Springspinnetjes

Woensdag 10 april 2019
Bij het Vogelmeer ga ik kijken of de zomertalingen er nog zitten, of anders de geoorde futen. Op het houtwerk bij de vogelhut zie ik 2 springspinnetjes.

Ik denk de schorszebraspin.

Ik loop het hele meer rond in de hoop de geoorde futen te zien, dat zit er niet in. Een sluipvlieg (Gonia ornata) heeft wel een hele brede snoet. Die zitten altijd in de buurt van viooltjes.

Dus nu eens een foto van de andere kant van het Vogelmeer.

Een bij steekt zijn lange tong in het hart van een viooltje.

Heggenmussen zingen altijd hetzelfde riedeltje.

Korstmossenexcursie

Zondag 7 april 2019
Zelfs een kwartier te vroeg voor de excursie op Elswout, dus kan ik rustig even alvast wat foto’s maken, bv. van de sneeuwroem.

Een veldje met kievitsbloemen.

Op het gebouw bij de poort zitten heel wat korstmossen, de een nog mooier dan de ander als je ze vergroot bekijkt. Kalkschotelkorst.

Kastanjebruine schotelkorst.

Kleine stukjes UV-mos.

Nog meer kievitsbloemen bij het grote gebouw. Er staan ook witte tussen.

Op een boom zit gewoon schriftmos.

Speldenkussentje.

Sinasappelkorst op steen.

Gewone stippelkorst. Als je heel goed kijkt zie je stipjes op het korstmos.

Witte schotelkorst.

Na de excursie ga ik nog even mijn vlinderroute voor de deur lopen, het is nu eindelijk mooi weer. Op het oude stationnetje zit een dovenetelwants.

Kijk die mus nou eens mooi zitten tussen de bloemetjes van de sleedoorn.

Zomertalingen

Maandag 1 april 2019
Een groep van maar liefst 14 KNNV-ers staan te trappelen om in Elswout de natuur te bekijken.
De bloemen van de stengelloze sleutelbloem staan er heel fris bij.

Ik vind 2 dode muizen en iemand zegt dat muizen spontaan een hartaanval kunnen krijgen. Ik zeg: “En dan zijn er natuurlijk net weer geen muizen-AED’s in de buurt.”

We horen een kleine bonte specht roffelen en zien zelfs 2 raven vliegen die achterna gezeten worden door buizerds. Twee boomklevers zitten in de buurt van een nest.

Het is zo’n mooi landgoed met die fraaie moshellingen.

Ik was al doorgelopen tot iemand zegt dat er een hele groep kikkers in het water zit, dus ga ik een stukje terug. Inderdaad, het krioelt van de kikkers en er ligt al heel veel kikkerdril.

Dotterbloemen.

Iemand zegt dat ze de bomen al dichter bij het huis kleiner hebben gemaakt, dit is om het perspectief te versterken, zodat het landgoed nog groter lijkt.

Na afloop gaan we koffie drinken en op weg daar naar toe komen we langs een veld blauwe anemonen.

Door de duinen fiets ik terug. Duinviooltjes zijn goed voor de parelmoervlinders.

Op het Vogelmeer laat mevrouw slobeend zich mooi zien.

Dicht bij het hout bij de vogelhut sta ik een tijd te kijken naar insecten. Er zit een muurwesp (Ancistrocerus spec).

Vanuit de vogelhut fotografeer ik een man kuifeend. Het lijkt wel alsof hij pareltjes op zijn kop heeft. En het zwart van zijn verenkleed is niet gewoon zwart.

Een micronachtvlindertje komt net aanvliegen, anders zou ik hem niet gezien hebben. Ik denk dat het een grootvlekmospalpmotje is.

Ik wil doorfietsen als 2 vrouwen me wijzen op 3 zomertalingen in het Vogelmeer.

Helaas gaan ze achter het struikgewas zwemmen, dan ga ik maar de zangvogeltjes in de gaten houden, zoals de putter.

En eindelijk de kneu ook een beetje fatsoenlijk op de foto.

De vinken hebben in het voorjaar uitbundige kleuren.

Ik heb wel geluk dat de zomertalingen weer tevoorschijn komen. Twee mannetjes en een vrouwtje.

Kleurige spreeuw

Zondag 31 maart 2019
Op weg naar het Kennemermeer kom ik een groenling tegen die niet gelijk de benen neemt.

Bij de Kromhoutstraat loopt een zilvermeeuw steeds heen en weer zijn eigen spiegelbeeld te bewonderen. De meeste tijd kijkt hij er naar alsof hij er niks van snapt.

Bij het Kennemermeer staan de wilgen volop in bloei.

De vrouwelijke katjes zijn heel poezelig.

Ik buk om de schrijvertjes te fotograferen, daarbij het ik er geen erg in dat mijn telefoon uit mijn jaszak valt, ’s avonds zoek ik me wezenloos er naar.

Het zijn net lampjes die wilgenkatjes.

Wat een kleuren hebben die spreeuwen.

Haarlemmerhout

Donderdag 21 maart 2019
Er is een excursie in de Haarlemmerhout. Er is veel animo van de KNNV-ers. Hier staan ook zoveel verschillende planten. We beginnen met een kers, maar die is nog lang niet eetbaar.

De vingerhelmbloemen bloeien nu volop.

Nu pas kom ik tot de ontdekking dat ze met de Puschkinia de buishyacint bedoelen.

Een paar plantjes van het muskuskruid bloeit, maar ik kijk naar de roest die er op zit. Het is een schimmel die op veel planten zit, maar wel vaak een eigen naam heeft die bij de plant hoort. Het muskuskruid heeft geen eigen naam, dus het is niet muskuskruidroest.

De elfjes kunnen misschien niet op tegen de schoonheid van deze elfenbankjes.

De prachtframboos kom ik vaker tegen.

We drinken heel gezellig wat met elkaar, daarna gaan een paar door naar de overkant, waar ik dus ook bij ben.
Kantwerk van de vliegenden.

Een komkommerspin met een tomatenkleur op de olijfwilg.

Knallend rode bessen van de aucuba.

En dan zijn de bloemetjes ook nog zo geinig.

De kleur en de vorm van de bloemetjes van de ribes, het is een pracht.

Nog nooit gehoord van een sneeuwklokjesboom en die vruchten zijn ook bizar.

We vergelijken de bloemen van groot hoefblad. De vrouwelijke hebben rechtopstaande witte ‘haren’ en de mannelijke bloem ziet er zo uit:

Hier had ik nooit de vleugelnootboom aan herkend.

Er bloeien al zoveel pinksterbloemen.

Hanneke en ik fietsen met Marja mee om bij haar koffie te gaan drinken en dan ontdekt Hanneke nog een zomerklokje langs de weg ook! Verbazingwekkend, want Marja had die niet eerder gezien terwijl zij er toch veel vaker langs komt.

Drieteenstrandlopertjes

Maandag 5 maart 2019
Vorig jaar waren alle zeewolfsmelkplanten bij de fietsenstalling bij het strand weggehaald. Het is een vrij zeldzame plant, dus ik vond het niet leuk. Nu staan er toch weer heel wat.

Wel een sterke plant dus en heel apart.

Het is hoog water en het water is nog hoger geweest want er staan veel plassen vlak voor de duinen.

Soms vind je zomaar een heleboel zeeboontjes bij elkaar.

Ach gossie die pootjes, zo schattig van de drieteenstrandlopertjes. De geringde zit er nog steeds tussen.

Ze moeten zich staande proberen te houden in de wind, want zo’n beestje weegt natuurlijk bijna niks.

Ik blijf op 1 plek staan en er komt er een al dichterbij.

En zelfs heel dichtbij.

Baltsende kieviten

Woensdag 27 februari 2019
Ik hoorde dat het ijsvogeltje weer in Schoonenberg is gesignaleerd, daarom ga ik daar kijken. Een heel veld met krokussen, wat een heerlijk gezicht.

Een aardhommel profiteert van de nectar en zo hoort het ook in het voorjaar.

De schildpadden zijn ook weer uit hun winterslaap en hebben de zon opgezocht.

Geen ijsvogel, maar een waterhoentje, die mogen er ook zijn hoor.

Ik fiets naar het Vogelmeer, waar aan de noordkant veel zangvogeltjes heen en weer vliegen. Heel blij ben ik met een keep.

Als ik mijn fiets neer zet om naar de vogelhut te gaan zijn er net 2 kieviten aan het baltsen.

Kievit heet in het Engels lapwing, het is inderdaad een hele lap die vleugel, haha.

Haar eierstokken rammelen, maar in zijn sambaballen zit weinig muziek, hij vliegt weg.

Vrouwtjes tafeleend, oftewel tafeldames, dichtbij vanuit de vogelkijkhut.

En nog meer zangvogeltjes: een heggenmus aan het zingen, een paar koolmeesjes en enkele puttertjes.

Lampenkatjes

Zaterdag 23 februari 2019
Voor de verandering wandel ik een stukje in de Herenduinen. Hier en daar hoor ik een koolmees en alleen nog het gebrom van vliegtuigen, verder is het wel heel erg stil. De wilgenkatjes glimmen zo in het zonlicht dat het wel lampenkatjes lijken.

Wilgenkatjes

Dinsdag 19 februari 2019
Gister zagen we tijdens de excursie hele kleine sporen en ik denk dat ze van een wezeltje waren. Nieuwsgierig als ik ben ga ik weer kijken of ik betere foto’s kan maken van de sporen, helaas heeft het gisteravond geregend en zijn de sporen bijna niet meer te zien.
Toevallig kom ik wel bandgroei in de duindoorn tegen. Dat kan veroorzaakt zijn door een bacterie of door beschadiging.

Wat zijn de haartjes van de wilgenkatjes sneeuwwit.

Krokussen

Vrijdag 15 februari 2019
De bergeenden hebben vanwege het mooie weer al aardig de lente in hun kop op het landje van Gruijters.

Het is ook net lente met die krokussen. Deze staan in Schoonenberg.

Bomen in de winter

Zondag 10 februari 2019
Er is veel belangstelling voor de excursie met Dirk voor het herkennen van bomen in de winter in het Schoterbos. Ook hier zitten de halsbandparkieten.

Gekke vruchtjes heeft de olijfwilg.

De veelbloemige roos is te herkennen aan de vele, kleine vruchtjes.

Eindejaarsplantenjacht

Zaterdag 29 december 2018
Je zou het niet verwachten, maar er bloeien toch nog heel wat planten en dat gaan we onderzoeken in de Waarderpolder. Verrassend is de bloeiende kromhals. Maar de ossentong staat echt mooi in bloei.

Jammer dat het miezert, maar de wind is vervelender om foto’s te maken. We kijken naar de haartjes van de ooievaarsbek, die staan haaks op de steel en nu denken we dat het zachte ooievaarsbek is. De juiste naam is echter kleine ooievaarsbek.

Mosjes die staan te glimmen, hoe mooi kan dat zijn.

Hortus Verlicht

Donderdag 27 december 2018
Met Hanneke ga ik een avondje op stap in Amsterdam en pakken nog een paar kunstwerken van Amsterdam Lightfestival mee.

Mooie verlichting in de Hortus, vooral in de kas met die hele hoge planten.

Zeearend

Donderdag 22 november 2018
Met mijn vrij-reizen-kaart trein ik naar Harderwijk. Daar huur ik een OV-fiets om naar natuurgebied Harderbroek te gaan, waar een zeearend (of 2) moet zitten. Na het aquaduct kom ik langs water waar veel kuifeenden zitten.

Enkele krooneenden (met een kuifje ertussen).

Drie vliegende kuifeenden.

Daar sta ik dan, heel dicht bij het gebied waar ik in wil, maar overal verboden-toegang-borden.

Dit water heet Wolderwijd, waar wel 1000 meerkoeten zitten en even verderop nog eens 1000 tafel- en kuifeenden.

Al aardig wat grote zilverreigers gezien. Deze vliegt mee met de grauwe ganzen.

Ik fiets om het gebied heen in de hoop om ergens nog een glimp van de zeearend op te kunnen vangen. Ik ga nog een stukje onder de N305 door, daar nog even gelopen in Hoge Vaartbos, nou ja bos … een stukje van 100 meter, daar houdt het al weer op. Daarom ga ik terug en kom weer door het tunneltje.

Opeens vliegen er honderden kolganzen en grauwe ganzen op. Een hele sliert naar links en een hele sliert naar rechts.

Als ik bijna het hele rondje gemaakt heb kom ik toch nog een ingang tegen. Daar staat een mooie kijkhut en ik zie de zeearend. Hij zit zo ver weg, dat het net zo goed een kip had kunnen zijn. Ik ga naar de andere kijkhut ik dacht dat die dichter bij de zeearend zou zijn. Helaas, het is meer een kunstobject dan een kijkhut. Het bestaat uit strobalen, met 1 klein kijkgaatje waar je alleen riet ziet.

Ik ga terug naar de mooie hoge hut, dan blijf ik daar tot een uur of 4, of dat de zeearend voorbij komt vliegen.

Veel kieviten vliegen op bij de zeearend (zie pijl).

En laat hij nu nog opvliegen ook!!!

Wat een gigabeest met zijn grote snavel.

Ik fiets terug door een mooie nieuwbouwwijk van Harderwijk.

In Amersfoort wacht Nico op me, we zouden daar wat gaan eten, maar alles zit daar vol. We gaan door naar Utrecht. Ik heb daar niet echt lekker gegeten. Bij het station is een lichtshow, stelt ook niet veel voor.

Mannen eider

Woensdag 21 november 2018
De spreeuw komt vandaag nog terug om wat voedsel te vergaren.

Ik ga toch nog een keer proberen of ik de man van de geelgorzen zie. Twee laten zich in iedere geval even zien.

De rode rug is goed te zien, maar daar kom ik niet voor.

Ze zitten ook in de duintjes op het strand en daar staat een hele grote pluk zeeraket.

Ik ga de pier op, waar maar liefst 14 eiders zitten. Gelukkig niet al te ver weg, maar het weer is wel erg grauw. Een vrouwtje, een volwassen man en een onvolwassen man.

De onderkant van de vleugel van het mannetje vind ik net zo mooi als die roze borst en olijfkleurige nek.

Vier volwassen mannen.

Bomen begraafplaats

Zondag 18 november 2018
Mensen van IVN geven een excursie op de begraafplaats Kleverlaan. Ondanks dat de zon schijnt is het wel koud, goed weer voor een bomenexcursie. De plataan zorgt voor een vrolijke en kleurige noot.

Hier staan al heel lang Kaukasische vleugelnootbomen.

Herkenbaar aan de lange aanhangsels.

Eerst wordt gedacht aan de hop, maar het is de Japanse haagbeuk die zulke leuke frutseltjes heeft.

Ik denk dat dit een pavia is, maar ik weet het niet zeker.

Nou ja, een vermomde boom, want hij heeft een witte pruik op.

Het komt niet helemaal uit de verf, want ik wilde die roesjes van de cipres mooi in beeld. In het echt is het dus veel mooier.

De natuur maakt de fraaiste kunstwerken.

Duinen bij strand

Donderdag 8 november 2018
Bij de IJmuiderstraatweg zit een geringde ekster.

Ik kan het niet laten, ik wil zo graag het mannetje geelgors mooi op de foto zetten, want ik vind het zo bijzonder dat er hier een stuk of 12 rondzwerven. Het is geen straf om hier door de duinen te struinen.

Alweer 4 uur geweest, gelukkig komen nog wel geelgorzen op het bekende plekje zitten.

De late zon maakt het wel extra kleurig.

Vooral zo’n plaatje is leuk met wat helm er voor.

Kennemergaarde

Woensdag 7 november 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette ga ik park Kennemergaarde verkennen. Leuk dat we koraalzwammen zien, maar dan ontdekken we er al meer.

Langsteel franjehoeden.

Herfsttinten.

Het park wordt aardig onderhouden, er was heel wat gesnoeid.

In mijn huis zit een jeneverbesspanner, heel misschien heb ik die gisteravond meegenomen van het nachtvlinderen. Of hij is toch hier in de buurt uit de pop gekropen want hij is wel heel erg vers.

Ik zet hem buiten, kan hij daar naar jenever zoeken.

Glanzende houtmieren

Maandag 5 november 2018
Er is weer een excursie van de KNNV en dit keer bij het Koevlak. Marja weet zo veel en wijst ons op groot rimpelmos.

Gele knolamaniet.

Gewimperde aardster.

Er zitten wel heel veel glanzende houtmieren op een boom.

Een paar beter in beeld gebracht.

Glad parelzaad.

Marja zoekt naar sporen van de boommarter en heeft ze gevonden!

We komen langs het Wed.

Heel mooi gebied.

Na een lekkere soep fiets ik over de Zeeweg. In de buurt van de natuurbrug ligt een dode buizerd. Deze natuurbrug heb ik nog niet eerder gezien. Hij is gebouwd als de vleugel van een meeuw.

Bij het Vogelmeer zie ik een zilverreiger naar het zuiden vliegen. Ik waag het er op een kijk bij het Spartelmeer bij de vogelwand en zie hem daar in het water. Hij komt al dichterbij en sluipt langs de blauwe reiger die stoïcijns voor zich uit blijft kijken.

Ik kom langs de volkstuinen in de Herenduinen en daar staat weer zo’n mooie boom met structuren.

Buizerd

Zondag 28 oktober 2018
Eindelijk heb ik een buizerd op de foto die wél goed belicht is aan de onderkant.

Bij het landje van Gruijters zit niet veel, een gedeeltelijk sneeuwwitte kokmeeuw is wel leuk.

Ik fiets door naar de Westhoffplas en steek die te voet door tussen het riet in de hoop baardmannetjes te zien. Hier staat veel witte krodde, die zie ik ergens anders zelden.

Ik ga verder naar de Houtrakpolder waar ik wilde zwanen hoop te zien, ook dat is ijdele hoop. Enkele kramsvogels tussen wat spreeuwen, dat is alles op het weiland.

Thuis zie ik dat de dagpauwoog weer uit de schuur is gekomen, ik denk dat Moppie hem vernield heeft.

Koningshof

Zaterdag 27 oktober 2018
De paddenstoelenexcursie is al begonnen, ik ben nogal laat omdat ik toch eerst in het asiel heb gewerkt, toch wil ik deze excursie niet missen. Gelukkig is Marja zo lief om me op een strategisch punt op te wachten. Ik krijg een dennenkegel waar dennenkegelzwammetjes op zitten.

Kleine oranjegele trechtertjes tussen het mos.

Fraaie gevlekte franjehoed.

Discussie of het nu een tandzwam is of niet.

Gele korstzwam met regendruppels, gelukkig is het de rest van de dag droog gebleven.

Dennenvlamhoed met vlammende kleuren.

Peenrode melkzwam.

Ik ben hier nooit eerder geweest, voor de anderen is de Appelberg heel bekend.

Iemand vraagt aan mij of ik weet welk plantje dit is. Helaas nooit eerder gezien anders wist ik het wel 😉 De bloemetjes zijn zo klein (1 a 2 mm) dat het zomaar kleine tijm kan zijn.

Harm vindt toevallig een okerkleurige vezeltruffel, daar is hij heel blij mee.

Een kleintje: een valse hanenkam.

Een ander zwammetje op een dennenkegel.

Hier is het steeltje zo dun als een haar, daarom heet ie paardenhaartaailing.

Wat een kleuren heeft de duivelsbroodrussula.

De anderen kunnen maar niet op de naam komen tot ik zeg dat het het plooivlieswaaiertje is.

En dan komt Marja aan met een dingetje van 2 mm, ik ben er nog niet achter wat het is.

Elfenbankjes kunnen zoveel kleuren hebben, daarom is de Latijnse soortnaam ook versicolor.

Er is nog een melkzwam met de naam schaapje, daar had ik nog nooit van gehoord, ik heb er ook geen mooie foto van gemaakt.
Hanneke, Henk en ik drinken nog wat bij Kraantje Lek, wat heel gezellig is.
Door de duinen fiets ik terug en verwonder me over de wolken in het zuiden.

De zon zakt al weg achter de wolken, maar de weerschijn is goed te zien.

De wolkenlucht wordt mooier en mooier.

Bij het Vogelmeer wordt het al aardig donker en als ik de duinen uit fiets is het helemaal donker.

Ik weet niet welke vogel ik hoor, op de foto lijkt het een Taigarietgans. Aan de overkant van het Vogelmeer hoor ik de damherten burlen. Wat een prachtige dag.

Elswout

Dinsdag 16 oktober 2018
Gister bij de KNNV-excursie vertelden mensen enthousiast over de paddenstoelen in Elswout bij de excursie van 1 oktober, toen regende het en ben ik niet geweest. Vandaag is het prachtig weer en in m’n eentje heb ik alle tijd om te fotograferen. Op waarneming.nl heb ik al leuke soorten gezien, waardoor ik al vóór de poort begin met de toefige labyrinthzwam.

Labyrintjes aan de onderkant.

Als je een krokus in de herfst ziet is het de herfstkrokus 😉

Met oranje franje.

De pantserjuffers hebben het voorjaar in het hoofd.

Vruchtjes van knopig helmkruid.

En de bloemen ervan.

Ik weet dat in het prieeltje lieveheersbeestjes zitten, dus even kijken. Ja hoor, een heel nest Aziatische lhb’s in de hoek van het plafond.

Er staat maar één Napolitaanse cyclaam.

Dat kan je van de paddenstoelen niet zeggen, zoveel reuzenzwammen als er staan.

Elswout is misschien wel het mooiste park van Nederland.

Met mooie doorkijkjes en watertjes.

Goudvliesbundelzwammen. Sony A68 400mm
Heel weinig parasolzwammen dit jaar, nu heb ik er toch nog twee gevonden, misschien wel de schubbige.

Ik ben er nog niet uit of dit de bleke of de trechter-oesterzwam is.

Dit is de onderkant.

En deze misschien ook?

Vuurzwam?

Een paddenstoelenmug op beginnende porseleinzwammetjes.

Dit zijn de allermooiste: fluweelachtige elfenbankjes.

Een kikkertje denkt dat hij een pad is en springt van de paddenstoel af.

’s Avonds hebben we van de KNNV nog een uilenballenuitpluisavond. De uilenballen komen van een kerkuil. Een kerkuil heeft een actieradius van ten hoogste 1,5 km en een ransuil ongeveer 10 km. Deze skeletjes heb ik er uit gehaald: links een huisspitsmuis en rechts een veldmuis.

Kleine rietgans

Maandag 15 oktober 2018
Bij het begin van de excursie zijn ze aan het speculeren welke gans daar nu zwemt. Ik breng uitkomst want ik heb op waarneming.nl gezien dat een kleine rietgans hier al een tijdje zit.

Frans ziet een paardenbijter hangen en die blijft een tijdje hangen zodat de anderen hem ook kunnen zien.

Een gewone hoornbloem. Uitgebloeid is het net een hoorntje.

Oei, ik loop achteraan en vind een rups van een veelvraat op het pad, waar de anderen dus gelukkig net niet op getrapt hebben.

Een galletje van de kruipwilg wordt opgesneden, nu is het larfje heel goed te zien.

We hebben al 3 zilverreigers over zien vliegen en nu vliegt er weer een over. Sny A68 400mm

Ik laat de aangetaste bloem van het harig wilgenroosje zien, maar we weten nog niet wat het precies is. De bruidssluier bloeit volop.

Na de koffie ga ik met Hanneke naar de pier. De drieteenstrandlopertjes doen een wedstrijdje wie het langst op 1 poot kan staan, verliest er eentje, dan moet die vooraan staan om de wind op te vangen 😉

Bij de jachthaven weet ik Engels gras te staan en dat laat ik aan Hanneke zien.