is zeldzaam. Er blijven veel zandkorreltjes op de harige bladeren zitten.
Naast het fietspad op de Dokweg staat een populier. Zo dichtbij heb ik die aartjes nog nooit bekeken, wat zijn ze leuk!
Maandag 23 maart 2026
De foto die van de oranje luzernevlinder op 2 september bij het Kennemermeer gemaakt heb prijkt nu op het voorblad van de Toorts, het blad van IVN Zuid-Kennemerland.
’s Middags fiets ik richting Cremermeerroute, waar een vrouwtje roodborsttapuit luistert naar de roep van een mannetje. Gelukkig, ze zijn er weer, dit is hun gebied waar meerdere paartjes zitten.
Ik nader mijn vlindergebied en ben verbaasd hoe dom je kan zijn om in de buurt van een stier Schotse hooglander te gaan liggen. Ze had hem echt wel gezien.
De andere hooglanders staan wat verspreid over het gebied, waar het dus nog steeds heel nat is.
Een mooie dame in de buurt van het fietspad, schattig die witte wangetjes.
Een echte natuurfoto met een alerte Exmoor-pony.
Aan het eentonige tjiftjafdeuntje herken je de tjiftjaf.
De kievit kan met recht trots zijn op zijn kleuren.
De kwikstaart is naar de juwelier geweest, maar kon niet kiezen tussen de kleuren, hihi.
Piepers zijn makkelijk te fotograferen bovenop een tak, nu maar eens als hij aan het badderen is.
Zaterdag 21 maart 2026
Met de trein ga ik naar Harderwijk waar ik een OV-fiets huur. Bij de oversteek naar de Flevopolder ligt rechts het Veluwemeer en hier kijk je op het Wolderwijd, waar geen enkele vogel zit.
Het is hartstikke koud op de fiets en als ik mijn fiets bij het Harderbos zet hangt daar een handschoen, die ziet er alleen niet zo fris meer uit. Er zit een piepklein springspinnetje op van ongeveer 2 mm.
Ik loop naar de vogelhut in de hoop een zeearend te zien, wat natuurlijk niet lukt met dit grauwe weer. Wel aardig wat soorten op het water, zoals krakeenden, meerkoeten, grauwe ganzen, tafeleenden en enkele pijlstaarten.
Een paartje slobeend komt wat dichterbij.
Er is maar één wandelrondje, beetje saai gebied. Gelukkig komt de zon er door.
Ik dacht in een optimistische bui naar de Oostvaardersplassen te kunnen fietsen, maar elke keer als ik op de kaart kijk op mijn mobiel blijft het ver weg en er is niks te zien. Dan keer ik toch maar om. Ah, daar zie ik dan toch een lief ezelveulentje.
Zo schattig met dat staartje omhoog bij het plassen.
En even knuffelen met ma-ezel.
In Amersfoort wacht Nico op me op het station.