Roestbeelden

Zondag 19 juli 2020
Nico zegt dat er nog meer beelden staan langs de Westpoortweg. Lekker weer om te fietsen, dus waarom niet ook die andere beelden te gaan bekijken. Die kop van die apin vind ik geweldig. Echt een uitdrukking van: Kom niet aan mijn kind.

De andere beelden staan wel verder dan de beschilderde olietank.

De stier is niet gauw over het hoofd te zien.

Wat een kunstwerk.

Levensecht.

Hoe krijgt hij het voor elkaar, die Patrick Visser.

De kangoeroe verderop staat niet zo gunstig. Veel lantaarnpalen en verkeersborden zitten een mooie foto in de weg. Zo leuk ook dat kleintje in de buidel.

Allerlei materialen, zoals kettingen en schijven zijn gebruikt.

De berm is ook mooi ingezaaid met beemdkroon.

En lavatera.

Beeld apin met jong

Zondag 12 juli 2020
Weer weinig interessante insecten bij het Vondelkwartier. Ze blijven ook niet erg zitten, behalve deze kustsprinkhaan.

In de sloot er naast heeft een visdiefje een visje te pakken.

Richting Amsterdam fiets ik langs een tarweveld dat een wijds uitzicht biedt.

Nico liet mij foto’s zien van een beeld van een apin, daarom ga ik naar de Westpoortweg en na een tijdje zie ik het beeld en loop er omheen.

Wat een uitdrukking, geweldig.

Prachtig gemaakt van allerlei verroeste spullen.

Bij de Velser tunnel stap ik af omdat ik mooie rode bloemen zie. Daar dichtbij zit een groot koolwitje op een distel.

En die rozerode bloemen zijn van sperziebonen, gek dat die hier staan.

Fort benoorden

Zondag 14 juni 2020
De KNNV Haarlem gaat van alles determineren bij het Fort Benoorden, daar wil natuurlijk ook aan mee doen. Nog voordat ik er ben zie ik boerenzwaluwtjes op een tak, die kans laat ik niet glippen. Wat een enorm lange staart.

Ze zitten vlakbij.

Ik had mijn fiets gauw neergezet en als ik hem weer wil pakken zie ik een sluipwesp op het paaltje. Wat een schoonheid, wel een moeilijke naam: Xiphydria prolongata.

Op het fort is het begroeid en daar kijk ik voornamelijk naar insecten. Uitzicht op de fortgracht en daarachter ligt het landje van Gruijters.

Er staat heel erg veel knoopkruid en daar maken de insecten dankbaar gebruik van zoals deze sintjansvlinder.

Wat ik helemaal geweldig vind is dat ik een wolzwever zie vliegen, het blijkt een Villa hottentotta te zijn (echt waar hoor!).

En dan vind ik ook nog een rups van de sintjansvlinder.

Marja wijst een klein vlindertje aan en ik denk dat het een distelbladroller is, maar daar is hij een beetje te geel voor. Nog leuker is het dat het een kanariepietje is.

Een gladde spieswesp in de bloem van een braam.

Roestbruin kromlijf op een distel.

Waarneming geeft aan dat dit een grote roodoogjuffer is, maar ik heb zo mijn twijfels.

Bij een zanderig stukje barst het van de gladde spieswespjes die daar veel gaatjes hebben gegraven. Ze vangen vliegjes die ze in hun nest leggen voor de nakomelingen. De spieswespjes zijn op zich heel klein.

Het begint te onweren en we gaan naar binnen voor een rondleiding door het fort door Ziegel. Hij wijst een spin aan die daar al lang hangt en beschimmeld is.

Er zijn heel wat tekeningen en schilderijen op de muren aangebracht.

Op de terugweg ga ik weer naar het bruggetje waar de boerenzwaluwen rondvliegen en ze moeten natuurlijk ook poetsen. Sony A68 400mm

De jonge zwaluwtjes zitten bij elkaar op een tak, maar ik heb ze niet één keer gevoerd zien worden, jammer want dan sperren ze die bekjes zo lekker wijd open.

Prachtbeestjes zijn het.

Rieke heertjes

Maandag 25 mei 2020
Een kleine heremietkreeft rent naar een ander heremietkreeftje en dan lijkt het er op alsof ze gaan paren. Het mannetje houdt het huisje van het vrouwtje vast om haar als zijn bezit te beschouwen en zij komt er af en toe uit. Uit het zand verschijnt nog een heremietje die zit in een gevlochten fuikhoornschelp. Omdat ze altijd een eigen huisje hebben worden ze in Zeeland ook ‘Rieke heertjes’ genoemd.

Zouden dit jonge schelpkokerwormen zijn of toch een ander soort? Schelpkokerwormen hebben normaal zo’n borsteltje boven het water/zand uitsteken.

Eindelijk weer eens gorgelpijp gevonden en nog wel bloeiend (roze bolletjes).

Mijn favoriete schelpje, de venusschelp.

Hanneke is mee om te tellen, voorlopig zijn we daar nog niet klaar mee … Een, twee, veel. Enorm veel halfgeknotte strandschelpen de laatste tijd.

We kunnen wel koffie halen in de strandtent, maar mogen het vanwege corona niet opdrinken op het terras, dan gaan we gezellig bij Cornelis zitten en geven hem ook wat te drinken.

Daar in de buurt staat zeewinde, een vrij bijzondere plant.

Strandtekening

Woensdag 25 maart 2020
Weer niets te beleven tot het einde van de pier, toch nog wat als ik weer bij het begin ben: een middelste zaagbekman, toch leuk.

Warempel nog een man: Nicootje zelf.

Ik zou wel honderden foto’s kunnen maken van de duinen zo mooi zijn ze in het echt, alleen vallen de foto’s altijd tegen, maar met de Olympus XZ1 zijn ze nog het mooist van kleur.

Het water dat hier vorige week stond is weggezakt, het zand is opgedroogd en is nu een zoutvlakte.

Je zou zeggen dat het strand altijd wel een beetje hetzelfde is, zand met een afwisselend golfpatroontje. Dat is dus echt elke keer anders. Er zijn veel takken uit de duinen op het strand gewaaid en die vormen nu alweer kleine duintjes.

De jongens van Dutch Beach Art maken weer zo’n prachtige tekening op het strand.

Hier is een afstand houden van 2 meter i.v.m. corona niet zo moeilijk, 200 meter zou ook nog makkelijk gaan 😉

Ik ben benieuwd hoe het er van boven uit gaat zien.

De mannen maken met een drone foto’s van bovenaf en zetten dat op Facebook.

En zo verdwijnt het kunstwerk weer in de eeuwige golven.

Blij ben ik ook met een hele gave wenteltrap.

Prutsnavel

Zondag 22 maart 2020
Er zijn 2 groepjes met kluten. Er komt een motor voorbij die zijn knalpijp laat knallen en alles gaat de lucht in. Giel en Yvonne staan ook te kijken, maar we houden wel afstand i.v.m. corona.

Even later landen ze weer, met de grutto voorop.

Lekkere prutsnavel heeft de grutto.

Kijk de tureluur eens parmantig staan.

Mooi manneke wintertaling.

Ik fiets verder door Spaarnwoude en eindelijk zijn daar de aardhommels die snoepen van de bloesems.

De klimmuur staat daar al jaren in Spaarnwoude. Die ronde schijf kwam in beeld bij het programma van Koot en De Bie (vroeger).

Bomen.

Duinen Heemskerk

Zaterdag 7 maart 2020
Nico en ik gaan naar de begrafenis van lieve, eigengereide Johanna van 93 jaar in Beverwijk.

Daarna fiets ik door naar de waterberging in Heemskerk. Daar zitten wel aardig wat soorten: kieviten, kemphanen, zilvermeeuwen, knobbelzwanen, tureluurs, scholeksters, grauwe ganzen, kokmeeuwen en kluten.

Verder is er niet veel te beleven en ik ga de duinen bij Heemskerk in. Bij de waterbubbel “de kwal” ga ik ook een stukje wandelen.

Daar in de buurt is een uitzichtpunt waar ik ook even ga kijken.

’s Avonds hebben we een verjaardagsfeestje en we wandelen langs de watertoren die verbouwd is tot appartementen, het lijkt me leuk om daar te wonen.

In de krant

Woensdag 4 maart 2020
Toevallig staan ze de Telegraaf uit te delen bij AH, dat treft. Het is een heel leuk artikel geworden met nog meer info dan ik gegeven had, dus Marie heeft zich er wel in verdiept. De foto vind ik ook leuk geworden.
Telegraaf interview schelpen
Eindelijk breekt de zon door als ik terugkom van het asiel waar ik een bange kat heb kunnen knuffelen. Ik ga het weer proberen om de ijsvogel te spotten nu de zon schijnt. Ik sta er 3 kwartier en nu komt er bijna niemand langs, maar ook de ijsvogel laat zich niet zien. Een roodborstje komt wel regelmatig een riedeltje geven.
Roodborst
Deze man kuifeend lijkt wel heel tevreden met zichzelf en gelijk heeft hij.
Man kuifeend
De takken steken mooi af tegen de blauwe lucht.
Bomen lucht

Naardermeer

Woensdag 5 februari 2020
Vanaf station Naarden-Bussum fiets ik naar het Naardermeer, na een half uur kijk ik op Google-maps hoe ver ik ben, maar dan ben ik zelfs het Groote Meer al voorbij zonder dat ik wat gezien heb! Daar zitten veel kolganzen op het weiland, ik kijk goed of er misschien nog een roodhalsgans tussen zit, je weet maar nooit.

Het zijn toch echt alleen maar kolganzen.

Gelukkig kan ik een fietspad volgen die ik op de kaart niet gezien had. Een grote zilverreiger stapt daar statig rond.

Omdat het nog vroeg is fiets ik richting Weesp en daar keer ik om.

Een heuvel in het landschap.

Langs het fietspad staat een grote zilverreiger heel dicht bij het fietspad, maar als ik afstap vliegt hij naar de overkant om aan de slootkant een visje te pakken te krijgen.

Ik zet mijn fiets neer en loop naar een vogelkijkhut, het is een heel modderig pad. Het is mooi fotoweer en het riet weerspiegelt kunstzinnig in het water.

Het is alleen heel jammer dat er op de meren in totaal maar liefst 3 bergeenden zitten en verder helemaal NIETS. Best teleurstellend.

Bij het bezoekerscentrum ga ik ook nog een stuk wandelen naar de uitkijkposten, maar daar zit ook helemaal niks, niemendal, nada. Ik heb nog tijd zat om naar de Naarden vesting te gaan, dat is niet ver hier vandaan en daar ben ik nog nooit geweest.

Ik kan er mooi omheen fietsen.

In Naarden kijk ik of er leuke etenstent is, daar zie ik deze leuke gevel.

Nico is in Hilversum, daar ga ik ook naar toe en daar eten we wat, daarna samen met de trein naar huis.

Verzopen wereld

Woensdag 7 januari 2020
Ik ben speciaal vanavond naar het Amsterdam Lightfestival gegaan omdat het vrijwel windstil zou zijn, dan zouden de weerspiegelingen mooi uit kunnen komen. Helaas regent het ‘lichtjes’ de hele avond en staan er golfjes op het water. VOC-schip De Amsterdam.

The Ice is Melting op Het Scheepvaartmuseum.

Nachttekening de Magere Brug.

Atlantis. Dit kunstwerk vind ik heel mooi bedacht. De hoogste torens van de wereld staan nog boven het water, de rest van de wereld is al onder water door de stijgende zeespiegel.

Neighborhood. Verschillende kledingstukken die de etnische mix in de stad voorstellen.

The Cracks. De Montelbaanstoren (1516).

Big Bang.

Big Bang als het zwaard van Damocles boven Amsterdam.

De Openbare Bibliotheek hoort niet bij het Lightfestival, maar doet net zo hard mee. Wat een gigantische bibliotheek, ik ben er (nodig) even in geweest.

Filmopnames

Maandag 9 december 2019
De hele dag ben ik in de Stadsschouwburg om als figurant op te treden bij de filmopnamen van film “Nummer 10” van Alex van Warmerdam. Het is steeds een uurtje opnames maken en dan een uur wachten. We worden wel goed verzorgd met eten en drinken.

Annet wil nog even voor me poseren. Wat een lief en leuk mens is dat.

Kleinste en grootste

Woensdag 4 december 2019
Met mijn keuzedag ga ik naar Lelystad, huur daar een OV-fiets en ga naar de Oostvaardersplassen. Bij het Buitencentrum zet ik mijn fiets neer en daar zie ik vlak bij een goudhaantje, het kleinste vogeltje van Nederland. Net als ik hem goed in het vizier heb vliegt hij weg. Gelukkig vind ik de staartmeesjes ook heel leuk.

Ik loop naar de vogelkijkhut de Schollevaar om de grootste vogel van Nederland te spotten. Ik dacht dat in die boom vlak bij de hut de zeearend van de week zat die ik op waarneming.nl had gezien.

Aan de andere kant zit de zeearend ook niet. Daar staat veel moerasandijvie.

Heel in de verte zie ik dan toch een zeearend en als hij gaat vliegen hoop ik dat hij deze kant uit komt, helaas blijft hij zo ver weg, maar rechts van hem zie ik er nog een zitten, ik denk een jonger exemplaar.

Er staan heel wat vogelkijkhutten in deze omgeving en ik blijf maar lopen, terwijl mijn hiel al pijnlijker wordt.

Dan heb ik toch nog geluk dat ik een baardmannetje op de foto kan krijgen omdat er een fotograaf staat te fotograferen.

Het zal wel een jong baardmannetje zijn, of een vrouwtje.

Het licht wordt al mooier, ook al is het pas 3 uur.

Nog een groepje paarden in het gouden licht.

En ik spot nog een winterkoninkje.

Het wordt toch wel vroeg donker, nu is dat niet zo erg, want ik moet mijn OV-fiets voor 6 uur inleveren.

Ik spreek met Nico af dat we in Hilversum wat gaan eten, daarbij stap ik over op station Weesp.

Mooie wanden hebben ze daar gemaakt.

We hebben prima gegeten bij RexHilversum, met een heerlijk toetje ‘Sweetiepie_banananana’.

DB-festival

Vrijdag 8 november 2019
Omdat ik vrijwilliger ben bij het asiel mag ik vandaag naar het Dierenbeschermingsfestival. Samen met Laura ga ik met de trein naar Amersfoort. Ik wist niet dat het zo leuk zou worden. De opening is geweldig met 2 dansende mensen en daarachter filmpjes van dieren.

Heel mooi gedaan.

Heel veel interessante lezingen, sommige in de rijtuigen van de Rijtuigenloods.

Ook jongleren en acteren leren.

Saampies met Laura een selfie gemaakt.

En heerlijk vegetarisch eten.

Rups Meriansborstel

Donderdag 10 oktober 2019
Twee knotskronkels (als ik het goed heb) in mijn tuin. Het zijn miljoenpoten.

Ik wil een stukje fietsen omdat ik een tijdje niet meer badmintonnen ga vanwege hielspoor. Ik kom door Velserbeek en daar staan toch veel sombere honingzwammen!

Het gaat hier niet om de stijfsel of misschien klontjeszwam, maar om de prachtige kleuren en structuren in het hout.

Lampenkapjes in het park! De grote bloedsteelmycena.

En een berg zwavelkopjes.

Een grijs plekje neem ik op de foto en dan kom ik later tot de ontdekking dat het ijsvingertjes zijn, hoe leuk is dat!

Een klein paddenstoeltje komt uit een beukennootje. Ik heb nog navraag gedaan naar de naam, helaas alleen onder een microscoop te determineren.

Ik fiets richting Hoogergeest en dan sta ik opeens op mijn rem. Op een boom zie ik een Meriansborstel omhoog klauteren. Geweldig!!!

Ik wijs hem aan mensen aan en terwijl ik sta uit te leggen dat er nachtvlinders zijn die als ei, rups, pop of vlinder overwinteren, valt Merian uit de boom. Daarna vervolgt hij/zij haar weg over de grond.

Ik kijk nog even in de Heksloot, er is niets te zien. Wel heel veel water op de weilanden.

Het is wel aardig weer na al die regen, maar nu begint het al harder te waaien. Ik wilde nog even insecten inventariseren, maar dat wordt niks en ik fiets door naar het Rijkenspark. Ik wil porseleinzwammen op de foto nemen met de zon er achter. Die zwammen die ik zie zitten te hoog, maar ja, ik heb ze wel met de telelens.

Hier staan witte lampjes.

Elfenbankjes met mooie kleuren.

Opeens kom ik langs het kabouterdorp. Ik dacht dat die aan de andere kant van het park was.

Treinstoring

Woensdag 9 oktober 2019
In de trein naar Thijs kom ik langs Zaandam met die mooie gebouwen.

Het is een regenachtige dag en de bliksem is in de leiding van het spoor geslagen, dus de trein rijdt niet terug. Met de bus kan ik naar Hoorn, ook leuk om weer eens door West-Friesland te rijden. Op het traject bij Purmerend zit ik altijd genietend in de trein naar buiten te kijken. Er is al zoveel water gevallen. Veel weilanden staan onder water.

Als ik thuis kom vliegt er nog een buxusmot rond.

Ginkelse heide

Woensdag 28 augustus 2019
De hei moet nu in bloei staan, dus hup naar de Ginkelse hei. Ik stap uit de trein in Ede, maar loop al gelijk verkeerd. Wel leuk dat ik nu langs een mooie muurschilderij kom.

Door de droogte is de hei niet uitbundig paars.

Heel fijn dat hier nog klokjesgentianen staan. Ik heb nog gekeken of er heel misschien eitjes op zitten van het gentiaanblauwtje, maar dat zou wel heel toevallig zijn, niet dus.

Er zijn veel hooibeestjes en kleine vuurvlinders.
Hier staan net zo goed veel Amerikaanse vogelkers. Er staat een grote groep bij elkaar met bessen en daar zitten maar liefst een stuk of 7 atalanta’s op, tot ze een voor een weggejaagd worden door een hoornaar.

Ik heb mijn fototoestel op een paal gezet en de zelfontspanner gebruikt, dat is even rennen en kijken of de foto gelukt is, hihi. Ik gebruik vandaag alleen de Sony A68, maar wissel af en toe van lens (18-55 of 70-400mm). Vandaag loop ik op mijn sandalen en dat bevalt me stukken beter dan die zware schoenen.

Wat leuk dat ik een hond in actie zie bij een grote groep schapen.

Even uithijgen.

De herderin heeft 3 honden bij zich en een ervan draagt tassen, met water neem ik aan. Wat een enorme kudde.

Ik kom door het bos De Sijsselt.

Bij dit pad ben ik linksaf geslagen en ik denk dat ik zo naar station Ede-Wageningen loop.

Helaas zie ik op mijn mobieltje dat ik al verder van het station af ga, maar ik heb geen zin om terug te gaan en ik verwacht zo een pad naar rechts zodat ik over de spoorbaan de andere kant op kan. Verdikkeme, het pad gaat niet naar rechts, maar naar links, toch loop ik door en ga door een tunnel die onder de snelweg loopt. Op Google map zie ik geen afslag over het spoor, dus moet ik dat hele stuk terug en ik heb al zo lang gelopen. Dan zie ik dat er toch een overgang over het spoor is en kan ik aan de andere kant terug naar het station, pff gelukkig, want mijn water is bijna op. Ik heb maar liefst 34.602 stappen gedaan.

België

Donderdag 1 augustus 2019
Lekker ritje met de trein, vanaf Sloterdijk gaat de sneltrein in één keer naar Maastricht. Daar huur ik een OV-fiets en ga richting St. Pietersberg. Onderweg in Maastricht kom ik natuurlijk al mooie plekjes tegen.

Bij een boomgaard hangt een bord dat je daar zelf fruit mag plukken. Dat vind ik wel heel aardig. Ik loop daar een heel tijdje rond op zoek naar insecten, bij de rottende pruimen op de grond zie ik wespen genoeg. Ik pluk 3 pruimen en eet er 2 op, die zijn verrukkelijk. De derde is al half opgevreten, die gooi ik weg.

Ik fiets een stukje en opeens ben ik bij de Sint Pietersberg. Ik zet de fiets op slot en ga daar naar boven. Ik dacht altijd dat het een hele berg zou zijn, maar het is meer een heuvel.

Twee vrouwen vragen of ik een foto van hun wil maken, want dit is het einde van het Pieterpad dat ze hebben gelopen in de loop der jaren. Ze mogen van mij ook een foto maken.

In de nissen van het fort zie ik 2 jonge zwarte roodstaarten. Die ene kan ik mooi in beeld krijgen.

Een bij op een speerdistel.

Na een klein eindje fietsen kom ik al bij de ENCI-groeve uit. Daar sta ik een tijd te kijken want ik hoop daar een oehoe te zien. Ook een andere fotograaf met een telescoop staat te turen, maar niks hoor.

Wel een schitterend gezicht zo.

Er is een uitkijkpunt gemaakt en ik zie beneden schapen lopen.

Vanaf het uitkijkpunt kan je via trappen een heel eind naar beneden lopen.

Zelfs daar waar de schapen lopen mag je wandelen (denk ik).

Ik fiets terug naar waar ik begon bij de ENCI-groeve en ga een heel eind door een bos. Daarna wordt het weer open en in de verte staat het kasteel Cannes.

Ongemerkt ben ik in België beland. Ik ga over de brug die over het Albertkanaal is gebouwd.

Ik wil nog een stukje langs het Albertkanaal fietsen, maar ben toch verkeerd gereden. Ik ga terug en dan kom ik er wel lang. Dan gaat er een weggetje door een bos met een heel smal beekje. Een man staat te kijken naar iets, dan zegt hij iets in het Frans tegen me en ik begrijp dat hij het over beversporen heeft. Hij loopt hier elke dag en heeft niet eerder die sporen gezien zegt hij in het Nederlands.

Ik fiets terug naar Maastricht en kom dan langs het kasteel Cannes. In Maastricht fiets ik een beetje op gevoel richting station en kom opeens langs het Vrijthof.

Bij het station koop ik in een winkel een salade en een flesje en aanvaard de terugreis. Dit heb ik gefietst en gelopen:

Marker Wadden

Vrijdag 14 juni 2019
Waarneming en Natuurmonumenten willen soorten tellen op de Marker Wadden en nodigt mensen daarvoor uit op Facebook. Dat is natuurlijk een geweldig aanbod. Toen ik in de trein zat regende het nog. Om 12 uur varen we vanuit Lelystad uit en dan is het prachtig weer. In de haven ligt de Batavia en er voor zie je een hooverflyer die zijn best doet, maar steeds in het water valt.

Het lijkt wel een maanlandschap op het nieuwe land.

Toch begint het al aardig groen te worden.

Want het staat helemaal vol met moerasandijvie.

Ach een klein kluutje en zijn moeder gaat er een tijdje vandoor, even rust voor haar/hem.

Niet gek dat er al korenbloemen staan, ze zijn prachtig.

Dit is de moerasandijvie van dichtbij.

Vanuit de kijkhut ‘Lepelaar’ zie ik heel wat casarca’s, vind ik geweldig. Veertig jaar geleden zag ik zo’n eend in het Noordzeekanaal zitten, daarna nooit meer gezien. Het schijnt dat ze hier ruien.

Iemand zegt dat er een boerenzwaluw voor de hut zit, maar ik zie hem niet. Ik hang mijn fototoestel uit de kijkpost en gok dat ik hem op de foto kan krijgen en dat lukt aardig.

Eindelijk eens het goudknopje van dichtbij kunnen fotograferen.

Copulerende strekspinnen: dus spinnen hebben het eiland al wel veroverd. Sony A77ii 18-55mm

Een hoefbladvedermot zou kunnen kloppen, want er staat genoeg klein hoefblad.

Jammer dat we alweer richting de Willem Barentsz moeten, want half 6 vertrekt die weer.

Toch nog een mooi plaatje van grote klaprozen.

Het wordt weer iets bewolkt en dat geeft een heel bijzondere sfeer over het water.

Ook machtig mooi die zonnenstralen.

Op de heenweg zijn we natuurlijk ook langs dit beeld gevaren. Het staat er vanwege de Exposure 2010.

In Lelystad ga ik wat eten op een terras. Daarna nog een tijdje op de bus wachten en ondertussen de vogels fotograferen die gebruik maken van de gierzwaluwnesten. Een spreeuw gaat naar binnen en buiten en een huismus, waarbij hij zijn staart als steun gebruikt.

Poelruit

Zondag 9 juni 2019
Bij het Kennemermeer staat de hokjespeul nog niet in bloei, de blaassilene die er bij staat wel.

Er zijn gigantische ‘kunstwerken’ geplaatst op de parkeerplaats.

Ik zie 2 goudvinken vliegen, ik weet niet waar ze landen en geef het op. Ik hoor al een maand lang de (tuin)fluiter hier, helaas nog niet één keer kunnen zien. Dan ga ik maar insecten zoeken. Ik heb bijna een vergrootglas nodig voor deze knutjes.

Ik kom Anneke tegen en terwijl we staan te praten wijst ze moeraszoutgras aan, daar ben ik natuurlijk heel blij mee.

Wilgenhaantjes zijn best klein.

Tussen het riet staat blauw glidkruid.

Dat is in de buurt van poelruit, dat nu bloeit.

Een wegslak op het pad.

Futekes

Zaterdag 8 juni 2019
Met de trein naar Bovenkarspel kom ik langs de weilanden in de buurt van Purmerend, heerlijk die ruimte daar.

Wandelend naar de jarige job wandel ik over de brug over het water waar ik vroeger nog geschaatst heb.

Op de heenweg zag ik al deze fuutjes, nu zijn ze samen met beide ouders. Er staat wel een straffe wind.