België

Donderdag 1 augustus 2019
Lekker ritje met de trein, vanaf Sloterdijk gaat de sneltrein in één keer naar Maastricht. Daar huur ik een OV-fiets en ga richting St. Pietersberg. Onderweg in Maastricht kom ik natuurlijk al mooie plekjes tegen.

Bij een boomgaard hangt een bord dat je daar zelf fruit mag plukken. Dat vind ik wel heel aardig. Ik loop daar een heel tijdje rond op zoek naar insecten, bij de rottende pruimen op de grond zie ik wespen genoeg. Ik pluk 3 pruimen en eet er 2 op, die zijn verrukkelijk. De derde is al half opgevreten, die gooi ik weg.

Ik fiets een stukje en opeens ben ik bij de Sint Pietersberg. Ik zet de fiets op slot en ga daar naar boven. Ik dacht altijd dat het een hele berg zou zijn, maar het is meer een heuvel.

Twee vrouwen vragen of ik een foto van hun wil maken, want dit is het einde van het Pieterpad dat ze hebben gelopen in de loop der jaren. Ze mogen van mij ook een foto maken.

In de nissen van het fort zie ik 2 jonge zwarte roodstaarten. Die ene kan ik mooi in beeld krijgen.

Een bij op een speerdistel.

Na een klein eindje fietsen kom ik al bij de ENCI-groeve uit. Daar sta ik een tijd te kijken want ik hoop daar een oehoe te zien. Ook een andere fotograaf met een telescoop staat te turen, maar niks hoor.

Wel een schitterend gezicht zo.

Er is een uitkijkpunt gemaakt en ik zie beneden schapen lopen.

Vanaf het uitkijkpunt kan je via trappen een heel eind naar beneden lopen.

Zelfs daar waar de schapen lopen mag je wandelen (denk ik).

Ik fiets terug naar waar ik begon bij de ENCI-groeve en ga een heel eind door een bos. Daarna wordt het weer open en in de verte staat het kasteel Cannes.

Ongemerkt ben ik in België beland. Ik ga over de brug die over het Albertkanaal is gebouwd.

Ik wil nog een stukje langs het Albertkanaal fietsen, maar ben toch verkeerd gereden. Ik ga terug en dan kom ik er wel lang. Dan gaat er een weggetje door een bos met een heel smal beekje. Een man staat te kijken naar iets, dan zegt hij iets in het Frans tegen me en ik begrijp dat hij het over beversporen heeft. Hij loopt hier elke dag en heeft niet eerder die sporen gezien zegt hij in het Nederlands.

Ik fiets terug naar Maastricht en kom dan langs het kasteel Cannes. In Maastricht fiets ik een beetje op gevoel richting station en kom opeens langs het Vrijthof.

Bij het station koop ik in een winkel een salade en een flesje en aanvaard de terugreis. Dit heb ik gefietst en gelopen:

Grote insecten

Maandag 29 juli 2019
Leuke vlindertelling bij de spoorlijn. Een verse distelvlinder landt vlak voor me, een oranje luzernevlinder die wel wil poseren, rupsen van de kompassla-uil en pyjamawantsen aan het paren. Apart is de vrijwel witte kauw die ik zie, daarvoor heb ik niet de goede camera bij me, de foto’s komen nog wel eens.
De rupsen van de kompassla-uil eten het liefst de knoppen van de kompassla.

Heel veel rupsen zelfs van de kompassla-uil.

Een pyjamawants die het hogerop zoekt, zou daar zijn bedje zijn?

De oranje luzernevlinder wilde zelfs poseren.

Ik ga de Cremermeer-vlinderroute lopen. Een behangersbij snijdt stukjes uit een blad om daar haar nest mee te behangen. Leuk dat ik die weer eens zie met een blaadje.

Ja hoor, op het stuk waar ik niet hoef te tellen zie ik 5 distelvlinders, 3 bonte en drie bruine zandoogjes, een icarusblauwtje, een argusvlinder, een hooibeestje en 3 citroenvlinders.

Een harkwesp op koninginnekruid.

Op sectie 3 en 4 zie ik vaak damherten, dit keer zie ik 2 reeën.

Een hermelijnbladroller op de besjes van duindoorn.

Leuk dat er ook een duindoornboorvlieg zit.

Als ik mijn rondje heb gedaan ga ik nog even terug naar het stukje waar zoveel vlinders zaten. Daar tref ik een jonge blauwborst.

Niet zo veel vlinders meer, wel een vrouwtje grote kommazweefvlieg.

Rups klein koolwitje

Zondag 28 juli 2019
Ik vind zomaar een rups van een klein koolwitje in mijn tuin, terwijl ik zelden vlinders in mijn achtertuin zie.

Ik breng de rups naar de overkant en kijk gelijk even of ik meer kompassla-uilrupsen zie, ja dus.

Bovendien een kleine nimf van een randwants, geinig beestje.

Pallopterida muliebris

Zaterdag 27 juli 2019
In het asiel vind ik het vliegje (Pallopterida muliebris) die ik al heel lang op mijn verlanglijstje heb staan, jammer dat het dood is, maar nu kan ik het wel van alle kanten fotograferen.

Op de schuur zit een granietmot op het beton, lekkere camouflage.

’s Avonds ga ik nog fietsen in de Herenduinen. Een jonge roodborsttapuit gezien.

Kerkzesoog

Donderdag 25 juli 2019
Het is te warm om iets te doen overdag, maar liefst 37 graden. ’s Avonds kijk ik wel op de planten en de schuur of daar iets zit. Ik ontdek een zwarte spin en die wil tussen de spleten van de schuur kruipen. Ik houd hem even tegen met een takje zodat ik foto’s kan nemen. Met die 8 poten is het altijd zo moeilijk te zien hoe het in elkaar zit en op de foto ontdek ik dat het een groot vrouwtje is met een kleiner mannetje. Het is een kerkzesoog.

Pyjama-party

Woensdag 24 juli 2019
Het is ’s morgens al behoorlijk warm, lekker weer om de vlinderroute voor de deur te doen. Al een tijd niet meer gezien: de pyjama-wants.

Een klein spinnetje, een blinker.

Ik kijk heel goed op de kompassla-planten naar rupsen. Ik denk dat ik een rups van de kompassla-uil heb gevonden. Achteraf is het een rups van de gamma-uil, want deze heeft twee buikpoten.

Ik heb ze toch gevonden, de rupsen van de kompassla-uil.

Vlaamse gaai

Dinsdag 23 juli 2019
Het is 27 graden, best warm om vlinders te tellen. Op het weiland van de Vossendel kom ik een eikenpage tegen, de tweede op de route.

Op het andere open stukje een blauwvleugelsprinkhaan.

Maar ook een duinsabelsprinkhaan die niet zo algemeen is.

Aan het eind van de route staat heel veel valse salie, het meeste is uitgebloeid, een paar nog niet.

Ik kom op de route 2 jonge bonte spechten tegen. Eerst een op het pad en later een die vrij dicht bij zit, alleen jammer van die takken.

Bij de Cremermeerroute zie ik er nog een bij de strandopgang.
Er zijn niet veel insecten, alleen de soldaatjes vermenigvuldigen zich waar je bij staat.

Drie kleuren Schotse hooglanders op één plaatje.

Het is al bijna 7 uur en nog steeds heel warm. De Vlaamse gaai heeft ook last van de warmte, maar nu heb ik eindelijk het gelukkie dat hij even blijft zitten.

Het is alsof iemand al zijn schoen heeft gezet, wel op een rare plaats.

Na de tankval zie ik maar liefst 7 zanglijsters, een paar jonge en deze mooie.

Veenmol

Woensdag 17 juli 2019
Ik loop de Vossendel alleen en heb heel wat te tellen, ik kom maar liefst op 81 vlinders! Regelmatig ook een hommel zoals de weidehommel op duinkruiskruid.

Ik loop achter twee keizersmantels aan die om elkaar heen dartelen, dan zie ik opeens een veenmol in het weiland. Het is een kleintje, ongeveer 5-6 cm.

Hier en daar een koevinkje.

Bij de Cremermeerroute tel ik maar 5 vlinders. De Schotse hooglanders staan weer in het water en even later staan de 2 jonge bij elkaar en de oudere een eindje verderop.

In de Herenduinen komt de keizersmantel ook regelmatig voor.

Zo grappig als de achterdeur open staat ligt Moppie heel vaak daar op de drempel.

Orchideeën tellen

Dinsdag 16 juli 2019
Omdat het gebied te groot is om alle orchideeën te tellen voor de statistieken worden er plots van 5 bij 10 meter uitgezet en dan wordt er berekend hoeveel er ongeveer in het gebied zouden kunnen staan. Dat is toch veel meer dan ze verwacht hadden. De groenknolorchidee komt op ruim 27000, alleen zijn ze niet allemaal tot bloei gekomen. Van de honingorchidee zijn ruim 5000 bloeistengels geteld. Dat maakt dit gebied wel heel bijzonder. Ook heel zeldzaam is de bonte paardenstaart waarvan hier een hele cluster staat.

In het natte gedeelte zie ik regelmatig moeraszoutgras.

Er vliegen wel een stuk of 100 gierzwaluwen over ons heen de hele tijd. De steekmuggen zitten laag.
Ik kom ook af en toe een ander insect tegen zoals deze slakkendoder.

Een spin maakt een kunstwerkje van het gras. Een venstersectorspin?

In het hok van de betaalautomaat op de parkeerplaats heb ik al 7 pinokkiomotten gezien en nu kom ik er ook weer een tegen in het wild. Die naam heeft hij gekregen vanwege de lange ‘neus’.

Maarten wil ook de bergcentaurie zien en we gaan even vergelijken met knoopkruid. Bergcentaurie staat dus wijduit.

Knoopkruid is meer beknopt en heeft een prachtige kelk.

Ik heb nog net tijd om de vlinderroute op de spoorlijn te doen en kom o.a. een bruin zandoogje tegen.

Rond wintergroen

Maandag 15 juli 2019
Bij de maandelijkse excursie bij het Kennemermeer kunnen we bijna niet meer om de honingorchideeën heen. Hier en daar staan er veel bij elkaar.

Ik pluk een motje van een grassprietje en die blijft mooi op mijn duim zitten.

Als het even kan laat ik de mensen het rond wintergroen zien, alleen al om de naam die ik de bloem altijd geef en dat slaat dan op de rode aanhangsel.

Thuis heb ik een mooie groene cicade met doorzichtige vleugels.

Keizersmantel

Donderdag 11 juli 2019
Op sectie 3 van de Vossendel komen Joke en ik een keizersmantel tegen die nogal vliegerig is. Op sectie 4 zien we er weer een en misschien is dat dezelfde.

Het einde van sectie 19 is de plek waar de koevinkjes zitten.

Bij sectie 7 zit een bruine pissenbed heel stil, ik fotografeer hem en wil hem dichterbij hebben, maar dan is hij toch snel. Zoef weg is ie.

Vorige keer dacht ik dat de gallen uit de naaldbomen waren gevallen, maar het zijn aardappelgalwespgallen en vallen uit de eiken. Het zijn er meer dan 100. Ik breek er een door zodat ik de binnenkant kan zien.

Sommige geaderde witjes zijn bijna zwart geaderd, andere hebben weer donkergele aders.

Op de Cremermeerroute houden de damherten me altijd in de gaten.

Een jonge blauwborst is zich aan het poetsen en heeft mij niet in de gaten.

Wat een geluk dat het maar een klein stuk is dat verbrand is, potverdorie de duinen zullen maar in de brand staan als ik er rond loop en als ik er niet ben is het al erg genoeg.

In de buurt bij de uitgang staat een ree, ik zie het te laat en fiets even terug. Gelukkig blijft hij staan. Hij heeft maar 1 hoorn (een eenhoornree?).

Jonge kuifeendjes

Vrijdag 5 juli 2019
In het munitiebos toch weer een nieuw soort vlieg gezien: de dikdijbastvlieg. Naam heb ik via Facebook, toch wel handig.

Een vlieg op moederkruid.

Witte halvemaanzweefvlieg nog wapperend met de vleugels.

Klein wespje met flinke biceps.

Vliegende speld op grote klis.

Op een bunker in de Heksloot zitten steeds 2 kneuen, dit keer niet eens zo ver weg.

Gelijk door naar het landje van Gruijters waar ik aan de overkant jonge bergeenden zie.

Een kluut en een lepelaar dicht bij elkaar.

In een sloot bij de weilanden van Velserbroek zit een trotse moeder kuifeend met 6 kleintjes.

Ze doen allemaal hun eigen ding, de voorste ligt op zijn rug, de linker is aan het poetsen, de middelste neemt een duik en de rechtse is aan het relaxen.

Prachtsmalsnuitje

Woensdag 3 juli 2019
Vandaag gaan we wel orchideeën tellen bij het Kennemermeer. Ik tref het dat ik dan net een prachtsmalsnuitje zie, wat een bijzonder vlindertje.

We tellen dus de groenknolorchideeën en de honingorchideeën.

Omdat Maarten er niet is tel ik een deel in m’n eentje. Als ik mijn fototas even neer zet komt er gelijk een ekster op af, die denkt dat er wat lekkers te halen is.

Een steekvlieg op de honingorchidee.

De moeraswespenorchidee tellen we niet, daar staan er zoveel van.

Tegen etenstijd is de ekster er weer, hihi. Hij krijgt een stukje brood met pindakaas. Canon SX60HS

Wilde peen, dat zie je zo, haha.

Dankbare plant, komen insecten op af en woekert niet.

Een duinrouwzwever met meeldraden van de moeraswespenorchidee op z’n kop.

Joop en ik lopen de vlinderroute hier, maar dat gaat in rap tempo en levert niet veel op. We zien denken we knoopkruid alhoewel het er toch anders uit ziet en we nemen er foto’s van. Later hoor ik dat het de bergcentaurie is.

Zwervende heidelibel

Dinsdag 2 juli 2019
Vlinderroute spoorlijn met op de heenweg 33 vlinders en terug 40, aardige score. De hazenpootjes glimmen in de zon.

Zelfs een snelle grote keizerlibel ontsnapt niet aan het fietsverkeer.

Op het grasveld van de Vossendel zit een wantsensluipvlieg. Mooi en een vrij groot beest.

Deze keer zie ik een vrouw zwervende heidelibel bij de Cremermeerroute, nu op sectie 6.

Ze kunnen alle kanten op draaien met hun kop.

Ja hoor, buiten de secties zie ik een distelvlinder. Die zuigt mineralen op.

Libellenexcursie

Zondag 30 juni 2019
De KNNV doet een wandeling Middenduin voor een libellen- en vlinderexcursie. Deze dikke kever is een kleine julikever.

Tandem watersnuffels.

Die mooie aar van de kalmoes is me nooit eerder opgevallen.

Waar riet is zijn rietkevers denk ik wel eens.

Hier zie ik vaker het zwarte verfdrupje.

Zo’n kans krijg ik niet vaak dat een jong fuutje zo dicht bij zit.

Ze zijn zo leuk.

Met hun geinige maskertjes.

Het is alsof ze zich geen raad weten met hun poten, toch schieten ze soms als een motorbootje vooruit.

We zien ook nog een mooie eikenpage. De gevlekte smalboktor is algemeen, toch is dit de eerste voor mij.

De kleine moeraswapenvlieg staat er netjes op.

Nog niet veel gezien dit jaar: de kleine vuurvlinder. Hier op ratelaar.

Veel larven van een bladwesp op de wederik.

Terwijl Renate druk aan het libellentellen is vind ik een bruine winterjuffer, dat vindt ze heel leuk. Kan ze ons gelijk wijzen op de houding van de vleugels, die aan een kant van het lijf gehouden worden. Ook bijzonder zijn de blauwe ogen.

Ernst ziet blaasjeskruid in het water, dat is een vleesetende plant.

Kapoentje

Woensdag 26 juni 2019
Op de schuurdeur zat op 12 juni een larf van een kapoentje (Scymnus), die heb ik in een potje gedaan met een blad van de hibiscus met luizen er op in de hoop dat het beestje ging verpoppen en als imago er uit kwam. Ik hield het beestje in de gaten, het heeft nog een paar dagen heen en weer gelopen totdat het stil in een vrucht van de hibiscus lag. Ik heb nog een paar keer gekeken in het potje en zag dat de pop wat gehavend was, maar zag geen beestje en opeens zie ik hem over de computer lopen, dus is hij toch ontsnapt. Wat een geluk dat ik hem toch nog kan fotograferen en dat met een extra macro-voorzetlensje, want het beestje is maar 1 tot 2 mm klein.

De keuken is in één dag ingebouwd en ziet er prachtig uit.

Wesp met diamantjes

Vrijdag 21 juni 2019
Ik ga weer insecten zoeken in het munitiebos. Als ik daar naar toe fiets kom ik 2 groene spechten tegen die op een grasveldje zitten. Jammer, jammer, jammer, dat ik ze niet op de foto heb kunnen krijgen, ze zijn ook zo schuw.
Dankzij goed zoeken vind ik best veel hele kleine insectjes, deze menuetzweefvlieg is daar nog groot bij.

Een aardhommel is sowieso groot.

Ik denk dat dit een goudwesp is, niet eens zo heel klein voor een goudwesp. Het lijken wel diamantjes op zijn lijf.

Springspinnetje

Dinsdag 18 juni 2019
Bij de vlinderroute voor de deur is een sluipwesp gevangen door een spin.

Helaas geen zwartsprietdikkopjes op mijn vlinderroute en in de middenberm zitten er maar 6.

’s Middags is het warmer en loop ik de Vossendel-route. Een springspinnetje springt op mijn arm, wat een mooitje, ik denk de bonte springspin.

Ik let op een zweefvlieg en zie dat hier een mooie jasmijn staat te bloeien.

Deze larf heb ik niet eerder gezien, toch heb ik gelijk de goede naam te pakken, het is de larf van de rupsenaaskever.

Hondskruid

Maandag 17 juni 2019
De excursie van vandaag begint met het hondskruid, het staat er prachtig bij, ook al is het er maar één. Sony A77ii 18-55mm

Bijna alles wat er staat is zeldzaam, zo ook de bitterling.

Marja vraagt aan mij welke plant ze nu weer gevonden heeft en ik ben gelijk enthousiast want het is schorrenzoutgras. Ook al heb ik dat nooit eerder gezien, ik herken het gelijk. Foto’s komen later nog wel.
Op de heivlinderduin vind ik weer zulke pluisdingetjes, achteraf kom ik er achter dat het haartjeskokermotten zijn, toch leuk om te weten.

De blauwe schildwants heb ik wel meer gezien hier, vorige keer ook met nimfen en die zijn rood.

’s Middags fiets ik naar mijn vlinderroute bij het Cremermeer. Onderweg kom ik mest op het fietspad tegen met zwammetjes. Moeder en kind.

En opa en oma en neef en nicht en …. 😉

In het watertje aan het begin van de route zitten al een hele tijd jonge meerkoetjes en ze worden al groter.

Ik heb bijna mijn hele route gelopen niets bijzonders gezien tot ik bij het laatste stuk ben. Ik denk dat ik een vuurlibel zie en ik fotografeer hem van alle kanten. Met de blauwe onderkant van de ogen blijkt het een zwervende heidelibel te zijn.

Hij vliegt ook nog een eindje met me mee (of het zijn er twee?).

Poelruit

Zondag 9 juni 2019
Bij het Kennemermeer staat de hokjespeul nog niet in bloei, de blaassilene die er bij staat wel.

Er zijn gigantische ‘kunstwerken’ geplaatst op de parkeerplaats.

Ik zie 2 goudvinken vliegen, ik weet niet waar ze landen en geef het op. Ik hoor al een maand lang de (tuin)fluiter hier, helaas nog niet één keer kunnen zien. Dan ga ik maar insecten zoeken. Ik heb bijna een vergrootglas nodig voor deze knutjes.

Ik kom Anneke tegen en terwijl we staan te praten wijst ze moeraszoutgras aan, daar ben ik natuurlijk heel blij mee.

Wilgenhaantjes zijn best klein.

Tussen het riet staat blauw glidkruid.

Dat is in de buurt van poelruit, dat nu bloeit.

Een wegslak op het pad.

Wolkenrij

Vrijdag 31 mei 2019
Na het badminton ga ik door naar het munitiebos voor insecten. Die sluipwesp kan ik niet op naam brengen, maar ik vind de foto wel geinig zoals hij opvliegt vanaf de speerdistel. Het zou een hongerwesp kunnen zijn.

Vrouw oeverlibel.

Komkommerspin.

Waarschijnlijk een man kleine runderdaas, alhoewel ik hem best groot vind.

Distelboktor is heel herkenbaar.

Op de terugweg kijk ik of de ringelrups er nog zit. Wat een geinig beest.

Dit is toch fantastisch, een heel rijtje wolken boven Spaarnwoude.

Dwerghuismoeder

Woensdag 29 mei 2019
’s Morgens begin ik met mijn vlinderroute voor de deur. Bijzonder dat ik weer eens een kleine parelmoervlinder zie.

Op sectie 19 hoop ik op zwartsprietdikkopjes, die zijn er nog niet. Een roofvlieg met een melkwit stuk, dat moet de bruinvleugelroofvlieg zijn.

Op de Vossendel-route zie ik een heel fraai vlindertje, gelukkig kon ik nog 1 foto maken, anders had ik niet geweten welke het was. Het is de dwerghuismoeder en die had ik nog niet.

Mannetje Icarusblauwtje maakt het vrouwtje het hof, maar ze scheiden te snel.

Ha, de damherten krijgen weer brood van de oud-boswachter.

Op het zanderige stukje van sectie 10 zie ik bijtjes in het zand duiken, daarop parasiteert de wespbij.

Een duinrouwzwever is net zo’n parasiet.

Een hele verse azuurjuffer zie ik bij de Cremermeerroute.

Even bij de tankval kijken of de dodaars al kleintjes heeft. Niet gezien.

Vlinderroutes

Donderdag 23 mei 2019
Op de oude-spoorlijn-route zie ik om te tellen alleen kleine koolwitjes. Een gele kustspanner is een nachtvlinder en telt niet mee.

Op mijn poortdeur zit een paardenbloemspanner.

Met Joke tel ik nog heel wat vlinders bij de Vossendelroute. De rupsen van de kardinaalsstippelmot doen het goed.

Nog een paar rupsen op sectie 10, o.a. van een kleine voorjaarsuil. Sony A77ii 18-55mm

Dicht bij de ingang van Duin en Kruidberg loopt nog steeds de ooievaar, lekker dichtbij.

Samen met twee kleine mantelmeeuwen.

Op de Cremermeerroute zie ik wat argusvlinders, ook tussen de secties in.
Ik denk dat dit een zwarte kraai is die kindjes te voeden heeft, de meeste vogelouders zien er wat verwaarloosd uit.

Bij sectie 3 zie ik een glinsterend juffertje. Net uit het huidje geslopen en gelijk al lastig gevallen door een mier.

Het is een blauwborst en ik denk een jong vrouwtje.

Rietgors met een bek vol rupsjes.

Op het fietspad ligt een gewonde rups van een kleine hageheld. Met moeite zet ik hem in het gras. Sony A77ii 18-55mm

Landkaartje

Woensdag 22 mei 2019
Ik ga weer naar mijn onderzoeksgebiedje en gelijk zie ik een landkaartje.

Langsprietmot met hele fraaie kleuren, ook het onderrokje.

Koolwantsen heb je in de kleuren zwartgeel, zwartrood en zwartwit.

Die lichte vlekjes heb ik niet eerder gezien bij de langsprietmotten, dus toch maar op de foto. Nu blijkt het een zeldzaam soort te zijn: de dwerglangsprietmot.

Van deze bij heb ik zulke mooie scherpe foto’s kunnen maken, maar ook dat helpt niet bij determinatie, jammer.

Behalve een glassnijder man en vrouw zie ik ook een vroege glazenmaker.

Na een uurtje of 2 rondgelopen te hebben ga ik door naar de Heksloot. Bij de vogeluitkijkpost heb je wel mooi zicht op het plasje, alleen zitten de vogels nog zo ver weg. Zoals deze visdiefjes, hij zit een heel tijdje op haar zodat ik genoeg foto’s kan maken, maar scherp krijg ik ze niet.

Zelden zie ik kluten met jonge kluutjes, er zijn 3 kleintjes en er loopt een iets oudere er achter.

Het visdiefje probeert op dezelfde plek te landen van de kluten, maar dat pikken ze niet.

Moeder staat gewoon lekker te slapen terwijl de kleintjes zonder zwembandjes in het water aan het spelen zijn, onverantwoord! Hihi.

Bij het landje van Gruijters moet de zilverplevier zitten, ik kom aanrijden en ik zie hem gelijk. Het mooie is dat ik 5 soorten op 1 foto heb. Een kluut, een kleine plevier, een zilverplevier, een tureluur en er achter een grutto.

Met mijn verrekijker zie ik dat er een lepelaar in een slootje staat, vlak bij het fietspad, dat is een mooie gelegenheid om hem van dichtbij te fotograferen.

Wat een droppies die kleine meerkoetjes.

Bij de Genieweg stap ik weer af om te kijken of ik de ringelrups zie, niet gezien, wel een rups van een wachtervlinder.

Een sluipwesp, waarvan ik denk dat het een Erigorgus cerinops is.

Verder fietsend hoor ik nogal lawaai van vogels, er zitten veel spreeuwen in de bomen en ze landen ook in het gras. Alleen zitten veel kraaien er achter aan. De spreeuwen vliegen op alleen een jonge spreeuw blijft een tijdje zitten.

Spaarnwoude

Zaterdag 18 mei 2019
Met Nico fiets ik naar Ikea. Het is heerlijk weer om door Spaarnwoude terug te fietsen. Hier in de buurt van de Veerpolder.

Ik volg Nico naar Santpoort waar de ooievaar weer ter plekke is. Mooie locatie zo in het paardenweiland.

Tot iemand haar paard komt halen, dan vliegt de ooievaar op.