Geen extreem laag water

Maandag 25 maart 2019
Om de strandvondsten met gister te vergelijken gaan we vandaag weer met het vooruitzicht van heel laag water schelpen zoeken. Het rare is dat het lage water nu veel hoger ligt dan gister. Gister konden we nog ver voorbij het hek lopen en vandaag staat het zelfs nog hoger dan het hek. Er staat wel veel wind, maar die komt uit het noorden.

Er is veel parafine aangespoeld.

Bij de strandraces gister hebben ze een zanddijk gemaakt en ik wil via die dijk naar de boulevard, maar ik zak een halve meter weg in het waterige zand. Voordat ik helemaal weg zak loop ik hard door.

Paardenanemoon

Zondag 24 maart 2019
Het is heel laag water, we kunnen al een heel eindje richting Engeland lopen 😉 Bij de pier vindt Frank een gewone zeepissebed. Wat een leukerdje.

Het verbaast Frank dat er een losse paardenanemoon op het strand ligt en hij leeft ook nog.

Verder nog een levende grote tepelhoren.

Dit is een eipakket van de grote tepelhoren. We vragen ons af of zij die maakt om de schelp heen, het is net een kraag.

Nog meer levende beesten: de Amerikaanse zwaardschedes steken boven het zand uit en als je er dan tegen tikt trekt hij zich schoksgewijs terug in het zand.

Er zijn onwijs veel bollen eipakket van de wulk aangespoeld. In sommige zitten nog kleine wulkjes.

Flamingo’s

Dinsdag 19 maart 2019
Een hele onderneming met de fiets naar het station, dan met de trein, metro en bus, maar ik heb het er voor over om eens de flamingo’s te zien. Daarvoor ga ik naar Grevelingen. Vanaf Nieuwe-Tonge loop ik het laatste stuk. Ik kom langs molen d’Oranjeboom.

Langs het water van Grevelingen is plaats genoeg voor windmolens.

Ook hier honderden brandganzen.

En dichterbij lopen ze parmantig te paraderen.

In de verte zie ik al het roze van de flamingo’s en ik heb bijna de neiging om er naar toe te hollen. Dat is niet nodig want ze blijven daar nog wel even zitten vandaag. Ze zijn goed te zien.

Dat verwacht je toch niet in Nederland.

Nou moet ik natuurlijk niet verwachten dat ze vlak voor mijn neus zitten, toch ben ik heel blij met mijn foto’s.

Op het IJmuidense strand zijn we al blij met een paar takjes Japans bessenwier, hier ligt het lagendik op het strandje. Ik zie dat het hier in het water groeit.

Op deze foto kan je zien waarom ze zo’n gekke snavel hebben. Ze filteren het water met de bovenkant van de snavel.

Ik volg een tureluur die over het water aan komt vliegen en dan gaat hij daar een beetje herrie staan maken.

Ik tel hier 7 flamingo’s. Vorige week zaten er 50, de meeste zijn dus al vertrokken naar Duitsland waar ze broeden.

En de brandganzen blijven maar over vliegen.

De flamingo’s hebben exotische kleuren.

Ik ga naar de andere kant van het haventje kijken of daar nog wat zit, dan zie ik opeens 3 flamingo’s daar vandaag over vliegen, die gaan naar de andere 7 toe. Wat een gelukkie, alleen jammer dat ik ze net niet op de foto kon krijgen vlak voordat ze landen, want toen zag ik de kleuren heel goed in hun gespreide vleugels.

Ja hoor, daar heb je ze weer, de brandganzen.

Ik loop weer terug naar de plek waar de flamingo’s goed te zien zijn. Ze zitten wat verder weg met wat meer tegenlicht. Leuk is dat ze nu in een klein laagje water staan zodat de poten goed te zien zijn en ze hun nek lang moeten maken. Op de achtergrond lepelaars, meeuwen, een middelste zaagbek, links in het water een meerkoet en rechts een kokmeeuw.

Op het voetpad liggen meerdere muiltjes, die zullen wel door de vogels daar gedropt zijn.

Wat een ruimte hier.

Noorse hartschelp

Maandag 18 maart 2019
Af en toe lopen er ganzen of eenden in het natte gebied van het Kennemermeer. Vandaag lopen er 4 grauwe ganzen.

Na de excursie bij het Kennemermeer drinken we koffie en daarna ga ik nog met Ernst, Hanneke en Linda het strand op. Af en toe vliegen er een heleboel meeuwen omhoog.

Er liggen best veel Amerikaanse zwaardschedes en daartussen een dubbele otterschelp.

Linda vindt een dubbelen Noorse hartschelp en ik krijg hem van haar. Een hele mooie vondst. Hier op de foto voor een eipakket van de tepelhoren.

’s Avonds maak ik thuis nog een foto van de Noorse hartschelp met pastelkleuren aan de binnenkant.

Snertweer

Zondag 10 maart 2019
Ondanks dat ik wat grieperig ben loop ik mee met de strandwacht. Ik had niet verwacht dat het zulk rot weer zou zijn. Harde wind en regen. Ondanks dat het laagwater zou zijn staat het water over het hele strand.

Publiciteit

Zaterdag 9 maart 2019
Ik heb een prijs gewonnen met mijn foto van de 2 parende strandkrabben in het blad Natura van de landelijke KNNV. Met mijn tekst: “Tijdens een inventarisatie op het strand zag ik iets uit het zand steken. Bij het uitgraven zag ik dat het parende strandkrabben waren. Heel bijzonder, want dat heb ik nog nooit eerder gezien op het strand.” Foto van 29 oktober 2018

Ook een foto van mij op Facebook bij de Vlinderstichting met de tekst: “Wist je dat kleine vossen een heus liefdesritueel hebben? Het mannetje verdedigt een territorium, meestal in de buurt van een flinke bos brandnetels. Als er een vrouwtje langs komt, achtervolgt hij haar tot ze gaat rusten. Dan gaat hij achter haar zitten en raakt haar vleugels met zijn antennes aan (dat zie je op de foto). Pas als zij hem ook leuk vindt begint de paring. Die is een stuk stiekemer: meestal aan de onderzijde van een brandnetelblad. Met dank aan Alie Postma voor de foto.”
Leuk, dat wist ik dus niet.
(De foto is van 8 maart 2014)

Drieteenstrandlopertjes

Maandag 5 maart 2019
Vorig jaar waren alle zeewolfsmelkplanten bij de fietsenstalling bij het strand weggehaald. Het is een vrij zeldzame plant, dus ik vond het niet leuk. Nu staan er toch weer heel wat.

Wel een sterke plant dus en heel apart.

Het is hoog water en het water is nog hoger geweest want er staan veel plassen vlak voor de duinen.

Soms vind je zomaar een heleboel zeeboontjes bij elkaar.

Ach gossie die pootjes, zo schattig van de drieteenstrandlopertjes. De geringde zit er nog steeds tussen.

Ze moeten zich staande proberen te houden in de wind, want zo’n beestje weegt natuurlijk bijna niks.

Ik blijf op 1 plek staan en er komt er een al dichterbij.

En zelfs heel dichtbij.

Pluimwier

Zondag 24 februari 2019
We zien een levende strandkrab op het strand.

Ik vind een garnaal met een worm er aan, wie wie nu op eet zal een raadsel blijven.

Zo ook de naam van de worm die in het water valt. Er liggen heel veel rechte donker zandkleurige staafjes van 1 cm bij, misschien wormpjes, maar het kunnen ook poepjes zijn van een of ander beest.

Verder meer dan 100 witte wormen van 5 tot 15 cm lang, maar we weten niet welk soort het is.
Ik pak een pluk zeedraad waar van alles in zit. Probeer hier maar eens wijs uit te worden. Ik zie dus lange zeedraad, tweetandzeedraad, roodwier, schelpjes van nog geen millimeter, wat plantaardig materiaal en een vinger (o, die is van mij, hahaha).

Het roodwier heb ik mee naar huis genomen en op een vel papier gedroogd. Volgens mij is het veelvertakt pluimwier.

Ik ga nog even naar het Kennemermeer op sporenjacht. Ik vind weer van die kleine sporen, nu ook met een holletje er bij.

Geringde drieteenstrandloper

Maandag 18 februari 2019
Met de excursie langs het Kennemermeer is niet zo veel te beleven, maar het is wel altijd gezellig. Na het koffiedrinken gaan Ernst, Hanneke en ik nog even het strand op. De drieteentjes lopen weer gezellig heen en weer in de branding. Een daarvan is geringd (rechts). Deze is geringd op 6 augustus 2016 op de waddeneilanden en komt in de winter steeds terug in IJmuiden. Dit weet ik omdat ik de waarneming door geef en dan krijg ik een overzicht van de meldingen.

Strandtekening

Donderdag 14 februari 2019
Vanaf de pier zie ik een roodhalsfuut en vanaf het strand vliegen de drieteenstrandlopertjes naar de pier. Niet scherp helaas, maar zo mooi met die weerspiegeling.

O, wow, ze gaan weer een strandtekening maken, maar ze zijn nog maar net begonnen.

Omdat ik wil weten wat ze gaan maken ga ik een rondje om. Bij het gebouwtje van de parkeerautomaat van het Kennemermeer ga ik kijken naar mossen en korstmossen. Hier en daar plukjes gewoon muursterretje.

Nog mooier is het korstmos schotelmos. Het groeit op de voegen en dit is dus maar 1 cm hoog!

Ik loop een rondje Kennemermeer waar wat brilduikers en meerder tafeleenden en kuifeenden zitten. Daarna ga ik terug naar de pier. Ze schieten al op met de strandtekening, nu wil ik zeker zien als hij klaar is, daarom ga ik nog even de pier op.

Tjonge, tref ik het even, een grijze zeehond op een pierblok, hij ligt daar lekker in de zon en moet steeds gapen.

Dan ziet hij opeens mij.

En denkt dan: O, nee, daar heb haar weer.

Dan maar gewoon even lekker rekken en strekken.

De twee mannen zijn klaar met de strandtekening en laten een drone er boven vliegen om de tekening te filmen.

Fuut met vis

Woensdag 13 februari 2019
Vanaf de pier kijk ik op het strand. Daar staat een zilvermeeuw die steeds een klein visje pakt en dan weer laat vallen. Waarom hij dat doet weet ik niet.

Aan het eind van de pier lopen een paar steenlopers door de plassen op de pier.

Een fuut heeft een vis gevangen, een haring? Ik heb niet gekeken of hij hem heeft opgegeten.

Want ik werd afgeleid door een dode vogel en nog wel een bijzondere ook: een dode noordse stormvogel.

Zoveel muiltjes

Maandag 11 februari 2019
Bij de pier zit weer een zeekoet, maar hij ziet er niet zo gezond uit. Er zijn er al zo ontzettend veel overleden deze maand.

Ik vind ook meer dan 300 muiltjes op het strand en die komen echt niet uit de 345 containers die overboord zijn geslagen vorige maand wat een echte milieuramp betekent.

Ik denk dat ik een levende kleine slangster vind in een poeltje bij de pier, hij is zo levendig nog met nog maar 2 poten dat hij alle kanten op gaat op mijn hand. Het lichaam is maar 5 mm, alleen is de kleine slangster toch iets anders getekend, dus is dit een gewone slangster.

Strand

Zaterdag 9 februari 2019
Ik vraag me af of de geelgorzen nog in de duinen bij het strand zitten. Niet meer gezien, ook geen sneeuwgorzen dit jaar.
Het is hoog water op het strand, de strandvlakte is verdwenen, want het water komt tot de nieuwe duintjes. Wel jammer dat er een dode roodkeelduiker in het water ligt. Er is nog geen echte algenbloei, maar er ligt al wel veel schuim op de eblijn.

Venusschelp

Dinsdag 5 februari 2019
Er worden de laatste tijd meerdere bijzondere roggeneieren gevonden op de stranden, daarom ga ik weer eens kijken op het strand. Er liggen best wat grote tepelhorens met meerdere muiltjes. Deze heeft ook nog een loge: de grote heremietkreeft.

Dat is weer leuk: een venusschelp met vlees.

Van dichtbij is zeecypres heel leuk, het zijn koloniediertjes. Er zit ook nog een kamertje voor de eitjes van een gevlochten fuikhoren op.

Ik heb van Hanneke geleerd dat de slibanemonen in de gaten van veen zitten, daar let ik dus extra op en ja hoor!

Na de storm

Dinsdag 29 januari 2019
Tijdens de storm gister is er een rotsblok van het uiteinde van de pier op de pier geslagen.

Onvoorstelbaar zoveel kracht als het water heeft.

Gek dat ik op de heenweg de brilduikers vaak niet zie en op de terugweg wel.

Mannetje en vrouwtje zitten niet eens zo ver weg.

In het zonlicht hebben veel scholeksters een gele punt aan de snavel, deze weer net niet.

De paarse strandloper krijgt af en toe een hoos water over zich heen.

Haha, het lijkt alsof het water aan de pootjes van de kokmeeuw blijft plakken.

Aardig gelukt de foto van de vliegende kokmeeuw.

Verder is er niet veel te beleven op de pier en op het strand.

Grijze zeevinger

Zondag 27 januari 2019
Ondanks de harde wind en regenbuien zijn er 5 mensen voor de strandwacht. Dat is leuk want Jurgen vindt een enorme klomp grijze zeevinger.

In een stuk veen zitten de witte boormosselen nog.

Als Frank hem openbreekt zie je ze aan de kant zitten. Hun sipho steken ze naar buiten om voedsel te vangen. Witte boormosselen vind je niet als lege dubbele schelp op het strand, alleen met het beest er in omdat ze zelf de schelpen bij elkaar houden.

We hebben zelfs nog even zon gehad.

We moesten ons wel op de kou kleden, maar na afloop smaakt de chocomel dubbel zo lekker.

Slibanemonen

Maandag 21 januari 2019
Met de maandelijkse excursie neem ik de mensen mee het strand op, er is ook net strandwacht, dan kunnen we met z’n allen zoeken. Bij de eblijn ligt niet veel en bij de hoogwaterlijn ligt nog ijzig sneeuw.

In de boorgaten van de klompen veen vindt Hanneke slibanemonen, dat is heel leuk.

Wat is de natuur toch artistiek!

Na de koffie loop ik een rondje langs het Kennemermeer. In het water tussen het ijs zitten veel zilvermeeuwen en kokmeeuwen te poetsen.

Daarna op de fiets naar de pier. De kuifaalscholver herken ik wel als hij dichtbij zit.

Op de terugweg zie ik een stelletje brilduiker die ik op de heenweg niet zag. Het mannetje komt net boven na een duik.

Het vrouwtje moet zich even uitrekken.

Spectaculaire golven

Woensdag 9 januari 2019
Ik ga naar het strand omdat het hard gewaaid heeft en misschien liggen er mooie vondsten op het strand. Niet dus, een mossel is doodgewoon.

Het waait lang zo hard niet als van de week, maar het is noordoosten wind en dat is spectaculair met die hoge golven.

Geweldig wat mooi.

Hoge sprongen maken de surfers.

Dicht bij de pier ligt wel een hele hoop. Er is erg veel hout aangespoeld, met 1 zeester, veel witte dunschalen, veel Japanse oesters en bollen tweetandzeedraad.

Daartussen scharrelen de drieteenstrandlopertjes.

Net wat hoger dan de vloedlijn is een stuk strand met allemaal putjes, hoe dat ontstaat weet ik niet, ik denk dat het komt door de vorst.

2019

Dinsdag 1 januari 2019
Het nieuwe jaar is weer ingeluid met vuurwerk.

Er is een bultrug dicht bij de pier gespot gister en dat wil ik natuurlijk ook zien. Het waait behoorlijk en het verbaast me dat de pier open is. Ik denk dat deze noordzeekrab zelfs met een golf water op de pier is gesmeten. Sony A68 400mm

De golven klappen huizenhoog op de pier. Ik krijg 3x een hoos over me heen als ik op de pier fiets.

Jammer dat het niet zo spectaculair is bij de noordpier.

Nog minder spectaculair is dat ik de bultrug niet gezien heb.

Filmploeg

Maandag 17 december 2018
Bij de excursie van de KNNV komt vandaag een filmploeg voor opnames voor het Anjerfonds. Dat was leuk, het is voor de collecte van mei volgend jaar.

We kijken wat voor vogels er op de plas zitten. Iemand zegt dat ze een witte vogel met oranje poten aan de overkant tussen het riet ziet zitten. Ik neem een foto met mijn Canon en dan zie ik op het schermpje dat het een plastic zak is. Hilariteit alom.
We gaan naar het strand. Daar vindt Hanneke een heel mooi gekleurde tere platschelp en ernaast ligt een zaagje.

Het apenhaar is vandaag in hoopjes verdeeld, vorige keer was het een aangesloten massa. Het strand zelf was heel bijzonder van kleur bij de eblijn.

Kernwier

Maandag 26 november 2018
Leuk dat ik met nog 5 mensen strandwacht loop, alleen ligt er niet veel bijzonders. Kernwier is het enige wat niet al te vaak gevonden wordt.

Mannen eider

Woensdag 21 november 2018
De spreeuw komt vandaag nog terug om wat voedsel te vergaren.

Ik ga toch nog een keer proberen of ik de man van de geelgorzen zie. Twee laten zich in iedere geval even zien.

De rode rug is goed te zien, maar daar kom ik niet voor.

Ze zitten ook in de duintjes op het strand en daar staat een hele grote pluk zeeraket.

Ik ga de pier op, waar maar liefst 14 eiders zitten. Gelukkig niet al te ver weg, maar het weer is wel erg grauw. Een vrouwtje, een volwassen man en een onvolwassen man.

De onderkant van de vleugel van het mannetje vind ik net zo mooi als die roze borst en olijfkleurige nek.

Vier volwassen mannen.

Wolken, wolken en nog meer wolken

Maandag 19 november 2018
Bij het Kennemermeer bloeit niet veel meer. We lopen nog een stuk langs de westkant en gaan dan naar het strand, waar we bij de opgang de structuren bewonderen.

Er ligt weer een hele hoop apenhaar. Dat bestaat uit lange zeedraad en andere hydropoliepen. Het lijkt wel alsof het planten zijn, maar het zijn beestjes.

De lucht trekt wat open aan de horizon. We hopen op nog wat zon, maar dat gebeurt niet.

Ik wil de groep wel de geelgorzen laten zien, helaas komen ze niet opdagen. We komen nog langs zandhaver, dat ziet er toch heel anders uit dan helm.

Hanneke vindt nog een schild van een fluwelen zwemkrab. De tanden tussen de ogen zijn heel scherp, heel anders dan de andere zwemkrabben dus.

Na de koffie ga ik met Hanneke het strand nog even op om van de wolken te genieten.

Het lijkt alleen veel kouder nog dan vanmorgen.

Surfers

Zondag 11 november 2018
Op het strand ligt een zeepaddenstoel. Het oranje inwendig zijn de geslachtsorganen.

Wat een sprongen maken de surfers.

De kleine drieteenstrandlopertjes zijn druk aan het foerageren.

Een badderend drieteentje.

Het lijkt de Kalverstraat wel.

Het waait nogal daarom zijn er zoveel surfers.

Als ik thuis kom zit Izzy al op me te wachten. Ze wil even spelen.

Ze is zo leuk.

Pier in zee

Woensdag 31 oktober 2018
De pier is in de jaren 60 verlengd en steekt 3 km in zee. Vandaag een dikke rookwolk langs de kust, vanwege een brand bij Hoogovens (Tata).

Pastelkleuren in de lucht.

Er komen al meer duinen op het strand. Daartussen scharrelen kauwen en eentje blijft op 2 meter afstand van me scharrelen.