Jonge kuifeendjes

Vrijdag 5 juli 2019
In het munitiebos toch weer een nieuw soort vlieg gezien: de dikdijbastvlieg. Naam heb ik via Facebook, toch wel handig.

Een vlieg op moederkruid.

Witte halvemaanzweefvlieg nog wapperend met de vleugels.

Klein wespje met flinke biceps.

Vliegende speld op grote klis.

Op een bunker in de Heksloot zitten steeds 2 kneuen, dit keer niet eens zo ver weg.

Gelijk door naar het landje van Gruijters waar ik aan de overkant jonge bergeenden zie.

Een kluut en een lepelaar dicht bij elkaar.

In een sloot bij de weilanden van Velserbroek zit een trotse moeder kuifeend met 6 kleintjes.

Ze doen allemaal hun eigen ding, de voorste ligt op zijn rug, de linker is aan het poetsen, de middelste neemt een duik en de rechtse is aan het relaxen.

Landkaartje

Woensdag 22 mei 2019
Ik ga weer naar mijn onderzoeksgebiedje en gelijk zie ik een landkaartje.

Langsprietmot met hele fraaie kleuren, ook het onderrokje.

Koolwantsen heb je in de kleuren zwartgeel, zwartrood en zwartwit.

Die lichte vlekjes heb ik niet eerder gezien bij de langsprietmotten, dus toch maar op de foto. Nu blijkt het een zeldzaam soort te zijn: de dwerglangsprietmot.

Van deze bij heb ik zulke mooie scherpe foto’s kunnen maken, maar ook dat helpt niet bij determinatie, jammer.

Behalve een glassnijder man en vrouw zie ik ook een vroege glazenmaker.

Na een uurtje of 2 rondgelopen te hebben ga ik door naar de Heksloot. Bij de vogeluitkijkpost heb je wel mooi zicht op het plasje, alleen zitten de vogels nog zo ver weg. Zoals deze visdiefjes, hij zit een heel tijdje op haar zodat ik genoeg foto’s kan maken, maar scherp krijg ik ze niet.

Zelden zie ik kluten met jonge kluutjes, er zijn 3 kleintjes en er loopt een iets oudere er achter.

Het visdiefje probeert op dezelfde plek te landen van de kluten, maar dat pikken ze niet.

Moeder staat gewoon lekker te slapen terwijl de kleintjes zonder zwembandjes in het water aan het spelen zijn, onverantwoord! Hihi.

Bij het landje van Gruijters moet de zilverplevier zitten, ik kom aanrijden en ik zie hem gelijk. Het mooie is dat ik 5 soorten op 1 foto heb. Een kluut, een kleine plevier, een zilverplevier, een tureluur en er achter een grutto.

Met mijn verrekijker zie ik dat er een lepelaar in een slootje staat, vlak bij het fietspad, dat is een mooie gelegenheid om hem van dichtbij te fotograferen.

Wat een droppies die kleine meerkoetjes.

Bij de Genieweg stap ik weer af om te kijken of ik de ringelrups zie, niet gezien, wel een rups van een wachtervlinder.

Een sluipwesp, waarvan ik denk dat het een Erigorgus cerinops is.

Verder fietsend hoor ik nogal lawaai van vogels, er zitten veel spreeuwen in de bomen en ze landen ook in het gras. Alleen zitten veel kraaien er achter aan. De spreeuwen vliegen op alleen een jonge spreeuw blijft een tijdje zitten.

Groenpootruiter

Vrijdag 17 mei 2019
In de rietkant bij het landje van Gruijters zingt de rietgors het hoogste lied.

Een ietwat vreemde foto van een groenpootruiter. Ze zijn heel herkenbaar aan hun silhouet, slank, met een lange nek. Dit is dus een ander beeld van deze mooie vogel.

Een jonge lepelaar gevolgd door een van de ouders.

Twee bontbekpleviertjes.

Jonge kauw bedelend.

De bosruiter is een stuk kleiner dan de tureluur.

Man krakeend.

De rietgors is nog een treetje hoger in de wilg gaan zitten.

De rietzanger zit nu eens niet in het riet.

Waarvoor ik van de fiets af stap weet ik niet meer, maar ik zie toch een mooie rups! Het is de rups van een ringelrups, die komt hier niet zo veel voor als in het noordoosten van het land.

Ah, bij het strandje zitten 2 Canadese ganzen met 5 pulletjes.

Wat een snoesjes.

Liefjes met madeliefjes.

Daar in de buurt hoor ik de koekoek, ik zie hem niet. Een mooi rood kogelspinnetje in het riet.

Bosruiter

Vrijdag 10 mei 2019
Nogal fris, maar wel een zonnetje, dus ga ik door naar Gruijters na het badmintonnen. Ik hoop zo dat ik een koekoek op de foto kan zetten. Bij de Westbroekplas zie ik er een, maar tussen de takken, dus geen foto. Weinig grutto’s dit jaar bij Gruijters, wel aardig wat tureluurs.

De kleine plevier heeft een gele oogring.

De oeverloper is klein, maar de bosruiter nog kleiner.

Nog een uur staan wachten bij het strandje waar ik vlakbij een koekoek hoor, maar ik zie hem helaas niet. Dan maar de merel op de foto.

Ongegeneerd

Maandag 29 april 2019
Ik mag onderzoek doen naar insecten in een afgesloten gebied. Nu kan ik ongegeneerd naar insecten kijken. Aardig wat van deze kleine snuitkevertjes gezien, alleen deze in deze leuke pose. Onder de beige dekvleugels zitten hele lange doorzichtige vleugels.

Bijzondere kleuren van de pinksterbloemlangsprietmot.

Twee grote koolwitjes, de ene heeft flinke zwarte stippen, bij de andere ontbreken die.

Ik heb er 3 uur rondgelopen, best veel soorten gezien, er zat niet iets echt bijzonders tussen.
Omdat het zulk mooi weer is ga ik toch even langs het landje van Gruijters. Ik was vergeten hoe klein de oeverloper eigenlijk is.

De karpers zijn nogal wild. Ze leggen de eitjes tussen de begroeiing waarna het mannetje ze bevrucht.

Slobeenden komen niet vaak zo dichtbij.

Twee grutto’s zijn dicht bij elkaar zich aan het wassen. Hij kijkt nog even of hij okselfris is.

Allebei in bad geweest, lekker moddergeurtje opgedaan en dan moet het er toch maar een keer van komen. Alleen weet hij niet goed hoe hij dat aan moet pakken, zou hij de sprong niet durven wagen? Hij laat nog even luidkeels weten dat hij toch echt een grutto is.

En dan hopla.

Het lukt.

Nog een stukje meeliften, dan is het klaar.

Een boerenzwaluw vliegt de hele tijd over en onder het bruggetje richting Spaarnwoude. Ik stap af, want je weet maar nooit of hij even mooi op de paal gaat zitten. En dat doet hij ook nog.

Luid zingend.

Temmincks strandloper

Vrijdag 26 april 2019
Toch weer naar het landje van Gruijters na het badmintonnen. Jonge meerkoetjes lopen parmantig achter hun ouders aan.

Zwarte ruiters heb ik al jaren niet meer gezien hier.

Zo leuk als je een lepelaar ziet foerageren, steeds zwiepend van links naar rechts en terug.

Ja hoor, vlak voor mijn neus, bijna een vrouwtje verdrinken.

De huiszwaluwtjes halen hier grond vandaan om hun nestjes te bouwen.

Een heel klein strandlopertje, het blijkt later dat het de Temmincks strandloper is, nog kleiner dan de oeverloper.

Prachtig weer met die imposante wolken.

Ik rij een heel stuk door en dat heb ik goed gedaan. Ik zie 3 appelvinken, wouwie, daar ben ik blij mee, ook al zitten ze hoog in de boom.

Spaarnwoude, vlak bij de klimtoren.

Koolmeeseitjes

Dinsdag 23 april 2019
Omdat Joke later in de middag kan, ga ik eerst de Cremermeervlinderroute lopen. Weer kom ik een blauwborst tegen, deze is zelfs geringd.

Op de terugweg hoor ik op 2 plaatsen de koekoek.
Met Joke loop ik de eerste secties naast het weiland, maar als we naar het weiland willen gaan, komen we de jonge Schotse hooglanders tegen met hun moeder, precies op ons pad.

We wachten even tot we er redelijk langs kunnen. De moeder vind ik vrij klein en dat met 2 jongen.

Vorige week zag ik al een rupsenaaskever, nu zien we er 2 zelfs parend.

Leuk, de smaragdlangsprietmotten zijn er weer.

De pendelzweefvliegen doen het ook.

Ach wat jammer, we zien dat er een nestje van een koolmeesje uit de boom is gevallen.

Er zaten zeker 5 kleine eitjes in.

’s Avonds ga ik nog naar het landje van Gruijters. Het lijkt wel of de bergeend het kwikstaartje wil platstampen.

Moeders met de pulletjes is er ook weer.

Ik zie de rietzanger goed zingen. Mensen vragen aan mij of ik de snor gehoord heb, maar nee, die was er nog niet. Ze zijn nog maar net verder gefietst of ik hoor de snor en ik zie hem ook vliegen, dan kan ik ook zien waar hij gaat zitten. Natuurlijk tussen de rietstengels, maar hij is te bijzonder om over te slaan.

En dan zakt de zon zo langzaam maar zeker.

Uitje badminton

Vrijdag 19 april 2019
Met de badmintonners met partners drinken we koffie aan het Spaarne met uitzicht op het Teylers museum.

We doen een hofjeswandeling met gids van het Gilde. Heel interessant.

Daarna eten we wat bij dezelfde gelegenheid als de koffie. Daar in de buurt is een startlijn voor het begin van de wandeling naar Santiago de Compostela en ik stap over de lijn en wandel tot ik weer bij de anderen ben. Ik zeg dat ik een begin heb gemaakt met de wandeling naar Santiago, ook al is dat nog maar 100 meter.

Het is prachtig weer om door te fietsen naar de jonge lepelaartjes. Goh, wat zijn ze al gegroeid.

Met die leuke snaveltjes.

Trotse moeder eend met pulletjes in de Heksloot.

Wat toch een skatje.

En nog zo’n droppie.

Op het landje van Gruijters loopt een kleine plevier, makkelijk te herkennen aan zijn gele oogring.

Ook daar heeft een moedereend een heel gezinnetje.
Bij het landje van Gruijters sta ik een tijd te luisteren naar de snor die zich luid en duidelijk laat horen, helaas komt hij niet tevoorschijn.

Lepelaartjes

Vrijdag 12 april 2019
Er zouden steltkluten zitten in de Spaarnwouderplas, maar als ik er ben zie ik ze niet. Ik fiets weer langs het weiland waar de lammetjes waren vorige week en ik zie de 3 soepeenden weer zwemmen. Het lijkt mij een kruising met een smaragdeend, ze hebben zulke mooie kleuren en ze zijn ook wat groter dan een wilde eend.

Om half 5 ben ik bij de lepelaars, dat is gunstiger dan overdag, want dan heb je de zon pal tegen. Ik zie een klein lepelaartje af en toe met zijn koppie boven het nest uit steken.

In een ander nest zit een iets ouder lepelaartje met zijn ouder.

Een andere lepelaar is nog bezig zijn nest aan het bouwen en verzamelt takken langs de slootkant.

In het slootje zie ik net 2 futen paren, maar als ik afstap ben ik natuurlijk al te laat voor het moment suprême.

In de Heksloot zit een kleine mantelmeeuw van een karkas te eten. Ik dacht even dat het een geelpootmeeuw was, maar daarvoor zijn de vleugels te donker.

Ik ga nog even kijken bij het landje van Gruijters. Ik herken nu het baltsgedrag van kluten. Zij staat met haar kont omhoog en hij slingert steeds zijn snavel in het water en na een tijdje komt het moment van paring.

Zwart schaap

Vrijdag 29 maart 2019
Natuurlijk bezoek ik weer het landje van Gruijters, tenslotte is het voorjaar en zijn er veel kluten.

De wintertalingen zijn nog steeds aanwezig.

Haha, die vastberaden blik van die meerkoet, hij gaat recht op zijn doel af!

Dit jaar zijn er veel minder grutto’s dan andere jaren.

Tureluur komt dicht langs de kant voorbij.

En wat is er mooier dan één kluut? Twee kluten natuurlijk.

Ik fiets door richting de lepelaars en onderweg zie ik 2 mensen iets in het riet fotograferen. Nieuwsgierig als altijd ga ik kijken en zie een zwarte zwaan.

De lepelaars zitten dit jaar wel heel erg tussen de takken helaas.

Op de terugweg kom ik langs een weiland met wat lammetjes, altijd schattig.

Nog iets jonger lijkt dit zwarte lammetje.

Een hele lichte buizerd in de Hekslootpolder.

Bij het landje van Gruijters hoor ik een fazantenman, hij zit daar samen met een vrouwtje.

Hybride kwikstaart

Vrijdag 22 maart 2019
Ik ga weer eens door naar het landje van Gruijters na het badmintonnen. Leuk dat ik het tref dat er een hybride kwikstaart loopt. Links is de gewone en de rechter heeft meer zwart, maar het is geen rouwkwikstaart, want dan moeten de vleugels veel donkerder zijn.

Ik ben dol op kluten.

Prachtige houdingen hebben ze.

De kluten zijn er

Zondag 17 maart 2019
Ondanks de harde wind ga ik toch een eindje fietsen. Ik ga kijken of de kluten al gearriveerd zijn bij het landje van Gruijters. En ja hoor, ze zijn er weer!

Wat hebben ze toch een smalle snavel, ze eten ook heel klein grut.

De grutto’s zitten nogal beschut vanwege de wind.

De wintertalingen varen dicht langs de kant.

Wat hebben ze toch een prachtig koppie die kleine eendjes.

Het barst de laatste tijd van de bergeenden. Het mannetje heeft een veel grotere snavel dan het vrouwtje.

De wilde eenden zijn maar aan het rondjes vliegen.

Dan gaat het landingsgestel uit en gaan ze in het water achter het vrouwtje aan.

Ik dacht eerst dat er een geelpootmeeuw op het eilandje zat, maar het zal wel een kleine mantelmeeuw zijn die daar yoga-oefeningen doet.

De grutto’s hebben ook even de benen gestrekt.

Op de terugweg mooie wolkenpartijen, met een helderblauwe hemel.

De nieuwe elektriciteitsmasten zijn heel hoog geworden.

Kleine vos

Dinsdag 26 februari 2019
Waar zouden de grauwe ganzen naar kijken?

De knobbelzwaan is zijn veren aan het poetsen, maar zo te zien aan zijn buik is hij nog lang niet klaar.

Als ik in de buurt van Fort Benoorden ben zie ik een ongelukkige kleine vos op het fietspad fladderen. Ik pak hem op voordat hij dood gereden wordt.

Bij het landje van Gruijters zit niets bijzonders en ik fiets door naar de lepelaars, misschien zitten ze er al. Ja hoor er zijn er al een stuk of 7. Nu nog mooi vrij doordat er geen bladeren zijn.

Zo lekker onhandig met die lange poten en snavel.

In het slootje zwemmen twee futen, zo lang ze niet wegvliegen zitten ze heel dichtbij en als ze onderduiken schuif ik een knotwilg op zodat ik ze vrij dicht kan benaderen.

Ik fiets terug door Penningsveer. Het is wel erg smal bij de brug, maar ik heb net nog een plekje voor mijn fiets. Daar kan ik ook futen fotograferen en die zitten net in de weerspiegelingsbaan van het riet, terwijl er net een speedboot voorbij is gegaan. Vandaar die golven.

Ik fiets altijd dat rondje extra langs de Mooie Nel. Daar op het weiland heeft het nijlganzenstel al negen kleintjes.

In de weilanden van de Heksloot rent een haas. Ik heb een aardig rondje gefietst en het wordt al wat donker als ik bij het bruggetje bij Spaarndam kom.

Haast

Vrijdag 22 februari 2019
Ik moet toch in de gaten houden of er nog grutto’s zijn op het landje van Gruijters. Weer niet. Andere jaren zitten er heel veel smienten, deze winter maar een stuk of 10.

De fazant heeft haast ?

Mistboog

Woensdag 20 februari 2019
Er zijn maar liefst 5 mannen en 5 vrouwtjes nonnetje bij Fort Benoorden. Ze zitten vrij ver weg, toch zie ik op de foto dat een vrouwtje een visje heeft gevangen.

Mannetje en vrouwtje wintertaling. Het mannetje heeft een ring, maar het is niet te zien welk nummer er op staat.

Over de Amsterdamse weg vliegen grauwe ganzen met een soepgans er tussen.

Een heel apart verschijnsel. In plaats van een regenboog is dit een mistboog. De zon schijnt op zulke kleine druppeltjes dat het heel veel kleur verspreidt en wel zoveel dat het wit wordt.

De eerste grutto’s

Zondag 17 februari 2019
De eerste grutto’s zijn al gemeld op het landje van Gruijters. Dus ik er op af. Peter Davids staat daar te kijken en zegt dat er net weer 2 geland zijn. Die van vanmorgen zijn alweer weg.

De achterste lijkt wel forser dan de voorste, misschien heeft die meer getankt onderweg hierheen. Ik heb net gelezen dat het vrouwtje een langere snavel heeft dan het mannetje.

Een wintertaling vlakbij, ik blij.

Krokussen

Vrijdag 15 februari 2019
De bergeenden hebben vanwege het mooie weer al aardig de lente in hun kop op het landje van Gruijters.

Het is ook net lente met die krokussen. Deze staan in Schoonenberg.

Nonnetje

Zondag 6 januari 2019
Morgen heb ik een excursie bij het landje van Gruijters, daarom ga ik vandaag kijken of er nog leuke vogels zitten. Er moeten nonnetjes zitten volgens waarneming.nl, maar de kans dat ik ze zie is 50%. Ja, toch, ik zie een mannetje zwemmen in de verte. Ik fiets de kant van het fort op, waar ik hem dichterbij kan fotograferen, nog wel wat ver.

Via Spaarndam door de Houtrakpolder. Op de grasvelden zitten kolganzen en grauwe ganzen.

Knobbelzwanen op het water van de Houtrakbeemden.

Gelukkig zitten de kleine zwanen er.

Kleine zwanen

Vrijdag 30 november 2018
Zodra de zon schijnt neem ik mijn fototoestel mee naar badminton om daarna door te gaan naar het landje van Gruijters. Ik tref daar een waterpieper. Jammer dat ik mijn Canon mee heb en niet mijn Sony met telelens.

Op de plas van de Houtrak zitten 4 kleine zwanen te foerageren. Er zwemmen eenden omheen, o.a. krakeend, tafeleend, kuifeend en wilde eend, die lijken allemaal wel een graantje mee te willen pikken.

Herfsttinten

Vrijdag 9 november 2018
Op weg naar badminton kom ik door Hoogergeest.

Na afloop van badminton nog naar het landje van Gruijters geweest, helaas maar enkele gewone vogels. De zon schijnt mooi op het riet.

Spectaculaire wolken

Vrijdag 2 november 2018
Wat een wolken boven het landje van Gruijters.

Vrouwtje smient staat er wel heel mooi op.

Genieten van de natuur.

Het ziet er heel dreigend uit boven de Westhoffplas.

Achter de wolken schijnt altijd de zon.

Veel contrast van de silo’s en wolken bij het havengebied van Amsterdam. Olympus XZ1

Het licht van een regenboog er tussendoor.

Gelukkig heb ik maar een paar spettertjes regen gehad.

En op de terugweg langs het Noordzeekanaal zie ik alweer blauwe lucht.

Buizerd

Zondag 28 oktober 2018
Eindelijk heb ik een buizerd op de foto die wél goed belicht is aan de onderkant.

Bij het landje van Gruijters zit niet veel, een gedeeltelijk sneeuwwitte kokmeeuw is wel leuk.

Ik fiets door naar de Westhoffplas en steek die te voet door tussen het riet in de hoop baardmannetjes te zien. Hier staat veel witte krodde, die zie ik ergens anders zelden.

Ik ga verder naar de Houtrakpolder waar ik wilde zwanen hoop te zien, ook dat is ijdele hoop. Enkele kramsvogels tussen wat spreeuwen, dat is alles op het weiland.

Thuis zie ik dat de dagpauwoog weer uit de schuur is gekomen, ik denk dat Moppie hem vernield heeft.

Fuutje

Zondag 2 september 2018
Ik vraag me af of het jonge kieviten zijn die op het landje van Gruijters zitten. Die lichte veerpunten zie ik normaal niet bij oudere vogels.

Ze moeten even hun vleugels strekken en landen even later weer op dezelfde plek.

Bij Spaarndam zit een jonge fuut, de streepjes op zijn kop nog goed zichtbaar.

Papa of mama komt een visje brengen.

Dat heeft het jonge ding goed in de gaten en hij spurt er naar toe.

Om vervolgens het visje te verorberen.

Ik fiets door naar de Westhoffplas. Daar foerageert een lepelaar. Ik loop tussen het riet naar de overkant van de plas en terug omdat de vogels toch te ver weg zitten. Er vliegt wel een grote zilverreiger over en even later zie ik er zelfs 3, maar ik kan zo tegen het licht in geen goede foto’s maken.