Uitje badminton

Vrijdag 19 april 2019
Met de badmintonners met partners drinken we koffie aan het Spaarne met uitzicht op het Teylers museum.

We doen een hofjeswandeling met gids van het Gilde. Heel interessant.

Daarna eten we wat bij dezelfde gelegenheid als de koffie. Daar in de buurt is een startlijn voor het begin van de wandeling naar Santiago de Compostela en ik stap over de lijn en wandel tot ik weer bij de anderen ben. Ik zeg dat ik een begin heb gemaakt met de wandeling naar Santiago, ook al is dat nog maar 100 meter.

Het is prachtig weer om door te fietsen naar de jonge lepelaartjes. Goh, wat zijn ze al gegroeid.

Met die leuke snaveltjes.

Trotse moeder eend met pulletjes in de Heksloot.

Wat toch een skatje.

En nog zo’n droppie.

Op het landje van Gruijters loopt een kleine plevier, makkelijk te herkennen aan zijn gele oogring.

Ook daar heeft een moedereend een heel gezinnetje.
Bij het landje van Gruijters sta ik een tijd te luisteren naar de snor die zich luid en duidelijk laat horen, helaas komt hij niet tevoorschijn.

Jonge Schotse hooglanders

Donderdag 18 april 2019
Lekker weertje vandaag om de vlinderroutes te lopen. Op het weiland van de Vossendel liggen 2 jonge Schotse hooglanders. Die ene gaat even staan.

Die ander blijft lekker liggen.

Bij de fietsenstalling heb ik een klein kevertje op mijn hand, het is een spekkever: Megatoma undata.

Ik heb enkele kleine geaderde witjes gezien, maar ook een oranjetipje.
Daarna ga ik door naar de Cremermeerroute. Onderweg zie ik een gekraagde roodstaart mooi in een boom zitten, maar als ik af stap vliegt hij weg. Daar dichtbij zit een veldleeuwerik die wel blijft zitten.

Op de Koningsweg zit een blauwborst op prikkeldraad, ik wil een foto nemen, maar dan komt hij vlak voor me zitten, wat een mazzel.

Er vliegt een torenvalk vlak boven me en in het dalletje onder me bloeien de zilte waterranonkels uitbundig.

Op sectie 6, de zandheuvel, proberen meerdere bloedbijen een nestje te vinden van de bij waarop ze parasiteren.

In dit gedeelte is het rustig omdat je hier niet vrij mag rondlopen en er zijn veel plasjes, daarom zitten er wel veel vogels. Ik kom weer een blauwborst tegen. Regelmatig zie ik piepers omdat die ook vaak hoger in de struiken zitten.

Ik mag wel uitkijken dat ik niet op kikkers trap. Gelukkig zitten hier wat grotere dus ik zie ze wel. Dit jaar zie ik heel veel kneutjes, dit is een vrouwtje.

Ik wist niet dat het mannetje kneu ook een rood petje heeft. Kaneelbruine vleugels en zuurstokroze borst, wat vind ik ze leuk!

Ik denk een bijzondere vogel te zien, is het een kramsvogel, die had ik niet meer verwacht.

Vergeet-me-nietje

Maandag 15 april 2019
Ondanks dat het helemaal geen slecht weer is zijn er maar weinig mensen voor de KNNV-excursie bij het Kennemermeer. Er bloeit nog maar heel weinig en wat er bloeit is wel heel erg klein, zoals dit moeras- of zompvergeet-me-nietje.

Bijenexcursie

Zondag 14 april 2019
Ik ben expres een beetje vroeg in Thijsse’s hof voor de bijenexcursie, dan kan ik alvast wat fotograferen. Een koolmeesje komt aan vliegen en trilt met haar vleugels.

Ik zie een akkerhommel, dat is alvast wat.

En een kraamwebspin.

Er lopen ook 2 mannen mee van het blad Natura, het blad van de KNNV. Ik zeg dat mijn foto van de krabben in de Natura hebben gestaan, dat vond de hoofdredacteur leuk, hij wist het meteen en hij vroeg gelijk of ik mijn boek al had gekregen.
In de vijver een paar jonge meerkoetjes.

Een nest bosmieren, het krioelt er van.

Een bandzweefvlieg op daslook.

Iemand ziet een rosse metselbij en ik zeg dat ik net zo lang wacht tot ik hem ook zie. Gelukkig hoef ik niet zo lang te wachten. Er komt een op het hek zitten en een ander vliegt van het ene holletje naar het andere op het hout met gaten. Het is een mannetje en hij kijkt of er nog vrouwtjes uit het nest komen, dan kan hij daar gelijk bovenop.

In de Herenduinen stap ik even af voor viooltjes om ze dichterbij te bekijken. Ik denk dat het zandviooltjes zijn.

Lepelaartjes

Vrijdag 12 april 2019
Er zouden steltkluten zitten in de Spaarnwouderplas, maar als ik er ben zie ik ze niet. Ik fiets weer langs het weiland waar de lammetjes waren vorige week en ik zie de 3 soepeenden weer zwemmen. Het lijkt mij een kruising met een smaragdeend, ze hebben zulke mooie kleuren en ze zijn ook wat groter dan een wilde eend.

Om half 5 ben ik bij de lepelaars, dat is gunstiger dan overdag, want dan heb je de zon pal tegen. Ik zie een klein lepelaartje af en toe met zijn koppie boven het nest uit steken.

In een ander nest zit een iets ouder lepelaartje met zijn ouder.

Een andere lepelaar is nog bezig zijn nest aan het bouwen en verzamelt takken langs de slootkant.

In het slootje zie ik net 2 futen paren, maar als ik afstap ben ik natuurlijk al te laat voor het moment suprême.

In de Heksloot zit een kleine mantelmeeuw van een karkas te eten. Ik dacht even dat het een geelpootmeeuw was, maar daarvoor zijn de vleugels te donker.

Ik ga nog even kijken bij het landje van Gruijters. Ik herken nu het baltsgedrag van kluten. Zij staat met haar kont omhoog en hij slingert steeds zijn snavel in het water en na een tijdje komt het moment van paring.

Springspinnetjes

Woensdag 10 april 2019
Bij het Vogelmeer ga ik kijken of de zomertalingen er nog zitten, of anders de geoorde futen. Op het houtwerk bij de vogelhut zie ik 2 springspinnetjes.

Ik denk de schorszebraspin.

Ik loop het hele meer rond in de hoop de geoorde futen te zien, dat zit er niet in. Een sluipvlieg (Gonia ornata) heeft wel een hele brede snoet. Die zitten altijd in de buurt van viooltjes.

Dus nu eens een foto van de andere kant van het Vogelmeer.

Een bij steekt zijn lange tong in het hart van een viooltje.

Heggenmussen zingen altijd hetzelfde riedeltje.

Vlinderroutes

Maandag 8 april 2019
Op de achterdeur zit een huiszebraspringspin. Ik vind die ogen zo leuk.

Met Nico ga ik vroeg in de middag eerst naar Beverwijk en op de terugweg spot ik een blauwe reiger met een kikker in zijn bek.

Het is nog niet heel warm, maar het kan net qua temperatuur om de vlinderroutes te lopen. Een zanglijster vangt allerlei insectjes tussen de bladeren en trekt zich weinig van mij aan, zodat ik vrij dichtbij kan komen.

Bij het zwoegen naar boven naar de strandopgang bij de Cremermeerroute zie ik een vrij breed spoor van een kever en die laat zich ook zien.

Een blauwborst zie ik als een parachuutje naar beneden gaan en op een tak landen, helaas toch nog te ver voor een mooie foto, die komt vast nog wel een keer.

Korstmossenexcursie

Zondag 7 april 2019
Zelfs een kwartier te vroeg voor de excursie op Elswout, dus kan ik rustig even alvast wat foto’s maken, bv. van de sneeuwroem.

Een veldje met kievitsbloemen.

Op het gebouw bij de poort zitten heel wat korstmossen, de een nog mooier dan de ander als je ze vergroot bekijkt. Kalkschotelkorst.

Kastanjebruine schotelkorst.

Kleine stukjes UV-mos.

Nog meer kievitsbloemen bij het grote gebouw. Er staan ook witte tussen.

Op een boom zit gewoon schriftmos.

Speldenkussentje.

Sinasappelkorst op steen.

Gewone stippelkorst. Als je heel goed kijkt zie je stipjes op het korstmos.

Witte schotelkorst.

Na de excursie ga ik nog even mijn vlinderroute voor de deur lopen, het is nu eindelijk mooi weer. Op het oude stationnetje zit een dovenetelwants.

Kijk die mus nou eens mooi zitten tussen de bloemetjes van de sleedoorn.

Roek

Woensdag 3 april 2019
Ik ga naar het Kennemermeer om te kijken of ik daar mijn telefoon ben verloren en inderdaad lag hij daar op mij te wachten, wel wat nat geworden, maar hij doet het nog. Weinig vogels te horen, gelukkig wil de ekster nog wel poseren.

Ik ga naar de pier. Een aalscholver vangt de ene na de andere botervis.

Na de bocht zitten er 3 paarse strandlopers.

En op de terugweg een enkel drieteenstrandlopertje.

Dichter bij de haven een rotgans.

Maar op de terugweg, vrij dicht bij mijn huis moet ik 2 x goed kijken. Zit daar nou een roek??? Ja dus.

Zomertalingen

Maandag 1 april 2019
Een groep van maar liefst 14 KNNV-ers staan te trappelen om in Elswout de natuur te bekijken.
De bloemen van de stengelloze sleutelbloem staan er heel fris bij.

Ik vind 2 dode muizen en iemand zegt dat muizen spontaan een hartaanval kunnen krijgen. Ik zeg: “En dan zijn er natuurlijk net weer geen muizen-AED’s in de buurt.”

We horen een kleine bonte specht roffelen en zien zelfs 2 raven vliegen die achterna gezeten worden door buizerds. Twee boomklevers zitten in de buurt van een nest.

Het is zo’n mooi landgoed met die fraaie moshellingen.

Ik was al doorgelopen tot iemand zegt dat er een hele groep kikkers in het water zit, dus ga ik een stukje terug. Inderdaad, het krioelt van de kikkers en er ligt al heel veel kikkerdril.

Dotterbloemen.

Iemand zegt dat ze de bomen al dichter bij het huis kleiner hebben gemaakt, dit is om het perspectief te versterken, zodat het landgoed nog groter lijkt.

Na afloop gaan we koffie drinken en op weg daar naar toe komen we langs een veld blauwe anemonen.

Door de duinen fiets ik terug. Duinviooltjes zijn goed voor de parelmoervlinders.

Op het Vogelmeer laat mevrouw slobeend zich mooi zien.

Dicht bij het hout bij de vogelhut sta ik een tijd te kijken naar insecten. Er zit een muurwesp (Ancistrocerus spec).

Vanuit de vogelhut fotografeer ik een man kuifeend. Het lijkt wel alsof hij pareltjes op zijn kop heeft. En het zwart van zijn verenkleed is niet gewoon zwart.

Een micronachtvlindertje komt net aanvliegen, anders zou ik hem niet gezien hebben. Ik denk dat het een grootvlekmospalpmotje is.

Ik wil doorfietsen als 2 vrouwen me wijzen op 3 zomertalingen in het Vogelmeer.

Helaas gaan ze achter het struikgewas zwemmen, dan ga ik maar de zangvogeltjes in de gaten houden, zoals de putter.

En eindelijk de kneu ook een beetje fatsoenlijk op de foto.

De vinken hebben in het voorjaar uitbundige kleuren.

Ik heb wel geluk dat de zomertalingen weer tevoorschijn komen. Twee mannetjes en een vrouwtje.

Kleurige spreeuw

Zondag 31 maart 2019
Op weg naar het Kennemermeer kom ik een groenling tegen die niet gelijk de benen neemt.

Bij de Kromhoutstraat loopt een zilvermeeuw steeds heen en weer zijn eigen spiegelbeeld te bewonderen. De meeste tijd kijkt hij er naar alsof hij er niks van snapt.

Bij het Kennemermeer staan de wilgen volop in bloei.

De vrouwelijke katjes zijn heel poezelig.

Ik buk om de schrijvertjes te fotograferen, daarbij het ik er geen erg in dat mijn telefoon uit mijn jaszak valt, ’s avonds zoek ik me wezenloos er naar.

Het zijn net lampjes die wilgenkatjes.

Wat een kleuren hebben die spreeuwen.

Zwart schaap

Vrijdag 29 maart 2019
Natuurlijk bezoek ik weer het landje van Gruijters, tenslotte is het voorjaar en zijn er veel kluten.

De wintertalingen zijn nog steeds aanwezig.

Haha, die vastberaden blik van die meerkoet, hij gaat recht op zijn doel af!

Dit jaar zijn er veel minder grutto’s dan andere jaren.

Tureluur komt dicht langs de kant voorbij.

En wat is er mooier dan één kluut? Twee kluten natuurlijk.

Ik fiets door richting de lepelaars en onderweg zie ik 2 mensen iets in het riet fotograferen. Nieuwsgierig als altijd ga ik kijken en zie een zwarte zwaan.

De lepelaars zitten dit jaar wel heel erg tussen de takken helaas.

Op de terugweg kom ik langs een weiland met wat lammetjes, altijd schattig.

Nog iets jonger lijkt dit zwarte lammetje.

Een hele lichte buizerd in de Hekslootpolder.

Bij het landje van Gruijters hoor ik een fazantenman, hij zit daar samen met een vrouwtje.

Geen extreem laag water

Maandag 25 maart 2019
Om de strandvondsten met gister te vergelijken gaan we vandaag weer met het vooruitzicht van heel laag water schelpen zoeken. Het rare is dat het lage water nu veel hoger ligt dan gister. Gister konden we nog ver voorbij het hek lopen en vandaag staat het zelfs nog hoger dan het hek. Er staat wel veel wind, maar die komt uit het noorden.

Er is veel parafine aangespoeld.

Bij de strandraces gister hebben ze een zanddijk gemaakt en ik wil via die dijk naar de boulevard, maar ik zak een halve meter weg in het waterige zand. Voordat ik helemaal weg zak loop ik hard door.

Paardenanemoon

Zondag 24 maart 2019
Het is heel laag water, we kunnen al een heel eindje richting Engeland lopen ? Bij de pier vindt Frank een gewone zeepissebed. Wat een leukerdje.

Het verbaast Frank dat er een losse paardenanemoon op het strand ligt en hij leeft ook nog.

Verder nog een levende grote tepelhoren.

Dit is een eipakket van de grote tepelhoren. We vragen ons af of zij die maakt om de schelp heen, het is net een kraag.

Nog meer levende beesten: de Amerikaanse zwaardschedes steken boven het zand uit en als je er dan tegen tikt trekt hij zich schoksgewijs terug in het zand.

Er zijn onwijs veel bollen eipakket van de wulk aangespoeld. In sommige zitten nog kleine wulkjes.

Hybride kwikstaart

Vrijdag 22 maart 2019
Ik ga weer eens door naar het landje van Gruijters na het badmintonnen. Leuk dat ik het tref dat er een hybride kwikstaart loopt. Links is de gewone en de rechter heeft meer zwart, maar het is geen rouwkwikstaart, want dan moeten de vleugels veel donkerder zijn.

Ik ben dol op kluten.

Prachtige houdingen hebben ze.

Haarlemmerhout

Donderdag 21 maart 2019
Er is een excursie in de Haarlemmerhout. Er is veel animo van de KNNV-ers. Hier staan ook zoveel verschillende planten. We beginnen met een kers, maar die is nog lang niet eetbaar.

De vingerhelmbloemen bloeien nu volop.

Nu pas kom ik tot de ontdekking dat ze met de Puschkinia de buishyacint bedoelen.

Een paar plantjes van het muskuskruid bloeit, maar ik kijk naar de roest die er op zit. Het is een schimmel die op veel planten zit, maar wel vaak een eigen naam heeft die bij de plant hoort. Het muskuskruid heeft geen eigen naam, dus het is niet muskuskruidroest.

De elfjes kunnen misschien niet op tegen de schoonheid van deze elfenbankjes.

De prachtframboos kom ik vaker tegen.

We drinken heel gezellig wat met elkaar, daarna gaan een paar door naar de overkant, waar ik dus ook bij ben.
Kantwerk van de vliegenden.

Een komkommerspin met een tomatenkleur op de olijfwilg.

Knallend rode bessen van de aucuba.

En dan zijn de bloemetjes ook nog zo geinig.

De kleur en de vorm van de bloemetjes van de ribes, het is een pracht.

Nog nooit gehoord van een sneeuwklokjesboom en die vruchten zijn ook bizar.

We vergelijken de bloemen van groot hoefblad. De vrouwelijke hebben rechtopstaande witte ‘haren’ en de mannelijke bloem ziet er zo uit:

Hier had ik nooit de vleugelnootboom aan herkend.

Er bloeien al zoveel pinksterbloemen.

Hanneke en ik fietsen met Marja mee om bij haar koffie te gaan drinken en dan ontdekt Hanneke nog een zomerklokje langs de weg ook! Verbazingwekkend, want Marja had die niet eerder gezien terwijl zij er toch veel vaker langs komt.

Flamingo’s

Dinsdag 19 maart 2019
Een hele onderneming met de fiets naar het station, dan met de trein, metro en bus, maar ik heb het er voor over om eens de flamingo’s te zien. Daarvoor ga ik naar Grevelingen. Vanaf Nieuwe-Tonge loop ik het laatste stuk. Ik kom langs molen d’Oranjeboom.

Langs het water van Grevelingen is plaats genoeg voor windmolens.

Ook hier honderden brandganzen.

En dichterbij lopen ze parmantig te paraderen.

In de verte zie ik al het roze van de flamingo’s en ik heb bijna de neiging om er naar toe te hollen. Dat is niet nodig want ze blijven daar nog wel even zitten vandaag. Ze zijn goed te zien.

Dat verwacht je toch niet in Nederland.

Nou moet ik natuurlijk niet verwachten dat ze vlak voor mijn neus zitten, toch ben ik heel blij met mijn foto’s.

Op het IJmuidense strand zijn we al blij met een paar takjes Japans bessenwier, hier ligt het lagendik op het strandje. Ik zie dat het hier in het water groeit.

Op deze foto kan je zien waarom ze zo’n gekke snavel hebben. Ze filteren het water met de bovenkant van de snavel.

Ik volg een tureluur die over het water aan komt vliegen en dan gaat hij daar een beetje herrie staan maken.

Ik tel hier 7 flamingo’s. Vorige week zaten er 50, de meeste zijn dus al vertrokken naar Duitsland waar ze broeden.

En de brandganzen blijven maar over vliegen.

De flamingo’s hebben exotische kleuren.

Ik ga naar de andere kant van het haventje kijken of daar nog wat zit, dan zie ik opeens 3 flamingo’s daar vandaag over vliegen, die gaan naar de andere 7 toe. Wat een gelukkie, alleen jammer dat ik ze net niet op de foto kon krijgen vlak voordat ze landen, want toen zag ik de kleuren heel goed in hun gespreide vleugels.

Ja hoor, daar heb je ze weer, de brandganzen.

Ik loop weer terug naar de plek waar de flamingo’s goed te zien zijn. Ze zitten wat verder weg met wat meer tegenlicht. Leuk is dat ze nu in een klein laagje water staan zodat de poten goed te zien zijn en ze hun nek lang moeten maken. Op de achtergrond lepelaars, meeuwen, een middelste zaagbek, links in het water een meerkoet en rechts een kokmeeuw.

Op het voetpad liggen meerdere muiltjes, die zullen wel door de vogels daar gedropt zijn.

Wat een ruimte hier.

Noorse hartschelp

Maandag 18 maart 2019
Af en toe lopen er ganzen of eenden in het natte gebied van het Kennemermeer. Vandaag lopen er 4 grauwe ganzen.

Na de excursie bij het Kennemermeer drinken we koffie en daarna ga ik nog met Ernst, Hanneke en Linda het strand op. Af en toe vliegen er een heleboel meeuwen omhoog.

Er liggen best veel Amerikaanse zwaardschedes en daartussen een dubbele otterschelp.

Linda vindt een dubbelen Noorse hartschelp en ik krijg hem van haar. Een hele mooie vondst. Hier op de foto voor een eipakket van de tepelhoren.

’s Avonds maak ik thuis nog een foto van de Noorse hartschelp met pastelkleuren aan de binnenkant.

De kluten zijn er

Zondag 17 maart 2019
Ondanks de harde wind ga ik toch een eindje fietsen. Ik ga kijken of de kluten al gearriveerd zijn bij het landje van Gruijters. En ja hoor, ze zijn er weer!

Wat hebben ze toch een smalle snavel, ze eten ook heel klein grut.

De grutto’s zitten nogal beschut vanwege de wind.

De wintertalingen varen dicht langs de kant.

Wat hebben ze toch een prachtig koppie die kleine eendjes.

Het barst de laatste tijd van de bergeenden. Het mannetje heeft een veel grotere snavel dan het vrouwtje.

De wilde eenden zijn maar aan het rondjes vliegen.

Dan gaat het landingsgestel uit en gaan ze in het water achter het vrouwtje aan.

Ik dacht eerst dat er een geelpootmeeuw op het eilandje zat, maar het zal wel een kleine mantelmeeuw zijn die daar yoga-oefeningen doet.

De grutto’s hebben ook even de benen gestrekt.

Op de terugweg mooie wolkenpartijen, met een helderblauwe hemel.

De nieuwe elektriciteitsmasten zijn heel hoog geworden.

Snertweer

Zondag 10 maart 2019
Ondanks dat ik wat grieperig ben loop ik mee met de strandwacht. Ik had niet verwacht dat het zulk rot weer zou zijn. Harde wind en regen. Ondanks dat het laagwater zou zijn staat het water over het hele strand.

Publiciteit

Zaterdag 9 maart 2019
Ik heb een prijs gewonnen met mijn foto van de 2 parende strandkrabben in het blad Natura van de landelijke KNNV. Met mijn tekst: “Tijdens een inventarisatie op het strand zag ik iets uit het zand steken. Bij het uitgraven zag ik dat het parende strandkrabben waren. Heel bijzonder, want dat heb ik nog nooit eerder gezien op het strand.” Foto van 29 oktober 2018

Ook een foto van mij op Facebook bij de Vlinderstichting met de tekst: “Wist je dat kleine vossen een heus liefdesritueel hebben? Het mannetje verdedigt een territorium, meestal in de buurt van een flinke bos brandnetels. Als er een vrouwtje langs komt, achtervolgt hij haar tot ze gaat rusten. Dan gaat hij achter haar zitten en raakt haar vleugels met zijn antennes aan (dat zie je op de foto). Pas als zij hem ook leuk vindt begint de paring. Die is een stuk stiekemer: meestal aan de onderzijde van een brandnetelblad. Met dank aan Alie Postma voor de foto.”
Leuk, dat wist ik dus niet.
(De foto is van 8 maart 2014)