Rups Meriansborstel

Donderdag 10 oktober 2019
Twee knotskronkels (als ik het goed heb) in mijn tuin. Het zijn miljoenpoten.

Ik wil een stukje fietsen omdat ik een tijdje niet meer badmintonnen ga vanwege hielspoor. Ik kom door Velserbeek en daar staan toch veel sombere honingzwammen!

Het gaat hier niet om de stijfsel of misschien klontjeszwam, maar om de prachtige kleuren en structuren in het hout.

Lampenkapjes in het park! De grote bloedsteelmycena.

En een berg zwavelkopjes.

Een grijs plekje neem ik op de foto en dan kom ik later tot de ontdekking dat het ijsvingertjes zijn, hoe leuk is dat!

Een klein paddenstoeltje komt uit een beukennootje. Ik heb nog navraag gedaan naar de naam, helaas alleen onder een microscoop te determineren.

Ik fiets richting Hoogergeest en dan sta ik opeens op mijn rem. Op een boom zie ik een Meriansborstel omhoog klauteren. Geweldig!!!

Ik wijs hem aan mensen aan en terwijl ik sta uit te leggen dat er nachtvlinders zijn die als ei, rups, pop of vlinder overwinteren, valt Merian uit de boom. Daarna vervolgt hij/zij haar weg over de grond.

Ik kijk nog even in de Heksloot, er is niets te zien. Wel heel veel water op de weilanden.

Het is wel aardig weer na al die regen, maar nu begint het al harder te waaien. Ik wilde nog even insecten inventariseren, maar dat wordt niks en ik fiets door naar het Rijkenspark. Ik wil porseleinzwammen op de foto nemen met de zon er achter. Die zwammen die ik zie zitten te hoog, maar ja, ik heb ze wel met de telelens.

Hier staan witte lampjes.

Elfenbankjes met mooie kleuren.

Opeens kom ik langs het kabouterdorp. Ik dacht dat die aan de andere kant van het park was.

Treinstoring

Woensdag 9 oktober 2019
In de trein naar Thijs kom ik langs Zaandam met die mooie gebouwen.

Het is een regenachtige dag en de bliksem is in de leiding van het spoor geslagen, dus de trein rijdt niet terug. Met de bus kan ik naar Hoorn, ook leuk om weer eens door West-Friesland te rijden. Op het traject bij Purmerend zit ik altijd genietend in de trein naar buiten te kijken. Er is al zoveel water gevallen. Veel weilanden staan onder water.

Als ik thuis kom vliegt er nog een buxusmot rond.

Ginkelse heide

Woensdag 28 augustus 2019
De hei moet nu in bloei staan, dus hup naar de Ginkelse hei. Ik stap uit de trein in Ede, maar loop al gelijk verkeerd. Wel leuk dat ik nu langs een mooie muurschilderij kom.

Door de droogte is de hei niet uitbundig paars.

Heel fijn dat hier nog klokjesgentianen staan. Ik heb nog gekeken of er heel misschien eitjes op zitten van het gentiaanblauwtje, maar dat zou wel heel toevallig zijn, niet dus.

Er zijn veel hooibeestjes en kleine vuurvlinders.
Hier staan net zo goed veel Amerikaanse vogelkers. Er staat een grote groep bij elkaar met bessen en daar zitten maar liefst een stuk of 7 atalanta’s op, tot ze een voor een weggejaagd worden door een hoornaar.

Ik heb mijn fototoestel op een paal gezet en de zelfontspanner gebruikt, dat is even rennen en kijken of de foto gelukt is, hihi. Ik gebruik vandaag alleen de Sony A68, maar wissel af en toe van lens (18-55 of 70-400mm). Vandaag loop ik op mijn sandalen en dat bevalt me stukken beter dan die zware schoenen.

Wat leuk dat ik een hond in actie zie bij een grote groep schapen.

Even uithijgen.

De herderin heeft 3 honden bij zich en een ervan draagt tassen, met water neem ik aan. Wat een enorme kudde.

Ik kom door het bos De Sijsselt.

Bij dit pad ben ik linksaf geslagen en ik denk dat ik zo naar station Ede-Wageningen loop.

Helaas zie ik op mijn mobieltje dat ik al verder van het station af ga, maar ik heb geen zin om terug te gaan en ik verwacht zo een pad naar rechts zodat ik over de spoorbaan de andere kant op kan. Verdikkeme, het pad gaat niet naar rechts, maar naar links, toch loop ik door en ga door een tunnel die onder de snelweg loopt. Op Google map zie ik geen afslag over het spoor, dus moet ik dat hele stuk terug en ik heb al zo lang gelopen. Dan zie ik dat er toch een overgang over het spoor is en kan ik aan de andere kant terug naar het station, pff gelukkig, want mijn water is bijna op. Ik heb maar liefst 34.602 stappen gedaan.

België

Donderdag 1 augustus 2019
Lekker ritje met de trein, vanaf Sloterdijk gaat de sneltrein in één keer naar Maastricht. Daar huur ik een OV-fiets en ga richting St. Pietersberg. Onderweg in Maastricht kom ik natuurlijk al mooie plekjes tegen.

Bij een boomgaard hangt een bord dat je daar zelf fruit mag plukken. Dat vind ik wel heel aardig. Ik loop daar een heel tijdje rond op zoek naar insecten, bij de rottende pruimen op de grond zie ik wespen genoeg. Ik pluk 3 pruimen en eet er 2 op, die zijn verrukkelijk. De derde is al half opgevreten, die gooi ik weg.

Ik fiets een stukje en opeens ben ik bij de Sint Pietersberg. Ik zet de fiets op slot en ga daar naar boven. Ik dacht altijd dat het een hele berg zou zijn, maar het is meer een heuvel.

Twee vrouwen vragen of ik een foto van hun wil maken, want dit is het einde van het Pieterpad dat ze hebben gelopen in de loop der jaren. Ze mogen van mij ook een foto maken.

In de nissen van het fort zie ik 2 jonge zwarte roodstaarten. Die ene kan ik mooi in beeld krijgen.

Een bij op een speerdistel.

Na een klein eindje fietsen kom ik al bij de ENCI-groeve uit. Daar sta ik een tijd te kijken want ik hoop daar een oehoe te zien. Ook een andere fotograaf met een telescoop staat te turen, maar niks hoor.

Wel een schitterend gezicht zo.

Er is een uitkijkpunt gemaakt en ik zie beneden schapen lopen.

Vanaf het uitkijkpunt kan je via trappen een heel eind naar beneden lopen.

Zelfs daar waar de schapen lopen mag je wandelen (denk ik).

Ik fiets terug naar waar ik begon bij de ENCI-groeve en ga een heel eind door een bos. Daarna wordt het weer open en in de verte staat het kasteel Cannes.

Ongemerkt ben ik in België beland. Ik ga over de brug die over het Albertkanaal is gebouwd.

Ik wil nog een stukje langs het Albertkanaal fietsen, maar ben toch verkeerd gereden. Ik ga terug en dan kom ik er wel lang. Dan gaat er een weggetje door een bos met een heel smal beekje. Een man staat te kijken naar iets, dan zegt hij iets in het Frans tegen me en ik begrijp dat hij het over beversporen heeft. Hij loopt hier elke dag en heeft niet eerder die sporen gezien zegt hij in het Nederlands.

Ik fiets terug naar Maastricht en kom dan langs het kasteel Cannes. In Maastricht fiets ik een beetje op gevoel richting station en kom opeens langs het Vrijthof.

Bij het station koop ik in een winkel een salade en een flesje en aanvaard de terugreis. Dit heb ik gefietst en gelopen:

Marker Wadden

Vrijdag 14 juni 2019
Waarneming en Natuurmonumenten willen soorten tellen op de Marker Wadden en nodigt mensen daarvoor uit op Facebook. Dat is natuurlijk een geweldig aanbod. Toen ik in de trein zat regende het nog. Om 12 uur varen we vanuit Lelystad uit en dan is het prachtig weer. In de haven ligt de Batavia en er voor zie je een hooverflyer die zijn best doet, maar steeds in het water valt.

Het lijkt wel een maanlandschap op het nieuwe land.

Toch begint het al aardig groen te worden.

Want het staat helemaal vol met moerasandijvie.

Ach een klein kluutje en zijn moeder gaat er een tijdje vandoor, even rust voor haar/hem.

Niet gek dat er al korenbloemen staan, ze zijn prachtig.

Dit is de moerasandijvie van dichtbij.

Vanuit de kijkhut ‘Lepelaar’ zie ik heel wat casarca’s, vind ik geweldig. Veertig jaar geleden zag ik zo’n eend in het Noordzeekanaal zitten, daarna nooit meer gezien. Het schijnt dat ze hier ruien.

Iemand zegt dat er een boerenzwaluw voor de hut zit, maar ik zie hem niet. Ik hang mijn fototoestel uit de kijkpost en gok dat ik hem op de foto kan krijgen en dat lukt aardig.

Eindelijk eens het goudknopje van dichtbij kunnen fotograferen.

Copulerende strekspinnen: dus spinnen hebben het eiland al wel veroverd. Sony A77ii 18-55mm

Een hoefbladvedermot zou kunnen kloppen, want er staat genoeg klein hoefblad.

Jammer dat we alweer richting de Willem Barentsz moeten, want half 6 vertrekt die weer.

Toch nog een mooi plaatje van grote klaprozen.

Het wordt weer iets bewolkt en dat geeft een heel bijzondere sfeer over het water.

Ook machtig mooi die zonnenstralen.

Op de heenweg zijn we natuurlijk ook langs dit beeld gevaren. Het staat er vanwege de Exposure 2010.

In Lelystad ga ik wat eten op een terras. Daarna nog een tijdje op de bus wachten en ondertussen de vogels fotograferen die gebruik maken van de gierzwaluwnesten. Een spreeuw gaat naar binnen en buiten en een huismus, waarbij hij zijn staart als steun gebruikt.

Poelruit

Zondag 9 juni 2019
Bij het Kennemermeer staat de hokjespeul nog niet in bloei, de blaassilene die er bij staat wel.

Er zijn gigantische ‘kunstwerken’ geplaatst op de parkeerplaats.

Ik zie 2 goudvinken vliegen, ik weet niet waar ze landen en geef het op. Ik hoor al een maand lang de (tuin)fluiter hier, helaas nog niet één keer kunnen zien. Dan ga ik maar insecten zoeken. Ik heb bijna een vergrootglas nodig voor deze knutjes.

Ik kom Anneke tegen en terwijl we staan te praten wijst ze moeraszoutgras aan, daar ben ik natuurlijk heel blij mee.

Wilgenhaantjes zijn best klein.

Tussen het riet staat blauw glidkruid.

Dat is in de buurt van poelruit, dat nu bloeit.

Een wegslak op het pad.

Futekes

Zaterdag 8 juni 2019
Met de trein naar Bovenkarspel kom ik langs de weilanden in de buurt van Purmerend, heerlijk die ruimte daar.

Wandelend naar de jarige job wandel ik over de brug over het water waar ik vroeger nog geschaatst heb.

Op de heenweg zag ik al deze fuutjes, nu zijn ze samen met beide ouders. Er staat wel een straffe wind.

Feestje asiel

Zaterdag 25 mei 2019
Mijn jarenlange poepschepervaring bij het asiel heeft geholpen om eerste te worden bij het drollenvangen met een hengeltje. Het was een hele leuke avond met leuke spelletjes.

Dialoogdag

Woensdag 15 mei 2019
’s Morgens kan ik nog de vlinderroute langs de spoorlijn lopen. Even kijken of de stokroossnuitkevertjes in de stokrozen zitten. Ja hoor, heel herkenbaar aan die hele lange snuit, maar klein dat ze zijn!

In de Hortus in Amsterdam is dit jaar de dialoogdag. Dat is lopend goed te doen vanaf het CS-station, daarbij kom ik langs het scheepvaartmuseum.

Ondanks dat er een hele grote groep mee gaat met de excursie door Amsterdam is de gids heel goed te volgen en het is heel interessant. Bij het begin zien we al een tong- en een steenbreekvaren op de muur van de poort.

Op het bijenvoer zitten meer honingbijen dan wilde bijen. Toch een beetje jammer.

We krijgen wat te eten, heel apart, ik weet niet wat het is.

Wies geeft een hele leuke rondleiding in de Hortus. Links staat de Anna Paulowna-boom.

Even mijn neus snuiten met de zakdoekjes van de zakdoekjesboom.

Dat de bekerplanten zulke mooie bloemen kan hebben wist ik niet.

Nimf cicade

Zaterdag 11 mei 2019
Een leuk beestje op de achterdeur. Een nimf van Issus muscaeformis, een nietvliegende cicade en is te vinden op eiken, beuken, hazelaars en andere bomen. Hoe deze nimf dan bij mij in de tuin belandde is voor mij een raadsel.

Moppie vindt aandacht heerlijk.

De foto-opdracht van vandaag is: ‘hoog standpunt’. Ik leg een speelgoedmuisje op de grond en ga op een stoel staan alsof ik bang ben voor een muis en dan komt Moppie zich er ook nog mee bemoeien. Deze foto is wel gekozen tussen andere foto’s die ‘opvielen’.

Glasvogel

Dinsdag 7 mei 2019
De opdracht van de foto-7-daagse is vandaag nat. Omdat ik mijn eigengemaakt glasvogel nog eens in het zonnetje wil zetten giet ik er water overheen en maak een foto.

’s Avonds ga ik nog eens naar ’t Wed omdat daar jonge vosjes zouden zitten. Er zitten veel rupsen op de balken van de fietsenstalling, o.a. van de grote wintervlinder.

Weer zijn de vosjes de hort op.

Aardhommel

Zondag 5 mei 2019
De Foto7daagse is weer begonnen. Het thema van vandaag is ‘Transport’. Deze foto heb ik ingezonden met de tekst: De hommels vergaren stuifmeel aan hun achterpoten en zorgen zo voor transport naar hun nest.

Wat hebben we toch een mooi uitzicht op het Noordzeekanaal vanuit huis. Prachtig als die cruiseschepen weer voorbij komen.

Bij de bouw van de nieuwe grote sluis zijn er heel wat hijskranen in gebruik. De zonnestralen torenen daar wel bovenuit.

Uitje badminton

Vrijdag 19 april 2019
Met de badmintonners met partners drinken we koffie aan het Spaarne met uitzicht op het Teylers museum.

We doen een hofjeswandeling met gids van het Gilde. Heel interessant.

Daarna eten we wat bij dezelfde gelegenheid als de koffie. Daar in de buurt is een startlijn voor het begin van de wandeling naar Santiago de Compostela en ik stap over de lijn en wandel tot ik weer bij de anderen ben. Ik zeg dat ik een begin heb gemaakt met de wandeling naar Santiago, ook al is dat nog maar 100 meter.

Het is prachtig weer om door te fietsen naar de jonge lepelaartjes. Goh, wat zijn ze al gegroeid.

Met die leuke snaveltjes.

Trotse moeder eend met pulletjes in de Heksloot.

Wat toch een skatje.

En nog zo’n droppie.

Op het landje van Gruijters loopt een kleine plevier, makkelijk te herkennen aan zijn gele oogring.

Ook daar heeft een moedereend een heel gezinnetje.
Bij het landje van Gruijters sta ik een tijd te luisteren naar de snor die zich luid en duidelijk laat horen, helaas komt hij niet tevoorschijn.

Flamingo’s

Dinsdag 19 maart 2019
Een hele onderneming met de fiets naar het station, dan met de trein, metro en bus, maar ik heb het er voor over om eens de flamingo’s te zien. Daarvoor ga ik naar Grevelingen. Vanaf Nieuwe-Tonge loop ik het laatste stuk. Ik kom langs molen d’Oranjeboom.

Langs het water van Grevelingen is plaats genoeg voor windmolens.

Ook hier honderden brandganzen.

En dichterbij lopen ze parmantig te paraderen.

In de verte zie ik al het roze van de flamingo’s en ik heb bijna de neiging om er naar toe te hollen. Dat is niet nodig want ze blijven daar nog wel even zitten vandaag. Ze zijn goed te zien.

Dat verwacht je toch niet in Nederland.

Nou moet ik natuurlijk niet verwachten dat ze vlak voor mijn neus zitten, toch ben ik heel blij met mijn foto’s.

Op het IJmuidense strand zijn we al blij met een paar takjes Japans bessenwier, hier ligt het lagendik op het strandje. Ik zie dat het hier in het water groeit.

Op deze foto kan je zien waarom ze zo’n gekke snavel hebben. Ze filteren het water met de bovenkant van de snavel.

Ik volg een tureluur die over het water aan komt vliegen en dan gaat hij daar een beetje herrie staan maken.

Ik tel hier 7 flamingo’s. Vorige week zaten er 50, de meeste zijn dus al vertrokken naar Duitsland waar ze broeden.

En de brandganzen blijven maar over vliegen.

De flamingo’s hebben exotische kleuren.

Ik ga naar de andere kant van het haventje kijken of daar nog wat zit, dan zie ik opeens 3 flamingo’s daar vandaag over vliegen, die gaan naar de andere 7 toe. Wat een gelukkie, alleen jammer dat ik ze net niet op de foto kon krijgen vlak voordat ze landen, want toen zag ik de kleuren heel goed in hun gespreide vleugels.

Ja hoor, daar heb je ze weer, de brandganzen.

Ik loop weer terug naar de plek waar de flamingo’s goed te zien zijn. Ze zitten wat verder weg met wat meer tegenlicht. Leuk is dat ze nu in een klein laagje water staan zodat de poten goed te zien zijn en ze hun nek lang moeten maken. Op de achtergrond lepelaars, meeuwen, een middelste zaagbek, links in het water een meerkoet en rechts een kokmeeuw.

Op het voetpad liggen meerdere muiltjes, die zullen wel door de vogels daar gedropt zijn.

Wat een ruimte hier.

Publiciteit

Zaterdag 9 maart 2019
Ik heb een prijs gewonnen met mijn foto van de 2 parende strandkrabben in het blad Natura van de landelijke KNNV. Met mijn tekst: “Tijdens een inventarisatie op het strand zag ik iets uit het zand steken. Bij het uitgraven zag ik dat het parende strandkrabben waren. Heel bijzonder, want dat heb ik nog nooit eerder gezien op het strand.” Foto van 29 oktober 2018

Ook een foto van mij op Facebook bij de Vlinderstichting met de tekst: “Wist je dat kleine vossen een heus liefdesritueel hebben? Het mannetje verdedigt een territorium, meestal in de buurt van een flinke bos brandnetels. Als er een vrouwtje langs komt, achtervolgt hij haar tot ze gaat rusten. Dan gaat hij achter haar zitten en raakt haar vleugels met zijn antennes aan (dat zie je op de foto). Pas als zij hem ook leuk vindt begint de paring. Die is een stuk stiekemer: meestal aan de onderzijde van een brandnetelblad. Met dank aan Alie Postma voor de foto.”
Leuk, dat wist ik dus niet.
(De foto is van 8 maart 2014)

Strandtekening

Donderdag 14 februari 2019
Vanaf de pier zie ik een roodhalsfuut en vanaf het strand vliegen de drieteenstrandlopertjes naar de pier. Niet scherp helaas, maar zo mooi met die weerspiegeling.

O, wow, ze gaan weer een strandtekening maken, maar ze zijn nog maar net begonnen.

Omdat ik wil weten wat ze gaan maken ga ik een rondje om. Bij het gebouwtje van de parkeerautomaat van het Kennemermeer ga ik kijken naar mossen en korstmossen. Hier en daar plukjes gewoon muursterretje.

Nog mooier is het korstmos schotelmos. Het groeit op de voegen en dit is dus maar 1 cm hoog!

Ik loop een rondje Kennemermeer waar wat brilduikers en meerder tafeleenden en kuifeenden zitten. Daarna ga ik terug naar de pier. Ze schieten al op met de strandtekening, nu wil ik zeker zien als hij klaar is, daarom ga ik nog even de pier op.

Tjonge, tref ik het even, een grijze zeehond op een pierblok, hij ligt daar lekker in de zon en moet steeds gapen.

Dan ziet hij opeens mij.

En denkt dan: O, nee, daar heb haar weer.

Dan maar gewoon even lekker rekken en strekken.

De twee mannen zijn klaar met de strandtekening en laten een drone er boven vliegen om de tekening te filmen.

Biesbosch

Zondag 3 februari 2019
Met mijn keuzedagkaart van de NS ga ik naar Dordrecht en huur daar een OV-fiets. Ik was van plan een rondje te fietsen ten noorden van de Nieuwe Merwede. Als ik bij het beginpunt aan kom zie ik daar net de pont naar de Biesbosch liggen en daar stap ik op, dat wordt dus een rondje Biesbosch!

Eerst zie ik al kuifeenden, futen en een dodaarsje en ook een sperwer die opvliegt van de brug waar ik op sta. Jammer dat je zoiets altijd pas door hebt al ze opvliegen. Bij een volgende brug zitten een paar nonnetjes, daar kan ik een aardige foto van maken, voor mijn doen dan, want bijna nooit dichtbij genoeg.

Vanaf een hoge vogelkijkhut zie ik alleen maar grauwe ganzen. Een gelukkie dat er net een grote zilverreiger aan komt vliegen.

Is dit nou een schapenpad of toch een fietspad?

Biesbosch-bomen.

Bij een brug staan mensen door telescopen te gluren. Ze zeggen dat er ransuilen zitten. Ik dacht dat ze zeiden in de bomen in de verte, maar ze zitten in het riet langs de sloot. Vijf stuks.

Ik krijg de foto’s niet echt scherp, maar deze gaat wel. Tsja, het is de eerste keer dat ik ze zie.

En daar zitten de andere drie.

Onderweg sta ik nog even met een vrouw te praten die net een klapekster heeft gezien en dan ziet ze in de verte ook nog de zeearend vliegen. Ze zegt dat als ik richting bezoekerscentrum ga dat ik hem daar misschien nog kan zien, daar heeft hij een nest. In het bezoekerscentrum neem ik koffie en een heerlijke cheesecake. Daarna ga ik lopend de brug over en volg een modderig voetpad. Daar staat ergens een kunstwerk, dat heeft wel wat.

Ik sta met een man te praten bij een groot stuk water. Het valt ons op dat hier wel heel weinig vogels zitten. Ik zie er maar één! Vanmorgen een wolkeloze blauwe hemel, nu toch pittig bewolkt, gelukkig met weinig wind.

Dat maakt de weerspiegeling in het water juist zo mooi.

Het wandelpad is een graspad, helaas wel heel erg nat en modderig.

Ik kom terug bij het bezoekerscentrum, want daar staat mijn OV-fiets.

Zulke wolken heb ik nog nooit gezien. Het zijn geen zonnestralen, want de zon staat achter me. Ik vind het heel bijzonder.

Ook het licht is fantastisch. Enkele mensen stappen uit de auto om te fotograferen.

Het was een prachtige dag, dat heb ik goed uitgezocht!

Sluisdeur

Zondag 20 januari 2019
Lekker fietsen door de Houtrakpolder tot de Houtrakbeemden. Wat een smienten vliegen daar! Vast een roofvogel in de buurt.

De Westhoffplas is nog niet helemaal dichtgevroren, daar profiteren de bergeenden, smienten en wilde eenden van.

Als ik langs het Noordzeekanaal fiets komt net de grote sluisdeur voorbij. Die is bestemd voor de nieuwe grote sluis, wat een gigaproject is, waar wij vanuit ons huis zicht op hebben.

2019

Dinsdag 1 januari 2019
Het nieuwe jaar is weer ingeluid met vuurwerk.

Er is een bultrug dicht bij de pier gespot gister en dat wil ik natuurlijk ook zien. Het waait behoorlijk en het verbaast me dat de pier open is. Ik denk dat deze noordzeekrab zelfs met een golf water op de pier is gesmeten. Sony A68 400mm

De golven klappen huizenhoog op de pier. Ik krijg 3x een hoos over me heen als ik op de pier fiets.

Jammer dat het niet zo spectaculair is bij de noordpier.

Nog minder spectaculair is dat ik de bultrug niet gezien heb.

Hortus Verlicht

Donderdag 27 december 2018
Met Hanneke ga ik een avondje op stap in Amsterdam en pakken nog een paar kunstwerken van Amsterdam Lightfestival mee.

Mooie verlichting in de Hortus, vooral in de kas met die hele hoge planten.