Brettenpad

Woensdag 8 mei 2024
Met Jessica heb ik op station Halfweg afgesproken, vandaar gaan we wandelend naar station Sloterdijk. We komen al snel langs een haag van roze blauwe regen.

Daar hoor ik parkieten, alleen anders dan de halsbandparkieten. Het is een stel Alexanderparkieten die daar tekeer gaan.

Ons pad is droog, verderop wel erg drassig.

Wij lopen ook hoger dan dat gebied.

Dat is wel een hele grote knikkende distel.

Wat een schattig trekpontje.

Het pad is goed te volgen, want het loopt langs de spoorlijn, met hier en daar een flinke afstand ertussen.

Bloeiende bermen.

Een viervlekglansmug zie ik natuurlijk weer.

Het ‘Brettenpad’ vanaf een brug.

Bij station Sloterdijk zijn we wel toe aan een bak koffie en we delen een ‘pancake’ in de Breakfastclub. (foto Jessica)

Kortschildkever

Vrijdag 4 mei 2024
Ik dacht dat de kortschildkevers heel moeilijk op naam te brengen zijn. Deze kever heb ik ingevoerd in waarneming, door OBS gedetermineerd als Philonthus cognatus en door de administrator goedgekeurd.

’s Avonds om 8 uur is er dodenherdenking, het gekke is dat het dan ook bladstil is, ik let er de laatste jaren op.

Wespbijen

Dinsdag 30 april 2024
Veel bewolking, maar weinig wind en een lekkere temperatuur van 21 graden. Een deel van het weiland staat onder water en ook de tankval is buiten zijn oevers getreden. Daar zwemmen nu heel veel donderkopjes.

Op sectie 19 zijn een paar wespbijen, ik denk de smalbandwespbij die op een wijngaardslak gaat zitten, komt wel mooi uit zo.
Een wespbij is een bij die op een wesp lijkt. De meeste wespbijen parasiteren op zandbijen.

Op de boom daar waar gaten in zitten van hoornaars zit nu een populierenwoudzwever, een stevig exemplaar.

En nog een nieuw soort voor mij: een (gedeukte?) sapzweefvlieg.

Op het bekende plekje van sectie 10 waar ik vaak zandbijen zie, daar vliegt een bleekvlekwespbij.

Even verderop zie ik een vrouw zwarte houtlangpoot zoekend bij de boomstam waar ze uiteindelijk eitjes in gaat leggen met haar lange ‘legboor’.

Hier en daar een enkeling van kruipend zenegroen.

Wat leuk die sparappels van de fijnspar.

Beeckestijn en strand

Maandag 1 april 2024, 2e paasdag
Van de KNNV is er de excursie met Marja in Beeckestijn, lekker dichtbij daarom ga ik mee. Het is wat regenachtig, vandaag al die druppels tussen de blaadjes van het sterretjesmos.

Marja wil ergens al het bospad in gaan, maar ik zeg dat ik hiervandaan al de hondstand zie staan, waar we naar gaan kijken. De bladeren zijn heel herkenbaar.

Er is een paarse en een gele variant.

Bosanemonen groeien in een groep bij elkaar.

Oud hout is goed voor verschillende soorten, zoals pissebedden, lookglansslak, tijgerslak en nog een slak.

Iemand vraagt of de wijngaardslak 4 ogen op steeltjes heeft heb ik het gelijk even opgezocht. De bovenste 2 zijn oogjes, de onderste 2 zijn tasters waar ze ook mee kunnen ruiken.

Mahonie is een voor 1900 ingeburgerde plant in Nederland.

We gaan op zoek naar muskuskruid, als je het eenmaal gevonden hebt zie je het hele grasveld vol staan.

In de tuin staan schoenlappersplanten.

’s Middags heb ik een vergadering met een excursie er achteraan van de strandonderzoeksgroep. Op het strand vind ik een schild van een strandkrab met haren er op, gek dat ik dat nooit eerder gezien heb.

Na de excursie gaan we nog wat drinken op het terras waar de musjes de koekjes bij je koffie vandaan pikken.

Reeuwijkse plassen

Zondag 31 maart 2024
Ik ga vandaag wandelen door het Reeuwijkse plassengebied en begin in Bodegraven. Deze muurschilderingen zijn ook mooi, vooral met mijn lievelingsvogels, het puttertje en de ijsvogel.

Het is prachtig, windstil weer. Ik kom langs Wierickerfort, aan de overkant van het water, maar ik ga daar niet naar toe.

Een en al weilanden met wat sloten hier. Het is goed dat ik mijn toestel met telelens bij me heb, ook al kan ik die niet zo gauw pakken uit mijn tas, want er vliegt een bruine kiekendief vlak over me heen.

Hij is op jacht.

Maar hij heeft deze hazen niet gezien.

Hier en daar gele plomp in de sloten.

Nog voor ik het Reeuwijkse plassengebied in ga is er een klimtoren met daarvoor 3 houten beelden van aalscholvers op hoge palen.

Van bovenaf de uitkijktoren.

Eigenlijk is het geen spannend wandelgebied. Bijna aan het eind nog een sloot met de weerspiegeling van het bloesem.

Grote kroosvaren

Maandag 25 maart 2024
Dick K. heeft aan mij gevraagd of ik een foto heb van grote kroosvaren, die heb ik nog niet, daar ga ik vandaag naar op zoek en ik weet waar. Ik kom langs het Noordzeekanaal waar ik 2 krikkende krakeenden zie, net te laat voor HET moment, ze zijn zich nu aan het uitschudden. Zo’n lief onschuldig koppie heeft het vrouwtje.

Bij De Ven kijk ik met mijn verrekijker in de sloot om een klein bruin puntje te ontdekken tussen het groene kroos. Aan de overkant van het slootje trek ik het naar me toe met een stokje en bekijk het met een loepje. Ik ben blij dat Dick me op het idee bracht om daar naar te zoeken, zo mooi.

Er is een smal fietspad tussen de 2 plassen, daar staat raapzaad.

Ik zeg de oude Romein goedendag, hij past op het Castellum-Flevum-bord.

Het is hier wel leuk om te fietsen.

Bij het landje van Gruijters loopt een kluut dichtbij te fourageren.

Vreemde kleuren worden weerspiegeld in het water om de tureluur heen.

De grutto’s laten er geen gras over groeien, gaan aan de slag voor het nageslacht.

De blauwe reiger heeft iets te pakken, ik denk een mol.

Als ik door fiets steekt een fazant over, die het hogerop zoekt in het gras.

Doordat de nieuwe zeesluis veel te veel zout in het Noordzeekanaal sluist wordt er een zoutdam gebouwd. Twee pilaren staan klaar om geplaatst te worden. Jammer dat daarbij de schilderingen in het water verdwijnen.

Heksloot

Maandag 4 maart 2024
Op zoek naar grote kroosvaren ga ik na het badmintonnen eerst langs de Kweektuin in Haarlem, alhoewel ik daar weinig kans heb. Het is mooi weer, dus waarom niet. Nou, omdat ik het daar niet vind. Langs de Heksloot fiets ik verder, het ziet er heel vredig uit met dit mooie stille weer. Alleen jammer dat ik daar niet meer mag fietsen langs het water, ik kwam er graag.

Regenplassen

Donderdag 1 februari 2024
Het wordt tijd dat de zon al het water in de regenplassen gaat verdampen. In de duinen kun je niet fietsen zonder grote wateroppervlaktes van regenwater tegen te komen. Het is wel genieten van de vele weerspiegelingen.

Natuurlijk ga ik nog eens kijken bij mijn vlinderroute hoe erg het daar is. Ik loop het uitzichtpunt op voor het overzicht. Nou het is inderdaad heel erg. Aan de zuidkant van het uitzichtpunt is een stuk kaal gegraven, ook in de duinen met zand blijft het water staan vanwege de hoge grondwaterstand.

Het fietspad naar het Vogelmeer is afgezet vanwege het vele water op de fietspaden en ik ga richting Bleek en Berg. Stiekem vind ik al die plassen (hier over het voetpad) mooi om te fotograferen.

Bij dit stuk ben ik op de heenweg ook langs gegaan, maar toen waren de schaduwen van de bomen nog niet zo opvallend.

Ganzen

Zondag 28 januari 2024
Heerlijk fietsweer, dus op pad maar weer. Op het weiland van Oostbroek zitten ganzen en er vliegen een paar grauwe ganzen over.

Op het paardenweilandje lopen 3 kolganzen, die het slootje oversteken.

Een hele ronde gemaakt langs de Houtrak en bij Fort Benoorden uitgekomen voor de nonnetjes die er niet zijn, hihi. Het begint tegen 4 uur alweer te schemeren.

Grote aalscholver

Maandag 22 januari 2024
Voordat de excursie begint ga ik nog even bij het Kennemermeer kijken of daar nog meer deelnemers zijn. Kan ik nog gauw een foto maken van de aalscholvers op hun vaste plekje. Ik heb niet eerder geweten dat één daarvan een grote aalscholver is, het is een ondersoort van de aalscholver.

We gaan het strand op. Een glad stukje strand met patronen alsof er vogels vliegen.

Maar het heeft behoorlijk gewaaid en achter elk schelpje komt een hogere baan zand.

Hele hoge golven bij de pier die natuurlijk gesloten is.

Na de koffie ga ik nog bij de kleine pier kijken, waar de middelste zaagbekken nog steeds zitten. Kijk het mannetje eens trots zijn op zijn kuif.

De pier is nu wel open en ik kan tot het eind fietsen waar meestal in de winter de paarse strandlopers foerageren.

Amsterdam Lightfestival

Donderdag 18 januari 2024
Al om 5 uur ben ik in Amsterdam, het is nog wel licht. Op de Oosterdokskade moeten kunstwerken zijn voor het Lightfestival. Ik heb de app gedownload en een eindje terug moet wat staan. Deze lekkere vent dus.

Ik loop weer richting Nemo, dan zie ik dat het werk GURU binnen is. Met Barbapapa figuren.

Toch een mooie dag uitgezocht, na al die regendagen.

Op het Scheepvaartmuseum gaan de soort ‘raampjes’ omhoog en omlaag.

In het Wertheimpark “Pool of Dreams”.

Aan de overkant van het water is meer overzicht van “Pool of Dreams”.

Overal hebben ze dankbaar gebruik gemaakt van de weerspiegelingen in het water, zo ook bij de “Gouden Bocht”.

“Artificial Humans” kijken alleen nog maar op hun telefoon.

En dan krijg je het effect van “Absorbed by Light”.

Bij “Le Saut” zie ik eerst alleen het vierkante licht onder de springer en ik loop even door. Bij het omkijken zie ik de man met zijn VR-bril er boven hangen.

“Next Connection” is een van de laatste kunstwerken. Omdat ik heel snel ben doorgelopen haal ik net de trein en daarop de bus en ben nog op tijd thuis om Moppie insuline te geven.

Zilverplevier

Woensdag 17 januari 2024
Ik ga naar de pier want eindelijk is het hek open en kan ik naar het eind. Toch kan ik aan het begin al gelijk 3 zaagbekken spotten, een mannetje en 2 vrouwtjes, hartstikke leuk. Het mannetje heeft denk ik een botervisje.

Vanaf de pier kan ik de nieuwe duinen fotograferen waar intussen heel wat vanaf geknabbeld is.

Zo weinig vogels op de pier. Gelukkig zie ik de zilverplevier op de terugweg bij de eblijn. Ik kan hem van bovenaf prima fotograferen. Toch ga ik het strand op om op ooghoogte te fliepsen, hier samen met een steenloper.

Ik ben blij dat ik hem nog gespot heb op het strand.

In de jachthaven zie ik een pup zeehond zwemmen, hij blijft een beetje op een plek en dan zie ik dat er een enorme gewone zeehond op een soort bootkussen ligt, dat kan de moeder wel zijn.

Wel aandoenlijk dat kleintje, die zwemt na een tijdje toch weer de andere kant op.

Aquarelles paddenstoelen

Dinsdag 16 januari 2024
Ada heeft paddenstoeltjes gekocht die ze kan eten, we mogen ze eerst gaan schilderen. Op een klein papieren velletje mogen we zo nat mogelijk met kleuren schilderen.

Ik had al 2 schilderijtjes gemaakt, maar niet naar mijn zin, daarna ga ik wat kladderen met kleuren, vind ik wel leuk.

Zo een leuk stilleven met die paddenstoeltjes met heel veel kleur er naast.

Buiten schijnt de zon met een blauwe lucht, tijd niet gezien en die dennenbomen vind ik zo mooi.

Grote zilverreiger

Vrijdag 12 januari 2024
Er zouden barmsijsjes zitten in Velserbroek. Vanaf badminton fiets ik die kant op via de Mooie Nel. Daar zie ik smienten en daartussen een enkele wintertaling.

Mijn hemel, wat zijn er veel meerkoeten de laatste tijd.

Ach, ze mogen er ook wel zijn hoor.

Dichter bij Velserbroek zitten veel Canadese ganzen en grauwe ganzen op de weilanden. Een grote zilverreiger scharrelt daar zijn kostje bij elkaar, maar ik heb helaas geen barmsijsjes kunnen ontdekken verderop.

Nog meer ijs

Donderdag 11 januari 2024
Als ik vanaf badminton langs het Schoterkerkpad kom zie ik een kraai in het ijs pikken. Het lijkt er op dat hij al een tijdje bezig is geweest.

Op de weilanden zitten krakeenden, meer mannetjes dan vrouwtjes.

Nijlganzen vormen een stelletje, dat is wel te zien.

In mijn voortuin ligt een plastic zak die ik op wil ruimen. Er zit ijs in met een mooi patroon.

Nieuwjaar

Maandag 1 januari 2024
Ik hoop dat het een mooi jaar wordt, met wat normaler weer.
Er gaat weer heel wat vuurwerk de lucht in.

’s Middags ga ik eerst naar de pier. Er is niet veel te zien, nou ja, paar vliegende scholeksters.

Op het kleine strandje in de kom van de pier ligt een jonge zeehond, die ziet er niet best uit en als de Zeehondenreddingsdienst hem op willen halen gaat hij dood.

De pier is verder afgesloten en ik fiets terug langs de jachthaven. Zo leuk al die meeuwen op de vlonders.

Ik wil nog meedoen aan de oudejaarsplantenjacht en ga naar de duinen bij de Ampèrestraat.

Ik vraag me af of dit nu bloeiend zanddoddegras is.

Vrijwel geen bloeiende planten, alleen klein kruiskruid (2x) en bezemkruiskruid (1x). Ik geef het op en ga via de Heerenduinweg terug naar huis. Sjonge, wat een water staat er op de weg.

Grote zaagbekken

Donderdag 30 november 2023
Bij het Olmenpad in de duinen ga ik een wandeling maken, dat doe ik veel te weinig. Het heeft wat gevroren en op het plasje vormen zich rondjes in het ijs.

Het haarmos heeft ijskristalletje verzameld.

Het ziet er koud uit.

Als ik bij de Zeeweg uit kom loop ik een stukje met een vrijwilliger mee die hekken controleert. Ik vraag of de vogelhut bereikbaar is. Dat is hij niet, ook daar staat alles onder water. Dan ga ik terug naar mijn fiets. Bij de berg bij het Cremermeer ga ik even kijken en wat leuk dat daar net 5 vrouwtjes grote zaagbek zitten, of liever gezegd wegzwemmen, want ze hadden mij in de gaten.

Bij het fietspad van mijn Cremermeer-vlinderroute beklim ik de berg die uitzicht heeft over het gebied, maar ook naar de zuidkant waar een groot deel geplagd is.

Dit moet het grasland voorstellen waar ik in de zomer loop.

Hier is sectie 10 van de vlinderroute. Ik ben bang dat ik daar voorlopig niet hoef te lopen.

Terug met de fiets kom ik langs het mooie gedeelte waar ik geplagd is geweest, maar het begint al heel mooi te worden, ook hier staat alles onder water. De wolken maken het net een stukje mooier dan op de heenweg.

Ik mag wel snel naar huis fietsen, het begint al wat te spetteren.

Heksenkring

Dinsdag 28 november 2023
Terugfietsend van badminton zie ik vanuit mijn ooghoek bij station Santpoort-N een heksenkring. Het zijn nevelzwammen.

’s Middags ga ik naar de pier, waar weer alken zwemmen.

In de hoop eens een Jan-van-Gent te kunnen fotograferen sta ik op de kop van de pier. Het is wel heel rustig met vogels, maar er zwemt wel een gewone zeehond langs. Grappig dat hij water uit zijn neus blaast en dat heb ik er even onder geplakt.

Wat kunstig die golven in de afslag van de duinen.

Op het strand vind ik een nonnetje met een gaatje er in. Die neem ik mee als voorbeeld voor mijn lezing op 11 december voor de opleiding van natuurgidsen voor het IVN. Het gaatje is gemaakt door een tepelhoren, die met zijn ronde tong net zo lang raspt tot hij er door is en dan slurpt hij de slak uit de schelp. Je kan hier goed zien dat het gaatje schuin toeloopt.

De laatste tijd komen er steeds meer muiltjes op het strand. Het zijn exoten.

Prachtvlamhoed

Donderdag 23 november 2023
De duinen met dennenbomen bij het Vogelmeer.

Daar staan grote paddenstoelen op een stronk, de prachtvlamhoed.

Daar loop ik het voetpad omhoog en heb ik zicht over de ‘Bruid van Haarlem’.

Daarna naar de hut bij het Vogelmeer. De tafeleenden komen vrij dichtbij.

Kuifeenden lijken altijd veel zelfvertrouwen te hebben.

Ik neem het voetpad naar de Hazenberg, daar heb je prachtig uitzicht over het Vogelmeer, ook over de ‘Bruid van Haarlem’ en naar het noorden zelfs de pier.

Nog een stukje richting Kattendel gefietst, daar kom ik een hele kudde Koniks tegen. Prachtige kuif heeft dit paard.

En op het fietspad stapt een rups van een kleine beer.

Heksenschermpjes

Zondag 12 november 2023
Ook wel eens leuk om door de Herenduinen te wandelen, na er naar toe gefietst te hebben natuurlijk. Lekker rustig hier. Het is paddenstoelentijd, dus de fraaisteelmycena’s zijn mijn eerste onderwerp.

Nevelzwammen vormen vaak heksenkringen.

De mooiste kleur heeft toch het heksenschermpje.