Biesbosch

Zondag 3 februari 2019
Met mijn keuzedagkaart van de NS ga ik naar Dordrecht en huur daar een OV-fiets. Ik was van plan een rondje te fietsen ten noorden van de Nieuwe Merwede. Als ik bij het beginpunt aan kom zie ik daar net de pont naar de Biesbosch liggen en daar stap ik op, dat wordt dus een rondje Biesbosch!

Eerst zie ik al kuifeenden, futen en een dodaarsje en ook een sperwer die opvliegt van de brug waar ik op sta. Jammer dat je zoiets altijd pas door hebt al ze opvliegen. Bij een volgende brug zitten een paar nonnetjes, daar kan ik een aardige foto van maken, voor mijn doen dan, want bijna nooit dichtbij genoeg.

Vanaf een hoge vogelkijkhut zie ik alleen maar grauwe ganzen. Een gelukkie dat er net een grote zilverreiger aan komt vliegen.

Is dit nou een schapenpad of toch een fietspad?

Biesbosch-bomen.

Bij een brug staan mensen door telescopen te gluren. Ze zeggen dat er ransuilen zitten. Ik dacht dat ze zeiden in de bomen in de verte, maar ze zitten in het riet langs de sloot. Vijf stuks.

Ik krijg de foto’s niet echt scherp, maar deze gaat wel. Tsja, het is de eerste keer dat ik ze zie.

En daar zitten de andere drie.

Onderweg sta ik nog even met een vrouw te praten die net een klapekster heeft gezien en dan ziet ze in de verte ook nog de zeearend vliegen. Ze zegt dat als ik richting bezoekerscentrum ga dat ik hem daar misschien nog kan zien, daar heeft hij een nest. In het bezoekerscentrum neem ik koffie en een heerlijke cheesecake. Daarna ga ik lopend de brug over en volg een modderig voetpad. Daar staat ergens een kunstwerk, dat heeft wel wat.

Ik sta met een man te praten bij een groot stuk water. Het valt ons op dat hier wel heel weinig vogels zitten. Ik zie er maar één! Vanmorgen een wolkeloze blauwe hemel, nu toch pittig bewolkt, gelukkig met weinig wind.

Dat maakt de weerspiegeling in het water juist zo mooi.

Het wandelpad is een graspad, helaas wel heel erg nat en modderig.

Ik kom terug bij het bezoekerscentrum, want daar staat mijn OV-fiets.

Zulke wolken heb ik nog nooit gezien. Het zijn geen zonnestralen, want de zon staat achter me. Ik vind het heel bijzonder.

Ook het licht is fantastisch. Enkele mensen stappen uit de auto om te fotograferen.

Het was een prachtige dag, dat heb ik goed uitgezocht!

Sneeuw

Vrijdag 1 februari 2019
Ha, leuk, een laagje sneeuw. Gelukkig is het fietspad goed te rijden op weg naar badminton. Toch gauw een foto maken bij de vijver van Velserbeek.

Dooiermos

Donderdag 31 januari 2019
Het enthousiasme is niet erg groot met de wandelgroep van de Spil. We zijn met 4 vrouwen. Ik ga juist mee omdat Anne de natuurgids mee gaat. Ze laat dooiermos zien, dat er heel fraai uit ziet.

Na de storm

Dinsdag 29 januari 2019
Tijdens de storm gister is er een rotsblok van het uiteinde van de pier op de pier geslagen.

Onvoorstelbaar zoveel kracht als het water heeft.

Gek dat ik op de heenweg de brilduikers vaak niet zie en op de terugweg wel.

Mannetje en vrouwtje zitten niet eens zo ver weg.

In het zonlicht hebben veel scholeksters een gele punt aan de snavel, deze weer net niet.

De paarse strandloper krijgt af en toe een hoos water over zich heen.

Haha, het lijkt alsof het water aan de pootjes van de kokmeeuw blijft plakken.

Aardig gelukt de foto van de vliegende kokmeeuw.

Verder is er niet veel te beleven op de pier en op het strand.

Spectaculaire golven

Woensdag 9 januari 2019
Ik ga naar het strand omdat het hard gewaaid heeft en misschien liggen er mooie vondsten op het strand. Niet dus, een mossel is doodgewoon.

Het waait lang zo hard niet als van de week, maar het is noordoosten wind en dat is spectaculair met die hoge golven.

Geweldig wat mooi.

Hoge sprongen maken de surfers.

Dicht bij de pier ligt wel een hele hoop. Er is erg veel hout aangespoeld, met 1 zeester, veel witte dunschalen, veel Japanse oesters en bollen tweetandzeedraad.

Daartussen scharrelen de drieteenstrandlopertjes.

Net wat hoger dan de vloedlijn is een stuk strand met allemaal putjes, hoe dat ontstaat weet ik niet, ik denk dat het komt door de vorst.

Oeverpieper

Woensdag 2 januari 2019
Tja, als ik de kans krijg om een bultrug te kunnen spotten kan ik het natuurlijk niet laten. Tijdens het wachten spot ik een paarse strandloper.

Alhoewel het niet zo hard waait als gister lijken de golven nog wel hoger.

Er komen soms watermassa’s omhoog, ongelooflijk.

Oei, als je daar in terecht komt ben je echt wel nat.

Ik kan de bultrug wel vergeten en keer weer huiswaarts. Aan het eind van de pier wacht tot nog een oeverpieper op me. Zo lang zitten ze anders nooit vlak voor mijn neus.

2019

Dinsdag 1 januari 2019
Het nieuwe jaar is weer ingeluid met vuurwerk.

Er is een bultrug dicht bij de pier gespot gister en dat wil ik natuurlijk ook zien. Het waait behoorlijk en het verbaast me dat de pier open is. Ik denk dat deze noordzeekrab zelfs met een golf water op de pier is gesmeten. Sony A68 400mm

De golven klappen huizenhoog op de pier. Ik krijg 3x een hoos over me heen als ik op de pier fiets.

Jammer dat het niet zo spectaculair is bij de noordpier.

Nog minder spectaculair is dat ik de bultrug niet gezien heb.

Puber man eider

Maandag 24 december 2018
Je weet maar nooit of er nog iets bijzonders is bij de pier, dus ik waag het er op. Helaas, een vrouwtje eider en een jong mannetje die zijn vleugels uit slaat.

De zon komt er net niet echt door.

Geinige kuifeenden

Maandag 10 december 2018
Op weg naar de Houtrakpolder krijg ik toch een buitje. Gelukkig niet veel, wel een hele regenboog, alleen krijg ik hem niet helemaal op mijn scherm.

Ik kom voor de kleine zwanen, maar de smienten zijn ook leuk.

Geweldig zoals die kuifeenden aan komen vliegen. Die pootjes, echt geinig.

Heel veel smienten op het gras van de Inlaagpolder.

Notenkraker

Dinsdag 4 december 2018
Het is wel heel aantrekkelijk om naar de notenkraker in Wageningen te gaan. Zoveel mooie foto’s voorbij zien komen op Facebook. Hij schijnt heel dichtbij te zitten. Ik heb nog een vrij-reizen-kaart en rij naar Ede-Wageningen en huur daar een fiets. Ik kom ook door Bennekom waar Beppie en Haas naar toe zijn gegaan en ik zou ze nog heel graag willen zien, maar ik heb geen adres. Ik fiets weer verkeerd en via een omweg kom ik er toch, want ik zie daar heel veel fotografen staan. Helaas moet ik nog anderhalf uur wachten voor de notenkraker op komt dagen. Ik loop een rondje en dan zie ik de fotografen driftig bezig.

Ja hoor, hij zit op het balkon en steelt pinda’s uit de pindanetjes. Als hij maar van de pepertjes af blijft.

Daarna vliegt hij naar de boom waar hij uitgebreid zit te poetsen.

Een fotograaf legt nootjes op een tak, wat natuurlijk heel mooi is voor foto’s als hij daar op gaat zitten.

En ja, dan kan je hem van heel dichtbij fotograferen.

Wat een leuk beest. Ik ben heel blij dat ik er toch naar toe ben gegaan.

Heel parmantig en helemaal niet bang.

Hij vliegt naar het graslandje er achter. Alle fotografen er achteraan. Toch is het gras daar nog niet veel belopen zie ik aan de spinnenraggen.

Hij komt uit Siberië en eet daar normaal hazelnoten en zaden van dennenappels. Hij verzamelt heel wat in zijn krop en verstopt ze dan. Hij is een wintervoorraad aan het aanleggen. Noten in het gras en een blaadje er overheen.

Ik sta er niet alleen, nog een stuk of 25 fotografen staan daar op het grasveldje. Dat komt ook omdat het vandaag heel mooi weer is.

Op de fiets ben ik bijna bij het station, zie daar de Enka-fabriek en ga die kant even op voor een foto voor Nico. Een man vraagt of ik de weg kwijt ben en dan krijg ik uitleg over de Enka-fabrieken, dat er een muur staat en daarachter komt nieuwbouw en dat er nog 2 zoutsilo’s stonden, waar nu ook nieuwbouw staat.

In de trein bij station Amsterdam CS krijg ik nog een stukje mee van Amsterdam Light festival. Leuk gedaan.

Zeearend

Donderdag 22 november 2018
Met mijn vrij-reizen-kaart trein ik naar Harderwijk. Daar huur ik een OV-fiets om naar natuurgebied Harderbroek te gaan, waar een zeearend (of 2) moet zitten. Na het aquaduct kom ik langs water waar veel kuifeenden zitten.

Enkele krooneenden (met een kuifje ertussen).

Drie vliegende kuifeenden.

Daar sta ik dan, heel dicht bij het gebied waar ik in wil, maar overal verboden-toegang-borden.

Dit water heet Wolderwijd, waar wel 1000 meerkoeten zitten en even verderop nog eens 1000 tafel- en kuifeenden.

Al aardig wat grote zilverreigers gezien. Deze vliegt mee met de grauwe ganzen.

Ik fiets om het gebied heen in de hoop om ergens nog een glimp van de zeearend op te kunnen vangen. Ik ga nog een stukje onder de N305 door, daar nog even gelopen in Hoge Vaartbos, nou ja bos … een stukje van 100 meter, daar houdt het al weer op. Daarom ga ik terug en kom weer door het tunneltje.

Opeens vliegen er honderden kolganzen en grauwe ganzen op. Een hele sliert naar links en een hele sliert naar rechts.

Als ik bijna het hele rondje gemaakt heb kom ik toch nog een ingang tegen. Daar staat een mooie kijkhut en ik zie de zeearend. Hij zit zo ver weg, dat het net zo goed een kip had kunnen zijn. Ik ga naar de andere kijkhut ik dacht dat die dichter bij de zeearend zou zijn. Helaas, het is meer een kunstobject dan een kijkhut. Het bestaat uit strobalen, met 1 klein kijkgaatje waar je alleen riet ziet.

Ik ga terug naar de mooie hoge hut, dan blijf ik daar tot een uur of 4, of dat de zeearend voorbij komt vliegen.

Veel kieviten vliegen op bij de zeearend (zie pijl).

En laat hij nu nog opvliegen ook!!!

Wat een gigabeest met zijn grote snavel.

Ik fiets terug door een mooie nieuwbouwwijk van Harderwijk.

In Amersfoort wacht Nico op me, we zouden daar wat gaan eten, maar alles zit daar vol. We gaan door naar Utrecht. Ik heb daar niet echt lekker gegeten. Bij het station is een lichtshow, stelt ook niet veel voor.

Wolken, wolken en nog meer wolken

Maandag 19 november 2018
Bij het Kennemermeer bloeit niet veel meer. We lopen nog een stuk langs de westkant en gaan dan naar het strand, waar we bij de opgang de structuren bewonderen.

Er ligt weer een hele hoop apenhaar. Dat bestaat uit lange zeedraad en andere hydropoliepen. Het lijkt wel alsof het planten zijn, maar het zijn beestjes.

De lucht trekt wat open aan de horizon. We hopen op nog wat zon, maar dat gebeurt niet.

Ik wil de groep wel de geelgorzen laten zien, helaas komen ze niet opdagen. We komen nog langs zandhaver, dat ziet er toch heel anders uit dan helm.

Hanneke vindt nog een schild van een fluwelen zwemkrab. De tanden tussen de ogen zijn heel scherp, heel anders dan de andere zwemkrabben dus.

Na de koffie ga ik met Hanneke het strand nog even op om van de wolken te genieten.

Het lijkt alleen veel kouder nog dan vanmorgen.

Bomen begraafplaats

Zondag 18 november 2018
Mensen van IVN geven een excursie op de begraafplaats Kleverlaan. Ondanks dat de zon schijnt is het wel koud, goed weer voor een bomenexcursie. De plataan zorgt voor een vrolijke en kleurige noot.

Hier staan al heel lang Kaukasische vleugelnootbomen.

Herkenbaar aan de lange aanhangsels.

Eerst wordt gedacht aan de hop, maar het is de Japanse haagbeuk die zulke leuke frutseltjes heeft.

Ik denk dat dit een pavia is, maar ik weet het niet zeker.

Nou ja, een vermomde boom, want hij heeft een witte pruik op.

Het komt niet helemaal uit de verf, want ik wilde die roesjes van de cipres mooi in beeld. In het echt is het dus veel mooier.

De natuur maakt de fraaiste kunstwerken.

Surfers

Zondag 11 november 2018
Op het strand ligt een zeepaddenstoel. Het oranje inwendig zijn de geslachtsorganen.

Wat een sprongen maken de surfers.

De kleine drieteenstrandlopertjes zijn druk aan het foerageren.

Een badderend drieteentje.

Het lijkt de Kalverstraat wel.

Het waait nogal daarom zijn er zoveel surfers.

Als ik thuis kom zit Izzy al op me te wachten. Ze wil even spelen.

Ze is zo leuk.

Herfsttinten

Vrijdag 9 november 2018
Op weg naar badminton kom ik door Hoogergeest.

Na afloop van badminton nog naar het landje van Gruijters geweest, helaas maar enkele gewone vogels. De zon schijnt mooi op het riet.

Duinen bij strand

Donderdag 8 november 2018
Bij de IJmuiderstraatweg zit een geringde ekster.

Ik kan het niet laten, ik wil zo graag het mannetje geelgors mooi op de foto zetten, want ik vind het zo bijzonder dat er hier een stuk of 12 rondzwerven. Het is geen straf om hier door de duinen te struinen.

Alweer 4 uur geweest, gelukkig komen nog wel geelgorzen op het bekende plekje zitten.

De late zon maakt het wel extra kleurig.

Vooral zo’n plaatje is leuk met wat helm er voor.

Kennemergaarde

Woensdag 7 november 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette ga ik park Kennemergaarde verkennen. Leuk dat we koraalzwammen zien, maar dan ontdekken we er al meer.

Langsteel franjehoeden.

Herfsttinten.

Het park wordt aardig onderhouden, er was heel wat gesnoeid.

In mijn huis zit een jeneverbesspanner, heel misschien heb ik die gisteravond meegenomen van het nachtvlinderen. Of hij is toch hier in de buurt uit de pop gekropen want hij is wel heel erg vers.

Ik zet hem buiten, kan hij daar naar jenever zoeken.

Glanzende houtmieren

Maandag 5 november 2018
Er is weer een excursie van de KNNV en dit keer bij het Koevlak. Marja weet zo veel en wijst ons op groot rimpelmos.

Gele knolamaniet.

Gewimperde aardster.

Er zitten wel heel veel glanzende houtmieren op een boom.

Een paar beter in beeld gebracht.

Glad parelzaad.

Marja zoekt naar sporen van de boommarter en heeft ze gevonden!

We komen langs het Wed.

Heel mooi gebied.

Na een lekkere soep fiets ik over de Zeeweg. In de buurt van de natuurbrug ligt een dode buizerd. Deze natuurbrug heb ik nog niet eerder gezien. Hij is gebouwd als de vleugel van een meeuw.

Bij het Vogelmeer zie ik een zilverreiger naar het zuiden vliegen. Ik waag het er op een kijk bij het Spartelmeer bij de vogelwand en zie hem daar in het water. Hij komt al dichterbij en sluipt langs de blauwe reiger die stoïcijns voor zich uit blijft kijken.

Ik kom langs de volkstuinen in de Herenduinen en daar staat weer zo’n mooie boom met structuren.

Windveren

Zaterdag 3 november 2018
Vandaag veel meer blauwe lucht met onschuldige windveren.

Vanwege kunstlijn ben ik op weg naar het atelier van Ada, maar eerst even de vuurtoren op de foto.

Het lijkt hier heel donker omdat ik tegen het licht in fotografeer.

Aan de andere kant is het nog net zo blauw met wel heel vreemde wolken.

Spectaculaire wolken

Vrijdag 2 november 2018
Wat een wolken boven het landje van Gruijters.

Vrouwtje smient staat er wel heel mooi op.

Genieten van de natuur.

Het ziet er heel dreigend uit boven de Westhoffplas.

Achter de wolken schijnt altijd de zon.

Veel contrast van de silo’s en wolken bij het havengebied van Amsterdam. Olympus XZ1

Het licht van een regenboog er tussendoor.

Gelukkig heb ik maar een paar spettertjes regen gehad.

En op de terugweg langs het Noordzeekanaal zie ik alweer blauwe lucht.

Pier in zee

Woensdag 31 oktober 2018
De pier is in de jaren 60 verlengd en steekt 3 km in zee. Vandaag een dikke rookwolk langs de kust, vanwege een brand bij Hoogovens (Tata).

Pastelkleuren in de lucht.

Er komen al meer duinen op het strand. Daartussen scharrelen kauwen en eentje blijft op 2 meter afstand van me scharrelen.

Koningshof

Zaterdag 27 oktober 2018
De paddenstoelenexcursie is al begonnen, ik ben nogal laat omdat ik toch eerst in het asiel heb gewerkt, toch wil ik deze excursie niet missen. Gelukkig is Marja zo lief om me op een strategisch punt op te wachten. Ik krijg een dennenkegel waar dennenkegelzwammetjes op zitten.

Kleine oranjegele trechtertjes tussen het mos.

Fraaie gevlekte franjehoed.

Discussie of het nu een tandzwam is of niet.

Gele korstzwam met regendruppels, gelukkig is het de rest van de dag droog gebleven.

Dennenvlamhoed met vlammende kleuren.

Peenrode melkzwam.

Ik ben hier nooit eerder geweest, voor de anderen is de Appelberg heel bekend.

Iemand vraagt aan mij of ik weet welk plantje dit is. Helaas nooit eerder gezien anders wist ik het wel 😉 De bloemetjes zijn zo klein (1 a 2 mm) dat het zomaar kleine tijm kan zijn.

Harm vindt toevallig een okerkleurige vezeltruffel, daar is hij heel blij mee.

Een kleintje: een valse hanenkam.

Een ander zwammetje op een dennenkegel.

Hier is het steeltje zo dun als een haar, daarom heet ie paardenhaartaailing.

Wat een kleuren heeft de duivelsbroodrussula.

De anderen kunnen maar niet op de naam komen tot ik zeg dat het het plooivlieswaaiertje is.

En dan komt Marja aan met een dingetje van 2 mm, ik ben er nog niet achter wat het is.

Elfenbankjes kunnen zoveel kleuren hebben, daarom is de Latijnse soortnaam ook versicolor.

Er is nog een melkzwam met de naam schaapje, daar had ik nog nooit van gehoord, ik heb er ook geen mooie foto van gemaakt.
Hanneke, Henk en ik drinken nog wat bij Kraantje Lek, wat heel gezellig is.
Door de duinen fiets ik terug en verwonder me over de wolken in het zuiden.

De zon zakt al weg achter de wolken, maar de weerschijn is goed te zien.

De wolkenlucht wordt mooier en mooier.

Bij het Vogelmeer wordt het al aardig donker en als ik de duinen uit fiets is het helemaal donker.

Ik weet niet welke vogel ik hoor, op de foto lijkt het een Taigarietgans. Aan de overkant van het Vogelmeer hoor ik de damherten burlen. Wat een prachtige dag.