Papiervisje

Zaterdag 14 november 2020
Ik wilde naar de Houtrak fietsen, maar als ik bij het landje van Gruijters ben komen er donkere wolken aan en ik ga terug naar huis.
Oei, ik heb een papiervisje in huis, die zet ik voor de zekerheid aan de overkant van de straat.

Berkensmalsnuit

Dinsdag 10 november 2020
De berkensmalsnuitwants ben ik al meer tegengekomen, nu op de spons is het effect wel geinig.

Ik ga verder met ramen lappen en dan komt een sluipwesp me nog gezelschap houden. Volgens mij is het een vrouwtje Tromatobia lineatoria.

Brouwerskolk

Maandag 26 oktober 2020
Mijn fototoestellen gaan mee naar badminton, het is de vraag of het dan nog mooi weer is, maar het pakt goed uit. Zelfs zon als ik bij Brouwerskolk ben.

De duinen in bij Kraantje Lek en dan langs het Kraansvlak, geen wisenten gezien. Er staat een mooie pluk asters, ik denk zeeasters, maar dat zijn het niet. Er zitten nog 2 kleine bijvliegen, een blinde bij en een honingbij op.

Met de honingbij.

Even kijken of er nog iets bij de hut van het Vogelmeer zit. Ja, nog voor de hut zit een roodborsttapuit.

Vlak bij de tankval in de Herenduinen zie ik een man damhert lopen, die is duidelijk de verliezer, dat zie je aan zijn houding. Verderop nog een hoop geburl te horen.

Miljoenpoot

Vrijdag 23 oktober 2020
Vanaf het asiel fiets ik door de Herenduinen. Ik hoor de damherten burlen, zet mijn fiets neer en ga het wandelpad op. Het geburl komt wel dichterbij, echter geen damhert te zien vanaf het pad en je mag hier niet van de paden af.

Ik zie hier uitgebloeide valse salie staan en daar op de grond ligt een tweestreep, een miljoenpoot. Nou, zoveel poten heeft hij nog niet, maar het zijn er wel een heleboel.

Omdat dit weekend weer de wintertijd in gaat kan ik nog net vandaag voordat het donker werd de duinen in.

Geeft toch een bijzonder effect die laagstaande zon.

In de buurt van mijn fiets staan een paar heksenschermpjes.

Aardsterren

Dinsdag 20 oktober 2020
Voor een volgende afspraak speciaal voor paddenstoelen ga ik kijken of er in het Rijkenspark in Santpoort ook leuke exemplaren staan. Hier kom ik bloeiend hulst tegen, ik kan me niet herinneren dat ik eerder witte bloemetjes daarin gezien heb.

Korstzwammetjes kan je overal op vinden.

Zoveel geweizwammetjes bij elkaar.

Legt dit vrouwtje Suillia nou eitjes?

Heel bijzondere vorm van de spekzwoerdzwam.

Altijd leuk om een hazenpootje te zien.

Best veel aardsterren met hele dikke slippen.

Dit is de gewone vorm van de spekzwoerdzwam.

Parasolzwammen

Donderdag 15 oktober 2020
Als ik zomaar een stukje ga fietsen kom ik in Velserbeek een reuzenzwam tegen.

Langs de grasvelden buitenom Beeckestijn staan parasolzwammen. Ze beginnen als trommelstokken en worden dan al platter.

Natuurschoonheid van de parasolzwam.

Ik wil het hondenveld op lopen en zie nog net een heleboel rechte koraalzwammen links staan.

Nog hele kleine goudvliesbundelzwammen.

Twee mensen bestuderen de bomen en ik vraag of ze paddenstoelen zoeken, nee, ze zijn op zoek naar korstmossen en deze meneer ziet een schriftmos, wat bijzonder is omdat deze op de kale boom zit en niet op de schors. Het is klein schriftmos.

Op de Driehuizerkerkweg staat al jaren een gigantisch dikke boom met een enorme voet van wortels. Van onder tot boven zitten er porseleinzwammen op.

Paddenstoelenjacht

Maandag 12 oktober 2020
Later in de middag klaart het wat op en ga ik nog naar Velserbeek om paddenstoelen te vinden. Naar deze kleintjes is het inderdaad goed zoeken.

Naar porseleinzwammen hoef ik niet lang te zoeken.

Aan de kleur te zien zou dit een goudhoed kunnen zijn.

Jammer dat er maar één vliegenzwam staat op het grasveld van Schoonenberg, waar er drie jaar geleden tientallen stonden.

Maar ik sta hier wel op het mooiste plekje van de omgeving.

En dan zie ik ook nog een vrouwtje van de herfstmetaalwapenvlieg, die is behoorlijk groot, ruim 1 cm.

Mestinktzwammetjes

Woensdag 30 september 2020
Het is maar goed dat ik planten ga tellen bij de Cremermeerroute want ik heb niet één vlinder gezien. Heel leuk is heet kleine boorvliegje op watermunt, na enkele foto’s gemaakt te hebben, springt ze naar een ander blad en daar zit nog een mannetje.

Witte vlekjes op mest? Aha, het zijn inktzwammetjes en waarschijnlijk melige mestinktzwammetjes.

Tja, misschien wel de laatste keer dat ik hier kom. Het wordt me wat te veel al die vlinderroutes, strandwacht en asielwerkzaamheden. Het lastigste van deze route is wel de plaag van de dazen in de zomer.

Nog een rondvliegende paardenbijter, heb ik even geluk dat hij gaat zitten.

Een reuzenbovist? Ongeveer 10 cm doorsnee.

Zou de aardslak van de bovist gesmikkeld hebben?

Trosglidkruid

Dinsdag 29 september 2020
Joke en ik hadden niet meer verwacht dat we de vlinderroute zouden kunnen lopen, maar het is nog prima vlinderweer en we zien nog 14 vlinders. De paddenstoelen nemen het echter helemaal over. Veel soorten gezien, o.a. een dwergwieltje.

Vanwege het vochtige weer druipen de druppels uit de biefstukzwammen.

Waarschijnlijk echte honingzwammen.

Waarneming zegt dat dit bundelcollybia is, dat zou best kunnen. De colibia-soorten voelen wat vettig aan.

Een mooie bladpootrandwants.

Honderden planten van trosglidkruid en nog maar een bloeiend, het is zeer zeldzaam.

Suppers

Zondag 27 september 2020
Als ik het strand op loop zie ik gelijk dat er heel veel suppers op het water bezig zijn. Wat een leuke sport.

Zoveel bijzondere planten op de nieuwe duinen op het strand, o.a. stekend loogkruid.

De knollenbladwesp is er nog wel, alleen niet zo gigantisch veel als vorige week op het strand.

Ik ben echt bitterkruid met biggenkruid aan het vergelijken met behulp van de foto’s, valt nog niet mee. Lief hartje heeft de bloem van echt bitterkruid.

Klein schorrenkruid, wat ik dan ook verwacht is zeekraal, maar dat staat hier niet.

Zeewolfsmelk is zelfs zeer zeldzaam.

In de verte ligt Zandvoort met de flats.

Het lijkt wel of het strand gebreid is.

Kalverstraat op zee.

Nog even voor de statistieken van waarneming.nl de rechtsgestreepte platschelpen op de foto gezet, de dwarse streepjes zijn hier goed te zien.

Omdat er zoveel suppers zijn mogen ze wel uitkijken dat ze niet op elkaar botsen.

Er staat niet eens zoveel wind, toch zijn de golven behoorlijk hoog.

Er zijn strandvliegen die echt op het strand leven.

Stinkende kortschildkever

Woensdag 23 september 2020
Bij het tellen van de Vossendel loopt een stinkende kortschildkever dreigende in de weg.

De biefstukzwammen zijn elke week een stukje groter gegroeid.

Maar goed dat ik gister de Cremermeerroute heb gedaan, het ziet er heel dreigend uit. Op het weiland is een stuk van onze telroute.

’s Avonds zit er een buxusmot in de keuken terwijl het buiten regent.

Veenmol

Dinsdag 22 september 2020
’s Morgens tel ik de oude spoorlijn en weer is de kolibrievlinder bij de bloemetjes, als hij wegvliegt is hij in een ogenblik een heel eind verder, snelle jongen.
’s Middags doe ik de Cremermeerroute, daar tel ik toch nog 14 vlinders en kom ik een roze veldsprinkhaan tegen.

Moeder damhert met het jong zie ik daar regelmatig.

Ach, een dode veenmol op het gras.

Ze willen weer stuivende duinen creëren, daarvoor moeten heel wat bomen sneuvelen.

Sikkelsprinkhaan

Maandag 21 september 2020
Als we met de excursie het gebied van het Kennemermeer in gaan laat ik de groep de afwijkende grote weegbree zien die ik gister zag. Op die plaats kan ik gelijk even over het ontstaan van het gebied vertellen omdat er mensen nieuw zijn in de groep.
Op de plek waar we nog eens rupsen van de wapendrager hebben gezien zit er nu weer een. Marja ontdekt een cocon van een wespspin. Nog heel vers, de spin is niet te bekennen.

De witte bloemetjes van zilt torkruid zijn omgetoverd tot zaadbolletjes.

We volgen een luzernevlinder, die even later samen met een andere aan het dansen is, maar dat lijkt geen luzernevlinder. Dat klopt want het is een hooibeestje.

Ton komt aanlopen met een sikkelsprinkhaan, de eerste waargenomen in dit gebied. Duidelijk is te zien dat de ondervleugels veel langer zijn dan de bovenvleugels.

Na de koffie ga ik naar het havengebied (toch weer voor de spreeuwen die er niet zijn). Ik probeer goede foto’s te maken van de planten, ik wil me er toch wat meer in verdiepen. Zo kom ik bij deze klaver uit op goudgele honingklaver, maar als ik het nog eens nakijk weet ik het weer niet zeker. Het wordt later ook gecorrigeerd naar citroengele honingklaver.

Gelukkig is grijskruid heel herkenbaar.

Ik rij over het Kamperfoeliepad naar het andere pad richting Keetberg. Daar kijk ik naar zeepkruid, in een topje daarvan zitten 4 citroenlieveheersbeestjes bij elkaar en ik vind het 24-stippelig lieveheersbeestje.

Afwijkende groeivorm

Zondag 20 september 2020
Bij de ingang van het Kennemermeergebied, waar ik mijn fiets neer zet staat een grote weegbree, alleen is deze heel anders dan normaal. Bij navraag blijkt het om een afwijkende groeivorm te gaan.

Ik loop het gebied door naar het zuiden, er is niet veel te beleven. Mijn oog valt nog wel op een takje en daar blijken eitjes op te zitten van de huismoeder. Er is nog net een minirupsje te zien.

Nog 2 kleine koolwitjes die elkaar wel zien zitten.

Dan ga ik naar het strand. Ondanks dat het slecht gaat bij de Hoogovens/Tata steel komt er een gigantische nieuwe kraan voor ze binnen.

De mensen willen nog van de laatste zomerdag genieten.

Verbazingwekkend dat er meer dan 100 knollenbladwespen op het strand zijn, dicht bij het water ook. Nog een van de laatste visdiefjes.

’s Nachts zit een zakspin op de achterdeur, het lijkt heel wat, maar hij is maar een halve cm groot.

Rups populierenpijlstaart

Woensdag 16 september 2020
Joke en ik zien bij de Vossendel bijna meer paddenstoelen dan vlinders. Hier en daar russula’s en amanieten, maar ook hele verse biefstukzwammen.

Wat een gelukkie dat ik goed uit mijn ogen kijk, anders had ik misschien wel op de rups van een populierenpijlstaart kunnen trappen.

Beetje balen dat ik ook de Cremermeerroute loop, want dat is de moeite niet met 2 vlinders. Ik vind het een beetje vreemd dat de staarten van de Schotse Hooglanders op het water drijven, daar zit denk ik geen bot.

Ik ben zo nieuwsgierig of de eitjes van de huismoeder al uit zijn, ik blijf volhouden om te gaan kijken. Nog steeds niet. Er zijn nog genoeg andere dingen te zien, zoals vuurwantsen.

Van de steenrode heidelibellen vliegen er wel een paar.

Eindelijk weer een kleine vos en wat voor een!

Het is denk ik het jaar van de kolibrievlinder, alweer een, aan de voortuin van het gebouw.

Groene naaldaar

Groene naaldaar
Maandag 14 september 2020
Na een heerlijke ochtend badminton wil ik ’s middag de vlinderroute voor de deur lopen, het is nog heel warm met weinig wind, maar ik heb nog geen zin om te lopen. Als ik een mooi zeilschip voorbij zie komen ga ik gelijk de deur uit, jammer dat ik geen goed zicht op het Noordzeekanaal meer heb. Dan maar de vlinders tellen, toch de moeite, want ik tel er 40 op de heenweg en bovendien een klaverspanner, die heb ik hier al een tijd niet meer gezien.

Bij Beeckestijn liet Marja mij vorige week groene naaldaar zien, die zie ik hier nu ook.

Op uitgebloeide peen zitten 3 pyjamawantsen. Tot mijn verrassing een kolibrievlinder bij de aangeplante plantjes die nu volop bloeien.

Torenvalk

Zondag 13 september 2020
Bij het zoeken naar insecten bij de Vondelweg begint het al harder te waaien, ik zie ook bijna niks en stap weer op de fiets. Nog even de koeien goedendag gezegd en dan fiets ik richting Houtrak.

Zelfs al zit de torenvalk stil dan valt het nog niet mee om mijn camera stil te houden met die wind, gelukkig heeft de Nikon P1000 een hele goede stabilisatie.

Toch nog even naar de rupsen in Beeckestijn om te kijken of ik de poppen kan ontdekken. De 2 rupsen dicht bij elkaar zitten er nog, de rest is verdwenen, ook geen poppen gezien.

Sprinkhaanvlieg

Vrijdag 11 september 2020
Vanaf het asiel fiets ik door naar Beeckestijn. De twee overgebleven rupsen van de koninginnenpage zitten nu vlak bij elkaar.

De eitjes van de huismoeder zijn donkerder gekleurd en de streepjes zijn goed te zien.

Het hartgespan van dichtbij is echt fantastisch.

Man van de gewone snuitvlieg op ijzerhard.

De gestreepte ogen van de sprinkhaanvlieg zijn nu beter te zien.

Bij het vijvertje van Velserbeek hangen heel wat brugspinnen aan het bruggetje.

Hartgespan

Donderdag 10 september 2020
Vandaag gaan Joke en ik de Vossendel weer onveilig maken. Met een beetje hulp van de groene stinkwants komt het goed.

Op het open stukje kijken we naar libellen, tot ik opeens een zandhagedis op de stam zie.

Er zijn al heel wat paddenstoelen, eentje die vrij makkelijk te determineren is, is de gele korstzwam.

Bij de Cremermeerroute zie ik maar 5 vlinders, terwijl we bij de Vossendel toch nog 35 hadden. Bij de 3 ronde watertjes vliegt een paardenbijter.

Op de terugweg toch nog eens kijken of ik poppen kan vinden van de koninginnenpage bij Beeckestijn. Er zijn nog wel rupsen.

Ik ben ooit een keer een stukje omgereden om hartgespan te zien, maar kon het toen niet vinden, nu staat het hier zomaar in de kruidentuin. Zo’n mooie plant verzin je toch niet.

Ook al zo mooi, het lijken wel droogbloemetjes.

Huize Beeckestijn.

Eitjes huismoeder

Woensdag 9 september 2020
Omdat Marja gister voor niets naar Beeckestijn is geweest, want ze wil ook zo graag de rups van de koninginnenpage fotograferen, maar ze zag niets heb ik haar en Giel uitgenodigd om samen te gaan kijken. Nou, ze zitten er echt nog wel, nu zijn het er nog 4.

De ene rups is veel groener dan de andere.

De meeste planten die er staan zijn aangeplant, er staat echter nog wel een grasje tussen dat uit zichzelf daarheen is gekomen, het is de groene naaldaar.

Ik denk een prachtvliegje te spotten met die gestreepte ogen, maar dit is een sprinkhaanvlieg.

Heel leuk dat Marja een hele trits eitjes van de huismoeder op ijzerhard vindt.

De kleine vuurvlinder heeft een enigszins afwijkende kleur, minder oranje dan normaal.

Buikspitsschildwants

Dinsdag 8 september 2020
Bij de telling van de vlinderroute voor de deur zie ik een buikspitsschildwants, die ben ik nog maar 1 keer eerder tegengekomen en toen als nimf.

Er zijn nu zelfs 2 roze spreeuwen gemeld in het havengebied en ik waag nog een kans. Helaas tussen duizenden spreeuwen zal ik hem niet snel ontdekken.

Ik ga ‘s avonds kijken bij de rupsen van de koninginnenpage want Marja had gebeld dat de struik gesnoeid zou zijn. Gelukkig is dat niet zo. Hier zie je de rups eten van de knop van de venkel.

Het is al niet zo heel licht meer als ik bij het bruggetje sta in Velserbeek. Geinig dat brugspinnen heel vaak aan bruggen hangen.

Slanke trechterzwam

Maandag 7 september 2020
Het is heerlijk weer en ik ga met de excursie mee in de AWD, ingang Zandvoortselaan. Terwijl Marja iets laat zien zit er een knopsprietje op haar mouw, wat een klein sprinkhaantje is dat, ik dacht al aan een doorntje.

Marja laat dus donderkruid zien en dat zie ik nu voor het eerst.

De bleke borstelkrukzwam ziet er van boven heel borstelig uit, maar ook als fluweel. De onderkant is nogal moeilijk te fotograferen omdat ze zo laag bij de grond zitten.

Krakeenden zien er zo lief uit …

Maar het kunnen dus grote vechtersbazen zijn.

Heerlijk die heuvels in de duinen.

Marja weet ook veel van mossen, dit is het grijs kronkelsteeltje.

Plukje boogsterrenmos.

Terwijl de anderen allemaal kijken naar de 4 atalanta’s en de gehakkelde aurelia die op 1 boom zitten, komt er een kleine vuurvlinder bij mij op de grond zitten.
We zien niet zo heel veel herten. Wat heeft dit hert een enorm gewei, kan hij zijn tegenstanders mee uitdagen als straks de bronsttijd weer aan breekt.

Hier en daar staan slanke trechterzwammen.

Na de excursie fiets ik gelijk door naar het strand, daarbij kom ik nog langs het gebied van de wisenten, ze zijn alleen niet te zien.
Hanneke is ook op het strand en zij vindt al gauw veterwier, vind ik wel apart, maar aan het eind van het traject hebben we meer dan 100 stukjes gevonden. We maken er samen een kunstwerkje van.

Wat een grote venusschelp met aparte kleuren.

Hanneke vindt bovendien een wijde mantel.

En ik een levende gewone zeepissenbed.

Aaah, de drieteentjes zijn ook weer gearriveerd uit het verre noorden, met nog een klein beetje rood.

Bij de pier is nog een heel klein beetje water en daar zwemmen visjes in, bizar dat opeens het water wegzakt en de visjes op het droge liggen te spartelen. Het zijn jonge harders en dat is extra jammer omdat er de laatste tijd zoveel dood zijn gegaan hier in de buurt.

Er is denk ik les gegeven op het strand want we zien enkele tuintjes met strandvondsten.

In een van die ‘tuintjes’ ligt een gedroogde horsmakreel.

Toch 48 km gefietst met mijn elektrische fiets en veel gelopen.

Balsempopulier

Zaterdag 5 september 2020
Na het werk in het asiel ga ik gelijk door naar de Vossendelroute, want nu wil ik weten welke bomen daar staan. Het is dus de zwarte balsempopulier. Bij de vlinderroute ga ik daar altijd rechtsaf naar het weiland, nu ga ik eens rechtdoor. Het mooie daarvan is dat de duinen vrij hoog zijn en links van het pad kijk ik een eind de diepte in.

Ik kom nog een vervelling van een pissebed tegen, het bijzondere daarvan is dat ze eerst voor de ene helft vervellen en dan de andere helft. Op 24 september 2017 heb ik daar een mooie foto van gemaakt.