Zwartkoppen

Maandag 19 april 2021
In de kruidentuin van Beeckestijn zouden de koninginnenpages uitgekomen kunnen zijn met dit lekkere weer, alleen zie ik geen poppen, ik weet niet of het nog wat wordt. Er staat een hele batterij met bijenkasten, slecht voorbeeld van Natuurmonumenten. Veel te veel honingbijen en wilde bijen ho maar. Bij het longkruid is ook geen sachembij te zien.

In de bomen zit een heel mooi zwartkopvrouwtje.

Een mannetje steeds in de buurt, maar later zie ik nog een rivaal daar, waar hij gelijk achteraan gaat.

Toch nog een vosje, ondersteboven aan de bloem van de kruisbes.

Verderop in het park is een mannenvink beukennootjes aan het pikken uit de doppen.

Dovenetelgraafwants

Woensdag 31 maart 2021
Heerlijk weer om de vlinderroutes te lopen en dat moet dan ook vandaag, want morgen is het weer veel kouder. Nog niet veel vlinders, wel ontdek ik op sectie 20 een loodgrijze bovist.

Nou ja, zomaar een weidegeelster hier, ik weet niet of die hier op een natuurlijke manier is gekomen.

Leuk dat ik weer dovenetelgraafwantsen zie, hier op dovenetel.

Gelijk ’s middags de Vossendelroute ook lopen. In de plassen regenwater bulkt het van de eitjes van en er wordt nog druk gepaard. Zelfs 3 mannetjes op 1 vrouwtje.

Beetje minder mag ook wel.

Gatsie, 2 steekmuggen die de bruine kikker lek prikken.

Richting Vogelmeer kom ik langs Groot Olmen.

Er zit wel van alles op het Vogelmeer, allemaal gewone soorten, of zoals de geoorde futen en de brilduiker te ver weg. De Canadese gans zit gelukkig in de buurt.

Er vliegen enkele witbaardzandvliegen vlakbij over het zand.
bij over het zand.
Nou ja, een zilvermeeuw die met een kleine mantelmeeuw aan het flikflooien is.

Grootste zeesluis

Maandag 29 maart 2021
Schuin voor onze deur wordt de grootste zeesluis van de wereld gebouwd, maar ondertussen konden we niet meer over de sluisroute naar de overkant. Na jaren mogen fietsers er eindelijk over en ik ben gelijk gaan kijken. Tja, groot is hij wel.

Dat is de grote (oude) sluis trouwens ook. Daar keer ik weer om.

Pompen bij de kleine sluis.

Ik fiets door naar het Kennemermeer. Gelukkig is de grond wat droger. Geurgroefbijen zijn denk ik een voorjaarssoort.

Bosanemoon

Vrijdag 26 maart 2021
Ik fiets nog een rondje in Schoonenberg en kijk daar ook naar de stinzeplanten, o.a. de bosanemoon. Ze zijn wit, maar de onderkant is roze en dat schijnt er een beetje doorheen.

Dat hier ook zomaar een stengelloze sleutelbloem staat had ik niet verwacht. Ik kan er nu zelfs van dichtbij foto’s van maken.

Dit is de normale kleur van vingerhelmbloem.

Buishyacint.

En een heel veld met sneeuwroem.

In Velserbeek heeft de bosuil een ander plekje uitgezocht.

Thuis vis ik een tweestippelig lieveheersbeestje uit een waterbakje en zet hem naast het zevenstippig lhb’tje, die is niet zo levendig als de 2-stip.

IJspret

Zondag 14 februari 2021
Het heeft zo hard gevroren dat het hele Kennemermeer dicht is. Ik heb nog even geprobeerd op de schaatsen te staan, maar ik wist niet meer dat het zo glad is. De veter uit mijn oude schaatsen breekt ook nog, dus gelijk weer de kant opgezocht. Mooi oudhollands plaatje zo.

Alleen aan de rechterkant is het ijs dunner, verder kan er over het hele meer geschaatst worden en het is een perfecte ijsvloer.

Ik ga naar de pier om te kijken hoe het strand er bij ligt. We zouden vandaag strandwacht hebben, het is maar goed dat ik het afgeblazen heb, want we zouden helemaal niets gevonden hebben. Zelfs de hele eblijn is bevroren.

Op de vloedlijn liggen nog ijsblokken van deze week toen het nog zo hard waaide.

En weer ziet het strand er heel anders uit dan anders.

’s Avonds zie ik een blinde bij in onze slaapkamer. Helaas overleeft hij het niet, want er is nergens nog voedsel te vinden.

Papiervisje

Zaterdag 14 november 2020
Ik wilde naar de Houtrak fietsen, maar als ik bij het landje van Gruijters ben komen er donkere wolken aan en ik ga terug naar huis.
Oei, ik heb een papiervisje in huis, die zet ik voor de zekerheid aan de overkant van de straat.

Berkensmalsnuit

Dinsdag 10 november 2020
De berkensmalsnuitwants ben ik al meer tegengekomen, nu op de spons is het effect wel geinig.

Ik ga verder met ramen lappen en dan komt een sluipwesp me nog gezelschap houden. Volgens mij is het een vrouwtje Tromatobia lineatoria.

Brouwerskolk

Maandag 26 oktober 2020
Mijn fototoestellen gaan mee naar badminton, het is de vraag of het dan nog mooi weer is, maar het pakt goed uit. Zelfs zon als ik bij Brouwerskolk ben.

De duinen in bij Kraantje Lek en dan langs het Kraansvlak, geen wisenten gezien. Er staat een mooie pluk asters, ik denk zeeasters, maar dat zijn het niet. Er zitten nog 2 kleine bijvliegen, een blinde bij en een honingbij op.

Met de honingbij.

Even kijken of er nog iets bij de hut van het Vogelmeer zit. Ja, nog voor de hut zit een roodborsttapuit.

Vlak bij de tankval in de Herenduinen zie ik een man damhert lopen, die is duidelijk de verliezer, dat zie je aan zijn houding. Verderop nog een hoop geburl te horen.

Miljoenpoot

Vrijdag 23 oktober 2020
Vanaf het asiel fiets ik door de Herenduinen. Ik hoor de damherten burlen, zet mijn fiets neer en ga het wandelpad op. Het geburl komt wel dichterbij, echter geen damhert te zien vanaf het pad en je mag hier niet van de paden af.

Ik zie hier uitgebloeide valse salie staan en daar op de grond ligt een tweestreep, een miljoenpoot. Nou, zoveel poten heeft hij nog niet, maar het zijn er wel een heleboel.

Omdat dit weekend weer de wintertijd in gaat kan ik nog net vandaag voordat het donker werd de duinen in.

Geeft toch een bijzonder effect die laagstaande zon.

In de buurt van mijn fiets staan een paar heksenschermpjes.

Aardsterren

Dinsdag 20 oktober 2020
Voor een volgende afspraak speciaal voor paddenstoelen ga ik kijken of er in het Rijkenspark in Santpoort ook leuke exemplaren staan. Hier kom ik bloeiend hulst tegen, ik kan me niet herinneren dat ik eerder witte bloemetjes daarin gezien heb.

Korstzwammetjes kan je overal op vinden.

Zoveel geweizwammetjes bij elkaar.

Legt dit vrouwtje Suillia nou eitjes?

Heel bijzondere vorm van de spekzwoerdzwam.

Altijd leuk om een hazenpootje te zien.

Best veel aardsterren met hele dikke slippen.

Dit is de gewone vorm van de spekzwoerdzwam.

Parasolzwammen

Donderdag 15 oktober 2020
Als ik zomaar een stukje ga fietsen kom ik in Velserbeek een reuzenzwam tegen.

Langs de grasvelden buitenom Beeckestijn staan parasolzwammen. Ze beginnen als trommelstokken en worden dan al platter.

Natuurschoonheid van de parasolzwam.

Ik wil het hondenveld op lopen en zie nog net een heleboel rechte koraalzwammen links staan.

Nog hele kleine goudvliesbundelzwammen.

Twee mensen bestuderen de bomen en ik vraag of ze paddenstoelen zoeken, nee, ze zijn op zoek naar korstmossen en deze meneer ziet een schriftmos, wat bijzonder is omdat deze op de kale boom zit en niet op de schors. Het is klein schriftmos.

Op de Driehuizerkerkweg staat al jaren een gigantisch dikke boom met een enorme voet van wortels. Van onder tot boven zitten er porseleinzwammen op.

Paddenstoelenjacht

Maandag 12 oktober 2020
Later in de middag klaart het wat op en ga ik nog naar Velserbeek om paddenstoelen te vinden. Naar deze kleintjes is het inderdaad goed zoeken.

Naar porseleinzwammen hoef ik niet lang te zoeken.

Aan de kleur te zien zou dit een goudhoed kunnen zijn.

Jammer dat er maar één vliegenzwam staat op het grasveld van Schoonenberg, waar er drie jaar geleden tientallen stonden.

Maar ik sta hier wel op het mooiste plekje van de omgeving.

En dan zie ik ook nog een vrouwtje van de herfstmetaalwapenvlieg, die is behoorlijk groot, ruim 1 cm.

Mestinktzwammetjes

Woensdag 30 september 2020
Het is maar goed dat ik planten ga tellen bij de Cremermeerroute want ik heb niet één vlinder gezien. Heel leuk is heet kleine boorvliegje op watermunt, na enkele foto’s gemaakt te hebben, springt ze naar een ander blad en daar zit nog een mannetje.

Witte vlekjes op mest? Aha, het zijn inktzwammetjes en waarschijnlijk melige mestinktzwammetjes.

Tja, misschien wel de laatste keer dat ik hier kom. Het wordt me wat te veel al die vlinderroutes, strandwacht en asielwerkzaamheden. Het lastigste van deze route is wel de plaag van de dazen in de zomer.

Nog een rondvliegende paardenbijter, heb ik even geluk dat hij gaat zitten.

Een reuzenbovist? Ongeveer 10 cm doorsnee.

Zou de aardslak van de bovist gesmikkeld hebben?

Trosglidkruid

Dinsdag 29 september 2020
Joke en ik hadden niet meer verwacht dat we de vlinderroute zouden kunnen lopen, maar het is nog prima vlinderweer en we zien nog 14 vlinders. De paddenstoelen nemen het echter helemaal over. Veel soorten gezien, o.a. een dwergwieltje.

Vanwege het vochtige weer druipen de druppels uit de biefstukzwammen.

Waarschijnlijk echte honingzwammen.

Waarneming zegt dat dit bundelcollybia is, dat zou best kunnen. De colibia-soorten voelen wat vettig aan.

Een mooie bladpootrandwants.

Honderden planten van trosglidkruid en nog maar een bloeiend, het is zeer zeldzaam.

Suppers

Zondag 27 september 2020
Als ik het strand op loop zie ik gelijk dat er heel veel suppers op het water bezig zijn. Wat een leuke sport.

Zoveel bijzondere planten op de nieuwe duinen op het strand, o.a. stekend loogkruid.

De knollenbladwesp is er nog wel, alleen niet zo gigantisch veel als vorige week op het strand.

Ik ben echt bitterkruid met biggenkruid aan het vergelijken met behulp van de foto’s, valt nog niet mee. Lief hartje heeft de bloem van echt bitterkruid.

Klein schorrenkruid, wat ik dan ook verwacht is zeekraal, maar dat staat hier niet.

Zeewolfsmelk is zelfs zeer zeldzaam.

In de verte ligt Zandvoort met de flats.

Het lijkt wel of het strand gebreid is.

Kalverstraat op zee.

Nog even voor de statistieken van waarneming.nl de rechtsgestreepte platschelpen op de foto gezet, de dwarse streepjes zijn hier goed te zien.

Omdat er zoveel suppers zijn mogen ze wel uitkijken dat ze niet op elkaar botsen.

Er staat niet eens zoveel wind, toch zijn de golven behoorlijk hoog.

Er zijn strandvliegen die echt op het strand leven.

Stinkende kortschildkever

Woensdag 23 september 2020
Bij het tellen van de Vossendel loopt een stinkende kortschildkever dreigende in de weg.

De biefstukzwammen zijn elke week een stukje groter gegroeid.

Maar goed dat ik gister de Cremermeerroute heb gedaan, het ziet er heel dreigend uit. Op het weiland is een stuk van onze telroute.

’s Avonds zit er een buxusmot in de keuken terwijl het buiten regent.

Veenmol

Dinsdag 22 september 2020
’s Morgens tel ik de oude spoorlijn en weer is de kolibrievlinder bij de bloemetjes, als hij wegvliegt is hij in een ogenblik een heel eind verder, snelle jongen.
’s Middags doe ik de Cremermeerroute, daar tel ik toch nog 14 vlinders en kom ik een roze veldsprinkhaan tegen.

Moeder damhert met het jong zie ik daar regelmatig.

Ach, een dode veenmol op het gras.

Ze willen weer stuivende duinen creëren, daarvoor moeten heel wat bomen sneuvelen.

Sikkelsprinkhaan

Maandag 21 september 2020
Als we met de excursie het gebied van het Kennemermeer in gaan laat ik de groep de afwijkende grote weegbree zien die ik gister zag. Op die plaats kan ik gelijk even over het ontstaan van het gebied vertellen omdat er mensen nieuw zijn in de groep.
Op de plek waar we nog eens rupsen van de wapendrager hebben gezien zit er nu weer een. Marja ontdekt een cocon van een wespspin. Nog heel vers, de spin is niet te bekennen.

De witte bloemetjes van zilt torkruid zijn omgetoverd tot zaadbolletjes.

We volgen een luzernevlinder, die even later samen met een andere aan het dansen is, maar dat lijkt geen luzernevlinder. Dat klopt want het is een hooibeestje.

Ton komt aanlopen met een sikkelsprinkhaan, de eerste waargenomen in dit gebied. Duidelijk is te zien dat de ondervleugels veel langer zijn dan de bovenvleugels.

Na de koffie ga ik naar het havengebied (toch weer voor de spreeuwen die er niet zijn). Ik probeer goede foto’s te maken van de planten, ik wil me er toch wat meer in verdiepen. Zo kom ik bij deze klaver uit op goudgele honingklaver, maar als ik het nog eens nakijk weet ik het weer niet zeker. Het wordt later ook gecorrigeerd naar citroengele honingklaver.

Gelukkig is grijskruid heel herkenbaar.

Ik rij over het Kamperfoeliepad naar het andere pad richting Keetberg. Daar kijk ik naar zeepkruid, in een topje daarvan zitten 4 citroenlieveheersbeestjes bij elkaar en ik vind het 24-stippelig lieveheersbeestje.

Afwijkende groeivorm

Zondag 20 september 2020
Bij de ingang van het Kennemermeergebied, waar ik mijn fiets neer zet staat een grote weegbree, alleen is deze heel anders dan normaal. Bij navraag blijkt het om een afwijkende groeivorm te gaan.

Ik loop het gebied door naar het zuiden, er is niet veel te beleven. Mijn oog valt nog wel op een takje en daar blijken eitjes op te zitten van de huismoeder. Er is nog net een minirupsje te zien.

Nog 2 kleine koolwitjes die elkaar wel zien zitten.

Dan ga ik naar het strand. Ondanks dat het slecht gaat bij de Hoogovens/Tata steel komt er een gigantische nieuwe kraan voor ze binnen.

De mensen willen nog van de laatste zomerdag genieten.

Verbazingwekkend dat er meer dan 100 knollenbladwespen op het strand zijn, dicht bij het water ook. Nog een van de laatste visdiefjes.

’s Nachts zit een zakspin op de achterdeur, het lijkt heel wat, maar hij is maar een halve cm groot.

Rups populierenpijlstaart

Woensdag 16 september 2020
Joke en ik zien bij de Vossendel bijna meer paddenstoelen dan vlinders. Hier en daar russula’s en amanieten, maar ook hele verse biefstukzwammen.

Wat een gelukkie dat ik goed uit mijn ogen kijk, anders had ik misschien wel op de rups van een populierenpijlstaart kunnen trappen.

Beetje balen dat ik ook de Cremermeerroute loop, want dat is de moeite niet met 2 vlinders. Ik vind het een beetje vreemd dat de staarten van de Schotse Hooglanders op het water drijven, daar zit denk ik geen bot.

Ik ben zo nieuwsgierig of de eitjes van de huismoeder al uit zijn, ik blijf volhouden om te gaan kijken. Nog steeds niet. Er zijn nog genoeg andere dingen te zien, zoals vuurwantsen.

Van de steenrode heidelibellen vliegen er wel een paar.

Eindelijk weer een kleine vos en wat voor een!

Het is denk ik het jaar van de kolibrievlinder, alweer een, aan de voortuin van het gebouw.

Groene naaldaar

Groene naaldaar
Maandag 14 september 2020
Na een heerlijke ochtend badminton wil ik ’s middag de vlinderroute voor de deur lopen, het is nog heel warm met weinig wind, maar ik heb nog geen zin om te lopen. Als ik een mooi zeilschip voorbij zie komen ga ik gelijk de deur uit, jammer dat ik geen goed zicht op het Noordzeekanaal meer heb. Dan maar de vlinders tellen, toch de moeite, want ik tel er 40 op de heenweg en bovendien een klaverspanner, die heb ik hier al een tijd niet meer gezien.

Bij Beeckestijn liet Marja mij vorige week groene naaldaar zien, die zie ik hier nu ook.

Op uitgebloeide peen zitten 3 pyjamawantsen. Tot mijn verrassing een kolibrievlinder bij de aangeplante plantjes die nu volop bloeien.

Torenvalk

Zondag 13 september 2020
Bij het zoeken naar insecten bij de Vondelweg begint het al harder te waaien, ik zie ook bijna niks en stap weer op de fiets. Nog even de koeien goedendag gezegd en dan fiets ik richting Houtrak.

Zelfs al zit de torenvalk stil dan valt het nog niet mee om mijn camera stil te houden met die wind, gelukkig heeft de Nikon P1000 een hele goede stabilisatie.

Toch nog even naar de rupsen in Beeckestijn om te kijken of ik de poppen kan ontdekken. De 2 rupsen dicht bij elkaar zitten er nog, de rest is verdwenen, ook geen poppen gezien.

Sprinkhaanvlieg

Vrijdag 11 september 2020
Vanaf het asiel fiets ik door naar Beeckestijn. De twee overgebleven rupsen van de koninginnenpage zitten nu vlak bij elkaar.

De eitjes van de huismoeder zijn donkerder gekleurd en de streepjes zijn goed te zien.

Het hartgespan van dichtbij is echt fantastisch.

Man van de gewone snuitvlieg op ijzerhard.

De gestreepte ogen van de sprinkhaanvlieg zijn nu beter te zien.

Bij het vijvertje van Velserbeek hangen heel wat brugspinnen aan het bruggetje.