Woensdag 11 februari 2026
Audrey had een ander plekje gevonden van de troskalknetjes, wel vlak bij de grijze, waar nu alleen de velletjes nog van hangen. Deze gele zijn ook niet heel vers meer, zo kan je wel zien dat het slijmzwammen zijn.
Zaterdag 7 februari 2026
Ik ga naar de lezing over het boek dat Jelle en Henk gemaakt hebben over Nationaal Park Zuid-Kennemerland. Dit is voor mij de tweede keer en veel nieuws heb ik niet gehoord en het vervelende is dat juist vandaag de bultrug voor de laatste keer bij de pier is gezien.
Het is mooi weer en ik fiets door de duinen terug. Nu zie ik een hele grote gele trilzwam, heel lichtgeel, dus vers.
Er staat een groepje Exmoor-pony’s te grazen en ik denk dat deze ene moet opletten of er gevaar dreigt. Gelukkig hoeven we hier nog geen rekening met wolven te houden.
Vrijdag 30 januari 2026
In Bloemendaal moet ergens een roerdomp zitten, de locatie is onduidelijk en uiteraard ook niet gevonden. Bij de Zeeweg, het Koevlak, de duinen in. Als ik iets oranjes zie moet ik natuurlijk weten wat dat is. Een gele trilzwam is eerst geel en oudere exemplaren worden al donkerder oranje.
Ik kan gelijk de microscoopfunctie op de Olympus uitproberen. Daarbij maakt het toestel meerdere foto’s en voegt die samen tot één foto waarbij dan bijna de hele foto scherp is. Dan zijn korstmossen een ideaal onderwerp, zoals deze witte schotelkorst.
Groot dooiermos kan heel goed tegen luchtvervuiling en is heel algemeen.
Bomen met tegenlicht in de Heerenduinen.
Dinsdag 16 december 2025
Ik ga vandaag terug naar de plek van het troskalknetje, eerst kom ik daarbij bijna lichtgevend korstmos tegen: bosschildmos.
Dit is toch geweldig, zo mooi met die gouden draden is het troskalknetje.
Ik loop opeens tussen een groep Dartmoorpony’s en daarbij loopt de Shetlander. Ze heeft jeuk en staat met haar buik tegen een paaltje te schuren en dat voelt denk ik wel lekker.
Even doorgefietst naar de tankval waar kuifeenden zwemmen.
Geen goede foto, maar wat een grappig gezicht van de kuifeend die opgejaagd wordt door een meerkoet.
Maandag 15 december 2025
Vanmorgen loop ik met 4 andere dames van de KNNV over de pier. We komen tot de bocht, verder gaan we niet, want de golven slaan behoorlijk over de pier. We zien een grote zeehond, een drieteenmeeuw, de ijsduiker (verder weg) en natuurlijk meeuwen. Geen foto’s, daar is het te donker voor.
Na de chocomelk (uiteraard met wat lekkers) gaan Audrey en ik naar de Heerenduinen, want ze had een roze slijmzwam gezien, die we beter willen bekijken. Slijmzwammen vergaan heel snel en we zien hem niet. Bij een houtstapel zitten wel verschillende zwammen, waaronder de scherpe schelpzwam.
Winterhoutzwammen vind ik zo leuk met een soort netvormige onderkant van de hoed, maar is hier niet zo goed te zien.
Dan doet Audrey een geweldige ontdekking van het troskalknetje. Die heb ik altijd al een keer willen zien.
Teruglopend naar onze fietsen zie ik nog een mannetje kleine wintervlinder, dus zeker niet voor niets geweest.
Zaterdag 29 november 2025
In Thijsse’s hof is een lezing over vleermuizen, daarna kan ik even de tuin in. Bij de plantjes die je kan kopen zie ik springstaartjes lopen (Dicrytomina saundersi). Ze zijn klein, maar schattig.
Op de terugweg ga ik door de duinen, dan kan ik nóg een betere foto maken van de gaatjes van de vermiljoenzwam.
Woensdag 26 november 2025
Ik fiets richting Oosterplas als ik zie dat de zon zo mooi op de bomen schijnt op de Dronkendelweg (ik ben echt niet dronken hoor). De foto vind ik heel mystiek geworden.
De ransuilen zitten te slapen en ik heb geen zin om er lang te staan met mijn telelens. Bij de hoek daar liggen veel boomstammen, allemaal met paddenstoelen, waaronder de wollige bundelzwam (als ik het goed heb).
Gister zag ik rode zwammen langs het pad, het zijn vermiljoenzwammen. Vandaag met mijn betere toestel proberen terug te vinden en dat lukt.
Woensdag 5 november 2025
Met Hanneke heb ik afgesproken voor een broodje bij Kraantje Lek. Daarna gaan we naar Koningshof en dat is een gouden greep. Fantastische kleuren met de zon op de bladeren.
Er zitten nog groene bladeren tussen.
Schattige bloemetjes van harig knopkruid.
Veel paddenstoelen zijn mooier van onder dan van boven, zoals de gewone krulzoom.
De bruine kikker is nog niet in winterslaap.
Tonderzwam met gutatiedruppels.
Aha, hulst heeft dus een wit bloemetje.
Bijzonder dat ik de peterseliebraam gelijk herken, dat moet al een tijd geleden zijn dat ik die gezien heb.
We dwalen een beetje rond en weten niet goed welke kant we op moeten, maar wat een verrassing komen we dan opeens tegen. De goudhoed is een van de grootste paddenstoelen.
Niet verwacht dat we daarna ook nog vliegenzwammen hebben gevonden.
Op weg naar huis is nog net een stuk van de supermaan zichtbaar.
Dinsdag 28 oktober 2025
Langs het fietspad in Duin en Kruidberg liggen nog de resten van de bomen na storm Poly, ruim 2 jaar geleden. Nu is het een verzameling van allerlei paddenstoelen, zoals de goudvliesbundelzwammen.
Een hele strook gele korstzwammen.
Roestbruine kogelzwammen, gele hoorntjes, oranje aderzwammen, ruige elfenbankjes en gewone elfenbankjes.
Wolken zijn altijd anders, maar dit vind ik wel heel bijzonder.
Bij de Leidingweg ligt een hoopje mest met franjevlekplaten als ik het goed heb. Het lijken wel parapluutjes.
Daarnaast de gesteelde stuifbal.
Langs de Ezelweg staat een vliegenzwam die je niet gauw over het hoofd ziet.
Vanuit de vogelhut is niets bijzonders te zien, dan maar weer terug. Tegen half 5 begint het al wat te schemeren.
Bij de hoek van de Ezelweg staan Schotse hooglanders in het water. Ze staan te kijken alsof ze moeten ingrijpen bij de jongere meiden.
Want die zijn met elkaar aan het stoeien.
De oudere jaagt ze dan naar huis. Haha.
Verderop nog een boom vol met kramsvogels gezien, alleen werd het al te donker voor een goede foto.
Vrijdag 17 oktober 2025
Het is geen vlinderweer, toch ga ik naar de Vossendel, dit keer voor de paddenstoelen. Bij het voetpad valt me de vraatsporen aan de eikenbladen op, het zijn er wel erg veel, waarschijnlijk van een vouwmot.
Op het weiland moeten veel paddenstoelen staan en ja, de parasolzwammen staan daar al te pronken.
Wat een schattig bloemetje van grasmuur.
Een klein zwammetje dat het groot mosklokje heet.
Gele knotszwammen zijn slierten, dus waar die naam vandaan komt?
Wasplaten zijn de orchideeën onder de paddenstoelen, vanwege de kleur en dat ze bijzonder zijn.
Misschien elfenwasplaten?
Er zijn best veel rode wasplaten, dit zou de scharlakenrode kunnen zijn.
Zo fragiel is de dooiergele mestzwam.
Dat is ook de sneeuwvloksatijnzwam.
Maandag 13 oktober 2025
Een klein stukje de Herenduinen in gefietst en weer terug. Een setje glimmerinktzwammen roept om aandacht.
Tegenover de Herenduinen staat op het grasveld een massa honingzwammen.
Zaterdag 11 oktober 2025
Er wordt hard gewerkt om het maaisel bij elkaar te harken op het zuidelijk deel van het Kennemermeer.
Met een lastpakker wordt het naar een centrale plaats vervoerd.
Toen ik aan kwam zat het roodborstje te zingen en als we klaar zijn zit hij er nog.
Omdat we op tijd klaar zijn gaan Audrey en ik nog verder op onderzoek uit. We zetten onze fietsen bij de ingang en stoppen nog even bij het parkeerhok. Bolle duinslakken leven daar.
Op het strandje van het Kennemermeer staan wat onbekende paddenstoeltjes.
Via de westbaan gaan we richting strand. Op de westbaan staan al jaren asters, maar er worden steeds andere namen aan gegeven.
De storm laatst heeft aardig huisgehouden op het strand met duinafkalving tot gevolg.
Er is een speciaal wat slikachtig gebiedje op het zuidelijke strand waar zeldzame planten groeien. Audrey is hier van de week al geweest en wil het me laten zien. Rode ganzenvoet is niet zeldzaam, toch zie ik het niet vaak.
Zeekraal is wel zeldzaam, dit is de eerste keer dat ik het zie.
Er zijn 2 soorten zeekraal en met details moet te zien zijn welk soort het is, maar daar ben ik nog niet uit.
Jammer dat de zulte al uitgebloeid is.
De duinen hier zijn zo mooi en speciaal met de lucht er boven.
De honingklavervouwmot is zo klein dat ik het 2x aan moet wijzen voordat Audrey het ziet.
Donderdag 9 oktober 2025
Een goed plekje om paddenstoelen te spotten is in Velserbeek. Eentje valt al gelijk op door de helderheid, de goudgele hertenzwam
Hele kleine bolletjes van een myxomyceet.
Zwavelkopjes zie je nu veel.
Watachtige vruchtlichamen van de buisjeszwam (Schizopora spec). Van dichtbij zie je pas de gaatjes.
Een steltmug, de stronktienvlek met een hele ingewikkelde Latijnse naam: Achyrolimonia decemmaculata. De soortnaam is wel makkelijk te verklaren: tien en vlek.
Ach, de hele dikke omgevallen beuk ligt nu bij het vijvertje. De tonderzwammen die hoog in de boom zaten zijn nu laag-bij-de-gronds.
Het onderste deel van de boom was verrot, daarom viel hij om. Ik vind het opvallend dat de rest er nog zo gaaf uit ziet.
Pegomya-vliegen leggen eitjes in paddenstoelen.
Kunstzinnige lijnen in de stam.
Bij het bruggetje kijk ik of de brugspin er zit. Er hangt wel een spin, maar het is de kruisspin.
Herfstblad van de zilveresdoorn.
Het vlinderseizoen is over, dat geldt niet voor de libellen. De houtpantserjuffers zijn nog heel levendig.
De resten van de omgevallen beuk.
Daar dichtbij een beukwortelzwam.
Op een beuk porseleinzwammen.
Zaterdag 27 september 2025
De wingerd bij de Vossendel wordt al roder.77
De prachtvlamhoed heeft zich een beetje verstopt.
Sponzige kaaszwam, maar ik weet niet of deze te eten is.
Bij een kruising van voetpaden komen wat mensen langs die vragen waar we naar kijken. Nou, we kijken naar een hoornaarsnest met hoornaars. Die nesten zijn geweldig om te zien.
Het lijkt wel een boeket die witte bultzwammen.
Vrijdag 19 september 2025
Ik tel de Vossendel in m’n eentje. Vorig jaar stonden er langs secties 1, 2 en 3 veel zwarte elzen, nu nog maar een paar. Jammer want daar zaten vaak rupsen op. Nu zit er nog wel een larfje van een bladwesp (Eriocampa ovata) op.
Er zijn ook kleine schildwantsjes, zoals de haakjesschildwants.
Nog veel kleiner is de bodemnetwants, klein maar fijn.
In het bos kom ik een vreemde schimmel tegen. Misschien is dat witte wel hetzelfde als het (vergroeide?) kogelzwammetje er onder.
Veel galletjes van de satijnen knoopjesgalwesp, ze glimmen tussen de dauwdruppels.
De biefstukzwammen worden alweer groot, het bloed drupt er langs.
Volmaakt spinnenweb glinsterend in de zon.
Zaterdag 6 september 2025
De Vossendel loop ik alleen en er zijn idioot weinig vlinders om te tellen: 4 stuks. Misschien omdat het al paddenstoelentijd is, want daar zie ik wel verschillende soorten van. O.a. de gewone zwavelkop.
Vrijdag 29 augustus 2025
Met Audrey tel ik de vlinders bij de Vossendel, we doen het dit keer heel snel, vandaar maar 5 vlinders. Er zijn al aardig wat paddenstoelen, waaronder biefstukzwammen.
Woensdag 6 augustus 2025
Sectie 19 van de Vossendel is een stukje met veel zand. Daar springen veel blauwvleugelsprinkhanen rond. Dit keer doen ze wat anders dan rondspringen.
Ik had nooit verwacht dat dit het begin zou zijn van een parelamaniet.
De mannetjes van de bloedrode heidelibel zijn herkenbaar door de rode kleur.
Gelukkig zijn we niet op de rups van het groot avondrood gestapt. Audrey zet hem op het springzaad, dat is de waardplant van deze soort.
Maandag 4 augustus 2025
Voordat ik op weg ga naar Koningshof zie ik nog een musje in mijn sering.
En een watersnuffel op de muur.
De bladeren van de kastanje zijn verkleurd, dat kan best komen door de kastanjemineermot.
Door een spiegeltje onder de hoed van de panteramaniet te leggen kunnen we ook de onderkant bekijken.
De satijnen knoopjes van de knoopjesgalwesp zijn te klein om aan een blouse te naaien, maar anders …
Heldergeel is de narcisamaniet.
Iemand geeft mij de valse hanenkam, nu kan ik de onderkant goed bewonderen.
Een knikkergal en ananasgal, maar de ananasgal kan net zo groot worden.
Van gewoon thujamos had ik nog nooit gehoord, Marja weet dat natuurlijk wel.
Net als de paardenhaartaailing, die op dennennaalden kan groeien.
Nog een in het oog springende gal: van de springende helmkruidgalmug.
Dinsdag 29 juli 2025
’s Morgens ga ik een poging wagen om de slangenarend te zien, daarbij kom ik langs een kudde koniks, met een paar paarden weerspiegeld in het water.
Op het weggetje waar de slangenarend eventueel te zien zou kunnen zijn zie ik wel een gekraagde roodstaart, ook een mooie vogel.
’s Middags tel ik vlinders met Audrey bij de Vossendel. Wat hartstikke leuk dat ik daar een rozenblaadje zie op koninginnenkruid.
De rozenmosgalwesp veroorzaakt zo’n gal in rozenplanten.
Bij deze boleet heb ik aan de lamellen gekrabd en als het dan blauwachtig wordt is het de roodsteelboleet.
Nog meer paddenstoeltjes: de gekroesde fopzwammen.
De gevlekte eikencicade is een leukerdje.
Handstand van de bruinrode heidelibel.
Vroege eekhoorntjesbrood die een diepe buiging maakt.
Er zitten wel heel erg veel peulen aan de Robinia.
We fietsen terug naar de Heerenduinen en komen langs glad parelzaad.
Daarop zit een oude bekende, de koolwants, die zag ik vroeger veel vaker, nu bijna niet meer
Dinsdag 3 juni 2025
Net als ik aan kom fietsen bij de Vossendel zie ik een veenmol over het pad lopen.
Heksenmelk als een kunstwerkje van de natuur.
Rups van een dubbelstipvoorjaarsuil is helaas geparasiteerd. Uit die groene bolletjes komen wespjes die de rups van binnenuit hebben opgegeten.
Franjeporiezwam zegt waarneming, maar ik had beter een foto van de onderkant moeten nemen.
Vrijdag 30 mei 2025
Al bij het neerzetten van mijn fiets heb ik al het eerste insect in de smiezen. Het is een bosrandroofvlieg.
Bij de eerste sectie staat gras met een wit stuk. Een halmverstikker is een soort paddenstoel die het gras verstikt.
Terwijl ik het gras fotografeer zie ik een heel mooi klein rupsje van de rietpalpmot.
De dotterbloemen zijn uitgebloeid, daarvoor in de plaats zijn mooie vruchtdozen tevoorschijn gekomen.
Daar in de buurt een vrouwtje kroosvlindertje.
Zo apart die groene kleur van de bladwesp Rhogogaster viridis.
Je kan ze niet eten, maar het zijn wel hondsdrafsnoepjes.
Denk ik een rups van een klein koolwitje gevonden te hebben, is het een rups van een klein geaderd witje. Het verschil is miniem.
Audrey ontdekt moerasmuur, bijna in het water.
We zijn nog maar bij sectie 6, waar ook van alles staat, zoals moeraskers.
En viltganzerik.
Ach, wat zijn de blauwvleugelsprinkhanen nog klein.
De roze kleur van een veldsprinkhaan vind ik allang niet meer bijzonder.
Look-zonder-look wordt opgevreten door rupsen van het groot koolwitje.
Bij sectie 3 zagen we brandnetel-zeggeroest die heel rood was en verderop met die typische kratertjes van een roest.
Een knalrode zwartkopvuurkever.
Zo, die Sint Jacobsvlinder is nog heel vers.
De korrelige taaiplaat is weer terug.
Oei, we staan een winterkoning in de weg, hij laat luid zijn alarmroep horen.
Maandag 21 april 2025
Het is een hele tijd droog geweest en uitgerekend vandaag zou er een flinke bui komen als we bij het Kennemermeer lopen. Gelukkig valt het enorm mee en juist vanwege de regen zien we de spinnenraggen van de rietkruisspinnen en dat zijn er heel veel.
Een spin heeft er een collier van gemaakt met pareltjes.
De zilte zegge staat vol in bloei.
Totaal onverwacht vindt Marja zelfs een duinmorielje.
Woensdag 26 maart 2025
Weer voor controle naar mijn Cremermeerroute, het water staat iets lager, toch nog veel te hoog, zodat ik voorlopig nog geen vlinders kan tellen daar, zelfs al zou ik een waterfiets hebben.
Ik ga even naar het strand daar en zie hele duidelijke konijnensporen.
Weer terug op de strandopgang zie ik hele zwarte judasoren op de vlier.
Daarvandaan een overzicht van al het water in het gebied.
Ik fiets door naar het Vogelmeer. Heerlijk dat daar zo’n hoeveelheid duinviooltjes staat, goed voor de duinparelmoervlinders.
Dinsdag 25 februari 2025
Er zitten nu 2 toppers bij de pier, dat wil ik natuurlijk meemaken. Helaas is het juist bij de pier opeens heel mistig geworden, maar ik laat de kans niet ontglippen. Het is een mannetje en een vrouwtje.
Een paar paarse strandlopers lopen zo dichtbij dat ik van de mist geen last heb.
Omdat er verder geen bijzondere vogels zijn ga ik nog naar het Kennemermeer. De geelbruine plaatjeshoutzwam zit ook op de andere slagboom, maar is verser en is oranje.
