Keeltanden

Vrijdag 7 september 2018
Bernadette heeft laatst iets gevonden waarvan ze echt niet wist wat het was. Ze vroeg het aan mij en ik heb het op Facebook gezet en ik kreeg als antwoord dat het keeltanden van een graskarper zijn. Het ziet er vreemd uit, nog vreemder is het dat het in de keel zit.

Ze heeft het voor me meegenomen zodat ik er foto’s van kon nemen.

Na het badminton ga ik de Vossendel nog lopen, want vandaag is de enige dag dat het knap weer is. Weinig vlinders, wel aardig wat paddenstoelen. De fluweelboleet heeft wel heel erge aparte kleuren.

Wel een mooie paddenstoel.

Later nog een groepje panteramanieten.

Wezeltje

Donderdag 30 augustus 2018
’s Morgens werk ik in het asiel en ik weet ’s middags nog niet of ik nog weg ga. Ik stap toch op de fiets en hoeveel mazzel kan je dan hebben als je een wezeltje ziet lopen. Ik stap gauw van mijn fiets, pak mijn fototoestel en kijk of hij nog tevoorschijn wil komen. Hij huppelt over de keien van de jachthaven en ik kan hem fotograferen, wat een gelukkie. Je ziet zijn pels glimmen.

Hij moet even goed kijken of dat mens er nog staat. De wezel is het kleinste roofdier van Europa, maar een centimeter of 15 – 20 lang.

Bij de pier zitten steenlopers, maar ook een heel mooi gekleurde bonte strandloper.

Zweefvliegen

Dinsdag 28 augustus 2018
Veel woeste sluipvliegen op het eerste stukje van de Vossendel.

Stom dat ik de helmkruidbladwesp niet gelijk herken.

Ik had nog foto’s willen maken van die prachtige oranjerode hertenzwammen, dat doe ik nu ook, alleen zien ze er niet meer zo florissant uit.

Er staan paddenstoelen die ik er nogal goor uit vind zien. Als ik ze goed bekijk zie ik dat er een schimmel op zit, dat ziet er uit als hele fijne stuifsneeuw, dus dichtbij wel mooi.

Een of andere boleet.

Ik volg een vliegende vliegende speld tot hij gaat zitten op een bloem van een braam, dan kan ik een foto maken.

Ik dacht dat ik nog steeds de vliegende speld achtervolg, tot ik zie dat het een andere zweefvlieg is: een van de platvoetjes.

Eerst bedelt een jong kraai bij een van zijn ouders, dan gaat hij zelf maar wat lekkers zoeken op het weiland van de Vossendel.

Bij het Cremermeer kijk ik nog eens heel goed of ik de kolibrievlinders zie bij de bloemetjes van de boksdoorn, helaas niet gezien.

Het paddenstoelenseizoen is al goed op gang gekomen. Hier staan plooirokjes.

Gewone bandspanners vliegen hier genoeg, maar op de foto krijgen is een tweede.

Op het open stuk staat een damhert, hij heeft mij niet in de gaten en ik kan mijn lens op hem richten tot hij opkijkt.

Op het fietspad stop ik voor een rups van de wilgenhoutrupsvlinder. Toevallig staat Dick Groenendijk er bij en hij zegt dat ik hem natuurlijk veilig over zet, dus ik pak de rups op, voelt best eng aan, als een soort rubber. Hij is ook heel groot.

Thuis zit er nog een zweefvlieg op mij te wachten: de menuetzweefvlieg, herkenbaar aan de dikke dijen.

Oranjerode hertenzwammen

Maandag 20 augustus 2018
Mijn ogen mankeren niets, een hele kleine rups van een kleine beer ontdek ik zomaar op een blaadje van watermunt, terwijl we met de groep van de KNNV bij het Kennemermeer wandelen.

Er wordt getwijfeld aan de naam melkkruid die ik gaf aan dit plantje. Nu Marja een plantje met vruchtjes vindt weten we het zeker dat het melkkruid is.

De bloemetjes van wolfspoot zijn onmiskenbaar.

En dan kom je zomaar zo’n gekke uitgebloeide bloem van de rietorchis tegen.

Ik kan wel zeggen dat mijn ogen superscherp zijn, want zelfs dit allerkleinste springspinnetje zie ik op een blaadje en als ik hem wil fotograferen springt hij op mijn hand. Ter plekke weet ik al dat het een blinkertje is, maar daar zijn ook weer soorten in.

Na het koffiedrinken ga ik het strand op om naar vogels te kijken. De kleine snelle drieteenstrandlopertjes rennen weer heen en weer bij elke golfslag.

Altijd leuk om een kanoet te zien.

Dan komt er een kleinere bij hem lopen en ik denk eerst dat het een jonge kanoet is, maar het is een bonte strandloper.

Toch lopen ze een heel eindje samen op alsof ze bij elkaar horen.

Blauwe lucht en een wolkenband boven land.

Vanaf de pier kijk je op het badritueel van de steenloper …

… en de bonte strandloper zingt daarbij het hoogste lied.

Ik heb nog tijd om naar de Vossendel te gaan om vlinders te tellen. Weinig dagvlinders, maar op het weiland zie ik wel wat weegbreemotten.

Tot mijn verrassing staan er in een holle boomstronk prachtige oranjerode hertenzwammen. Ze zijn nogal bijzonder, dus ik tref het. Ik moet wel flitsen, want erg licht is het hier niet.

Kolibrievlinder

Vrijdag 17 augustus 2018
Deze week moet ik de Cremermeerroute nog lopen en daar is het vandaag een mooie dag voor. Nog even Moppie gedag zeggen, dan ga ik.

Ik hoor de jonge dodaars in de tankval en zie hem vrij dichtbij, maar voordat ik afgestapt ben zitten ouder en kind alweer wat verder weg.

De kleine zwemt al aardig zelfstandig rond.

Op weg naar de vlinderroute kom ik weer een vos tegen. Ik dacht eerst dat het het gewonde vosje was, maar deze is donkerder en wat groter.

Bij de boksdoorn blijf ik even staan kijken en dan zie ik zowaar een kolibrievlinder, heel gaaf, zijn tong heeft even pauze en is opgerold.

Nu met zijn tong languit naar een bloemetje.

Ik maak een paar foto’s van vogels in de boom en opeens zie ik dat het een goudvink is, jammer dat hij op dat moment weg vliegt.

Een groenling blijft wel op een plekje zitten.

Op de terugweg nog even langs de dodaars. Het licht is nu heel anders.

Een reegeit zie je niet zo vaak, ze blijft wel even staan.

Waterdiertjes van het Kennemermeer

Dinsdag 14 augustus 2018
De KNNV heeft een excursie met waterdiertjes in het Kennemermeer. Met netjes worden beestjes uit het water geschept en in bakken gedaan. Er zijn al gauw heel wat brakwateraasgarnaaltjes verzameld.

Ik wil eentje goed fotograferen in een dekseltje, maar die springt op mijn duim. Is gelijk goed de grootte te zien, zo klein zijn ze.

Wel een toepasselijke naam: de tijgervlokreeft.

De ovale poelslak lijkt wel goudachtig van kleur. Het beest van de gewone schijfhoren is donkerrood.

Dik en Wim zijn ook wat verder het water in gegaan.

Het traktorwieltje is wel heel klein, daarnaast de gewone schijfhoren en het Jenkins’ waterhorentje.

Dit lijkt wel een kunstwerk van de aasgarnaaltjes.

Brakwatersteurgarnaal.

De topper van vandaag: een koker van een kokerjuffer die Jenkin’s waterhorentjes op het kokertje heeft geplakt. Er zit ook een draaikolk schijfhoren op.

Dit is een levende draaikolk schijfhoren.

De moeraspoelslak fotografeer ik, maar dan wil ik ook het mondje fotograferen, ik wil hem omkeren, maar dat wil niet erg en dan waait hij uit mijn hand. Wim had hem gevonden en hij zegt dat er maar ééntje in het meer zat 😉

Verder waren er nog platworden met de prachtige naam: lugubere glijer.
Op de terugweg kijken we nog naar het bloemetje van de waternavel.

Er staat weer water in het poeltje en iemand ziet een heel klein rugstreeppadje, met moeite kan ik hem terugvinden. Het is wel gelukt.

Grondeltje

Zondag 12 augustus 2018
Frank loopt vandaag mee met de strandwacht en hij weet heel veel van wieren. Hij ziet niet vaak Japans bessenwier met voortplantingsorganen, nu dus wel.

Bij de pier ligt een kleine pieterman.

Hij lijkt wel boos.

Aan het rood hoorntjeswier zit nog een ander rood wiertje, die met die dunne rode draadjes.

Dit grondeltje is amper 1 cm groot, maar wel heel beweeglijk.

Schotse hooglanders

Vrijdag 10 augustus 2018
Bij de tankval probeert een Schotse hooglander bij de takjes te komen, wat niet echt lukt.

Met haar lange tong lukt het toch!

Dicht bij het Vogelmeer zie ik een vosje mank lopen. Hij heeft pittige wonden aan zijn linker pootje.

Het is nog een jong ding.

Vanuit de vogelhut kiek ik het vrouwtje kuifeend. Verder zit er niet veel.

Misschien houden we het niet droog vandaag.

Damherten

Dinsdag 7 augustus 2018
De jonge dodaars in de tankval wordt al aardig groot.

Aparte kleur voor een sprinkhaan die ik zie op mijn vlinderroute op het zuidervlak.

Ik fiets daarna door richting het Vogelmeer. Eindelijk heeft het wat geregend en staat er wat water in de duinen, waar de damherten van profiteren.

Er mag best nog wel een bui vallen.

Ik ben naar het Vogelmeer gegaan om betere foto’s te kunnen maken van de zwaluwen, maar ze zitten niet meer in de boom. Er vliegen er nog wel een paar rond. Een fitis springt van takje naar takje.

Vogelenzangse bos

Maandag 6 augustus 2018
De eerste keer dat ik mee ga naar het Vogelenzangse bos op excursie met de KNNV. Het is nog steeds prachtig weer, zodat we grote kans op libellen hebben.

Marja laat iets zien op een blad en ik denk dat het een paddenstoeltje is en vraag het op Facebook in de paddenstoelengroep. Het is heel iets anders: het zijn eitjes van een gaasvlieg!

Juffers hebben lange dunne lijven, de schaduw van de pantserjuffer lijkt nog wel langer.

Dit vind ik leuk: een wespje met wapperende vleugels.

We zien eerst knoppergallen op de grond, verderop zien we verse knoppergallen nog aan de bomen.

Poelslakken zijn heel algemeen in zoet water.

Ik ben op de elektrische fiets en rijd door de duinen terug. Bij het Vogelmeer zitten heel veel boerenzwaluwen in de boom. Helaas heb ik niet opgelet en zie ik thuis dat de foto’s wat wazig zijn doordat de lens vuil is geworden.

Toch een foto wat ingezoomd omdat ik wil weten welke zwaluwtjes het zijn.

Jonge koekoek

Dinsdag 31 juli 2018
Tuurlijk moet ik even kijken bij de tankval of de jonge dodaars nog te zien is. In het noordelijke deel zie ik hem niet meer. Ik denk dat in het zuidelijke deel de enige jonge nog zit.

Ik ben op weg naar mijn vlinderroute op het zuidervlak. Een deel van de strandopgang hoort daar ook bij.

De duinen zijn gortdroog, het wordt echt tijd voor flinke buien.

Een boomvalk is aan het jagen en daarbij maakt hij wel een hele rare duikeling.

Leuk, een jonge blauwborst laat zich zien.

Eerst dacht ik weer de boomvalk te zien, maar deze vogel gaat op de grond zitten. Het is wel een heel eind weg, maar ik probeer hem toch op de foto te krijgen. Op het schermpje zie ik dat het een jonge koekoek is.

Hier lopen heel vaak damherten omdat het altijd zo rustig is in dit (verboden) gebied (waar ik een vergunning voor heb).

Ik wijk wel van mijn route af want ik zie de koekoek weer vliegen en hij landt verderop op een struik, wat niet helemaal soepel gaat.

Op de secties tel ik meer argusvlinders dan andere vlinders en buiten de secties nog een aantal.

Waaiermot

Zaterdag 28 juli 2018
In het asiel zitten niet alleen poezen, maar ook mooi motten, zoals de lijnvalkmot, maar die mag wel zijn eigen gang gaan en dus naar buiten.

In dezelfde afdeling zit bovendien een waaiermot. Kijk eens naar de achtervleugels die lijkt wel uit veertjes te bestaan.

Toevallig staan de koetsen van de Santpoortse feestweek daar in de buurt op het gras. Kan ik nog een praatje maken met een man met een Fries paard. De schimmels in het vierspan zijn ook mooi.

Dierenthuis

Zaterdag 21 juli 2018
Als ik in het asiel ben hoor ik dat een poes vanmiddag weggebracht wordt naar het Dierenthuis in Almere. Ik wilde daar al eens zo graag naar toe en ik mag mee ’s middags. We worden bij de ingang al verwelkomd door 2 varkens.

Ach gossie, deze poes lijkt precies op Bella.

De poezen die hier buiten lopen hebben alle vrijheid.

Ik had verwacht dat ik de honden in de rolstoeltjes zielig zou vinden, maar er straalt zoveel blijheid van uit.

Er lopen zelfs paarden en deze twee hinneken naar een ander paard dat van de andere kant aan komt lopen.

Dit is Ramiro.

Zo ongelooflijk snel als die honden rennen en wat een plezier hebben ze.

Maar ze zijn net zo goed buiten adem door het gerace.

Ik ben hier helemaal in mijn element met zoveel katten.

Het ziet er allemaal heel verzorgd en mooi uit. Eline is ook mee, ze is de kattenknuffelaar van ons asiel.

Jammer dat we weer snel weg moeten, waardoor we de kattenafdelingen niet kunnen bezoeken.

Konijnenlatrine

Donderdag 12 juli 2018
We gaan voor de laatste keer gezamenlijk orchideeën tellen bij het Kennemermeer. We zien een konijnenlatrine en er omheen is het door de bemesting goed begroeid 😉

Na het tellen fiets ik over het fietspad langs het Kennemermeergebied, ik hoop heivlinders te zien. Een jonge veldsprinkhaan is nu al een achterpoot kwijt geraakt.

De stalkaars is nog niet verdroogd, verder ziet het er vrij troosteloos uit door de droogte.

Jong puttertje

Dinsdag 3 juli 2018
Vandaag loop ik de Cremermeerroute, ik zou wat vroeger beginnen, maar ik vind het zo heet, dat ik weer niet vroeg ben, terwijl het buiten heerlijk is. Ik tref het dat een jong puttertje even blijft poseren.

Op de koningsweg kom ik regelmatig een kleine parelmoervlinder tegen.

Op het voetpad zit een zwartsprietdikkopje en een groot dikkopje op slangenkruid.

Terug op mijn vlinderroute zit een roodborsttapuit, die zit daar altijd in hetzelfde gebiedje.

Opeens sta ik oog in oog met een damhert.

Die er even later als een haas vandoor gaat.

De koniks staan er als gewoonlijk heel relaxed bij. Het is net alsof er bergen op de achtergrond zijn.

Op de terugweg kijk ik bij de tankval of ik dodaarsjes zie met kleintjes. Die niet, wel 7 jonge meerkkoeten met hun ouders. Ik denk dat ze hier gevoerd worden, want zodra je daar gaat staan, dan komen ze naar je toe.

Boksdoorn

Woensdag 13 juni 2018
Bij de Vossendel zijn al heel wat vogelkersstippelmotten uitgekomen. Leuk rijtje zo.

Meestal als roofvliegen paren heeft het vrouwtje een insect van het mannetje gekregen, nu niet. Misschien is dit een ander soort, dit zijn baardroofvliegen.

Eindelijk zien we een koevinkje en op een boom een hele verse gehakkelde aurelia.

Bij de strandopgang van de Cremermeerroute loop ik iets verder door, daar zie ik een bijzondere struik staan. Ik moet de naam opzoeken: het is de boksdoorn.

Er zit een goudwesp op een van de palen van de strandopgang, terwijl ik hem in de gaten hou zie ik zomaar een stel zakdragers op de paal zitten. Ik denk algenzakdragers, want er zit helemaal een plakaatje alg op het zakje. Binnenin zit het vrouwtje van dit vlindertje.

Vrouw oeverlibel met haar reebruine ogen.

Uitgebloeide sleutelbloem op sectie 1.

Daarna loop ik door over de Koningsweg voor de rups van de hermelijnvlinder. Maar eerst zit er een kleine sprinkhaan in de weg 😉

Toch gevonden! Op het kleine struikje van de populier zit op een blad mooi in het zicht de rups van de hermelijnvlinder, nog maar net uit het ei. Een verdieping lager zit nog het eitje op het blad.

Op de terugweg zie ik zelfs nog een rups, die is een week ouder ongeveer. Helaas is het rond zijn kop nog niet zo zuurstokroze, wat ik zo geinig vind.

Op het wandelpad zit een vrouw zandhagedis, ze blijft rustig zitten als ik foto’s neem.

Niet zoveel teken heeft ze, alleen één in haar oksel.

Bij sectie 3 vliegen nog maar een paar libellen en ik zie er 1 dood in het water liggen, ik denk dat dat een paardenbijter is.

Een kraai zit niet zo ver weg in een hoopje te pikken, even later vliegt hij de andere kant op. Ik heb hem niet de hele tijd in de gaten gehouden, maar hij zit opeens een pad uit elkaar te trekken.

Eitje hermelijnvlinder

Woensdag 6 juni 2018
Het is bijna de moeite niet om vlinders te tellen langs de spoorlijn, ik heb maar 3 kleine koolwitjes geteld. Hier staat misvormd slangekruid.

Voordat ik de vlinders ga tellen bij de Cremermeerroute komen de koniks over de duinen aangehuppeld.

Een kievit moet even indruk maken.

Hier tel ik ook maar 5 dagvlinders, daarom ben ik blij met de paarsbandspanner.

Ik maak een uitstapje naar de populieren waar ik vorig jaar een eitje van de hermelijnvlinder vond. Op het zelfde lage boompje vind ik er weer een eitje.

Een jonge juffer, ik denk een watersnuffel, want er is nog net een stukje van het paddenstoeltje op segment 2 zichtbaar.

De blauwborst is nog voor z’n jongen aan het zorgen.

Eindelijk een kneu zoals ik het graag zie met dat zuurstokroze op z’n borst.

Als ik bij mijn fiets bezig ben komt er een stel spreeuwen in de buurt. De jongen gaan op het draad zitten en willen nog gevoerd worden.

Ach toe nou, pap, ik wil nog een lekker hapje!

Op de heenweg stond de Schotse hooglander al in het water en op de terugweg staat hij er nog!

Weidebeekjuffers

Maandag 4 juni 2018
Met mijn vrij-reizen-kaart ga ik naar Boxtel waar ik een fiets huur bij de NS. Ik ga voor de bos- of weidebeekjuffers en ik ben nog maar net op pad of ik zie al tientallen weidebeekjuffers bij de Kleine Aa. De mannetjes zijn overwegend blauw met een zwarte vlek op hun vleugels. Zo leuk met die hangende pootjes.

De breedscheenjuffers zijn niet zo talrijk.

Mannetje weidebeekjuffer.

Vrouwtje met een bijzondere kleur.

Hier kan ik wel uren naar kijken.

Het verschil met bosbeekjuffers is dat de vleugels daarvan helemaal zwart zijn.

Vrouwtje weidebeekjuffer heeft witte vleugelmerkjes.

Na een uur fiets ik verder. Ik kom bij een natuurgebied ‘Roond’ waar ik ga wandelen. Heerlijk rustig door bos waar een spar vol zit met sparrenappeltjes.

Hier en daar liggen grote mierenhopen van de rode bosmier, ze zijn vrij groot.
In een vennetje springt een groene kikker, ik hoor ze veel, maar zie ze zelden.

Ik kom niet veel mensen tegen, enkele genieters uitgezonderd 😉

Heel veel waterlelies in de vennen.

Hier en daar is het terrein heuvelachtig met kleine zandvlaktes.

Veenpluis in de vennetjes.

Ik volg een gemarkeerde route.

Een grote kudde koeien steekt het voetpad over.

Ik vraag me af hoe deze mooie boom heet, tot ik de tamme kastanjes op de grond zie liggen, dan is het duidelijk.

Ik bekijk de bloemen van dichtbij en ontdek een bosmeikever die daar verscholen zit.

Vind ik zo’n leuke bochelcicade (Centrotus cornutus), zit hij onder de mijten.

Behalve gewone bastaard zandloopkevers lopen hier ook groene zandloopkevers.

De bladeren van de bomen lijken wel kantwerk.

Op de fiets ga ik verder en kom bij de Beerze uit, waar nog meer weidebeekjuffers vliegen. Ingewikkeld standje, de rechter man heeft zijn lijf omhoog gebogen naar het vrouwtje, bovendien heeft hij 1 vleugel naar voren. Het mannetje links is er net bij komen vliegen en probeert ook bij het vrouwtje te komen.

Wat zijn het toch een mooitjes.

Eerst zijn de vrouwtjes geelgroen, maar later toch metalic groen.

Zo mooi al die juffertjes.

Richting het station van Boxtel kom ik langs een afgeschermd weiland met zwarte ooievaars.

Het is een soort park, maar ik kan er niets over vinden op internet. Het rare is dat de meeste vogels niet geringd zijn. Er loopt ook een paradijskraanvogel.

Ik tref het wel, want als ik langs Velserbeek fiets wordt net een jonge grote bonte specht gevoerd. Ik stap gauw van mijn fiets en heb het geluk dat ze samen nog even op een hek gaan zitten.

Koniks

Woensdag 30 mei 2018
Als ik toch in Velsen-Zuid ben, dan gelijk maar even door naar Velserbeek. Jonge nijlganzen genoeg dit jaar.

Een boomklevertje vliegt van de ene naar de andere boom en daar worden 2 kleintjes gevoerd. Jammer dat ik nu net mijn telelens niet bij me heb.

Bij de Vossendel zien Joke en ik dit jaar meer grote koolwitjes dan anders.
Ik ga door naar de Cremermeerroute. Op sectie 5 een walstrobremraap.

Wilgen hebben gallen van allerlei beestjes en schimmels. Deze gal komt door de wilgentakmineervlieg.

Vreemde kleuren hebben de jonge juffers vaak.

De koniks versperren mij de weg op mijn route.

Nogal aanhalig is de ene naar de andere konik, komt omdat ze hengstig is.

Waar de zon schijnt is het behoorlijk warm, maar hier bij de Cremermeerroute is het mistig en koud.

Op het fietspad moet ik voor de tweede keer een overstekende rups redden. Dit is de rups van de grote beer.

Noordse witsnuitlibel

Dinsdag 22 mei 2018
De meeste hommels die ik zie zijn die kleine akkerhommels. In mijn tuin komt hij geregeld op de geraniums zitten.

Ik loop de Vossendel vandaag alleen, op sectie 2 nog geen vlinders, maar 2 azuurjuffers.

Omdat ik alleen ben ga ik bij het water kijken, omdat er de laatste tijd zoveel libellen gemeld worden. Nog geen bijzondere hier te zien, een viervleklibel zet eitjes af in het water.

Geen vlinders maar rupsen. Dit moet een witvlekspitskopmot worden.

En deze een tweestreepsvoorjaarsuil.

Op sectie 13 waar vaak libellen zitten zit een glassnijder, die zie ik niet vaak.

Op sectie 15 een duinrouwzwever.

Nog even kijken of de ooievaar nog op z’n plekje loopt. Nou, ik tref het, hij komt me tegemoet vliegen.

De spreeuwen nemen een bad op het voetpad van de Cremermeerroute.

Daarna nog even poetsen, je kan zien dat hij in bad is geweest, hij glimt er over.

Ik zie een vosje lopen en als je goed kijkt zie je dat hij/zij een zandhagedis in zijn bek heeft.

Man platbuik.

Argusvlinder op sectie 1.

Op sectie 4 deze schattige bloemetjes, eerst weet ik niet welk soort, maar het zal de veldkers zijn.

Over de ronde watertjes (bomkraters?) van sectie 3 vliegen vaak libellen. Ik moet wel geduld hebben om ze in de vlucht te fotograferen, redelijk gelukt van de grote keizerlibel.

Er vliegt weer een witsnuitlibel, nu is het de noordse. Gelukkig dat hij even gaat zitten, anders had ik het niet geweten.

Dacht ik bijna een goudvink te zien is het een overdreven gekleurd mannetje vink 😉. Hij slooft zich ook erg uit met zingen.

Het was al een mooie dag met leuke soorten en dan zie ik ook nog een havik in een boom zitten. Hij/zij heeft me in de gaten en vliegt weg, jammer geen foto.

Dialoogdag

Woensdag 16 mei 2018
Omdat ik vrijwilligerswerk doe in de natuur mag ik vandaag in Wormer aanwezig zijn bij de dialoogdag. Ik ga op de elektrische fiets naar Wormer. Kom ik een leuke eend met pulletjes onderweg nog tegen.

Daar krijgen we ook excursies aangeboden en ik ga mee varen, na een heerlijk broodje gehad te hebben. We varen over De Poel. Man tafeleend en rechts is het vrouwtje nog te zien.

Haha, die oogjes van die kokmeeuw.

Er is een kokmeeuwenkolonie daar.

Ik vind die kleine koppies van de brandgans zo leuk.

Ik probeer de vliegende visdiefjes op de foto te krijgen, maar ze gaan steeds op en neer, dan komen ze net te hoog of te laag op de foto. Een enkele foto lukt nog wel.

De kokmeeuwen hangen wat stabieler in de lucht.

Na het varen blijf ik een tijdje bij de Poelboerderij omdat daar ook de volgende excursie vandaan vertrekt. Ook leuk de kleine meerkoetjes.

Eindelijk een ekster die niet gelijk weg vliegt.

Het blijft mooi spul die pulletjes.

De blauwe reiger lag lekker te rusten op de steiger, maar gaat net omhoog als ik een foto neem.

Zo schattig die kleine brandgansjes.

De kokmeeuwen hebben ook jongen.

Rijtje kokmeeuwen.

Hier vliegen heel vaak bruine kiekendieven, bij de eerste vaarexcursie zag ik ze ook al.

De dialoogbijeenkomst was heel interessant. Het verbaast me dat zulke jonge sprekers zo goed het woord kunnen doen. We krijgen nog wat te eten, biologisch uiteraard, was heel lekker.

Daarna fiets ik naar huis en ga met de pont Buitenhuis en daarna Spaarnewoude door. Zelfs nog een eindje richting Amsterdam. De koeien hebben zeker nog niet eerder een elektrische fiets gezien, haha.

Verderop hele kleine Shetland pony’s.

Smaragdlibel en gevlekte witsnuitlibel

Dinsdag 15 mei 2018
Hier in de omgeving zijn smaragdlibellen gesignaleerd en die zou ik ook graag willen fotograferen. Laat Joke nu onder het vlindertellen een smaragdlibel in een boom zien hangen. Even later gaat hij mooi op een blad zitten.

Aan het eind van de telling bij de Vossendel kijk ik op het hout van het hek. Daar zitten toch veel rupsen! O.a. een berkenwintervlinderrups en een grote wintervlinderrups.

Deze rups vind ik wel heel gaaf, want die is van de zwarte herfstspinner.

Ik fiets door naar de volgende vlinderroute. Daar zie ik nogal wat argusvlinders, ook buiten de secties.

Nog veel water op de paden en daar profiteren de libellen en juffers van. Dit is een azuurwaterjuffer.

In het rustige gebied waar geen mensen mogen komen zie ik heel regelmatig herten. Soms schieten ze vlak voor me weg, dan had ik ze niet gezien en zij mij niet. Leuk plaatje zo tussen de meidorens.

Had ik bij de Vossendel al het geluk om een smaragdlibel te fotograferen, hier zie ik een gevlekte witsnuitlibel die even gaat zitten, zodat ik hem de juiste naam kan geven.

Wat een gelukkie.

Een vuurjuffer is een heel gewoon soort.

Dit vind ik niet vaak, zomaar een gewei op de grond.

Man platbuik is blauw en vrouwtje is geel.

De torenvalk vliegt vlak boven me, jammer dat ik niet zo snel scherp kon stellen.

En dat is nou weer jammer van zo’n mooie dag: een doodgereden man zandhagedis op het fietspad.

Brakwateraasgarnaaltjes

Zondag 6 mei 2018
Er is een happening bij het Kennemermeer want ze willen de boel hier vernieuwen. Helaas ten koste van het Kennemermeer, ook al mogen ze daar niets aan doen. Maar precies tegen de rand hebben ze grootse plannen. Gelukkig is het in het gebied wel rustig, dus op zoek naar vogels. Opeens zie ik de rietlandwimperzwammetjes op de grond. Ik wist wel dat ze er in deze tijd moesten zijn.

Aan de westkant van het meer hoor ik ook wel wat vogels, maar niet veel. Een braamsluiper kan ik nog wel fotograferen.

Bij het strandje is van alles te doen. Ze hebben waterdiertjes uit het water gevist en in bakjes gedaan. In een bak zitten veel brakwateraasgarnaaltjes en die trekken allemaal naar de kant waar de zon schijnt.

Hazelwormen

Donderdag 3 mei 2018
Als ik de deur op slot doe zie ik 2 zwarte vliegen op de deur zitten. De grote is het vrouwtje en de kleine met bolle ogen het mannetje.

In de duinen zie ik een hazelworm op het fietspad liggen. Ik stap af om te kijken of hij nog leeft, want het is te gevaarlijk op de racebaan waar racefietsers overheen scheuren. Hij beweegt nog wel. Ik leg een meetlat langs hem voor een foto op waarneming.nl. Daarna zet ik hem in de berm.

Vanuit de vogelhut is er niet veel te zien op het Vogelmeer. Enige kuifeenden en wat andere watervogels, dat is alles.

Nog even verder kijken, helaas ligt daar een dode platgereden hazelworm. Fiets ik terug, dan zie ik zomaar een lepelaar, die stond er op de heenweg niet.

Hij vertrekt ook even later weer. Het is een jonge vogel aan de zwarte veren in de vleugels te zien.

Twee tapuiten vlak in de buurt van het fietspad vind ik wel even de moeite om af te stappen.

Nog weer verderop hoor ik een koekoek en ik ga op onderzoek uit. Vrij ver weg zie ik hem zitten, jammer dat ik hem niet dichterbij kan spotten, want hij vliegt weg.

Ik loop daar een beetje rond omdat ik dacht dat ik een goudvink zag en zie een bont zandoogje.

De goudvink bleek een gewone vink te zijn. Ik zie wel een gekraagde roodstaartmannetje, helaas ook wat te ver. Een boomleeuwerik gaat wel even mooi voor me staan. Het lijkt wel of hij een galappeltje te pakken heeft.

De eerste kleine vuurvlinder spot ik hier.