Bosuil

Woensdag 23 maart 2022
In ieder geval zit er één bosuil in Velserbeek.

Via het landje van Gruijters en Spaarndam fiets ik naar de Westhoffplas. Nog een stuk of 200 smienten zitten daar, terwijl ik ze deze winter weinig gezien heb bij Gruijters. Ik ga door naar het nieuwe drassige gebied en loop over het voetpad. Er komt een graspieper aanvliegen en wonder boven wonder landt hij vlakbij. Het kenmerk van een graspieper zijn zijn lange achternagels.

Via de Houtrak kom ik uit bij de Kerkweg. Paar kokmeeuwen en veel meer stormmeeuwen daar op het gras.

Ik ga de vogelhut “De Smient” in om op het water te kijken. Opeens gaat een grote groep grutto’s vliegen, ze landen ook weer heel snel.

En de kluten komen er achteraan.

Ik ga kijken of er al lepelaars op de nesten zitten bij Haarlemmerliede. Ik zie maar 2 reigersnesten, waarvan 1 bezet door reigers, ik denk dat het niets wordt met de lepelaars daar. Bij de brug staat een grote pol dotterbloemen.

Er zijn al heel wat lammetjes geboren. Apart koppie en hele kleine krulletjes.

De man fazant is op z’n paasbest, zo heb ik die staartveren nog niet eerder gezien.

Watersnippen

Dinsdag 15 maart 2021
Er moeten ook watersnippen zitten bij het landje van Gruijters, vandaag nog maar eens goed kijken. Eerst kom ik bij de Linie een winterkoninkje tegen.

En bij de Redoute een stelletje wilde eend, waarbij het vrouwtje toch wel hele mooie veertjes heeft.

Het lijken wel meer kluten dan gister (jaja, vooral in de weerspiegeling, hihi).

Dankzij Sjek heb ik de watersnippen ook gevonden, ook al is dat nooit makkelijk. Hij zei dat het er 2 waren, ik heb er mooi 3 gezien.

Ze zijn er weer

Maandag 14 maart 2021
’s Middags ga ik naar het landje van Gruijters. De grutto’s en kluten zijn al lang in het land, maar de wintertalingen zijn nog niet vertrokken.

Het is nu niet zo dat ze bovenop elkaar moeten staan omdat het te druk is, maar er zijn wel een stuk of 70 grutto’s.

Een klein stukje van het water is glad en ik ga op mijn knieën foto’s nemen, wat een mooi sfeerbeeld geeft.

Ze moeten eerst flink opvetten voordat ze met kuikens maken beginnen.

Er zijn ook behoorlijk wat kluten.

De kluten zeven met hun snavel van links naar rechts en weer terug door het water.

Op de terugweg ga ik even kijken bij Beeckestijn of het Haarlems klokkenspel al bloeit. Nog niet. Er staan wel wilde narcissen, dat heb ik gister van Dik geleerd.

Complementaire kleuren doen het altijd goed bij elkaar. Geel en paars van de winterakonieten en krokussen.

Korfmossel

Maandag 14 februari 2022
Als ik van het badminton naar huis fiets kom ik het eerste vliegende beertje tegen, een aardhommel op het fietspad. Ik zet hem op een bloeiende viburnum, waarna hij/zij gelijk een eind weg vliegt.

Even kijken bij de winterakonieten in Schoonenberg. Ze staan er gekleurd bij.

Er zijn 150 soorten sneeuwklokjes. Dit is een bleek sneeuwklokje, met de brede bladeren.

’s Middags fiets ik naar het landje van Gruijters, maar het betrekt en er is niet veel te zien. Op de grond ligt een dubbele Aziatische korfmossel.

Vrouw fazant

Zondag 16 januari 2022
Nog eens een poging wagen of er iets zit bij het landje van Gruijters. Niets bijzonders en net als ik op het weggetje naar Spaarndam fiets zie ik een vrouw fazant landen. Jammer dat het nog steeds zulk grauw weer is, want die veertjes zijn fantastisch.

Richting Mooie Nel gefietst, wie weet zit de roerdomp er nog, haha, kan je wel vergeten. Het wordt meer bewolkt en ik ga terug.

Bij Fort Benoorden zie ik ook geen nonnetjes. Wel veel aalscholvers achter het fort, zouden ze daar gaan broeden of is het een rustplaats?

Parkganzen

Maandag 3 januari 2022
Wat zijn er ontzettend weinig vogels bij het landje van Gruijters. Ik ben al blij als ik een man fazant zie.

Er lopen hier al jaren een heel stel parkganzen, sommige lijken op Canadese ganzen en een enkele op een Indische gans.

Slobeenden

Zondag 24 oktober 2021
Het wordt weer eens tijd om bij het landje van Gruijters te kijken voor de najaarsvogels. Er zijn heel wat slobeenden.

En wat een snavels hebben ze.

Bij het fort zitten nog geen nonnetjes. Er komt net een schietmot aanvliegen die op een grasje gaat zitten. Een Limnephilus lunatus, lunatus vanwege het halve maantje achteraan de vleugel.

Nog een aardig stuk gefietst door de Houtrakpolder, pas als ik terug ben bij het eerste stuk van Spaarnwoude zie ik weer iets wat het vermelden waard is: een kraai met een prooi. Wat de prooi is is niet meer te zien.

Pulletjes

Zaterdag 24 april 2021
Vanmiddag afgesproken om met Marijke te gaan fietsen bij het landje van Gruijters, waar niet veel te zien is. We gaan door Spaarndam en langs de Nieuwe Rijweg. Daar zit een eend met 3 pulletjes.

Daar in de buurt 2 meerkoeten met 4 pulletjes, die knap van lelijkheid zijn.

Op de Mooie Nel baltsende futen.

De kleine zilverreiger zit nog steeds aan de overkant van de Westhoffplas, dus te ver weg voor een knappe foto. Als ik omkijk zie ik 2 gele kwikstaarten op het hek zitten, die zie ik niet vaak.

Wat leuk dat er een stuk of 15 kemphanen in het nieuwe verlengde van de Westhoffplas zitten. Links één mannetje, er achter staat nog een kemphaan, hij heeft echt geen 4 poten hoor.

We gaan ook even kijken naar het opgespoten stuk, waar ik vorige keer de groenpootruiter zag, die is hem natuurlijk gesmeerd. Wel een kneu en puttertje op het koolzaad.

Terug bij het landje van Gruijters zie ik een kluut heel raar voorover door het water waden, het blijkt dat hij rare, dikke knieën heeft.

Groenpootruiter

Zondag 18 april 2021
Bij het landje van Gruijters is de paartijd aangebroken. Ik zie kokmeeuwen, kluten en tureluurs paren. Nogal veraf, een beetje privacy moet ik ze wel gunnen. Een enkele tureluur wil wel heel dichtbij op de foto.

Ik ga door naar de Westhoffplas, er is daar een nieuwe schuilhut, alleen is er niets te beleven. Bij het nieuwe plasdrasgebied zie ik al gelijk een tapuit als ik mijn fiets neer zet en hij gaat eigenwijs op een paaltje zitten.

Er vliegen puttertjes rond en ze gaan in de planten zitten. Maar dan zie ik aan de rand van de plas een groenpootruiter stappen en niet eens mijlenver weg.

Als ik door Spaarnwoude rij zie ik heel wat grote ereprijs, wat een kleurtje!

De pinksterbloemen mogen er ook zijn.

Fort Benoorden

Zondag 11 april 2021
Ik heb met Ziegel afgesproken bij Fort Benoorden, daarbij kom ik eerst langs het landje van Gruijters waar een meerkoet met bouwmateriaal sjouwt.

Ziegel interviewt me over de vloedlijn bij het strand voor een artikel in het IVN-blad de Toorts. Daarna lopen we over en om het fort om planten enz. te bekijken.

“Glad walstro” zegt Ziegel. Ik vind het helemaal niet op walstro lijken, toch heeft Ziegel helemaal gelijk.

De knoppen van de es.

Knikmosjes.

Heel fraai, dat reukgras.

Madeliefje.

IJslandse grutto’s

Zaterdag 20 maart 2021
Naar Gruijters gefietst waar veel grutto’s zijn, echter weinig kluten. De grutto’s lijken me IJslandse omdat ze zo’n rode borst hebben.

Een fuut die net onder de brug vandaan komt.

Vliegende grutto’s

Maandag 8 maart 2021
In Velserbeek zit nog steeds maar één ooievaar, ik hoop dat zijn/haar maatje ook binnenkort komt. De soepganzen zijn al hopeloos verliefd.

Ik was van plan om na Gruijters door te fietsen, maar de grutto’s geven zulke mooie vliegshows, dat ik blijf kijken.

Ze vliegen heen en weer.

Ondertussen sta ik te praten met een vrouw, terwijl de grutto’s gaan landen.

In de verte zie ik vogels aan komen vliegen en ik zeg tegen die vrouw: “Kijk, daar komen de kluten.” Ze landen en gaan even later nog een paar rondjes vliegen.

Samen met de kluten vliegen de grutto’s, maar ze landen wel soort bij soort.

Grutto’s en kluten

Zaterdag 6 maart 2021
Er zijn weer meer grutto’s bij het landje van Gruijters dan van de week en een paar kluten, geen tureluurs gezien, misschien heb ik die over het hoofd gezien. Ik fiets door naar De Liede om te kijken of de lepelaars op de nesten zitten. Alleen één blauwe reiger op het nest gezien. Terug door de Veerpolder.

En dan kom ik terug bij het landje van Gruijters, waar ik Ton en Maarten zie, net zo leuk als de grutto’s en de kluten. De kluten vliegen een paar rondjes en dan ben ik toch wel heel blij met mijn fototoestel en prima lens.

De grutto’s moeten flink opvetten na hun lange reis.

Nonnetjes

Woensdag 24 februari 2021
Ha, de nonnetjes zitten nu eens aan de voorkant bij het fort. Een mannetje en 3 vrouwtjes, je ziet nog net het snaveltje van het ene vrouwtje achter het andere vrouwtje.

Ik ga naar Beeckestijn, het is behoorlijk warm geworden en misschien komen de vlinders van de koninginnenpage tevoorschijn. Buiten de kruidentuin moet een mooi soort sneeuwklokje staan, Galanthus nivalis, en ik vind het al snel.

Van dichtbij, heel mooi.

Dicht bij de vijver zijn vorig jaar boommarters gezien, maar dat moet je echt treffen wil je die zien.

Smienten

Zondag 21 februari 2021
Nog eens kijken of er al grutto’s zijn bij het landje van Gruijters. In ieder geval zijn de wintertalingen nog niet vertrokken.

Bij de plassen van de Hourak zitten heel veel smienten.

Torenvalk

Zaterdag 20 februari 2021
Ik fiets al een tijdje rond, maar zie nog niets bijzonders. Pas bij de Houtrak houd ik een vrouwtje torenvalk in de gaten die van het ene paaltje naar het andere vliegt.

Haha, geweldig zo die staart.

En zo lief dat ze mooi blijft zitten.

Ik ben nog wel helemaal tot de suikerfabriek gereden en daar door Spaarnwoude terug, hier ben ik niet eerder geweest. Op de terugweg nog langs Gruijters, ook niks. Op het weggetje zie ik een grote zilverreiger in een slootje stappen op zoek naar iets te eten.

Kieviten

Dinsdag 8 december 2020
Ik wilde richting Houtrak fietsen, maar als ik bij Fort Benoorden ben is de lucht alweer zo betrokken, dat ik weer richting huis fiets.

Op de weilanden langs de A9 rusten enkele kieviten.

Paardenbloemenpluis

Zaterdag 7 november 2020
Tijdens een rondje fietsen kom ik niet veel bijzonders tegen. Alleen een uitgebloeide paardenbloem en let eens op de zaadjes die wat gekarteld zijn.

Wintertalingen en smienten op het landje van Gruijters.

Jonge lepelaar

Zondag 30 augustus 2020
Bij het landje van Gruijters staan 2 lepelaars in het water te foerageren. Even later komen ze meer naar de kant en dan begint het jong te bedelen.

Hij is nogal opdringerig.

En daar heeft pa/ma genoeg van en dan is het: “Bekijk het maar, je kan zelf ook je eten opscharrelen.”

Ik heb nog nooit zoveel krakeenden gezien bij het Fort Benoorden.

Langs de A9 staan wat wilde planten en daar zit een topzwanger zuringhaantje op zuring.

Ik ontdek ook een weidevlekoog.

En aan de overkant van de sloot een heel gezin nijlgans met 6 al grote jonkies.

Watergentiaan

Zondag 23 augustus 2020
Voordat ik met de fiets vertrek nog even een foto gemaakt van de zwartvlekdwergspanner die op de poortdeur zit.

Er zit niet veel bijzonders aan insecten op mijn plotje van de Vondelweg, wel blij ben ik met deze mooie wesp, Achaius oratorius.

Nou, ik kom de lieveling hier wel vaak tegen.

Ik denk dat ik hier wel 50 groene rietcicades heb zien springen en enkele nimfen.

Ze kunnen zo lekker fel zijn die kleine fuutjes, misschien is het dezelfde als van 23 juni op de Mooie Nel.

Op het landje van Gruijters zie ik al wintertalingen. Ik fiets terug langs de snelweg en de weilanden van Velserbroek. In een sloot daar bloeit de watergentiaan.

En niet zo’n klein beetje ook.

Bij een scherm van de zwanenbloem heb je gelijk een heel boeket.

Fuutjes

Dinsdag 23 juni 2020
Het graslandje bij de Vondelweg is al 2 weken geleden gemaaid, maar het is groeizaam weer en de grassen staan alweer aardig hoog. Toch komen er zo goed als geen insecten omhoog als ik er doorheen loop, zoals vroeger het geval was. Een gewone driehoekszweefvlieg zit op het kweekgras.

En dat kweekgras bloeit, dus dat moet je even dichterbij bekijken, echt de moeite waard.

Na een half uur nog zo weinig insecten gezien, misschien brengen deze kleine bijvliegen daar verandering in door veel nageslacht?

Hier kan je duidelijk het verschil zien van mannetje en vrouwtje. Mannetjes hebben de ogen tegen elkaar aan, waar bij de vrouwtjes veel meer ruimte zit.

Vlak voordat ik wegga toch nog een prachtwapenvlieg genoteerd.

Ik wil bij de weg naar Spaarndam kijken of de futen al kleintjes hebben, wat een geluk dat ik ze al op de Mooie Nel zie zitten en nog wel vlak bij ook.

Wat zijn ze toch leuk.

Bij het landje van Gruijters denk ik een bosruiter te zien, dat blijkt een witgatje te zijn.

In ieder geval heeft één kluutje het tot nu toe overleefd.

Parkeenden (soepeenden) kunnen ook mooi zijn.

In Spaarnwoude kom ik eerst jonge boerenzwaluwen tegen en zomaar op het fietspad een jonge blauwborst die niet erg schuw is. Hij is druk bezig insectjes uit het gras te pikken.

Fort benoorden

Zondag 14 juni 2020
De KNNV Haarlem gaat van alles determineren bij het Fort Benoorden, daar wil natuurlijk ook aan mee doen. Nog voordat ik er ben zie ik boerenzwaluwtjes op een tak, die kans laat ik niet glippen. Wat een enorm lange staart.

Ze zitten vlakbij.

Ik had mijn fiets gauw neergezet en als ik hem weer wil pakken zie ik een sluipwesp op het paaltje. Wat een schoonheid, wel een moeilijke naam: Xiphydria prolongata.

Op het fort is het begroeid en daar kijk ik voornamelijk naar insecten. Uitzicht op de fortgracht en daarachter ligt het landje van Gruijters.

Er staat heel erg veel knoopkruid en daar maken de insecten dankbaar gebruik van zoals deze sintjansvlinder.

Wat ik helemaal geweldig vind is dat ik een wolzwever zie vliegen, het blijkt een Villa hottentotta te zijn (echt waar hoor!).

En dan vind ik ook nog een rups van de sintjansvlinder.

Marja wijst een klein vlindertje aan en ik denk dat het een distelbladroller is, maar daar is hij een beetje te geel voor. Nog leuker is het dat het een kanariepietje is.

Een gladde spieswesp in de bloem van een braam.

Roestbruin kromlijf op een distel.

Waarneming geeft aan dat dit een grote roodoogjuffer is, maar ik heb zo mijn twijfels.

Bij een zanderig stukje barst het van de gladde spieswespjes die daar veel gaatjes hebben gegraven. Ze vangen vliegjes die ze in hun nest leggen voor de nakomelingen. De spieswespjes zijn op zich heel klein.

Het begint te onweren en we gaan naar binnen voor een rondleiding door het fort door Ziegel. Hij wijst een spin aan die daar al lang hangt en beschimmeld is.

Er zijn heel wat tekeningen en schilderijen op de muren aangebracht.

Op de terugweg ga ik weer naar het bruggetje waar de boerenzwaluwen rondvliegen en ze moeten natuurlijk ook poetsen. Sony A68 400mm

De jonge zwaluwtjes zitten bij elkaar op een tak, maar ik heb ze niet één keer gevoerd zien worden, jammer want dan sperren ze die bekjes zo lekker wijd open.

Prachtbeestjes zijn het.

Kleine kluutjes

Donderdag 21 mei 2020
Bij de vlindertelling voor de deur tel ik alleen kleine koolwitjes. Zo vreselijk jammer dat de kleine vossen die hier altijd zoveel voorkwamen er niet meer zijn, maar wie weet wordt het beter. In de stokrozen zitten stokroossnuitkevertjes die een enorme lange snuit hebben in verhouding.

Daarna ga ik naar de Vondelweg voor de insecten. Er zijn verschillende kevertjes die heel veel op elkaar lijken, maar deze zit op riet en zal de rietkever zijn.

Dan zie ik iets bijzonders: een vlieg die niet helemaal losgekomen is van de lege pop, die zit nog aan de vleugel vast. Het is de zwartvlerkstekelwapenvlieg. Op andere foto’s die ik gemaakt heb zie ik duidelijk 3 stekels zitten achter het borststuk.

Verder zijn er wel heel erg weinig insecten, zelfs als ik door het hoge gras loopt vliegt er niets op. Ik ga door naar het landje van Gruijters, daar tref ik het dat er 3 jonge kluutjes lopen. Zo jong als ze zijn zwiepen ze al met hun snaveltje heen en weer net als de oudere kluten dat doen.

Het wordt nog leuker als een boerenzwaluw voor me gaat zitten zingen.

En hij blijft nog een heel tijdje zitten ook.

Oeps, de kluut was te dichtbij.

Ik hoor al de hele tijd de koekoek en ga op zoek. Hij zit vlak boven me in de boom, maar zien doe ik hem niet, tot hij opvliegt en helemaal naar de andere kant vliegt. Gelukkie: hij komt ook weer terug.

De kluten zijn altijd zo fel als ze kleintjes hebben. “Ophoepelen”, zegt de kluut, “O, sorry hoor, ik ga al”, verontschuldigt zich mevrouw bergeend.

De ene moedereend heeft 5 kleintjes en de andere 7. Zo lief.

Ben ik vechtende tureluurs aan het fotograferen komt er een groep soepganzen in beeld. Als ik ze te pakken krijg, nou dan weet ik het wel, de pan staat al klaar, hahaha.

Ik kan niet genoeg krijgen van de kleine kluutjes. Pa of ma gaat naar het kleintje toe, die kruipt even in haar veren, maar hij wil liever op eigen benen staan.

Zo mooi die kluut.

En met het kleine kluutje.

De kleine plevieren zijn de kamasutra aan het doornemen.

Opeen staat er bij de Stelling heel veel bijenvoer. Hartstikke leuk natuurlijk, vooral omdat er al heel wat bijen en hommels op af zijn gekomen.

Op de terugweg nog even langs de ooievaars in Velserbeek. Ze zitten allebei op het nest.

Daarbij kom ik langs de vogelkooi en het valt gelijk op dat de witte pauw in vol ornaat staat. Wat is die staart dan gigantisch groot. Ook mooi die rug en veertjes op zijn kop.

Koekoek

Woensdag 6 mei 2020
Met Dick heb ik afgesproken bij de Vondelweg omdat hij mee wil kijken naar insecten. Ik wijs hem op een kleine bladwesp (Selandria serva misschien) en ik kan hem vertellen wat het verschil is met een gewone wesp (bladwesp heeft geen wespentaille).

Ik weet dat deze langpootmuggen Tipula vernalis heten, ze hebben geen Nederlandse naam. Dik wijst me op de mooie ogen van de muggen.

Een strontvlieg herken ik makkelijk. Dit is een mannetje, want geel van kleur en heel harig. Ik denk dat hij een vlindertje te pakken heeft.

En dan zijn er niet alleen langpootmuggen, maar ook steltmuggen. Dit fraaie exemplaar is Limonia phragmitidis.

We ontdekken een vlieg met een rood achterlijf en als ik goed kijk zie ik dat het een enorme snuit heeft, dus een snuitvlieg en wel de gewone.

Dit kleine snuitkevertje is een lissenboorder en hij kijkt nieuwsgierig over het randje van het blaadje van de boterbloem.

Toch weer langs het landje van Gruijters gereden, waar ik al gelijk een rietzanger hoor en hem makkelijk weet te spotten.

Bergeenden hebben een rondje gemaakt en nemen hun plekje weer in beslag.

Alsof de lepelaar op iemand afloopt die hij met open armen ontvangt.

Twee futen zitten in het water naast het landje en zijn nog aan het baltsen.

Op dezelfde plek als vorig jaar hoor ik de koekoek. Ik wil daar wel kijken of ik hem ergens zie, maar het is daar wat druk en het komt nog wel een keer, dus fiets ik verder. Daar hoor ik hem toch weer en ik loop om de bomen heen en daar zie ik hem gewoon vrij zitten. Helemaal blij ben ik, vooral omdat ik de Nikon P1000 mee heb, daarmee kan ik hem zo vol in beeld krijgen dat hij er zelfs niet helemaal op staat. Het mooist vind ik deze foto met zijn staart een beetje wijd. Mijn dag is helemaal goed, dank je de koekoek.