Zoveel water

Dinsdag 24 maart 2020
In de duinen “Groot Olmen” staat nog steeds heel veel water.

Ik hoor een vogel en vind het melodietje op die van een nachtegaal lijken, maar dan lieflijker. Gelukkig zie ik hem zitten, het is de boomleeuwerik.

Een paar kieviten bij het Vogelmeer.

Ik wil naar de vogelhut bij het Vogelmeer, maar het pad staat daar helemaal onder water, daarom ga ik bovenlangs kijken of ik er kan komen. Van bovenaf zie ik niets bijzonders, daarom ga ik terug naar mijn fiets.

Op de terugweg zie ik Schotse hooglanders die aan het oefenen zijn.

Corona-virus

Zondag 15 maart 2020
’s Morgens is er een excursie van de KNNV in Midden Herenduinen. Ik vroeg me al af of het door zou gaan, want het corona-virus woedt al ruim een week in Nederland. We zijn met een groep van 12!
Geinig bloemetje van de kruisbes laat Dik zien.

Marja weet dan weer dat dit mannetjes en vrouwtjes van het zandhaarmos zijn. Het vreemde is dat het mannetje de vrouwtjes kunnen ruiken.

Dik wijst blaadjes aan van een kandelaartje, ik geloof hem niet omdat in mijn gedachte een kandelaartje er anders uit ziet, maar hij heeft gelijk. Ik heb nooit zo op de blaadjes gelet, alleen altijd het rode kaarsje met het witte ‘vlammetje’ gezien. Er naast staat de vroegeling, daar moet ik ook goed op het blad letten, want de bloemetjes lijken op kleine veldkers, daarvan weet ik dan wel dat de blaadjes rond zijn.

Op een eik zit eikvaren, de vuurzwam is niet per se de eikenvuurzwam, kan ook wat anders zijn. Fraai patroontje aan de onderkant.

Dik weet ook een pop van een koolwitje te hangen. Lastig te fotograferen, het is ook niet zulk helder weer.

’s Middags loop ik mee met de strandwacht met Frank, Jurgen en Rinke.
Ik vraag me af hoe dit patroon van schuim nou weer kan ontstaan.

Ik zeg tegen Rinke dat het corona-virus al op het strand ligt.

We drinken na afloop nog wat en we zijn nog net op tijd, want even daarna worden alle horeca-gelegenheden gesloten vanwege COVID-19 virus (Corona). Hierna mogen ook niet meer groepen samen komen, dus vanaf nu worden alle excursies en vergaderingen afgelast.

Klein hoefblad

Woensdag 11 maart 2020
Eindelijk zijn de musjes weer terug in mijn tuin. Man mus heeft moeite om een pit weg te krijgen.

Bij het Kennemermeer moeten ergens kandelaartjes staan, maar niet gevonden. Hier sta ik bij de duinen bij PBN. Sony A77ii 18-55mm

Klein hoefblad is zo herkenbaar, aan de bloemen en aan de stelen.

Duinen Heemskerk

Zaterdag 7 maart 2020
Nico en ik gaan naar de begrafenis van lieve, eigengereide Johanna van 93 jaar in Beverwijk.

Daarna fiets ik door naar de waterberging in Heemskerk. Daar zitten wel aardig wat soorten: kieviten, kemphanen, zilvermeeuwen, knobbelzwanen, tureluurs, scholeksters, grauwe ganzen, kokmeeuwen en kluten.

Verder is er niet veel te beleven en ik ga de duinen bij Heemskerk in. Bij de waterbubbel “de kwal” ga ik ook een stukje wandelen.

Daar in de buurt is een uitzichtpunt waar ik ook even ga kijken.

’s Avonds hebben we een verjaardagsfeestje en we wandelen langs de watertoren die verbouwd is tot appartementen, het lijkt me leuk om daar te wonen.

In de krant

Woensdag 4 maart 2020
Toevallig staan ze de Telegraaf uit te delen bij AH, dat treft. Het is een heel leuk artikel geworden met nog meer info dan ik gegeven had, dus Marie heeft zich er wel in verdiept. De foto vind ik ook leuk geworden.
Telegraaf interview schelpen
Eindelijk breekt de zon door als ik terugkom van het asiel waar ik een bange kat heb kunnen knuffelen. Ik ga het weer proberen om de ijsvogel te spotten nu de zon schijnt. Ik sta er 3 kwartier en nu komt er bijna niemand langs, maar ook de ijsvogel laat zich niet zien. Een roodborstje komt wel regelmatig een riedeltje geven.
Roodborst
Deze man kuifeend lijkt wel heel tevreden met zichzelf en gelijk heeft hij.
Man kuifeend
De takken steken mooi af tegen de blauwe lucht.
Bomen lucht

Zware storm

Maandag 10 februari 2020
Windkracht 9, dus spectaculair op het strand. Woeste hoge golven.

Een enorm natuurgeweld.

Schuim op het strand en veel Amerikaanse zwaardschedes.

En daar scharrelen de drieteentjes tussen.

Naardermeer

Woensdag 5 februari 2020
Vanaf station Naarden-Bussum fiets ik naar het Naardermeer, na een half uur kijk ik op Google-maps hoe ver ik ben, maar dan ben ik zelfs het Groote Meer al voorbij zonder dat ik wat gezien heb! Daar zitten veel kolganzen op het weiland, ik kijk goed of er misschien nog een roodhalsgans tussen zit, je weet maar nooit.

Het zijn toch echt alleen maar kolganzen.

Gelukkig kan ik een fietspad volgen die ik op de kaart niet gezien had. Een grote zilverreiger stapt daar statig rond.

Omdat het nog vroeg is fiets ik richting Weesp en daar keer ik om.

Een heuvel in het landschap.

Langs het fietspad staat een grote zilverreiger heel dicht bij het fietspad, maar als ik afstap vliegt hij naar de overkant om aan de slootkant een visje te pakken te krijgen.

Ik zet mijn fiets neer en loop naar een vogelkijkhut, het is een heel modderig pad. Het is mooi fotoweer en het riet weerspiegelt kunstzinnig in het water.

Het is alleen heel jammer dat er op de meren in totaal maar liefst 3 bergeenden zitten en verder helemaal NIETS. Best teleurstellend.

Bij het bezoekerscentrum ga ik ook nog een stuk wandelen naar de uitkijkposten, maar daar zit ook helemaal niks, niemendal, nada. Ik heb nog tijd zat om naar de Naarden vesting te gaan, dat is niet ver hier vandaan en daar ben ik nog nooit geweest.

Ik kan er mooi omheen fietsen.

In Naarden kijk ik of er leuke etenstent is, daar zie ik deze leuke gevel.

Nico is in Hilversum, daar ga ik ook naar toe en daar eten we wat, daarna samen met de trein naar huis.

Mosjes Haarlemmerhout

Zondag 2 februari 2020
Na een kleine dwaling op de fiets ben ik gelukkig nog op tijd voor de excursie in de Haarlemmerhout. Het is nogal vochtig, maar dat is juist leuk met mosjes.

Ik blijf verbaasd over de prachtige kleuren van elfenbankjes.

Groot rimpelmos is herkenbaar aan de rimpeltjes in de blaadjes.

Duinen en strand

Donderdag 23 januari 2020
Voor wat lichaamsbeweging toch maar een eindje gefietst en ik kom zomaar bij de duinen bij mijn vlinderroute en daar neem ik het steile voetpad omhoog naar het strand. Bovenop heb ik uitzicht op de duinen, het strand en verder Zandvoort.

Op het strand staan de drieteenstrandlopertjes te rusten.

Terug naar mijn fiets heb ik een prachtig uitzicht op de Kennemerduinen.

Ik weet niet of dit normaal is dat de knobbelzwanen zulke rode koppen hebben.

Een etende en een alerte grauwe gans.

Grote zaagbekken

Maandag 6 januari 2020
Marja begint dit jaar met een excursie bij Leyduin, dat is nogal een aardig stukje fietsen voor mij, met de elektrische fiets gaat het wel in een uur.
Witte bultzwammen liggen als schoteltjes op de boom, overgroeid met alg zoals gewoonlijk.

Wat zijn er toch aparte boomstructuren, deze boom heeft zijn beste tijd wel gehad.

Paarse knoopzwammen heb ik al jaren niet meer gezien.

We drinken nog heel gezellig wat, daarna ga ik door naar de AWD ingang Oase. Voordat ik bij de vogelhut kom zie ik aan de overkant 3 damherten grazen.

Uitzicht vanuit de vogelhut.

Heel veel vogels hebben een boze blik, de grote zaagbekken hebben juist een heel vriendelijke blik, waarschijnlijk doordat hun snavel iets omhoog gaat.

De wintertaling is een klein eendje, de grote zaagbek kijkt echt schattig.

Vrouwtje zaagbek had net hiervoor een enorme vis in haar bek en werd achternagezeten door de mannen.

Verderop zit een merel mos te verzamelen, misschien voor een nest?

Ik weet niet of ik hier al eerder geweest ben.

O ja, de pruikenzwam zit bij de ingang, hij is nu op z’n mooist zie ik.

Middagzon

Vrijdag 27 december 2019
Bij de volkstuintjes in de Herenduinen loopt al heel lang een zwarte kat. Ik heb de dierenambulance al eens gebeld, maar die komen hem niet halen, want ik zeg dat er mensen zijn die hem voeren. Hij is heel erg lief en wil graag aandacht. Inmiddels weet ik dat hij daar ergens thuis hoort.

Bij het Vogelmeer zie ik wel een jagende torenvalk, maar het wordt al zo vroeg donker, dat de foto’s geen succes zijn. Leuker zijn de koniks die in het licht gaan staan.

IJseend

Woensdag 18 december 2019
Er zit al een hele tijd een ijseend op het Vogelmeer, die heb ik nog niet gezien omdat ze steeds aan de overkant was. Eindelijk zit ze nu aan deze kant, toch een leuk soort.

Een mannetje brilduiker met 2 vrouwtjes.

De klapekster zit ook weer op z’n stekkie. Ik maak foto’s terwijl hij boven me bidt en ik denk een hele mooie foto te hebben op het kleine schermpje. Helaas valt het op het grote scherm bar tegen.

Toch een mooie omgeving zo met die Canadese ganzen.

De knobbelzwanen voor de splinternieuwe vogelhut.

Splash, splash, splash, grote voeten van de knobbelzwaan die door het water spletsen.

Izzy met 4 oortjes

Woensdag 11 december 2019
De katten zoeken de warmte op. Moppie in het mandje bij de kachel.

Izzy op de oude stoel. Door de flits heeft ze 4 oortjes 😉

’s Middags ga ik naar het Vogelmeer, wie weet zie ik de klapekster weer. Ik tref het, hij zit mooi op een tak en dan gaat hij nog jagen ook.

Hij vangt een heel klein muisje, maar het wordt al gauw weer te donker voor mooie foto’s.

Een wilde zwaan helemaal alleen.

De knobbelzwanen zijn wel samen. Even rekken en strekken.

Zelfs nog 2 kruisbekken.

De wilde zwaan heeft wel respect voor de knobbelzwaan.

Op de terugweg kom ik langs een boom met heel veel kraaien. Niet dat dat bijzonder is, maar ik vind die boom zo mooi.

Ik moet al bijna met licht op fietsen en ik moet nog een eindje door de duinen.

Gouden licht

Maandag 2 december 2019
De strandwacht is om 3 uur, dat redden we net voordat het helemaal donker wordt, maar zo pik ik nog wel het gouden uurtje mee.

Kleinste en grootste

Woensdag 4 december 2019
Met mijn keuzedag ga ik naar Lelystad, huur daar een OV-fiets en ga naar de Oostvaardersplassen. Bij het Buitencentrum zet ik mijn fiets neer en daar zie ik vlak bij een goudhaantje, het kleinste vogeltje van Nederland. Net als ik hem goed in het vizier heb vliegt hij weg. Gelukkig vind ik de staartmeesjes ook heel leuk.

Ik loop naar de vogelkijkhut de Schollevaar om de grootste vogel van Nederland te spotten. Ik dacht dat in die boom vlak bij de hut de zeearend van de week zat die ik op waarneming.nl had gezien.

Aan de andere kant zit de zeearend ook niet. Daar staat veel moerasandijvie.

Heel in de verte zie ik dan toch een zeearend en als hij gaat vliegen hoop ik dat hij deze kant uit komt, helaas blijft hij zo ver weg, maar rechts van hem zie ik er nog een zitten, ik denk een jonger exemplaar.

Er staan heel wat vogelkijkhutten in deze omgeving en ik blijf maar lopen, terwijl mijn hiel al pijnlijker wordt.

Dan heb ik toch nog geluk dat ik een baardmannetje op de foto kan krijgen omdat er een fotograaf staat te fotograferen.

Het zal wel een jong baardmannetje zijn, of een vrouwtje.

Het licht wordt al mooier, ook al is het pas 3 uur.

Nog een groepje paarden in het gouden licht.

En ik spot nog een winterkoninkje.

Het wordt toch wel vroeg donker, nu is dat niet zo erg, want ik moet mijn OV-fiets voor 6 uur inleveren.

Ik spreek met Nico af dat we in Hilversum wat gaan eten, daarbij stap ik over op station Weesp.

Mooie wanden hebben ze daar gemaakt.

We hebben prima gegeten bij RexHilversum, met een heerlijk toetje ‘Sweetiepie_banananana’.

Roze wolken

Vrijdag 29 november 2019
Er staat niet veel wind, ik wil kijken of er bij het Vogelmeer nog iets leuks zit, misschien de kruisbek? Ik fiets een stuk op met Jelle. Hij zegt dat er weer een klapekster daar ergens zit. Hij gaat voor het Vogelmeer linksaf en ik rij door, die klapekster komt nog wel een keer. Het is hier mooi genoeg met die dennenbomen als ik een stukje omhoog loop.
Duinen Vogelmeer
Hier zag ik net ook nog een mooie regenboog tegen een hele donkere wolk.

De wolken worden al rozer en de kleur verspreidt zich over het Vogelmeer.

Zo mooi die weerspiegeling.

De wolken zijn ook altijd anders.

En ik heb wel het geluk om de klapekster te zien.

Herfstkleuren

Zondag 24 november 2019
Het is nu nog zonnig en ik fiets langs Velserbeek, waar de schaapjes in een gekleurd landschap staan.

Heerlijk die herfstkleuren.

Op de dijk van de Redoute zit een vrouwtjesfazant, ze trekt zich niets van mij aan.

In de Houtrakpolder zijn de wintergastjes er weer in grote getale: de smienten.

’s Avonds zit er een vrouwtje zuidelijke boomsprinkhaan op het keukenraam.

Natte boel

Zaterdag 23 november 2019
Het is droog en ik ga lekker fietsen door de duinen van de herfstkleuren genieten.

Bij mijn Cremermeer-vlinderroute ga ik de berg op om een overzicht te krijgen van het gebied waar ik in het voorjaar weer vlinders wil gaan tellen. Aan de andere kant ligt het strand en in de verte IJmuiden en de pier.

Zelfs de Koningsweg is afgesloten vanwege het vele water.

Als het zo blijft dan mag ik wel lieslaarzen aan om vlinders te tellen. Ik hoop dat het wat droger wordt.

Vogelmeer

Dinsdag 29 oktober 2019
Bij de waterplas kijkt een Schotse hooglander of het gras verderop groener is. Het is een flinke stier die even verder moet kijken dan zijn neus lang is.

Bij het Vogelmeer ga ik weer kijken of het ijsvogeltje of de kruisbek er nog zitten. Het ijsvogeltje zie ik wel op dezelfde plek en even later zelfs met een visje in zijn bek voorbij vliegen. In de verte nog aardig wat kramsvogels, ze hebben hun buik al vol met besjes want ze gaan in de dennenbomen aan de overkant van het Vogelmeer zitten rusten.
Achter me dennenbomen waar steeds vogeltjes in vliegen zodat ik ze niet meer kan zien.

Op de terugweg nog wel een aardig plaatje van de kramsvogels kunnen schieten.

Kruisbek

Maandag 28 oktober 2019
Wat een genot vandaag om in de duinen te zijn. Een lekker zonnetje en honderden kramsvogels. Jammer dat ze zo schuw zijn, alleen bij het langsfietsen vliegen ze al weg. Ik benader ze heel langzaam en dan lukt het wel aardig om ze op de foto te zetten.

Er zijn genoeg besjes voor ze. Rechts zit ook een koperwiek.

Er zit een ijsvogeltje op een tak bij het Vogelmeer, helaas vliegt hij weg als ik van mijn fiets af stap. Ik loop een stukje terug, misschien zit hij er nog en dan heb ik het geluk dat er een kruisbek voor me gaat zitten!

Een grote bonte specht zit een beetje ongelukkig voor een mooie foto, maar dat pootje is wel leuk.

Ziet er bijzonder uit die bijzon.

Wolken boven en in het Vogelmeer.

De schildpadpoes van 18 oktober zie ik weer lopen, nu wat meer naar het zuiden.

Rups Meriansborstel

Donderdag 10 oktober 2019
Twee knotskronkels (als ik het goed heb) in mijn tuin. Het zijn miljoenpoten.

Ik wil een stukje fietsen omdat ik een tijdje niet meer badmintonnen ga vanwege hielspoor. Ik kom door Velserbeek en daar staan toch veel sombere honingzwammen!

Het gaat hier niet om de stijfsel of misschien klontjeszwam, maar om de prachtige kleuren en structuren in het hout.

Lampenkapjes in het park! De grote bloedsteelmycena.

En een berg zwavelkopjes.

Een grijs plekje neem ik op de foto en dan kom ik later tot de ontdekking dat het ijsvingertjes zijn, hoe leuk is dat!

Een klein paddenstoeltje komt uit een beukennootje. Ik heb nog navraag gedaan naar de naam, helaas alleen onder een microscoop te determineren.

Ik fiets richting Hoogergeest en dan sta ik opeens op mijn rem. Op een boom zie ik een Meriansborstel omhoog klauteren. Geweldig!!!

Ik wijs hem aan mensen aan en terwijl ik sta uit te leggen dat er nachtvlinders zijn die als ei, rups, pop of vlinder overwinteren, valt Merian uit de boom. Daarna vervolgt hij/zij haar weg over de grond.

Ik kijk nog even in de Heksloot, er is niets te zien. Wel heel veel water op de weilanden.

Het is wel aardig weer na al die regen, maar nu begint het al harder te waaien. Ik wilde nog even insecten inventariseren, maar dat wordt niks en ik fiets door naar het Rijkenspark. Ik wil porseleinzwammen op de foto nemen met de zon er achter. Die zwammen die ik zie zitten te hoog, maar ja, ik heb ze wel met de telelens.

Hier staan witte lampjes.

Elfenbankjes met mooie kleuren.

Opeens kom ik langs het kabouterdorp. Ik dacht dat die aan de andere kant van het park was.

Treinstoring

Woensdag 9 oktober 2019
In de trein naar Thijs kom ik langs Zaandam met die mooie gebouwen.

Het is een regenachtige dag en de bliksem is in de leiding van het spoor geslagen, dus de trein rijdt niet terug. Met de bus kan ik naar Hoorn, ook leuk om weer eens door West-Friesland te rijden. Op het traject bij Purmerend zit ik altijd genietend in de trein naar buiten te kijken. Er is al zoveel water gevallen. Veel weilanden staan onder water.

Als ik thuis kom vliegt er nog een buxusmot rond.

Turkse uil

Maandag 7 oktober 2019
Vind ik zomaar een dode Turkse uil in mijn tuin. Jammer dat hij nogal afgevlogen is, maar wel heel herkenbaar.

Ik wil nog een poging wagen om de rups van de wolfspijlstaart te vinden en ga richting strand. Ik kom langs de jachthaven, daar zit een knobbelzwaan zijn veren te poetsen.

Bij de fietsenstalling staat veel zeewolfsmelk, zo apart! Maar rupsen ho maar.

Perfecte cirkels maken de helmbladeren door de wind.

Begin ik net een beetje de composieten uit elkaar te houden is het bloeiseizoen bijna over. Dit is een zeemelkdistel met klierharen en hele stevige glanzende bladen aan de steel.

Vorige keer vroeg ik me af welk plantje dit is, nu weet ik het: het is zeepostelein.

Via waarneming.nl ben ik er achter gekomen dat dit klein schorrenkruid is.

Ik vind er een insectennestje in, geen idee waarvan.

Ik ga de pier op en zie daar meerdere piepers, deze lijkt groter dan de andere, ik denk dat dit een oeverpieper is.

Een grijze zeehond drijf al een hele tijd zo met zijn kop boven water. Volgens mij is dat niet normaal.

Ribkwal

Woensdag 2 oktober 2019
Ik zou vandaag een excursie geven op het strand i.v.m. de week van de biologie, maar er komt niemand opdagen. Zondag zijn er geen schelpen geteld door hele slechte weersomstandigheden en dat kan ik nu mooi doen. Het ziet er wel heel dreigend uit.

Maar het valt mee hoor. Ik krijg pas regen als ik van het strand af kom.

De Amerikaanse ribkwallen worden al groter, deze is ruim 10 cm.

Nog een exoot: de Japanse oester.