Rups Meriansborstel

Donderdag 10 oktober 2019
Twee knotskronkels (als ik het goed heb) in mijn tuin. Het zijn miljoenpoten.

Ik wil een stukje fietsen omdat ik een tijdje niet meer badmintonnen ga vanwege hielspoor. Ik kom door Velserbeek en daar staan toch veel sombere honingzwammen!

Het gaat hier niet om de stijfsel of misschien klontjeszwam, maar om de prachtige kleuren en structuren in het hout.

Lampenkapjes in het park! De grote bloedsteelmycena.

En een berg zwavelkopjes.

Een grijs plekje neem ik op de foto en dan kom ik later tot de ontdekking dat het ijsvingertjes zijn, hoe leuk is dat!

Een klein paddenstoeltje komt uit een beukennootje. Ik heb nog navraag gedaan naar de naam, helaas alleen onder een microscoop te determineren.

Ik fiets richting Hoogergeest en dan sta ik opeens op mijn rem. Op een boom zie ik een Meriansborstel omhoog klauteren. Geweldig!!!

Ik wijs hem aan mensen aan en terwijl ik sta uit te leggen dat er nachtvlinders zijn die als ei, rups, pop of vlinder overwinteren, valt Merian uit de boom. Daarna vervolgt hij/zij haar weg over de grond.

Ik kijk nog even in de Heksloot, er is niets te zien. Wel heel veel water op de weilanden.

Het is wel aardig weer na al die regen, maar nu begint het al harder te waaien. Ik wilde nog even insecten inventariseren, maar dat wordt niks en ik fiets door naar het Rijkenspark. Ik wil porseleinzwammen op de foto nemen met de zon er achter. Die zwammen die ik zie zitten te hoog, maar ja, ik heb ze wel met de telelens.

Hier staan witte lampjes.

Elfenbankjes met mooie kleuren.

Opeens kom ik langs het kabouterdorp. Ik dacht dat die aan de andere kant van het park was.

Duizendknoop

Vrijdag 20 september 2019
Geen Japanse duizendknoop op het stationnetje, maar Fallopia compacta.

Ik kan bijna geen insect vinden in het munitiebos, een slakkendodervlieg is een van de weinige.

De sneeuwbes komt van nature voor in Noord-Amerika.

Ik weet niet of dit normaal is dat er nu nog jonge zwaluwtjes zijn die om eten roepen.

Ze zien er zo lekker fluffy uit.

Dollende paarden.

Mooi hoor.

Duintijger

Woensdag 18 september 2019
Met Joke loop ik de Vossendelroute, het kan nog net met 17 graden, maar we zien wel aardig wat soorten vlinders. In het bos ziet de heksenboter er lekker uit, hihi. Het is een slijmzwam.

Bij de brandnetels kijken we of we nog insecten zien. Het lijkt wel of er een dode vlinder onder een blad hangt. In tegendeel, het is een roesje, die net springlevend uit de pop is gekropen.

Dan moet de pop niet ver weg zijn en dat klopt, die hangt er (linksonder) naast. Ingevouwen in een brandnetelblad.

Er zitten ook meerdere insecten in dat gebiedje, o.a. een tienstippelig en een tienvlek lieveheersbeestje.

Op weg naar de Cremermeerroute vliegen er 4 boompiepers in de buurt van het fietspad.

Op sectie 5 zie ik een groene stinkwants, dan nog een en bovendien nog een vervellingshuidje (rechts). Sony A77ii 18-55mm

Over de hele route staat hier en daar agrimonie, die heeft kleine gele bloemetjes, maar als het uitgebloeid is krijgt het zo’n leuk belletje.

Op heelblaadjes vind ik verschillende kleine rupsjes.

Een huistijger die door de duinen loopt lijkt me een duintijger.

Ze ziet er goed uit en is niet heel bang, dus ik denk dat ze wel een baasje moet hebben.

De koniks hebben een mooi plekje in de Herenduinen gevonden.

Zwavelzwam

Dinsdag 3 september 2019
Het is wel de moeite waard om bij 20 graden te tellen bij de Vossendel. Ik tel 62 vlinders waarvan 55 geaderde witjes, die het zo slecht doen dit jaar in Nederland, hier gelukkig niet. Ik ben alleen en maak een klein uitstapje op een heuvel. Verderop staat een damhert rustig te grazen en hij kijkt even op.

Een grote verse zwavelzwam met gutatiedruppels.

Dan ’s middags ook maar de spoorlijn tellen, maar dat valt tegen. Het is ook 1 graad kouder en helemaal bewolkt. Zes vlinders is niet veel en op de terugweg zelfs maar één. Ik ontdek wel stinkzwammen in het gras.

Een buxusmot op mijn voordeur, ik wist niet dat ze zulke rode ogen hebben, bij een foto zonder flits is dat dus te zien.

Atalanta

Maandag 2 september 2019
Onbewolkt, dus tijd voor de vlinderroute. Bij de Cremermeerroute kruisen een rugstreeppadden mijn pad. Een konik overdenkt nog of hij in bad zal gaan. Het paard aan de overkant klimt daar de vegetatie in, denkt zeker dat het gras daar groener is.

In de secties tel ik toch 21 vlinders. Buiten de secties een atalanta, die heeft al een bontjasje aan.

Ginkelse heide

Woensdag 28 augustus 2019
De hei moet nu in bloei staan, dus hup naar de Ginkelse hei. Ik stap uit de trein in Ede, maar loop al gelijk verkeerd. Wel leuk dat ik nu langs een mooie muurschilderij kom.

Door de droogte is de hei niet uitbundig paars.

Heel fijn dat hier nog klokjesgentianen staan. Ik heb nog gekeken of er heel misschien eitjes op zitten van het gentiaanblauwtje, maar dat zou wel heel toevallig zijn, niet dus.

Er zijn veel hooibeestjes en kleine vuurvlinders.
Hier staan net zo goed veel Amerikaanse vogelkers. Er staat een grote groep bij elkaar met bessen en daar zitten maar liefst een stuk of 7 atalanta’s op, tot ze een voor een weggejaagd worden door een hoornaar.

Ik heb mijn fototoestel op een paal gezet en de zelfontspanner gebruikt, dat is even rennen en kijken of de foto gelukt is, hihi. Ik gebruik vandaag alleen de Sony A68, maar wissel af en toe van lens (18-55 of 70-400mm). Vandaag loop ik op mijn sandalen en dat bevalt me stukken beter dan die zware schoenen.

Wat leuk dat ik een hond in actie zie bij een grote groep schapen.

Even uithijgen.

De herderin heeft 3 honden bij zich en een ervan draagt tassen, met water neem ik aan. Wat een enorme kudde.

Ik kom door het bos De Sijsselt.

Bij dit pad ben ik linksaf geslagen en ik denk dat ik zo naar station Ede-Wageningen loop.

Helaas zie ik op mijn mobieltje dat ik al verder van het station af ga, maar ik heb geen zin om terug te gaan en ik verwacht zo een pad naar rechts zodat ik over de spoorbaan de andere kant op kan. Verdikkeme, het pad gaat niet naar rechts, maar naar links, toch loop ik door en ga door een tunnel die onder de snelweg loopt. Op Google map zie ik geen afslag over het spoor, dus moet ik dat hele stuk terug en ik heb al zo lang gelopen. Dan zie ik dat er toch een overgang over het spoor is en kan ik aan de andere kant terug naar het station, pff gelukkig, want mijn water is bijna op. Ik heb maar liefst 34.602 stappen gedaan.

Zwaluwen

Woensdag 21 augustus 2019
Joke en ik vinden eitjes op de grond. Ik denk dat ze van de wijngaardslak zijn die hier veel zit. Normaal moeten die in de grond zitten, maar het lijkt wel omgewoeld te zijn.

Met 21 graden nog best veel vlinders gezien, maar toch minder dan andere jaren. Net als ik op de fiets wil stappen zie ik iets wandelen over het pad, dus ik met mijn neus er bovenop, want best klein. Het is de nimf van een bruine getande randwants.

Bij het hek staat een groepje parasolzwammen.

Dan door naar de Cremermeerroute. Op sectie 11 staan slanke gentianen.

Hier zie ik veel roodborsttapuiten en een jonge roodborsttapuit is dan ook geen uitzondering.

Ook hier aardig wat vlinders geteld. Er vliegt een grote groep boerenzwaluwen, ze gaan even rusten, zodat ik kan zien dat er een jonge oeverzwaluw tussen zit.

Maar ook een huiszwaluw in de groep.

Ze vliegen laag boven het water om insectjes te vangen.

Bij het volgen van de zwaluwen ontdek ik een blauwborst aan de waterkant.

Thuis ontdek ik een nieuw soort spin op de schuur: een staartspin, er zit inderdaad een klein staartje achteraan.

Plakkers

Woensdag 7 augustus 2019
Met Joke tel ik vlinders bij de Vossendel. Een klein geaderd witje is gepakt door een tandkaakspin.

We gaan een ijsje eten bij de koffieboerderij. Er zit daar nog één huiszwaluwtje in het nest, maar we zien niet dat er nog gevoerd wordt.

Ik fiets naar de vijver van Velserbeek, daar zitten in deze tijd altijd wel libellen. In ieder geval is het een orgie van roodoogjuffers.

Langs de Stationsweg fiets ik terug, dan zie ik wat op een boom zitten. Het zijn maar liefst 3 vrouwtjes plakker die aan het eitjes leggen zijn.

De pop van de vlinder hangt er naast, met een vervellingshuidje van de rups.

Goudwesp

Dinsdag 6 augustus 2019
Bij het vlinders tellen op de oude spoorlijn zie ik iets half verborgen in de peen. Het is een prachtig goudwespje. Bij navraag blijkt het de Hedychrum rutilans te zijn en de waardwesp is de bijenwolf, die heb ik hier in de buurt nog niet gezien, maar wat niet is, kan nog komen.

De koniks gaan om de beurt het watertje in.

Ik vertel de konik een grap, ze krijgt tranen in haar ogen van het lachen en roept: “Meid, wat een giller.”

Het is dorstig weer, ook voor de jonge Schotse hooglander.

Grote insecten

Maandag 29 juli 2019
Leuke vlindertelling bij de spoorlijn. Een verse distelvlinder landt vlak voor me, een oranje luzernevlinder die wel wil poseren, rupsen van de kompassla-uil en pyjamawantsen aan het paren. Apart is de vrijwel witte kauw die ik zie, daarvoor heb ik niet de goede camera bij me, de foto’s komen nog wel eens.
De rupsen van de kompassla-uil eten het liefst de knoppen van de kompassla.

Heel veel rupsen zelfs van de kompassla-uil.

Een pyjamawants die het hogerop zoekt, zou daar zijn bedje zijn?

De oranje luzernevlinder wilde zelfs poseren.

Ik ga de Cremermeer-vlinderroute lopen. Een behangersbij snijdt stukjes uit een blad om daar haar nest mee te behangen. Leuk dat ik die weer eens zie met een blaadje.

Ja hoor, op het stuk waar ik niet hoef te tellen zie ik 5 distelvlinders, 3 bonte en drie bruine zandoogjes, een icarusblauwtje, een argusvlinder, een hooibeestje en 3 citroenvlinders.

Een harkwesp op koninginnekruid.

Op sectie 3 en 4 zie ik vaak damherten, dit keer zie ik 2 reeën.

Een hermelijnbladroller op de besjes van duindoorn.

Leuk dat er ook een duindoornboorvlieg zit.

Als ik mijn rondje heb gedaan ga ik nog even terug naar het stukje waar zoveel vlinders zaten. Daar tref ik een jonge blauwborst.

Niet zo veel vlinders meer, wel een vrouwtje grote kommazweefvlieg.

Veenmol

Woensdag 17 juli 2019
Ik loop de Vossendel alleen en heb heel wat te tellen, ik kom maar liefst op 81 vlinders! Regelmatig ook een hommel zoals de weidehommel op duinkruiskruid.

Ik loop achter twee keizersmantels aan die om elkaar heen dartelen, dan zie ik opeens een veenmol in het weiland. Het is een kleintje, ongeveer 5-6 cm.

Hier en daar een koevinkje.

Bij de Cremermeerroute tel ik maar 5 vlinders. De Schotse hooglanders staan weer in het water en even later staan de 2 jonge bij elkaar en de oudere een eindje verderop.

In de Herenduinen komt de keizersmantel ook regelmatig voor.

Zo grappig als de achterdeur open staat ligt Moppie heel vaak daar op de drempel.

Hooglanders

Donderdag 27 juni 2019
Alhoewel ik weinig sint-Jacobsvlinders heb gezien zijn de rupsen er wel.

Wat lief een jonge Schotse hooglander met sproeten op zijn neus. O nee, dat zijn vliegen.

Met een zorgzame moeder. Bij de tankval.

In de Herenduinen staan een heleboel pijpbloemen bij elkaar.

Op de vlinderroute ‘Cremermeer’ kom ik nog een graspieper tegen.

Een groot dikkopje op veldhondstong.

Een bruin en zwarte hooglander in het mooie landschap waar ik vlinders tel.

Op de terugweg weer gekeken bij de dodaars in de tankval, kom ik thuis zie ik op de foto dat er jong dodaarsje links op het nest zit, had ik dat geweten, dan was ik denk ik toch wat dichterbij gaan staan.

Schorrenzoutgras

Zaterdag 22 juni 2019
Met Barbara heb ik ’s middags afgesproken bij het Kennemermeer. Bij de ingang sta ik even stil bij het riet dat zo mooi bloeit.

Dan ga ik kijken of ik Barbara zie. Met Theo komt ze helemaal uit Drente om de bijzondere planten hier te kunnen zien. Ze zijn al een poos in het gebied, maar zijn nog dicht in de buurt, het schiet ook niet op met zoveel moois. Een kleine discussie of dit de bitterkruidbremraap is of de walstrobremraap, het verschil is heel moeilijk te zien. In de buurt staat heel veel walstro, dus zal die het wel zijn.

Er zwemmen kikkervisjes in het poeltje en omdat ik eisnoeren van de rugstreeppad hier gezien heb zullen die het wel zijn.

Ik laat ze de honing- en groenknolorchideeën zien, geelhartje, ogentroost en nog veel meer. Gelukkig kan ik het schorrenzoutgras nog terug vinden. Hier in bloei.

Uitgebloeid.

En vruchtdragend.

Wat was het leuk om Barbara weer eens te zien, genieten vandaag.

Poelruit

Zondag 9 juni 2019
Bij het Kennemermeer staat de hokjespeul nog niet in bloei, de blaassilene die er bij staat wel.

Er zijn gigantische ‘kunstwerken’ geplaatst op de parkeerplaats.

Ik zie 2 goudvinken vliegen, ik weet niet waar ze landen en geef het op. Ik hoor al een maand lang de (tuin)fluiter hier, helaas nog niet één keer kunnen zien. Dan ga ik maar insecten zoeken. Ik heb bijna een vergrootglas nodig voor deze knutjes.

Ik kom Anneke tegen en terwijl we staan te praten wijst ze moeraszoutgras aan, daar ben ik natuurlijk heel blij mee.

Wilgenhaantjes zijn best klein.

Tussen het riet staat blauw glidkruid.

Dat is in de buurt van poelruit, dat nu bloeit.

Een wegslak op het pad.

Konijntje

Donderdag 6 juni 2019 (keizerlibel niet gedaan)
Nadat ik met Joke de Vossendel heb geteld, waarbij we maar 5 vlinders zagen, ga ik door naar de Cremermeerroute. Onderweg zie ik een schattig konijntje die even blijft zitten voor een foto.

Weer een hele kudde koniks bij het begin van mijn volgende route. Eentje doet rek- en strekoefeningen.

Grasmussen zitten heel vaak boven in de bomen en struiken en zijn niet zo heel moeilijk om te fotograferen.

Op de terugweg nog een kleine parelmoervlinder gezien.

Bij de tankval kijk ik of ik misschien kleine dodaarsjes zie. Ja hoor, dat is wel grappig, het is net alsof vader ze naar de crèche brengt, daarna gaat hij verder met het bouwen van het nest voor de volgende generatie. Ze zijn superschattig.

Dwerghuismoeder

Woensdag 29 mei 2019
’s Morgens begin ik met mijn vlinderroute voor de deur. Bijzonder dat ik weer eens een kleine parelmoervlinder zie.

Op sectie 19 hoop ik op zwartsprietdikkopjes, die zijn er nog niet. Een roofvlieg met een melkwit stuk, dat moet de bruinvleugelroofvlieg zijn.

Op de Vossendel-route zie ik een heel fraai vlindertje, gelukkig kon ik nog 1 foto maken, anders had ik niet geweten welke het was. Het is de dwerghuismoeder en die had ik nog niet.

Mannetje Icarusblauwtje maakt het vrouwtje het hof, maar ze scheiden te snel.

Ha, de damherten krijgen weer brood van de oud-boswachter.

Op het zanderige stukje van sectie 10 zie ik bijtjes in het zand duiken, daarop parasiteert de wespbij.

Een duinrouwzwever is net zo’n parasiet.

Een hele verse azuurjuffer zie ik bij de Cremermeerroute.

Even bij de tankval kijken of de dodaars al kleintjes heeft. Niet gezien.

Rups perentak

Dinsdag 14 mei 2019
Joke en ik doen vandaag de vlinderroute bij de Vossendel. Het begint gelijk leuk met een rups van een perentak op mijn jas.

De eerste Icarusblauwtjes, vers van de pers.

Gelukkig gaat dit vrouwtje oranjetipje zitten, vliegend is het bijna niet te zien welk soort het is.

Ligt er een damhert lekker te rusten, wordt hij verstoord door vlindermensen.

Kleine geaderde witjes zijn aan het dollen, hier 3 bij elkaar.

Bij de volgende vlinderroute zie ik een paar argusvlinders en 2 viervlekken. Bij het begin van sectie 4 zit een vrouw zandhagedis in de meidoorn. Het zal me niets verbazen als ze van de meidoornstippelmotrupsen eet.

Omdat dit gebied niet vrij toegankelijk is, wanen de vossen zich onbespied, dan schrikken ze toch wel van zo’n eng mens opeens in de buurt.

Vuurjuffers daarentegen trekken zich er niets van aan.

Nog een vos op het open terrein.

Op de terugweg kijk ik nog bij de tankval of de dodaars te zien zijn. Eentje zit op een nestje in het water en de ander zwemt daar in de buurt.

Duinen Heemskerk

Donderdag 9 mei 2019
Ik moet ’s middags even in Beverwijk zijn, dat is een mooie gelegenheid om door te fietsen naar Heemskerk, naar de waterberging. Daar zitten niet al te ver weg knobbelzwanen. Daarmee vergeleken is de lepelaar niet erg groot.

Zo alleen staand zijn ze wel imposant.

Mooie Friese veulens in de wei langs de Noordermaatweg, waar ik ook ooit mijn Friese veulen had staan.

Nu ik toch in de buurt ben kan ik net zo goed door de duinen fietsen. Bij Geversduin ga ik de duinen in. Ik hoor hier en daar een koekoek, uiteraard nergens te bekennen. Bij een ven stap ik af, ik hoop ooit eens de roerdomp te kunnen zien. Voorlopig moet ik het met een graspieper doen.

Grasmus is ook al zo’n soort die je heel vaak bovenop een struik ziet.

Maar Dartmoors hebben wij in het zuiden niet, toch een beetje jammer.

Een geringde fitis.

De kolonies aalscholvers hebben zich aardig uitgebreid.

Ik had jonge aalscholvers op de foto willen krijgen, dat lukte dus niet. Tussen deze hele groep zullen wel jonge zitten, dat is zo niet te zien.

Misschien sta ik hier bij de Hoefijzerplas, ik ben hier niet meer zo bekend.

Op een of andere manier vind ik de duinen hier mooier dan in het zuiden.

Ach wat lief, een Dartmoor-veulen.

Lekker liggen in de buurt van mama.

Koolmeeseitjes

Dinsdag 23 april 2019
Omdat Joke later in de middag kan, ga ik eerst de Cremermeervlinderroute lopen. Weer kom ik een blauwborst tegen, deze is zelfs geringd.

Op de terugweg hoor ik op 2 plaatsen de koekoek.
Met Joke loop ik de eerste secties naast het weiland, maar als we naar het weiland willen gaan, komen we de jonge Schotse hooglanders tegen met hun moeder, precies op ons pad.

We wachten even tot we er redelijk langs kunnen. De moeder vind ik vrij klein en dat met 2 jongen.

Vorige week zag ik al een rupsenaaskever, nu zien we er 2 zelfs parend.

Leuk, de smaragdlangsprietmotten zijn er weer.

De pendelzweefvliegen doen het ook.

Ach wat jammer, we zien dat er een nestje van een koolmeesje uit de boom is gevallen.

Er zaten zeker 5 kleine eitjes in.

’s Avonds ga ik nog naar het landje van Gruijters. Het lijkt wel of de bergeend het kwikstaartje wil platstampen.

Moeders met de pulletjes is er ook weer.

Ik zie de rietzanger goed zingen. Mensen vragen aan mij of ik de snor gehoord heb, maar nee, die was er nog niet. Ze zijn nog maar net verder gefietst of ik hoor de snor en ik zie hem ook vliegen, dan kan ik ook zien waar hij gaat zitten. Natuurlijk tussen de rietstengels, maar hij is te bijzonder om over te slaan.

En dan zakt de zon zo langzaam maar zeker.

Jonge Schotse hooglanders

Donderdag 18 april 2019
Lekker weertje vandaag om de vlinderroutes te lopen. Op het weiland van de Vossendel liggen 2 jonge Schotse hooglanders. Die ene gaat even staan.

Die ander blijft lekker liggen.

Bij de fietsenstalling heb ik een klein kevertje op mijn hand, het is een spekkever: Megatoma undata.

Ik heb enkele kleine geaderde witjes gezien, maar ook een oranjetipje.
Daarna ga ik door naar de Cremermeerroute. Onderweg zie ik een gekraagde roodstaart mooi in een boom zitten, maar als ik af stap vliegt hij weg. Daar dichtbij zit een veldleeuwerik die wel blijft zitten.

Op de Koningsweg zit een blauwborst op prikkeldraad, ik wil een foto nemen, maar dan komt hij vlak voor me zitten, wat een mazzel.

Er vliegt een torenvalk vlak boven me en in het dalletje onder me bloeien de zilte waterranonkels uitbundig.

Op sectie 6, de zandheuvel, proberen meerdere bloedbijen een nestje te vinden van de bij waarop ze parasiteren.

In dit gedeelte is het rustig omdat je hier niet vrij mag rondlopen en er zijn veel plasjes, daarom zitten er wel veel vogels. Ik kom weer een blauwborst tegen. Regelmatig zie ik piepers omdat die ook vaak hoger in de struiken zitten.

Ik mag wel uitkijken dat ik niet op kikkers trap. Gelukkig zitten hier wat grotere dus ik zie ze wel. Dit jaar zie ik heel veel kneutjes, dit is een vrouwtje.

Ik wist niet dat het mannetje kneu ook een rood petje heeft. Kaneelbruine vleugels en zuurstokroze borst, wat vind ik ze leuk!

Ik denk een bijzondere vogel te zien, is het een kramsvogel, die had ik niet meer verwacht.

Zomertalingen

Maandag 1 april 2019
Een groep van maar liefst 14 KNNV-ers staan te trappelen om in Elswout de natuur te bekijken.
De bloemen van de stengelloze sleutelbloem staan er heel fris bij.

Ik vind 2 dode muizen en iemand zegt dat muizen spontaan een hartaanval kunnen krijgen. Ik zeg: “En dan zijn er natuurlijk net weer geen muizen-AED’s in de buurt.”

We horen een kleine bonte specht roffelen en zien zelfs 2 raven vliegen die achterna gezeten worden door buizerds. Twee boomklevers zitten in de buurt van een nest.

Het is zo’n mooi landgoed met die fraaie moshellingen.

Ik was al doorgelopen tot iemand zegt dat er een hele groep kikkers in het water zit, dus ga ik een stukje terug. Inderdaad, het krioelt van de kikkers en er ligt al heel veel kikkerdril.

Dotterbloemen.

Iemand zegt dat ze de bomen al dichter bij het huis kleiner hebben gemaakt, dit is om het perspectief te versterken, zodat het landgoed nog groter lijkt.

Na afloop gaan we koffie drinken en op weg daar naar toe komen we langs een veld blauwe anemonen.

Door de duinen fiets ik terug. Duinviooltjes zijn goed voor de parelmoervlinders.

Op het Vogelmeer laat mevrouw slobeend zich mooi zien.

Dicht bij het hout bij de vogelhut sta ik een tijd te kijken naar insecten. Er zit een muurwesp (Ancistrocerus spec).

Vanuit de vogelhut fotografeer ik een man kuifeend. Het lijkt wel alsof hij pareltjes op zijn kop heeft. En het zwart van zijn verenkleed is niet gewoon zwart.

Een micronachtvlindertje komt net aanvliegen, anders zou ik hem niet gezien hebben. Ik denk dat het een grootvlekmospalpmotje is.

Ik wil doorfietsen als 2 vrouwen me wijzen op 3 zomertalingen in het Vogelmeer.

Helaas gaan ze achter het struikgewas zwemmen, dan ga ik maar de zangvogeltjes in de gaten houden, zoals de putter.

En eindelijk de kneu ook een beetje fatsoenlijk op de foto.

De vinken hebben in het voorjaar uitbundige kleuren.

Ik heb wel geluk dat de zomertalingen weer tevoorschijn komen. Twee mannetjes en een vrouwtje.

Zwart schaap

Vrijdag 29 maart 2019
Natuurlijk bezoek ik weer het landje van Gruijters, tenslotte is het voorjaar en zijn er veel kluten.

De wintertalingen zijn nog steeds aanwezig.

Haha, die vastberaden blik van die meerkoet, hij gaat recht op zijn doel af!

Dit jaar zijn er veel minder grutto’s dan andere jaren.

Tureluur komt dicht langs de kant voorbij.

En wat is er mooier dan één kluut? Twee kluten natuurlijk.

Ik fiets door richting de lepelaars en onderweg zie ik 2 mensen iets in het riet fotograferen. Nieuwsgierig als altijd ga ik kijken en zie een zwarte zwaan.

De lepelaars zitten dit jaar wel heel erg tussen de takken helaas.

Op de terugweg kom ik langs een weiland met wat lammetjes, altijd schattig.

Nog iets jonger lijkt dit zwarte lammetje.

Een hele lichte buizerd in de Hekslootpolder.

Bij het landje van Gruijters hoor ik een fazantenman, hij zit daar samen met een vrouwtje.

Baltsende kieviten

Woensdag 27 februari 2019
Ik hoorde dat het ijsvogeltje weer in Schoonenberg is gesignaleerd, daarom ga ik daar kijken. Een heel veld met krokussen, wat een heerlijk gezicht.

Een aardhommel profiteert van de nectar en zo hoort het ook in het voorjaar.

De schildpadden zijn ook weer uit hun winterslaap en hebben de zon opgezocht.

Geen ijsvogel, maar een waterhoentje, die mogen er ook zijn hoor.

Ik fiets naar het Vogelmeer, waar aan de noordkant veel zangvogeltjes heen en weer vliegen. Heel blij ben ik met een keep.

Als ik mijn fiets neer zet om naar de vogelhut te gaan zijn er net 2 kieviten aan het baltsen.

Kievit heet in het Engels lapwing, het is inderdaad een hele lap die vleugel, haha.

Haar eierstokken rammelen, maar in zijn sambaballen zit weinig muziek, hij vliegt weg.

Vrouwtjes tafeleend, oftewel tafeldames, dichtbij vanuit de vogelkijkhut.

En nog meer zangvogeltjes: een heggenmus aan het zingen, een paar koolmeesjes en enkele puttertjes.

Pluimwier

Zondag 24 februari 2019
We zien een levende strandkrab op het strand.

Ik vind een garnaal met een worm er aan, wie wie nu op eet zal een raadsel blijven.

Zo ook de naam van de worm die in het water valt. Er liggen heel veel rechte donker zandkleurige staafjes van 1 cm bij, misschien wormpjes, maar het kunnen ook poepjes zijn van een of ander beest.

Verder meer dan 100 witte wormen van 5 tot 15 cm lang, maar we weten niet welk soort het is.
Ik pak een pluk zeedraad waar van alles in zit. Probeer hier maar eens wijs uit te worden. Ik zie dus lange zeedraad, tweetandzeedraad, roodwier, schelpjes van nog geen millimeter, wat plantaardig materiaal en een vinger (o, die is van mij, hahaha).

Het roodwier heb ik mee naar huis genomen en op een vel papier gedroogd. Volgens mij is het veelvertakt pluimwier.

Ik ga nog even naar het Kennemermeer op sporenjacht. Ik vind weer van die kleine sporen, nu ook met een holletje er bij.

Grote zaagbekken

Maandag 4 februari 2019
Er is een wandeling van de KNNV met Marja om half 11 in het Engelse bos, die begint bij Panneland, maar ik ben te laat, ik had zoveel tegenwind. Ik had misschien niet even af moeten stappen om de grote zaagbekken bij Elswout te fotograferen.

Ik zie de groep niet, dan ga ik zelf op pad. Dicht bij de grond is ook van alles te zien. Vermoedelijk zandhaarmos, maar ook daar zijn er verschillende van.

Ik ga naar de Zwaneplas, maar als ik een stukje af wil steken weet ik niet meer waar ik ben en ik loop en ik loop, maar kan niet meer naar links omdat daar water is. Het begint nog te regenen ook en ik wil bijna omkeren als ik opeens bij de Zwaneplas ben. Ik hoor een heel apart geluid vanaf het water en als ik ga kijken zie ik daar tientallen krooneenden, ben ik toch weer blij.

Veel minder damherten gezien dan normaal, komt vast door het afschieten omdat er te veel zijn, alleen in het stillere gedeelte kom ik ze nog wel tegen.

Twee mannen staan ergens naar te kijken, dan wijzen ze een goudhaantje aan. Helaas te donker weer voor een mooie foto en ze zijn al zo druk.