Koolmeeseitjes

Dinsdag 23 april 2019
Omdat Joke later in de middag kan, ga ik eerst de Cremermeervlinderroute lopen. Weer kom ik een blauwborst tegen, deze is zelfs geringd.

Op de terugweg hoor ik op 2 plaatsen de koekoek.
Met Joke loop ik de eerste secties naast het weiland, maar als we naar het weiland willen gaan, komen we de jonge Schotse hooglanders tegen met hun moeder, precies op ons pad.

We wachten even tot we er redelijk langs kunnen. De moeder vind ik vrij klein en dat met 2 jongen.

Vorige week zag ik al een rupsenaaskever, nu zien we er 2 zelfs parend.

Leuk, de smaragdlangsprietmotten zijn er weer.

De pendelzweefvliegen doen het ook.

Ach wat jammer, we zien dat er een nestje van een koolmeesje uit de boom is gevallen.

Er zaten zeker 5 kleine eitjes in.

’s Avonds ga ik nog naar het landje van Gruijters. Het lijkt wel of de bergeend het kwikstaartje wil platstampen.

Moeders met de pulletjes is er ook weer.

Ik zie de rietzanger goed zingen. Mensen vragen aan mij of ik de snor gehoord heb, maar nee, die was er nog niet. Ze zijn nog maar net verder gefietst of ik hoor de snor en ik zie hem ook vliegen, dan kan ik ook zien waar hij gaat zitten. Natuurlijk tussen de rietstengels, maar hij is te bijzonder om over te slaan.

En dan zakt de zon zo langzaam maar zeker.

Jonge Schotse hooglanders

Donderdag 18 april 2019
Lekker weertje vandaag om de vlinderroutes te lopen. Op het weiland van de Vossendel liggen 2 jonge Schotse hooglanders. Die ene gaat even staan.

Die ander blijft lekker liggen.

Bij de fietsenstalling heb ik een klein kevertje op mijn hand, het is een spekkever: Megatoma undata.

Ik heb enkele kleine geaderde witjes gezien, maar ook een oranjetipje.
Daarna ga ik door naar de Cremermeerroute. Onderweg zie ik een gekraagde roodstaart mooi in een boom zitten, maar als ik af stap vliegt hij weg. Daar dichtbij zit een veldleeuwerik die wel blijft zitten.

Op de Koningsweg zit een blauwborst op prikkeldraad, ik wil een foto nemen, maar dan komt hij vlak voor me zitten, wat een mazzel.

Er vliegt een torenvalk vlak boven me en in het dalletje onder me bloeien de zilte waterranonkels uitbundig.

Op sectie 6, de zandheuvel, proberen meerdere bloedbijen een nestje te vinden van de bij waarop ze parasiteren.

In dit gedeelte is het rustig omdat je hier niet vrij mag rondlopen en er zijn veel plasjes, daarom zitten er wel veel vogels. Ik kom weer een blauwborst tegen. Regelmatig zie ik piepers omdat die ook vaak hoger in de struiken zitten.

Ik mag wel uitkijken dat ik niet op kikkers trap. Gelukkig zitten hier wat grotere dus ik zie ze wel. Dit jaar zie ik heel veel kneutjes, dit is een vrouwtje.

Ik wist niet dat het mannetje kneu ook een rood petje heeft. Kaneelbruine vleugels en zuurstokroze borst, wat vind ik ze leuk!

Ik denk een bijzondere vogel te zien, is het een kramsvogel, die had ik niet meer verwacht.

Zomertalingen

Maandag 1 april 2019
Een groep van maar liefst 14 KNNV-ers staan te trappelen om in Elswout de natuur te bekijken.
De bloemen van de stengelloze sleutelbloem staan er heel fris bij.

Ik vind 2 dode muizen en iemand zegt dat muizen spontaan een hartaanval kunnen krijgen. Ik zeg: “En dan zijn er natuurlijk net weer geen muizen-AED’s in de buurt.”

We horen een kleine bonte specht roffelen en zien zelfs 2 raven vliegen die achterna gezeten worden door buizerds. Twee boomklevers zitten in de buurt van een nest.

Het is zo’n mooi landgoed met die fraaie moshellingen.

Ik was al doorgelopen tot iemand zegt dat er een hele groep kikkers in het water zit, dus ga ik een stukje terug. Inderdaad, het krioelt van de kikkers en er ligt al heel veel kikkerdril.

Dotterbloemen.

Iemand zegt dat ze de bomen al dichter bij het huis kleiner hebben gemaakt, dit is om het perspectief te versterken, zodat het landgoed nog groter lijkt.

Na afloop gaan we koffie drinken en op weg daar naar toe komen we langs een veld blauwe anemonen.

Door de duinen fiets ik terug. Duinviooltjes zijn goed voor de parelmoervlinders.

Op het Vogelmeer laat mevrouw slobeend zich mooi zien.

Dicht bij het hout bij de vogelhut sta ik een tijd te kijken naar insecten. Er zit een muurwesp (Ancistrocerus spec).

Vanuit de vogelhut fotografeer ik een man kuifeend. Het lijkt wel alsof hij pareltjes op zijn kop heeft. En het zwart van zijn verenkleed is niet gewoon zwart.

Een micronachtvlindertje komt net aanvliegen, anders zou ik hem niet gezien hebben. Ik denk dat het een grootvlekmospalpmotje is.

Ik wil doorfietsen als 2 vrouwen me wijzen op 3 zomertalingen in het Vogelmeer.

Helaas gaan ze achter het struikgewas zwemmen, dan ga ik maar de zangvogeltjes in de gaten houden, zoals de putter.

En eindelijk de kneu ook een beetje fatsoenlijk op de foto.

De vinken hebben in het voorjaar uitbundige kleuren.

Ik heb wel geluk dat de zomertalingen weer tevoorschijn komen. Twee mannetjes en een vrouwtje.

Zwart schaap

Vrijdag 29 maart 2019
Natuurlijk bezoek ik weer het landje van Gruijters, tenslotte is het voorjaar en zijn er veel kluten.

De wintertalingen zijn nog steeds aanwezig.

Haha, die vastberaden blik van die meerkoet, hij gaat recht op zijn doel af!

Dit jaar zijn er veel minder grutto’s dan andere jaren.

Tureluur komt dicht langs de kant voorbij.

En wat is er mooier dan één kluut? Twee kluten natuurlijk.

Ik fiets door richting de lepelaars en onderweg zie ik 2 mensen iets in het riet fotograferen. Nieuwsgierig als altijd ga ik kijken en zie een zwarte zwaan.

De lepelaars zitten dit jaar wel heel erg tussen de takken helaas.

Op de terugweg kom ik langs een weiland met wat lammetjes, altijd schattig.

Nog iets jonger lijkt dit zwarte lammetje.

Een hele lichte buizerd in de Hekslootpolder.

Bij het landje van Gruijters hoor ik een fazantenman, hij zit daar samen met een vrouwtje.

Baltsende kieviten

Woensdag 27 februari 2019
Ik hoorde dat het ijsvogeltje weer in Schoonenberg is gesignaleerd, daarom ga ik daar kijken. Een heel veld met krokussen, wat een heerlijk gezicht.

Een aardhommel profiteert van de nectar en zo hoort het ook in het voorjaar.

De schildpadden zijn ook weer uit hun winterslaap en hebben de zon opgezocht.

Geen ijsvogel, maar een waterhoentje, die mogen er ook zijn hoor.

Ik fiets naar het Vogelmeer, waar aan de noordkant veel zangvogeltjes heen en weer vliegen. Heel blij ben ik met een keep.

Als ik mijn fiets neer zet om naar de vogelhut te gaan zijn er net 2 kieviten aan het baltsen.

Kievit heet in het Engels lapwing, het is inderdaad een hele lap die vleugel, haha.

Haar eierstokken rammelen, maar in zijn sambaballen zit weinig muziek, hij vliegt weg.

Vrouwtjes tafeleend, oftewel tafeldames, dichtbij vanuit de vogelkijkhut.

En nog meer zangvogeltjes: een heggenmus aan het zingen, een paar koolmeesjes en enkele puttertjes.

Pluimwier

Zondag 24 februari 2019
We zien een levende strandkrab op het strand.

Ik vind een garnaal met een worm er aan, wie wie nu op eet zal een raadsel blijven.

Zo ook de naam van de worm die in het water valt. Er liggen heel veel rechte donker zandkleurige staafjes van 1 cm bij, misschien wormpjes, maar het kunnen ook poepjes zijn van een of ander beest.

Verder meer dan 100 witte wormen van 5 tot 15 cm lang, maar we weten niet welk soort het is.
Ik pak een pluk zeedraad waar van alles in zit. Probeer hier maar eens wijs uit te worden. Ik zie dus lange zeedraad, tweetandzeedraad, roodwier, schelpjes van nog geen millimeter, wat plantaardig materiaal en een vinger (o, die is van mij, hahaha).

Het roodwier heb ik mee naar huis genomen en op een vel papier gedroogd. Volgens mij is het veelvertakt pluimwier.

Ik ga nog even naar het Kennemermeer op sporenjacht. Ik vind weer van die kleine sporen, nu ook met een holletje er bij.

Grote zaagbekken

Maandag 4 februari 2019
Er is een wandeling van de KNNV met Marja om half 11 in het Engelse bos, die begint bij Panneland, maar ik ben te laat, ik had zoveel tegenwind. Ik had misschien niet even af moeten stappen om de grote zaagbekken bij Elswout te fotograferen.

Ik zie de groep niet, dan ga ik zelf op pad. Dicht bij de grond is ook van alles te zien. Vermoedelijk zandhaarmos, maar ook daar zijn er verschillende van.

Ik ga naar de Zwaneplas, maar als ik een stukje af wil steken weet ik niet meer waar ik ben en ik loop en ik loop, maar kan niet meer naar links omdat daar water is. Het begint nog te regenen ook en ik wil bijna omkeren als ik opeens bij de Zwaneplas ben. Ik hoor een heel apart geluid vanaf het water en als ik ga kijken zie ik daar tientallen krooneenden, ben ik toch weer blij.

Veel minder damherten gezien dan normaal, komt vast door het afschieten omdat er te veel zijn, alleen in het stillere gedeelte kom ik ze nog wel tegen.

Twee mannen staan ergens naar te kijken, dan wijzen ze een goudhaantje aan. Helaas te donker weer voor een mooie foto en ze zijn al zo druk.

Biesbosch

Zondag 3 februari 2019
Met mijn keuzedagkaart van de NS ga ik naar Dordrecht en huur daar een OV-fiets. Ik was van plan een rondje te fietsen ten noorden van de Nieuwe Merwede. Als ik bij het beginpunt aan kom zie ik daar net de pont naar de Biesbosch liggen en daar stap ik op, dat wordt dus een rondje Biesbosch!

Eerst zie ik al kuifeenden, futen en een dodaarsje en ook een sperwer die opvliegt van de brug waar ik op sta. Jammer dat je zoiets altijd pas door hebt al ze opvliegen. Bij een volgende brug zitten een paar nonnetjes, daar kan ik een aardige foto van maken, voor mijn doen dan, want bijna nooit dichtbij genoeg.

Vanaf een hoge vogelkijkhut zie ik alleen maar grauwe ganzen. Een gelukkie dat er net een grote zilverreiger aan komt vliegen.

Is dit nou een schapenpad of toch een fietspad?

Biesbosch-bomen.

Bij een brug staan mensen door telescopen te gluren. Ze zeggen dat er ransuilen zitten. Ik dacht dat ze zeiden in de bomen in de verte, maar ze zitten in het riet langs de sloot. Vijf stuks.

Ik krijg de foto’s niet echt scherp, maar deze gaat wel. Tsja, het is de eerste keer dat ik ze zie.

En daar zitten de andere drie.

Onderweg sta ik nog even met een vrouw te praten die net een klapekster heeft gezien en dan ziet ze in de verte ook nog de zeearend vliegen. Ze zegt dat als ik richting bezoekerscentrum ga dat ik hem daar misschien nog kan zien, daar heeft hij een nest. In het bezoekerscentrum neem ik koffie en een heerlijke cheesecake. Daarna ga ik lopend de brug over en volg een modderig voetpad. Daar staat ergens een kunstwerk, dat heeft wel wat.

Ik sta met een man te praten bij een groot stuk water. Het valt ons op dat hier wel heel weinig vogels zitten. Ik zie er maar één! Vanmorgen een wolkeloze blauwe hemel, nu toch pittig bewolkt, gelukkig met weinig wind.

Dat maakt de weerspiegeling in het water juist zo mooi.

Het wandelpad is een graspad, helaas wel heel erg nat en modderig.

Ik kom terug bij het bezoekerscentrum, want daar staat mijn OV-fiets.

Zulke wolken heb ik nog nooit gezien. Het zijn geen zonnestralen, want de zon staat achter me. Ik vind het heel bijzonder.

Ook het licht is fantastisch. Enkele mensen stappen uit de auto om te fotograferen.

Het was een prachtige dag, dat heb ik goed uitgezocht!

Bruinvis

Zaterdag 2 februari 2019
Nog steeds hoop ik de bultrug eens te zien bij de pier. De kleine bultruggetjes die ik af en toe boven water zie komen zijn van een bruinvis ?

Niks te zien

Vrijdag 11 januari 2019
Gauw na het badmintonnen naar de pier gefietst, want om half 1 is de bultrug weer langs geweest. Natuurlijk is hij er weer vandoor.

Weer geen succes

Donderdag 3 januari 2019
Ik waag het er nog een keer op om de bultrug te spotten ondanks de voorspelling op regen. Hele duidelijke regenboog boven de jachthaven, maar zelf geen regen gehad.

Nog steeds geen bultrug gespot. Wel gezellig staan praten op de pier.

Grijze zeehond

Zondag 25 november 2018
Met de vogelexcursie van de KNNV zien we de eidereenden, maar de mannetjes zijn vertrokken helaas.

Een grijze zeehond steekt af en toe zijn kop boven water.

Verder zien we niet veel vogels.

Eekhoorntje

Donderdag 18 oktober 2018
Ik ga nog eens naar het Rijkenspark om een heel nest kabouters te spotten. Ach, een eekhoorntje die van boom naar boom rent. Ik ben hem even kwijt tot ik iets bruins in een boom zie, daar zit hij gewoon te pitten!

Op zoek naar paddenstoelen kom ik de goudvliesbundelzwammen tegen.

Bij het fotograferen van paddenstoelen ontdek ik hele kleintjes: de kalkkopjes vermoed ik. Ongeveer 1 mm groot.

Een doodgewone vink komt bijna nooit voor in mijn weblog, nu mag hij ook een keer ?

Een tijd geleden dat er een boomkruipertje voor mijn neus omhoog kruipt.

De natuur maakt mooie dingen, zoals deze houtstructuur.

Sombere honingzwammen hebben geen ring, dit in tegenstelling tot de gewone.

Ik kom het eekhoorntje weer tegen. Hij rent van hoog naar laag tussen de bomen. Jammer van de tak er voor, maar het koppie is zo leuk.

Het is een mannetje.

Met in zijn bek een grote eikel. Hij moet tenslotte ook voor een wintervoorraad zorgen.

Gezocht naar porseleinzwammen en eindelijk hoog in een boom een paar gevonden, maar nog steeds geen kabouters.

In Schoonenberg had ik nog vliegenzwammen verwacht. Er staan er maar een stuk of 3. Bij deze is het velum er al afgespoeld.

Een stevige paddenstoel is de heksenboleet.

De herfsttinten beginnen nu goed zichtbaar te worden.

Elswout

Dinsdag 16 oktober 2018
Gister bij de KNNV-excursie vertelden mensen enthousiast over de paddenstoelen in Elswout bij de excursie van 1 oktober, toen regende het en ben ik niet geweest. Vandaag is het prachtig weer en in m’n eentje heb ik alle tijd om te fotograferen. Op waarneming.nl heb ik al leuke soorten gezien, waardoor ik al vóór de poort begin met de toefige labyrinthzwam.

Labyrintjes aan de onderkant.

Als je een krokus in de herfst ziet is het de herfstkrokus ?

Met oranje franje.

De pantserjuffers hebben het voorjaar in het hoofd.

Vruchtjes van knopig helmkruid.

En de bloemen ervan.

Ik weet dat in het prieeltje lieveheersbeestjes zitten, dus even kijken. Ja hoor, een heel nest Aziatische lhb’s in de hoek van het plafond.

Er staat maar één Napolitaanse cyclaam.

Dat kan je van de paddenstoelen niet zeggen, zoveel reuzenzwammen als er staan.

Elswout is misschien wel het mooiste park van Nederland.

Met mooie doorkijkjes en watertjes.

Goudvliesbundelzwammen. Sony A68 400mm
Heel weinig parasolzwammen dit jaar, nu heb ik er toch nog twee gevonden, misschien wel de schubbige.

Ik ben er nog niet uit of dit de bleke of de trechter-oesterzwam is.

Dit is de onderkant.

En deze misschien ook?

Vuurzwam?

Een paddenstoelenmug op beginnende porseleinzwammetjes.

Dit zijn de allermooiste: fluweelachtige elfenbankjes.

Een kikkertje denkt dat hij een pad is en springt van de paddenstoel af.

’s Avonds hebben we van de KNNV nog een uilenballenuitpluisavond. De uilenballen komen van een kerkuil. Een kerkuil heeft een actieradius van ten hoogste 1,5 km en een ransuil ongeveer 10 km. Deze skeletjes heb ik er uit gehaald: links een huisspitsmuis en rechts een veldmuis.

Papegaaitje

Donderdag 11 oktober 2018
Op weg naar het nachtvlinderen nog even genieten in de duinen van de zonsondergang.

De schaapjes even gedag zeggen.

Het papegaaitje doet helaas zijn vleugels niet open. Jammer, want hij is mooi met groenige tekening.

In deze stand is hij ook niet te herkennen, hahaha.

De volgeling heeft een iets andere donkere band op de ondervleugel dan de huismoeder.

Grote wintervlinder is nogal variabel.

Beflijsters

Woensdag 10 oktober 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette wandelen we door het Burg. Rijkenspark. We hebben een fantastische dag uitgezocht. We zijn nieuwsgierig welke vogel deze veer heeft gelaten. Ik heb het op Facebook gevraagd: het is een staartveer van een houtduif.

Het licht valt tussen de kastanjebladeren.

We zien ook nog 2 eekhoorntjes achter elkaar aan het rennen en nog meer zonnestralen.

De taxus hangt wel erg vol met besjes. Ook is het een heel goed eikeljaar.

Het is nog lekker vroeg en ik fiets door de duinen die heel druk zijn met fietsers, naar het vogelmeer om daar 2 uur in de vogelhut te zitten. Eerst zie ik geen eend en opeens zitten er een heleboel wintertalingen op het meer. Ze draaien in een grote kring rond.

Om even later weer naar de plek achter de struiken te verdwijnen.

Ik tref het bijzonder want ik zie een beflijster. Dat had ik nooit verwacht dat ik die ooit nog zou fotograferen en nu zit hij voor mijn neus besjes te pikken.

Kramsvogels pikken hun besjes mee.

Een duidelijk verschil met de merel is dat de veren aan de uiteinden allemaal een licht randje hebben.

Daarom is dit een jonge beflijster en geen merel.

En dan heb ik ’s avonds ook nog strandwachtvergadering. Frank heeft een schelpje mee waar riemwier op gezeten heeft en Hanneke heeft die gevonden. Er zit een mosdiertje op: Haplopoma graniferum, dat vind ik zo bijzonder dat ik er een foto van maak.

Frank heeft de schelp onder een stereoscoop gefotografeerd en zo mooi is dat!

Kraansvlak

Dinsdag 9 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer stap ik even af voor de koniks, ze staan daar zo mooi.

Bij de kijkhut van het Vogelmeer is het wat druk en dan ga ik door naar het Kraansvlak, natuurlijk in de hoop de wisenten te zien. Het wandelpad is weer open.

Herfsttinten ondanks het zomerse weer.

Helaas hoor ik de hele tijd de herrie van het circuit van Zandvoort. Je ziet de tribune daarvan op de foto. Wel koniks, geen wisenten.

Bij de vogelkijkhut is het op de terugweg rustig. Voordat ik naar binnen ga zie ik een sluipwesp. Zij tast met haar antennes in een holletje in het hout. Er zit waarschijnlijk een keverlarve in.

Ze splitst de legboor en de schede.

Dan is het de bedoeling dat ze met de legboor een eitje in het larfje in het holletje legt.

In de kijkhut zit ik lekker een tijdje te kijken naar de wintertalingen (waar een vrouwtje slobeend tussen zwemt), aalscholvers en meeuwen. Gelukkig kan ik dan nog genieten van de kleine dodaarsjes die het ene visje na het ander weten te verschalken. Deze is nog in zomerkleed.

De ander is al in winterkleed.

Een Schotse hooglander stapt in het water en komt dichterbij en de dodaarsjes vertrekken.

De klapekster zit nog in hetzelfde gebied en ik kan hem redelijk benaderen.

Klapekster

Maandag 8 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer zie ik een vogel boven in een struik die op een klapekster lijkt. Met de verrekijker zie ik dat het hem echt is. Helaas vliegt hij weg zodra ik mijn fototoestel pak. Ik kijk waar hij naar toe vliegt en ik wandel die kant op, ik was al van plan om te gaan wandelen. Na 3 kwartier denk ik hem te zien, maak een serie foto’s om tot de ontdekking te komen dat het een kale boom is met een masker. Onderweg zie ik nog een vosje en een stuk of 12 kramsvogels en 2 koperwieken. Ik moet wat meer gaan wandelen, hier is het ook mooi.

Wat een geluk dat ik de klapekster op dezelfde struik zie zitten als ik daar weer langs fiets.

Ik kijk nog een tijdje in de vogelkijkhut, wat meeuwen en uiteraard aalscholvers die daar altijd zitten. Op de leuning van het bruggetje zie ik een zakdrager lopen, die zet ik op een houten paal waar nog meer zakdrager zitten.

Koffiebroodjes en tijgerbollen

Donderdag 4 oktober 2018
Met Hanneke ga ik gezellig op pad naar de AWD. We gaan naar ingang De Zilk en dat vind ik te ver om op de fiets te doen en ik mag lekker meerijden in de auto. Al gauw zien we in de AWD een mannetje damhert, hij is rustig aan het grazen. We hebben ook geen herten horen burlen, misschien te vroeg in het jaar of te laat op de dag?

Dat lijkt me ook gezellig, met een gezelschap zo in de duinen rondrijden.

Op mest zijn ook paddenstoeltjes te vinden.

Het lijken net koffiebroodjes, deze dennenvoetzwammen. We zijn helemaal verrukt van deze kleurige zwammen.

Een oranje slijmzwam.

We hebben zelf brood meegenomen, anders hadden we een hap moeten nemen uit deze tijgerbollen.

Jammer dat ik bijna geen namen weet van paddenstoelen, dit is ook een leuk exemplaar.

De zadelzwam ken ik wel, maar als je de jonge exemplaren zonder die grote zou zien, dan zou het nog een probleem zijn om op de naam te komen.

Paddenstoelen.

Er zijn hier veel stronken van dennenbomen waar paddenstoelen op groeien en dit zouden dennenzwavelkopjes kunnen zijn.

Hele grote paddenstoelen.

In de AWD (Amsterdamse Waterleiding Duinen) mag je overal struinen. Soms is het wat dichtbegroeid, maar meestal leent het landschap zich daar ook wel voor.

Zomaar een paar plantjes rood guichelheil.

Er staan wel honderden bleekgele droogbloemen op een droog veldje.

Doornappels staan juist op plekken waar de grond omgewoeld is geweest.

En dan komen we alweer bij het Oosterkanaal en zijn dicht bij de uitgang.

We nemen nog een lekkere pannenkoek bij de Ruygenhoek tot besluit.

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Stabrechtse heide

Zondag 16 september 2018
Met de trein ga ik naar Geldrop om van daaruit naar de Stabrechtse hei te wandelen. Toppunt van ironie: een valse Christusdoorn voor de H. Brigidakerk.

Ik loop langs de Rul, een smal riviertje. Onderweg kom ik een plant tegen die ik zo niet herken. Het is radijs.

Er vliegen hier nog zwaluwen, bij ons zijn ze al vertrokken. De hei ziet er hier ook niet zo rooskleurig uit.

Mooie veulens staan hier in de wei.

Ik moet toch weer even de peen dichterbij bekijken. Er zit een kameleon krabspin in die een vliegje te pakken heeft.

Ach wat liggen die kalveren daar lief.

Ik heb het laarzenpad gelopen, waar niet veel aan was. Nu sta ik bij het informatiebord waar ergens een paddenstoelaanwijzing moet staan, maar die is niet te vinden.

Ik ga naar links, het is vrij druk met wandelaars. Franse veldwespen vliegen hier.

Aan het eind van het pad bij een kruising denk ik dat ik toch verkeerd ben gelopen en ga weer terug naar het infobord. Daar ga ik de hei op in de hoop dat het wat kleurig is, maar ik denk het niet. De blauwe lucht geeft de meeste kleur.

Verder is er niet veel aan en zelfs teleurstellend als ik bij een plek kom waar normaal een vennetje was, die is helemaal verdroogd.

Jammer dat de wandeling nu over zo’n klein stuk heide gaat. Het is nog druk met fietsers en wandelaars ook. Ik kom weer op hetzelfde pad terecht waar ik verkeerd was gelopen, dus nu voor de 3e keer dit stuk. Nu ontdek ik wel vliegende mieren, een heel nest.

In de trein naar huis zie ik in de buurt van Den Bosch heteluchtballonnen.

Keeltanden

Vrijdag 7 september 2018
Bernadette heeft laatst iets gevonden waarvan ze echt niet wist wat het was. Ze vroeg het aan mij en ik heb het op Facebook gezet en ik kreeg als antwoord dat het keeltanden van een graskarper zijn. Het ziet er vreemd uit, nog vreemder is het dat het in de keel zit.

Ze heeft het voor me meegenomen zodat ik er foto’s van kon nemen.

Na het badminton ga ik de Vossendel nog lopen, want vandaag is de enige dag dat het knap weer is. Weinig vlinders, wel aardig wat paddenstoelen. De fluweelboleet heeft wel heel erge aparte kleuren.

Wel een mooie paddenstoel.

Later nog een groepje panteramanieten.

Wezeltje

Donderdag 30 augustus 2018
’s Morgens werk ik in het asiel en ik weet ’s middags nog niet of ik nog weg ga. Ik stap toch op de fiets en hoeveel mazzel kan je dan hebben als je een wezeltje ziet lopen. Ik stap gauw van mijn fiets, pak mijn fototoestel en kijk of hij nog tevoorschijn wil komen. Hij huppelt over de keien van de jachthaven en ik kan hem fotograferen, wat een gelukkie. Je ziet zijn pels glimmen.

Hij moet even goed kijken of dat mens er nog staat. De wezel is het kleinste roofdier van Europa, maar een centimeter of 15 – 20 lang.

Bij de pier zitten steenlopers, maar ook een heel mooi gekleurde bonte strandloper.

Zweefvliegen

Dinsdag 28 augustus 2018
Veel woeste sluipvliegen op het eerste stukje van de Vossendel.

Stom dat ik de helmkruidbladwesp niet gelijk herken.

Ik had nog foto’s willen maken van die prachtige oranjerode hertenzwammen, dat doe ik nu ook, alleen zien ze er niet meer zo florissant uit.

Er staan paddenstoelen die ik er nogal goor uit vind zien. Als ik ze goed bekijk zie ik dat er een schimmel op zit, dat ziet er uit als hele fijne stuifsneeuw, dus dichtbij wel mooi.

Een of andere boleet.

Ik volg een vliegende vliegende speld tot hij gaat zitten op een bloem van een braam, dan kan ik een foto maken.

Ik dacht dat ik nog steeds de vliegende speld achtervolg, tot ik zie dat het een andere zweefvlieg is: een van de platvoetjes.

Eerst bedelt een jong kraai bij een van zijn ouders, dan gaat hij zelf maar wat lekkers zoeken op het weiland van de Vossendel.

Bij het Cremermeer kijk ik nog eens heel goed of ik de kolibrievlinders zie bij de bloemetjes van de boksdoorn, helaas niet gezien.

Het paddenstoelenseizoen is al goed op gang gekomen. Hier staan plooirokjes.

Gewone bandspanners vliegen hier genoeg, maar op de foto krijgen is een tweede.

Op het open stuk staat een damhert, hij heeft mij niet in de gaten en ik kan mijn lens op hem richten tot hij opkijkt.

Op het fietspad stop ik voor een rups van de wilgenhoutrupsvlinder. Toevallig staat Dick Groenendijk er bij en hij zegt dat ik hem natuurlijk veilig over zet, dus ik pak de rups op, voelt best eng aan, als een soort rubber. Hij is ook heel groot.

Thuis zit er nog een zweefvlieg op mij te wachten: de menuetzweefvlieg, herkenbaar aan de dikke dijen.

Oranjerode hertenzwammen

Maandag 20 augustus 2018
Mijn ogen mankeren niets, een hele kleine rups van een kleine beer ontdek ik zomaar op een blaadje van watermunt, terwijl we met de groep van de KNNV bij het Kennemermeer wandelen.

Er wordt getwijfeld aan de naam melkkruid die ik gaf aan dit plantje. Nu Marja een plantje met vruchtjes vindt weten we het zeker dat het melkkruid is.

De bloemetjes van wolfspoot zijn onmiskenbaar.

En dan kom je zomaar zo’n gekke uitgebloeide bloem van de rietorchis tegen.

Ik kan wel zeggen dat mijn ogen superscherp zijn, want zelfs dit allerkleinste springspinnetje zie ik op een blaadje en als ik hem wil fotograferen springt hij op mijn hand. Ter plekke weet ik al dat het een blinkertje is, maar daar zijn ook weer soorten in.

Na het koffiedrinken ga ik het strand op om naar vogels te kijken. De kleine snelle drieteenstrandlopertjes rennen weer heen en weer bij elke golfslag.

Altijd leuk om een kanoet te zien.

Dan komt er een kleinere bij hem lopen en ik denk eerst dat het een jonge kanoet is, maar het is een bonte strandloper.

Toch lopen ze een heel eindje samen op alsof ze bij elkaar horen.

Blauwe lucht en een wolkenband boven land.

Vanaf de pier kijk je op het badritueel van de steenloper …

… en de bonte strandloper zingt daarbij het hoogste lied.

Ik heb nog tijd om naar de Vossendel te gaan om vlinders te tellen. Weinig dagvlinders, maar op het weiland zie ik wel wat weegbreemotten.

Tot mijn verrassing staan er in een holle boomstronk prachtige oranjerode hertenzwammen. Ze zijn nogal bijzonder, dus ik tref het. Ik moet wel flitsen, want erg licht is het hier niet.