Kale jonker

Zondag 24 mei 2026
Thuis maak ik eerst foto’s van de zachte haver om de onderdelen goed te kunnen zien, zoals lemma met kafnaald, palea (stempel en helmknoppen ontbreken omdat hij niet bloeit).

Met Audrey heb ik afgesproken bij het strand. We zouden op zoek naar de strandbiet, maar die is helemaal niet moeilijk te vinden, want de plant is heel groot geworden.

We gaan het strand op, waar heel veel eipakketjes liggen van de gevlochten fuikhoorn. Zelfs massa’s op de Amerikaanse zwaardschede. In elk glazen urntje kunnen wel 300 eitjes zitten.

Ik ga alleen naar het Kennemermeer en kom bij het zuidelijke deel terecht. Daar hangen twee blauwe goudtiplangpootmuggen als trapezewerkers aan een tak.

De hele zeldzame bonte paardenstaart staat in bloei.

Op een andere plek dan gewoonlijk staan nu enkele kale jonkers.

Visdiefjes

Zaterdag 16 mei 2026
Nu ik zo’n kanjer van een lens heb kan ik daar mooi gebruik van maken door naar de pier te gaan, want dan kan de camera zo vanuit de fietstas gepakt worden. Heel veel visdiefjes op het strand en hier en daar een grote stern er tussen.

Een steenloper ziet er in zomerkleed lang zo saai niet uit als in de winter.

Leuk dat er ook een rosse grutto komt foerageren.

De visdiefjesclub vliegt geregeld op. Links-midden-boven een grote stern, die met dat witte voorhoofd.

Wat zijn ze klein die bontbekpleviertjes.

Wie vindt drieteentjes nou niet leuk? Vooral als ze aan het badderen zijn, ook kopje-onder.

Ik ben tevreden en ga niet verder de pier op.

Kleine beer

Maandag 20 april 2026
De groep is niet zo groot met de excursie bij het Kennemermeer, toch is er altijd wel iemand die iets ontdekt, zoals de harige langsprietwapenvlieg. Dat is voor mij weer een cadeautje.

De enkele bandzweefvlieg onderscheidt zich van andere bandzweefvliegen door de ene onderbroken band en dan een smallere band.

Er zijn 3 soorten waterbiezen in het gebied: gewone, armbloemige en slanke waterbies. Vermoedelijk is dit de slanke, heel mooi in bloei.

Marja ziet een oud nest van de wespspin, als ik kom kijken zie ik iets bruins bewegen tussen het gras en denk gelijk aan de kleine beer, daar moet Marja om lachen, maar als ik hem voorzichtig tevoorschijn haal is het een hele verse kleine beer dus.

Als iedereen hem gefotografeerd heeft zet ik het op een wilg om bij te komen van al die aandacht.

Ik ben altijd nieuwsgierig wat voor bijtjes er rondvliegen. Een grasbijtje op een paardenbloem.

Oei, ik moet vanmiddag ook nog schelpen tellen, ik hoop dat we het droog houden.

De mensen die op het strand mee gaan tellen zeggen dat ze een flinke regenbui onderweg hebben gehad. Gelukkig houden we het met het onderzoek vrijwel droog op een paar spatjes na.

De Amerikaanse zwaardschedes hebben zich keurig in de bandensporen verzameld.

Dwergzandbij

Maandag 6 april 2026 2e paasdag
Met de KNNV ga ik vandaag naar stinzeplanten kijken op Beeckestijn. De bosanemonen staan te schitteren in de zon.

De buizerd zit op haar nest, binnenkort weer kleintjes?

Een heel klein bijtje, dan is dwergzandbij wel toepasselijk.

Uiteraard gaat de hondstand ook op de foto.

Niet alleen witte, maar ook gele bosanemonen.

’s Middags hebben we onze gezamenlijke strandwacht en we lopen met een grote groep, de kans op leuke soorten is dan groter. De fluwelen zwemkrab is behoorlijk groot.

Een eikraag van een grote tepelhoren. Je kan de eitjes in de rondjes zien zitten.

Een jong vrouwtje van de helmkrab, nog behoorlijk klein.

Wat een gekke bek heeft die zandspiering.

Er is een dode kleine pieterman gevonden en Ingeborg laat zien waar de giftige stekel zit.

Rykel is vandaag mee en hij vindt een mediterane mossel.

Als we aan de koffie zitten zien we dat de Exmoors nog op het strand lopen.

Originele duinen

Zaterdag 4 april 2026
Met Audrey ga ik kijken bij het slibstrandje of er nog iets te zien is van zeekraal. Het staat er heel verdroogd bij. Wel bloeiend klein hoefblad met een witbaardzandbijtje.

Een klein getekend wantsje die slecht te zien is op het zand. Deze zandoeverwants blijft rustig zitten, ik zie er nog een die sprongen maakt.

Er liggen veel schilden van zeekatten op het strand, natuurlijk beginnen ze klein en kunnen dus best groot worden.

Dit zijn duinen zoals ze horen te zijn. Lekker hoog en met kale zandstukken.

Het helm groeit prima op zand, hoe meer zand er bovenop komt hoe langer de plant, dus ook onder het zand.

Jammer dat het op de foto er nooit zo uit komt te zien als in het echt, evengoed een mooi duinplaatje met op de achtergrond Zandvoort.

En ik zie de eerste blauwborst van het jaar en we kunnen hem goed horen zingen.

Spektakel

Zaterdag 4 april 2026
Na de wandeling in de duinen gaan we wat lekkers halen bij High Tide. Tot Audrey opeens roept dat er paarden op het strand lopen. Het zijn de Exmoorpony’s die ontsnapt zijn uit de duinen. Het zou kunnen dat ze over een hek gestapt zijn die overstoven is door zand.

Ze blijven even staan bij mensen, daarbij zullen ze denken: wat doen die mensen op het strand?

De pony’s zijn verder gelopen en een Exmoor en de Shetlander proberen ze in galop in te halen.

Dan gaan er 2 Exmoors en de stokoude Shetlander de andere kant op.

De groep gaat richting pier, maar aan de houding te zien willen ze eerst rollen.

En dat doen ze ook.

Daarna gaan ze nog verder naar de pier.

Een van de twee Exmoors die de andere kant op ging komt in galop terug.

De oude Shetlander gaat daar ook nog in galop achteraan om bij de groep weer aan te sluiten. Dat was een spectaculair middagje.

Kevertjes

Woensdag 1 april 2026
Met Hanneke heb ik afgesproken om de lantaarntjes bij het strand te zien. Maar als ik langs de Badweg rij zie ik 7 damherten voor het Semafoor liggen. Die horen daar niet, ze lopen daar al een tijdje rond en zijn ontsnapt uit de duinen.

In de duinen bij het strand staan de lantaarntjes tussen het bruine mos. Om het mos beter te kunnen bekijken hebben we er water over gegoten en dan wordt het al heel snel groen. Dat is het fascinerende van mosjes. Het is het duinsterretje.

De grijze bolsnuittor vind ik zo vaak dat ik de naam allang ken.

Ook van de bastaardzandloopkever, alhoewel het ook wel eens een strandzandloopkever kan zijn, maar die zijn zeldzaam, deze dus niet. Wat een kaken hebben ze.

Lapsnuitkevers ken ik wel, maar de duinlapsnuitkever is nieuw voor mij.

Scheve hoornbloem

Vrijdag 28 maart 2026
Hier ergens langs het pad in de duinen bij het strand moet de scheve hoornbloem staan.

En ja hoor, gevonden! Dit plantje is zeldzaam. Er blijven veel zandkorreltjes op de harige bladeren zitten.

Naast het fietspad op de Dokweg staat een populier. Zo dichtbij heb ik die aartjes nog nooit bekeken, wat zijn ze leuk!

Rotganzen

Maandag 16 maart 2026
Met de maandagexcursie neem ik de deelnemers mee naar het strand. We zien een grote witte vlek op de pier en dat blijkt honderden drieteenstrandlopertjes te zijn.

Er vliegen maar liefst 8 grote groepen rotganzen over.

Ik denk dat ik 2 paardenzadels gevonden heb, maar het is nog niet zeker. Ik moet nog vragen aan de kenners.

Geknobbelde hartschelp

Zondag 15 maart 2026
Audrey en ik zijn op het strand, er ligt genoeg, misschien ligt er nog iets leuks tussen. Maar de capriolen van de surfers vind ik ook geweldig.

Af en toe zie ik de schaduw van de surfer in de waterbaan.

Als we naar de duinrand lopen vind ik een fossiele geknobbelde hartschelp, dus toch nog wat leuks.

Dieseltreinwormen

Zondag 8 maart 2026
Zoals ik al meer geschreven heb dat er gigantisch veel exemplaren van soorten aanspoelen op het strand. Vandaag zijn dat de eipakketjes van de gestippelde dieseltreinworm. Elke meter liggen er wel een paar. Het zijn geen groene snotjes en als je goed kijkt zie je de witte stipjes, dat zijn de eitjes.

Die snotjes ken ik zo langzamerhand wel, maar welk beestje zo’n sierlijk patroontje maakt weet ik niet.

Een levende dwergtong wordt voor de foto even in een plastic bakje gelegd en daarna weer in het water gelegd.

Het beestje van de gewone alikruik komt er maar een beetje uit. Jammer, ik had graag de antennes met de zebrastreepjes op de foto willen zetten.

Drieteentjes tussen de zeeklitten

Zondag 1 maart 2026
Vanmiddag eens kijken of de zee er nog netjes bij ligt, er zijn heel veel drieteenstrandlopers die steeds omhoog gaan als er weer een windsurfer voorbij komt.

Naast de groeilijnen die gelijk aan de rand lopen heeft de rechtsgestreepte platschelp ook schuine lijntjes en alleen op de rechter klep, vandaar de naam.

Zeeklit en slangster zijn allebei ongewervelde beesten.

De surfers hebben het naar hun zin met een pittig windje en lekkere golven. Ze maken zelf ook van die aparte golven met hun surfplank.

Tussen de zeeklitten lopen drie drieteentjes te scharrelen. In de zeeklitten zit weinig vlees meer, ze liggen er al een tijdje.

Als ze hun buikje vol hebben willen ze in een kuiltje, het liefst achter een kleine verhoging, uitrusten.

Ik kom bij de strandpaal waar een hele zeldzame korstmos op zit: de zilte schotelkorst. Die kan ik nu goed fotograferen met mijn Olympus TG-7.

Strandkerkhof

Maandag 23 februari 2026
De mensen van de KNNV laat ik eerst de korstmossen zien die op het hek zitten. Daarna gaan we door naar het strand. Nou, als er zoveel meeuwen op het strand zijn dan valt er best wat te halen.

Dat klopt wel, honderdduizenden zeeklitten zijn aangespoeld. Die zien we vanmiddag ook liggen als we schelpen gaan tellen. Aan de ene kant triest dat er zoveel liggen, aan de andere kant hebben ze wel een enorme productie geleverd en het zijn volwassen exemplaren, dus die hebben hun tijd gehad.

Verder vinden we nog wat schelpen met vlees er in. Een dode kleine heremietkreeft zit in een gevlochten fuikhoren. Ik trek hem er uit, zodat die enorm poot te zien is, dat is toch wel uit verhouding, hihi.

Overvliegende ganzen

Zondag 8 februari 2026
Tijdens het schelpen tellen vliegen er ganzen over. De meeste zijn kolganzen met die strepen op de buik, maar er zitten ook rietganzen en een paar brandganzen tussen.

Ik heb ze geteld en het zijn er ruim 200 en er komen nog meer groepen langs.

Ik heb eindelijk weer eens een goudkammetje met vlees gevonden. Je ziet gelijk waar de naam vandaan komt. Zo knap gemaakt het kokertje met al die zandkorreltjes.

De monitoring was vrij laat vandaag, vandaar dat we de zon nog zien ondergaan na het koffiedrinken.

Geen bultrug

Maandag 2 februari 2026
Kom ik vandaag op de pier met prachtig weer is de bultrug net vertrokken, terwijl hij een half uur terug hier vlak voor de pier een show gaf. Mooie foto’s voorbij zien komen, maar helaas bij mij wil het maar niet lukken.

Harig kantmosdiertje

Zondag 1 februari 2026
Het monitoren op het strand is vandaag te vroeg voor mij. ’s Middags ga ik naar de pier voor de bultrug. Als ik verkleumd ben en hem nog steeds niet gezien heb, ga ik naar Makai. Daar zie ik Audrey die vanmorgen wel geteld heeft en zij heeft nog een stukje wier met harig kantmosdiertje.

Zilverplevieren

Zaterdag 24 januari 2026
Drie zilverplevieren (en een steenloper) bij de pier. Opvallend dat ze in de winter zo gedrongen lijken, terwijl ze in de zomer zo rank zijn.

Het zijn net kinderen die meeuwen, de jonge zilvermeeuw houdt alles voor zichzelf.

Wat een ijdeltuit het vrouwtje middelste zaagbek met haar parelketting.

Maar goed dat we vandaag geen schelpen hoeven te tellen, daar zouden we een dagtaak aan hebben gehad.

Hé een halo om de maan, gauw foto’s nemen, want het moment is zo weer voorbij.

Tapijtschelp

Maandag 19 januari 2026
Met de maandagmorgenexcursie loopt Marja al vooruit terwijl ik dingen laat zien aan Hanneke, Marga en Winnifred. Ik vind een speelgoedgorilla, Marga een stuk doorzichtig steen dat op barnsteen lijkt en Winnifred vindt zo’n mooi stuk hout. Er zit paalworm in en dat is geen worm, maar een tweekleppige, zoals een nonnetje of een boormossel.

We vinden nog meer en dat draperen we netjes op een stuk veen van 11.000 jaar oud. Van links naar rechts: grote tepelhoorn, volwassen en jonge ovaalronde krab, halfgeknotte strandschelp, rechtsgestreepte platschelp, witte dunschaal, tuinslak, stuk van een zeeklit, een kapotte wulk, tapijtschelp, mossel en nog een schild van een ovaalronde krab.

Een prachtige dubbele tapijtschelp.

Gister al veel penneschaft gevonden en vandaag met de rode bolletjes. Het is een hydropoliep.

Na de koffie ga ik de pier op, nog steeds hoop ik op de bultrug. Nope. De middelste zaagbek zit tussen de toppers, maar ook een mannetje tafeleend. De toppers worden weggejaagd door een bootje en vliegen naar de andere kant van de pier, met achterop de tafeleend.

De paarse strandloper pikt tussen de stenen heel klein organisme vandaan.

Een beetje vreemde vogel op het strand langs de pier. Natuurlijk is het de tureluur met die opvallende poten.

In het zonnetje gezet

Zondag 18 januari 2026
We zijn vandaag met veel mensen van de strandwacht en dat is wel nodig, want er ligt heel veel. Zo leuk dat iemand een bosje hondshaaieikapsels vindt.

Een knotszakpijp wordt op het droge erg rimpelig, in het water staat deze rechtop.

Heel bijzonder dat Frank vingerwier vindt. Ik zou dit nooit herkend hebben, maar Frank is de wierenman en hij het gelijk. Het vingerwier is heel zeldzaam.

Eerst wordt er 1 levende gevlochten fuikhoorn gevonden, dan nog 1 en nog 1, we komen voor de lijst op meer dan 10 stuks.

Zoveel ovaalronde krabben nog steeds op het strand. Deze is heel vers met die haren en sprankelende kleuren.

Links een ouder exemplaar, jammer dat dus ook jonge exemplaren aanspoelen.

Als we met z’n allen aan de koffie zitten neem Frank het woord om mij in het zonnetje te zetten omdat ik al zo lang coördinator ben. Ik word schandalig verwend en word er verlegen van, want ik heb dat helemaal niet verwacht. Heel lief van ze, want ik doe het graag.
We zitten nog als er een bultrug bij de pier wordt gemeld en we sprinten van tafel om te kijken of we nog een glimp op kunnen vangen. We turen de zee af, geen bultrug. Een groepje drieteenstrandlopers komt voorbij vliegen, links in beeld een bruine, dat is de bonte strandloper en in het links in het midden een steenloper.

Een zeehond blijft een hele tijd zo met z’n neus boven water, zo slapen ze.

Het wordt koud en we gaan naar het begin van de pier. Daar zwemt een vrouwtje middelste zaagbek. Er is een stukje van de snavel af.

Audrey heeft de vlokreeftjes meegenomen om terug te zetten in het water, maar eerst nog even een paar foto’s. ik denk dat het sprinkhaanvlokreeftjes zijn.

Dwergmeeuw

Dinsdag 13 januari 2026
Er zijn gigantisch veel zilvermeeuwen op het strand, niet dicht bij de pier, maar bij de doorbraak.

Ik fiets naar het eind van de pier. Er vliegt gelukkig nog een dwergmeeuw, verder niet veel te beleven.

Altijd gewone aalscholvers, alleen zit deze wel lekker dichtbij.

De ijsduiker is weer terug. Hij heeft iets in zijn snavel en duikt er mee onder. Opeens vliegt er een fuut onder hem vandaan terwijl hij boven komt. Daar is hij even van slag van.

In de bunker waar de dubbelstipsnuituil zit moeten ook waddenkaartmotten zitten. Ik heb een betere zaklamp bij me, maar kan ze niet vinden. In de andere bunkers waag ik me niet.

Dubbelstipsnuituil

Zondag 4 januari 2026
Met de hele groep zouden we gaan tellen op het strand, maar de weersverwachting is slecht en alleen de stoere dames wagen het er op (Amber, Audrey, Selma en ik). Af en toe donkere wolken, maar nog redelijk droog.

Jammer dat er niet zo veel ligt, de vloedlijn is denk ik in tweeën gesplitst, een voor en een achter de duintjes. Er ligt nog veel hout van de laatste storm. Net voordat we bij het eind zijn krijgen we nog een hagelbui.

Na de koffie gaan Audrey en ik naar de pier. Uiteraard is het hek dicht, vorige week stond ik nog bij de groene vuurtoren Jan-van_Genten te fotograferen, daar hoef je nu echt niet te staan.

Bij de vuurtoren op de Noordpier gaat het behoorlijk te keer.

We hopen sneeuwgorzen te zien, ze vliegen boven mijn hoofd en ik zie niet waar ze landen. Gelukkig vrolijken de oeverpiepers de boel op.

Daar kom ik André tegen uit Arnhem en hij vertelt me dat er een dubbelstipsnuituil in een van de bunkers zit. Dat is heel bijzonder en we gaan kijken.
Na een paar waaiermotten …

en een hopsnuituil …

heeft Audrey hem gevonden. Super, want heel zeldzaam.

Behalve vleermuizen overwinteren ook dag- en nachtvlinders in de bunkers, zoals de dagpauwoog.

Ondertussen is er een enorme hagelbui langsgekomen terwijl we in de bunker waren.

Jan-van-Genten

Woensdag 31 december 2025
Er zijn veel Jan-van-Genten gemeld bij de pier, ondanks het sombere weer de kans van mijn leven om ze te fotograferen, ik zie ze bijna nooit. Bij het begin alvast een paarse strandloper gefotografeerd, want ik weet maar nooit of het lukt met de Jan-van-Genten.

Ik tref het, het zijn er veel. Jammer dat ze ver weg zitten, bijna tegen de Noordpier (bijna halve kilometer ver), maar ik heb de dag van mijn leven met zoveel Jannemannen.

Een heeft de buit (bijna) binnen.

Af en toe vliegt er een dichterbij.

Die kop van ze vind ik geweldig. Jammer dat de zon niet schijnt en het alweer vroeg donker wordt, anders had ik er nog wel een uur in mijn eentje kunnen staan.

Regenboog

Dinsdag 30 december 2025
Audrey en ik lopen over het strand naar de pier. Daar worden we gewezen op een ijsvogeltje die op de pierblokken zit. Het is een vrouwtje, want de onderkant van de snavel is rood.

Ze vliegt even een klein stukje en gaat terug naar haar plekje.

Het is koud en we wandelen over de duinen daar terug. Er komen wat donkere wolken opzetten.

Wat zeg ik: donkere wolken, zeg gerust maar zwarte wolk. We duiken gauw de strandtent in voor warme drank en een oliebol.

Langs de jachthaven is eerst een stukje regenboog te zien, daarna helemaal.

Dutch Beach Art

Zondag 21 december 2025
Met Anouk ga ik vogelen op de pier, ik wil haar graag de ijsduiker laten zien. Laat die nu gister gevlogen zijn! We zijn allebei op de fiets, dus kunnen we makkelijk naar het eind gaan. Toch leuk dat er net een zeehond op een pierblok klimt. We kunnen hem heel goed bekijken en hij ziet er prima uit.

Anouk vindt het leuk dat hij precies tussen 2 zilvermeeuwen in zit.

We zijn op tijd terug om mee te lopen met de strandwacht. We zijn met een grote groep, alleen wordt er weinig bijzonders gevonden, ondanks veel aanspoelsel. Alleen een levend porseleinkrabbetje tussen de pennenschaft.

Ik ben altijd blij als ik er bij ben als Dutch Beach Art weer bezig is een grote mandala te maken.

Als die klaar is zetten ze het resultaat op Instagram.