Aardhommel

Zondag 5 mei 2019
De Foto7daagse is weer begonnen. Het thema van vandaag is ‘Transport’. Deze foto heb ik ingezonden met de tekst: De hommels vergaren stuifmeel aan hun achterpoten en zorgen zo voor transport naar hun nest.

Wat hebben we toch een mooi uitzicht op het Noordzeekanaal vanuit huis. Prachtig als die cruiseschepen weer voorbij komen.

Bij de bouw van de nieuwe grote sluis zijn er heel wat hijskranen in gebruik. De zonnestralen torenen daar wel bovenuit.

Uitje badminton

Vrijdag 19 april 2019
Met de badmintonners met partners drinken we koffie aan het Spaarne met uitzicht op het Teylers museum.

We doen een hofjeswandeling met gids van het Gilde. Heel interessant.

Daarna eten we wat bij dezelfde gelegenheid als de koffie. Daar in de buurt is een startlijn voor het begin van de wandeling naar Santiago de Compostela en ik stap over de lijn en wandel tot ik weer bij de anderen ben. Ik zeg dat ik een begin heb gemaakt met de wandeling naar Santiago, ook al is dat nog maar 100 meter.

Het is prachtig weer om door te fietsen naar de jonge lepelaartjes. Goh, wat zijn ze al gegroeid.

Met die leuke snaveltjes.

Trotse moeder eend met pulletjes in de Heksloot.

Wat toch een skatje.

En nog zo’n droppie.

Op het landje van Gruijters loopt een kleine plevier, makkelijk te herkennen aan zijn gele oogring.

Ook daar heeft een moedereend een heel gezinnetje.
Bij het landje van Gruijters sta ik een tijd te luisteren naar de snor die zich luid en duidelijk laat horen, helaas komt hij niet tevoorschijn.

Flamingo’s

Dinsdag 19 maart 2019
Een hele onderneming met de fiets naar het station, dan met de trein, metro en bus, maar ik heb het er voor over om eens de flamingo’s te zien. Daarvoor ga ik naar Grevelingen. Vanaf Nieuwe-Tonge loop ik het laatste stuk. Ik kom langs molen d’Oranjeboom.

Langs het water van Grevelingen is plaats genoeg voor windmolens.

Ook hier honderden brandganzen.

En dichterbij lopen ze parmantig te paraderen.

In de verte zie ik al het roze van de flamingo’s en ik heb bijna de neiging om er naar toe te hollen. Dat is niet nodig want ze blijven daar nog wel even zitten vandaag. Ze zijn goed te zien.

Dat verwacht je toch niet in Nederland.

Nou moet ik natuurlijk niet verwachten dat ze vlak voor mijn neus zitten, toch ben ik heel blij met mijn foto’s.

Op het IJmuidense strand zijn we al blij met een paar takjes Japans bessenwier, hier ligt het lagendik op het strandje. Ik zie dat het hier in het water groeit.

Op deze foto kan je zien waarom ze zo’n gekke snavel hebben. Ze filteren het water met de bovenkant van de snavel.

Ik volg een tureluur die over het water aan komt vliegen en dan gaat hij daar een beetje herrie staan maken.

Ik tel hier 7 flamingo’s. Vorige week zaten er 50, de meeste zijn dus al vertrokken naar Duitsland waar ze broeden.

En de brandganzen blijven maar over vliegen.

De flamingo’s hebben exotische kleuren.

Ik ga naar de andere kant van het haventje kijken of daar nog wat zit, dan zie ik opeens 3 flamingo’s daar vandaag over vliegen, die gaan naar de andere 7 toe. Wat een gelukkie, alleen jammer dat ik ze net niet op de foto kon krijgen vlak voordat ze landen, want toen zag ik de kleuren heel goed in hun gespreide vleugels.

Ja hoor, daar heb je ze weer, de brandganzen.

Ik loop weer terug naar de plek waar de flamingo’s goed te zien zijn. Ze zitten wat verder weg met wat meer tegenlicht. Leuk is dat ze nu in een klein laagje water staan zodat de poten goed te zien zijn en ze hun nek lang moeten maken. Op de achtergrond lepelaars, meeuwen, een middelste zaagbek, links in het water een meerkoet en rechts een kokmeeuw.

Op het voetpad liggen meerdere muiltjes, die zullen wel door de vogels daar gedropt zijn.

Wat een ruimte hier.

Publiciteit

Zaterdag 9 maart 2019
Ik heb een prijs gewonnen met mijn foto van de 2 parende strandkrabben in het blad Natura van de landelijke KNNV. Met mijn tekst: “Tijdens een inventarisatie op het strand zag ik iets uit het zand steken. Bij het uitgraven zag ik dat het parende strandkrabben waren. Heel bijzonder, want dat heb ik nog nooit eerder gezien op het strand.” Foto van 29 oktober 2018

Ook een foto van mij op Facebook bij de Vlinderstichting met de tekst: “Wist je dat kleine vossen een heus liefdesritueel hebben? Het mannetje verdedigt een territorium, meestal in de buurt van een flinke bos brandnetels. Als er een vrouwtje langs komt, achtervolgt hij haar tot ze gaat rusten. Dan gaat hij achter haar zitten en raakt haar vleugels met zijn antennes aan (dat zie je op de foto). Pas als zij hem ook leuk vindt begint de paring. Die is een stuk stiekemer: meestal aan de onderzijde van een brandnetelblad. Met dank aan Alie Postma voor de foto.”
Leuk, dat wist ik dus niet.
(De foto is van 8 maart 2014)

Strandtekening

Donderdag 14 februari 2019
Vanaf de pier zie ik een roodhalsfuut en vanaf het strand vliegen de drieteenstrandlopertjes naar de pier. Niet scherp helaas, maar zo mooi met die weerspiegeling.

O, wow, ze gaan weer een strandtekening maken, maar ze zijn nog maar net begonnen.

Omdat ik wil weten wat ze gaan maken ga ik een rondje om. Bij het gebouwtje van de parkeerautomaat van het Kennemermeer ga ik kijken naar mossen en korstmossen. Hier en daar plukjes gewoon muursterretje.

Nog mooier is het korstmos schotelmos. Het groeit op de voegen en dit is dus maar 1 cm hoog!

Ik loop een rondje Kennemermeer waar wat brilduikers en meerder tafeleenden en kuifeenden zitten. Daarna ga ik terug naar de pier. Ze schieten al op met de strandtekening, nu wil ik zeker zien als hij klaar is, daarom ga ik nog even de pier op.

Tjonge, tref ik het even, een grijze zeehond op een pierblok, hij ligt daar lekker in de zon en moet steeds gapen.

Dan ziet hij opeens mij.

En denkt dan: O, nee, daar heb haar weer.

Dan maar gewoon even lekker rekken en strekken.

De twee mannen zijn klaar met de strandtekening en laten een drone er boven vliegen om de tekening te filmen.

Biesbosch

Zondag 3 februari 2019
Met mijn keuzedagkaart van de NS ga ik naar Dordrecht en huur daar een OV-fiets. Ik was van plan een rondje te fietsen ten noorden van de Nieuwe Merwede. Als ik bij het beginpunt aan kom zie ik daar net de pont naar de Biesbosch liggen en daar stap ik op, dat wordt dus een rondje Biesbosch!

Eerst zie ik al kuifeenden, futen en een dodaarsje en ook een sperwer die opvliegt van de brug waar ik op sta. Jammer dat je zoiets altijd pas door hebt al ze opvliegen. Bij een volgende brug zitten een paar nonnetjes, daar kan ik een aardige foto van maken, voor mijn doen dan, want bijna nooit dichtbij genoeg.

Vanaf een hoge vogelkijkhut zie ik alleen maar grauwe ganzen. Een gelukkie dat er net een grote zilverreiger aan komt vliegen.

Is dit nou een schapenpad of toch een fietspad?

Biesbosch-bomen.

Bij een brug staan mensen door telescopen te gluren. Ze zeggen dat er ransuilen zitten. Ik dacht dat ze zeiden in de bomen in de verte, maar ze zitten in het riet langs de sloot. Vijf stuks.

Ik krijg de foto’s niet echt scherp, maar deze gaat wel. Tsja, het is de eerste keer dat ik ze zie.

En daar zitten de andere drie.

Onderweg sta ik nog even met een vrouw te praten die net een klapekster heeft gezien en dan ziet ze in de verte ook nog de zeearend vliegen. Ze zegt dat als ik richting bezoekerscentrum ga dat ik hem daar misschien nog kan zien, daar heeft hij een nest. In het bezoekerscentrum neem ik koffie en een heerlijke cheesecake. Daarna ga ik lopend de brug over en volg een modderig voetpad. Daar staat ergens een kunstwerk, dat heeft wel wat.

Ik sta met een man te praten bij een groot stuk water. Het valt ons op dat hier wel heel weinig vogels zitten. Ik zie er maar één! Vanmorgen een wolkeloze blauwe hemel, nu toch pittig bewolkt, gelukkig met weinig wind.

Dat maakt de weerspiegeling in het water juist zo mooi.

Het wandelpad is een graspad, helaas wel heel erg nat en modderig.

Ik kom terug bij het bezoekerscentrum, want daar staat mijn OV-fiets.

Zulke wolken heb ik nog nooit gezien. Het zijn geen zonnestralen, want de zon staat achter me. Ik vind het heel bijzonder.

Ook het licht is fantastisch. Enkele mensen stappen uit de auto om te fotograferen.

Het was een prachtige dag, dat heb ik goed uitgezocht!

Sluisdeur

Zondag 20 januari 2019
Lekker fietsen door de Houtrakpolder tot de Houtrakbeemden. Wat een smienten vliegen daar! Vast een roofvogel in de buurt.

De Westhoffplas is nog niet helemaal dichtgevroren, daar profiteren de bergeenden, smienten en wilde eenden van.

Als ik langs het Noordzeekanaal fiets komt net de grote sluisdeur voorbij. Die is bestemd voor de nieuwe grote sluis, wat een gigaproject is, waar wij vanuit ons huis zicht op hebben.

2019

Dinsdag 1 januari 2019
Het nieuwe jaar is weer ingeluid met vuurwerk.

Er is een bultrug dicht bij de pier gespot gister en dat wil ik natuurlijk ook zien. Het waait behoorlijk en het verbaast me dat de pier open is. Ik denk dat deze noordzeekrab zelfs met een golf water op de pier is gesmeten. Sony A68 400mm

De golven klappen huizenhoog op de pier. Ik krijg 3x een hoos over me heen als ik op de pier fiets.

Jammer dat het niet zo spectaculair is bij de noordpier.

Nog minder spectaculair is dat ik de bultrug niet gezien heb.

Hortus Verlicht

Donderdag 27 december 2018
Met Hanneke ga ik een avondje op stap in Amsterdam en pakken nog een paar kunstwerken van Amsterdam Lightfestival mee.

Mooie verlichting in de Hortus, vooral in de kas met die hele hoge planten.

Amsterdam Lightfestival

Woensdag 19 december 2018
Met Thijs heb ik afgesproken in het stationsgebouw van het Centraal bij de piano. Gezellig samen een avondje op stap.

Aan de westkant van de stad zijn 4 objecten waarvan we er 3 vinden! Grappig dat die lippen uit de verte echt lippen zijn, maar als we dichterbij komen is het 3D.

De lippen dobberen in het IJ.

Als het licht op de snaren vallen worden ze ook geprojecteerd op de woonboten en de huizen er achter.

Gekantklost huisje ?

Paardenbloempluisjes in the night.

Blauw bloed stroomt door de aders.

Geïnspireerd door Vincent van Gogh. Starry night.

De grote spin bestaat uit kleinere spinnen.

Het meest spectaculaire object. Het staat tegenover de Hortus. De lichtjes veranderen van kleur en maken allerlei figuren. Heel mooi gedaan.

We hebben de route gevolgd en hebben een aardig stuk gelopen. Ondertussen nog gegeten bij Koh-I-Noor. We zijn bijna bij het eindpunt, waar nog wat bruggen verlicht zijn.

Ik had mijn spiegelreflex Sony A68 op nachtstand gezet en op diafragmavoorkeur. Bij de nachtstand was de ISO steeds heel hoog en werden de foto’s te licht. Op de handmatige stand had ik de ISO op 400 en maakte ik gebruik van brugleuningen voor stabilisatie en de foto’s vallen mij 100% mee.

Noord-Zuid-lijn

Dinsdag 18 december 2018
Met Nico als gids ga ik vandaag de Noord-Zuid-lijn verkennen. Met de dubbeldekker naar Zuid, best snel, ook al is het een eind rijden. We willen bij alle stations uitstappen. Bij de Pijp zie ik dat de roltrap heel diep naar beneden gaat, maar waar die begint is niet duidelijk. Bij de Vijzelgracht is het niet zo diep, toch wel indrukwekkend.

Op de muren van het Rokin zijn afbeeldingen ingelegd en precies in mijn straatje: een libel en een badmintonracket.

Een hond en een kat.

Een garnaal en een vlinder. Toeval?

Station Noord is het mooist met die vloertekeningen. Heel eenvoudig en toch zo herkenbaar! Een kerkuil.

Mooie kop van een fuut.

De kluut.

Zwaluw op vliegenjacht.

De hele vloer is volgetekend. Ondanks dat er over gelopen wordt ziet het er heel gaaf uit.

Ach gossie.

De brandganzen.

Met de bus gaan we van Noord naar Zaandam. Gezellige winkelstraat hier. Die gebouwen zijn wel maf.

Filmploeg

Maandag 17 december 2018
Bij de excursie van de KNNV komt vandaag een filmploeg voor opnames voor het Anjerfonds. Dat was leuk, het is voor de collecte van mei volgend jaar.

We kijken wat voor vogels er op de plas zitten. Iemand zegt dat ze een witte vogel met oranje poten aan de overkant tussen het riet ziet zitten. Ik neem een foto met mijn Canon en dan zie ik op het schermpje dat het een plastic zak is. Hilariteit alom.
We gaan naar het strand. Daar vindt Hanneke een heel mooi gekleurde tere platschelp en ernaast ligt een zaagje.

Het apenhaar is vandaag in hoopjes verdeeld, vorige keer was het een aangesloten massa. Het strand zelf was heel bijzonder van kleur bij de eblijn.

Notenkraker

Dinsdag 4 december 2018
Het is wel heel aantrekkelijk om naar de notenkraker in Wageningen te gaan. Zoveel mooie foto’s voorbij zien komen op Facebook. Hij schijnt heel dichtbij te zitten. Ik heb nog een vrij-reizen-kaart en rij naar Ede-Wageningen en huur daar een fiets. Ik kom ook door Bennekom waar Beppie en Haas naar toe zijn gegaan en ik zou ze nog heel graag willen zien, maar ik heb geen adres. Ik fiets weer verkeerd en via een omweg kom ik er toch, want ik zie daar heel veel fotografen staan. Helaas moet ik nog anderhalf uur wachten voor de notenkraker op komt dagen. Ik loop een rondje en dan zie ik de fotografen driftig bezig.

Ja hoor, hij zit op het balkon en steelt pinda’s uit de pindanetjes. Als hij maar van de pepertjes af blijft.

Daarna vliegt hij naar de boom waar hij uitgebreid zit te poetsen.

Een fotograaf legt nootjes op een tak, wat natuurlijk heel mooi is voor foto’s als hij daar op gaat zitten.

En ja, dan kan je hem van heel dichtbij fotograferen.

Wat een leuk beest. Ik ben heel blij dat ik er toch naar toe ben gegaan.

Heel parmantig en helemaal niet bang.

Hij vliegt naar het graslandje er achter. Alle fotografen er achteraan. Toch is het gras daar nog niet veel belopen zie ik aan de spinnenraggen.

Hij komt uit Siberië en eet daar normaal hazelnoten en zaden van dennenappels. Hij verzamelt heel wat in zijn krop en verstopt ze dan. Hij is een wintervoorraad aan het aanleggen. Noten in het gras en een blaadje er overheen.

Ik sta er niet alleen, nog een stuk of 25 fotografen staan daar op het grasveldje. Dat komt ook omdat het vandaag heel mooi weer is.

Op de fiets ben ik bijna bij het station, zie daar de Enka-fabriek en ga die kant even op voor een foto voor Nico. Een man vraagt of ik de weg kwijt ben en dan krijg ik uitleg over de Enka-fabrieken, dat er een muur staat en daarachter komt nieuwbouw en dat er nog 2 zoutsilo’s stonden, waar nu ook nieuwbouw staat.

In de trein bij station Amsterdam CS krijg ik nog een stukje mee van Amsterdam Light festival. Leuk gedaan.

Zeearend

Donderdag 22 november 2018
Met mijn vrij-reizen-kaart trein ik naar Harderwijk. Daar huur ik een OV-fiets om naar natuurgebied Harderbroek te gaan, waar een zeearend (of 2) moet zitten. Na het aquaduct kom ik langs water waar veel kuifeenden zitten.

Enkele krooneenden (met een kuifje ertussen).

Drie vliegende kuifeenden.

Daar sta ik dan, heel dicht bij het gebied waar ik in wil, maar overal verboden-toegang-borden.

Dit water heet Wolderwijd, waar wel 1000 meerkoeten zitten en even verderop nog eens 1000 tafel- en kuifeenden.

Al aardig wat grote zilverreigers gezien. Deze vliegt mee met de grauwe ganzen.

Ik fiets om het gebied heen in de hoop om ergens nog een glimp van de zeearend op te kunnen vangen. Ik ga nog een stukje onder de N305 door, daar nog even gelopen in Hoge Vaartbos, nou ja bos … een stukje van 100 meter, daar houdt het al weer op. Daarom ga ik terug en kom weer door het tunneltje.

Opeens vliegen er honderden kolganzen en grauwe ganzen op. Een hele sliert naar links en een hele sliert naar rechts.

Als ik bijna het hele rondje gemaakt heb kom ik toch nog een ingang tegen. Daar staat een mooie kijkhut en ik zie de zeearend. Hij zit zo ver weg, dat het net zo goed een kip had kunnen zijn. Ik ga naar de andere kijkhut ik dacht dat die dichter bij de zeearend zou zijn. Helaas, het is meer een kunstobject dan een kijkhut. Het bestaat uit strobalen, met 1 klein kijkgaatje waar je alleen riet ziet.

Ik ga terug naar de mooie hoge hut, dan blijf ik daar tot een uur of 4, of dat de zeearend voorbij komt vliegen.

Veel kieviten vliegen op bij de zeearend (zie pijl).

En laat hij nu nog opvliegen ook!!!

Wat een gigabeest met zijn grote snavel.

Ik fiets terug door een mooie nieuwbouwwijk van Harderwijk.

In Amersfoort wacht Nico op me, we zouden daar wat gaan eten, maar alles zit daar vol. We gaan door naar Utrecht. Ik heb daar niet echt lekker gegeten. Bij het station is een lichtshow, stelt ook niet veel voor.

Kennemergaarde

Woensdag 7 november 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette ga ik park Kennemergaarde verkennen. Leuk dat we koraalzwammen zien, maar dan ontdekken we er al meer.

Langsteel franjehoeden.

Herfsttinten.

Het park wordt aardig onderhouden, er was heel wat gesnoeid.

In mijn huis zit een jeneverbesspanner, heel misschien heb ik die gisteravond meegenomen van het nachtvlinderen. Of hij is toch hier in de buurt uit de pop gekropen want hij is wel heel erg vers.

Ik zet hem buiten, kan hij daar naar jenever zoeken.

Glanzende houtmieren

Maandag 5 november 2018
Er is weer een excursie van de KNNV en dit keer bij het Koevlak. Marja weet zo veel en wijst ons op groot rimpelmos.

Gele knolamaniet.

Gewimperde aardster.

Er zitten wel heel veel glanzende houtmieren op een boom.

Een paar beter in beeld gebracht.

Glad parelzaad.

Marja zoekt naar sporen van de boommarter en heeft ze gevonden!

We komen langs het Wed.

Heel mooi gebied.

Na een lekkere soep fiets ik over de Zeeweg. In de buurt van de natuurbrug ligt een dode buizerd. Deze natuurbrug heb ik nog niet eerder gezien. Hij is gebouwd als de vleugel van een meeuw.

Bij het Vogelmeer zie ik een zilverreiger naar het zuiden vliegen. Ik waag het er op een kijk bij het Spartelmeer bij de vogelwand en zie hem daar in het water. Hij komt al dichterbij en sluipt langs de blauwe reiger die stoïcijns voor zich uit blijft kijken.

Ik kom langs de volkstuinen in de Herenduinen en daar staat weer zo’n mooie boom met structuren.

Vroege Vogels

Dinsdag 23 oktober 2018
Natuurlijk ben ik veel te vroeg bij het strand voor de opnamen voor Vroege Vogels, dat is maar goed ook, want het wordt wat vroeger dan 4 uur. Ik loop even over 3 uur op het strand om te kijken of er nog iets ligt om over te vertellen, maar er ligt niet veel. Dan ga ik op de uitkijk staan, want ze kunnen bij de strandopgang komen, maar ook vanaf het parkeerterrein. Tien over half vier zie ik ze lopen vanaf het parkeerterrein en ze willen al die strandopgang op lopen. Dan zwaai ik en dat ziet Menno. Na een voorstelrondje gaan we het strand op, maar ik schrik als ik zie dat het water helemaal tot de duinen is gekomen. We moeten zelfs over de duinrand lopen om droge voeten te houden. Daar ligt helemaal niet bijzonders, alleen oud materiaal. Ik dacht dat ik nog wel wat kon vertellen over de vondsten die ik mee heb, maar het waait zo hard dat ik gauw wat uit mijn tas pak, zoals het skelet van het harnasmannetje. Daarna kan ik nog een potje met wulken en wulkeieren laten zien. Aan andere vondsten kom ik niet toe. Het gaat toch anders dan mijn bedoeling was en ik ben heel benieuwd wat ze er van maken. We lopen tot de pier en Menno vraagt of we nog de pier op zullen gaan, maar ik zeg dat de rode vlag wappert, dus mogen we er niet op. Er is nog wel een stuk strand waar we heel veel drieteenstrandlopertjes zien en dat vinden ze wel heel leuk. De cameraman en geluidsman en Susan poseren nog voor een foto die Menno maakt en dan maak ik ook nog een foto.


De geluidsapparatuur wordt afgekoppeld en dat was het na een uur filmen en dan moeten we nog terug lopen. Het wordt 30 november uitgezonden en begint om 19.25 uur.

Schaar strandkrab

Zaterdag 20 oktober 2018
De schaar van een strandkrab ziet er indrukwekkend uit.

Eindelijk een grijze zwemkrab en gewone strandkrab naast elkaar voor vergelijking, alhoewel de achterpoot en de tanden tussen de ogen van de grijze niet zo goed zichtbaar zijn. Grijze heeft een minimaal kortere middentand tussen de ogen, veel meer structuur in het schild en het vierde lid van de zwempoot is langer dan bij de gewone.

Er zijn weer strandraces voor vrachtwagens op het strand. Wel spectaculair.

Ik vind het wel geinig zoals die zilvermeeuw op de bodem staat en de golf zo over zich laat golven.

De jonge zilvermeeuw heeft moeite met een mossel, hij heeft al enkele golven moeten trotseren.

Boekje dagvlinders

Vrijdag 28 september 2018
Vanwege het 25-jarig jubileum van het vlinders tellen ga ik naar de Bavo in Haarlem. Tjonge, wat een gebouw.

Leuk dat Mariek aandacht schenkt aan de glas-in-lood-ramen, want daar zijn vlinders in verwerkt.

De tellers krijgen allemaal een boekje mee, waar ze zelf een stukje in geschreven hebben. Het is een heel mooi boekje geworden. De zaal is helemaal vol en het is een leuke bijeenkomst. Tevreden fiets ik weer naar huis, nu langs de achterkant van de Bavo.

Kunstolifanten

Dinsdag 18 september 2018
Nico en ik gaan met de bus naar Schiphol, waar weer olifanten staan die kunstig beschilderd of bewerkt zijn.






Het is heerlijk weer om op het terras wat te drinken, daarna gaan we in de hal de andere olifanten bekijken.





We gaan ook nog het platform op waar we veel vliegtuigen zien komen en gaan. Het is net alsof ik ook vertrek, maar er staat een oude Fokker 100 waar je in kunt kijken.

Stabrechtse heide

Zondag 16 september 2018
Met de trein ga ik naar Geldrop om van daaruit naar de Stabrechtse hei te wandelen. Toppunt van ironie: een valse Christusdoorn voor de H. Brigidakerk.

Ik loop langs de Rul, een smal riviertje. Onderweg kom ik een plant tegen die ik zo niet herken. Het is radijs.

Er vliegen hier nog zwaluwen, bij ons zijn ze al vertrokken. De hei ziet er hier ook niet zo rooskleurig uit.

Mooie veulens staan hier in de wei.

Ik moet toch weer even de peen dichterbij bekijken. Er zit een kameleon krabspin in die een vliegje te pakken heeft.

Ach wat liggen die kalveren daar lief.

Ik heb het laarzenpad gelopen, waar niet veel aan was. Nu sta ik bij het informatiebord waar ergens een paddenstoelaanwijzing moet staan, maar die is niet te vinden.

Ik ga naar links, het is vrij druk met wandelaars. Franse veldwespen vliegen hier.

Aan het eind van het pad bij een kruising denk ik dat ik toch verkeerd ben gelopen en ga weer terug naar het infobord. Daar ga ik de hei op in de hoop dat het wat kleurig is, maar ik denk het niet. De blauwe lucht geeft de meeste kleur.

Verder is er niet veel aan en zelfs teleurstellend als ik bij een plek kom waar normaal een vennetje was, die is helemaal verdroogd.

Jammer dat de wandeling nu over zo’n klein stuk heide gaat. Het is nog druk met fietsers en wandelaars ook. Ik kom weer op hetzelfde pad terecht waar ik verkeerd was gelopen, dus nu voor de 3e keer dit stuk. Nu ontdek ik wel vliegende mieren, een heel nest.

In de trein naar huis zie ik in de buurt van Den Bosch heteluchtballonnen.

Canadese ganzen

Zaterdag 15 september 2018
Het ene na het andere festival wordt gehouden in Spaarnwoude. Als de jongelui maar feest kunnen vieren, natuur is niet belangrijk. Het treurige is dat het ook vaak in het ene en dan weer in het andere gedeelte gehouden wordt, dus elke keer wordt er een andere plek verruïneerd.

Bij het landje van Gruijters staan de bomen nog van de avondzon te genieten.

Op de weilanden bij Velserbroek staan heel wat Canadese en grauwe ganzen.