Woensdag 25 februari 2026
Na het Hubertuspad kom ik wandelend bij het Duinmeer. Bij de vogelhut een stuk of 10 mannetjes slobeend en een paar vrouwtjes met die abnormale snavel.

De mannetjes kuifeend krijgen die mooie kleuren in het voorjaar als de zon er op schijnt.

Terug op de Koningsweg hoor ik al een tijd een boomleeuwerik en het riedeltje komt al dichterbij. Yep, ik zie hem in de boom en niet eens ver weg.

Ik moet dezelfde weg terug over het Hubertuspad en de koolmeesjes vliegen daar heen en weer.

De zandvlakte waar ik vorige week een foto van had gemaakt, ziet er van de zijkant ook mooi uit met die schaduwen.

Ik ben dicht bij het Zuidervlak, waar 7 Schotse hooglanders staan. Hun ogen zijn vaak niet te zien door de lange kuif. Ze zijn dus bruin. Deze koe mist een hoorn.

Ze heeft in ieder geval geen zakdoek nodig.

En haar tong gebruikt ze als washandje om de andere koe schoon te likken.

Zijn stuur staat scheef, hihi.

Categorie archieven: Dieren
Vlakte Zuidervlak
Vrijdag 20 februari 2026
Ik ga kijken bij het Zuidervlak of het al een beetje droog wordt daar. Mijn vlinderroute staat nog onder water, maar niet zo erg als vorig jaar. Daar in de buurt is een grote vlakte kaal gemaakt. Daar lopen 3 Exmoorpony’s en in het midden het oude Shetlandertje.

Op de heenweg vond ik deze boom zo mooi afsteken tegen de lucht. Op de terugweg toch maar afgestapt voor een foto, alhoewel het denk ik mooier was geweest als de lucht blauw was.

Bruinvissen
Maandag 9 februari 2026
Ik hoop nog dat de bultrug zich laat zien tegen beter weten in. Er staan weinig mensen op de pier en voor mij alleen komt hij zeker niet. Toch wel schattig die drieteenstrandlopertjes die met z’n allen op de pier zitten en af en toe verkassen.

Ik denk al een tijdje bruinvissen te zien en ja hoor, aan het eind van de pier zie ik steeds de vinnen boven water komen. Ik richt mijn camera op een plek waar ze net te zien waren en wat een mazzel dat net twee tegelijk boven het water uit komen met hun bolle rug (nee geen bultrug).

Nog eentje vlak bij met een klein fonteintje.

En wat een gigantische grijze zeehond zwemt er voorbij.

Lezing boek
Zaterdag 7 februari 2026
Ik ga naar de lezing over het boek dat Jelle en Henk gemaakt hebben over Nationaal Park Zuid-Kennemerland. Dit is voor mij de tweede keer en veel nieuws heb ik niet gehoord en het vervelende is dat juist vandaag de bultrug voor de laatste keer bij de pier is gezien.
Het is mooi weer en ik fiets door de duinen terug. Nu zie ik een hele grote gele trilzwam, heel lichtgeel, dus vers.

Er staat een groepje Exmoor-pony’s te grazen en ik denk dat deze ene moet opletten of er gevaar dreigt. Gelukkig hoeven we hier nog geen rekening met wolven te houden.

Wisenten
Dinsdag 20 januari 2026
Omdat ik na badminton toch in de buurt van de duinen moet zijn ga ik via het Visserspad richting de wisenten. Aan de zuidkant zegt een man dat ze te zien zijn, meer naar het noorden. Ik fiets naar de noordkant en loop het wisentenpad op richting het zuiden. Ze zijn niet te missen, want ze zijn er allemaal, alle 19 stuks.

Er zijn vorig jaar 4 jongen geboren en de achterste heeft kleine hoorntjes, dus een jong.

Ik zeg tegen de boswachter dat dit de andere bultruggen zijn die ik had willen zien en dat is helemaal gelukt, hihi.

Op de terugweg nog bij het Vogelmeer gekeken, niets. Bij de Waterleidingweg een grote groep koniks.

In het zonnetje gezet
Zondag 18 januari 2026
We zijn vandaag met veel mensen van de strandwacht en dat is wel nodig, want er ligt heel veel. Zo leuk dat iemand een bosje hondshaaieikapsels vindt.

Een knotszakpijp wordt op het droge erg rimpelig, in het water staat deze rechtop.

Heel bijzonder dat Frank vingerwier vindt. Ik zou dit nooit herkend hebben, maar Frank is de wierenman en hij het gelijk. Het vingerwier is heel zeldzaam.

Eerst wordt er 1 levende gevlochten fuikhoorn gevonden, dan nog 1 en nog 1, we komen voor de lijst op meer dan 10 stuks.

Zoveel ovaalronde krabben nog steeds op het strand. Deze is heel vers met die haren en sprankelende kleuren.

Links een ouder exemplaar, jammer dat dus ook jonge exemplaren aanspoelen.

Als we met z’n allen aan de koffie zitten neem Frank het woord om mij in het zonnetje te zetten omdat ik al zo lang coördinator ben. Ik word schandalig verwend en word er verlegen van, want ik heb dat helemaal niet verwacht. Heel lief van ze, want ik doe het graag.
We zitten nog als er een bultrug bij de pier wordt gemeld en we sprinten van tafel om te kijken of we nog een glimp op kunnen vangen. We turen de zee af, geen bultrug. Een groepje drieteenstrandlopers komt voorbij vliegen, links in beeld een bruine, dat is de bonte strandloper en in het links in het midden een steenloper.

Een zeehond blijft een hele tijd zo met z’n neus boven water, zo slapen ze.

Het wordt koud en we gaan naar het begin van de pier. Daar zwemt een vrouwtje middelste zaagbek. Er is een stukje van de snavel af.

Audrey heeft de vlokreeftjes meegenomen om terug te zetten in het water, maar eerst nog even een paar foto’s. ik denk dat het sprinkhaanvlokreeftjes zijn.

Sneeuw
Dinsdag 6 januari 2026
Het heeft gesneeuwd, maar ik waag het er op om naar badminton te fietsen en dat gaat prima. Op de weilanden blijft de sneeuw liggen, op het fietspad is het goed te doen bij het Schoterkerkpad. De Canadese gans houdt alles in de gaten.

Ik verwacht mooie plaatjes te schieten in de duinen, daarom heb ik mijn fototoestel meegenomen. Het is heel mooi bij de Oosterplas, alleen mis ik de sneeuw op de bomen.

Dus ook geen sneeuw rondom de ransuil. Ik spreek Gé daar en hij heeft er 14 geteld.

Ik sta hier op hetzelfde punt als 26 november met die mysterieuze bomen, dit is een heel ander plaatje, ook vanwege een ander fototoestel, dit is met de Lumix FZ300

Niet overal valt evenveel sneeuw. Dit is bij de Leidingweg in Duin en Kruidberg, waar de meeste sneeuw nog op de looppaden van de herten en koeien ligt.

Ik had graag een serie foto’s willen maken van Schotse Hooglanders in de sneeuw, maar deze stier staat een beetje suf te herkauwen.

Dutch Beach Art
Zondag 21 december 2025
Met Anouk ga ik vogelen op de pier, ik wil haar graag de ijsduiker laten zien. Laat die nu gister gevlogen zijn! We zijn allebei op de fiets, dus kunnen we makkelijk naar het eind gaan. Toch leuk dat er net een zeehond op een pierblok klimt. We kunnen hem heel goed bekijken en hij ziet er prima uit.

Anouk vindt het leuk dat hij precies tussen 2 zilvermeeuwen in zit.

We zijn op tijd terug om mee te lopen met de strandwacht. We zijn met een grote groep, alleen wordt er weinig bijzonders gevonden, ondanks veel aanspoelsel. Alleen een levend porseleinkrabbetje tussen de pennenschaft.

Ik ben altijd blij als ik er bij ben als Dutch Beach Art weer bezig is een grote mandala te maken.

Als die klaar is zetten ze het resultaat op Instagram.

Exmoor pony’s
Vrijdag 19 december 2025
Bij de vogelhut bij het Vogelmeer zitten vrijwel geen vogels dichtbij. Ik kom voor de watersnippen. Ik zie ze even omhoog vliegen, dan duiken ze weer in de struiken. Jammer dat ik van Cees hoor dat de dodaarsjes opgevreten zijn door de aalscholvers. Ze hadden hier altijd nestjes. Op de terugweg zie ik een kudde Exmoors, het zijn robuuste oerpaardjes.

Half spoor
Zaterdag 6 december 2025
We zijn met een groep aan het schelpen tellen en naderen de pier tot ik geflap hoor. Een zeehond lag in een kuil met water en gaat naar het water.

Als hij in zee is verdwenen bekijk ik het spoor. Dat klopt niet, hij heeft alleen zijn linker voorpoot gebruikt. Het brede spoor is van zijn buik.

Strijklicht
Woensdag 3 december 2025
Net voordat ik de pier op ga staan daar mensen een vos te fotograferen. Hij blijft daar rustig zitten, krabt zich eens en kijkt naar de eksters. Wat een geweldige staart heeft deze vos.

Bij de pier zwemt nog een roodkeelduiker. Na de bocht in de pier wil een zeehondje op de blokken klimmen, dat gaat niet erg.

Daarom zwemt hij weer verder.

Bij het begin van de pier zit nog steeds de ijsduiker, nu met een zeedonderpad.

Hij zit super dichtbij en gaat verder met botervisjes vangen. Het is een eerstejaars vogel.

De zon staat al wat lager en dat maakt het golfjespatroon in het zand nog duidelijker.

Vermiljoenzwam
Zaterdag 29 november 2025
In Thijsse’s hof is een lezing over vleermuizen, daarna kan ik even de tuin in. Bij de plantjes die je kan kopen zie ik springstaartjes lopen (Dicrytomina saundersi). Ze zijn klein, maar schattig.

Op de terugweg ga ik door de duinen, dan kan ik nóg een betere foto maken van de gaatjes van de vermiljoenzwam.

Kuifduiker
Vrijdag 21 november 2025
Vandaag moet er een kuifduiker bij de pier zitten. Ik ben net bij het hek en daar zit hij al.

De ijsduiker is heel dicht aan de rand het ene botervisje na het ander aan het vangen.

Prachtig, bijna windstil weer en toch grote golven als ik aan het eind van de pier sta. Ik mag wel uitkijken dat er niet opeens een hele grote golf aan komt.

Artistiek plaatje van de keien bij de jachthaven in het avondlicht.

Een vos steekt de weg over, blijft even in het midden staan en loopt dan richting Kennemermeer.

Paddenstoelenvaria
Dinsdag 28 oktober 2025
Langs het fietspad in Duin en Kruidberg liggen nog de resten van de bomen na storm Poly, ruim 2 jaar geleden. Nu is het een verzameling van allerlei paddenstoelen, zoals de goudvliesbundelzwammen.

Een hele strook gele korstzwammen.

Roestbruine kogelzwammen, gele hoorntjes, oranje aderzwammen, ruige elfenbankjes en gewone elfenbankjes.

Wolken zijn altijd anders, maar dit vind ik wel heel bijzonder.

Bij de Leidingweg ligt een hoopje mest met franjevlekplaten als ik het goed heb. Het lijken wel parapluutjes.

Daarnaast de gesteelde stuifbal.

Langs de Ezelweg staat een vliegenzwam die je niet gauw over het hoofd ziet.

Vanuit de vogelhut is niets bijzonders te zien, dan maar weer terug. Tegen half 5 begint het al wat te schemeren.

Bij de hoek van de Ezelweg staan Schotse hooglanders in het water. Ze staan te kijken alsof ze moeten ingrijpen bij de jongere meiden.

Want die zijn met elkaar aan het stoeien.

De oudere jaagt ze dan naar huis. Haha.

Verderop nog een boom vol met kramsvogels gezien, alleen werd het al te donker voor een goede foto.
Werkdag
Zaterdag 11 oktober 2025
Er wordt hard gewerkt om het maaisel bij elkaar te harken op het zuidelijk deel van het Kennemermeer.

Met een lastpakker wordt het naar een centrale plaats vervoerd.

Toen ik aan kwam zat het roodborstje te zingen en als we klaar zijn zit hij er nog.

Omdat we op tijd klaar zijn gaan Audrey en ik nog verder op onderzoek uit. We zetten onze fietsen bij de ingang en stoppen nog even bij het parkeerhok. Bolle duinslakken leven daar.

Op het strandje van het Kennemermeer staan wat onbekende paddenstoeltjes.

Via de westbaan gaan we richting strand. Op de westbaan staan al jaren asters, maar er worden steeds andere namen aan gegeven.

De storm laatst heeft aardig huisgehouden op het strand met duinafkalving tot gevolg.

Er is een speciaal wat slikachtig gebiedje op het zuidelijke strand waar zeldzame planten groeien. Audrey is hier van de week al geweest en wil het me laten zien. Rode ganzenvoet is niet zeldzaam, toch zie ik het niet vaak.

Zeekraal is wel zeldzaam, dit is de eerste keer dat ik het zie.

Er zijn 2 soorten zeekraal en met details moet te zien zijn welk soort het is, maar daar ben ik nog niet uit.

Jammer dat de zulte al uitgebloeid is.

De duinen hier zijn zo mooi en speciaal met de lucht er boven.

De honingklavervouwmot is zo klein dat ik het 2x aan moet wijzen voordat Audrey het ziet.

Dode bruinvis
Congeraal
Zondag 14 september 2025
Op Facebook staat een foto van een Portugees oorlogsschip en die wil ik heel graag zelf zien, want dat is wel heel bijzonder. Ik zoek het hele strand af op die plek en verder en loop verschillende keren heen en weer, maar niet gevonden. Ah, de bonte strandlopertjes zijn weer gearriveerd.

Ik denk dat de kokmeeuwen storm helemaal niet erg vinden, kijk ze eens lekker vliegen.

Ook wel vreemd dat er een dode congeraal op het strand ligt. Ze kunnen wel 3 meter lang worden, deze was ongeveer 1,20 meter.

Gister zou het volgende dancefeest op het strand hebben plaatsgevonden, maar dat ging niet door. Het stormde en bovendien was het springtij, daar hadden die sukkels geen rekening mee gehouden. Wel een stuk strand omgeploegd om een dijk te maken tegen het water. Stelletje vandalen.
Zandhagedis
Zaterdag 30 augustus 2025
Ik ben nog thuis als het spoelt van de regen, Dat is niet leuk voor de werkdag bij het Kennemermeer.

Maar ik heb afgesproken met Audrey dat we zouden helpen en het wordt zelfs heerlijk weer. Wel is het opruimen zwaarder door het natte maaisel.

Els komt aanlopen met een rups van de populierenpijlstaart, die ze na het bewonderen weer op de zelfde plek terug zet.

Bij mij vlucht er een zandhagedis uit het maaisel. Gauw eerst een foto gemaakt met mijn telefoon, Gelukkig vind ik hem terug als ik mijn fototoestel gepakt heb.

Hoornaarroofvlieg
Donderdag 28 augustus 2025
Met de trein ga ik naar Rheden en vandaar wandel ik richting Posbank. Unieke trap hebben ze hier gemaakt.

Ik kom gelijk al een grote kudde schapen tegen op de heide.

Er lopen ook wat geiten tussen.

De hond is aan het schapen hoeden. Ik hoop dat het hier veilig is voor hem, want in een ander gebied is een herdershond door een wolf gegrepen, kutbeesten.

Misschien heeft de herder daarom een paraplu bij zich om de wolf te verjagen.

Het is een schitterend gebied, de schapen vreten het gras er tussenuit zodat de heide mooi blijft, maar als ze niet meer de hei op durven vanwege de wolven, dan groeit het hier dicht met gras en pijpenstrootjes.

Prachtig dat heuvelachtige.

Je moet wel op de paden blijven.

Heerlijk om hier te wandelen.

Ik zie een groot insect en wil hem heel graag op de foto zetten voor determinatie. Dat lukt zelfs van heel dichtbij. Het is een hoornaarroofvlieg met een dambordvlieg als prooi.

Thuis tref ik nog een zuidelijke stofuil.

Veenwortel
Vrijdag 22 augustus 2025
Ik tel de Cremermeer in m’n eentje. Bij de fietsenstalling is een waterplas met elk jaar bloeiend veenwortel.

Jammer dat ik nog niet op een sectie ben, want de distelvlinder laat zich zo mooi zien.

In het veld staat zomerbitterling met een achtergrondje van watermunt.

Ik dacht dat dit een pluimvoetbij was, maar het is een wormkruidbij.

Bijna het hele gebied heeft onder water gestaan. Nu is het water weggezakt en de lege schelpen van poelslakken liggen op het droge.

Bij de laatste sectie heb ik een stevige klim omhoog richting strand, daar zie ik nog een vrouwtje zwervende heidelibel.

Op de terugweg moet ik weer afstappen omdat er zoveel zand op het fietspad ligt, kan ik gelijk een foto maken van de stuivende duinen.

Agrimonie
Koniks
Maandag 11 augustus 2025
Ik ben lekker aan het fietsen door de duinen en kom langs het Vogelmeer, toch even een kijkje genomen en een vrouwtje kuifeend op de foto gezet.

Ik fiets naar het spoor Zandvoort en keer daar weer om. Bij het Kraansvlak zijn de duinen hoger bij het fietspad en daar bovenop staat een konik.

Hij loopt verder het gebied in, samen met een maatje. Ze hebben er zelf geen erg in wat een mooi gedeelte dit is.

Rozenblaadje
Dinsdag 29 juli 2025
’s Morgens ga ik een poging wagen om de slangenarend te zien, daarbij kom ik langs een kudde koniks, met een paar paarden weerspiegeld in het water.

Op het weggetje waar de slangenarend eventueel te zien zou kunnen zijn zie ik wel een gekraagde roodstaart, ook een mooie vogel.

’s Middags tel ik vlinders met Audrey bij de Vossendel. Wat hartstikke leuk dat ik daar een rozenblaadje zie op koninginnenkruid.

De rozenmosgalwesp veroorzaakt zo’n gal in rozenplanten.

Bij deze boleet heb ik aan de lamellen gekrabd en als het dan blauwachtig wordt is het de roodsteelboleet.

Nog meer paddenstoeltjes: de gekroesde fopzwammen.

De gevlekte eikencicade is een leukerdje.

Handstand van de bruinrode heidelibel.

Vroege eekhoorntjesbrood die een diepe buiging maakt.

Er zitten wel heel erg veel peulen aan de Robinia.

We fietsen terug naar de Heerenduinen en komen langs glad parelzaad.

Daarop zit een oude bekende, de koolwants, die zag ik vroeger veel vaker, nu bijna niet meer

Horsmakreel
Zaterdag 26 juli 2025
Als we aan het schelpen tellen zijn vinden we ook wel dode vissen zoals de horsmakreel.

Punt korstmoswier versierd met darmwier.

Na de koffie gaan Selma en ik even bij de wolfsmelkpijlstaartrupsen kijken. Rupsen zijn vreetmachines en dat kan je ook zien aan de poep onder de zeewolfsmelk.

Ze zijn niet meer met velen, maar door de poep we vinden ze nog wel.





