Kleinste en grootste

Woensdag 4 december 2019
Met mijn keuzedag ga ik naar Lelystad, huur daar een OV-fiets en ga naar de Oostvaardersplassen. Bij het Buitencentrum zet ik mijn fiets neer en daar zie ik vlak bij een goudhaantje, het kleinste vogeltje van Nederland. Net als ik hem goed in het vizier heb vliegt hij weg. Gelukkig vind ik de staartmeesjes ook heel leuk.

Ik loop naar de vogelkijkhut de Schollevaar om de grootste vogel van Nederland te spotten. Ik dacht dat in die boom vlak bij de hut de zeearend van de week zat die ik op waarneming.nl had gezien.

Aan de andere kant zit de zeearend ook niet. Daar staat veel moerasandijvie.

Heel in de verte zie ik dan toch een zeearend en als hij gaat vliegen hoop ik dat hij deze kant uit komt, helaas blijft hij zo ver weg, maar rechts van hem zie ik er nog een zitten, ik denk een jonger exemplaar.

Er staan heel wat vogelkijkhutten in deze omgeving en ik blijf maar lopen, terwijl mijn hiel al pijnlijker wordt.

Dan heb ik toch nog geluk dat ik een baardmannetje op de foto kan krijgen omdat er een fotograaf staat te fotograferen.

Het zal wel een jong baardmannetje zijn, of een vrouwtje.

Het licht wordt al mooier, ook al is het pas 3 uur.

Nog een groepje paarden in het gouden licht.

En ik spot nog een winterkoninkje.

Het wordt toch wel vroeg donker, nu is dat niet zo erg, want ik moet mijn OV-fiets voor 6 uur inleveren.

Ik spreek met Nico af dat we in Hilversum wat gaan eten, daarbij stap ik over op station Weesp.

Mooie wanden hebben ze daar gemaakt.

We hebben prima gegeten bij RexHilversum, met een heerlijk toetje ‘Sweetiepie_banananana’.

Roze wolken

Vrijdag 29 november 2019
Er staat niet veel wind, ik wil kijken of er bij het Vogelmeer nog iets leuks zit, misschien de kruisbek? Ik fiets een stuk op met Jelle. Hij zegt dat er weer een klapekster daar ergens zit. Hij gaat voor het Vogelmeer linksaf en ik rij door, die klapekster komt nog wel een keer. Het is hier mooi genoeg met die dennenbomen als ik een stukje omhoog loop.
Duinen Vogelmeer
Hier zag ik net ook nog een mooie regenboog tegen een hele donkere wolk.

De wolken worden al rozer en de kleur verspreidt zich over het Vogelmeer.

Zo mooi die weerspiegeling.

De wolken zijn ook altijd anders.

En ik heb wel het geluk om de klapekster te zien.

Herfstkleuren

Zondag 24 november 2019
Het is nu nog zonnig en ik fiets langs Velserbeek, waar de schaapjes in een gekleurd landschap staan.

Heerlijk die herfstkleuren.

Op de dijk van de Redoute zit een vrouwtjesfazant, ze trekt zich niets van mij aan.

In de Houtrakpolder zijn de wintergastjes er weer in grote getale: de smienten.

’s Avonds zit er een vrouwtje zuidelijke boomsprinkhaan op het keukenraam.

Natte boel

Zaterdag 23 november 2019
Het is droog en ik ga lekker fietsen door de duinen van de herfstkleuren genieten.

Bij mijn Cremermeer-vlinderroute ga ik de berg op om een overzicht te krijgen van het gebied waar ik in het voorjaar weer vlinders wil gaan tellen. Aan de andere kant ligt het strand en in de verte IJmuiden en de pier.

Zelfs de Koningsweg is afgesloten vanwege het vele water.

Als het zo blijft dan mag ik wel lieslaarzen aan om vlinders te tellen. Ik hoop dat het wat droger wordt.

Vogelmeer

Dinsdag 29 oktober 2019
Bij de waterplas kijkt een Schotse hooglander of het gras verderop groener is. Het is een flinke stier die even verder moet kijken dan zijn neus lang is.

Bij het Vogelmeer ga ik weer kijken of het ijsvogeltje of de kruisbek er nog zitten. Het ijsvogeltje zie ik wel op dezelfde plek en even later zelfs met een visje in zijn bek voorbij vliegen. In de verte nog aardig wat kramsvogels, ze hebben hun buik al vol met besjes want ze gaan in de dennenbomen aan de overkant van het Vogelmeer zitten rusten.
Achter me dennenbomen waar steeds vogeltjes in vliegen zodat ik ze niet meer kan zien.

Op de terugweg nog wel een aardig plaatje van de kramsvogels kunnen schieten.

Kruisbek

Maandag 28 oktober 2019
Wat een genot vandaag om in de duinen te zijn. Een lekker zonnetje en honderden kramsvogels. Jammer dat ze zo schuw zijn, alleen bij het langsfietsen vliegen ze al weg. Ik benader ze heel langzaam en dan lukt het wel aardig om ze op de foto te zetten.

Er zijn genoeg besjes voor ze. Rechts zit ook een koperwiek.

Er zit een ijsvogeltje op een tak bij het Vogelmeer, helaas vliegt hij weg als ik van mijn fiets af stap. Ik loop een stukje terug, misschien zit hij er nog en dan heb ik het geluk dat er een kruisbek voor me gaat zitten!

Een grote bonte specht zit een beetje ongelukkig voor een mooie foto, maar dat pootje is wel leuk.

Ziet er bijzonder uit die bijzon.

Wolken boven en in het Vogelmeer.

De schildpadpoes van 18 oktober zie ik weer lopen, nu wat meer naar het zuiden.

Rups Meriansborstel

Donderdag 10 oktober 2019
Twee knotskronkels (als ik het goed heb) in mijn tuin. Het zijn miljoenpoten.

Ik wil een stukje fietsen omdat ik een tijdje niet meer badmintonnen ga vanwege hielspoor. Ik kom door Velserbeek en daar staan toch veel sombere honingzwammen!

Het gaat hier niet om de stijfsel of misschien klontjeszwam, maar om de prachtige kleuren en structuren in het hout.

Lampenkapjes in het park! De grote bloedsteelmycena.

En een berg zwavelkopjes.

Een grijs plekje neem ik op de foto en dan kom ik later tot de ontdekking dat het ijsvingertjes zijn, hoe leuk is dat!

Een klein paddenstoeltje komt uit een beukennootje. Ik heb nog navraag gedaan naar de naam, helaas alleen onder een microscoop te determineren.

Ik fiets richting Hoogergeest en dan sta ik opeens op mijn rem. Op een boom zie ik een Meriansborstel omhoog klauteren. Geweldig!!!

Ik wijs hem aan mensen aan en terwijl ik sta uit te leggen dat er nachtvlinders zijn die als ei, rups, pop of vlinder overwinteren, valt Merian uit de boom. Daarna vervolgt hij/zij haar weg over de grond.

Ik kijk nog even in de Heksloot, er is niets te zien. Wel heel veel water op de weilanden.

Het is wel aardig weer na al die regen, maar nu begint het al harder te waaien. Ik wilde nog even insecten inventariseren, maar dat wordt niks en ik fiets door naar het Rijkenspark. Ik wil porseleinzwammen op de foto nemen met de zon er achter. Die zwammen die ik zie zitten te hoog, maar ja, ik heb ze wel met de telelens.

Hier staan witte lampjes.

Elfenbankjes met mooie kleuren.

Opeens kom ik langs het kabouterdorp. Ik dacht dat die aan de andere kant van het park was.

Treinstoring

Woensdag 9 oktober 2019
In de trein naar Thijs kom ik langs Zaandam met die mooie gebouwen.

Het is een regenachtige dag en de bliksem is in de leiding van het spoor geslagen, dus de trein rijdt niet terug. Met de bus kan ik naar Hoorn, ook leuk om weer eens door West-Friesland te rijden. Op het traject bij Purmerend zit ik altijd genietend in de trein naar buiten te kijken. Er is al zoveel water gevallen. Veel weilanden staan onder water.

Als ik thuis kom vliegt er nog een buxusmot rond.

Turkse uil

Maandag 7 oktober 2019
Vind ik zomaar een dode Turkse uil in mijn tuin. Jammer dat hij nogal afgevlogen is, maar wel heel herkenbaar.

Ik wil nog een poging wagen om de rups van de wolfspijlstaart te vinden en ga richting strand. Ik kom langs de jachthaven, daar zit een knobbelzwaan zijn veren te poetsen.

Bij de fietsenstalling staat veel zeewolfsmelk, zo apart! Maar rupsen ho maar.

Perfecte cirkels maken de helmbladeren door de wind.

Begin ik net een beetje de composieten uit elkaar te houden is het bloeiseizoen bijna over. Dit is een zeemelkdistel met klierharen en hele stevige glanzende bladen aan de steel.

Vorige keer vroeg ik me af welk plantje dit is, nu weet ik het: het is zeepostelein.

Via waarneming.nl ben ik er achter gekomen dat dit klein schorrenkruid is.

Ik vind er een insectennestje in, geen idee waarvan.

Ik ga de pier op en zie daar meerdere piepers, deze lijkt groter dan de andere, ik denk dat dit een oeverpieper is.

Een grijze zeehond drijf al een hele tijd zo met zijn kop boven water. Volgens mij is dat niet normaal.

Ribkwal

Woensdag 2 oktober 2019
Ik zou vandaag een excursie geven op het strand i.v.m. de week van de biologie, maar er komt niemand opdagen. Zondag zijn er geen schelpen geteld door hele slechte weersomstandigheden en dat kan ik nu mooi doen. Het ziet er wel heel dreigend uit.

Maar het valt mee hoor. Ik krijg pas regen als ik van het strand af kom.

De Amerikaanse ribkwallen worden al groter, deze is ruim 10 cm.

Nog een exoot: de Japanse oester.

Stinkzwam

Dinsdag 1 oktober 2019
Vanaf het badminton bij Duinwijck neem ik een andere route en kom dan zomaar door de duinen. Nog toevalliger is het dat het fietspad is omgelegd en ik over een verhard voetpad kom te rijden.

Omdat ik hier zelden wandel kom ik nu dus op nieuw terrein.

Het is weer stinkzwammentijd.

Beschimmelde vlieg

Maandag 30 september 2019
Ik heb al heel wat strontvliegen gezien die beschimmeld waren, nu is het een ander soort vlieg op de schuur met Entomophthora muscae.

Het is de laatste dag van de vlindertellingen en ik loop alleen de Vossendel. Ik geniet van de bomen die er staan.

Op een boom zit een Europese hoornaar.

Eekhoorntjesbrood denk ik.

Ik wist niet dat dit de oorlepelzwam was, wat jammer dat ik niet onder het hoedje heb gekeken.

Op een dennenappel zit een hooiwagen die aan het vervellen is (of net klaar is). Het velletje zit nog aan de achterkant.

Twee jaar geleden stonden er zoveel mooie vliegenzwammen in Schoonenberg. Helaas staat er nu nog maar één mooie en een paar die stuk zijn.

Nog de laatste kans voor de spoorlijnvlinderroute. De kompassla ziet er wat vreemd uit, zou er een gal in zitten?

Duintijger

Woensdag 18 september 2019
Met Joke loop ik de Vossendelroute, het kan nog net met 17 graden, maar we zien wel aardig wat soorten vlinders. In het bos ziet de heksenboter er lekker uit, hihi. Het is een slijmzwam.

Bij de brandnetels kijken we of we nog insecten zien. Het lijkt wel of er een dode vlinder onder een blad hangt. In tegendeel, het is een roesje, die net springlevend uit de pop is gekropen.

Dan moet de pop niet ver weg zijn en dat klopt, die hangt er (linksonder) naast. Ingevouwen in een brandnetelblad.

Er zitten ook meerdere insecten in dat gebiedje, o.a. een tienstippelig en een tienvlek lieveheersbeestje.

Op weg naar de Cremermeerroute vliegen er 4 boompiepers in de buurt van het fietspad.

Op sectie 5 zie ik een groene stinkwants, dan nog een en bovendien nog een vervellingshuidje (rechts). Sony A77ii 18-55mm

Over de hele route staat hier en daar agrimonie, die heeft kleine gele bloemetjes, maar als het uitgebloeid is krijgt het zo’n leuk belletje.

Op heelblaadjes vind ik verschillende kleine rupsjes.

Een huistijger die door de duinen loopt lijkt me een duintijger.

Ze ziet er goed uit en is niet heel bang, dus ik denk dat ze wel een baasje moet hebben.

De koniks hebben een mooi plekje in de Herenduinen gevonden.

Moeraskartelblad

Maandag 16 september 2019
Met de excursie bij het Kennemermeer stuiten we op een hele aparte kleur van het moeraskartelblad.

Jammer dat het wat regenachtig somber weer is. Ach druppels op paddenrus is ook mooi om te zien.

Bij de uitgang kijken we altijd op de bladen van de els. Ja hoor, de nimfen van de gewone kielwants zitten er weer.

Na de koffie ga ik met Irene richting strand. In de duinen daar staan veel soorten planten, zoals het zeewolfsmelk. Daar ga ik op zoek naar de rups van de wolfsmelkpijlstaart, maar tevergeefs.

De paardenstaart woekert hier wel heel erg.

Nog een dagpauwoog op schermhavikskruid.

Melganzevoet ziet er uit als snoepjes.

Ik kom hier zomaar smal vlieszaad tegen. Je ziet het vliesje aan de plant.

De bergen riemwier liggen vandaag al een stuk hoger op het strand.

Kleine zilverreigers

Donderdag 12 september 2019
Volgens waarneming.nl zitten er 2 kleine zilverreigers in de Westhoffplas, dus ik er op af. Ik zie wel een zilverreiger aan de overkant van de plas, maar het is er één en ik weet niet of dat hem is. Ik kom een jongeman tegen die ook op zoek is. Ik ben op de terugweg, maar moet daarbij over een hek klimmen, als ik hoger sta op het hek kan ik net over het riet heen kijken en zie ik ze toch staan. Ik naar die plek toe waar die jonge man ook staat en ik vraag of hij ze kan zien. Hij zegt dat ze nu aan de overkant staan.

Zo ver kan ik geen goede foto’s maken, tot ze opvliegen, dat is wel heel leuk, met mijn Sony A68 met tele 400mm gaat het vrij goed ze in de lucht te fotograferen.

Ze vliegen met een groep kieviten en spreeuwen op.

Ik vind het zo bijzonder dat ik ze toch nog heb gevonden. Het leuke aan deze beesten is dat ze gele voeten hebben.

Ik fiets verder naar de Inlaagpolder en daar vliegt een ooievaar rondjes, eventjes samen met een buizerd, maar die vliegt door.

Even tussendoor een landschapsfoto van de Heksloot met een torenvalk op een hek.

Ik kom nog langs het landje van Gruijters, daar zitten 3 witgatjes (de derde is uit beeld).

Hazenpootje

Zondag 8 september 2019
Lekker struinen bij het Kennemermeer. Een klein sluipwespje op de parnassia, maar een nog veel kleiner springstaartje net onder de meeldraad.

Ik zie 51 tinten grijs in de wolken.

Hier en daar hazenpootjes op een kluitje.

Een bosbijvlieg heeft bruine zigzagbandjes over de vleugel.

Ginkelse heide

Woensdag 28 augustus 2019
De hei moet nu in bloei staan, dus hup naar de Ginkelse hei. Ik stap uit de trein in Ede, maar loop al gelijk verkeerd. Wel leuk dat ik nu langs een mooie muurschilderij kom.

Door de droogte is de hei niet uitbundig paars.

Heel fijn dat hier nog klokjesgentianen staan. Ik heb nog gekeken of er heel misschien eitjes op zitten van het gentiaanblauwtje, maar dat zou wel heel toevallig zijn, niet dus.

Er zijn veel hooibeestjes en kleine vuurvlinders.
Hier staan net zo goed veel Amerikaanse vogelkers. Er staat een grote groep bij elkaar met bessen en daar zitten maar liefst een stuk of 7 atalanta’s op, tot ze een voor een weggejaagd worden door een hoornaar.

Ik heb mijn fototoestel op een paal gezet en de zelfontspanner gebruikt, dat is even rennen en kijken of de foto gelukt is, hihi. Ik gebruik vandaag alleen de Sony A68, maar wissel af en toe van lens (18-55 of 70-400mm). Vandaag loop ik op mijn sandalen en dat bevalt me stukken beter dan die zware schoenen.

Wat leuk dat ik een hond in actie zie bij een grote groep schapen.

Even uithijgen.

De herderin heeft 3 honden bij zich en een ervan draagt tassen, met water neem ik aan. Wat een enorme kudde.

Ik kom door het bos De Sijsselt.

Bij dit pad ben ik linksaf geslagen en ik denk dat ik zo naar station Ede-Wageningen loop.

Helaas zie ik op mijn mobieltje dat ik al verder van het station af ga, maar ik heb geen zin om terug te gaan en ik verwacht zo een pad naar rechts zodat ik over de spoorbaan de andere kant op kan. Verdikkeme, het pad gaat niet naar rechts, maar naar links, toch loop ik door en ga door een tunnel die onder de snelweg loopt. Op Google map zie ik geen afslag over het spoor, dus moet ik dat hele stuk terug en ik heb al zo lang gelopen. Dan zie ik dat er toch een overgang over het spoor is en kan ik aan de andere kant terug naar het station, pff gelukkig, want mijn water is bijna op. Ik heb maar liefst 34.602 stappen gedaan.

Herina frondescentiae

Maandag 19 augustus 2019
De parnassia staat nu volop in bloei bij het Kennemermeer. Er zit ook een klein vliegje op met de naam Herina frondescentiae. Het is een ‘prachtvliegje’, dat zie je zo.

Mijn medewandelaars zijn allemaal gek op de parnassia, want ook uitgebloeid is het de moeite waard om goed te bekijken.

Wantsjes komen we ook tegen, zoals deze behaarde schaduwwants.

Doodgewoon peen, hoe mooi kan het zijn.

De bessenwants is een grote wants.

Bloemetje geelhartje en een uitgebloeide er naast.

Een krabspinnetje.

Marja ontdekt weer wat nieuws: de kleine morgenster.

De rode kornoelje zorgt ook voor een verrassing in dit gebied.

Na de koffie ga ik met Hanneke nog even het strand op, er liggen heel veel Amerikaanse zwaardschedes.

Magazine SCHELP

Zondag 18 augustus 2019
Er is een vereniging voor de mensen van de strandhuisjes en die brengt elk jaar een heel mooi magazine uit. Voor dit jaar heb ik foto’s geleverd en vandaag krijg ik een exemplaar. Het ziet er prachtig uit. De voorplaat is van Peter Iskes.

Onder andere op deze pagina’s staan mijn foto’s.

Ook de tekst vind ik heel interessant om te lezen (dus niet van mij).

Witte en bruine kauw

Dinsdag 13 augustus 2019
Bij het vlinders tellen op de spoorlijn tel ik aardig wat kleine koolwitjes, jammer dat er zo weinig Icarusblauwtjes zijn.
’s Middags ga ik kijken bij het strand. Een jonge zilvermeeuw kijkt mee.

Vanaf de pier zie ik nog heel wat drieteenstrandlopertjes in zomerkleed.

Met hun neuzen dezelfde kant op, tot de volgende golf weer komt, dan rennen ze allemaal weer terug.

Terug langs de jachthaven zie ik een zilvermeeuw die een mossel op de loopplank laat vallen en dat doet hij 4x voordat hij hem op kan eten. Ondanks de harde wind valt de mossel wel steeds op de planken en niet er naast! Best knap.

De witte kauw zie ik nu veel vaker, die witte mutatie heet leucistisch.

Je hebt ook een bruin-mutatie zoals deze kauw, die meer bruin heeft.

Plakkers

Woensdag 7 augustus 2019
Met Joke tel ik vlinders bij de Vossendel. Een klein geaderd witje is gepakt door een tandkaakspin.

We gaan een ijsje eten bij de koffieboerderij. Er zit daar nog één huiszwaluwtje in het nest, maar we zien niet dat er nog gevoerd wordt.

Ik fiets naar de vijver van Velserbeek, daar zitten in deze tijd altijd wel libellen. In ieder geval is het een orgie van roodoogjuffers.

Langs de Stationsweg fiets ik terug, dan zie ik wat op een boom zitten. Het zijn maar liefst 3 vrouwtjes plakker die aan het eitjes leggen zijn.

De pop van de vlinder hangt er naast, met een vervellingshuidje van de rups.

Goudwesp

Dinsdag 6 augustus 2019
Bij het vlinders tellen op de oude spoorlijn zie ik iets half verborgen in de peen. Het is een prachtig goudwespje. Bij navraag blijkt het de Hedychrum rutilans te zijn en de waardwesp is de bijenwolf, die heb ik hier in de buurt nog niet gezien, maar wat niet is, kan nog komen.

De koniks gaan om de beurt het watertje in.

Ik vertel de konik een grap, ze krijgt tranen in haar ogen van het lachen en roept: “Meid, wat een giller.”

Het is dorstig weer, ook voor de jonge Schotse hooglander.

Mooie excursie

Maandag 5 augustus 2019
Met de KNNV loop ik mee met de maandagmorgenexcursie in duingebied Bleek en Berg. Iemand wijst ons op beekpunge. Dat behoort tot het geslacht Veronica (ereprijs), terwijl waterpunge een Primulaceae is (vijf kroonbladen). Punge betekent buidel.

Nog een leuke ontdekking: een wespenorchidee.

We komen precies op het goede moment: een geoorde fuut met een jonkie.

En vlak voor ons zelfs een jong van een dodaars, hij vangt nog een visje ook. Zo lang wil ik al eens jonge dodaars fotograferen en nu zit er zomaar een vlakbij.

Kleine steentijm komt nog maar sporadisch voor in Nederland.

Marja zegt dat als je de heuvel op gaat dan kom je als je het pad volgt gewoon weer op hetzelfde punt uit. Ik wil dus van bovenaf een foto van de groep maken, alleen staan er te veel bomen voor. Ik loop door, maar de groep zie ik niet meer.

Ik ben veel te snel gelopen, want ik kom al bij de parkeerplaats uit en is nog niemand. Heb ik wel mooi de gelegenheid om koolwantsjes te fotograferen en een grote rupsendoder.

Het duurt nog een aardig tijdje voordat ze komen, daarna gaan we met de groep koffie drinken.
Ik hoop dat de jonge dodaars nog zo dichtbij zit, daarom ga ik weer naar de Oosterplas, ja, dat had ik gedroomd, nu zitten ze verder weg. Een jonge fuut jaagt op visjes en dat lukt aardig.

Wel erg leuk dat jonge dodaarsje.

Later op de middag loop ik toch nog met Frank strandwacht. Er liggen grote banken met schelpkokerwormen en daar pikken de zilvermeeuwen van. Ik kan er zelfs een fotograferen. Ik had zo’n beest nog nooit gezien.

Op het fietspad valt mijn oog op een ketting van slakjes op een lantaarnpaal, wat een grappig gezicht.

In het parkeerhuisje kijk ik nog naar nachtvlinders. Jammer dat er een vertrapte groene korstmosuil op de grond ligt.

Het is spreeuwentrek en heel veel spreeuwen strijken neer in de bramenstruiken. Dit is een jonge spreeuw.

Oranje luzernevlinder

Zaterdag 3 augustus 2019
’s Avonds ga ik naar het Kennemermeer op zoek naar insecten. Een oranje luzernevlinder krijgt al wat slaap en gaat rusten op een blaadje, zo kan ik hem van alle kanten fotograferen.

Gatsie, die libel heeft een ingedeukt oog, wat eng.

Een heelblaadjespalpmot, natuurlijk op heelblaadjes.

Het wordt al aardig duister als ik langs de vissershaven terug fiets.