Brouwerskolk

Maandag 26 oktober 2020
Mijn fototoestellen gaan mee naar badminton, het is de vraag of het dan nog mooi weer is, maar het pakt goed uit. Zelfs zon als ik bij Brouwerskolk ben.

De duinen in bij Kraantje Lek en dan langs het Kraansvlak, geen wisenten gezien. Er staat een mooie pluk asters, ik denk zeeasters, maar dat zijn het niet. Er zitten nog 2 kleine bijvliegen, een blinde bij en een honingbij op.

Met de honingbij.

Even kijken of er nog iets bij de hut van het Vogelmeer zit. Ja, nog voor de hut zit een roodborsttapuit.

Vlak bij de tankval in de Herenduinen zie ik een man damhert lopen, die is duidelijk de verliezer, dat zie je aan zijn houding. Verderop nog een hoop geburl te horen.

Miljoenpoot

Vrijdag 23 oktober 2020
Vanaf het asiel fiets ik door de Herenduinen. Ik hoor de damherten burlen, zet mijn fiets neer en ga het wandelpad op. Het geburl komt wel dichterbij, echter geen damhert te zien vanaf het pad en je mag hier niet van de paden af.

Ik zie hier uitgebloeide valse salie staan en daar op de grond ligt een tweestreep, een miljoenpoot. Nou, zoveel poten heeft hij nog niet, maar het zijn er wel een heleboel.

Omdat dit weekend weer de wintertijd in gaat kan ik nog net vandaag voordat het donker werd de duinen in.

Geeft toch een bijzonder effect die laagstaande zon.

In de buurt van mijn fiets staan een paar heksenschermpjes.

Mestinktzwammetjes

Woensdag 30 september 2020
Het is maar goed dat ik planten ga tellen bij de Cremermeerroute want ik heb niet één vlinder gezien. Heel leuk is heet kleine boorvliegje op watermunt, na enkele foto’s gemaakt te hebben, springt ze naar een ander blad en daar zit nog een mannetje.

Witte vlekjes op mest? Aha, het zijn inktzwammetjes en waarschijnlijk melige mestinktzwammetjes.

Tja, misschien wel de laatste keer dat ik hier kom. Het wordt me wat te veel al die vlinderroutes, strandwacht en asielwerkzaamheden. Het lastigste van deze route is wel de plaag van de dazen in de zomer.

Nog een rondvliegende paardenbijter, heb ik even geluk dat hij gaat zitten.

Een reuzenbovist? Ongeveer 10 cm doorsnee.

Zou de aardslak van de bovist gesmikkeld hebben?

Veenmol

Dinsdag 22 september 2020
’s Morgens tel ik de oude spoorlijn en weer is de kolibrievlinder bij de bloemetjes, als hij wegvliegt is hij in een ogenblik een heel eind verder, snelle jongen.
’s Middags doe ik de Cremermeerroute, daar tel ik toch nog 14 vlinders en kom ik een roze veldsprinkhaan tegen.

Moeder damhert met het jong zie ik daar regelmatig.

Ach, een dode veenmol op het gras.

Ze willen weer stuivende duinen creëren, daarvoor moeten heel wat bomen sneuvelen.

Rups populierenpijlstaart

Woensdag 16 september 2020
Joke en ik zien bij de Vossendel bijna meer paddenstoelen dan vlinders. Hier en daar russula’s en amanieten, maar ook hele verse biefstukzwammen.

Wat een gelukkie dat ik goed uit mijn ogen kijk, anders had ik misschien wel op de rups van een populierenpijlstaart kunnen trappen.

Beetje balen dat ik ook de Cremermeerroute loop, want dat is de moeite niet met 2 vlinders. Ik vind het een beetje vreemd dat de staarten van de Schotse Hooglanders op het water drijven, daar zit denk ik geen bot.

Ik ben zo nieuwsgierig of de eitjes van de huismoeder al uit zijn, ik blijf volhouden om te gaan kijken. Nog steeds niet. Er zijn nog genoeg andere dingen te zien, zoals vuurwantsen.

Van de steenrode heidelibellen vliegen er wel een paar.

Eindelijk weer een kleine vos en wat voor een!

Het is denk ik het jaar van de kolibrievlinder, alweer een, aan de voortuin van het gebouw.

Wezel

Dinsdag 15 september 2020
Met de trein ga ik naar Boxtel en pak daar een OV-fiets. Ik wil richting Oisterwijk fietsen, maar had naar links gemoeten en ik rij rechtdoor. Bij een restaurant neem ik koffie en appelgebak op een terras. Daarnaast is een fietspad en dat lijkt me wel leuk. Nou ja, alleen de hop langs de weg is leuk, verder erg saai.

Er worden hier nogal wat zware, bonte paarden gefokt, ik zie ze regelmatig.

Op mijn mobieltje zie ik dat ik in de buurt van de IJzeren Man ben, daar dan maar naar toe, ook even in het water gestaan met mijn sandalen.

Er staan borden richting Loonse en Drunense duinen. Daar rijd ik alleen maar tussen bomen door, ook niet echt mooi. In de buurt van Helvoirt wordt veel gesproeid, het is daar denk ik toch veel droger dan bij ons.

In Haaren neem ik nog een kop koffie op een terras. Daarna kom ik langs de Esschestroom en ben ik alweer in de buurt van Boxtel. Het is nog vroeg en ik neem de route die ik twee jaar geleden heb gedaan in de hoop weidebeekjuffers te zien. Ik sta bij dezelfde brug, maar geen weidebeekjuffer te zien. Er vliegen nogal wat paartjes houtpantserjuffers en geregeld leggen de vrouwtjes eitjes in het hout, daarbij vastgehouden door het mannetje.

Dat vind ik wel fantastisch, zo’n heel veld met Afrikaantjes.

Ik ga weer naar de Kampina, zet mijn fiets op slot en ga een stukje wandelen. In de verte vliegen grauwe ganzen op om even daarna te landen.

Het is te mooi weer om vroeg naar huis te gaan.

Nog maar een paar plantjes hei die bloeien.

Windstil, dus mooie weerspiegeling.

Ik sta te kijken naar de witte kwikstaarten daar op het slik in het water, het zijn de enige vogels die ik daar zie en hoor. Dan opeens zie ik een wezeltje voor me het pad oversteken. Hij steekt nog eens zijn kopje tussen de struiken uit en ik pak gauw mijn fototoestel. Ik kan hem uitgebreid fotograferen, want hij komt steeds even tevoorschijn, alleen kan ik zijn staart niet zien en ik twijfel of het een hermelijn of een wezel is.

Ik eet een salade in Boxtel en stap daarna in de trein om huiswaarts te gaan, het wordt toch al wat donker.

Hartgespan

Donderdag 10 september 2020
Vandaag gaan Joke en ik de Vossendel weer onveilig maken. Met een beetje hulp van de groene stinkwants komt het goed.

Op het open stukje kijken we naar libellen, tot ik opeens een zandhagedis op de stam zie.

Er zijn al heel wat paddenstoelen, eentje die vrij makkelijk te determineren is, is de gele korstzwam.

Bij de Cremermeerroute zie ik maar 5 vlinders, terwijl we bij de Vossendel toch nog 35 hadden. Bij de 3 ronde watertjes vliegt een paardenbijter.

Op de terugweg toch nog eens kijken of ik poppen kan vinden van de koninginnenpage bij Beeckestijn. Er zijn nog wel rupsen.

Ik ben ooit een keer een stukje omgereden om hartgespan te zien, maar kon het toen niet vinden, nu staat het hier zomaar in de kruidentuin. Zo’n mooie plant verzin je toch niet.

Ook al zo mooi, het lijken wel droogbloemetjes.

Huize Beeckestijn.

Slanke trechterzwam

Maandag 7 september 2020
Het is heerlijk weer en ik ga met de excursie mee in de AWD, ingang Zandvoortselaan. Terwijl Marja iets laat zien zit er een knopsprietje op haar mouw, wat een klein sprinkhaantje is dat, ik dacht al aan een doorntje.

Marja laat dus donderkruid zien en dat zie ik nu voor het eerst.

De bleke borstelkrukzwam ziet er van boven heel borstelig uit, maar ook als fluweel. De onderkant is nogal moeilijk te fotograferen omdat ze zo laag bij de grond zitten.

Krakeenden zien er zo lief uit …

Maar het kunnen dus grote vechtersbazen zijn.

Heerlijk die heuvels in de duinen.

Marja weet ook veel van mossen, dit is het grijs kronkelsteeltje.

Plukje boogsterrenmos.

Terwijl de anderen allemaal kijken naar de 4 atalanta’s en de gehakkelde aurelia die op 1 boom zitten, komt er een kleine vuurvlinder bij mij op de grond zitten.
We zien niet zo heel veel herten. Wat heeft dit hert een enorm gewei, kan hij zijn tegenstanders mee uitdagen als straks de bronsttijd weer aan breekt.

Hier en daar staan slanke trechterzwammen.

Na de excursie fiets ik gelijk door naar het strand, daarbij kom ik nog langs het gebied van de wisenten, ze zijn alleen niet te zien.
Hanneke is ook op het strand en zij vindt al gauw veterwier, vind ik wel apart, maar aan het eind van het traject hebben we meer dan 100 stukjes gevonden. We maken er samen een kunstwerkje van.

Wat een grote venusschelp met aparte kleuren.

Hanneke vindt bovendien een wijde mantel.

En ik een levende gewone zeepissenbed.

Aaah, de drieteentjes zijn ook weer gearriveerd uit het verre noorden, met nog een klein beetje rood.

Bij de pier is nog een heel klein beetje water en daar zwemmen visjes in, bizar dat opeens het water wegzakt en de visjes op het droge liggen te spartelen. Het zijn jonge harders en dat is extra jammer omdat er de laatste tijd zoveel dood zijn gegaan hier in de buurt.

Er is denk ik les gegeven op het strand want we zien enkele tuintjes met strandvondsten.

In een van die ‘tuintjes’ ligt een gedroogde horsmakreel.

Toch 48 km gefietst met mijn elektrische fiets en veel gelopen.

Sallandse heuvelrug

Dinsdag 4 augustus 2020
Nieuwe poging om de Sallandse heuvelrug te bereiken. De treinreis loopt heel voorspoedig langs de Oostvaardersplassen, waar wel heel erg veel koniks lopen.

Het huren van de fiets gaat nu goed en even later ben ik in het gebied. Na het bosachtige deel kom ik op de hei en daar wandel ik een tijdje. Vind ik zomaar gouden eitjes. Die zullen wel van de smalle randwants zijn, die zie ik hier veel op de sporkenhoutboom.

Zijn er twee smalle randwantsen nogal private dingen aan het doen komt er eentje bovenop, die wil ook meedoen.

De heide staat in bloei.

Het is inderdaad nogal heuvelachtig.

Nog meer eitjes, nu van een veelvraat, de rupsjes zijn er al uit, dus heeft de veelvraat van een spin het nakijken.

Normaal zijn de takjes van de struikhei groen, hier zijn ze rood.

Het is de roodborst aan te zien dat er kleintjes zijn.

Vorige keer bij Raalte zag ik al roeken in een weiland, hier zijn ze ook, heel herkenbaar aan de snavel.

Ik heb de Sallandse heuvelrug allang achter me gelaten en ben bij de Regge aan het fietsen.

Even het viaduct op de foto zetten met de OV-fiets, dan weet ik later misschien nog waar ik geweest ben.

Ik fiets een eind langs de Regge en op een terras De Wijngaardbaan neem ik koffie en appelgebak. Dan kan ik er weer tegen. Bij de Midden-Regge is een trapje naar het water, daar kan ik op het vlondertje staan zodat mijn voeten in sandalen nat worden, heerlijk.

Ook hier kom ik weer op een punt waar ik al geweest ben. Daar heb ik op de heenweg een weidebeekjuffer gespot, maar nu zit hij even beter voor de foto.

Het lukt me om weer in Nijverdal uit te komen en daar neem ik een heerlijke salade op een terras.

Ik sluit de dag af met een mooie zonsondergang vanuit de trein.

Hermelijn

Maandag 3 augustus 2020
Ik zou met de excursie mee vanmorgen, maar er is heel veel regen voorspeld en ik ga niet. Toch jammer want er is niets gevallen. Ik zit achter de computer thuis en hoorde iets tikken tegen het raam. Als ik omkijk zie ik tot mijn stomme verbazing een hermelijn (donkere staart). Gauw naar boven gerend met camera en een stukje appel op het plaatsje gegooid. Even later kwam hij kijken en kon ik foto’s nemen.

Hij/zij had me in de gaten.

Later zag ik hem nog een keer over het plaatsje lopen.
Ik geniet van bovenaf wel van mijn hibiscus.

Al een paar weken zit er een ekster in de buurt en die komt ook regelmatig bij ons buurten.

Pillendraaier

Dinsdag 7 juli 2020
Langs de oude spoorlijn staat akkerwinde en daar steekt een langlijfje zijn neus in.

Kraailook heeft een bijzondere bloeivorm.

’s Middags doe ik de Cremermeerroute en als ik naar boven zwoeg op de strandopgang komt er een pillendraaiermestkever net aangevlogen en na 3 foto’s gaat hij er weer vandoor. Onthophagus nuchicornis, misschien.

De koniks op de Koningsweg.

Wat zien de rugstreeppadjes er leuk uit zeg.

Op het laatst nog even naar insecten gekeken, waaronder een oranje vliegje.

Klein maar fijn, een slankpootvlieg.

Ik fiets door naar Velserbeek, want ze zeggen dat er kleine ooievaars zijn. Ik zie er wel 2 op het nest, maar dat zijn volwassen vogels. Wel leuk dat de jonge scholeksters net gevoerd zullen worden.

Jonge haviken

Maandag 22 juni 2020
Ik moest even naar Haarlem voor bankzaken, daarna fiets ik langs de Zeeweg en kom langs Middenduin waar ik a.s. zondag met de libellenexcursie mee ga.

Ik wil nog kijken of de wisenten zich laten zien, weer een stuk gefietst zonder resultaat. Verder dan maar naar mijn vlinderroute, daarbij even afgestapt bij het Vogelmeer. Niet veel te zien, alleen een kwikstaartje die daar een beetje rondscharrelt.

De mustangs zijn weer present op de vlinderroute.

Lekker weer, dus wel enkele vlinders geteld en een paar kneutjes knus bij elkaar gezien.

Ik weet een nest van een vogel in Duin en Kruidberg en laat daar nu opeens 2 of 3 jonge haviken in zitten. Ik zie 3 vogels, maar weet niet of daar een volwassen vogel tussen zit.

Hondshaai

Zaterdag 20 juni 2010
Het is nog heel lang licht, daarom wordt het wel erg laat als ik nog naar het strand ga voor zeevonk.

Er ligt wel van alles op het strand, het kleine spul is niet te onderscheiden, een kompaskwal wel dus.

Het is al half 12 als ik over het strand loop in de hoop zeevonk te zien, het is bijna donker, toch geen oplichtend zeewater te zien. Wat ik wel zie vind ik heel gaaf: een hondshaai! Helma zal wel zeggen: “Jij vindt altijd wat bijzonders.”

Heel apart die bek met flappen.

Echt een haaienbek, toch niet eng want het beest is net ruim 40 cm lang, dus nog lang niet volwassen, want ze kunnen 80 cm worden.

Erg jammer dat hij dood is, maar zo kan ik hem wel van alle kanten fotograferen.

RIP zwartkop

Donderdag 18 juni 2020
In het duingebied kan je tientallen wijngaardslakken tegenkomen. Dat mensen zo’n beest in hun mond stoppen is toch onbegrijpelijk! Yak.

Na de Vossendelvlindertelling ga ik door naar hotel Duin en Kruidberg. Twee jaar geleden zaten hier sierlijke witsnuitlibellen, het zou leuk zijn als die nog eens terugkomen. Of zouden ze opgevreten zijn door de ruisvoorns?

Ik wil zo graag een smaragdlibel op de foto zetten die hier steeds amper 1 seconde stil hangt. Gelukkig wil een vroege glazenmaker wel even op één plek hangen.

Prachtig die zwanenbloemen en als extraatje een zweefvliegje.

Normaal ga ik nooit langs deze weg en juist nu moet ik een dode vogel op de weg aantreffen. Nog wel een vrouwtje zwartkop. Te veel aso’s, te veel domme mensen, te veel auto’s.

Grote karekiet

Maandag 1 juni 2020
Omdat ik na de excursie zo dicht bij de AWD ben ga ik daar ook struinen. Het is er behoorlijk droog zo te zien.

Er zijn behoorlijk veel herten afgeschoten, pas als ik in de buurt van de Zwanenplas ben zie ik er enkele.

Bijzondere kleur heeft deze viervlek.

Natuurlijk wil ik het rond zonnedauw zien, maar er is helemaal niets te zien, volgens mij helemaal verdroogd. Ik loop door naar het watertje er achter. Ik had niet verwacht dat ik kikkers zou zien. Ik hoor ze vaak, maar nu zie ik ze ook.

Op het riet zit een leuk wespje en die fotografeer ik met mijn telelens. Het is een dikpootwesp.

Daar vliegen ook gevlekte witsnuitlibellen.

En ze vliegen niet alleen, ze zorgen ook voor nageslacht.

Ik wil naar de Zwanenplas, maar ik loop eerst de verkeerde richting uit. Dan toch maar mijn mobieltje gepakt om de juiste richting te bepalen, dat lukt. Daar in het gras zitten 2 larven van een bladwesp, wat een leukerdjes.

Ik hoor een karekiet in het riet, maar het klinkt toch anders. Volgens mij is het een grote karekiet en dat kan bijna niet, die is zeldzaam geworden in Nederland. Toch heel zacht op mijn mobieltje het geluid gehoord en het is hem toch!!! Wat ontzettend jammer dat ik hem niet zie. Ik zal toch weer naar huis moeten.
Een vos moet eerst even zijn karwei afmaken voordat hij weg vlucht.

Hazelworm

Donderdag 28 mei 2020
Joke en ik tellen vandaag de Vossendel. Vond ik de houtlangpootmug in het asiel al leuk, nu kom ik nog een andere tegen: Dictenidia bimaculata.

Er ligt een hazelworm op het pad. Ongeveer 35 cm lang.

Hij/zij richt zijn kop wel op, maar blijft rustig liggen.

Ik kijk bij de schuimcicade of er een wespje op komt zitten, want dat zou een parasiet kunnen zijn die eitjes legt in de cicade. Er landt wel een wespje op, maar te kort om eitjes te leggen denk ik. Ze blijft wel in de buurt.

Zwartkopvuurwants onderscheidt zich van de roodkopvuurwants … juist … door de zwarte kop.

Vrouwtje geelbandlangsprietmot.

Weer eens een andere aaskever, nu de donkere i.p.v. de rupsenaaskever.

Na afloop nog naar het Kennemermeer geweest. Ik ontdek een nieuwe plek melkkruid.

Ik ging voor de bevertjes, helaas nog niet in bloei.

Kleurtjes libellen

Dinsdag 26 mei 2020
Voordat ik naar mijn vlinderroute ga kijk ik eerst bij het water bij hotel Duin en Kruidberg naar juffertjes en libellen. Roodoogjuffers schijnen het hier best naar hun zin te hebben.

Een roodoogjuffer is net uitgeslopen, hangt aan de muur en heeft een bijzondere kleur.

Ruisvoorns zwemmen hier al jaren rond.

Ik ontdek een snoek die zich doodstil onder een blad houdt. Nog wel klein.

Leuk toch, roodoogjuffers op een dotterbloem.

Mijn eigen wildwesten op de Cremermeerroute, denk maar even dat het bizons zijn, hihi.

Toch nog één argusvlinder op sectie 4.

Op sectie 3 probeer ik vliegende libellen op de foto te krijgen, maar dat is onbegonnen werk. Een waterjuffertje is braver en gaat even poseren.

Knobbelzwanen

Woensdag 20 mei 2020
Het is behoorlijk bewolkt met weinig wind en Joke en ik tellen aardig wat vlinders bij de Vossendel. O.a. 2 oranjetipjes in het bosgedeelte.

De grote koolwitjes doen het de laatste 2 jaar beter dan de kleine.

De Shetlandpony’s bij de Cremermeerroute worden oud.

In het gebied staat nog veel water, toch kan ik het zonder laarzen lopen omdat ik het weet te omzeilen. Bij sectie 3 kijk ik nog extra naar libellen en juffers. Een paartje vuurjuffer werkt aan nageslacht.

Opeens zie ik knobbelzwanen verderop vliegen.

Een Schotse hooglander kan nu nog van het water in de poeltjes genieten. Als er weer veel te weinig regen valt staat het hier straks droog.

De ene konik ziet er veel beter uit dan de ander, deze ziet er heel goed uit.

Ah, de knobbelzwanen zijn hier geland.

En twee stuks komen heel dicht in de buurt van de konik.

Die trekt zich niets aan van de zwaan.

Vosjes

Vrijdag 15 mei 2020
Er is een oproep geweest van de Vlinderstichting om argusvlinders te tellen, maar wel in een openbaar gebied. Ik vind de duinen achter de Amperestraat daar wel geschikt voor. Ik ben daar een paar jaar eerder geweest en toen zat het hele gebied vol met dit soort rupsjes en alles zat onder de spinsels. Nu is het niet zo erg meer. Het zijn de rupsjes van de kardinaalmutsstippelmot.

Kleine pimpernel staat hier gigantisch veel en op enkele zitten kleine snuitkevertjes wat een mooi kleurencontrast geeft.

Een kleine populierenboktor is een leuke vondst.

Wat vind ik dit duingebied mooi.

Op boterbloemen en braambloemen barst het van de schijnbokjes.

Volgens mij wordt het niet onderhouden, maar er komen zoveel mensen die hier hun honden uitlaten dat er veel paden uitgesleten zijn en zo wordt een open duin gevormd.

Roofvliegen zijn echte rovers. Hier heeft er een een vierbandspannertje te pakken volgens mij.

Ik heb geen enkele argusvlinder gezien, ik had ze hier wel verwacht.
Als ik naar huis wil fietsen neem ik een andere afslag dan ik van plan was en opeens zie ik een vosje lekker in het zonnetje liggen.

Van de andere kant lijkt er wel een kat aan te komen lopen, het is echter nog een vosje. Wat zijn ze ontzettend klein.

Hij drinkt was uit de waterbak en kijkt dan mijn richting uit. Wat een leukerdje om te zien.

Vlinders

Vrijdag 8 mei 2020
’s Morgens loop ik langs de oude spoorlijn. Op de lipbloemige plantjes zit een muntvlindertje, ze zijn nogal klein.

Alsof het klein geaderd witje licht geeft zo tegen de donkere achtergrond.

Bij de Vossendelroute zit een geblokte glasvleugelwants al op de eerste sectie.

Het pad op sectie 10 en 11 is van droog zand waar veel zandbijtjes vliegen. Een parasiet kan daar haar slag slaan, zoals deze bleekvlekwespbij. Ze parasiteert op de witbaardzandbij, dat is dus het bijtje die ik hier ook vaak zie.

Een behoorlijk lange hazelworm schiet de begroeiing in.

Als ik klaar ben met de telling zie ik nog een mannetje oranjetipje die nog even wil poseren.

Viervlek

Donderdag 7 mei 2020
Lekker rustig weer om de Cremermeerroute te lopen. Wel mijn laarzen aan zodat ik de hele route kan lopen. Al gauw zit er een viervlek voor mijn neus.

Ik zie aardig wat vlinders, waaronder enkele argusvlinders. Bij de 3 ronde poeltjes vind ik witte slakkenhuizen in het gras, het zijn gewone poelslakken die in het water bruin zijn.

Ik vind het leuk om in mijn tuin naar insecten te kijken, helaas zijn er niet zo veel. Af en toe komt er een hommel van de geraniums snoepen.

Tuimelaar

Maandag 4 mei 2020
Er is een tuimelaar met een zeilschip naar Amsterdam meegezwommen. Met veel moeite hebben ze hem weer terug weten te loodsen naar zee omdat brak water slecht is voor de huid. Nu verblijft hij in de jachthaven en ik kan hem fotograferen vanaf de walkant. Er zitten mensen op de vlonders die het beest bijna aanraken, maar ze zitten wel in de weg voor foto’s. Maar mensen die net naast me stonden zie ik over de vlonders er naar toe lopen, nou dat kan ik ook! Het hek is open en ik kan er op 2 meter afstand van foto’s maken, zelfs met een 18-55mm-lens.

Toch gebruik ik mijn telelens om afstand te houden, ook al ben ik nu alleen overgebleven, samen met 1 meisje. Het lijkt alsof hij zijn oog dicht heeft, maar dat is een litteken, het oog zit vlak achter zijn bek en is hier net onder water nog te zien.

Toen ik aan de kant stond was hij meer onder dan boven, maar nu lijkt hij te slapen en blijft de hele tijd boven water met het spuitgat. Zijn snuit wordt weerspiegeld in de boot.

Wel heel bijzonder om zo’n wild beest zo vlak bij te zien.

Ik spreid mijn armen om te schatten hoe groot hij is. Er wordt beweerd dat hij wel 3 meter was, maar hij is minder dan mijn armlengtes. Helaas is het slecht afgelopen met hem. Hij was dol op boten en dat is hem fataal geworden, door een botsing met een boot heeft hij zelfs zijn staartvin verloren en hij is dood op het strand van Wijk aan Zee gevonden op 12 mei.

Nog even nagenieten van een mooie zonsondergang achter de nieuwe sluizen die nog lang niet klaar zijn.

Hazelaaruil uit pop

Donderdag 23 april 2020
Ik wil kijken of ik baltsende geoorde futen kan fotograferen bij het Vogelmeer. Haha, dat lukt wel, maar ze zitten te ver weg, dat moet over! Een zomertaling zit ook wel ver, maar die foto is toch wel beter.

Een gekraagde roodstaart zit toch mooi te fluiten en blijft nog zitten om zijn prachtige rode borst te laten zien.

Ik loop de Vossendelroute om vlinders te tellen. Er zijn dit jaar heel weinig smaragdlangsprietmotten in het gebied. Ik zie een paar mannetjes een vrouwtje op een beschaduwde plek, terwijl ze normaal in de zon zitten. Leuk dat ronde tongetje.

Een rupsenaaskever is net geland en heeft de ondervleugels nog niet onder de dekvleugels gevouwen.

Je hebt verschillende kniptoren, dit is wel een hele mooie: de Deense kniptor.

Thuis bedenk ik opeens dat ik nog moet kijken of de pop die ik 4 november uit de duinen heb meegenomen al uitgekomen is. Jaaaa, het is een hazelaaruil geworden, wat leuk.

Ik breng hem ’s avonds naar Velserbeek en ga door naar de ooievaars. Ze zitten beide op het nest te flikflooien, maar ze klepperen niet.

Zou een ouderwetse kwaker ontsnapt zijn?

Leuk dat de herten net voor het houtwerk van ‘Velserbeek’ lopen.

Vogelmelk

Woensdag 8 april 2020
De vlinderroute voor de deur tel ik vandaag. Één hele vlinder geteld. De gemeente heeft hier best leuke bolletjes geplant, o.a. vogelmelk.

Een akkerhommel snoept van de plantjes die hier gekomen zijn nadat alles overhoop is gehaald.

En ik denk dat dit mooie bijtje een vosje is.

Afwijkende kleur

Dinsdag 7 april 2020
Er zit een mus met een afwijkende kleur in mijn tuin. Ik weet niet of het een mannetje of een vrouwtje is.

Ik vermoed een vrouwtje, want een mannetje heeft een soort stropdasje.

Met gepaste afstand loop ik met Joke de Vossendelroute. Bij de Hollandse vogelkers verwacht ik smaragdlangsprietmotten, die zijn afwezig, een struikhangmatspannetje heeft ze misschien weggejaagd, hihi.

Op een blad daar dichtbij zit een wespje, ik gok een bronswespje, maar ik weet er niet zo veel van.

Als ik de Cremermeerroute nog wil lopen, wil ik wel weten of ik daar een kano voor nodig heb. Ja dus. Het gebied staat heel erg onder water.

Ik sta daar een hele tijd te kijken en opeens zie ik de blauwborst in een struikje. Daarna niet meer tot ik hem onder de struik zie rondscharrelen en dan heb ik hem even heel fraai in beeld.

Hij heeft er geen erg in dat ik daar sta en even later zit hij bovenop het struikje te zingen en met zijn staart op en neer te wippen, prachtig.

Misschien zakt het water snel weg als het een tijdje droog blijft.

Zo’n kleur kan de tuinslak hebben, is het niet geweldig?