Jonge lepelaar

Zondag 30 augustus 2020
Bij het landje van Gruijters staan 2 lepelaars in het water te foerageren. Even later komen ze meer naar de kant en dan begint het jong te bedelen.

Hij is nogal opdringerig.

En daar heeft pa/ma genoeg van en dan is het: “Bekijk het maar, je kan zelf ook je eten opscharrelen.”

Ik heb nog nooit zoveel krakeenden gezien bij het Fort Benoorden.

Langs de A9 staan wat wilde planten en daar zit een topzwanger zuringhaantje op zuring.

Ik ontdek ook een weidevlekoog.

En aan de overkant van de sloot een heel gezin nijlgans met 6 al grote jonkies.

Watergentiaan

Zondag 23 augustus 2020
Voordat ik met de fiets vertrek nog even een foto gemaakt van de zwartvlekdwergspanner die op de poortdeur zit.

Er zit niet veel bijzonders aan insecten op mijn plotje van de Vondelweg, wel blij ben ik met deze mooie wesp, Achaius oratorius.

Nou, ik kom de lieveling hier wel vaak tegen.

Ik denk dat ik hier wel 50 groene rietcicades heb zien springen en enkele nimfen.

Ze kunnen zo lekker fel zijn die kleine fuutjes, misschien is het dezelfde als van 23 juni op de Mooie Nel.

Op het landje van Gruijters zie ik al wintertalingen. Ik fiets terug langs de snelweg en de weilanden van Velserbroek. In een sloot daar bloeit de watergentiaan.

En niet zo’n klein beetje ook.

Bij een scherm van de zwanenbloem heb je gelijk een heel boeket.

Fuutjes

Dinsdag 23 juni 2020
Het graslandje bij de Vondelweg is al 2 weken geleden gemaaid, maar het is groeizaam weer en de grassen staan alweer aardig hoog. Toch komen er zo goed als geen insecten omhoog als ik er doorheen loop, zoals vroeger het geval was. Een gewone driehoekszweefvlieg zit op het kweekgras.

En dat kweekgras bloeit, dus dat moet je even dichterbij bekijken, echt de moeite waard.

Na een half uur nog zo weinig insecten gezien, misschien brengen deze kleine bijvliegen daar verandering in door veel nageslacht?

Hier kan je duidelijk het verschil zien van mannetje en vrouwtje. Mannetjes hebben de ogen tegen elkaar aan, waar bij de vrouwtjes veel meer ruimte zit.

Vlak voordat ik wegga toch nog een prachtwapenvlieg genoteerd.

Ik wil bij de weg naar Spaarndam kijken of de futen al kleintjes hebben, wat een geluk dat ik ze al op de Mooie Nel zie zitten en nog wel vlak bij ook.

Wat zijn ze toch leuk.

Bij het landje van Gruijters denk ik een bosruiter te zien, dat blijkt een witgatje te zijn.

In ieder geval heeft één kluutje het tot nu toe overleefd.

Parkeenden (soepeenden) kunnen ook mooi zijn.

In Spaarnwoude kom ik eerst jonge boerenzwaluwen tegen en zomaar op het fietspad een jonge blauwborst die niet erg schuw is. Hij is druk bezig insectjes uit het gras te pikken.

Fort benoorden

Zondag 14 juni 2020
De KNNV Haarlem gaat van alles determineren bij het Fort Benoorden, daar wil natuurlijk ook aan mee doen. Nog voordat ik er ben zie ik boerenzwaluwtjes op een tak, die kans laat ik niet glippen. Wat een enorm lange staart.

Ze zitten vlakbij.

Ik had mijn fiets gauw neergezet en als ik hem weer wil pakken zie ik een sluipwesp op het paaltje. Wat een schoonheid, wel een moeilijke naam: Xiphydria prolongata.

Op het fort is het begroeid en daar kijk ik voornamelijk naar insecten. Uitzicht op de fortgracht en daarachter ligt het landje van Gruijters.

Er staat heel erg veel knoopkruid en daar maken de insecten dankbaar gebruik van zoals deze sintjansvlinder.

Wat ik helemaal geweldig vind is dat ik een wolzwever zie vliegen, het blijkt een Villa hottentotta te zijn (echt waar hoor!).

En dan vind ik ook nog een rups van de sintjansvlinder.

Marja wijst een klein vlindertje aan en ik denk dat het een distelbladroller is, maar daar is hij een beetje te geel voor. Nog leuker is het dat het een kanariepietje is.

Een gladde spieswesp in de bloem van een braam.

Roestbruin kromlijf op een distel.

Waarneming geeft aan dat dit een grote roodoogjuffer is, maar ik heb zo mijn twijfels.

Bij een zanderig stukje barst het van de gladde spieswespjes die daar veel gaatjes hebben gegraven. Ze vangen vliegjes die ze in hun nest leggen voor de nakomelingen. De spieswespjes zijn op zich heel klein.

Het begint te onweren en we gaan naar binnen voor een rondleiding door het fort door Ziegel. Hij wijst een spin aan die daar al lang hangt en beschimmeld is.

Er zijn heel wat tekeningen en schilderijen op de muren aangebracht.

Op de terugweg ga ik weer naar het bruggetje waar de boerenzwaluwen rondvliegen en ze moeten natuurlijk ook poetsen. Sony A68 400mm

De jonge zwaluwtjes zitten bij elkaar op een tak, maar ik heb ze niet één keer gevoerd zien worden, jammer want dan sperren ze die bekjes zo lekker wijd open.

Prachtbeestjes zijn het.

Kleine kluutjes

Donderdag 21 mei 2020
Bij de vlindertelling voor de deur tel ik alleen kleine koolwitjes. Zo vreselijk jammer dat de kleine vossen die hier altijd zoveel voorkwamen er niet meer zijn, maar wie weet wordt het beter. In de stokrozen zitten stokroossnuitkevertjes die een enorme lange snuit hebben in verhouding.

Daarna ga ik naar de Vondelweg voor de insecten. Er zijn verschillende kevertjes die heel veel op elkaar lijken, maar deze zit op riet en zal de rietkever zijn.

Dan zie ik iets bijzonders: een vlieg die niet helemaal losgekomen is van de lege pop, die zit nog aan de vleugel vast. Het is de zwartvlerkstekelwapenvlieg. Op andere foto’s die ik gemaakt heb zie ik duidelijk 3 stekels zitten achter het borststuk.

Verder zijn er wel heel erg weinig insecten, zelfs als ik door het hoge gras loopt vliegt er niets op. Ik ga door naar het landje van Gruijters, daar tref ik het dat er 3 jonge kluutjes lopen. Zo jong als ze zijn zwiepen ze al met hun snaveltje heen en weer net als de oudere kluten dat doen.

Het wordt nog leuker als een boerenzwaluw voor me gaat zitten zingen.

En hij blijft nog een heel tijdje zitten ook.

Oeps, de kluut was te dichtbij.

Ik hoor al de hele tijd de koekoek en ga op zoek. Hij zit vlak boven me in de boom, maar zien doe ik hem niet, tot hij opvliegt en helemaal naar de andere kant vliegt. Gelukkie: hij komt ook weer terug.

De kluten zijn altijd zo fel als ze kleintjes hebben. “Ophoepelen”, zegt de kluut, “O, sorry hoor, ik ga al”, verontschuldigt zich mevrouw bergeend.

De ene moedereend heeft 5 kleintjes en de andere 7. Zo lief.

Ben ik vechtende tureluurs aan het fotograferen komt er een groep soepganzen in beeld. Als ik ze te pakken krijg, nou dan weet ik het wel, de pan staat al klaar, hahaha.

Ik kan niet genoeg krijgen van de kleine kluutjes. Pa of ma gaat naar het kleintje toe, die kruipt even in haar veren, maar hij wil liever op eigen benen staan.

Zo mooi die kluut.

En met het kleine kluutje.

De kleine plevieren zijn de kamasutra aan het doornemen.

Opeen staat er bij de Stelling heel veel bijenvoer. Hartstikke leuk natuurlijk, vooral omdat er al heel wat bijen en hommels op af zijn gekomen.

Op de terugweg nog even langs de ooievaars in Velserbeek. Ze zitten allebei op het nest.

Daarbij kom ik langs de vogelkooi en het valt gelijk op dat de witte pauw in vol ornaat staat. Wat is die staart dan gigantisch groot. Ook mooi die rug en veertjes op zijn kop.

Koekoek

Woensdag 6 mei 2020
Met Dick heb ik afgesproken bij de Vondelweg omdat hij mee wil kijken naar insecten. Ik wijs hem op een kleine bladwesp (Selandria serva misschien) en ik kan hem vertellen wat het verschil is met een gewone wesp (bladwesp heeft geen wespentaille).

Ik weet dat deze langpootmuggen Tipula vernalis heten, ze hebben geen Nederlandse naam. Dik wijst me op de mooie ogen van de muggen.

Een strontvlieg herken ik makkelijk. Dit is een mannetje, want geel van kleur en heel harig. Ik denk dat hij een vlindertje te pakken heeft.

En dan zijn er niet alleen langpootmuggen, maar ook steltmuggen. Dit fraaie exemplaar is Limonia phragmitidis.

We ontdekken een vlieg met een rood achterlijf en als ik goed kijk zie ik dat het een enorme snuit heeft, dus een snuitvlieg en wel de gewone.

Dit kleine snuitkevertje is een lissenboorder en hij kijkt nieuwsgierig over het randje van het blaadje van de boterbloem.

Toch weer langs het landje van Gruijters gereden, waar ik al gelijk een rietzanger hoor en hem makkelijk weet te spotten.

Bergeenden hebben een rondje gemaakt en nemen hun plekje weer in beslag.

Alsof de lepelaar op iemand afloopt die hij met open armen ontvangt.

Twee futen zitten in het water naast het landje en zijn nog aan het baltsen.

Op dezelfde plek als vorig jaar hoor ik de koekoek. Ik wil daar wel kijken of ik hem ergens zie, maar het is daar wat druk en het komt nog wel een keer, dus fiets ik verder. Daar hoor ik hem toch weer en ik loop om de bomen heen en daar zie ik hem gewoon vrij zitten. Helemaal blij ben ik, vooral omdat ik de Nikon P1000 mee heb, daarmee kan ik hem zo vol in beeld krijgen dat hij er zelfs niet helemaal op staat. Het mooist vind ik deze foto met zijn staart een beetje wijd. Mijn dag is helemaal goed, dank je de koekoek.

Insecten

Vrijdag 25 april 2020
Weinig wind en zonnig, dat is mooi om weer insecten te inventariseren bij de Vondelweg. Eerst nog even langs Velserbeek, wie weet zitten de ooievaars op het nest. Ze zijn niet thuis. Twee kleine mantelmeeuwen maken elkaar het hof.

Pfoe, alweer hoofdpijn.

Man dansvlieg heeft meer succes, maar dat is wel nadat hij het vrouwtje een prooi heeft aangeboden. Het zijn de zilvervlek dansvliegen en die hebben rode poten.

Vreemde kleur voor een komkommerspin.

Man bosbijvlieg. De bosbijvlieg is te herkennen aan de donkere zigzagbandjes op de vleugels.

Lekker bontje heeft de pluimwoudzwever.

Bijen vind ik super moeilijk om te determineren, maar waarneming maakt er een grasbij van.

En dan moet dit een gewone geurgroefbij zijn.

Twee wespbijen bij elkaar, dan moet dit een mannetje zijn, want deze is veel kleiner.

Ik fiets daarna naar het landje van Gruijters en ik tref het dat daar een zwarte ruiter in het water staat. Sony A68 400mm

In Velserbeek heeft het nijlganzenechtpaar maar 2 kleintjes.

Jonge sperwer

Woensdag 15 april 2020
Ik ga naar mijn nieuwe insectenprojectje bij de Vondelweg. Het is turen naar insectjes, daarom is een man wilde eend een makkelijkere prooi voor mijn camera.

Best veel pendelvliegen zwerven hier, zoals dit vrouwtje.

Makkelijk te onthouden naam voor deze vlieg, want het is een dambordvlieg.

Er is een greppel gegraven om het water af te voeren. Die greppel heeft een rechte kant en daar nestelen veel rosse metselbijen. Ze vliegen in en uit de holletjes, gelukkig blijft er eentje zitten voor een foto.

Ik zie 2 vogels verderop die het met elkaar aan de stok hebben, ik denk dat het een buizerd en een kraai is. Als die ene over vliegt maak ik gauw één foto en dan blijkt het om een jonge sperwer te gaan. Heb ik effe mazzel.

Nog even doorgefietst naar het landje van Gruijters, waar weinig grutto’s zijn. Wel meerdere kluten.

Waterpiepers

Maandag 6 april 2020
Nieuw projectje om insecten te tellen: op een graslandje bij de Vondelweg, erg weinig nog gevonden daar. Weinig plantensoorten, een grote vossenstaart springt daarom al gauw in het oog.

Kluten zijn altijd al zo fraai, met dat kransje van druppels om zijn snavel is het helemaal leuk.

Helemaal aan de andere kant van het water ontdek ik 3 waterpiepers.

De slobeenden halen hun snavel niet vaak uit het water, dus het is wachten, wachten, wachten en opeens gaan die koppies omhoog.

Terwijl de ene kluut staat te smikkelen vliegen de andere elkaar in de veren.

Prutsnavel

Zondag 22 maart 2020
Er zijn 2 groepjes met kluten. Er komt een motor voorbij die zijn knalpijp laat knallen en alles gaat de lucht in. Giel en Yvonne staan ook te kijken, maar we houden wel afstand i.v.m. corona.

Even later landen ze weer, met de grutto voorop.

Lekkere prutsnavel heeft de grutto.

Kijk de tureluur eens parmantig staan.

Mooi manneke wintertaling.

Ik fiets verder door Spaarnwoude en eindelijk zijn daar de aardhommels die snoepen van de bloesems.

De klimmuur staat daar al jaren in Spaarnwoude. Die ronde schijf kwam in beeld bij het programma van Koot en De Bie (vroeger).

Bomen.

Tijger in de tuin

Woensdag 18 maart 2020
Geen grutto’s vandaag op het landje van Gruijters. Groot hoefblad tiert hier welig.

Drie dodaasjes op de Mooie Nel, al in zomerkleed.

Veel kluten op de Westhoffplas.

Al een tijd niet meer gezien: muskuseenden. Het vrouwtje vooraan heeft een groenzwart verendek en het mannetje grijs.

Wat een mooi wild eendje.

Nog niet veel bladeren voor de lepelaars, alleen nog steeds veel te veel takken.

De blauwe reigers hebben hier hun nesten en daar profiteren de lepelaars van.

Wat een lepels van oren heeft de haas in de Hekslootpolder.

Hij trommelt steeds met zijn voorpootjes in de lucht.

’s Avonds zie ik kleine slakjes in mijn tuin. Eentje heeft een mooi tijgerprintje.

Buishyacinten

Zaterdag 14 maart 2020
In Schoonenberg is een groot veld helemaal bedekt met sneeuwroem, er voor staan de lichte buishyacinten. Het trekt veel bekijks.

Op de weilanden in Spaarnwoude hipt een witte kwikstaart.

Het begint er op te kijken bij Gruijters: 60 grutto’s.

Mooi zo allemaal de lucht.

Nou ja, ’s avonds heb ik een galwespje in mijn keuken. Ik doe hem wel in een potje om morgen aan Dik te laten zien.

Lammetjes

Maandag 9 maart 2020
Toch eens kijken of de grutto’s al gearriveerd zijn bij Gruijters, want er zijn op andere plekken al heel wat gespot. Yep, ze zijn er en ze zien er heel goed uit gelukkig.

Richting Houtrakpolder kom ik bij Spaarndam langs de Heksloot, daar zijn 4 lepelaars in het weiland, waarvan 1 jong.

Hier is duidelijk het verschil te zien. De oudere heeft een lange kuif en een donkere snavel.

De drie oudere letten niet erg op het jong, die staat een eind verderop.

Pfoe, met dit toestel kan ik de vogels wel behoorlijk dichtbij halen, buizerds zitten normaal niet vlak voor je neus.

Bij het kerkje in de Heksloot zijn wel hele kleine lammetjes.

Nog erg speels.

Krakeenden

Dinsdag 3 maart 2020
Na de afscheidsdienst van Lena ga ik er toch op uit. Op weg naar Fort Benoorden voor de nonnetjes kom ik in Spaarnwoude een stelletje krakeenden tegen. De gouden gloed over het water komt door het riet erachter.
Krakeenden
Er zijn nog geen grutto’s op het landje van Gruijters en de nonnetjes zijn denk ik ook al weg. Dit noemen ze een aambeeldwolk.
Aambeeldwolk
Stiekem zou ik willen dat het ijsvogeltje weer in Schoonenberg zit, toch maar eens kijken. Er staan 2 mannen met grote lenzen en die hebben hem al gezien, nu ik nog. Eerst maar eens het prachtige verenkleed van de krakeendjes fotograferen.
Krakeenden
En ja hoor, er schieten 2 ijsvogeltjes voorbij en er gaat er een een beetje in het zicht zitten, mazzel dus.
ijsvogel

Jonge zwarte zwanen

Donderdag 24 oktober 2019
In Velserbeek staat een boom met een hele grote plek met slijmzwammen.

Van dichtbij ziet dat er zo uit.

Om te kijken op welke boom het zit maak ik een foto van de bladeren, best een leuke foto geworden van de beuk.

Er zit een zwarte zwaan op het landje van Gruijters helemaal alleen. Er zijn al heel wat smienten en wintertalingen gearriveerd. Verder niets bijzonders. Ik rij langs de Mooie Nel richting Spaarndam, daar zitten 2 zwarte zwanen met 2 jongen.

En een jonge waterhoen zit daar vlak bij. Meestal zijn die nogal schuw, deze zit niet erg ver weg.

Bij de Westhoffplas zitten vaak veel bergeenden. Ik tel er nu 27.

Ik ga nog even kijken bij de vogelhut “Smient”. In het water zit niets, maar dichterbij komen heel veel spreeuwen op een hek zitten.

Kleine zilverreigers

Donderdag 12 september 2019
Volgens waarneming.nl zitten er 2 kleine zilverreigers in de Westhoffplas, dus ik er op af. Ik zie wel een zilverreiger aan de overkant van de plas, maar het is er één en ik weet niet of dat hem is. Ik kom een jongeman tegen die ook op zoek is. Ik ben op de terugweg, maar moet daarbij over een hek klimmen, als ik hoger sta op het hek kan ik net over het riet heen kijken en zie ik ze toch staan. Ik naar die plek toe waar die jonge man ook staat en ik vraag of hij ze kan zien. Hij zegt dat ze nu aan de overkant staan.

Zo ver kan ik geen goede foto’s maken, tot ze opvliegen, dat is wel heel leuk, met mijn Sony A68 met tele 400mm gaat het vrij goed ze in de lucht te fotograferen.

Ze vliegen met een groep kieviten en spreeuwen op.

Ik vind het zo bijzonder dat ik ze toch nog heb gevonden. Het leuke aan deze beesten is dat ze gele voeten hebben.

Ik fiets verder naar de Inlaagpolder en daar vliegt een ooievaar rondjes, eventjes samen met een buizerd, maar die vliegt door.

Even tussendoor een landschapsfoto van de Heksloot met een torenvalk op een hek.

Ik kom nog langs het landje van Gruijters, daar zitten 3 witgatjes (de derde is uit beeld).

Vliegendoder

Dinsdag 27 augustus 2019
Als ik even op de bank zit komt Moppie erbij om lekker te kroelen, daarbij gaat ze rustig op mijn tablet liggen.

Ik ga nog eens insecten inventariseren in het munitiebos. Gelukkig springt hij niet weg, de bruinscheenspringwants.

Miersikkelwants.

Bruinrode heidelibel poseert even geduldig.

Sluipwesp, misschien Apechthis compunctor.

De Duitse wesp schraapt van de berenklauw om het nest te bekleden.

Deze wesp is een vliegendoder, ze neemt een vlieg mee naar haar nest, om daarna eitjes te leggen en de larven eten van de vlieg.

Sommige vliegjes zijn best wel een beetje schattig.

Geen wonder dat ik zo weinig insecten zie, de insecten die er zijn zitten op 1 plant, dus dat moet ik maar net treffen.

Ik ga nog even bij het landje van Gruijters kijken. Veel kieviten, waaronder veel jonge vogels gelukkig.

Op een weiland waar normaal de paarden staan zit een puttertje van een pluis te plukken.

Thuis zet ik een satijnvleugelsikkelmot buiten.

Jonge kuifeendjes

Vrijdag 5 juli 2019
In het munitiebos toch weer een nieuw soort vlieg gezien: de dikdijbastvlieg. Naam heb ik via Facebook, toch wel handig.

Een vlieg op moederkruid.

Witte halvemaanzweefvlieg nog wapperend met de vleugels.

Klein wespje met flinke biceps.

Vliegende speld op grote klis.

Op een bunker in de Heksloot zitten steeds 2 kneuen, dit keer niet eens zo ver weg.

Gelijk door naar het landje van Gruijters waar ik aan de overkant jonge bergeenden zie.

Een kluut en een lepelaar dicht bij elkaar.

In een sloot bij de weilanden van Velserbroek zit een trotse moeder kuifeend met 6 kleintjes.

Ze doen allemaal hun eigen ding, de voorste ligt op zijn rug, de linker is aan het poetsen, de middelste neemt een duik en de rechtse is aan het relaxen.

Landkaartje

Woensdag 22 mei 2019
Ik ga weer naar mijn onderzoeksgebiedje en gelijk zie ik een landkaartje.

Langsprietmot met hele fraaie kleuren, ook het onderrokje.

Koolwantsen heb je in de kleuren zwartgeel, zwartrood en zwartwit.

Die lichte vlekjes heb ik niet eerder gezien bij de langsprietmotten, dus toch maar op de foto. Nu blijkt het een zeldzaam soort te zijn: de dwerglangsprietmot.

Van deze bij heb ik zulke mooie scherpe foto’s kunnen maken, maar ook dat helpt niet bij determinatie, jammer.

Behalve een glassnijder man en vrouw zie ik ook een vroege glazenmaker.

Na een uurtje of 2 rondgelopen te hebben ga ik door naar de Heksloot. Bij de vogeluitkijkpost heb je wel mooi zicht op het plasje, alleen zitten de vogels nog zo ver weg. Zoals deze visdiefjes, hij zit een heel tijdje op haar zodat ik genoeg foto’s kan maken, maar scherp krijg ik ze niet.

Zelden zie ik kluten met jonge kluutjes, er zijn 3 kleintjes en er loopt een iets oudere er achter.

Het visdiefje probeert op dezelfde plek te landen van de kluten, maar dat pikken ze niet.

Moeder staat gewoon lekker te slapen terwijl de kleintjes zonder zwembandjes in het water aan het spelen zijn, onverantwoord! Hihi.

Bij het landje van Gruijters moet de zilverplevier zitten, ik kom aanrijden en ik zie hem gelijk. Het mooie is dat ik 5 soorten op 1 foto heb. Een kluut, een kleine plevier, een zilverplevier, een tureluur en er achter een grutto.

Met mijn verrekijker zie ik dat er een lepelaar in een slootje staat, vlak bij het fietspad, dat is een mooie gelegenheid om hem van dichtbij te fotograferen.

Wat een droppies die kleine meerkoetjes.

Bij de Genieweg stap ik weer af om te kijken of ik de ringelrups zie, niet gezien, wel een rups van een wachtervlinder.

Een sluipwesp, waarvan ik denk dat het een Erigorgus cerinops is.

Verder fietsend hoor ik nogal lawaai van vogels, er zitten veel spreeuwen in de bomen en ze landen ook in het gras. Alleen zitten veel kraaien er achter aan. De spreeuwen vliegen op alleen een jonge spreeuw blijft een tijdje zitten.

Groenpootruiter

Vrijdag 17 mei 2019
In de rietkant bij het landje van Gruijters zingt de rietgors het hoogste lied.

Een ietwat vreemde foto van een groenpootruiter. Ze zijn heel herkenbaar aan hun silhouet, slank, met een lange nek. Dit is dus een ander beeld van deze mooie vogel.

Een jonge lepelaar gevolgd door een van de ouders.

Twee bontbekpleviertjes.

Jonge kauw bedelend.

De bosruiter is een stuk kleiner dan de tureluur.

Man krakeend.

De rietgors is nog een treetje hoger in de wilg gaan zitten.

De rietzanger zit nu eens niet in het riet.

Waarvoor ik van de fiets af stap weet ik niet meer, maar ik zie toch een mooie rups! Het is de rups van een ringelrups, die komt hier niet zo veel voor als in het noordoosten van het land.

Ah, bij het strandje zitten 2 Canadese ganzen met 5 pulletjes.

Wat een snoesjes.

Liefjes met madeliefjes.

Daar in de buurt hoor ik de koekoek, ik zie hem niet. Een mooi rood kogelspinnetje in het riet.

Bosruiter

Vrijdag 10 mei 2019
Nogal fris, maar wel een zonnetje, dus ga ik door naar Gruijters na het badmintonnen. Ik hoop zo dat ik een koekoek op de foto kan zetten. Bij de Westbroekplas zie ik er een, maar tussen de takken, dus geen foto. Weinig grutto’s dit jaar bij Gruijters, wel aardig wat tureluurs.

De kleine plevier heeft een gele oogring.

De oeverloper is klein, maar de bosruiter nog kleiner.

Nog een uur staan wachten bij het strandje waar ik vlakbij een koekoek hoor, maar ik zie hem helaas niet. Dan maar de merel op de foto.

Ongegeneerd

Maandag 29 april 2019
Ik mag onderzoek doen naar insecten in een afgesloten gebied. Nu kan ik ongegeneerd naar insecten kijken. Aardig wat van deze kleine snuitkevertjes gezien, alleen deze in deze leuke pose. Onder de beige dekvleugels zitten hele lange doorzichtige vleugels.

Bijzondere kleuren van de pinksterbloemlangsprietmot.

Twee grote koolwitjes, de ene heeft flinke zwarte stippen, bij de andere ontbreken die.

Ik heb er 3 uur rondgelopen, best veel soorten gezien, er zat niet iets echt bijzonders tussen.
Omdat het zulk mooi weer is ga ik toch even langs het landje van Gruijters. Ik was vergeten hoe klein de oeverloper eigenlijk is.

De karpers zijn nogal wild. Ze leggen de eitjes tussen de begroeiing waarna het mannetje ze bevrucht.

Slobeenden komen niet vaak zo dichtbij.

Twee grutto’s zijn dicht bij elkaar zich aan het wassen. Hij kijkt nog even of hij okselfris is.

Allebei in bad geweest, lekker moddergeurtje opgedaan en dan moet het er toch maar een keer van komen. Alleen weet hij niet goed hoe hij dat aan moet pakken, zou hij de sprong niet durven wagen? Hij laat nog even luidkeels weten dat hij toch echt een grutto is.

En dan hopla.

Het lukt.

Nog een stukje meeliften, dan is het klaar.

Een boerenzwaluw vliegt de hele tijd over en onder het bruggetje richting Spaarnwoude. Ik stap af, want je weet maar nooit of hij even mooi op de paal gaat zitten. En dat doet hij ook nog.

Luid zingend.

Temmincks strandloper

Vrijdag 26 april 2019
Toch weer naar het landje van Gruijters na het badmintonnen. Jonge meerkoetjes lopen parmantig achter hun ouders aan.

Zwarte ruiters heb ik al jaren niet meer gezien hier.

Zo leuk als je een lepelaar ziet foerageren, steeds zwiepend van links naar rechts en terug.

Ja hoor, vlak voor mijn neus, bijna een vrouwtje verdrinken.

De huiszwaluwtjes halen hier grond vandaan om hun nestjes te bouwen.

Een heel klein strandlopertje, het blijkt later dat het de Temmincks strandloper is, nog kleiner dan de oeverloper.

Prachtig weer met die imposante wolken.

Ik rij een heel stuk door en dat heb ik goed gedaan. Ik zie 3 appelvinken, wouwie, daar ben ik blij mee, ook al zitten ze hoog in de boom.

Spaarnwoude, vlak bij de klimtoren.

Koolmeeseitjes

Dinsdag 23 april 2019
Omdat Joke later in de middag kan, ga ik eerst de Cremermeervlinderroute lopen. Weer kom ik een blauwborst tegen, deze is zelfs geringd.

Op de terugweg hoor ik op 2 plaatsen de koekoek.
Met Joke loop ik de eerste secties naast het weiland, maar als we naar het weiland willen gaan, komen we de jonge Schotse hooglanders tegen met hun moeder, precies op ons pad.

We wachten even tot we er redelijk langs kunnen. De moeder vind ik vrij klein en dat met 2 jongen.

Vorige week zag ik al een rupsenaaskever, nu zien we er 2 zelfs parend.

Leuk, de smaragdlangsprietmotten zijn er weer.

De pendelzweefvliegen doen het ook.

Ach wat jammer, we zien dat er een nestje van een koolmeesje uit de boom is gevallen.

Er zaten zeker 5 kleine eitjes in.

’s Avonds ga ik nog naar het landje van Gruijters. Het lijkt wel of de bergeend het kwikstaartje wil platstampen.

Moeders met de pulletjes is er ook weer.

Ik zie de rietzanger goed zingen. Mensen vragen aan mij of ik de snor gehoord heb, maar nee, die was er nog niet. Ze zijn nog maar net verder gefietst of ik hoor de snor en ik zie hem ook vliegen, dan kan ik ook zien waar hij gaat zitten. Natuurlijk tussen de rietstengels, maar hij is te bijzonder om over te slaan.

En dan zakt de zon zo langzaam maar zeker.