Donderdag 21 mei 2026
Op de Koningsweg op mijn vlinderroute op het Zuidervlak landt een groenling. Die zijn zo schuw dat ik al blij ben met deze (niet zo scherpe) foto.

Nog blijer ben ik met foto’s van jonge groenlingen!

Als een van de ouders op een takje gaat zitten zie je de rode poten goed.

In de verte komt een kolonne Exmoors mijn kant op. Fantastisch die lichte neuzen. Achter de groep loopt de Shetlander.

Ze zijn al dichterbij gekomen.

Ik ga naar rechts het gebied in, waar de kleine pimpernel bloeit. Bovenin zitten de vrouwelijke rode stempels. De mannelijke helmknoppen hangen beneden.

Paardenstaarten van de koniks.

Sommige koniks zien er wat verwaarloosd uit, maar deze kont ziet er welvarend uit.

Categorie archieven: Natuur
Argusvlinder
Donderdag 7 mei 2026
Het kan maar net met een temperatuur van 16 graden om vlinders te tellen, met onzekere weersverwachtingen ga ik toch naar het Zuidervlak. Onderweg door Duin en Kruidberg is het bewolkt en ook zonnig.

Speciaal voor de argusvlinder ga ik tellen en ik zie er 3 op de vlinderroute.

Bij sectie 3 zie ik een libel in het water spartelen, voorzichtig vis ik haar er uit, maar ook mond-op-mond-beademing mag niet meer baten, hahaha. Ze is ook al aangevreten zie ik.

Er is geen gemaskerd bal geweest in de duinen, dit is een bekkenbot van een of ander dier.

Ik hoor de koekoek steeds roepen en na de telling ga ik even kijken waar hij zit. Ik zie hem wel, maar te ver weg voor een foto.
Zwanen aan de wandel
Vrijdag 1 mei 2026
Ondanks dat het Cremermeergebied heel droog is geworden blijven er altijd natte stukken over waar ik mijn laarzen voor nodig heb voor mijn vlinderroute, ook al is het maar 1 of 2 stappen. Blaartrekkende boterbloem houdt wel van nattigheid.

De dotterbloemen doen het hier goed.

Schitterende kleur heeft zenegroen, vooral in combinatie met de bruinige bloeiende zegge.

Iemand heeft hier denk ik gelopen terwijl hij een appel at en heeft het klokhuis weggegooid zodat er nu een appelboom staat.

Het is hier zwaar genieten omdat ik hier mag komen terwijl het gebied afgesloten is, zo lekker rustig en wat een prachtig gebied.

Enkele bruine winterjuffers bij het watertje van sectie 3. Deze winterjuffers hebben in het voorjaar blauwe ogen.

In het water een gewone poelslak, ze zijn best groot.

Een spin die onder water loopt is de poelpiraat.

Het duin achter de koniks is hoog en bovenop is een uitzichtpunt voor wandelaars.

Bij sectie 9 staat een vrij kleine vogel en gelukkig blijft hij staan tot ik een goede foto heb. Gelukkig maar, want ik dacht dat het een groenpootruiter was, maar het is een bosruiter.

Bij de laatste sectie kijk ik achterom en zie dat 2 zwanen rustig voor de koniks uit lopen. Zo geinig.

Kleine beer
Maandag 20 april 2026
De groep is niet zo groot met de excursie bij het Kennemermeer, toch is er altijd wel iemand die iets ontdekt, zoals de harige langsprietwapenvlieg. Dat is voor mij weer een cadeautje.

De enkele bandzweefvlieg onderscheidt zich van andere bandzweefvliegen door de ene onderbroken band en dan een smallere band.

Er zijn 3 soorten waterbiezen in het gebied: gewone, armbloemige en slanke waterbies. Vermoedelijk is dit de slanke, heel mooi in bloei.

Marja ziet een oud nest van de wespspin, als ik kom kijken zie ik iets bruins bewegen tussen het gras en denk gelijk aan de kleine beer, daar moet Marja om lachen, maar als ik hem voorzichtig tevoorschijn haal is het een hele verse kleine beer dus.

Als iedereen hem gefotografeerd heeft zet ik het op een wilg om bij te komen van al die aandacht.

Ik ben altijd nieuwsgierig wat voor bijtjes er rondvliegen. Een grasbijtje op een paardenbloem.

Oei, ik moet vanmiddag ook nog schelpen tellen, ik hoop dat we het droog houden.

De mensen die op het strand mee gaan tellen zeggen dat ze een flinke regenbui onderweg hebben gehad. Gelukkig houden we het met het onderzoek vrijwel droog op een paar spatjes na.

De Amerikaanse zwaardschedes hebben zich keurig in de bandensporen verzameld.

Originele duinen
Zaterdag 4 april 2026
Met Audrey ga ik kijken bij het slibstrandje of er nog iets te zien is van zeekraal. Het staat er heel verdroogd bij. Wel bloeiend klein hoefblad met een witbaardzandbijtje.

Een klein getekend wantsje die slecht te zien is op het zand. Deze zandoeverwants blijft rustig zitten, ik zie er nog een die sprongen maakt.

Er liggen veel schilden van zeekatten op het strand, natuurlijk beginnen ze klein en kunnen dus best groot worden.

Dit zijn duinen zoals ze horen te zijn. Lekker hoog en met kale zandstukken.

Het helm groeit prima op zand, hoe meer zand er bovenop komt hoe langer de plant, dus ook onder het zand.

Jammer dat het op de foto er nooit zo uit komt te zien als in het echt, evengoed een mooi duinplaatje met op de achtergrond Zandvoort.

En ik zie de eerste blauwborst van het jaar en we kunnen hem goed horen zingen.

Kevertjes
Woensdag 1 april 2026
Met Hanneke heb ik afgesproken om de lantaarntjes bij het strand te zien. Maar als ik langs de Badweg rij zie ik 7 damherten voor het Semafoor liggen. Die horen daar niet, ze lopen daar al een tijdje rond en zijn ontsnapt uit de duinen.

In de duinen bij het strand staan de lantaarntjes tussen het bruine mos. Om het mos beter te kunnen bekijken hebben we er water over gegoten en dan wordt het al heel snel groen. Dat is het fascinerende van mosjes. Het is het duinsterretje.

De grijze bolsnuittor vind ik zo vaak dat ik de naam allang ken.

Ook van de bastaardzandloopkever, alhoewel het ook wel eens een strandzandloopkever kan zijn, maar die zijn zeldzaam, deze dus niet. Wat een kaken hebben ze.

Lapsnuitkevers ken ik wel, maar de duinlapsnuitkever is nieuw voor mij.

Flevoland
Zaterdag 21 maart 2026
Met de trein ga ik naar Harderwijk waar ik een OV-fiets huur. Bij de oversteek naar de Flevopolder ligt rechts het Veluwemeer en hier kijk je op het Wolderwijd, waar geen enkele vogel zit.

Het is hartstikke koud op de fiets en als ik mijn fiets bij het Harderbos zet hangt daar een handschoen, die ziet er alleen niet zo fris meer uit. Er zit een piepklein springspinnetje op van ongeveer 2 mm.

Ik loop naar de vogelhut in de hoop een zeearend te zien, wat natuurlijk niet lukt met dit grauwe weer. Wel aardig wat soorten op het water, zoals krakeenden, meerkoeten, grauwe ganzen, tafeleenden en enkele pijlstaarten.

Een paartje slobeend komt wat dichterbij.

Er is maar één wandelrondje, beetje saai gebied. Gelukkig komt de zon er door.

Ik dacht in een optimistische bui naar de Oostvaardersplassen te kunnen fietsen, maar elke keer als ik op de kaart kijk op mijn mobiel blijft het ver weg en er is niks te zien. Dan keer ik toch maar om. Ah, daar zie ik dan toch een lief ezelveulentje.

Zo schattig met dat staartje omhoog bij het plassen.

En even knuffelen met ma-ezel.

In Amersfoort wacht Nico op me op het station.
Witte merel
Vrijdag 6 maart 2026
Eerst ga ik langs het landje van Gruijters, de kluten zijn weg en de grutto’s houden zich liever ergens anders nog op. Ik ga door naar de Westhoffplas. Heel veel vogels verspreid over het water. Als ik even achterom kijk zie ik iets wits onder een heg bewegen. Ik hoop op een leucistische merel en dat is het ook. Dat ze dan zo wit zien komt doordat het pigment (melanine) er wel is, maar door een gemis aan een bepaald eiwit komt het pigment niet in de veren.

Wat komen die oranje snavels van de grauwe ganzen mooi uit zo in de lucht.

Ik fiets een stuk door en via de skiheuvel van Spaarnwoude weer terug.

Dit is wat voor Jessica en Tom: een echte klimmuur.

Boomleeuwerik
Woensdag 25 februari 2026
Na het Hubertuspad kom ik wandelend bij het Duinmeer. Bij de vogelhut een stuk of 10 mannetjes slobeend en een paar vrouwtjes met die abnormale snavel.

De mannetjes kuifeend krijgen die mooie kleuren in het voorjaar als de zon er op schijnt.

Terug op de Koningsweg hoor ik al een tijd een boomleeuwerik en het riedeltje komt al dichterbij. Yep, ik zie hem in de boom en niet eens ver weg.

Ik moet dezelfde weg terug over het Hubertuspad en de koolmeesjes vliegen daar heen en weer.

De zandvlakte waar ik vorige week een foto van had gemaakt, ziet er van de zijkant ook mooi uit met die schaduwen.

Ik ben dicht bij het Zuidervlak, waar 7 Schotse hooglanders staan. Hun ogen zijn vaak niet te zien door de lange kuif. Ze zijn dus bruin. Deze koe mist een hoorn.

Ze heeft in ieder geval geen zakdoek nodig.

En haar tong gebruikt ze als washandje om de andere koe schoon te likken.

Zijn stuur staat scheef, hihi.

Vlakte Zuidervlak
Vrijdag 20 februari 2026
Ik ga kijken bij het Zuidervlak of het al een beetje droog wordt daar. Mijn vlinderroute staat nog onder water, maar niet zo erg als vorig jaar. Daar in de buurt is een grote vlakte kaal gemaakt. Daar lopen 3 Exmoorpony’s en in het midden het oude Shetlandertje.

Op de heenweg vond ik deze boom zo mooi afsteken tegen de lucht. Op de terugweg toch maar afgestapt voor een foto, alhoewel het denk ik mooier was geweest als de lucht blauw was.

Tropische vlinder
Zaterdag 14 februari 2026
In Naturalis is er een bijeenkomst voor de schelpenteldag in maart. Ik dacht dat ik dan wel bekenden zou tegenkomen, dus ik op pad. Ik heb me verkeken op de reistijd met de bus van Haarlem naar Leiden. Gelijk maar een broodje genomen in het restaurant van Naturalis, nadat ik de mooi versierde parkeergarage ben gepasseerd.

Niet één bekende gezien. Ook de doodshoofdvlinder ben ik helaas nooit eerder tegengekomen en hier zitten er zomaar een stuk of 15 in een doosje.

De Madagaskar sunset mot. Zulke prachtige vlinders hebben we niet in Nederland, ja, alleen opgeprikte of in een vlindertuin.

Man zaagbek
Vrijdag 6 februari 2026
In de kom van de pier zit een man middelste zaagbek. Het is grauw weer, dus het zit me weer niet mee.

Bij de haven zitten mossen en korstmossen op het beton. Mooi om van dichtbij te fotograferen, zoals de bruine schotelkorst. Eerlijk gezegd zie ik het verschil niet tussen de bruine en de witte schotelkorst (van vorige week).

De witte haren op het muisjesmos noemt men glasharen.

Gele trilzwam
Vrijdag 30 januari 2026
In Bloemendaal moet ergens een roerdomp zitten, de locatie is onduidelijk en uiteraard ook niet gevonden. Bij de Zeeweg, het Koevlak, de duinen in. Als ik iets oranjes zie moet ik natuurlijk weten wat dat is. Een gele trilzwam is eerst geel en oudere exemplaren worden al donkerder oranje.

Ik kan gelijk de microscoopfunctie op de Olympus uitproberen. Daarbij maakt het toestel meerdere foto’s en voegt die samen tot één foto waarbij dan bijna de hele foto scherp is. Dan zijn korstmossen een ideaal onderwerp, zoals deze witte schotelkorst.

Groot dooiermos kan heel goed tegen luchtvervuiling en is heel algemeen.

Bomen met tegenlicht in de Heerenduinen.

Exoten in de sneeuw
Donderdag 29 januari 2026
Er is wat sneeuw gevallen, toch zijn de fietspaden wel goed te berijden. Hier kom ik langs het Burgemeester Rijkenspark in Santpoort.

Op de terugweg zijn 2 nijlganzen al aan het baltsen in de sneeuw.

In Schoonenberg hoop ik winterakonieten in de sneeuw te zien, dat valt tegen, er staan er maar een paar. Het levert wel een mooi plaatje op bij de vijver.

Zilverplevieren
Zaterdag 24 januari 2026
Drie zilverplevieren (en een steenloper) bij de pier. Opvallend dat ze in de winter zo gedrongen lijken, terwijl ze in de zomer zo rank zijn.

Het zijn net kinderen die meeuwen, de jonge zilvermeeuw houdt alles voor zichzelf.

Wat een ijdeltuit het vrouwtje middelste zaagbek met haar parelketting.

Maar goed dat we vandaag geen schelpen hoeven te tellen, daar zouden we een dagtaak aan hebben gehad.

Hé een halo om de maan, gauw foto’s nemen, want het moment is zo weer voorbij.

Wisenten
Dinsdag 20 januari 2026
Omdat ik na badminton toch in de buurt van de duinen moet zijn ga ik via het Visserspad richting de wisenten. Aan de zuidkant zegt een man dat ze te zien zijn, meer naar het noorden. Ik fiets naar de noordkant en loop het wisentenpad op richting het zuiden. Ze zijn niet te missen, want ze zijn er allemaal, alle 19 stuks.

Er zijn vorig jaar 4 jongen geboren en de achterste heeft kleine hoorntjes, dus een jong.

Ik zeg tegen de boswachter dat dit de andere bultruggen zijn die ik had willen zien en dat is helemaal gelukt, hihi.

Op de terugweg nog bij het Vogelmeer gekeken, niets. Bij de Waterleidingweg een grote groep koniks.

Sneeuw
Dinsdag 6 januari 2026
Het heeft gesneeuwd, maar ik waag het er op om naar badminton te fietsen en dat gaat prima. Op de weilanden blijft de sneeuw liggen, op het fietspad is het goed te doen bij het Schoterkerkpad. De Canadese gans houdt alles in de gaten.

Ik verwacht mooie plaatjes te schieten in de duinen, daarom heb ik mijn fototoestel meegenomen. Het is heel mooi bij de Oosterplas, alleen mis ik de sneeuw op de bomen.

Dus ook geen sneeuw rondom de ransuil. Ik spreek Gé daar en hij heeft er 14 geteld.

Ik sta hier op hetzelfde punt als 26 november met die mysterieuze bomen, dit is een heel ander plaatje, ook vanwege een ander fototoestel, dit is met de Lumix FZ300

Niet overal valt evenveel sneeuw. Dit is bij de Leidingweg in Duin en Kruidberg, waar de meeste sneeuw nog op de looppaden van de herten en koeien ligt.

Ik had graag een serie foto’s willen maken van Schotse Hooglanders in de sneeuw, maar deze stier staat een beetje suf te herkauwen.

Dubbelstipsnuituil
Zondag 4 januari 2026
Met de hele groep zouden we gaan tellen op het strand, maar de weersverwachting is slecht en alleen de stoere dames wagen het er op (Amber, Audrey, Selma en ik). Af en toe donkere wolken, maar nog redelijk droog.

Jammer dat er niet zo veel ligt, de vloedlijn is denk ik in tweeën gesplitst, een voor en een achter de duintjes. Er ligt nog veel hout van de laatste storm. Net voordat we bij het eind zijn krijgen we nog een hagelbui.

Na de koffie gaan Audrey en ik naar de pier. Uiteraard is het hek dicht, vorige week stond ik nog bij de groene vuurtoren Jan-van_Genten te fotograferen, daar hoef je nu echt niet te staan.

Bij de vuurtoren op de Noordpier gaat het behoorlijk te keer.

We hopen sneeuwgorzen te zien, ze vliegen boven mijn hoofd en ik zie niet waar ze landen. Gelukkig vrolijken de oeverpiepers de boel op.

Daar kom ik André tegen uit Arnhem en hij vertelt me dat er een dubbelstipsnuituil in een van de bunkers zit. Dat is heel bijzonder en we gaan kijken.
Na een paar waaiermotten …

en een hopsnuituil …

heeft Audrey hem gevonden. Super, want heel zeldzaam.

Behalve vleermuizen overwinteren ook dag- en nachtvlinders in de bunkers, zoals de dagpauwoog.

Ondertussen is er een enorme hagelbui langsgekomen terwijl we in de bunker waren.

Regenboog
Dinsdag 30 december 2025
Audrey en ik lopen over het strand naar de pier. Daar worden we gewezen op een ijsvogeltje die op de pierblokken zit. Het is een vrouwtje, want de onderkant van de snavel is rood.

Ze vliegt even een klein stukje en gaat terug naar haar plekje.

Het is koud en we wandelen over de duinen daar terug. Er komen wat donkere wolken opzetten.

Wat zeg ik: donkere wolken, zeg gerust maar zwarte wolk. We duiken gauw de strandtent in voor warme drank en een oliebol.

Langs de jachthaven is eerst een stukje regenboog te zien, daarna helemaal.

Avondzon
Zaterdag 13 december 2025
Audrey en ik willen kijken of er bij Wijk aan Zee andere schelpen op het strand liggen dan in IJmuiden. Het is heerlijk weer om te fietsen. De grote blokken bij de pier liggen kriskras over elkaar en je kan er zelfs onder lopen, spannend hoor. Jammer dat er heel weinig aangespoeld is. Wel 3 Amerikaanse zwaardschedes met vlees gevonden en enkele kleppen van de platte oester.

Vaste prik dat we wat lekkers nemen bij de koffie in een strandtent, haha. Ondertussen zakt de zon al heel snel achter de horizon.

Gigagrote maan
Donderdag 4 december 2025
Als ik de ovaalronde krab vastpak beweegt hij, oeps, daar had ik niet op gerekend, gelukkig is hij gepantserd en is het zand niet hard.

Helemaal naar het eind van de pier gelopen. Er zit een roodkeelduiker, door de golven zien we hem af en toe. Tien over 4 fietsen we langs de jachthaven, de maan is net tevoorschijn gekomen en is gigagroot.

Strijklicht
Woensdag 3 december 2025
Net voordat ik de pier op ga staan daar mensen een vos te fotograferen. Hij blijft daar rustig zitten, krabt zich eens en kijkt naar de eksters. Wat een geweldige staart heeft deze vos.

Bij de pier zwemt nog een roodkeelduiker. Na de bocht in de pier wil een zeehondje op de blokken klimmen, dat gaat niet erg.

Daarom zwemt hij weer verder.

Bij het begin van de pier zit nog steeds de ijsduiker, nu met een zeedonderpad.

Hij zit super dichtbij en gaat verder met botervisjes vangen. Het is een eerstejaars vogel.

De zon staat al wat lager en dat maakt het golfjespatroon in het zand nog duidelijker.

Bomen Dronkendelweg
Woensdag 26 november 2025
Ik fiets richting Oosterplas als ik zie dat de zon zo mooi op de bomen schijnt op de Dronkendelweg (ik ben echt niet dronken hoor). De foto vind ik heel mystiek geworden.

De ransuilen zitten te slapen en ik heb geen zin om er lang te staan met mijn telelens. Bij de hoek daar liggen veel boomstammen, allemaal met paddenstoelen, waaronder de wollige bundelzwam (als ik het goed heb).

Gister zag ik rode zwammen langs het pad, het zijn vermiljoenzwammen. Vandaag met mijn betere toestel proberen terug te vinden en dat lukt.

Koud hè
Zandstorm
Maandag 17 november 2025
Met 4 dames ga ik op pad voor de maandelijkse wandeling. Gelukkig gaan we voor de wind op het strand naar het zuiden, want pfoe wat waait het.

Er is regen voorspeld, toch treffen we het nog met de zon er bij.

Toch krijgen we een buitje hagel, waarna de zon weer verder zijn best doet.

