Zeearend

Donderdag 22 november 2018
Met mijn vrij-reizen-kaart trein ik naar Harderwijk. Daar huur ik een OV-fiets om naar natuurgebied Harderbroek te gaan, waar een zeearend (of 2) moet zitten. Na het aquaduct kom ik langs water waar veel kuifeenden zitten.

Enkele krooneenden (met een kuifje ertussen).

Drie vliegende kuifeenden.

Daar sta ik dan, heel dicht bij het gebied waar ik in wil, maar overal verboden-toegang-borden.

Dit water heet Wolderwijd, waar wel 1000 meerkoeten zitten en even verderop nog eens 1000 tafel- en kuifeenden.

Al aardig wat grote zilverreigers gezien. Deze vliegt mee met de grauwe ganzen.

Ik fiets om het gebied heen in de hoop om ergens nog een glimp van de zeearend op te kunnen vangen. Ik ga nog een stukje onder de N305 door, daar nog even gelopen in Hoge Vaartbos, nou ja bos … een stukje van 100 meter, daar houdt het al weer op. Daarom ga ik terug en kom weer door het tunneltje.

Opeens vliegen er honderden kolganzen en grauwe ganzen op. Een hele sliert naar links en een hele sliert naar rechts.

Als ik bijna het hele rondje gemaakt heb kom ik toch nog een ingang tegen. Daar staat een mooie kijkhut en ik zie de zeearend. Hij zit zo ver weg, dat het net zo goed een kip had kunnen zijn. Ik ga naar de andere kijkhut ik dacht dat die dichter bij de zeearend zou zijn. Helaas, het is meer een kunstobject dan een kijkhut. Het bestaat uit strobalen, met 1 klein kijkgaatje waar je alleen riet ziet.

Ik ga terug naar de mooie hoge hut, dan blijf ik daar tot een uur of 4, of dat de zeearend voorbij komt vliegen.

Veel kieviten vliegen op bij de zeearend (zie pijl).

En laat hij nu nog opvliegen ook!!!

Wat een gigabeest met zijn grote snavel.

Ik fiets terug door een mooie nieuwbouwwijk van Harderwijk.

In Amersfoort wacht Nico op me, we zouden daar wat gaan eten, maar alles zit daar vol. We gaan door naar Utrecht. Ik heb daar niet echt lekker gegeten. Bij het station is een lichtshow, stelt ook niet veel voor.

Mannen eider

Woensdag 21 november 2018
De spreeuw komt vandaag nog terug om wat voedsel te vergaren.

Ik ga toch nog een keer proberen of ik de man van de geelgorzen zie. Twee laten zich in iedere geval even zien.

De rode rug is goed te zien, maar daar kom ik niet voor.

Ze zitten ook in de duintjes op het strand en daar staat een hele grote pluk zeeraket.

Ik ga de pier op, waar maar liefst 14 eiders zitten. Gelukkig niet al te ver weg, maar het weer is wel erg grauw. Een vrouwtje, een volwassen man en een onvolwassen man.

De onderkant van de vleugel van het mannetje vind ik net zo mooi als die roze borst en olijfkleurige nek.

Vier volwassen mannen.

Bomen begraafplaats

Zondag 18 november 2018
Mensen van IVN geven een excursie op de begraafplaats Kleverlaan. Ondanks dat de zon schijnt is het wel koud, goed weer voor een bomenexcursie. De plataan zorgt voor een vrolijke en kleurige noot.

Hier staan al heel lang Kaukasische vleugelnootbomen.

Herkenbaar aan de lange aanhangsels.

Eerst wordt gedacht aan de hop, maar het is de Japanse haagbeuk die zulke leuke frutseltjes heeft.

Ik denk dat dit een pavia is, maar ik weet het niet zeker.

Nou ja, een vermomde boom, want hij heeft een witte pruik op.

Het komt niet helemaal uit de verf, want ik wilde die roesjes van de cipres mooi in beeld. In het echt is het dus veel mooier.

De natuur maakt de fraaiste kunstwerken.

Duinen bij strand

Donderdag 8 november 2018
Bij de IJmuiderstraatweg zit een geringde ekster.

Ik kan het niet laten, ik wil zo graag het mannetje geelgors mooi op de foto zetten, want ik vind het zo bijzonder dat er hier een stuk of 12 rondzwerven. Het is geen straf om hier door de duinen te struinen.

Alweer 4 uur geweest, gelukkig komen nog wel geelgorzen op het bekende plekje zitten.

De late zon maakt het wel extra kleurig.

Vooral zo’n plaatje is leuk met wat helm er voor.

Kennemergaarde

Woensdag 7 november 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette ga ik park Kennemergaarde verkennen. Leuk dat we koraalzwammen zien, maar dan ontdekken we er al meer.

Langsteel franjehoeden.

Herfsttinten.

Het park wordt aardig onderhouden, er was heel wat gesnoeid.

In mijn huis zit een jeneverbesspanner, heel misschien heb ik die gisteravond meegenomen van het nachtvlinderen. Of hij is toch hier in de buurt uit de pop gekropen want hij is wel heel erg vers.

Ik zet hem buiten, kan hij daar naar jenever zoeken.

Glanzende houtmieren

Maandag 5 november 2018
Er is weer een excursie van de KNNV en dit keer bij het Koevlak. Marja weet zo veel en wijst ons op groot rimpelmos.

Gele knolamaniet.

Gewimperde aardster.

Er zitten wel heel veel glanzende houtmieren op een boom.

Een paar beter in beeld gebracht.

Glad parelzaad.

Marja zoekt naar sporen van de boommarter en heeft ze gevonden!

We komen langs het Wed.

Heel mooi gebied.

Na een lekkere soep fiets ik over de Zeeweg. In de buurt van de natuurbrug ligt een dode buizerd. Deze natuurbrug heb ik nog niet eerder gezien. Hij is gebouwd als de vleugel van een meeuw.

Bij het Vogelmeer zie ik een zilverreiger naar het zuiden vliegen. Ik waag het er op een kijk bij het Spartelmeer bij de vogelwand en zie hem daar in het water. Hij komt al dichterbij en sluipt langs de blauwe reiger die stoïcijns voor zich uit blijft kijken.

Ik kom langs de volkstuinen in de Herenduinen en daar staat weer zo’n mooie boom met structuren.

Buizerd

Zondag 28 oktober 2018
Eindelijk heb ik een buizerd op de foto die wél goed belicht is aan de onderkant.

Bij het landje van Gruijters zit niet veel, een gedeeltelijk sneeuwwitte kokmeeuw is wel leuk.

Ik fiets door naar de Westhoffplas en steek die te voet door tussen het riet in de hoop baardmannetjes te zien. Hier staat veel witte krodde, die zie ik ergens anders zelden.

Ik ga verder naar de Houtrakpolder waar ik wilde zwanen hoop te zien, ook dat is ijdele hoop. Enkele kramsvogels tussen wat spreeuwen, dat is alles op het weiland.

Thuis zie ik dat de dagpauwoog weer uit de schuur is gekomen, ik denk dat Moppie hem vernield heeft.

Koningshof

Zaterdag 27 oktober 2018
De paddenstoelenexcursie is al begonnen, ik ben nogal laat omdat ik toch eerst in het asiel heb gewerkt, toch wil ik deze excursie niet missen. Gelukkig is Marja zo lief om me op een strategisch punt op te wachten. Ik krijg een dennenkegel waar dennenkegelzwammetjes op zitten.

Kleine oranjegele trechtertjes tussen het mos.

Fraaie gevlekte franjehoed.

Discussie of het nu een tandzwam is of niet.

Gele korstzwam met regendruppels, gelukkig is het de rest van de dag droog gebleven.

Dennenvlamhoed met vlammende kleuren.

Peenrode melkzwam.

Ik ben hier nooit eerder geweest, voor de anderen is de Appelberg heel bekend.

Iemand vraagt aan mij of ik weet welk plantje dit is. Helaas nooit eerder gezien anders wist ik het wel 😉 De bloemetjes zijn zo klein (1 a 2 mm) dat het zomaar kleine tijm kan zijn.

Harm vindt toevallig een okerkleurige vezeltruffel, daar is hij heel blij mee.

Een kleintje: een valse hanenkam.

Een ander zwammetje op een dennenkegel.

Hier is het steeltje zo dun als een haar, daarom heet ie paardenhaartaailing.

Wat een kleuren heeft de duivelsbroodrussula.

De anderen kunnen maar niet op de naam komen tot ik zeg dat het het plooivlieswaaiertje is.

En dan komt Marja aan met een dingetje van 2 mm, ik ben er nog niet achter wat het is.

Elfenbankjes kunnen zoveel kleuren hebben, daarom is de Latijnse soortnaam ook versicolor.

Er is nog een melkzwam met de naam schaapje, daar had ik nog nooit van gehoord, ik heb er ook geen mooie foto van gemaakt.
Hanneke, Henk en ik drinken nog wat bij Kraantje Lek, wat heel gezellig is.
Door de duinen fiets ik terug en verwonder me over de wolken in het zuiden.

De zon zakt al weg achter de wolken, maar de weerschijn is goed te zien.

De wolkenlucht wordt mooier en mooier.

Bij het Vogelmeer wordt het al aardig donker en als ik de duinen uit fiets is het helemaal donker.

Ik weet niet welke vogel ik hoor, op de foto lijkt het een Taigarietgans. Aan de overkant van het Vogelmeer hoor ik de damherten burlen. Wat een prachtige dag.

Elswout

Dinsdag 16 oktober 2018
Gister bij de KNNV-excursie vertelden mensen enthousiast over de paddenstoelen in Elswout bij de excursie van 1 oktober, toen regende het en ben ik niet geweest. Vandaag is het prachtig weer en in m’n eentje heb ik alle tijd om te fotograferen. Op waarneming.nl heb ik al leuke soorten gezien, waardoor ik al vóór de poort begin met de toefige labyrinthzwam.

Labyrintjes aan de onderkant.

Als je een krokus in de herfst ziet is het de herfstkrokus 😉

Met oranje franje.

De pantserjuffers hebben het voorjaar in het hoofd.

Vruchtjes van knopig helmkruid.

En de bloemen ervan.

Ik weet dat in het prieeltje lieveheersbeestjes zitten, dus even kijken. Ja hoor, een heel nest Aziatische lhb’s in de hoek van het plafond.

Er staat maar één Napolitaanse cyclaam.

Dat kan je van de paddenstoelen niet zeggen, zoveel reuzenzwammen als er staan.

Elswout is misschien wel het mooiste park van Nederland.

Met mooie doorkijkjes en watertjes.

Goudvliesbundelzwammen. Sony A68 400mm
Heel weinig parasolzwammen dit jaar, nu heb ik er toch nog twee gevonden, misschien wel de schubbige.

Ik ben er nog niet uit of dit de bleke of de trechter-oesterzwam is.

Dit is de onderkant.

En deze misschien ook?

Vuurzwam?

Een paddenstoelenmug op beginnende porseleinzwammetjes.

Dit zijn de allermooiste: fluweelachtige elfenbankjes.

Een kikkertje denkt dat hij een pad is en springt van de paddenstoel af.

’s Avonds hebben we van de KNNV nog een uilenballenuitpluisavond. De uilenballen komen van een kerkuil. Een kerkuil heeft een actieradius van ten hoogste 1,5 km en een ransuil ongeveer 10 km. Deze skeletjes heb ik er uit gehaald: links een huisspitsmuis en rechts een veldmuis.

Kleine rietgans

Maandag 15 oktober 2018
Bij het begin van de excursie zijn ze aan het speculeren welke gans daar nu zwemt. Ik breng uitkomst want ik heb op waarneming.nl gezien dat een kleine rietgans hier al een tijdje zit.

Frans ziet een paardenbijter hangen en die blijft een tijdje hangen zodat de anderen hem ook kunnen zien.

Een gewone hoornbloem. Uitgebloeid is het net een hoorntje.

Oei, ik loop achteraan en vind een rups van een veelvraat op het pad, waar de anderen dus gelukkig net niet op getrapt hebben.

Een galletje van de kruipwilg wordt opgesneden, nu is het larfje heel goed te zien.

We hebben al 3 zilverreigers over zien vliegen en nu vliegt er weer een over. Sny A68 400mm

Ik laat de aangetaste bloem van het harig wilgenroosje zien, maar we weten nog niet wat het precies is. De bruidssluier bloeit volop.

Na de koffie ga ik met Hanneke naar de pier. De drieteenstrandlopertjes doen een wedstrijdje wie het langst op 1 poot kan staan, verliest er eentje, dan moet die vooraan staan om de wind op te vangen 😉

Bij de jachthaven weet ik Engels gras te staan en dat laat ik aan Hanneke zien.

Icarusblauwtje

Zondag 13 oktober 2018
Het loopt tegen het einde van het plantenseizoen, daarom ga ik bij het Kennemermeer kijken of er nog iets te beleven valt voor morgen. Het is echt zoeken naar insecten, zo weinig zijn er dit jaar. En ik ben echt niet blind, zoals deze blinde bij (die ook niet blind is, maar hij heeft haren op zijn ogen). Hij zit op bezemkruiskruid.

Er vliegen nog een paar Icarusblauwtjes.

Op zoek naar insecten valt een bloem van het harig wilgenroosje op. Daar zit denk ik een schimmel op.

Geveerde witvleugeluil

Vrijdag 5 oktober 2018
Na het badminton fiets ik nog naar het Kennemermeer. Ik tref het wel, want op het parkeerhok zitten twee geveerde witvleugeluilen.

De tweede zit net om het hoekje in de schaduw en die fotografeer ik met flits.

Ik ga op zoek naar insecten, maar na goed zoeken heb ik alleen wat muggen en vliegen gezien. Het is echt treurig met de insecten. Een cotoneaster is geen wilde plant, misschien hier gekomen door vogels die de zaden uitgepoept hebben.

Ook op de melkdistel zit geen insect.

Een ouder zilvermeeuw vliegt over met 2 jongen schreeuwend er achteraan.

Koffiebroodjes en tijgerbollen

Donderdag 4 oktober 2018
Met Hanneke ga ik gezellig op pad naar de AWD. We gaan naar ingang De Zilk en dat vind ik te ver om op de fiets te doen en ik mag lekker meerijden in de auto. Al gauw zien we in de AWD een mannetje damhert, hij is rustig aan het grazen. We hebben ook geen herten horen burlen, misschien te vroeg in het jaar of te laat op de dag?

Dat lijkt me ook gezellig, met een gezelschap zo in de duinen rondrijden.

Op mest zijn ook paddenstoeltjes te vinden.

Het lijken net koffiebroodjes, deze dennenvoetzwammen. We zijn helemaal verrukt van deze kleurige zwammen.

Een oranje slijmzwam.

We hebben zelf brood meegenomen, anders hadden we een hap moeten nemen uit deze tijgerbollen.

Jammer dat ik bijna geen namen weet van paddenstoelen, dit is ook een leuk exemplaar.

De zadelzwam ken ik wel, maar als je de jonge exemplaren zonder die grote zou zien, dan zou het nog een probleem zijn om op de naam te komen.

Paddenstoelen.

Er zijn hier veel stronken van dennenbomen waar paddenstoelen op groeien en dit zouden dennenzwavelkopjes kunnen zijn.

Hele grote paddenstoelen.

In de AWD (Amsterdamse Waterleiding Duinen) mag je overal struinen. Soms is het wat dichtbegroeid, maar meestal leent het landschap zich daar ook wel voor.

Zomaar een paar plantjes rood guichelheil.

Er staan wel honderden bleekgele droogbloemen op een droog veldje.

Doornappels staan juist op plekken waar de grond omgewoeld is geweest.

En dan komen we alweer bij het Oosterkanaal en zijn dicht bij de uitgang.

We nemen nog een lekkere pannenkoek bij de Ruygenhoek tot besluit.

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Grote gaap

Dinsdag 25 september 2018
De blauwe reiger staat een beetje te dommelen op de steiger van de jachthaven en moet dan even gapen.

Als het vrouwtje wilde eend zich uit schudt zie je de mooie kleuren goed.

Zonnig weer met dreigende wolken.

Aalscholver naast de pier.

Ik ga naar het Kennemermeer op zoek naar insecten, alleen een muurwesp op de witte honingklaver.

Op de fiets langs de Heerenduinweg zie ik een bedeguargal, dus even van dichtbij bekijken. Er zit een krabspin op.

In die bedeguargal zitten dus larfjes van wespjes en daar komt een ander sluipwespje op af: de Torymus bedeguaris, die legt haar eitjes op of in die larfjes.

Zandambrosia

Maandag 17 september 2018
Bij de wandeling door het gebied van het Kennemermeer bekijken we de peultjes van de moerasrolklaver.

De rozetbladeren van de oorsilene, zou daar de naam van komen, het lijkt op oortjes.

Deze oorsilene staat nog vol in bloei.

Er komt iemand met een plantje met de vraag welke dat is. Bij de anderen is het niet bekend, ik weet het wel. Het is zandambrosia. We gaan op zoek naar meerdere exemplaren, maar kunnen ze niet meer vinden.
Dit zou zomaar zomerbitterling kunnen zijn.

Net voordat ik mijn fiets pad staan er nog een paar zwartwordende wasplaten voor mijn voeten.

Na de koffie fiets ik over het fietspad langs het Kennemermeer en daar staat het volop van de zandambrosia.

Van dichtbij ziet het er zo uit.

Ook de asperge heeft hele mooie bloempjes.

Een akkerhommel profiteert nog van het bloeiende slangenkruid.

’s Avonds is er een mooie zonsondergang met op de voorgrond meerkoetjes die het water in sjezen.

Stabrechtse heide

Zondag 16 september 2018
Met de trein ga ik naar Geldrop om van daaruit naar de Stabrechtse hei te wandelen. Toppunt van ironie: een valse Christusdoorn voor de H. Brigidakerk.

Ik loop langs de Rul, een smal riviertje. Onderweg kom ik een plant tegen die ik zo niet herken. Het is radijs.

Er vliegen hier nog zwaluwen, bij ons zijn ze al vertrokken. De hei ziet er hier ook niet zo rooskleurig uit.

Mooie veulens staan hier in de wei.

Ik moet toch weer even de peen dichterbij bekijken. Er zit een kameleon krabspin in die een vliegje te pakken heeft.

Ach wat liggen die kalveren daar lief.

Ik heb het laarzenpad gelopen, waar niet veel aan was. Nu sta ik bij het informatiebord waar ergens een paddenstoelaanwijzing moet staan, maar die is niet te vinden.

Ik ga naar links, het is vrij druk met wandelaars. Franse veldwespen vliegen hier.

Aan het eind van het pad bij een kruising denk ik dat ik toch verkeerd ben gelopen en ga weer terug naar het infobord. Daar ga ik de hei op in de hoop dat het wat kleurig is, maar ik denk het niet. De blauwe lucht geeft de meeste kleur.

Verder is er niet veel aan en zelfs teleurstellend als ik bij een plek kom waar normaal een vennetje was, die is helemaal verdroogd.

Jammer dat de wandeling nu over zo’n klein stuk heide gaat. Het is nog druk met fietsers en wandelaars ook. Ik kom weer op hetzelfde pad terecht waar ik verkeerd was gelopen, dus nu voor de 3e keer dit stuk. Nu ontdek ik wel vliegende mieren, een heel nest.

In de trein naar huis zie ik in de buurt van Den Bosch heteluchtballonnen.

Kustmelde

Maandag 10 september 2018
Omdat ik er gister niet uit kwam welke plant het nu was dat Sieneke op geel cichorei vond lijken ga ik vandaag opnieuw kijken naar de planten langs het voetpad van de jachthaven. Ik kom uit op gewoon biggenkruid.

Een bleke vlekwortelmot zit op bijvoet.

Deze knopjes van bijvoet zijn nog heel vers. Uitgebloeid lijken ze heel erg op duinaveruit, alleen het blad is heel anders.

Daar staat ook melde en dat is wel een heel erg moeilijk soort, ik kom hierbij vanwege de bultjes op de knopjes op kustmelde.

Ik ga nog even kijken op het strand of ik betere foto’s kan maken van de bontbekpleviertjes, die staan er niet beter op, maar de achtergrond vind ik wel mooi.

Tapuit

Zondag 9 september 2018
Sieneke die ik ken van de KNNV loopt vandaag mee met de strandwacht. Gelukkig ligt er wel het een en ander, zoals de duidelijk getekende kompaskwal.

Verder veel apenhaar op het strand en deze schoen is er helemaal door overwoekerd. Op het apenhaar zitten veel strandvliegen en zo te zien komen er nog veel meer bij binnenkort.

Je kan zien dat het een werkschoen is geweest, de verf zit er nog op. Bovendien een Nieuwzeelandse pok.

Voor het eerst vinden we gedoornde sepia’s en meteen maar 3 tegelijk.

Met Sieneke ga ik na afloop nog de pier op. Op het strand zitten maar liefst een stuk of 35 bontbekpleviertjes die gezelschap gehouden worden door bonte strandlopers.

Voordat we verder de pier op gaan maak ik eerst een foto van de heldere lucht.

En aan het eind van de pier, deze met de weerspiegeling van de zon op het water.

Behalve een kanoet zijn er niet veel vogels op de pier.

We lopen over het voetpad langs de jachthaven terug. Een tapuit vliegt voor ons uit. Hij blijft even staan voor de foto en vliegt dan weer verder. Dat kan ik niet zeggen van de tapuit die ik vanmorgen vond langs het voetpad langs de Kanaaldijk.

We kijken naar de planten omdat hier zoveel bijzonders staat. Kamille is een van de gewone soorten.

Sneue kneu

Dinsdag 4 september 2018
Na het avondeten fiets ik langs de jachthaven, wie weet kom ik het wezeltje nog tegen. Helaas wel een sneue kneu. Die ziet er slecht uit en dat komt waarschijnlijk omdat zijn snavel vergroeid is.

Ik fiets voor niks helemaal naar het eind van de pier. Terug bij het begin van de pier maak ik een foto van de ondergaande zon.

Daar zwemmen twee zwanen, waarvan er een geringd is.

Stadsreus

Vrijdag 31 augustus 2018
Meissie Moppie.

Ik ga naar het Kennemermeer er zal toch wel wat te insecteren zijn? Ik zal vooral de heelblaadjes goed inspecteren. Ja hoor, een donker miniwespje met legboor. Thuis zie ik dat ze mooi groen is.

Een stadsreus in de vrije natuur.

Een limonadewesp heeft een dambordvlieg te pakken.

Een purperen stipspanner, een klein vlindertje.

Peen met 2 mieren.

Bij het water vliegen enkele paardenbijters.

Ik vraag me steeds af welke vogeltjes steeds in het gras zitten en piepend wegvliegen als ik er aan kom. Logisch dat dat graspiepers zijn.

De doodshoofdzweefvlieg fotografeer ik meestal op de rug omdat die tekening zo duidelijk is. Zo van voren zijn ze hartstikke leuk, vooral met dat uitstekende tongetje.

Zweefvliegen

Dinsdag 28 augustus 2018
Veel woeste sluipvliegen op het eerste stukje van de Vossendel.

Stom dat ik de helmkruidbladwesp niet gelijk herken.

Ik had nog foto’s willen maken van die prachtige oranjerode hertenzwammen, dat doe ik nu ook, alleen zien ze er niet meer zo florissant uit.

Er staan paddenstoelen die ik er nogal goor uit vind zien. Als ik ze goed bekijk zie ik dat er een schimmel op zit, dat ziet er uit als hele fijne stuifsneeuw, dus dichtbij wel mooi.

Een of andere boleet.

Ik volg een vliegende vliegende speld tot hij gaat zitten op een bloem van een braam, dan kan ik een foto maken.

Ik dacht dat ik nog steeds de vliegende speld achtervolg, tot ik zie dat het een andere zweefvlieg is: een van de platvoetjes.

Eerst bedelt een jong kraai bij een van zijn ouders, dan gaat hij zelf maar wat lekkers zoeken op het weiland van de Vossendel.

Bij het Cremermeer kijk ik nog eens heel goed of ik de kolibrievlinders zie bij de bloemetjes van de boksdoorn, helaas niet gezien.

Het paddenstoelenseizoen is al goed op gang gekomen. Hier staan plooirokjes.

Gewone bandspanners vliegen hier genoeg, maar op de foto krijgen is een tweede.

Op het open stuk staat een damhert, hij heeft mij niet in de gaten en ik kan mijn lens op hem richten tot hij opkijkt.

Op het fietspad stop ik voor een rups van de wilgenhoutrupsvlinder. Toevallig staat Dick Groenendijk er bij en hij zegt dat ik hem natuurlijk veilig over zet, dus ik pak de rups op, voelt best eng aan, als een soort rubber. Hij is ook heel groot.

Thuis zit er nog een zweefvlieg op mij te wachten: de menuetzweefvlieg, herkenbaar aan de dikke dijen.

Station Sloterdijk

Zondag 26 augustus 2018
Ik ga een bakkie doen bij Thijs en ga met de trein. Daarvoor moet ik wel geduld hebben op Sloterdijk, de trein heeft 20 minuten vertraging. Met een fototoestel in mijn hand vermaak ik me wel.

Zo ontdek ik ook straatliefdesgras op het perron.

Mooi stuk Nederland, dicht bij Purmerend.

Oranjerode hertenzwammen

Maandag 20 augustus 2018
Mijn ogen mankeren niets, een hele kleine rups van een kleine beer ontdek ik zomaar op een blaadje van watermunt, terwijl we met de groep van de KNNV bij het Kennemermeer wandelen.

Er wordt getwijfeld aan de naam melkkruid die ik gaf aan dit plantje. Nu Marja een plantje met vruchtjes vindt weten we het zeker dat het melkkruid is.

De bloemetjes van wolfspoot zijn onmiskenbaar.

En dan kom je zomaar zo’n gekke uitgebloeide bloem van de rietorchis tegen.

Ik kan wel zeggen dat mijn ogen superscherp zijn, want zelfs dit allerkleinste springspinnetje zie ik op een blaadje en als ik hem wil fotograferen springt hij op mijn hand. Ter plekke weet ik al dat het een blinkertje is, maar daar zijn ook weer soorten in.

Na het koffiedrinken ga ik het strand op om naar vogels te kijken. De kleine snelle drieteenstrandlopertjes rennen weer heen en weer bij elke golfslag.

Altijd leuk om een kanoet te zien.

Dan komt er een kleinere bij hem lopen en ik denk eerst dat het een jonge kanoet is, maar het is een bonte strandloper.

Toch lopen ze een heel eindje samen op alsof ze bij elkaar horen.

Blauwe lucht en een wolkenband boven land.

Vanaf de pier kijk je op het badritueel van de steenloper …

… en de bonte strandloper zingt daarbij het hoogste lied.

Ik heb nog tijd om naar de Vossendel te gaan om vlinders te tellen. Weinig dagvlinders, maar op het weiland zie ik wel wat weegbreemotten.

Tot mijn verrassing staan er in een holle boomstronk prachtige oranjerode hertenzwammen. Ze zijn nogal bijzonder, dus ik tref het. Ik moet wel flitsen, want erg licht is het hier niet.

Waterdiertjes van het Kennemermeer

Dinsdag 14 augustus 2018
De KNNV heeft een excursie met waterdiertjes in het Kennemermeer. Met netjes worden beestjes uit het water geschept en in bakken gedaan. Er zijn al gauw heel wat brakwateraasgarnaaltjes verzameld.

Ik wil eentje goed fotograferen in een dekseltje, maar die springt op mijn duim. Is gelijk goed de grootte te zien, zo klein zijn ze.

Wel een toepasselijke naam: de tijgervlokreeft.

De ovale poelslak lijkt wel goudachtig van kleur. Het beest van de gewone schijfhoren is donkerrood.

Dik en Wim zijn ook wat verder het water in gegaan.

Het traktorwieltje is wel heel klein, daarnaast de gewone schijfhoren en het Jenkins’ waterhorentje.

Dit lijkt wel een kunstwerk van de aasgarnaaltjes.

Brakwatersteurgarnaal.

De topper van vandaag: een koker van een kokerjuffer die Jenkin’s waterhorentjes op het kokertje heeft geplakt. Er zit ook een draaikolk schijfhoren op.

Dit is een levende draaikolk schijfhoren.

De moeraspoelslak fotografeer ik, maar dan wil ik ook het mondje fotograferen, ik wil hem omkeren, maar dat wil niet erg en dan waait hij uit mijn hand. Wim had hem gevonden en hij zegt dat er maar ééntje in het meer zat 😉

Verder waren er nog platworden met de prachtige naam: lugubere glijer.
Op de terugweg kijken we nog naar het bloemetje van de waternavel.

Er staat weer water in het poeltje en iemand ziet een heel klein rugstreeppadje, met moeite kan ik hem terugvinden. Het is wel gelukt.