Kleine alk

Zondag 10 november 2019
Nog eens proberen bij het Kennemermeer of ik baardmannetjes kan spotten. Jammer genoeg helemaal niets gezien, behalve een paar eksters, terwijl ik achteraf zag dat er een humus bladkoning en een bonte kraai hebben gezeten ;-(
Ik ga eens kijken of er iets bij de pier zit. Bij de jachthaven zie ik een fotograaf die zijn toestel op het water heeft gericht. Ik denk een zeekoet te zien, maar daar is dat beestje veel te klein voor. Het blijkt een kleine alk te zijn, dus toch nog heel veel geluk dat ik hier langs ben gegaan.

Riet

Woensdag 30 oktober 2019
Bij de pier zit niets bijzonders. Ik denk dat er een kanoet zit, thuis zie ik op de foto dat het een bonte strandloper is.

Misschien zie ik wat bij het Kennemermeer. Yep, ik zie een baardmannetje vliegen en in het riet landen, maar niet meer te zien, wat valt me dat van hem tegen.

Groenling

Woensdag 23 oktober 2019
Op weg naar het Kennemermeer loopt er een rups van de kleine beer in de weg. Voor de zekerheid zet ik hem in het gras.

Zo profileert IJmuiden zich: goor en grauw.

Op het plekje waar ik mijn fiets altijd neer zet zit nu een jonge groenling lekker te badderen.

Bij het water van het meer vliegen nog heel wat parende heidelibellen rond.

Een mooie vondst: een rups van een hageheld.

Dit jaar heb ik geen boerenwormkruid gezien bij het Kennemermeer. Dus of dit een wormkruidbij is weet ik niet. Ik heb er meer dan één gezien.

Breedbekmeeuw

Maandag 21 oktober 2019
Er is geen animo voor de excursie bij het Kennemermeer vanwege de stortregens vanmorgen. Om half 11 valt het wel mee, dan ga ik alleen op pad. De duinstinkzwam bij de bushalte is toch uit het ei gekropen.

Een zilvermeeuw heeft een schar te pakken.

En die gaat met huid en haar naar binnen.

Het lijkt alsof deze zilvermeeuwen staan te wachten tot de bui weer over is.

Er zijn nog steeds visdiefjes. Een jong visdiefje landt op de pier en blijft daar zitten tot er een auto aan komt. (Er zijn werkzaamheden aan de pier.)

Ik neem het fietspad langs het Kennemermeergebied terug naar huis. Er zijn heel wat vinken op trek, daartussen zit ook een roodborstje op het fietspad. Een ekster vliegt niet eens weg als ik mijn fototoestel op hem richt.

Gewone kielwants

Zondag 22 september 2019
Op zondag is het overal druk, behalve bij het Kennemermeer, daarom ga ik graag op zondag daar naar toe. Een Icarusblauwtje geniet ook van de rust.

Ik wil me meer verdiepen in planten en ik denk dat dit de vertakte leeuwentand is.

Stijve ogentroost ken ik al lang.

Eindelijk eens gelukt de vleugeltjesbloem een beetje fatsoenlijk op de foto te krijgen.

Nog eens kijken of de gewone kielwantsjes er nog zitten. Oei, wat zijn ze gegroeid, ze zijn al één vervelling verder, behalve eentje.

En op een ander blad zitten er nog meer in een stadium eerder dus.

Bloemetjes van de heggenrank.

Moeraskartelblad

Maandag 16 september 2019
Met de excursie bij het Kennemermeer stuiten we op een hele aparte kleur van het moeraskartelblad.

Jammer dat het wat regenachtig somber weer is. Ach druppels op paddenrus is ook mooi om te zien.

Bij de uitgang kijken we altijd op de bladen van de els. Ja hoor, de nimfen van de gewone kielwants zitten er weer.

Na de koffie ga ik met Irene richting strand. In de duinen daar staan veel soorten planten, zoals het zeewolfsmelk. Daar ga ik op zoek naar de rups van de wolfsmelkpijlstaart, maar tevergeefs.

De paardenstaart woekert hier wel heel erg.

Nog een dagpauwoog op schermhavikskruid.

Melganzevoet ziet er uit als snoepjes.

Ik kom hier zomaar smal vlieszaad tegen. Je ziet het vliesje aan de plant.

De bergen riemwier liggen vandaag al een stuk hoger op het strand.

Hazenpootje

Zondag 8 september 2019
Lekker struinen bij het Kennemermeer. Een klein sluipwespje op de parnassia, maar een nog veel kleiner springstaartje net onder de meeldraad.

Ik zie 51 tinten grijs in de wolken.

Hier en daar hazenpootjes op een kluitje.

Een bosbijvlieg heeft bruine zigzagbandjes over de vleugel.

Sikkelwants

Vrijdag 23 augustus 2019
Dit jaar waren er veel distelvlinders en atalanta’s in Nederland.

Ik ben op zoek naar insecten bij het Kennemermeer en ontdek daarbij een kogelspin, misschien een hangmatspin?

Toch nog een insect: een weidevlekoog.

Een honingbij op munt.

Een akkerhommel op klaver.

En na goed zoeken nog een nimf sikkelwants: Nabis numbatis.

Een strekpoot heb ik al een tijdje niet meer gezien, aparte hooiwagen.

Herina frondescentiae

Maandag 19 augustus 2019
De parnassia staat nu volop in bloei bij het Kennemermeer. Er zit ook een klein vliegje op met de naam Herina frondescentiae. Het is een ‘prachtvliegje’, dat zie je zo.

Mijn medewandelaars zijn allemaal gek op de parnassia, want ook uitgebloeid is het de moeite waard om goed te bekijken.

Wantsjes komen we ook tegen, zoals deze behaarde schaduwwants.

Doodgewoon peen, hoe mooi kan het zijn.

De bessenwants is een grote wants.

Bloemetje geelhartje en een uitgebloeide er naast.

Een krabspinnetje.

Marja ontdekt weer wat nieuws: de kleine morgenster.

De rode kornoelje zorgt ook voor een verrassing in dit gebied.

Na de koffie ga ik met Hanneke nog even het strand op, er liggen heel veel Amerikaanse zwaardschedes.

Magazine SCHELP

Zondag 18 augustus 2019
Er is een vereniging voor de mensen van de strandhuisjes en die brengt elk jaar een heel mooi magazine uit. Voor dit jaar heb ik foto’s geleverd en vandaag krijg ik een exemplaar. Het ziet er prachtig uit. De voorplaat is van Peter Iskes.

Onder andere op deze pagina’s staan mijn foto’s.

Ook de tekst vind ik heel interessant om te lezen (dus niet van mij).

Oranje luzernevlinder

Zaterdag 3 augustus 2019
’s Avonds ga ik naar het Kennemermeer op zoek naar insecten. Een oranje luzernevlinder krijgt al wat slaap en gaat rusten op een blaadje, zo kan ik hem van alle kanten fotograferen.

Gatsie, die libel heeft een ingedeukt oog, wat eng.

Een heelblaadjespalpmot, natuurlijk op heelblaadjes.

Het wordt al aardig duister als ik langs de vissershaven terug fiets.

Prachtdag

Maandag 22 juli 2019
Gezellig dat Helma en Henk een dagje op visite komen. Kan ik ze gelijk de schoonheid van de Kennemermeer laten zien en dat kunnen ze zeker waarderen. Je weet ook niet wat je ziet als je de kleine bloemetjes uitvergroot zoals het sierlijk vetmuur ook wel krielparnassia genoemd.

Het zilt torkruid ziet er uit als een wit schempje tot je het in de macro-stand ziet.

We gaan wat eten en daarna de pier op. Enkele steenlopers in zomerkleed.

Maar 1 enkele paarse strandloper, ook in zomerkleed, wel heel herkenbaar aan de snavel.

Een aalscholver is zijn kleedje aan het drogen.

Op de terugweg ziet Helma een wulp. Ik was al blij dat ze op visite waren, nu is het helemaal super 😉 De wulp heeft een blaasjeskrab te pakken.

Hier ben ik heel blij mee (en Helma ook).

Een jonge spreeuw zit lekker vliegjes tussen het wier te pikken.

Wat was het een hartstikke leuke, gezellige dag.

Orchideeën tellen

Dinsdag 16 juli 2019
Omdat het gebied te groot is om alle orchideeën te tellen voor de statistieken worden er plots van 5 bij 10 meter uitgezet en dan wordt er berekend hoeveel er ongeveer in het gebied zouden kunnen staan. Dat is toch veel meer dan ze verwacht hadden. De groenknolorchidee komt op ruim 27000, alleen zijn ze niet allemaal tot bloei gekomen. Van de honingorchidee zijn ruim 5000 bloeistengels geteld. Dat maakt dit gebied wel heel bijzonder. Ook heel zeldzaam is de bonte paardenstaart waarvan hier een hele cluster staat.

In het natte gedeelte zie ik regelmatig moeraszoutgras.

Er vliegen wel een stuk of 100 gierzwaluwen over ons heen de hele tijd. De steekmuggen zitten laag.
Ik kom ook af en toe een ander insect tegen zoals deze slakkendoder.

Een spin maakt een kunstwerkje van het gras. Een venstersectorspin?

In het hok van de betaalautomaat op de parkeerplaats heb ik al 7 pinokkiomotten gezien en nu kom ik er ook weer een tegen in het wild. Die naam heeft hij gekregen vanwege de lange ‘neus’.

Maarten wil ook de bergcentaurie zien en we gaan even vergelijken met knoopkruid. Bergcentaurie staat dus wijduit.

Knoopkruid is meer beknopt en heeft een prachtige kelk.

Ik heb nog net tijd om de vlinderroute op de spoorlijn te doen en kom o.a. een bruin zandoogje tegen.

Rond wintergroen

Maandag 15 juli 2019
Bij de maandelijkse excursie bij het Kennemermeer kunnen we bijna niet meer om de honingorchideeën heen. Hier en daar staan er veel bij elkaar.

Ik pluk een motje van een grassprietje en die blijft mooi op mijn duim zitten.

Als het even kan laat ik de mensen het rond wintergroen zien, alleen al om de naam die ik de bloem altijd geef en dat slaat dan op de rode aanhangsel.

Thuis heb ik een mooie groene cicade met doorzichtige vleugels.

Stippelzegge

Dinsdag 9 juli 2019
We gaan weer orchideeën tellen en vandaag houd ik Maarten gezelschap omdat ik de GPS bedien 😉. We vinden een nieuwe groeiplek van teer guichelheil op een plek waar we dat niet zo verwachtten.

In de buurt staat ook geelhartje.

Maarten laat me een grote plek met dwergbloem zien, het is een onooglijk klein plantje.

Met een ongelooflijk klein bloemetje.

Op een enkele plek staat stippelzegge.

Heel zeldzaam.

Wel lopen we gewoon over het kamgras.

Prachtsmalsnuitje

Woensdag 3 juli 2019
Vandaag gaan we wel orchideeën tellen bij het Kennemermeer. Ik tref het dat ik dan net een prachtsmalsnuitje zie, wat een bijzonder vlindertje.

We tellen dus de groenknolorchideeën en de honingorchideeën.

Omdat Maarten er niet is tel ik een deel in m’n eentje. Als ik mijn fototas even neer zet komt er gelijk een ekster op af, die denkt dat er wat lekkers te halen is.

Een steekvlieg op de honingorchidee.

De moeraswespenorchidee tellen we niet, daar staan er zoveel van.

Tegen etenstijd is de ekster er weer, hihi. Hij krijgt een stukje brood met pindakaas. Canon SX60HS

Wilde peen, dat zie je zo, haha.

Dankbare plant, komen insecten op af en woekert niet.

Een duinrouwzwever met meeldraden van de moeraswespenorchidee op z’n kop.

Joop en ik lopen de vlinderroute hier, maar dat gaat in rap tempo en levert niet veel op. We zien denken we knoopkruid alhoewel het er toch anders uit ziet en we nemen er foto’s van. Later hoor ik dat het de bergcentaurie is.

Schorrenzoutgras

Zaterdag 22 juni 2019
Met Barbara heb ik ’s middags afgesproken bij het Kennemermeer. Bij de ingang sta ik even stil bij het riet dat zo mooi bloeit.

Dan ga ik kijken of ik Barbara zie. Met Theo komt ze helemaal uit Drente om de bijzondere planten hier te kunnen zien. Ze zijn al een poos in het gebied, maar zijn nog dicht in de buurt, het schiet ook niet op met zoveel moois. Een kleine discussie of dit de bitterkruidbremraap is of de walstrobremraap, het verschil is heel moeilijk te zien. In de buurt staat heel veel walstro, dus zal die het wel zijn.

Er zwemmen kikkervisjes in het poeltje en omdat ik eisnoeren van de rugstreeppad hier gezien heb zullen die het wel zijn.

Ik laat ze de honing- en groenknolorchideeën zien, geelhartje, ogentroost en nog veel meer. Gelukkig kan ik het schorrenzoutgras nog terug vinden. Hier in bloei.

Uitgebloeid.

En vruchtdragend.

Wat was het leuk om Barbara weer eens te zien, genieten vandaag.

Hondskruid

Maandag 17 juni 2019
De excursie van vandaag begint met het hondskruid, het staat er prachtig bij, ook al is het er maar één. Sony A77ii 18-55mm

Bijna alles wat er staat is zeldzaam, zo ook de bitterling.

Marja vraagt aan mij welke plant ze nu weer gevonden heeft en ik ben gelijk enthousiast want het is schorrenzoutgras. Ook al heb ik dat nooit eerder gezien, ik herken het gelijk. Foto’s komen later nog wel.
Op de heivlinderduin vind ik weer zulke pluisdingetjes, achteraf kom ik er achter dat het haartjeskokermotten zijn, toch leuk om te weten.

De blauwe schildwants heb ik wel meer gezien hier, vorige keer ook met nimfen en die zijn rood.

’s Middags fiets ik naar mijn vlinderroute bij het Cremermeer. Onderweg kom ik mest op het fietspad tegen met zwammetjes. Moeder en kind.

En opa en oma en neef en nicht en …. 😉

In het watertje aan het begin van de route zitten al een hele tijd jonge meerkoetjes en ze worden al groter.

Ik heb bijna mijn hele route gelopen niets bijzonders gezien tot ik bij het laatste stuk ben. Ik denk dat ik een vuurlibel zie en ik fotografeer hem van alle kanten. Met de blauwe onderkant van de ogen blijkt het een zwervende heidelibel te zijn.

Hij vliegt ook nog een eindje met me mee (of het zijn er twee?).

Kleine karekieten

Zaterdag 1 juni 2019
Met mooi weer ga ik het liefst naar het Kennemermeer, daar is het altijd wel rustig. Alleen moet de wind ook niet erg zijn, want ik wil de bevertjes fotograferen. Het lukt wel als ik ze vasthoud.

Of als ik wacht tot er even wat minder wind staat.

Ik zie eerst een jonge blauwborst, daarna een mannetje en even later zie ik hem ook met insecten in zijn bek voor het jong.

Nog maar sinds een paar jaar staat er veenpluis in het gebied.

Voor een mooi plaatje ga ik helemaal op de grond liggen met mijn hoofd.

En dan tref ik het wel. Een stel kleine karekieten zijn aan het baltsen en ze hebben helemaal niet door dat ik er sta.

Ze vliegen steeds heen en weer niet ver bij mij vandaan.

Verderop zit een jonge pimpelmees in het riet.

Honderden ratelaars staan er.

Wat is de bijenorchis toch een bijzondere plant, je zou er vrolijk van worden.

Goudvink

Dinsdag 28 mei 2019
Bij de Kromhoutstraat probeer ik al zo’n tijd groenlingen mooi op de foto te krijgen. Nog steeds niet gelukt. Wel grappig dat deze met z’n bek vol zaadjes zit van de asperge.

Het is al half 8, de zon schijnt volop en dan zie ik een goudvink overvliegen. Zo’n mooie kleur rood heb ik nog nooit gezien. Nu maar hopen dat ik hem ook op de foto kan krijgen en laat hij nou voor me gaan zitten op een vrije tak. Dat is bijna teveel geluk voor één mens.

In het gebied van het Kennemermeer staat de vleugeltjesbloem in wit, blauw en roze.

Een paar stengels van het rondbladig wintergroen staan in bloei en links ervan de vruchtjes van vorig jaar.

Een jonge ekster op een dak durft niet zo erg naar beneden te kijken, maar vliegt even later toch weg. Een van de ouders maakt een hoop herrie omdat er onder de boom daar een vos rond loopt.

Pauwoogpijlstaart

Maandag 20 mei 2019
Leuke excursie met de KNNV, ik kan de deelnemers veel laten zien, zoals vlozegge, bloeiend rond wintergroen en melkkruid.

Wat leuk, de bevertjes komen in bloei.

Emmy ziet 2 goudvinken vliegen, o wat zou ik die ook graag willen zien en fotograferen, misschien krijg ik ooit een kans.
Er staan bloeiende orchideeën, daarvan zei de dame gister dat dat brede orchissen zouden kunnen zijn. Ik heb het opgezocht, want ze lijken erg op rietorchissen, die blijken pas half juni te bloeien en dat is het grote verschil met de brede. Toch ben ik niet zeker, op waarneming.nl worden al wel rietorchissen gemeld.

Heel klein bloemetje heeft het veelkleurig vergeet-me-nietje.

Bij het koffiedrinken hebben we het over mierenleeuwen. Ik wil een foto laten zien die ik gemaakt heb bij het nachtvlinderen op 24 augustus 2017, maar die staat helemaal niet op mijn weblog. Ik vind hem zo bijzonder, dus nu alsnog.

Met Ernst ga ik het strand op, hij ziet voor het eerst kanoeten in zomerkleed. Canon SX60HS

Ernst gaat de pier op en ik over het strand terug. Jammer voor Ernst dat hij nu de rosse grutto’s mis loopt. Je kan aan de snavel zien dat die niet helemaal hard is, het uiteinde is flexibel.

Badderen, inzepen en dan goed naspoelen.

De verenpatronen zijn niet alleen aan de bovenkant prachtig, ook aan de onderkant van de vleugels.

Haha, de grote sterns zijn net jonge honden die lekker in het water pletsen.

Paar visdiefjes en grote sterns, waarvan een een vis in zijn bek heeft.

De dwergsterns zijn er ook weer.

Ik ga nog eens naar het Kennemermeer om betere foto’s te maken van iets, dan zie ik iets vreemds in de begroeiing.

Laat dat nou een pauwoogpijlstaart zijn. Ik denk net uit de pop, want als ik de vleugel aan raak blijft hij zitten, maar doet wel de vleugels wijd waarna ik een foto kan maken met de ogen op de achtervleugel.

Bokkenorchissen

Zondag 19 mei 2019
Eerst ga ik schelpen tellen op het strand, daarbij vind ik een reuzenpoot van een grote heremietkreeft. Die mag wel een reuzenwulk als huis hebben gehad.

Na het koffiedrinken ga ik naar het Kennemermeer. Moeraskartelblad staat al in bloei.

Zo koddig, dat zanddoddegras.

Hengeldwergspanner op een jonge scheut van een moeraswespenorchidee.

Ik weet hier een wollige sneeuwbal te staan, er staan echter veel meer struiken van de Gelderse roos.

Ik kom een leuke vrouw tegen uit Cappelle. Ze zegt dat ze rond zonnedauw weet te staan hier, dus ik loop heel verbaasd met haar mee. Blijkt het om rond wintergroen te gaan, hahaha. Iedereen heeft dat wel eens. Ze zegt wel dat de bokkenorchis er nu mooi bij staat, daar ga ik dus nog even langs.

Vergeet-me-nietje

Maandag 15 april 2019
Ondanks dat het helemaal geen slecht weer is zijn er maar weinig mensen voor de KNNV-excursie bij het Kennemermeer. Er bloeit nog maar heel weinig en wat er bloeit is wel heel erg klein, zoals dit moeras- of zompvergeet-me-nietje.

Roek

Woensdag 3 april 2019
Ik ga naar het Kennemermeer om te kijken of ik daar mijn telefoon ben verloren en inderdaad lag hij daar op mij te wachten, wel wat nat geworden, maar hij doet het nog. Weinig vogels te horen, gelukkig wil de ekster nog wel poseren.

Ik ga naar de pier. Een aalscholver vangt de ene na de andere botervis.

Na de bocht zitten er 3 paarse strandlopers.

En op de terugweg een enkel drieteenstrandlopertje.

Dichter bij de haven een rotgans.

Maar op de terugweg, vrij dicht bij mijn huis moet ik 2 x goed kijken. Zit daar nou een roek??? Ja dus.

Kleurige spreeuw

Zondag 31 maart 2019
Op weg naar het Kennemermeer kom ik een groenling tegen die niet gelijk de benen neemt.

Bij de Kromhoutstraat loopt een zilvermeeuw steeds heen en weer zijn eigen spiegelbeeld te bewonderen. De meeste tijd kijkt hij er naar alsof hij er niks van snapt.

Bij het Kennemermeer staan de wilgen volop in bloei.

De vrouwelijke katjes zijn heel poezelig.

Ik buk om de schrijvertjes te fotograferen, daarbij het ik er geen erg in dat mijn telefoon uit mijn jaszak valt, ’s avonds zoek ik me wezenloos er naar.

Het zijn net lampjes die wilgenkatjes.

Wat een kleuren hebben die spreeuwen.