Maandag 14 september 2026
Strandwacht met alleen vrouwen. Ondertussen zie ik 4 rosse grutto’s en even later nog meer, zelfs 12 stuks. Je kan zien dat de snavels flexibel zijn.
Marijke ziet een heleboel witte vogels vliegen en we zijn benieuwd wat het zijn. Met een niet zo duidelijke foto komen we er toch achter dat het lepelaars zijn. Zelfs een stuk of 120.
Vrijdag 11 september 2026
Zeekraal zal nu wel rood zien, daarom ga ik naar het strand, op het speciale plekje tegen de duinrand. Ja hoor het staat er nog.
Het is zo’n mooie plek met o.a. rode ganzenvoet.
En rode ganzenvoet met zeeraket.
Hele rode zeekraal en daarachter hertshoornweegbree.
De roze blaadjes van een of andere melde, misschien spiesmelde.
Terug op het strand kan ik een tapuit fotograferen.
En er is er nog een op een beginnend duintje.
De zeepaddenstoel is uit elkaar gevallen.
Een fantastische dag zo op het strand.
Ik wil kijken of ik jonge drieteenstrandlopertjes van de adulten kan onderscheiden, het is toch moeilijker dan ik dacht.
Donderdag 10 september 2026
Op het strand ga ik op mijn buik liggen om de sterns en visdiefjes op ooghoogte te fotograferen.
Over de nieuwe duinen loop ik terug en daar staat stekend loogkruid.
Het zijn jonge duinen die gekomen zijn nadat de jachthaven is aangelegd.
Zondag 30 augustus 2026
Vandaag loop ik extra mee met het schelpen tellen, dus mag ik ook wel naar de vogels kijken. De sterns en visdiefjes rusten op het strand en vliegen af en toe op. De grote stern en een visdiefje heb ik mooi in beeld.
Die met het witte voorhoofd zijn de grote sterns.
De ene keer liggen er bijna geen zeeboontjes en nu liggen ze er massaal. Het zijn die kleine ronde witte dingetjes, met een gaatje.
Maandag 17 augustus 2026
Op de derde maandag van de maand geef ik altijd de excursies bij het Kennemermeer in de zomermaanden. De groep is wat kleiner, maar het enthousiasme is groot. De vorige keer schreef ik dat de bonte mijtenwesp zeer zeldzaam was, maar ik zie op waarneming.nl dat ze de laatste tijd veel worden waargenomen.
Het nazomergitje is een klein zweefvliegje.
Bruine kleuren van de gestreepte goudspanner, meestal zijn ze geler.
Therèse laat een foto zien van een uitgebloeide parnassia en geeft de parnassia aan mij, mag ik ook een foto maken, jammer, niet zo mooi als die van Therèse.
Ik loop iets achter en word opeens heel enthousiast geroepen, ze hebben een grote beer gevonden! Hij lijkt me heel vers. En zo leuk dat rode begin van de voorpootjes.
’s Middags heb ik nog schelpentelverplichting. Leuk dat ik zo vaak word gevraagd wat het allemaal is. Bij de pier zijn de paardenanemonen goed te zien. Dat roze erboven is denk ik puntig korstmoswier.
Anouk heeft een strandkrabje gevonden met gekleurde patronen.
Zondag 26 juli 2026
’s Avonds ga ik naar de zuidkant van het Kennemermeer. Op het fietspad daar zie ik nog veel gierzwaluwen en ik doe nog een poging om ze goed op de foto te krijgen, helaas. In de buurt van sectie 3 vliegen pimpelmeesjes. Zo grappig dat deze pimpelmees net doet alsof hij fluit speelt.
Aan het eind van het fietspad ben ik bijna bij het strand. Op het strand wel 4 verschillende soorten wieren op een hoop: blaaswier, riemwier, Japans bessenwier en knotswier.
Tussen de wieren vind ik een paar gewone zeepissebedden, al een tijd niet meer gezien.
Avondlucht levert altijd bijzondere kleuren op.
Helemaal als ik over de Heerenduinweg terug ga, waar de zon op de bomen schijnt.
Donderdag 23 juli 2026
’s Morgens gaan Nico en ik naar Alkmaar om een nieuwe bank uit te zoeken en later in de middag ga ik naar het strand. Daar ruim ik rotzooi op dat er nog steeds ligt een jaar na het festival.
De groene naaldaar staat gewoon op het fietspad tussen de tegels.
Zaterdag 18 juli 2026
Bij de strandmonitoring moeten we extra opletten of we een gewone kleine heremietkreeft zien of de gemaskerde. Dit is de gewone, maar hij kijkt wel erg scheel.
Nou ja zeg, midden op het strand vinden we een rups van de wolfsmelkpijlstaartvlinder, die is daar zeker naar toe gewaaid.
We brengen de rups gauw terug naar de duinen en duiken dan een strandtent in voordat de bui los barst, maar het valt mee.
Maandag 6 juli 2026
En nog een heerlijke dag, met Barbara op stap. Eerst natuurlijk naar het Kennemermeer waar ze alle honingorchissen wil plukken, haha.
Naar de uitgang lopend trap ik bijna op kleverige ogentroost, die hoort daar helemaal niet te staan, wel heel leuk.
Eerst wat eten bij Makai, daarna naar de duinen bij het strand voor de wolfsmelkpijlstaartrups. Er zijn er zoveel, daar hoeven we niet echt naar te zoeken.
De groene zijn nog wat jonger.
De rode zijn echt dik en bijna aan het verpoppen toe.
Zaterdag 27 juni 2026
De KNNV Haarlem bestaat dit jaar 125 jaar en vandaag vieren we dat op het strand met excursies. Er wordt gekord, dat is met een sleepnet over de bodem in het water slepen en dan kijken wat er in het net zit. Daar is wel belangstelling voor.
Voor de strandexcursie met mij is weinig belangstelling, ook omdat er weinig mensen zijn vanwege de weersvoorspelling. Wel kan ik vertellen dat blauwe haarkwallen behoorlijk kunnen steken.
Half 12 wordt het zo donker dat we stoppen en gauw een strandtent binnen gaan omdat het flink begint te onweren.
’s Avonds een hele dreigende lucht boven ons huis.
En dan barst het klank- en lichtspel los.
Zondag 21 juni 2026
Het is warm genoeg voor zeevonk, daarom ga ik ’s avonds richting pier. Eerst kijk ik bij het parkeerhok van het Kennemermeer of er nog nachtvlinders zitten. Aan de buitenkant een grote groene sabelsprinkhaan, nu eens helemaal vrij, want anders altijd tussen het gras.
Omdat het nog lang niet donker is kijk ik ook even naar de bloeiende russen. De platte rus heeft roze meeldraden.
Goed dat ik over het parkeerterrein fiets, 3 exemplaren van het hondskruid staan in bloei.
Bij de pier wacht ik tot de zon ondergaat, dan zijn de kleuren het mooist.
De Artania gaat een mooie zonsondergang tegemoet.
Geen zeevonk gezien, wel spectaculair dat er een helikopter op het strand landt waarbij het zand omhoog waait. Er was iemand onwel geworden in de strandhuisjes.
Maandag 8 juni 2026
De rupsjes van de wolfsmelkpijlstaart moeten zo langzamerhand tevoorschijn komen, dus ga ik naar het strand. Ik zet mijn fiets bij het begin van de pier.
Op de duinen daar staat het helemaal vol met biestarwegras en allemaal in bloei.
Op de zeewolfsmelk zitten sluipwespjes, die kunnen het zomaar op de rupsjes van de wolfsmelkpijlstaart hebben voorzien.
Een klein schildwespje met een enorme legboor.
Een zwart kraagwespje, maar ik zie geen kraag.
Ja, gevonden. Rupsjes van de wolfsmelkpijlstaart, met de groene eitjes er bij.
Ze komen zwart uit het eitje en krijgen na elke vervelling meer kleur en ze worden groter.
Pluimvoetbij op zeemelkdistel.
Ik vermoedde al dat het een lapsnuitkever zou zijn, het is de duinlapsnuitkever.
Zeewinde is zeldzaam.
Het staat hier volop.
Zondag 31 mei 2026
We zouden met 6 mensen schelpen tellen, maar uiteindelijk loop ik alleen met Ingeborg. De lijst wordt niet zo lang. Tere platschelpen hebben de mooiste kleuren, maar wit zijn ze zelden.
Zondag 24 mei 2026
Thuis maak ik eerst foto’s van de zachte haver om de onderdelen goed te kunnen zien, zoals lemma met kafnaald, palea (stempel en helmknoppen ontbreken omdat hij niet bloeit).
Met Audrey heb ik afgesproken bij het strand. We zouden op zoek naar de strandbiet, maar die is helemaal niet moeilijk te vinden, want de plant is heel groot geworden.
We gaan het strand op, waar heel veel eipakketjes liggen van de gevlochten fuikhoorn. Zelfs massa’s op de Amerikaanse zwaardschede. In elk glazen urntje kunnen wel 300 eitjes zitten.
Ik ga alleen naar het Kennemermeer en kom bij het zuidelijke deel terecht. Daar hangen twee blauwe goudtiplangpootmuggen als trapezewerkers aan een tak.
De hele zeldzame bonte paardenstaart staat in bloei.
Op een andere plek dan gewoonlijk staan nu enkele kale jonkers.
Zondag 17 mei 2026
Samen met 5 andere dames ben ik aan het schelpen tellen, alleen ligt er zoveel schuim dat we denken dat we weinig vinden, toch valt dat nog wel mee.
Zaterdag 16 mei 2026
Nu ik zo’n kanjer van een lens heb kan ik daar mooi gebruik van maken door naar de pier te gaan, want dan kan de camera zo vanuit de fietstas gepakt worden. Heel veel visdiefjes op het strand en hier en daar een grote stern er tussen.
Een steenloper ziet er in zomerkleed lang zo saai niet uit als in de winter.
Leuk dat er ook een rosse grutto komt foerageren.
De visdiefjesclub vliegt geregeld op. Links-midden-boven een grote stern, die met dat witte voorhoofd.
Wat zijn ze klein die bontbekpleviertjes.
Wie vindt drieteentjes nou niet leuk? Vooral als ze aan het badderen zijn, ook kopje-onder.
Ik ben tevreden en ga niet verder de pier op.
Maandag 20 april 2026
De groep is niet zo groot met de excursie bij het Kennemermeer, toch is er altijd wel iemand die iets ontdekt, zoals de harige langsprietwapenvlieg. Dat is voor mij weer een cadeautje.
De enkele bandzweefvlieg onderscheidt zich van andere bandzweefvliegen door de ene onderbroken band en dan een smallere band.
Er zijn 3 soorten waterbiezen in het gebied: gewone, armbloemige en slanke waterbies. Vermoedelijk is dit de slanke, heel mooi in bloei.
Marja ziet een oud nest van de wespspin, als ik kom kijken zie ik iets bruins bewegen tussen het gras en denk gelijk aan de kleine beer, daar moet Marja om lachen, maar als ik hem voorzichtig tevoorschijn haal is het een hele verse kleine beer dus.
Als iedereen hem gefotografeerd heeft zet ik het op een wilg om bij te komen van al die aandacht.
Ik ben altijd nieuwsgierig wat voor bijtjes er rondvliegen. Een grasbijtje op een paardenbloem.
Oei, ik moet vanmiddag ook nog schelpen tellen, ik hoop dat we het droog houden.
De mensen die op het strand mee gaan tellen zeggen dat ze een flinke regenbui onderweg hebben gehad. Gelukkig houden we het met het onderzoek vrijwel droog op een paar spatjes na.
De Amerikaanse zwaardschedes hebben zich keurig in de bandensporen verzameld.
Maandag 6 april 2026 2e paasdag
Met de KNNV ga ik vandaag naar stinzeplanten kijken op Beeckestijn. De bosanemonen staan te schitteren in de zon.
De buizerd zit op haar nest, binnenkort weer kleintjes?
Een heel klein bijtje, dan is dwergzandbij wel toepasselijk.
Uiteraard gaat de hondstand ook op de foto.
Niet alleen witte, maar ook gele bosanemonen.
’s Middags hebben we onze gezamenlijke strandwacht en we lopen met een grote groep, de kans op leuke soorten is dan groter. De fluwelen zwemkrab is behoorlijk groot.
Een eikraag van een grote tepelhoren. Je kan de eitjes in de rondjes zien zitten.
Een jong vrouwtje van de helmkrab, nog behoorlijk klein.
Wat een gekke bek heeft die zandspiering.
Er is een dode kleine pieterman gevonden en Ingeborg laat zien waar de giftige stekel zit.
Rykel is vandaag mee en hij vindt een mediterane mossel.
Als we aan de koffie zitten zien we dat de Exmoors nog op het strand lopen.
Zaterdag 4 april 2026
Met Audrey ga ik kijken bij het slibstrandje of er nog iets te zien is van zeekraal. Het staat er heel verdroogd bij. Wel bloeiend klein hoefblad met een witbaardzandbijtje.
Een klein getekend wantsje die slecht te zien is op het zand. Deze zandoeverwants blijft rustig zitten, ik zie er nog een die sprongen maakt.
Er liggen veel schilden van zeekatten op het strand, natuurlijk beginnen ze klein en kunnen dus best groot worden.
Dit zijn duinen zoals ze horen te zijn. Lekker hoog en met kale zandstukken.
Het helm groeit prima op zand, hoe meer zand er bovenop komt hoe langer de plant, dus ook onder het zand.
Jammer dat het op de foto er nooit zo uit komt te zien als in het echt, evengoed een mooi duinplaatje met op de achtergrond Zandvoort.
En ik zie de eerste blauwborst van het jaar en we kunnen hem goed horen zingen.
Zaterdag 4 april 2026
Na de wandeling in de duinen gaan we wat lekkers halen bij High Tide. Tot Audrey opeens roept dat er paarden op het strand lopen. Het zijn de Exmoorpony’s die ontsnapt zijn uit de duinen. Het zou kunnen dat ze over een hek gestapt zijn die overstoven is door zand.
Ze blijven even staan bij mensen, daarbij zullen ze denken: wat doen die mensen op het strand?
De pony’s zijn verder gelopen en een Exmoor en de Shetlander proberen ze in galop in te halen.
Dan gaan er 2 Exmoors en de stokoude Shetlander de andere kant op.
De groep gaat richting pier, maar aan de houding te zien willen ze eerst rollen.
En dat doen ze ook.
Daarna gaan ze nog verder naar de pier.
Een van de twee Exmoors die de andere kant op ging komt in galop terug.
De oude Shetlander gaat daar ook nog in galop achteraan om bij de groep weer aan te sluiten. Dat was een spectaculair middagje.
Woensdag 1 april 2026
Met Hanneke heb ik afgesproken om de lantaarntjes bij het strand te zien. Maar als ik langs de Badweg rij zie ik 7 damherten voor het Semafoor liggen. Die horen daar niet, ze lopen daar al een tijdje rond en zijn ontsnapt uit de duinen.
In de duinen bij het strand staan de lantaarntjes tussen het bruine mos. Om het mos beter te kunnen bekijken hebben we er water over gegoten en dan wordt het al heel snel groen. Dat is het fascinerende van mosjes. Het is het duinsterretje.
De grijze bolsnuittor vind ik zo vaak dat ik de naam allang ken.
Ook van de bastaardzandloopkever, alhoewel het ook wel eens een strandzandloopkever kan zijn, maar die zijn zeldzaam, deze dus niet. Wat een kaken hebben ze.
Lapsnuitkevers ken ik wel, maar de duinlapsnuitkever is nieuw voor mij.
Vrijdag 28 maart 2026
Hier ergens langs het pad in de duinen bij het strand moet de scheve hoornbloem staan.
En ja hoor, gevonden! Dit plantje is zeldzaam. Er blijven veel zandkorreltjes op de harige bladeren zitten.
Naast het fietspad op de Dokweg staat een populier. Zo dichtbij heb ik die aartjes nog nooit bekeken, wat zijn ze leuk!
Maandag 16 maart 2026
Met de maandagexcursie neem ik de deelnemers mee naar het strand. We zien een grote witte vlek op de pier en dat blijkt honderden drieteenstrandlopertjes te zijn.
Er vliegen maar liefst 8 grote groepen rotganzen over.
Ik denk dat ik 2 paardenzadels gevonden heb, maar het is nog niet zeker. Ik moet nog vragen aan de kenners.
Zondag 15 maart 2026
Audrey en ik zijn op het strand, er ligt genoeg, misschien ligt er nog iets leuks tussen. Maar de capriolen van de surfers vind ik ook geweldig.
Af en toe zie ik de schaduw van de surfer in de waterbaan.
Als we naar de duinrand lopen vind ik een fossiele geknobbelde hartschelp, dus toch nog wat leuks.
Zondag 8 maart 2026
Zoals ik al meer geschreven heb dat er gigantisch veel exemplaren van soorten aanspoelen op het strand. Vandaag zijn dat de eipakketjes van de gestippelde dieseltreinworm. Elke meter liggen er wel een paar. Het zijn geen groene snotjes en als je goed kijkt zie je de witte stipjes, dat zijn de eitjes.
Die snotjes ken ik zo langzamerhand wel, maar welk beestje zo’n sierlijk patroontje maakt weet ik niet.
Een levende dwergtong wordt voor de foto even in een plastic bakje gelegd en daarna weer in het water gelegd.
Het beestje van de gewone alikruik komt er maar een beetje uit. Jammer, ik had graag de antennes met de zebrastreepjes op de foto willen zetten.
