Springspinnetjes

Woensdag 10 april 2019
Bij het Vogelmeer ga ik kijken of de zomertalingen er nog zitten, of anders de geoorde futen. Op het houtwerk bij de vogelhut zie ik 2 springspinnetjes.

Ik denk de schorszebraspin.

Ik loop het hele meer rond in de hoop de geoorde futen te zien, dat zit er niet in. Een sluipvlieg (Gonia ornata) heeft wel een hele brede snoet. Die zitten altijd in de buurt van viooltjes.

Dus nu eens een foto van de andere kant van het Vogelmeer.

Een bij steekt zijn lange tong in het hart van een viooltje.

Heggenmussen zingen altijd hetzelfde riedeltje.

De kluten zijn er

Zondag 17 maart 2019
Ondanks de harde wind ga ik toch een eindje fietsen. Ik ga kijken of de kluten al gearriveerd zijn bij het landje van Gruijters. En ja hoor, ze zijn er weer!

Wat hebben ze toch een smalle snavel, ze eten ook heel klein grut.

De grutto’s zitten nogal beschut vanwege de wind.

De wintertalingen varen dicht langs de kant.

Wat hebben ze toch een prachtig koppie die kleine eendjes.

Het barst de laatste tijd van de bergeenden. Het mannetje heeft een veel grotere snavel dan het vrouwtje.

De wilde eenden zijn maar aan het rondjes vliegen.

Dan gaat het landingsgestel uit en gaan ze in het water achter het vrouwtje aan.

Ik dacht eerst dat er een geelpootmeeuw op het eilandje zat, maar het zal wel een kleine mantelmeeuw zijn die daar yoga-oefeningen doet.

De grutto’s hebben ook even de benen gestrekt.

Op de terugweg mooie wolkenpartijen, met een helderblauwe hemel.

De nieuwe elektriciteitsmasten zijn heel hoog geworden.

Baltsende kieviten

Woensdag 27 februari 2019
Ik hoorde dat het ijsvogeltje weer in Schoonenberg is gesignaleerd, daarom ga ik daar kijken. Een heel veld met krokussen, wat een heerlijk gezicht.

Een aardhommel profiteert van de nectar en zo hoort het ook in het voorjaar.

De schildpadden zijn ook weer uit hun winterslaap en hebben de zon opgezocht.

Geen ijsvogel, maar een waterhoentje, die mogen er ook zijn hoor.

Ik fiets naar het Vogelmeer, waar aan de noordkant veel zangvogeltjes heen en weer vliegen. Heel blij ben ik met een keep.

Als ik mijn fiets neer zet om naar de vogelhut te gaan zijn er net 2 kieviten aan het baltsen.

Kievit heet in het Engels lapwing, het is inderdaad een hele lap die vleugel, haha.

Haar eierstokken rammelen, maar in zijn sambaballen zit weinig muziek, hij vliegt weg.

Vrouwtjes tafeleend, oftewel tafeldames, dichtbij vanuit de vogelkijkhut.

En nog meer zangvogeltjes: een heggenmus aan het zingen, een paar koolmeesjes en enkele puttertjes.

Kleine vos

Dinsdag 26 februari 2019
Waar zouden de grauwe ganzen naar kijken?

De knobbelzwaan is zijn veren aan het poetsen, maar zo te zien aan zijn buik is hij nog lang niet klaar.

Als ik in de buurt van Fort Benoorden ben zie ik een ongelukkige kleine vos op het fietspad fladderen. Ik pak hem op voordat hij dood gereden wordt.

Bij het landje van Gruijters zit niets bijzonders en ik fiets door naar de lepelaars, misschien zitten ze er al. Ja hoor er zijn er al een stuk of 7. Nu nog mooi vrij doordat er geen bladeren zijn.

Zo lekker onhandig met die lange poten en snavel.

In het slootje zwemmen twee futen, zo lang ze niet wegvliegen zitten ze heel dichtbij en als ze onderduiken schuif ik een knotwilg op zodat ik ze vrij dicht kan benaderen.

Ik fiets terug door Penningsveer. Het is wel erg smal bij de brug, maar ik heb net nog een plekje voor mijn fiets. Daar kan ik ook futen fotograferen en die zitten net in de weerspiegelingsbaan van het riet, terwijl er net een speedboot voorbij is gegaan. Vandaar die golven.

Ik fiets altijd dat rondje extra langs de Mooie Nel. Daar op het weiland heeft het nijlganzenstel al negen kleintjes.

In de weilanden van de Heksloot rent een haas. Ik heb een aardig rondje gefietst en het wordt al wat donker als ik bij het bruggetje bij Spaarndam kom.

De Putten

Maandag 25 februari 2019
Wat leuk, Marja belt of ik mee ga naar De Putten. Het is er prachtig weer voor, dus ik ben enthousiast. We gaan even bij het strand kijken, gek dat hier helemaal geen meeuwen of andere vogels bij de vloedlijn lopen. Het is er bar stil. Er is hier een brede rij duinen extra aangelegd als dijkversterking.

We gaan bij de plassen kijken. Ook die zijn onder handen genomen en er zijn eilandjes gevormd.

Mannetje smient bewaakt zijn vrouwtje.

Iedere aalscholver op zijn eigen steen.

Het is maar goed dat Marja ook haar telescoop mee heeft, zo kunnen we de goudplevieren ook goed bekijken.

De kemphaan herken ik wel die achter de zwarte ruiter loopt. De zwarte ruiter heb ik op Facebook gevraagd.

Het is een grappig gezicht als heel veel meerkoeten in ganzenpas naar het water lopen. Er zit ook een dodaarsje op de kant.

Dat is nog eens een aantal brandganzen. Op de voorgrond links ook bergeenden en rechts smienten.

Opeens gaan ze op de vleugels, een machtig gezicht.

Het zijn er nogal wat.

En dat allemaal boven dat weidse landschap.

Marja zegt steeds dat ze nog geen wulp gezien heeft tot we bij het tweede watertje komen. Daar zitten ze allemaal!

We hebben maar liefst 30 soorten kunnen herkennen!

Mistboog

Woensdag 20 februari 2019
Er zijn maar liefst 5 mannen en 5 vrouwtjes nonnetje bij Fort Benoorden. Ze zitten vrij ver weg, toch zie ik op de foto dat een vrouwtje een visje heeft gevangen.

Mannetje en vrouwtje wintertaling. Het mannetje heeft een ring, maar het is niet te zien welk nummer er op staat.

Over de Amsterdamse weg vliegen grauwe ganzen met een soepgans er tussen.

Een heel apart verschijnsel. In plaats van een regenboog is dit een mistboog. De zon schijnt op zulke kleine druppeltjes dat het heel veel kleur verspreidt en wel zoveel dat het wit wordt.

Grote zaagbekken

Maandag 4 februari 2019
Er is een wandeling van de KNNV met Marja om half 11 in het Engelse bos, die begint bij Panneland, maar ik ben te laat, ik had zoveel tegenwind. Ik had misschien niet even af moeten stappen om de grote zaagbekken bij Elswout te fotograferen.

Ik zie de groep niet, dan ga ik zelf op pad. Dicht bij de grond is ook van alles te zien. Vermoedelijk zandhaarmos, maar ook daar zijn er verschillende van.

Ik ga naar de Zwaneplas, maar als ik een stukje af wil steken weet ik niet meer waar ik ben en ik loop en ik loop, maar kan niet meer naar links omdat daar water is. Het begint nog te regenen ook en ik wil bijna omkeren als ik opeens bij de Zwaneplas ben. Ik hoor een heel apart geluid vanaf het water en als ik ga kijken zie ik daar tientallen krooneenden, ben ik toch weer blij.

Veel minder damherten gezien dan normaal, komt vast door het afschieten omdat er te veel zijn, alleen in het stillere gedeelte kom ik ze nog wel tegen.

Twee mannen staan ergens naar te kijken, dan wijzen ze een goudhaantje aan. Helaas te donker weer voor een mooie foto en ze zijn al zo druk.

Biesbosch

Zondag 3 februari 2019
Met mijn keuzedagkaart van de NS ga ik naar Dordrecht en huur daar een OV-fiets. Ik was van plan een rondje te fietsen ten noorden van de Nieuwe Merwede. Als ik bij het beginpunt aan kom zie ik daar net de pont naar de Biesbosch liggen en daar stap ik op, dat wordt dus een rondje Biesbosch!

Eerst zie ik al kuifeenden, futen en een dodaarsje en ook een sperwer die opvliegt van de brug waar ik op sta. Jammer dat je zoiets altijd pas door hebt al ze opvliegen. Bij een volgende brug zitten een paar nonnetjes, daar kan ik een aardige foto van maken, voor mijn doen dan, want bijna nooit dichtbij genoeg.

Vanaf een hoge vogelkijkhut zie ik alleen maar grauwe ganzen. Een gelukkie dat er net een grote zilverreiger aan komt vliegen.

Is dit nou een schapenpad of toch een fietspad?

Biesbosch-bomen.

Bij een brug staan mensen door telescopen te gluren. Ze zeggen dat er ransuilen zitten. Ik dacht dat ze zeiden in de bomen in de verte, maar ze zitten in het riet langs de sloot. Vijf stuks.

Ik krijg de foto’s niet echt scherp, maar deze gaat wel. Tsja, het is de eerste keer dat ik ze zie.

En daar zitten de andere drie.

Onderweg sta ik nog even met een vrouw te praten die net een klapekster heeft gezien en dan ziet ze in de verte ook nog de zeearend vliegen. Ze zegt dat als ik richting bezoekerscentrum ga dat ik hem daar misschien nog kan zien, daar heeft hij een nest. In het bezoekerscentrum neem ik koffie en een heerlijke cheesecake. Daarna ga ik lopend de brug over en volg een modderig voetpad. Daar staat ergens een kunstwerk, dat heeft wel wat.

Ik sta met een man te praten bij een groot stuk water. Het valt ons op dat hier wel heel weinig vogels zitten. Ik zie er maar één! Vanmorgen een wolkeloze blauwe hemel, nu toch pittig bewolkt, gelukkig met weinig wind.

Dat maakt de weerspiegeling in het water juist zo mooi.

Het wandelpad is een graspad, helaas wel heel erg nat en modderig.

Ik kom terug bij het bezoekerscentrum, want daar staat mijn OV-fiets.

Zulke wolken heb ik nog nooit gezien. Het zijn geen zonnestralen, want de zon staat achter me. Ik vind het heel bijzonder.

Ook het licht is fantastisch. Enkele mensen stappen uit de auto om te fotograferen.

Het was een prachtige dag, dat heb ik goed uitgezocht!

Sneeuw

Vrijdag 1 februari 2019
Ha, leuk, een laagje sneeuw. Gelukkig is het fietspad goed te rijden op weg naar badminton. Toch gauw een foto maken bij de vijver van Velserbeek.

Dooiermos

Donderdag 31 januari 2019
Het enthousiasme is niet erg groot met de wandelgroep van de Spil. We zijn met 4 vrouwen. Ik ga juist mee omdat Anne de natuurgids mee gaat. Ze laat dooiermos zien, dat er heel fraai uit ziet.

Na de storm

Dinsdag 29 januari 2019
Tijdens de storm gister is er een rotsblok van het uiteinde van de pier op de pier geslagen.

Onvoorstelbaar zoveel kracht als het water heeft.

Gek dat ik op de heenweg de brilduikers vaak niet zie en op de terugweg wel.

Mannetje en vrouwtje zitten niet eens zo ver weg.

In het zonlicht hebben veel scholeksters een gele punt aan de snavel, deze weer net niet.

De paarse strandloper krijgt af en toe een hoos water over zich heen.

Haha, het lijkt alsof het water aan de pootjes van de kokmeeuw blijft plakken.

Aardig gelukt de foto van de vliegende kokmeeuw.

Verder is er niet veel te beleven op de pier en op het strand.

Spectaculaire golven

Woensdag 9 januari 2019
Ik ga naar het strand omdat het hard gewaaid heeft en misschien liggen er mooie vondsten op het strand. Niet dus, een mossel is doodgewoon.

Het waait lang zo hard niet als van de week, maar het is noordoosten wind en dat is spectaculair met die hoge golven.

Geweldig wat mooi.

Hoge sprongen maken de surfers.

Dicht bij de pier ligt wel een hele hoop. Er is erg veel hout aangespoeld, met 1 zeester, veel witte dunschalen, veel Japanse oesters en bollen tweetandzeedraad.

Daartussen scharrelen de drieteenstrandlopertjes.

Net wat hoger dan de vloedlijn is een stuk strand met allemaal putjes, hoe dat ontstaat weet ik niet, ik denk dat het komt door de vorst.

Oeverpieper

Woensdag 2 januari 2019
Tja, als ik de kans krijg om een bultrug te kunnen spotten kan ik het natuurlijk niet laten. Tijdens het wachten spot ik een paarse strandloper.

Alhoewel het niet zo hard waait als gister lijken de golven nog wel hoger.

Er komen soms watermassa’s omhoog, ongelooflijk.

Oei, als je daar in terecht komt ben je echt wel nat.

Ik kan de bultrug wel vergeten en keer weer huiswaarts. Aan het eind van de pier wacht tot nog een oeverpieper op me. Zo lang zitten ze anders nooit vlak voor mijn neus.

2019

Dinsdag 1 januari 2019
Het nieuwe jaar is weer ingeluid met vuurwerk.

Er is een bultrug dicht bij de pier gespot gister en dat wil ik natuurlijk ook zien. Het waait behoorlijk en het verbaast me dat de pier open is. Ik denk dat deze noordzeekrab zelfs met een golf water op de pier is gesmeten. Sony A68 400mm

De golven klappen huizenhoog op de pier. Ik krijg 3x een hoos over me heen als ik op de pier fiets.

Jammer dat het niet zo spectaculair is bij de noordpier.

Nog minder spectaculair is dat ik de bultrug niet gezien heb.

Puber man eider

Maandag 24 december 2018
Je weet maar nooit of er nog iets bijzonders is bij de pier, dus ik waag het er op. Helaas, een vrouwtje eider en een jong mannetje die zijn vleugels uit slaat.

De zon komt er net niet echt door.

Geinige kuifeenden

Maandag 10 december 2018
Op weg naar de Houtrakpolder krijg ik toch een buitje. Gelukkig niet veel, wel een hele regenboog, alleen krijg ik hem niet helemaal op mijn scherm.

Ik kom voor de kleine zwanen, maar de smienten zijn ook leuk.

Geweldig zoals die kuifeenden aan komen vliegen. Die pootjes, echt geinig.

Heel veel smienten op het gras van de Inlaagpolder.

Notenkraker

Dinsdag 4 december 2018
Het is wel heel aantrekkelijk om naar de notenkraker in Wageningen te gaan. Zoveel mooie foto’s voorbij zien komen op Facebook. Hij schijnt heel dichtbij te zitten. Ik heb nog een vrij-reizen-kaart en rij naar Ede-Wageningen en huur daar een fiets. Ik kom ook door Bennekom waar Beppie en Haas naar toe zijn gegaan en ik zou ze nog heel graag willen zien, maar ik heb geen adres. Ik fiets weer verkeerd en via een omweg kom ik er toch, want ik zie daar heel veel fotografen staan. Helaas moet ik nog anderhalf uur wachten voor de notenkraker op komt dagen. Ik loop een rondje en dan zie ik de fotografen driftig bezig.

Ja hoor, hij zit op het balkon en steelt pinda’s uit de pindanetjes. Als hij maar van de pepertjes af blijft.

Daarna vliegt hij naar de boom waar hij uitgebreid zit te poetsen.

Een fotograaf legt nootjes op een tak, wat natuurlijk heel mooi is voor foto’s als hij daar op gaat zitten.

En ja, dan kan je hem van heel dichtbij fotograferen.

Wat een leuk beest. Ik ben heel blij dat ik er toch naar toe ben gegaan.

Heel parmantig en helemaal niet bang.

Hij vliegt naar het graslandje er achter. Alle fotografen er achteraan. Toch is het gras daar nog niet veel belopen zie ik aan de spinnenraggen.

Hij komt uit Siberië en eet daar normaal hazelnoten en zaden van dennenappels. Hij verzamelt heel wat in zijn krop en verstopt ze dan. Hij is een wintervoorraad aan het aanleggen. Noten in het gras en een blaadje er overheen.

Ik sta er niet alleen, nog een stuk of 25 fotografen staan daar op het grasveldje. Dat komt ook omdat het vandaag heel mooi weer is.

Op de fiets ben ik bijna bij het station, zie daar de Enka-fabriek en ga die kant even op voor een foto voor Nico. Een man vraagt of ik de weg kwijt ben en dan krijg ik uitleg over de Enka-fabrieken, dat er een muur staat en daarachter komt nieuwbouw en dat er nog 2 zoutsilo’s stonden, waar nu ook nieuwbouw staat.

In de trein bij station Amsterdam CS krijg ik nog een stukje mee van Amsterdam Light festival. Leuk gedaan.

Zeearend

Donderdag 22 november 2018
Met mijn vrij-reizen-kaart trein ik naar Harderwijk. Daar huur ik een OV-fiets om naar natuurgebied Harderbroek te gaan, waar een zeearend (of 2) moet zitten. Na het aquaduct kom ik langs water waar veel kuifeenden zitten.

Enkele krooneenden (met een kuifje ertussen).

Drie vliegende kuifeenden.

Daar sta ik dan, heel dicht bij het gebied waar ik in wil, maar overal verboden-toegang-borden.

Dit water heet Wolderwijd, waar wel 1000 meerkoeten zitten en even verderop nog eens 1000 tafel- en kuifeenden.

Al aardig wat grote zilverreigers gezien. Deze vliegt mee met de grauwe ganzen.

Ik fiets om het gebied heen in de hoop om ergens nog een glimp van de zeearend op te kunnen vangen. Ik ga nog een stukje onder de N305 door, daar nog even gelopen in Hoge Vaartbos, nou ja bos … een stukje van 100 meter, daar houdt het al weer op. Daarom ga ik terug en kom weer door het tunneltje.

Opeens vliegen er honderden kolganzen en grauwe ganzen op. Een hele sliert naar links en een hele sliert naar rechts.

Als ik bijna het hele rondje gemaakt heb kom ik toch nog een ingang tegen. Daar staat een mooie kijkhut en ik zie de zeearend. Hij zit zo ver weg, dat het net zo goed een kip had kunnen zijn. Ik ga naar de andere kijkhut ik dacht dat die dichter bij de zeearend zou zijn. Helaas, het is meer een kunstobject dan een kijkhut. Het bestaat uit strobalen, met 1 klein kijkgaatje waar je alleen riet ziet.

Ik ga terug naar de mooie hoge hut, dan blijf ik daar tot een uur of 4, of dat de zeearend voorbij komt vliegen.

Veel kieviten vliegen op bij de zeearend (zie pijl).

En laat hij nu nog opvliegen ook!!!

Wat een gigabeest met zijn grote snavel.

Ik fiets terug door een mooie nieuwbouwwijk van Harderwijk.

In Amersfoort wacht Nico op me, we zouden daar wat gaan eten, maar alles zit daar vol. We gaan door naar Utrecht. Ik heb daar niet echt lekker gegeten. Bij het station is een lichtshow, stelt ook niet veel voor.

Wolken, wolken en nog meer wolken

Maandag 19 november 2018
Bij het Kennemermeer bloeit niet veel meer. We lopen nog een stuk langs de westkant en gaan dan naar het strand, waar we bij de opgang de structuren bewonderen.

Er ligt weer een hele hoop apenhaar. Dat bestaat uit lange zeedraad en andere hydropoliepen. Het lijkt wel alsof het planten zijn, maar het zijn beestjes.

De lucht trekt wat open aan de horizon. We hopen op nog wat zon, maar dat gebeurt niet.

Ik wil de groep wel de geelgorzen laten zien, helaas komen ze niet opdagen. We komen nog langs zandhaver, dat ziet er toch heel anders uit dan helm.

Hanneke vindt nog een schild van een fluwelen zwemkrab. De tanden tussen de ogen zijn heel scherp, heel anders dan de andere zwemkrabben dus.

Na de koffie ga ik met Hanneke het strand nog even op om van de wolken te genieten.

Het lijkt alleen veel kouder nog dan vanmorgen.

Bomen begraafplaats

Zondag 18 november 2018
Mensen van IVN geven een excursie op de begraafplaats Kleverlaan. Ondanks dat de zon schijnt is het wel koud, goed weer voor een bomenexcursie. De plataan zorgt voor een vrolijke en kleurige noot.

Hier staan al heel lang Kaukasische vleugelnootbomen.

Herkenbaar aan de lange aanhangsels.

Eerst wordt gedacht aan de hop, maar het is de Japanse haagbeuk die zulke leuke frutseltjes heeft.

Ik denk dat dit een pavia is, maar ik weet het niet zeker.

Nou ja, een vermomde boom, want hij heeft een witte pruik op.

Het komt niet helemaal uit de verf, want ik wilde die roesjes van de cipres mooi in beeld. In het echt is het dus veel mooier.

De natuur maakt de fraaiste kunstwerken.

Surfers

Zondag 11 november 2018
Op het strand ligt een zeepaddenstoel. Het oranje inwendig zijn de geslachtsorganen.

Wat een sprongen maken de surfers.

De kleine drieteenstrandlopertjes zijn druk aan het foerageren.

Een badderend drieteentje.

Het lijkt de Kalverstraat wel.

Het waait nogal daarom zijn er zoveel surfers.

Als ik thuis kom zit Izzy al op me te wachten. Ze wil even spelen.

Ze is zo leuk.

Herfsttinten

Vrijdag 9 november 2018
Op weg naar badminton kom ik door Hoogergeest.

Na afloop van badminton nog naar het landje van Gruijters geweest, helaas maar enkele gewone vogels. De zon schijnt mooi op het riet.