Eekhoorntje

Donderdag 18 oktober 2018
Ik ga nog eens naar het Rijkenspark om een heel nest kabouters te spotten. Ach, een eekhoorntje die van boom naar boom rent. Ik ben hem even kwijt tot ik iets bruins in een boom zie, daar zit hij gewoon te pitten!

Op zoek naar paddenstoelen kom ik de goudvliesbundelzwammen tegen.

Bij het fotograferen van paddenstoelen ontdek ik hele kleintjes: de kalkkopjes vermoed ik. Ongeveer 1 mm groot.

Een doodgewone vink komt bijna nooit voor in mijn weblog, nu mag hij ook een keer 😉

Een tijd geleden dat er een boomkruipertje voor mijn neus omhoog kruipt.

De natuur maakt mooie dingen, zoals deze houtstructuur.

Sombere honingzwammen hebben geen ring, dit in tegenstelling tot de gewone.

Ik kom het eekhoorntje weer tegen. Hij rent van hoog naar laag tussen de bomen. Jammer van de tak er voor, maar het koppie is zo leuk.

Het is een mannetje.

Met in zijn bek een grote eikel. Hij moet tenslotte ook voor een wintervoorraad zorgen.

Gezocht naar porseleinzwammen en eindelijk hoog in een boom een paar gevonden, maar nog steeds geen kabouters.

In Schoonenberg had ik nog vliegenzwammen verwacht. Er staan er maar een stuk of 3. Bij deze is het velum er al afgespoeld.

Een stevige paddenstoel is de heksenboleet.

De herfsttinten beginnen nu goed zichtbaar te worden.

Elswout

Dinsdag 16 oktober 2018
Gister bij de KNNV-excursie vertelden mensen enthousiast over de paddenstoelen in Elswout bij de excursie van 1 oktober, toen regende het en ben ik niet geweest. Vandaag is het prachtig weer en in m’n eentje heb ik alle tijd om te fotograferen. Op waarneming.nl heb ik al leuke soorten gezien, waardoor ik al vóór de poort begin met de toefige labyrinthzwam.

Labyrintjes aan de onderkant.

Als je een krokus in de herfst ziet is het de herfstkrokus 😉

Met oranje franje.

De pantserjuffers hebben het voorjaar in het hoofd.

Vruchtjes van knopig helmkruid.

En de bloemen ervan.

Ik weet dat in het prieeltje lieveheersbeestjes zitten, dus even kijken. Ja hoor, een heel nest Aziatische lhb’s in de hoek van het plafond.

Er staat maar één Napolitaanse cyclaam.

Dat kan je van de paddenstoelen niet zeggen, zoveel reuzenzwammen als er staan.

Elswout is misschien wel het mooiste park van Nederland.

Met mooie doorkijkjes en watertjes.

Goudvliesbundelzwammen. Sony A68 400mm
Heel weinig parasolzwammen dit jaar, nu heb ik er toch nog twee gevonden, misschien wel de schubbige.

Ik ben er nog niet uit of dit de bleke of de trechter-oesterzwam is.

Dit is de onderkant.

En deze misschien ook?

Vuurzwam?

Een paddenstoelenmug op beginnende porseleinzwammetjes.

Dit zijn de allermooiste: fluweelachtige elfenbankjes.

Een kikkertje denkt dat hij een pad is en springt van de paddenstoel af.

’s Avonds hebben we van de KNNV nog een uilenballenuitpluisavond. De uilenballen komen van een kerkuil. Een kerkuil heeft een actieradius van ten hoogste 1,5 km en een ransuil ongeveer 10 km. Deze skeletjes heb ik er uit gehaald: links een huisspitsmuis en rechts een veldmuis.

Papegaaitje

Donderdag 11 oktober 2018
Op weg naar het nachtvlinderen nog even genieten in de duinen van de zonsondergang.

De schaapjes even gedag zeggen.

Het papegaaitje doet helaas zijn vleugels niet open. Jammer, want hij is mooi met groenige tekening.

In deze stand is hij ook niet te herkennen, hahaha.

De volgeling heeft een iets andere donkere band op de ondervleugel dan de huismoeder.

Grote wintervlinder is nogal variabel.

Beflijsters

Woensdag 10 oktober 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette wandelen we door het Burg. Rijkenspark. We hebben een fantastische dag uitgezocht. We zijn nieuwsgierig welke vogel deze veer heeft gelaten. Ik heb het op Facebook gevraagd: het is een staartveer van een houtduif.

Het licht valt tussen de kastanjebladeren.

We zien ook nog 2 eekhoorntjes achter elkaar aan het rennen en nog meer zonnestralen.

De taxus hangt wel erg vol met besjes. Ook is het een heel goed eikeljaar.

Het is nog lekker vroeg en ik fiets door de duinen die heel druk zijn met fietsers, naar het vogelmeer om daar 2 uur in de vogelhut te zitten. Eerst zie ik geen eend en opeens zitten er een heleboel wintertalingen op het meer. Ze draaien in een grote kring rond.

Om even later weer naar de plek achter de struiken te verdwijnen.

Ik tref het bijzonder want ik zie een beflijster. Dat had ik nooit verwacht dat ik die ooit nog zou fotograferen en nu zit hij voor mijn neus besjes te pikken.

Kramsvogels pikken hun besjes mee.

Een duidelijk verschil met de merel is dat de veren aan de uiteinden allemaal een licht randje hebben.

Daarom is dit een jonge beflijster en geen merel.

En dan heb ik ’s avonds ook nog strandwachtvergadering. Frank heeft een schelpje mee waar riemwier op gezeten heeft en Hanneke heeft die gevonden. Er zit een mosdiertje op: Haplopoma graniferum, dat vind ik zo bijzonder dat ik er een foto van maak.

Frank heeft de schelp onder een stereoscoop gefotografeerd en zo mooi is dat!

Kraansvlak

Dinsdag 9 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer stap ik even af voor de koniks, ze staan daar zo mooi.

Bij de kijkhut van het Vogelmeer is het wat druk en dan ga ik door naar het Kraansvlak, natuurlijk in de hoop de wisenten te zien. Het wandelpad is weer open.

Herfsttinten ondanks het zomerse weer.

Helaas hoor ik de hele tijd de herrie van het circuit van Zandvoort. Je ziet de tribune daarvan op de foto. Wel koniks, geen wisenten.

Bij de vogelkijkhut is het op de terugweg rustig. Voordat ik naar binnen ga zie ik een sluipwesp. Zij tast met haar antennes in een holletje in het hout. Er zit waarschijnlijk een keverlarve in.

Ze splitst de legboor en de schede.

Dan is het de bedoeling dat ze met de legboor een eitje in het larfje in het holletje legt.

In de kijkhut zit ik lekker een tijdje te kijken naar de wintertalingen (waar een vrouwtje slobeend tussen zwemt), aalscholvers en meeuwen. Gelukkig kan ik dan nog genieten van de kleine dodaarsjes die het ene visje na het ander weten te verschalken. Deze is nog in zomerkleed.

De ander is al in winterkleed.

Een Schotse hooglander stapt in het water en komt dichterbij en de dodaarsjes vertrekken.

De klapekster zit nog in hetzelfde gebied en ik kan hem redelijk benaderen.

Klapekster

Maandag 8 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer zie ik een vogel boven in een struik die op een klapekster lijkt. Met de verrekijker zie ik dat het hem echt is. Helaas vliegt hij weg zodra ik mijn fototoestel pak. Ik kijk waar hij naar toe vliegt en ik wandel die kant op, ik was al van plan om te gaan wandelen. Na 3 kwartier denk ik hem te zien, maak een serie foto’s om tot de ontdekking te komen dat het een kale boom is met een masker. Onderweg zie ik nog een vosje en een stuk of 12 kramsvogels en 2 koperwieken. Ik moet wat meer gaan wandelen, hier is het ook mooi.

Wat een geluk dat ik de klapekster op dezelfde struik zie zitten als ik daar weer langs fiets.

Ik kijk nog een tijdje in de vogelkijkhut, wat meeuwen en uiteraard aalscholvers die daar altijd zitten. Op de leuning van het bruggetje zie ik een zakdrager lopen, die zet ik op een houten paal waar nog meer zakdrager zitten.

Koffiebroodjes en tijgerbollen

Donderdag 4 oktober 2018
Met Hanneke ga ik gezellig op pad naar de AWD. We gaan naar ingang De Zilk en dat vind ik te ver om op de fiets te doen en ik mag lekker meerijden in de auto. Al gauw zien we in de AWD een mannetje damhert, hij is rustig aan het grazen. We hebben ook geen herten horen burlen, misschien te vroeg in het jaar of te laat op de dag?

Dat lijkt me ook gezellig, met een gezelschap zo in de duinen rondrijden.

Op mest zijn ook paddenstoeltjes te vinden.

Het lijken net koffiebroodjes, deze dennenvoetzwammen. We zijn helemaal verrukt van deze kleurige zwammen.

Een oranje slijmzwam.

We hebben zelf brood meegenomen, anders hadden we een hap moeten nemen uit deze tijgerbollen.

Jammer dat ik bijna geen namen weet van paddenstoelen, dit is ook een leuk exemplaar.

De zadelzwam ken ik wel, maar als je de jonge exemplaren zonder die grote zou zien, dan zou het nog een probleem zijn om op de naam te komen.

Paddenstoelen.

Er zijn hier veel stronken van dennenbomen waar paddenstoelen op groeien en dit zouden dennenzwavelkopjes kunnen zijn.

Hele grote paddenstoelen.

In de AWD (Amsterdamse Waterleiding Duinen) mag je overal struinen. Soms is het wat dichtbegroeid, maar meestal leent het landschap zich daar ook wel voor.

Zomaar een paar plantjes rood guichelheil.

Er staan wel honderden bleekgele droogbloemen op een droog veldje.

Doornappels staan juist op plekken waar de grond omgewoeld is geweest.

En dan komen we alweer bij het Oosterkanaal en zijn dicht bij de uitgang.

We nemen nog een lekkere pannenkoek bij de Ruygenhoek tot besluit.

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Stabrechtse heide

Zondag 16 september 2018
Met de trein ga ik naar Geldrop om van daaruit naar de Stabrechtse hei te wandelen. Toppunt van ironie: een valse Christusdoorn voor de H. Brigidakerk.

Ik loop langs de Rul, een smal riviertje. Onderweg kom ik een plant tegen die ik zo niet herken. Het is radijs.

Er vliegen hier nog zwaluwen, bij ons zijn ze al vertrokken. De hei ziet er hier ook niet zo rooskleurig uit.

Mooie veulens staan hier in de wei.

Ik moet toch weer even de peen dichterbij bekijken. Er zit een kameleon krabspin in die een vliegje te pakken heeft.

Ach wat liggen die kalveren daar lief.

Ik heb het laarzenpad gelopen, waar niet veel aan was. Nu sta ik bij het informatiebord waar ergens een paddenstoelaanwijzing moet staan, maar die is niet te vinden.

Ik ga naar links, het is vrij druk met wandelaars. Franse veldwespen vliegen hier.

Aan het eind van het pad bij een kruising denk ik dat ik toch verkeerd ben gelopen en ga weer terug naar het infobord. Daar ga ik de hei op in de hoop dat het wat kleurig is, maar ik denk het niet. De blauwe lucht geeft de meeste kleur.

Verder is er niet veel aan en zelfs teleurstellend als ik bij een plek kom waar normaal een vennetje was, die is helemaal verdroogd.

Jammer dat de wandeling nu over zo’n klein stuk heide gaat. Het is nog druk met fietsers en wandelaars ook. Ik kom weer op hetzelfde pad terecht waar ik verkeerd was gelopen, dus nu voor de 3e keer dit stuk. Nu ontdek ik wel vliegende mieren, een heel nest.

In de trein naar huis zie ik in de buurt van Den Bosch heteluchtballonnen.

Keeltanden

Vrijdag 7 september 2018
Bernadette heeft laatst iets gevonden waarvan ze echt niet wist wat het was. Ze vroeg het aan mij en ik heb het op Facebook gezet en ik kreeg als antwoord dat het keeltanden van een graskarper zijn. Het ziet er vreemd uit, nog vreemder is het dat het in de keel zit.

Ze heeft het voor me meegenomen zodat ik er foto’s van kon nemen.

Na het badminton ga ik de Vossendel nog lopen, want vandaag is de enige dag dat het knap weer is. Weinig vlinders, wel aardig wat paddenstoelen. De fluweelboleet heeft wel heel erge aparte kleuren.

Wel een mooie paddenstoel.

Later nog een groepje panteramanieten.

Wezeltje

Donderdag 30 augustus 2018
’s Morgens werk ik in het asiel en ik weet ’s middags nog niet of ik nog weg ga. Ik stap toch op de fiets en hoeveel mazzel kan je dan hebben als je een wezeltje ziet lopen. Ik stap gauw van mijn fiets, pak mijn fototoestel en kijk of hij nog tevoorschijn wil komen. Hij huppelt over de keien van de jachthaven en ik kan hem fotograferen, wat een gelukkie. Je ziet zijn pels glimmen.

Hij moet even goed kijken of dat mens er nog staat. De wezel is het kleinste roofdier van Europa, maar een centimeter of 15 – 20 lang.

Bij de pier zitten steenlopers, maar ook een heel mooi gekleurde bonte strandloper.

Zweefvliegen

Dinsdag 28 augustus 2018
Veel woeste sluipvliegen op het eerste stukje van de Vossendel.

Stom dat ik de helmkruidbladwesp niet gelijk herken.

Ik had nog foto’s willen maken van die prachtige oranjerode hertenzwammen, dat doe ik nu ook, alleen zien ze er niet meer zo florissant uit.

Er staan paddenstoelen die ik er nogal goor uit vind zien. Als ik ze goed bekijk zie ik dat er een schimmel op zit, dat ziet er uit als hele fijne stuifsneeuw, dus dichtbij wel mooi.

Een of andere boleet.

Ik volg een vliegende vliegende speld tot hij gaat zitten op een bloem van een braam, dan kan ik een foto maken.

Ik dacht dat ik nog steeds de vliegende speld achtervolg, tot ik zie dat het een andere zweefvlieg is: een van de platvoetjes.

Eerst bedelt een jong kraai bij een van zijn ouders, dan gaat hij zelf maar wat lekkers zoeken op het weiland van de Vossendel.

Bij het Cremermeer kijk ik nog eens heel goed of ik de kolibrievlinders zie bij de bloemetjes van de boksdoorn, helaas niet gezien.

Het paddenstoelenseizoen is al goed op gang gekomen. Hier staan plooirokjes.

Gewone bandspanners vliegen hier genoeg, maar op de foto krijgen is een tweede.

Op het open stuk staat een damhert, hij heeft mij niet in de gaten en ik kan mijn lens op hem richten tot hij opkijkt.

Op het fietspad stop ik voor een rups van de wilgenhoutrupsvlinder. Toevallig staat Dick Groenendijk er bij en hij zegt dat ik hem natuurlijk veilig over zet, dus ik pak de rups op, voelt best eng aan, als een soort rubber. Hij is ook heel groot.

Thuis zit er nog een zweefvlieg op mij te wachten: de menuetzweefvlieg, herkenbaar aan de dikke dijen.

Oranjerode hertenzwammen

Maandag 20 augustus 2018
Mijn ogen mankeren niets, een hele kleine rups van een kleine beer ontdek ik zomaar op een blaadje van watermunt, terwijl we met de groep van de KNNV bij het Kennemermeer wandelen.

Er wordt getwijfeld aan de naam melkkruid die ik gaf aan dit plantje. Nu Marja een plantje met vruchtjes vindt weten we het zeker dat het melkkruid is.

De bloemetjes van wolfspoot zijn onmiskenbaar.

En dan kom je zomaar zo’n gekke uitgebloeide bloem van de rietorchis tegen.

Ik kan wel zeggen dat mijn ogen superscherp zijn, want zelfs dit allerkleinste springspinnetje zie ik op een blaadje en als ik hem wil fotograferen springt hij op mijn hand. Ter plekke weet ik al dat het een blinkertje is, maar daar zijn ook weer soorten in.

Na het koffiedrinken ga ik het strand op om naar vogels te kijken. De kleine snelle drieteenstrandlopertjes rennen weer heen en weer bij elke golfslag.

Altijd leuk om een kanoet te zien.

Dan komt er een kleinere bij hem lopen en ik denk eerst dat het een jonge kanoet is, maar het is een bonte strandloper.

Toch lopen ze een heel eindje samen op alsof ze bij elkaar horen.

Blauwe lucht en een wolkenband boven land.

Vanaf de pier kijk je op het badritueel van de steenloper …

… en de bonte strandloper zingt daarbij het hoogste lied.

Ik heb nog tijd om naar de Vossendel te gaan om vlinders te tellen. Weinig dagvlinders, maar op het weiland zie ik wel wat weegbreemotten.

Tot mijn verrassing staan er in een holle boomstronk prachtige oranjerode hertenzwammen. Ze zijn nogal bijzonder, dus ik tref het. Ik moet wel flitsen, want erg licht is het hier niet.

Kolibrievlinder

Vrijdag 17 augustus 2018
Deze week moet ik de Cremermeerroute nog lopen en daar is het vandaag een mooie dag voor. Nog even Moppie gedag zeggen, dan ga ik.

Ik hoor de jonge dodaars in de tankval en zie hem vrij dichtbij, maar voordat ik afgestapt ben zitten ouder en kind alweer wat verder weg.

De kleine zwemt al aardig zelfstandig rond.

Op weg naar de vlinderroute kom ik weer een vos tegen. Ik dacht eerst dat het het gewonde vosje was, maar deze is donkerder en wat groter.

Bij de boksdoorn blijf ik even staan kijken en dan zie ik zowaar een kolibrievlinder, heel gaaf, zijn tong heeft even pauze en is opgerold.

Nu met zijn tong languit naar een bloemetje.

Ik maak een paar foto’s van vogels in de boom en opeens zie ik dat het een goudvink is, jammer dat hij op dat moment weg vliegt.

Een groenling blijft wel op een plekje zitten.

Op de terugweg nog even langs de dodaars. Het licht is nu heel anders.

Een reegeit zie je niet zo vaak, ze blijft wel even staan.

Waterdiertjes van het Kennemermeer

Dinsdag 14 augustus 2018
De KNNV heeft een excursie met waterdiertjes in het Kennemermeer. Met netjes worden beestjes uit het water geschept en in bakken gedaan. Er zijn al gauw heel wat brakwateraasgarnaaltjes verzameld.

Ik wil eentje goed fotograferen in een dekseltje, maar die springt op mijn duim. Is gelijk goed de grootte te zien, zo klein zijn ze.

Wel een toepasselijke naam: de tijgervlokreeft.

De ovale poelslak lijkt wel goudachtig van kleur. Het beest van de gewone schijfhoren is donkerrood.

Dik en Wim zijn ook wat verder het water in gegaan.

Het traktorwieltje is wel heel klein, daarnaast de gewone schijfhoren en het Jenkins’ waterhorentje.

Dit lijkt wel een kunstwerk van de aasgarnaaltjes.

Brakwatersteurgarnaal.

De topper van vandaag: een koker van een kokerjuffer die Jenkin’s waterhorentjes op het kokertje heeft geplakt. Er zit ook een draaikolk schijfhoren op.

Dit is een levende draaikolk schijfhoren.

De moeraspoelslak fotografeer ik, maar dan wil ik ook het mondje fotograferen, ik wil hem omkeren, maar dat wil niet erg en dan waait hij uit mijn hand. Wim had hem gevonden en hij zegt dat er maar ééntje in het meer zat 😉

Verder waren er nog platworden met de prachtige naam: lugubere glijer.
Op de terugweg kijken we nog naar het bloemetje van de waternavel.

Er staat weer water in het poeltje en iemand ziet een heel klein rugstreeppadje, met moeite kan ik hem terugvinden. Het is wel gelukt.

Grondeltje

Zondag 12 augustus 2018
Frank loopt vandaag mee met de strandwacht en hij weet heel veel van wieren. Hij ziet niet vaak Japans bessenwier met voortplantingsorganen, nu dus wel.

Bij de pier ligt een kleine pieterman.

Hij lijkt wel boos.

Aan het rood hoorntjeswier zit nog een ander rood wiertje, die met die dunne rode draadjes.

Dit grondeltje is amper 1 cm groot, maar wel heel beweeglijk.

Schotse hooglanders

Vrijdag 10 augustus 2018
Bij de tankval probeert een Schotse hooglander bij de takjes te komen, wat niet echt lukt.

Met haar lange tong lukt het toch!

Dicht bij het Vogelmeer zie ik een vosje mank lopen. Hij heeft pittige wonden aan zijn linker pootje.

Het is nog een jong ding.

Vanuit de vogelhut kiek ik het vrouwtje kuifeend. Verder zit er niet veel.

Misschien houden we het niet droog vandaag.

Damherten

Dinsdag 7 augustus 2018
De jonge dodaars in de tankval wordt al aardig groot.

Aparte kleur voor een sprinkhaan die ik zie op mijn vlinderroute op het zuidervlak.

Ik fiets daarna door richting het Vogelmeer. Eindelijk heeft het wat geregend en staat er wat water in de duinen, waar de damherten van profiteren.

Er mag best nog wel een bui vallen.

Ik ben naar het Vogelmeer gegaan om betere foto’s te kunnen maken van de zwaluwen, maar ze zitten niet meer in de boom. Er vliegen er nog wel een paar rond. Een fitis springt van takje naar takje.

Vogelenzangse bos

Maandag 6 augustus 2018
De eerste keer dat ik mee ga naar het Vogelenzangse bos op excursie met de KNNV. Het is nog steeds prachtig weer, zodat we grote kans op libellen hebben.

Marja laat iets zien op een blad en ik denk dat het een paddenstoeltje is en vraag het op Facebook in de paddenstoelengroep. Het is heel iets anders: het zijn eitjes van een gaasvlieg!

Juffers hebben lange dunne lijven, de schaduw van de pantserjuffer lijkt nog wel langer.

Dit vind ik leuk: een wespje met wapperende vleugels.

We zien eerst knoppergallen op de grond, verderop zien we verse knoppergallen nog aan de bomen.

Poelslakken zijn heel algemeen in zoet water.

Ik ben op de elektrische fiets en rijd door de duinen terug. Bij het Vogelmeer zitten heel veel boerenzwaluwen in de boom. Helaas heb ik niet opgelet en zie ik thuis dat de foto’s wat wazig zijn doordat de lens vuil is geworden.

Toch een foto wat ingezoomd omdat ik wil weten welke zwaluwtjes het zijn.

Jonge koekoek

Dinsdag 31 juli 2018
Tuurlijk moet ik even kijken bij de tankval of de jonge dodaars nog te zien is. In het noordelijke deel zie ik hem niet meer. Ik denk dat in het zuidelijke deel de enige jonge nog zit.

Ik ben op weg naar mijn vlinderroute op het zuidervlak. Een deel van de strandopgang hoort daar ook bij.

De duinen zijn gortdroog, het wordt echt tijd voor flinke buien.

Een boomvalk is aan het jagen en daarbij maakt hij wel een hele rare duikeling.

Leuk, een jonge blauwborst laat zich zien.

Eerst dacht ik weer de boomvalk te zien, maar deze vogel gaat op de grond zitten. Het is wel een heel eind weg, maar ik probeer hem toch op de foto te krijgen. Op het schermpje zie ik dat het een jonge koekoek is.

Hier lopen heel vaak damherten omdat het altijd zo rustig is in dit (verboden) gebied (waar ik een vergunning voor heb).

Ik wijk wel van mijn route af want ik zie de koekoek weer vliegen en hij landt verderop op een struik, wat niet helemaal soepel gaat.

Op de secties tel ik meer argusvlinders dan andere vlinders en buiten de secties nog een aantal.

Waaiermot

Zaterdag 28 juli 2018
In het asiel zitten niet alleen poezen, maar ook mooi motten, zoals de lijnvalkmot, maar die mag wel zijn eigen gang gaan en dus naar buiten.

In dezelfde afdeling zit bovendien een waaiermot. Kijk eens naar de achtervleugels die lijkt wel uit veertjes te bestaan.

Toevallig staan de koetsen van de Santpoortse feestweek daar in de buurt op het gras. Kan ik nog een praatje maken met een man met een Fries paard. De schimmels in het vierspan zijn ook mooi.

Dierenthuis

Zaterdag 21 juli 2018
Als ik in het asiel ben hoor ik dat een poes vanmiddag weggebracht wordt naar het Dierenthuis in Almere. Ik wilde daar al eens zo graag naar toe en ik mag mee ’s middags. We worden bij de ingang al verwelkomd door 2 varkens.

Ach gossie, deze poes lijkt precies op Bella.

De poezen die hier buiten lopen hebben alle vrijheid.

Ik had verwacht dat ik de honden in de rolstoeltjes zielig zou vinden, maar er straalt zoveel blijheid van uit.

Er lopen zelfs paarden en deze twee hinneken naar een ander paard dat van de andere kant aan komt lopen.

Dit is Ramiro.

Zo ongelooflijk snel als die honden rennen en wat een plezier hebben ze.

Maar ze zijn net zo goed buiten adem door het gerace.

Ik ben hier helemaal in mijn element met zoveel katten.

Het ziet er allemaal heel verzorgd en mooi uit. Eline is ook mee, ze is de kattenknuffelaar van ons asiel.

Jammer dat we weer snel weg moeten, waardoor we de kattenafdelingen niet kunnen bezoeken.

Konijnenlatrine

Donderdag 12 juli 2018
We gaan voor de laatste keer gezamenlijk orchideeën tellen bij het Kennemermeer. We zien een konijnenlatrine en er omheen is het door de bemesting goed begroeid 😉

Na het tellen fiets ik over het fietspad langs het Kennemermeergebied, ik hoop heivlinders te zien. Een jonge veldsprinkhaan is nu al een achterpoot kwijt geraakt.

De stalkaars is nog niet verdroogd, verder ziet het er vrij troosteloos uit door de droogte.

Jong puttertje

Dinsdag 3 juli 2018
Vandaag loop ik de Cremermeerroute, ik zou wat vroeger beginnen, maar ik vind het zo heet, dat ik weer niet vroeg ben, terwijl het buiten heerlijk is. Ik tref het dat een jong puttertje even blijft poseren.

Op de koningsweg kom ik regelmatig een kleine parelmoervlinder tegen.

Op het voetpad zit een zwartsprietdikkopje en een groot dikkopje op slangenkruid.

Terug op mijn vlinderroute zit een roodborsttapuit, die zit daar altijd in hetzelfde gebiedje.

Opeens sta ik oog in oog met een damhert.

Die er even later als een haas vandoor gaat.

De koniks staan er als gewoonlijk heel relaxed bij. Het is net alsof er bergen op de achtergrond zijn.

Op de terugweg kijk ik bij de tankval of ik dodaarsjes zie met kleintjes. Die niet, wel 7 jonge meerkkoeten met hun ouders. Ik denk dat ze hier gevoerd worden, want zodra je daar gaat staan, dan komen ze naar je toe.

Boksdoorn

Woensdag 13 juni 2018
Bij de Vossendel zijn al heel wat vogelkersstippelmotten uitgekomen. Leuk rijtje zo.

Meestal als roofvliegen paren heeft het vrouwtje een insect van het mannetje gekregen, nu niet. Misschien is dit een ander soort, dit zijn baardroofvliegen.

Eindelijk zien we een koevinkje en op een boom een hele verse gehakkelde aurelia.

Bij de strandopgang van de Cremermeerroute loop ik iets verder door, daar zie ik een bijzondere struik staan. Ik moet de naam opzoeken: het is de boksdoorn.

Er zit een goudwesp op een van de palen van de strandopgang, terwijl ik hem in de gaten hou zie ik zomaar een stel zakdragers op de paal zitten. Ik denk algenzakdragers, want er zit helemaal een plakaatje alg op het zakje. Binnenin zit het vrouwtje van dit vlindertje.

Vrouw oeverlibel met haar reebruine ogen.

Uitgebloeide sleutelbloem op sectie 1.

Daarna loop ik door over de Koningsweg voor de rups van de hermelijnvlinder. Maar eerst zit er een kleine sprinkhaan in de weg 😉

Toch gevonden! Op het kleine struikje van de populier zit op een blad mooi in het zicht de rups van de hermelijnvlinder, nog maar net uit het ei. Een verdieping lager zit nog het eitje op het blad.

Op de terugweg zie ik zelfs nog een rups, die is een week ouder ongeveer. Helaas is het rond zijn kop nog niet zo zuurstokroze, wat ik zo geinig vind.

Op het wandelpad zit een vrouw zandhagedis, ze blijft rustig zitten als ik foto’s neem.

Niet zoveel teken heeft ze, alleen één in haar oksel.

Bij sectie 3 vliegen nog maar een paar libellen en ik zie er 1 dood in het water liggen, ik denk dat dat een paardenbijter is.

Een kraai zit niet zo ver weg in een hoopje te pikken, even later vliegt hij de andere kant op. Ik heb hem niet de hele tijd in de gaten gehouden, maar hij zit opeens een pad uit elkaar te trekken.