Iers mos

Zondag 7 oktober 2018
Als ik mijn fiets uit de schuur haal zit Izzy naar me te kijken op het schuurdakje.

Op het strand ligt een eipakket van een grote tepelhoren, hij is vrij slap. In elk kamertje zitten meerdere eitjes.

Deze vind ik heel leuk, een klein blaasjeskrabbetje die zich vast klemt op een kokkeltje.

Bijzonder patroontje heeft deze strandkrab. Hij heeft ook een deuk opgelopen, zie het schild links.

Een hele pluk darmwier op knotswier.

Frank vindt Iers mos, de eerste keer dat ik het hier op het strand zie.

Frank en Rien vinden het wel heel gek dat ze een muiltje op een segrijnslak vinden. Dan zou de segrijnslak al een tijd in zee hebben gelegen.

Harig mosdiertje (Electra pilosa) maakt zelfstandig een kolonie (links) of groeit ergens op (rechts).

Tapuit

Zondag 9 september 2018
Sieneke die ik ken van de KNNV loopt vandaag mee met de strandwacht. Gelukkig ligt er wel het een en ander, zoals de duidelijk getekende kompaskwal.

Verder veel apenhaar op het strand en deze schoen is er helemaal door overwoekerd. Op het apenhaar zitten veel strandvliegen en zo te zien komen er nog veel meer bij binnenkort.

Je kan zien dat het een werkschoen is geweest, de verf zit er nog op. Bovendien een Nieuwzeelandse pok.

Voor het eerst vinden we gedoornde sepia’s en meteen maar 3 tegelijk.

Met Sieneke ga ik na afloop nog de pier op. Op het strand zitten maar liefst een stuk of 35 bontbekpleviertjes die gezelschap gehouden worden door bonte strandlopers.

Voordat we verder de pier op gaan maak ik eerst een foto van de heldere lucht.

En aan het eind van de pier, deze met de weerspiegeling van de zon op het water.

Behalve een kanoet zijn er niet veel vogels op de pier.

We lopen over het voetpad langs de jachthaven terug. Een tapuit vliegt voor ons uit. Hij blijft even staan voor de foto en vliegt dan weer verder. Dat kan ik niet zeggen van de tapuit die ik vanmorgen vond langs het voetpad langs de Kanaaldijk.

We kijken naar de planten omdat hier zoveel bijzonders staat. Kamille is een van de gewone soorten.

Rosse grutto’s

Maandag 27 augustus 2018
Er liggen nogal wat Amerikaanse ribkwallen op het strand, dat is geen goed teken. Ik heb ze wel gefotografeerd, liggend op het strand, dan zijn het net plumpuddinkjes. Ik moet ze eens in een flesje of bakje doen zodat ik het licht er door kan laten schijnen. Komt nog wel eens. Een vrouwtje helmkrab is ook een mooie vondst.

Ik denk 2 kanoeten te zien, maar Yvonne wijst me er op dat ze lange snavels hebben, dus zijn het rosse grutto’s.

Ze staan steeds op 1 poot, zelfs als ze door de wind weggeblazen worden hippen ze verder op 1 poot.

Hiervoor ga je natuurlijk ook naar het strand, de ruimte, de wolken en het water.

Het licht is zo bijzonder.

De steenlopers zoeken wat dekking voor de wind achter de bergjes apenhaar en wier.

De zon komt net door een kiertje en schijnt op de golven, hoe mooi kan je het hebben.

En dan nog nagenieten op het terras, waar de musjes bedelen om een stukje brood.

Ook de kauw is in de bedelstand.

Oranjerode hertenzwammen

Maandag 20 augustus 2018
Mijn ogen mankeren niets, een hele kleine rups van een kleine beer ontdek ik zomaar op een blaadje van watermunt, terwijl we met de groep van de KNNV bij het Kennemermeer wandelen.

Er wordt getwijfeld aan de naam melkkruid die ik gaf aan dit plantje. Nu Marja een plantje met vruchtjes vindt weten we het zeker dat het melkkruid is.

De bloemetjes van wolfspoot zijn onmiskenbaar.

En dan kom je zomaar zo’n gekke uitgebloeide bloem van de rietorchis tegen.

Ik kan wel zeggen dat mijn ogen superscherp zijn, want zelfs dit allerkleinste springspinnetje zie ik op een blaadje en als ik hem wil fotograferen springt hij op mijn hand. Ter plekke weet ik al dat het een blinkertje is, maar daar zijn ook weer soorten in.

Na het koffiedrinken ga ik het strand op om naar vogels te kijken. De kleine snelle drieteenstrandlopertjes rennen weer heen en weer bij elke golfslag.

Altijd leuk om een kanoet te zien.

Dan komt er een kleinere bij hem lopen en ik denk eerst dat het een jonge kanoet is, maar het is een bonte strandloper.

Toch lopen ze een heel eindje samen op alsof ze bij elkaar horen.

Blauwe lucht en een wolkenband boven land.

Vanaf de pier kijk je op het badritueel van de steenloper …

… en de bonte strandloper zingt daarbij het hoogste lied.

Ik heb nog tijd om naar de Vossendel te gaan om vlinders te tellen. Weinig dagvlinders, maar op het weiland zie ik wel wat weegbreemotten.

Tot mijn verrassing staan er in een holle boomstronk prachtige oranjerode hertenzwammen. Ze zijn nogal bijzonder, dus ik tref het. Ik moet wel flitsen, want erg licht is het hier niet.

Grondeltje

Zondag 12 augustus 2018
Frank loopt vandaag mee met de strandwacht en hij weet heel veel van wieren. Hij ziet niet vaak Japans bessenwier met voortplantingsorganen, nu dus wel.

Bij de pier ligt een kleine pieterman.

Hij lijkt wel boos.

Aan het rood hoorntjeswier zit nog een ander rood wiertje, die met die dunne rode draadjes.

Dit grondeltje is amper 1 cm groot, maar wel heel beweeglijk.

Goudkammetjes

Maandag 30 juli 2018
In andere delen van Nederland zijn goudkammetjes aangespoeld. We hopen dat we ze hier op het strand ook vinden. En ja hoor, hier liggen ze ook, alleen niet zo massaal.

In ieder geval wel tientallen en Cora is daar heel blij mee.

De zilvermeeuwen zijn druk aan het eten van de goudkammetjes.

Bij een open zaagje zie je de spier nog zitten.

Thuis zie ik maar liefst 35 musjes aan de overkant. Ze vliegen steeds op als er fietsers langs komen.

Veranderlijk strand

Zondag 15 juli 2018
Gelukkig ben ik weer op tijd wakker om mee te lopen met de strandwacht.
Je zou verwachten dat het strand er meestal hetzelfde uit zou zien, niet dus. Zulke banen van schelpen zijn nieuw voor mij.

Blauwe haarkwal

Maandag 18 juni 2018
Zoveel blauwe haarkwallen heb ik nog nooit op het strand gezien, meer dan honderd.

Als er veel aanspoelt zijn er ook altijd veel (zilver)meeuwen.

Miljoenen schelpkokerwormen op het strand en ik vind het vreemd dat ze ook op de pierblokken omhoog steken, net alsof daar eerst een laag zand heeft gelegen en dat nu het zand is weggespoeld, maar de wormen zijn blijven zitten.

Cora en ik vinden ook nog een dode Jan-van-Gent. Zie ik er eindelijk eens een is ie dood.

Grote bonte specht

Dinsdag 12 juni 2018
Ik zit een beetje veel achter de computer, daarom stap ik ’s avonds op de fiets voor een lekker stukje fietsen door de duinen. Leuke houding van de grote bonte specht bij de volkstuintjes.

Pijpbloemen staan hier volop.

Ik fiets helemaal door naar het strand en ga daar lopend naar boven bij de strandopgang. Daar heb ik een mooi overzicht over het Zuidervlak waar ook mijn vlinderroute ligt.

Op het hoogste punt heb ik uitzicht op het brede strand van IJmuiden.

Meriansborstel

Woensdag 23 mei 2018
Bloeiend gras langs de spoorlijn.

Toevallig ben ik bij het asiel en ik tref het dat er een meriansborstel op de muur zit.

Vanaf het asiel rijd ik door richting strand. Afgestapt omdat ik wil weten of de bokkenorchissen er nog staan. Gelukkig wel.

Ik fiets aan het eind van de Heerenduinweg richting het Kennemermeer. Een heel gebied zit vol met spinselmotten. Dat is niet erg, juist heel goed, want doordat er zo weinig insecten zijn komt hier toch heel wat te eten voor de vogels straks. De struiken herstellen zich gelijk weer als de stippelmotjes zijn uitgevlogen.

Op het strand staat tussen de grote sterns en de visdiefjes 1 zwarte stern.

O, wat leuk, een zwartpootsoldaatje zonnebadend op het strand.

Baltsende visdiefjes.

Water

Woensdag 2 mei 2018
Het thema voor de Foto7daagse vandaag is water en waar kan ik dan beter naar toe gaan als het strand en de pier. In het voorbijgaan op de Kromhoutstraat zie ik vanuit mijn ooghoek een blauwe bloem staan, dat moet even onderzocht worden. Misschien is het een wilde hyacint? Een steenhommel vindt het in ieder geval een lekkere eettent.

Ziet er indrukwekkend uit die golven met op de achtergrond Zandvoort.

Vergaderende scholeksters op het strand.

Deze foto had ik ook wel willen inzenden omdat ik die golf water zo geweldig vind met die waaier.

Ik denk dat dit een andere rosse grutto is als gister, haha.

Helemaal nog in winterkleed.

De scholeksters zijn uitvergaderd en gaan koffie halen.

Op het eind van de pier gaat het nog behoorlijk te keer.

Dit is de foto die ik ingestuurd heb, omdat ik het leuk vind dat die gewone zeehond kijkt alsof hij bang voor water is.

Op de Badweg zijn 2 kneutjes, ik hoop altijd dat ik een mannetje eens heel mooi op de foto kan krijgen. Eerst het vrouwtje, die heeft niet zo’n mooie roze borst.

Seringensteltmot

Dinsdag 1 mei 2018
Moppie is niet alleen een fotomodel, ze is ook een lekker kroelkip.

Een paar jaar geleden had ik seringensteltmotten in mijn tuin, daarna een paar jaar niet gezien. Nu zie ik er weer eentje op de poortdeur.

Ik kom langs de jachthaven als ik naar het strand fiets. Twee tapuiten vliegen daar en ik ben al bang dat ze weg vliegen. Gelukkig wil er een wel poseren.

Gelukkig is er weer volop algenbloei in het zeewater. Het ziet er niet zo lekker uit, het is echter puur voedsel voor alles wat leeft in de zee.

Het lijkt wel of een meeuw uitgeput in het water ligt. Hij wordt opgejaagd door een hond en vliegt toch nog even.

Op de foto zie ik dat het een noordse stormvogel is. Het grijs van de vleugel is niet saai, maar heeft allerlei kleuren. Ook de snavel is heel apart.

Als de drieteenstrandlopertjes in zomerkleed komen zijn er al minder op het strand. De meeste zullen onderweg zijn naar hun broedgebied in hoog Arctische poolstreken.

In tegenstelling tot de grutto is de rosse grutto een zoutwatervogel. Deze is volledig in zomerkleed.

De drieteentjes moeten flink eten om straks de grote reis naar het noorden te maken.

Spreeuwen broeden wel hier in de buurt.

Koningseider

Woensdag 4 april 2018
Er is een tijdje geleden een koningseider gesignaleerd tussen de waddeneilanden en de laatste paar dagen zit hij vlak bij de kust van Texel. Het lijkt mij zo gaaf om die eens te zien en te fotograferen dat ik er op af ga. De trein heeft 20 minuten vertraging en ik huur gauw een OV-fiets in Den Helder en ga met een rotgang naar de boot. Ik haal hem net.
Bij de boot vliegen altijd veel meeuwen en vooral mantelmeeuwen.

Ik fiets langs de weilanden met aardig veel lammetjes, maar ik zie ook een dood schaap liggen. Bij een knuffelboerderij aan de overkant ga ik dat even melden.
Bij strandpaal 15 zet ik mijn fiets neer en ga het strand op. met mijn verrekijker zie ik heel ver vogelaars staan, dat is nog een heel eindje tippelen. Er staan niet eens zoveel vogelaars. Ze roepen wel steeds: “Daar zit hij.” Helaas zie ik hem helemaal niet. Om een uur ben ik het strand op gegaan en pas om half 3 zie ik heel vaag de koningseider. De meeste andere vogelaars hebben het gezien en vertrekken en ik ga met een man uit Leeuwarden achter de koningseider aan die nu noordelijker zit. Die man heeft een telescoop en ik mag even kijken als hij hem in beeld heeft. Wow, nog mooier dan ik dacht, nu nog op de foto proberen te krijgen.
De scholeksters staan op een strekdam, die staat nu nog onder water, als het later laag water wordt kan ik samen met die man daarop lopen en komen we veel dichterbij.

Er zitten honderden eiders. De donkere zijn de vrouwtjes en de mannetjes horen een roze borst te hebben, maar is moeilijk te zien.

De koningseider zwemt een beetje achter de eiders en eindelijk heb ik hem zelf in beeld.

Wat een apart beest! Ik ben er heel blij mee.

Ik heb mijn foto’s even bekeken op mijn toestel en ben tevreden. Omdat ik vanavond een vergadering heb wil ik wel de veerpont van 5 uur terug hebben, daarom ga ik 10 voor 4 weg. Wel jammer want nu heb ik hem eindelijk aardig in beeld en ik had wel langer willen blijven om hem nog beter op de foto te krijgen.
Ik sta hier op het piertje en er komen donkere luchten aan.

Er is wel regen voorspeld, maar ik heb geen druppel gehad.

Onderweg hoor ik een wulp, wat een prachtig geluid. Ik zie er een in het land te foerageren.

Ik moet wel hard fietsen om de veerpont weer te halen, maar stap toch nog even af om deze leuke lammetjes te fotograferen.

En nog 2 in dezelfde wei.

Ik haal de veerboot van 5 uur precies.
Als ik in Den Helder in de trein zit regent het behoorlijk, later gaat de zon schijnen en wordt het stralend weer.

Bijna bij Uitgeest.

Moppie en Izzy

Zondag 25 maart 2018
Moppie is de buurt aan het verkennen, maar ik vind dat wel eng. Stel dat ze de straat op gaat en onder een auto komt.

Ik hoop dat ze in de buurt van Izzy blijft, want die gaat tegenwoordig niet meer naar de straat.

Gelukkig komt Moppie voorlopig wel steeds heel snel terug.

Gister heb ik een zakje gruis van het strand meegenomen en vandaag bekeken, wat een leuke kleine schelpjes komen er uit. Een heel klein wenteltrapje, wadslakjes, tepelhorentjes, een alikruikje en het enkele schelpje is een tweetandschelpje.

Zeebaars

Zaterdag 24 maart 2018
Het strand wordt weer verruïneerd voor races met vrachtwagens. Gelukkig niet aan de kant waar wij schelpen tellen. Daar zijn vissers weer bezig geweest met het mollen van vissen. Eerst een dode zeebaars. De kleur op zijn rug is groenig.

De kieuwen van een kabeljauw zijn hier goed te zien, ik wist niet dat die zo’n mooie kleur hebben.

We vinden een paar zeedruiven, ze zijn vrij groot. De haartjes langs de banen trillen heen en weer.

Er liggen vrij verse gevlochten fuikhorens op het strand en we vinden ook de eitjes hiervan.

Geen wolkenlucht is ooit hetzelfde, weer heel bijzonder.

Na het koffiedrinken ga ik nog de pier op, ook al is het al 6 uur, daarom krijgt het water een wat rozige kleur, wat best mooi is bij die zwarte zee-eenden. Ze lijken wel wat opgewonden.

Misschien komt dat door dat ene vrouwtje, (misschien is het een mannetje, maar nog jong).

Man eider

Woensdag 21 maart 2018
Ik zou een treinreis maken en gaan wandelen, maar op het station zie ik dat mijn vrije-reis-dagen al op zijn. Dan kan ik mooi naar de pier vandaag, want er staat weinig wind eindelijk. Ik ga eerst naar huis voor koffie en dan laat ik de poezen buiten. Moppie moet alles nog ontdekken in de tuin.

Op weg naar de pier kom ik langs het strand, waar nog steeds die wonderbaarlijke hoopjes zijn.

Als zeehonden een vis hebben gevangen laten ze die trots zien boven water en daarmee lijken ze ook meeuwen te pesten.

Jammer dat de zwarte zee-eenden vrij ver zitten. Het zijn er 14: waaronder 1 vrouwtje.

Ik tref het dat er een man eider zit, die vind ik zo mooi. Die groene kleur in zijn nek is zo apart.

Oeverpieper.

Als ik een kuifaalscholver zo dichtbij zie dan herken ik hem wel gelijk.

Kanoeten met regendruppels op hun rug.

Ik tel 61 overvliegende rotganzen.

Aan de andere kant van de pier zit ook een man eider, ik heb hem niet zien overvliegen, dan is dit nummer 2. Hij heeft een zeester gevangen.

In de jachthaven vliegen de musjes tussen de stenen en daar plukken ze veertjes tussen vandaan.

Zandstructuren

Maandag 19 maart 2018
Alhoewel het niet meer vriest is het toch ijskoud door de noordoosten wind, daarom gaan we niet het strand op maar lopen rond het Kennemermeer. Er is ook niet veel animo, we zijn met z’n drieën voor de excursie. Het ijswater hoopt zich op tussen het riet.

Aan de andere kant is het niet erg dat het nog zo koud is, anders hadden we hier laarzen nodig, nu lopen we over het ijs.

Na het koffiedrinken ga ik met Giel toch het strand op, aangestoken door het enthousiasme van zaterdag. Giel vindt resten van een wulp, jammer, die heeft de kou niet overleefd.

Bijzondere structuren op het strand.

Met wonderlijke formaties.

We zien dat dat komt doordat sneeuw en ijs zich ophoopt en daarom heen spoelt het opkomende water.

Anemoondag

Zaterdag 17 maart 2018
De mensen die schelpen tellen zijn uitgenodigd voor de Anemoondag in Tiel. Het is behoorlijk druk, want ook de duikers zijn ruim vertegenwoordigd. Er is zoveel aanbod van lezingen en workshops dat het moeilijk kiezen is. Ondertussen kan ik in verschillende lokalen ook de vondsten zien, o.a. de roggen- en haaieneieren.

Deze kleine schelpjes zijn op Corsica opgedoken.

Bij de lezing van een jonge knul Arie zou je zo gelijk het strand op willen om ook zulke leuke vondsten te doen. Wat weet hij er al ontzettend veel van.

Rosse grutto en kanoeten

Maandag 5 maart 2018
Vandaag hebben we heel laag water en we verwachten leuke strandvondsten, maar dat valt tegen. Het is wel uitzonderlijk mooi weer en heerlijk om op het strand te lopen. Dicht bij de pier loopt een rosse grutto en net als ik een foto neem loopt een bontbekpleviertje voorlangs.

De rosse grutto heeft een lekkere worm te pakken.

Omdat het zulk laag water is ga ik kijken of er nog zee-anemonen bij de blokken zitten. Niet gezien, maar ik kan wel mooi de kanoeten fotograferen.

Ik neem even de tijd om het puntige korstmoswier te fotograferen.

Op het strand zijn bulten bijgekomen en in de laagtes liggen de aangespoelde schelpen. Heel vreemd, dit hebben we niet eerder gezien. Het zal waarschijnlijk wel door de vorst en de harde wind gekomen zijn.

Heel veel krabbensoorten

Zondag 18 februari 2018
Wat een heerlijk weer om schelpen te tellen. Langs de eblijn vinden we niet veel, bij de pier is echter een plekje met heel veel krabben. Zelfs gemarmerde zwemkrabben.

Elf helmkrabben in totaal, waarvan 1 vrouwtje met eitjes.

Een juveniele noordzeekrab, wat een scheetje.

Verder veel grijze zwemkrabben, 2 gewone, gewimperde zwemkrabben, een stuk van een fluwelen zwemkrab, een poot van een wolhandkrab, een strandkrab en 2 nagelkrabben.

Ik vind een plukje roodwier dat Frank determineert als veelvertakt pluimwier. Hij doet het in een potje, dat ziet er heel mooi uit.

Nieuw wier

Zondag 21 januari 2018
De laatste tijd kijken we steeds uit naar de grijze zwemkrab, de zwempoot heeft een langer segment aan de buikzijde dan de gewone zwemkrab. Deze krab hadden we al gauw als grijze gedetermineerd vanwege die poot, maar het is de gewimperde, dat is duidelijk te zien aan het ronde schild tussen de ogen.

Duidelijker kan het niet zijn: dit is het harig mosdiertje.

Vorige keer liet Frank een nieuw wier op de pier zien, de foto’s zijn toen niet gelukt. Het is een vrij klein wier en glimmend, daarom vallen de foto’s nu ook tegen. Het is puntig korstmoswier.

Nog net binnen de telzone vind ik een zeeappel. Met die tandjes in het midden eet hij.

Iemand heeft een heremietkreeft in zijn huisje meegenomen in de veronderstelling dat hij dood is, maar bij de koffietafel is het warm en hij komt zijn huisje uit. Het is alsof hij hier nog een schietgebedje doet.

Hij heeft mazzel, want ik breng hem terug in het water.

Maanlandschap

Zondag 7 januari 2018
Veel animo voor de strandwacht vandaag. We lopen met 7 man, zo kunnen we ons verdelen over het strand want we verwachten veel na de storm van donderdag. Yvonne en ik lopen het dichtst bij de duinen, daar is het hoge water niet geweest, want vrijdag heeft het voor het laatst geregend en de regendruppels zijn nog in het zand te zien. Het lijken wel kratertjes zoals op de maan.

We zijn extra vroeg begonnen vanwege de hoge verwachtingen, dus extra lang in een koude oostenwind. Die wind blaast het water tegen de golven in en dat geeft dit effect:


Helaas vallen de vondsten nogal tegen in de vloedlijn. In de eblijn vinden we veel meer. Veel Amerikaanse ribkwallen en enkele levende halfgeknotte strandschelpen. Bijzonder is dat we een gewimperde zwemkrab met eitjes vinden. Geen goede foto gemaakt. Tijdens het koffiedrinken maak ik wel foto’s van een brakwaterpok met eitjes, die vinden we ook vrijwel nooit omdat we de pokken niet allemaal van de ondergrond afhalen. Deze toevallig wel om naar de grondplaat te kijken.

Ik heb ook nog een lege knotszakpijp gevonden.

Als we de koffietent verlaten staat de zon net op het punt om rood onder te gaan, daarbij schijnt hij op de windmolens. Frank wijst mij daar op, want ik kijk bijna nooit naar de windmolens.

Druk op het strand

Zondag 19 november 2017
Dreigende luchten en stormachtig. Tja, in bijna alle omstandigheden blijven we schelpen tellen.

Onder het lopen hoor en zie ik sneeuwgorzen over vliegen. Ik ga niet mee koffie drinken, maar ga het strand weer op om achter de sneeuwgorzen aan te gaan. Moet ik wel hard rennen, want ze vliegen steeds van her naar der.

Het beste is om op één plek te blijven staan waar ze dichtbij geweest zijn, dan komen ze ooit wel langs. Soms zitten ze op het kale zand, waar ze ook het een en ander op pikken, maar het meest zitten ze tussen het helmgras waar ze zaadjes pikken.

Gelukkig weinig regen gehad op het strand met schelpen tellen, wel steeds mooie regenbogen.

Het is weer de dag voor de koetsen op het strand, beetje tegenlicht maakt het extra bijzonder.

Het is druk. Met die harde wind zijn er veel surfers. De paarden lijken niet veel last te hebben van die wapperende zeilen.

Ik geef dit span extra punten omdat ze zo mooi synchroon lopen 😉

Dat zal je altijd zien, ook al wappert de rode vlag dat je niet de pier op mag, evengoed wagen mensen zich er op, zelfs met een hond.

Een dubbele regenboog en het water heeft ook veel kleur.

Zo hoog kan het water over de pier slaan.

Zeepaddenstoel

Zeepaddenstoel
Maandag 5 november 2017
Gelukkig valt het weer mee als we op het strand zijn. Een zeepaddenstoel ligt net in de eblijn.

Ik zie een schelpje net uit het zand steken en pak het op. Ik zie nog net dat de sifon ingetrokken wordt en daarna sluit het beestje de schelp met een sluitplaatje voor de veiligheid. Het is een glanzende tepelhoren.

Weer zwemt een visje in een van de kuilen bij de pier. Deze is slanker dan vorige keer, volgens mij een ansjovis.

Gister waren heel veel bijzondere vogels op de pier gezien, daarom hoop ik vandaag nog wat te zien. Helaas is alles verdwenen. Ik zie wel iets vreemds drijven, maar dat blijkt een dode zeehond en daar gaat een meeuw op staan pikken.

Het vliegbeeld van de steltlopers is altijd mooi om te zien. Zo zie je de donkere ruggen en als ze keren, is het precies andersom, dan zie je de witte buiken en ze lijken altijd wel synchroon te vliegen. Er vliegen hier 2 paarse strandlopers tussen de strandlopers.

Sardientje

Zondag 22 oktober 2017
Er ligt niet zo heel veel op het strand. Bij de pier zwemt een visje in het poeltje waar nog water in staat. Bij navraag blijkt het een sardientje te zijn. Van de zijkant zilverwit en van bovenaf smaragdgroene kleur.

Met het weer valt het mee, beetje regen, terwijl er veel erger voorspeld was.