Vuurlibel en casarca

Vrijdag 2 juli 2021
Wat de temperatuur betreft kan het net om vlinders te tellen, het is 17 graden. Er vliegt in ieder geval wel wat, zoals een distelvlinder.

Bij de Geul staan de planten vrij hoog en er staan veel planten te bloeien, zoals bonte luzerne, grijskruid, sikkelklaver, toortsen, teunisbloem, duizendblad en gelukkig ook hazenpootjes.

Niet vroeg dit jaar, maar ze zijn er nog: de zwartsprietdikkopjes.

’s Middags naar de Vossendel en dat tref ik echt. Bij het water zit een smaragdlibel.

En voor het eerst zie ik een vuurlibel, dus ik ben helemaal blij. Hij lijkt wel licht te geven.

Geen steen van Keitof Velsen, wel leuk gedaan. Het is ook een grote steen.

Steeds komt er een klein wespje op het helmkruid zitten.

Ik wil weer eens het wandelpad in de buurt van mijn vlinderroute Cremermeer lopen. Onderweg zie ik een kudde koniks, vind ik ook heel mooi.

Ze stampen in de plassen.

En ja hoor, 3 gaan er in het water rollen.

Leuk om dat wandelpad weer eens te lopen. Ik zie zoals gewoonlijk hier kleine parelmoervlinders. Nog even gekeken of ik rupsen van de hermelijkvlinder zie, niet dus. Een bastaardzandloopkever heeft enorme kaken en fluoriserende poten.

Dan door naar het Duinmeer. Tot mijn verbazing zit daar een casarca tussen de grauwe ganzen.

Op de terugweg nog 2 bezige kevers, Anomala dubia.

Fraaie schijnbok

Zaterdag 26 juni 2021
Tussen het kattenkruid op het stationnetje zie ik iets glimmends groen. Het is de fraaie schijnbok en dat vind ik wel heel leuk met die dikke spierballen op zijn poten.

Bloeiend Engels raaigras.

Elk jaar wordt de beemdkroon weggemaaid en iedere keer staat hij er weer. Er zit een groene schijnbok op.

Een hele mooie tweekleurige uil zit op slangenkruid zo stil dat ik even moet kijken of hij nog wel leeft, ja dus.

Die kleuren van bonte luzerne zijn toch wel uitzonderlijk.

Al verschillende hooibeestjes gezien dit jaar.

Een rijkbloeiende stalkaars.

Gelukkig zijn er dit jaar weer kleine vossen te zien.

Chaos met zijn vriendje of vriendinnetje op een schuurdak.

Koniks

Donderdag 24 juni 2021
Het vrouwtje oeverlibel zit weer (of nog?) op sectie 13 van de Vossendel.

De tijd van meikevers is voorbij, vandaar dat deze het loodje heeft gelegd. Zouden de mieren hem opruimen?

Als je de springzaadbloem van dichtbij bekijkt zie je dat deze glinstert.

Trosglidkruid is zeldzaam, maar hier staan er wel een stuk of 1000.

Ik ga nog kijken bij mijn Cremermeerroute, tussen de koniks staat één shetlander.

Een voor een komen ze achter de heuvel vandaan en sommige stormen naar beneden, andere lopen weer heel bedaard.

Ik zie het al, het hele gebied staat onder water.

Tien dagen geleden kon ik hier nog wel lopen met laarzen aan. Nu staat het water zelfs nog hoger dan in het voorjaar.

Zandhagedis

Maandag 14 juni 2021
Leuk om op het zandpad bij de Vossendelroute naar de bijtjes te kijken. Een of andere bandgroefbij lijkt wel gouden haartjes te hebben aan de poten.

De sluipwespen hebben het op het broedsel van de bijen voorzien en dat heeft de bij in de gaten.

Ik kom niet veel zandhagedissen tegen de laatste tijd, dus ik vind het wel fijn dat dit vrouwtje even mooi blijft zitten.

Ik ga door naar de Cremermeerroute, dan heb ik dat alvast gehad deze week. Daar vliegen regelmatig vierbandspanners.

Er staan koniks vlak bij mij en eentje komt er nog aan lopen.

Eentje is al doorgelopen om te gaan drinken, als hij nu de vlinders maar niet wegjaagt, zoveel zijn het er nog niet.

Als ik mijn fiets wil pakken sta ik bijna op een plantje, de kromhals, goed te herkennen aan de bijzondere blauwe kleur.

Samen gefietst

Zondag 6 juni 2021
Omdat ik in Beverwijk moet zijn voor mijn tweede inenting, gaan Nico en ik in die buurt fietsen. Ook wel eens leuk deze kant op, hier in de buurt van Assendelft. Ik sta hier op een brug.

We steken met de pont het Noordzeekanaal over en fietsen naar het landje van Gruijters waar niet zo veel te zien is. Een wilde eend met 5 pulletjes is wel leuk. In Spaarnwoude kijk ik of ik de rupsen van de ringelrupsvlinder weer kan vinden, niet gezien. Op fluitenkruid zit een zwartpootsoldaatje.

Omdat de zon schijnt kijk ik bij de vijver van Velserbeek of ik de smaragdlibel kan fotograferen. Hij vliegt daar wel heen en weer, maar zit geen moment stil. Wel de vroege glazenmaker die heel netjes blijft zitten.

Toch een poging gedaan om de smaragdlibel op de foto te zetten, hahaha, het ziet er niet uit.

Biesbosch

Woensdag 2 juni 2021
Met de trein reis ik naar Dordrecht waar ik een fiets huur. Fietsend naar de pont van Landsend voor de oversteek naar de Biesbosch. Het is een heel goed jaar voor margrieten, ik zie ze overal.

Biesbosch, margrieten


Jonge pullen van de brandgans.

Op een landstrook staan vleeskoeien.

Bij de wassende maan ga ik de heuvel op. Daar hoor ik heel veel kikkers. Dit keer zijn ze in het watertje ook goed te zien. Ik zie ze ook regelmatig hun wangen opblazen bij het kwaken.

Vrouw en man kuifeend weten zelf ook wel dat ze er mogen zijn.

Ik fiets over een smal pad, ik zie een grote vlinder en wooow, het is een koninginnenpage. Hij vliegt maar heen en weer en af en toe komt er nog 1 bij die weggejaagd wordt. Een enkel momentje gaat hij zitten en dan heb ik wel wat foto’s kunnen maken in een uur tijd.

Bij de Boomgatwegbrug komt een zwaluw steeds terug op dezelfde paal, daar kan ik dus op focussen als hij even wegvliegt, hij komt toch daar weer terug.

Vorige keer ben ik een voetpad opgegaan vanaf het natuurcentrum, het was toen heel erg modderig, nu is het droog. Ik hoop daar een zeearend te zien, alhoewel ik geen idee heb waar die zitten. Er zijn ontzettend weinig vogels op het water, maar gelukkig geven de zwanen een showtje weg.

Helaas is het natuurcentrum dicht vanwege corona, dus geen koffie. Dan maar door en langs Jantjesplaat. Olympus XZ1

Het fietspad houdt na een eind op bij een pont die niet vaart. Daar zie ik in de verte de Moerdijkbruggen.

Ik volg een hele tijd een gele kwikstaart die steeds in de berm van het fietspad vliegjes aan het pikken is, elke keer als ik wat dichterbij kom vliegt hij weer ver en zo wel meer dan een kilometer ver. Dan zie ik in een plas een kleine zilverreiger, dat is dan toch wel weer heel leuk.

Hij vangt ook wel wat.

Jammer dat bij de Jantjesplaat die bruggetjes alleen voor wandelaars zijn.

Ik ga daar in de buurt wat eten op een terras en ga dan naar de pont om te kijken tot hoe laat hij vaart. Ik zou nog een stukje kunnen fietsen, want de laatste pont gaat over 3 kwartier, maar ik waag het toch maar niet en ga met de eerstvolgende naar de overkant, weer terug naar Dordrecht.

Kleine zilverreiger

Vrijdag 28 mei 2021
Voordat er weer gemaaid wordt ga ik bloemen tellen op de spoorlijn, zo leer ik ook weer plantennamen kennen of weer herkennen, zoals de gekroesde melkdistel.

Vergeet-me-nietjes weet ik nooit zeker, maar dit is een akker-vergeet-me-nietje.

Op sectie 17 van de Vossendel vliegt een grote sluipwesp (Coleocentrus excitator), ze landt op een blad en ik heb net even de tijd om een paar foto’s te maken.

Er zijn mensen die steentjes beschilderen en ergens neerleggen. Bij een boom zie ik deze, die ik meld op de website. Dat vinden ze erg leuk. Van de website word je ook heel vrolijk, er zijn zulke mooie kunstwerkjes bij.

Bijna terug bij mijn fiets hoor ik een grote bonte specht. Hij gaat wel goed in het zicht zitten, alleen zitten er wat takjes voor. Hij beweegt van de ene tak naar de andere.

Ik fiets door naar het Vogelmeer, daar zat gister een kleine zilverreiger. Ik hoop dat hij er nog zit, en ja hoor, ik zie hem. Hij is flink aan het foerageren en kijkt heel even op.

Hij vliegt een stukje, landt weer en ik denk dat ik hem daar mooi kan fotograferen omdat hij daar vrij dichtbij staat, hij denkt: bekijk het, en vliegt naar het eiland, waar hij naast een aalscholver gaat staan en dan zie ik dat hij wel erg klein is.

Tuinslak

Zondag 16 mei 2021
Toch wel wat gierzwaluwen bij het Kennemermeer. Omdat het helder weer is kan ik er eindelijk een knap op de foto zetten, ook al is het al bijna half 9 ’s avonds.

Op de takken zitten wat tuinslakken, wat een fraaie kleur heeft deze.

Omdat de zon wat rood ondergaat ga ik naar het strand naar de kunstvis, lijkt me mooi om de zon er achter te fotograferen. Het is aardig geslaagd, ook omdat de plastic flessen in zijn buik wat oplichten.

Daslookgitje

Vrijdag 14 mei 2021
Vanuit het asiel fiets ik naar de ingang van Duin en Kruidberg. Daar bij de ingang staan heel veel daslookplanten en daar moet ik dus zoeken naar het daslookgitje. Lang zo zeldzaam niet meer als toen ik er voor de eerste keer naar had gekeken samen met Alfons in 2009 in Elswout. Hier vliegen er meerdere.

Nog steeds staat mijn vlinderroute bij het strand onder water, zo krijgen we zo langzamerhand zeepaarden in de duinen.

Op een plekje zie ik gele en paarse bloemetjes staan, even dichterbij bekijken! Dit is zenegroen.

En voorjaarsganzerik.

Dit was vroeger zo’n mooi plekje met hier en daar een dennenboom, maar daar zijn er een paar van gesneuveld.

Bij de tankval staan veel planten van cipreswolfsmelk.

Egmond aan Zee

Dinsdag 30 maart 2021
En opeens is het schitterend weer met weinig wind. Met Nico fiets ik door de duinen aan de noordkant van het Noordzeekanaal, waarbij we samen over de sluisroute zijn gefietst. Sommige stukken zijn hier veel vlakker dan bij ons, wel met de bekende Schotse hooglanders.

In de buurt van Castricum toch hoogteverschil, vooral richting zee zijn er een paar pittige klimmen.

Bewijsplaatje dat ik in Egmond aan Zee ben geweest bij het strand. We hebben 63 km gefietst.

Vechtersbazen

Woensdag 24 maart 2021
Nico en ik fietsen samen naar Elswout en gaan daar in het park wandelen.

Nico is hier niet eerder geweest. Hij heeft het zwaar met de bruggetjes en heuveltjes.

Veel spechtengaten in dode bomen, toch geen spechten gezien.

Wel een ara, ik ben blij dat er nog één over is.

Ik zie steeds vaker helmroestmos op bomen, zeker omdat ik het nu herken.

Ik wil door de duinen terugfietsen, maar Nico vindt dat daar veel te veel klimmetjes zitten, hij gaat de andere kant op. Gelijk aan de overkant van Elswout zie ik vechtende krakeendmannen.

En het vrouwtje is ze maar aan het uitdagen.

Tja, ze heeft ook wel een mooi kleedje.

Bij Brouwerskolk is het weer raak, er komt een mannetje wilde eend aanscheuren.

En dan is het vechten geblazen. De meerkoet is de scheidsrechter.

Twee andere eenden krijgen het ook met elkaar aan de stok, het vrouwtje daagt ze ook wel uit.

Het gaat er hard aan toe, er vloeit zelfs bloed.

Weer ga ik bij Kraantje Lek de duinen in, kom weer langs het Vogelmeer en op de hoek van de splitsing zie ik roodborsttapuiten en een boompieper.

Ze lijken zo schattig die hooglanders, maar kijk uit!

Elswout

Maandag 22 maart 2021
Thijsse’s hof is op maandag gesloten daarom ga ik door naar Elswout. Ben wel van plan binnenkort naar Thijsse’s hof te gaan. Op de brug bij de ingang van Elswout weet ik muurvaren te zitten. Op de foto zie ik heel duidelijk sporen zitten op het bruine blaadje.

Aan de kant van het slootje zit een aalscholver de boel te overzien.

Verderop de stengelloze sleutelbloem. Waarom stengelloos snap ik nog steeds niet, want ik zie duidelijk een stengel.

Een heel mooi park met die moshellingen.

En die leuke bruggetjes.

Op de terugweg ga ik bij Kraantje Lek de duinen in en volg verderop het Duinpieperpad. Bij het hek van het wisententerrein kijk ik of ik ze zie, nee dus, misschien heeft de buizerd ze opgegeten.

Het Vogelmeer lijkt heel erg uitgebreid, maar de plas links is heel ondiep, die is straks weer een stuk kleiner.

Ook op Groot Olmen staat heel veel water en daar zie ik 3 grote zaagbekken. Ik weet niet wat ze eten, maar vis zal er niet zitten omdat het plassen van regenwater zijn. Ze vliegen weg, het zijn 2 vrouwtjes en een mannetje.

De zon staat al laag, het is 6 uur. De Schotse hooglanders eten nog lekker hun buikje vol.

Gewone zeehond

Dinsdag 2 maart 2021
Met Selma op het strand gelopen en daarna de pier opgegaan en tot het eind gewandeld. Op de terugweg zien we een zeehond de kant opklauteren.

Geen wonder dat ze zo snel van de ene plek naar de andere kunnen zwemmen, kijk eens wat zwempoten.

Hij heeft ook een staartje, dat wist ik niet.

Omdat hij zo ligt te rollen en te gapen denken dat hij niet in orde is en we bellen de dierenambulance. Die komen aanlopen over de pier en stappen gelijk op de zeehond af, zonder eerst te kijken wat hij doet. De zeehond vindt dat ze dichtbij komen en blaast naar ze en dan springt hij in het water, dus niks aan de hand.

Wisentenpad

Donderdag 25 februari 2021
Het is vrij druk met fietsers in de duinen. Bij de Grote Olmen staan 3 Schotse hooglanders naast elkaar, maar even later staan ze elkaar een beetje uit te dagen.

Het wisentenpad mag tot eind februari gelopen worden, dat kan dus nog net. Ik zet mijn fiets helemaal aan de zuidkant (bij de spoorlijn) neer en begin daar te lopen. Om wisenten te kunnen zien ga ik een heuveltje op, waar een boswachter staat te kijken of iedereen wel op het pad blijft. Daar zie ik wel een wisent, eerst staat hij, dan gaat hij liggen, net onderaan de heuvel.

Verderop vliegt een buizerd en die gaat op zo’n mooi scheefgegroeide boom zitten.

Na 1 maart mag je hier dus niet meer komen, nu dan nog even plaatjes schieten van het gebied.

Overal waar dennen staan, daar vind ik de duinen op z’n mooist.

Ik zie de boomleeuwerik en ik hoor hem ook en wat is dat fantastisch.

Koniks

Dinsdag 23 februari 2021
Een kijken of ik per 1 april de vlinderroute kan lopen bij het Zuidervlak. Helaas is er nog meer water bijgekomen. Het staat nog hoger dan de vorige keer dat ik hier was.

Ik fiets door naar het Vogelmeer. Bij de Grote Olmen zie ik wel de klapekster, alleen te ver weg. Nu staan de koniks daar te grazen, die zal ik van de zomer wel weer veelvuldig tegenkomen bij het Zuidervlak.

Moppie zit nog heel vaak op de schoorsteen boven de kachel, de koukleum. Wat vind ik die 4 witte pootjes toch leuk.

Botervis

Dinsdag 1 december 2020
Er staat een oostenwind, dat maakt dat de golven tegenwind hebben, een spectaculair gezicht.

Een botervis ligt dood op het strand.

Op de pier kan ik nog foto’s maken van de golven bij de noordpier.

Wisenten

Maandag 23 november 2020
Het is prachtig weer en vanaf badminton fiets ik langs Kraantje Lek de duinen in. Op het Duinpieperpad hoor ik veel puttertjes. Ze zitten lekker te smikkelen van de zaden van de teunisbloemen.

Ik hoop natuurlijk ook de wisenten te zien en nu heb ik wel geluk. Ze staan vlak bij het hek. Machtige oerbeesten.

Ook de 2 jonge wisenten zijn er bij.

Wel in de buurt van de moeder.

Ik kom langs Bruid van Haarlem, een mooi gebied, dat vroeger wit zag van het witte zaad van het wilgenroosje dat over de grond waaide.

Er vliegen een paar kraaien over het fietspad. Eentje heeft een nootje die hij op een tak wilde verorberen, maar hij laat hem vallen en nu kijkt hij waar het gebleven is.

Brouwerskolk

Maandag 26 oktober 2020
Mijn fototoestellen gaan mee naar badminton, het is de vraag of het dan nog mooi weer is, maar het pakt goed uit. Zelfs zon als ik bij Brouwerskolk ben.

De duinen in bij Kraantje Lek en dan langs het Kraansvlak, geen wisenten gezien. Er staat een mooie pluk asters, ik denk zeeasters, maar dat zijn het niet. Er zitten nog 2 kleine bijvliegen, een blinde bij en een honingbij op.

Met de honingbij.

Even kijken of er nog iets bij de hut van het Vogelmeer zit. Ja, nog voor de hut zit een roodborsttapuit.

Vlak bij de tankval in de Herenduinen zie ik een man damhert lopen, die is duidelijk de verliezer, dat zie je aan zijn houding. Verderop nog een hoop geburl te horen.

Miljoenpoot

Vrijdag 23 oktober 2020
Vanaf het asiel fiets ik door de Herenduinen. Ik hoor de damherten burlen, zet mijn fiets neer en ga het wandelpad op. Het geburl komt wel dichterbij, echter geen damhert te zien vanaf het pad en je mag hier niet van de paden af.

Ik zie hier uitgebloeide valse salie staan en daar op de grond ligt een tweestreep, een miljoenpoot. Nou, zoveel poten heeft hij nog niet, maar het zijn er wel een heleboel.

Omdat dit weekend weer de wintertijd in gaat kan ik nog net vandaag voordat het donker werd de duinen in.

Geeft toch een bijzonder effect die laagstaande zon.

In de buurt van mijn fiets staan een paar heksenschermpjes.

Mestinktzwammetjes

Woensdag 30 september 2020
Het is maar goed dat ik planten ga tellen bij de Cremermeerroute want ik heb niet één vlinder gezien. Heel leuk is heet kleine boorvliegje op watermunt, na enkele foto’s gemaakt te hebben, springt ze naar een ander blad en daar zit nog een mannetje.

Witte vlekjes op mest? Aha, het zijn inktzwammetjes en waarschijnlijk melige mestinktzwammetjes.

Tja, misschien wel de laatste keer dat ik hier kom. Het wordt me wat te veel al die vlinderroutes, strandwacht en asielwerkzaamheden. Het lastigste van deze route is wel de plaag van de dazen in de zomer.

Nog een rondvliegende paardenbijter, heb ik even geluk dat hij gaat zitten.

Een reuzenbovist? Ongeveer 10 cm doorsnee.

Zou de aardslak van de bovist gesmikkeld hebben?

Veenmol

Dinsdag 22 september 2020
’s Morgens tel ik de oude spoorlijn en weer is de kolibrievlinder bij de bloemetjes, als hij wegvliegt is hij in een ogenblik een heel eind verder, snelle jongen.
’s Middags doe ik de Cremermeerroute, daar tel ik toch nog 14 vlinders en kom ik een roze veldsprinkhaan tegen.

Moeder damhert met het jong zie ik daar regelmatig.

Ach, een dode veenmol op het gras.

Ze willen weer stuivende duinen creëren, daarvoor moeten heel wat bomen sneuvelen.

Rups populierenpijlstaart

Woensdag 16 september 2020
Joke en ik zien bij de Vossendel bijna meer paddenstoelen dan vlinders. Hier en daar russula’s en amanieten, maar ook hele verse biefstukzwammen.

Wat een gelukkie dat ik goed uit mijn ogen kijk, anders had ik misschien wel op de rups van een populierenpijlstaart kunnen trappen.

Beetje balen dat ik ook de Cremermeerroute loop, want dat is de moeite niet met 2 vlinders. Ik vind het een beetje vreemd dat de staarten van de Schotse Hooglanders op het water drijven, daar zit denk ik geen bot.

Ik ben zo nieuwsgierig of de eitjes van de huismoeder al uit zijn, ik blijf volhouden om te gaan kijken. Nog steeds niet. Er zijn nog genoeg andere dingen te zien, zoals vuurwantsen.

Van de steenrode heidelibellen vliegen er wel een paar.

Eindelijk weer een kleine vos en wat voor een!

Het is denk ik het jaar van de kolibrievlinder, alweer een, aan de voortuin van het gebouw.

Wezel

Dinsdag 15 september 2020
Met de trein ga ik naar Boxtel en pak daar een OV-fiets. Ik wil richting Oisterwijk fietsen, maar had naar links gemoeten en ik rij rechtdoor. Bij een restaurant neem ik koffie en appelgebak op een terras. Daarnaast is een fietspad en dat lijkt me wel leuk. Nou ja, alleen de hop langs de weg is leuk, verder erg saai.

Er worden hier nogal wat zware, bonte paarden gefokt, ik zie ze regelmatig.

Op mijn mobieltje zie ik dat ik in de buurt van de IJzeren Man ben, daar dan maar naar toe, ook even in het water gestaan met mijn sandalen.

Er staan borden richting Loonse en Drunense duinen. Daar rijd ik alleen maar tussen bomen door, ook niet echt mooi. In de buurt van Helvoirt wordt veel gesproeid, het is daar denk ik toch veel droger dan bij ons.

In Haaren neem ik nog een kop koffie op een terras. Daarna kom ik langs de Esschestroom en ben ik alweer in de buurt van Boxtel. Het is nog vroeg en ik neem de route die ik twee jaar geleden heb gedaan in de hoop weidebeekjuffers te zien. Ik sta bij dezelfde brug, maar geen weidebeekjuffer te zien. Er vliegen nogal wat paartjes houtpantserjuffers en geregeld leggen de vrouwtjes eitjes in het hout, daarbij vastgehouden door het mannetje.

Dat vind ik wel fantastisch, zo’n heel veld met Afrikaantjes.

Ik ga weer naar de Kampina, zet mijn fiets op slot en ga een stukje wandelen. In de verte vliegen grauwe ganzen op om even daarna te landen.

Het is te mooi weer om vroeg naar huis te gaan.

Nog maar een paar plantjes hei die bloeien.

Windstil, dus mooie weerspiegeling.

Ik sta te kijken naar de witte kwikstaarten daar op het slik in het water, het zijn de enige vogels die ik daar zie en hoor. Dan opeens zie ik een wezeltje voor me het pad oversteken. Hij steekt nog eens zijn kopje tussen de struiken uit en ik pak gauw mijn fototoestel. Ik kan hem uitgebreid fotograferen, want hij komt steeds even tevoorschijn, alleen kan ik zijn staart niet zien en ik twijfel of het een hermelijn of een wezel is.

Ik eet een salade in Boxtel en stap daarna in de trein om huiswaarts te gaan, het wordt toch al wat donker.

Hartgespan

Donderdag 10 september 2020
Vandaag gaan Joke en ik de Vossendel weer onveilig maken. Met een beetje hulp van de groene stinkwants komt het goed.

Op het open stukje kijken we naar libellen, tot ik opeens een zandhagedis op de stam zie.

Er zijn al heel wat paddenstoelen, eentje die vrij makkelijk te determineren is, is de gele korstzwam.

Bij de Cremermeerroute zie ik maar 5 vlinders, terwijl we bij de Vossendel toch nog 35 hadden. Bij de 3 ronde watertjes vliegt een paardenbijter.

Op de terugweg toch nog eens kijken of ik poppen kan vinden van de koninginnenpage bij Beeckestijn. Er zijn nog wel rupsen.

Ik ben ooit een keer een stukje omgereden om hartgespan te zien, maar kon het toen niet vinden, nu staat het hier zomaar in de kruidentuin. Zo’n mooie plant verzin je toch niet.

Ook al zo mooi, het lijken wel droogbloemetjes.

Huize Beeckestijn.

Slanke trechterzwam

Maandag 7 september 2020
Het is heerlijk weer en ik ga met de excursie mee in de AWD, ingang Zandvoortselaan. Terwijl Marja iets laat zien zit er een knopsprietje op haar mouw, wat een klein sprinkhaantje is dat, ik dacht al aan een doorntje.

Marja laat dus donderkruid zien en dat zie ik nu voor het eerst.

De bleke borstelkrukzwam ziet er van boven heel borstelig uit, maar ook als fluweel. De onderkant is nogal moeilijk te fotograferen omdat ze zo laag bij de grond zitten.

Krakeenden zien er zo lief uit …

Maar het kunnen dus grote vechtersbazen zijn.

Heerlijk die heuvels in de duinen.

Marja weet ook veel van mossen, dit is het grijs kronkelsteeltje.

Plukje boogsterrenmos.

Terwijl de anderen allemaal kijken naar de 4 atalanta’s en de gehakkelde aurelia die op 1 boom zitten, komt er een kleine vuurvlinder bij mij op de grond zitten.
We zien niet zo heel veel herten. Wat heeft dit hert een enorm gewei, kan hij zijn tegenstanders mee uitdagen als straks de bronsttijd weer aan breekt.

Hier en daar staan slanke trechterzwammen.

Na de excursie fiets ik gelijk door naar het strand, daarbij kom ik nog langs het gebied van de wisenten, ze zijn alleen niet te zien.
Hanneke is ook op het strand en zij vindt al gauw veterwier, vind ik wel apart, maar aan het eind van het traject hebben we meer dan 100 stukjes gevonden. We maken er samen een kunstwerkje van.

Wat een grote venusschelp met aparte kleuren.

Hanneke vindt bovendien een wijde mantel.

En ik een levende gewone zeepissenbed.

Aaah, de drieteentjes zijn ook weer gearriveerd uit het verre noorden, met nog een klein beetje rood.

Bij de pier is nog een heel klein beetje water en daar zwemmen visjes in, bizar dat opeens het water wegzakt en de visjes op het droge liggen te spartelen. Het zijn jonge harders en dat is extra jammer omdat er de laatste tijd zoveel dood zijn gegaan hier in de buurt.

Er is denk ik les gegeven op het strand want we zien enkele tuintjes met strandvondsten.

In een van die ‘tuintjes’ ligt een gedroogde horsmakreel.

Toch 48 km gefietst met mijn elektrische fiets en veel gelopen.