Pyjamawantsen

Donderdag 6 augustus 2020
’s Nachts zit er een taxusspikkelspanner in huis.

Ik tel de vlinders op de oude spoorlijn en kom daarbij 2 pyjamawantsen tegen op peen.

Op de heenweg tel ik 57 dagvlinders en op de terugweg maar 32. Een bruin blauwtje op weegbree.

’s Avonds nog naar de tuin van Beeckestijn gegaan, daar heeft een koninginnenpage een eitje gelegd op venkel, maar die heb ik natuurlijk niet kunnen vinden.

Zwervende pantserjuffer

Woensdag 5 augustus 2020
Bij het tellen van de Vossendel zien Joke en ik tellen wel 60 vlinders, verder niet iets bijzonders. Dan door naar de Cremermeerroute. Daar zie ik bij de strandopgang een zwervende pantserjuffer, toch leuk, want zeldzaam.

Langs de Koningsweg vliegen de meeste vlinder, alleen hoef ik daar niet te tellen. Wel mooi zo’n citroenvlinder op munt.

Sallandse heuvelrug

Dinsdag 4 augustus 2020
Nieuwe poging om de Sallandse heuvelrug te bereiken. De treinreis loopt heel voorspoedig langs de Oostvaardersplassen, waar wel heel erg veel koniks lopen.

Het huren van de fiets gaat nu goed en even later ben ik in het gebied. Na het bosachtige deel kom ik op de hei en daar wandel ik een tijdje. Vind ik zomaar gouden eitjes. Die zullen wel van de smalle randwants zijn, die zie ik hier veel op de sporkenhoutboom.

Zijn er twee smalle randwantsen nogal private dingen aan het doen komt er eentje bovenop, die wil ook meedoen.

De heide staat in bloei.

Het is inderdaad nogal heuvelachtig.

Nog meer eitjes, nu van een veelvraat, de rupsjes zijn er al uit, dus heeft de veelvraat van een spin het nakijken.

Normaal zijn de takjes van de struikhei groen, hier zijn ze rood.

Het is de roodborst aan te zien dat er kleintjes zijn.

Vorige keer bij Raalte zag ik al roeken in een weiland, hier zijn ze ook, heel herkenbaar aan de snavel.

Ik heb de Sallandse heuvelrug allang achter me gelaten en ben bij de Regge aan het fietsen.

Even het viaduct op de foto zetten met de OV-fiets, dan weet ik later misschien nog waar ik geweest ben.

Ik fiets een eind langs de Regge en op een terras De Wijngaardbaan neem ik koffie en appelgebak. Dan kan ik er weer tegen. Bij de Midden-Regge is een trapje naar het water, daar kan ik op het vlondertje staan zodat mijn voeten in sandalen nat worden, heerlijk.

Ook hier kom ik weer op een punt waar ik al geweest ben. Daar heb ik op de heenweg een weidebeekjuffer gespot, maar nu zit hij even beter voor de foto.

Het lukt me om weer in Nijverdal uit te komen en daar neem ik een heerlijke salade op een terras.

Ik sluit de dag af met een mooie zonsondergang vanuit de trein.

Hermelijn

Maandag 3 augustus 2020
Ik zou met de excursie mee vanmorgen, maar er is heel veel regen voorspeld en ik ga niet. Toch jammer want er is niets gevallen. Ik zit achter de computer thuis en hoorde iets tikken tegen het raam. Als ik omkijk zie ik tot mijn stomme verbazing een hermelijn (donkere staart). Gauw naar boven gerend met camera en een stukje appel op het plaatsje gegooid. Even later kwam hij kijken en kon ik foto’s nemen.

Hij/zij had me in de gaten.

Later zag ik hem nog een keer over het plaatsje lopen.
Ik geniet van bovenaf wel van mijn hibiscus.

Al een paar weken zit er een ekster in de buurt en die komt ook regelmatig bij ons buurten.

Grote bloedbij

Zondag 2 augustus 2020
Nog een keer ga ik een poging wagen om Betonie te vinden langs de Heerenduinweg, dan geef ik het op. De bijvoetgalmug doet het wel erg goed in de bijvoet.

Ik ben aan het vergelijken geweest met de gele composieten, die met die witte haartjes is de kleine leeuwentand.

Toch weer naar het plekje met de blauwe zeedistel. Zou het vrouwtje duinvilla nu eitjes aan het leggen zijn?

Een woest sluipvlieg.

Mooi, een harkwesp en een grote bloedbij op de blauwe zeedistel.

Bij Zorgvrij

Vrijdag 31 juli 2020
Met de groene meisjes ga ik planten determineren in de buurt van Zorgvrij. We zijn verrukt van de bloeiende grasjes zoals glanshaver.

Ik zie een stadsreus, de grootste zweefvlieg.

Eindelijk, de eerste kleine vos dit jaar. Samen met een citroenvlinder op koninginnekruid.

Wat kunnen varkens toch een gelukzalige uitdrukking hebben.

Het begint aardig warm te worden en de koeien zoeken de koelte op in de sloot bij het Vondelkwartier.

Hier ga ik even door met grasachtige planten zoals pitrus.

Alleen al aan het web kan je de tijgerspin herkennen, maar het vrouwtje is ook overduidelijk.

En dan zie ik een kuifeend met kleintjes, wat superleuk.

Als moeder kuifeend duikt, dan is het plop plop plop plop en de kleintjes zijn ook onder.

Maar ja, als je dan weer boven komt, waar is moeder dan gebleven?

’s Avonds naar het strand voor zeevonk, de kans is wel groot, wat jammer dat het er niet is. Nog een tijd door het water gelopen, lekkere temperatuur.

Het is volle maan, weerspiegeld in het water is dat dan wel weer leuk.

Telling

Donderdag 30 juli 2020
De 2 mannen van de vrienden van het Kennemerstrand hebben het gebied rond het Kennemermeer al geteld op honing- en groenknolorchissen. Alleen het natte gedeelte gaan we vandaag met meerdere personen doen en dan alleen 8 afgezette stukken. Maarten en ik nemen 2 voor onze rekening, maar hoe goed we ook zoeken, we zien niets. In de andere 6 vakken zijn er ook maar 48 geteld. Dat is behoorlijk teleurstellend dus. De honingorchis heeft het wel heel goed gedaan dit jaar, maar de groenknol is het aantal gehalveerd. Maarten laat me nog wel de bonte paardenstaart zien, die is heel zeldzaam.

Misschien zie ik vandaag wel heivlinders op het stukje langs het Kennemermeer, want die wordt ook heel zeldzaam. Niet gezien. In de peen zit een nestje nimfen van de groene schildwants, ze zijn net uit de eitjes gekropen.

Nog Betonie gezocht langs de Heerenduinweg, ik kan het niet vinden. Late ogentroost staat hier wel.

Vuurwants

Dinsdag 28 juli 2020
Sieneke liet me vorige week een foto van een plantje zien dat Betonie blijkt te zijn en dat staat langs de Heerenduinweg. Dat is een hele lange weg en dat wordt zoeken, zoeken, zoeken. Ik denk kleine tijm gevonden te hebben, dat blijkt dan ook nog grote tijm te zijn, dus helaas niet zeldzaam.

Dat scherm van de peen is een pracht verstopplaats voor insecten zoals de struiksprinkhaan.

Het fietspad langs het Kennemermeer eindigt in het zuiden bij het strand, lekker om ook even het strand op te gaan, waar de strandhuisjes keurig op rij staan.

Onvoorspelbaar hoe het strand er uit ziet. In het midden van die leuke bultjes en daarachter weer helemaal glad.

Op weg naar huis stop ik bij zeepkruid, misschien zit het 24-stippelig lieveheersbeestje er in. Tot mijn verbazing zie ik wel een vuurwants, die is dus behoorlijk noordwaarts aan het trekken.

Kustbehangersbij

Zondag 26 juli 2020
Ik wil zo graag dat de heivlinder nog bij het Kennemermeer zit, dus ga ik weer kijken bij de blauwe zeedistels. Geen heivlinder gezien! Een nimf van een miersikkelwants zit op de kleine leeuwentand.

Een gewone grashalmdansvlieg met wel hele gekke poten en bovendien een prooi met groene oogjes.

Uitgebloeide peen.

Hoe mooi kan dat zijn.

De kustbehangersbij op een blauwe zeedistel en onderaan op het blad een heel klein haantje, het grassteilkopje.

Grote behaarde pantserwants heet dit kleine beestje.

Nog een poging wagen bij het Kennemermeer voor de baardmannetjes, maar dat is denk ik een verloren strijd. De boerenzwaluwtjes doen nog hun best.

Behalve één, die is neergestreken op het zand en komt voorlopig niet meer in de lucht, zoooo moe.

Eerst zie ik een kwikstaartje op de oever en dan komt er een oeverloper vanuit het riet tevoorschijn.

Op de Lange Nieuwstraat zijn plantjes geplant die op Betonie lijken daarom trek ik er 1 uit om te vergelijken. Laat daar nou net een eitje van een gaasvlieg op zitten, zie ook onderin de foto!

Russen

Vrijdag 24 juli 2020
Toch eens kijken welke russen het nu zijn die ik gister meegenomen heb. De tengere rus lijkt mij wel duidelijk.

De zilte rus is voor 95% zeker.

Scherpe fijnstraal

Donderdag 23 juli 2020
Met Sieneke en Hanneke heb ik vanmiddag afgesproken bij het Kennemermeer. Nu ga ik eens serieus op zoek naar scherp fijnstraal en ik vind maar 2 planten. De ene is al uitgebloeid en er staat er nog een in bloei.

Overal in het gebied staan vleugeltjesbloemen, paars en roze, maar ze zijn er ook in het wit.

Zoveel kattenstaarten als er dit jaar staan, mooi combinatie met de ratelaars.

In het voorjaar zo prachtig in bloei en nu met donkere vruchten, de zeegroene zegge.

Wat hebben we een gezellige middag gehad met z’n drietjes, heerlijk.

Harkwespen

Woensdag 22 juli 2020
Geen gekke score bij het vlinders tellen langs de oude spoorlijn. Het weer werkt ook wel mee, weinig wind.

De laatste tijd zie ik vrij veel harkwespen, maar zo’n grote als die rechtse heb ik nog nooit gezien, ik schat een centimeter of 4!

Volgens de wetenschap moet het niet uitmaken de grootte van een mannetje of vrouwtje, maar deze lijkt echt wel indruk te willen maken.

Op het open veldje zie ik een wesp met een nimf sprinkhaan slepen, zij heeft haar best gedaan zeg!

Op helmkruid zit een helmkruidbladwesp.

Nogal wat atalanta’s dit jaar.

Zo jammer dat ik bij de Cremermeerroute maar 2 bruine zandoogjes en 2 hooibeestjes tel. Zeegroene zegge is een van de zegges die ik direct herken aan de patroontjes op de vruchten.

De vruchten zijn eerst groen.

Duinvilla

Maandag 20 juli 2020
De mensen die met de excursie mee gaan bij het Kennemermeer kunnen volop genieten. Een vrouwtje citroenvlinder op kattenstaart.

Ik denk een hottentottavilla te zien, in de duinen is het echter de duinvilla, deze ziet er inderdaad iets anders uit.

Een paar plantjes maar van het blauw glidkruid.

We gaan nog even langs de hokjespeul, dit jaar erg klein gebleven, bloeit nu wel.

Roestbeelden

Zondag 19 juli 2020
Nico zegt dat er nog meer beelden staan langs de Westpoortweg. Lekker weer om te fietsen, dus waarom niet ook die andere beelden te gaan bekijken. Die kop van die apin vind ik geweldig. Echt een uitdrukking van: Kom niet aan mijn kind.

De andere beelden staan wel verder dan de beschilderde olietank.

De stier is niet gauw over het hoofd te zien.

Wat een kunstwerk.

Levensecht.

Hoe krijgt hij het voor elkaar, die Patrick Visser.

De kangoeroe verderop staat niet zo gunstig. Veel lantaarnpalen en verkeersborden zitten een mooie foto in de weg. Zo leuk ook dat kleintje in de buidel.

Allerlei materialen, zoals kettingen en schijven zijn gebruikt.

De berm is ook mooi ingezaaid met beemdkroon.

En lavatera.

Weidebeekjuffer

Vrijdag 17 juli 2020
Ik wil vandaag fietsen over de Sallandse heuvelrug en sta op het station Driehuis te wachten op de trein. Tussen de tegels zijn heel veel zandhoopjes gegraven door pluimvoetbijen. Ze maken een holletje door het zand achteruit uit het holletje te schuiven.

In de trein moeten we een mondkapje dragen i.v.m. het corona-virus. Mijn bril beslaat daardoor wel.

Ik wil een fiets huren in Nijverdal, maar de automaat werkt niet en het telefoonnummer dat er bij staat werkt niet, dat schiet niet op. Ik ga een station terug naar Raalte en huur daar een OV-fiets. Ik wil nog proberen om de Sallandse heuvelrug te bereiken. Na een tijdje fietsen kom ik bij de Veldkampsbrug.

Verderop stap ik af bij een berm vol met ingezaaide bloeiende planten. Ik ben gek op korenbloemen en dan zie ik ook nog roze staan!

Een blinde bij op zonnehoed.

Nog verder bij een beek zitten hele bleke juffertjes, dat zijn de breedscheenjuffers.

Dan is er misschien ook wel een weidebeekjuffer in de buurt en ja hoor, toevallig zie ik één exemplaar. Eerst een beetje onopvallende in het verlengde van een blad, maar even later kan ik hem toch mooi van opzij fotograferen.

Bij een plattegrond langs de kant van de weg kijk ik welke kant ik het beste op kan fietsen, want de Veldkampsbrug ben ik nog een keer tegengekomen. Misschien wijst het vloeivleklieveheersbeestje mij de weg.

Nou, dat heeft niet geholpen, ik kom voor de derde keer langs die brug, ondanks dat ik andere wegen heb gekozen. Hier dichtbij in de buurt staat een mooie plant die ik al eerder ben tegengekomen, het is een malva-soort.

Een mannetje zweefvlieg (menuet?) hangt stil in de lucht, er komt een vrouwtje aan die op het grijskruid gaat zitten en baf … hij springt er gelijk bovenop.

Een Franse veldwesp zie ik in Noord Holland nooit, hier zit er een op de radijs.

Zo’n parmantig palomino-veulen.

Ik gebruik mijn mobieltje nu om te kijken of ik wel de goede kant op ga naar het station, dan moet ik gewoon het kanaal volgen. Voor de gein steek ik wel over met een trekpontje, heb ik dat ook eens meegemaakt en die leuke OV-fiets ook.

Slaapbijtjes

Dinsdag 14 juli 2020
Het zou slecht weer zijn vandaag, maar het valt erg mee, ’s avonds schijnt de zon zelfs en ik wil richting pier fietsen. Totdat ik bij de jachthaven kom en me bedenk, want daar staan zoveel bijzondere planten. Helaas zijn er plannen om dit mooie veldje te gaan bebouwen.

Er staat o.a. nachtsilene.

En muurpeper.

Meer bijzonder is de strandbiet.

Ook zeldzaam de zeekool.

Zeevenkel.

Teunisbloem gaat maar 1 nacht open en valt dan in de loop van de volgende dag al weer af.

De pluimvoetbijtjes zijn al in rust gegaan.

Er is geen regen voorspeld toch ziet het er dreigend uit als ik op de pier sta.

Op de terugweg schijnt een vals zonnetje op de strandhuisjes van het kleine strand.

Beeld apin met jong

Zondag 12 juli 2020
Weer weinig interessante insecten bij het Vondelkwartier. Ze blijven ook niet erg zitten, behalve deze kustsprinkhaan.

In de sloot er naast heeft een visdiefje een visje te pakken.

Richting Amsterdam fiets ik langs een tarweveld dat een wijds uitzicht biedt.

Nico liet mij foto’s zien van een beeld van een apin, daarom ga ik naar de Westpoortweg en na een tijdje zie ik het beeld en loop er omheen.

Wat een uitdrukking, geweldig.

Prachtig gemaakt van allerlei verroeste spullen.

Bij de Velser tunnel stap ik af omdat ik mooie rode bloemen zie. Daar dichtbij zit een groot koolwitje op een distel.

En die rozerode bloemen zijn van sperziebonen, gek dat die hier staan.

Dagpauwogen

Zaterdag 11 juli 2020
Ik laat Ziegel kennis maken met de pracht van het Kennemermeergebied. Het verbaast hem dat er zoveel zeldzame planten hier staan. De peen is wel een hele algemene plant, maar er zit toevallig wel een bruidsmot op.

Ik denk dat er miljoenen kleine rode weekschildkevers op dit moment in Nederland zijn. Deze zitten op engelwortel.

We zien 2 dagpauwogen achter elkaar aan vliegen, gelukkig zitten ze een momentje stil en kan ik ze met de telelens fotograferen.

Ziegel had in ieder geval een leuke en leerzame middag.

Zuidelijke keizerlibel

Vrijdag 10 juli 2020
Ik dacht dat het geen vlinderweer zou worden ’s morgens omdat het regende, maar ’s middags breekt de zon door en wordt het heerlijk weer, dus hup op de fiets naar de Vossendel. Ik kijk nu wel uit met die rode halsbandwantsen en laat hem op het duinkruiskruid zitten.

Tegelijk valt mijn oog op een mini-vliegje, hij glimt me tegemoet.

Een nimf van een zuringrandwants, een stadium eerder dan die van vorige week.

Ik weet dat vliegen wel eens bellen blazen, maar dat een bijtje dat ook doet, dat wist ik niet.

De mooiste bijvlieg: een hommelbijvlieg.

Na de klapper van vorige week met de grote vos heb ik nu de primeur voor mezelf van de zuidelijke keizerlibel, dat maakt het vlinders tellen wel erg leuk.

Keizersmantel vliegen nu volop.

Wat een mooie veldsprinkhaan.

De onderkant van de keizerlibel heeft niet echte parelmoervlekken.

De roodpootroofvlieg vliegt eerst op mijn jas, daarna landt hij op de boom.

Gehakkelde aurelia eindelijk weer eens op sectie 13.

Oei, die kleuren van het koevinkje!

Dit zouden bleke borstelkurkzwammen kunnen zijn.

Rode halsbandwants

Zondag 28 juni 2020
Ik loop mee met de excursie in Middenduin. We treffen het weer met het weer. We komen voor de libellen en vlinders, maar de kleine insecten zijn net zo leuk. Zoals deze nimf van de zuringrandwants.

Iemand wil een foto maken van de rode halsbandwants als hij op mijn vinger zit. Ik wist niet dat ze steken konden, maar dat deed hij op dat moment wel, dus de dader is bekend, hihi.

Een lantaarntje heeft een prooi te pakken.

Ik probeer een sintjansvlinder van alle kanten te fotograferen en zo belandt hij op mijn hand.

Ik zet hem terug op het gras en zie dat er een blauwe gloed over zijn lijf zit.

We komen een plant tegen waarvan Marie José gelukkig de naam weet, het is penningkruid.

Na de excursie fiets ik nog het Duinpieperpad af op zoek naar wisenten die zich niet laten zien. Dan terug langs het Vogelmeer.

Daar zie ik een stelletje geoorde futen.

Oeps, zelfs te dichtbij bij de vogelhut.

Zeevonk

Donderdag 25 juni 2020
Vandaag helemaal warm. Bij de Vossendel veel bruine zandoogjes en kleine geaderde witjes gezien. Ook keizersmantels. Op de laatste sectie zit nog een terrasjeskommazweefvlieg op groot heksenkruid.

Nog grotere kans op zeevonk vanwege de warmte en ik weet nu waar ik wezen moet. Heel lastig om goede foto’s te maken omdat het zo donker is, maar wat is dit magisch! Ik plons door het water dat oplicht en de golfjes die uitwaaieren op het zand zijn ook verlicht.

Villa hottentotta

Woensdag 24 juni 2020
Bij mijn vlinderroute op de spoorlijn tel ik vandaag de bloeiende planten, daar staat o.a. slangenkruid. Ze zeggen dat de bloemen verkleuren als een insect de bloem bezocht heeft, maar of dat zo duidelijk te zien is weet ik niet, dan zou ik eens een bepaalde plant in de gaten moeten houden.

Ik kijk op de kompasslaplanten of er al rupsjes van de kompassla-uil op zitten, die niet, wel een klein boksnuitkevertje, Bruchela rufipes als ik het goed heb.

Grappig dat ik de Villa hottentotta nu op mijn vlinderroute ook zie, het zijn er zelfs 3.

’s Middags in het asiel zit er een grote sluipwesp op het raam binnen.

Omdat het warm weer was vandaag is er kans op zeevonk, dus waag ik nog een poging om het te zien en het wordt al behoorlijk donker als ik op het strand ben. Wow, ik heb het wel gezien, geen goede foto’s kunnen maken omdat het toch te donker was.

Fuutjes

Dinsdag 23 juni 2020
Het graslandje bij de Vondelweg is al 2 weken geleden gemaaid, maar het is groeizaam weer en de grassen staan alweer aardig hoog. Toch komen er zo goed als geen insecten omhoog als ik er doorheen loop, zoals vroeger het geval was. Een gewone driehoekszweefvlieg zit op het kweekgras.

En dat kweekgras bloeit, dus dat moet je even dichterbij bekijken, echt de moeite waard.

Na een half uur nog zo weinig insecten gezien, misschien brengen deze kleine bijvliegen daar verandering in door veel nageslacht?

Hier kan je duidelijk het verschil zien van mannetje en vrouwtje. Mannetjes hebben de ogen tegen elkaar aan, waar bij de vrouwtjes veel meer ruimte zit.

Vlak voordat ik wegga toch nog een prachtwapenvlieg genoteerd.

Ik wil bij de weg naar Spaarndam kijken of de futen al kleintjes hebben, wat een geluk dat ik ze al op de Mooie Nel zie zitten en nog wel vlak bij ook.

Wat zijn ze toch leuk.

Bij het landje van Gruijters denk ik een bosruiter te zien, dat blijkt een witgatje te zijn.

In ieder geval heeft één kluutje het tot nu toe overleefd.

Parkeenden (soepeenden) kunnen ook mooi zijn.

In Spaarnwoude kom ik eerst jonge boerenzwaluwen tegen en zomaar op het fietspad een jonge blauwborst die niet erg schuw is. Hij is druk bezig insectjes uit het gras te pikken.

RIP zwartkop

Donderdag 18 juni 2020
In het duingebied kan je tientallen wijngaardslakken tegenkomen. Dat mensen zo’n beest in hun mond stoppen is toch onbegrijpelijk! Yak.

Na de Vossendelvlindertelling ga ik door naar hotel Duin en Kruidberg. Twee jaar geleden zaten hier sierlijke witsnuitlibellen, het zou leuk zijn als die nog eens terugkomen. Of zouden ze opgevreten zijn door de ruisvoorns?

Ik wil zo graag een smaragdlibel op de foto zetten die hier steeds amper 1 seconde stil hangt. Gelukkig wil een vroege glazenmaker wel even op één plek hangen.

Prachtig die zwanenbloemen en als extraatje een zweefvliegje.

Normaal ga ik nooit langs deze weg en juist nu moet ik een dode vogel op de weg aantreffen. Nog wel een vrouwtje zwartkop. Te veel aso’s, te veel domme mensen, te veel auto’s.

Julikever

Dinsdag 16 juni 2020
Ze zijn niet zeldzaam, toch vind je een julikever zelden. Nu zie ik er een liggen op sectie 6 van de Cremermeerroute. Hij ligt worstelend op zijn rug en ik zet hem op zijn pootjes, maar dat helpt niet lang.

Nog niet helemaal tevreden over de foto van de groenling, maar de kleuren komen beter uit dan alle andere foto’s.

Veel grasmotjes de laatste tijd, er zijn er ook verschillende, waaronder dus deze streepjesgrasmot.

Net uitgeslopen juffer, daar valt echt geen chocola van te maken, hihi. Het larvehuidje zit aan de achterkant van de stengel.

Een fitis of tjiftjaf zit een hele tijd met zijn/haar bek vol te roepen, de kindertjes zijn denk ik al vertrokken.

Papa blauwborst in zijn broedgebied.

En daar hebben we zijn kind even verderop.

Oei, het is de vraag of ik droog thuis kom. Gelukt!!