Wolhandkrab

Maandag 8 juli 2019
Voordat ik het strand op ga fotografeer ik een jonge kokmeeuw in de jachthaven. Het is daar zo ondiep dat het lijkt alsof hij over de bodem loopt.

Een enorme wolhandkrab vinden we op het strand.

Visdiefjes en een jonge grote stern die roept, maar daar wordt niet naar geluisterd.

Rare krab

Maandag 3 juni 2019
Vreemd uitziende krab op het strand. Toch maar op Facebook gevraagd aan kenners, die er ook niet helemaal uit kwamen. Ze zijn tot de conclusie gekomen dat het een wolhandkrab moet zijn die niet goed uit de vervelling is gekomen.

Pauwoogpijlstaart

Maandag 20 mei 2019
Leuke excursie met de KNNV, ik kan de deelnemers veel laten zien, zoals vlozegge, bloeiend rond wintergroen en melkkruid.

Wat leuk, de bevertjes komen in bloei.

Emmy ziet 2 goudvinken vliegen, o wat zou ik die ook graag willen zien en fotograferen, misschien krijg ik ooit een kans.
Er staan bloeiende orchideeën, daarvan zei de dame gister dat dat brede orchissen zouden kunnen zijn. Ik heb het opgezocht, want ze lijken erg op rietorchissen, die blijken pas half juni te bloeien en dat is het grote verschil met de brede. Toch ben ik niet zeker, op waarneming.nl worden al wel rietorchissen gemeld.

Heel klein bloemetje heeft het veelkleurig vergeet-me-nietje.

Bij het koffiedrinken hebben we het over mierenleeuwen. Ik wil een foto laten zien die ik gemaakt heb bij het nachtvlinderen op 24 augustus 2017, maar die staat helemaal niet op mijn weblog. Ik vind hem zo bijzonder, dus nu alsnog.

Met Ernst ga ik het strand op, hij ziet voor het eerst kanoeten in zomerkleed. Canon SX60HS

Ernst gaat de pier op en ik over het strand terug. Jammer voor Ernst dat hij nu de rosse grutto’s mis loopt. Je kan aan de snavel zien dat die niet helemaal hard is, het uiteinde is flexibel.

Badderen, inzepen en dan goed naspoelen.

De verenpatronen zijn niet alleen aan de bovenkant prachtig, ook aan de onderkant van de vleugels.

Haha, de grote sterns zijn net jonge honden die lekker in het water pletsen.

Paar visdiefjes en grote sterns, waarvan een een vis in zijn bek heeft.

De dwergsterns zijn er ook weer.

Ik ga nog eens naar het Kennemermeer om betere foto’s te maken van iets, dan zie ik iets vreemds in de begroeiing.

Laat dat nou een pauwoogpijlstaart zijn. Ik denk net uit de pop, want als ik de vleugel aan raak blijft hij zitten, maar doet wel de vleugels wijd waarna ik een foto kan maken met de ogen op de achtervleugel.

Bokkenorchissen

Zondag 19 mei 2019
Eerst ga ik schelpen tellen op het strand, daarbij vind ik een reuzenpoot van een grote heremietkreeft. Die mag wel een reuzenwulk als huis hebben gehad.

Na het koffiedrinken ga ik naar het Kennemermeer. Moeraskartelblad staat al in bloei.

Zo koddig, dat zanddoddegras.

Hengeldwergspanner op een jonge scheut van een moeraswespenorchidee.

Ik weet hier een wollige sneeuwbal te staan, er staan echter veel meer struiken van de Gelderse roos.

Ik kom een leuke vrouw tegen uit Cappelle. Ze zegt dat ze rond zonnedauw weet te staan hier, dus ik loop heel verbaasd met haar mee. Blijkt het om rond wintergroen te gaan, hahaha. Iedereen heeft dat wel eens. Ze zegt wel dat de bokkenorchis er nu mooi bij staat, daar ga ik dus nog even langs.

Zomerse kanoeten

Donderdag 16 mei 2019
Ik ga vanaf de pier het strand op omdat ik 4 goudplevieren zie in zomerkleed. Helaas vliegen ze weg als er een helikopter over vliegt. Later blijken het zilverplevieren te zijn.

Geweldig, die kanoeten in zomerkleed.

Het geringde drieteenstrandlopertje dat ik op 18 februari had gefotografeerd, loopt er nog steeds, nu in zomerkleed. Hij staat tussen de andere drieteentjes en bonte strandlopers. Geregeld vliegen ze op. Links zie je ook de rode kanoet.

Ze vliegen een rondje (of twee) en komen vaak op dezelfde plek weer terug.

De vele visdiefjes bivakkeren nog op het strand. Die met de zwarte snavels met gele punt zijn de grote sterns.

Een stuk of 6 oeverlopers op het begin van de pier. Omdat ze zo klein zijn lijkt het net alsof er een enorme rots uit zee steekt. Het is een van de betonblokken van de pier, wel heel oud ondertussen.

Achter het hek bij de Kromhoutstraat wordt niet gemaaid, daar zitten steeds zoveel vogeltjes. O.a. veel kneutjes.

Man roodborsttapuit.

Plassen op het strand

Maandag 13 mei 2019
De hele dag binnengezeten, dan opeens krijg ik ’s avonds nog zin om er op uit te gaan. Lekker naar het strand en de pier. Het strand is elke keer anders, ik vind het wel wat hebben die plassen zo op het strand.

Zilvermeeuwen saai? Welnee, leuk toch al die pootjes.

Visdiefjes duiken naar visjes.

Jonge zilvermeeuw heeft een levende strandkrab te pakken en die wordt gesloopt.

De kleine steltlopertjes zijn in zomerkleed. Met witte buik zijn de drieteentjes, met zwarte buik de bonte strandlopers.

Ik denk dat er wel 100 visdiefjes op het strand staan. Regelmatig gaan ze even de vleugels strekken.

Ruzieënde zilvermeeuwen.

Vrouwtjesmus kan het hapje niet laten liggen, ook al stond ik daar vlak bij.

Rosse grutto

Maandag 22 april 2019
’s Morgens loop ik mijn vlinderroute langs de oude spoorlijn. Langs de Kanaaldijk lijkt een musje een veertje op te pikken, maar nee, hij laat hem toch liggen.

’s Middags ga ik schelpen tellen, we lopen zelfs in onze T-shirts met dit heerlijke weer. Een rosse grutto heeft het ook naar zijn zin.

Geen extreem laag water

Maandag 25 maart 2019
Om de strandvondsten met gister te vergelijken gaan we vandaag weer met het vooruitzicht van heel laag water schelpen zoeken. Het rare is dat het lage water nu veel hoger ligt dan gister. Gister konden we nog ver voorbij het hek lopen en vandaag staat het zelfs nog hoger dan het hek. Er staat wel veel wind, maar die komt uit het noorden.

Er is veel parafine aangespoeld.

Bij de strandraces gister hebben ze een zanddijk gemaakt en ik wil via die dijk naar de boulevard, maar ik zak een halve meter weg in het waterige zand. Voordat ik helemaal weg zak loop ik hard door.

Paardenanemoon

Zondag 24 maart 2019
Het is heel laag water, we kunnen al een heel eindje richting Engeland lopen ? Bij de pier vindt Frank een gewone zeepissebed. Wat een leukerdje.

Het verbaast Frank dat er een losse paardenanemoon op het strand ligt en hij leeft ook nog.

Verder nog een levende grote tepelhoren.

Dit is een eipakket van de grote tepelhoren. We vragen ons af of zij die maakt om de schelp heen, het is net een kraag.

Nog meer levende beesten: de Amerikaanse zwaardschedes steken boven het zand uit en als je er dan tegen tikt trekt hij zich schoksgewijs terug in het zand.

Er zijn onwijs veel bollen eipakket van de wulk aangespoeld. In sommige zitten nog kleine wulkjes.

Flamingo’s

Dinsdag 19 maart 2019
Een hele onderneming met de fiets naar het station, dan met de trein, metro en bus, maar ik heb het er voor over om eens de flamingo’s te zien. Daarvoor ga ik naar Grevelingen. Vanaf Nieuwe-Tonge loop ik het laatste stuk. Ik kom langs molen d’Oranjeboom.

Langs het water van Grevelingen is plaats genoeg voor windmolens.

Ook hier honderden brandganzen.

En dichterbij lopen ze parmantig te paraderen.

In de verte zie ik al het roze van de flamingo’s en ik heb bijna de neiging om er naar toe te hollen. Dat is niet nodig want ze blijven daar nog wel even zitten vandaag. Ze zijn goed te zien.

Dat verwacht je toch niet in Nederland.

Nou moet ik natuurlijk niet verwachten dat ze vlak voor mijn neus zitten, toch ben ik heel blij met mijn foto’s.

Op het IJmuidense strand zijn we al blij met een paar takjes Japans bessenwier, hier ligt het lagendik op het strandje. Ik zie dat het hier in het water groeit.

Op deze foto kan je zien waarom ze zo’n gekke snavel hebben. Ze filteren het water met de bovenkant van de snavel.

Ik volg een tureluur die over het water aan komt vliegen en dan gaat hij daar een beetje herrie staan maken.

Ik tel hier 7 flamingo’s. Vorige week zaten er 50, de meeste zijn dus al vertrokken naar Duitsland waar ze broeden.

En de brandganzen blijven maar over vliegen.

De flamingo’s hebben exotische kleuren.

Ik ga naar de andere kant van het haventje kijken of daar nog wat zit, dan zie ik opeens 3 flamingo’s daar vandaag over vliegen, die gaan naar de andere 7 toe. Wat een gelukkie, alleen jammer dat ik ze net niet op de foto kon krijgen vlak voordat ze landen, want toen zag ik de kleuren heel goed in hun gespreide vleugels.

Ja hoor, daar heb je ze weer, de brandganzen.

Ik loop weer terug naar de plek waar de flamingo’s goed te zien zijn. Ze zitten wat verder weg met wat meer tegenlicht. Leuk is dat ze nu in een klein laagje water staan zodat de poten goed te zien zijn en ze hun nek lang moeten maken. Op de achtergrond lepelaars, meeuwen, een middelste zaagbek, links in het water een meerkoet en rechts een kokmeeuw.

Op het voetpad liggen meerdere muiltjes, die zullen wel door de vogels daar gedropt zijn.

Wat een ruimte hier.

Noorse hartschelp

Maandag 18 maart 2019
Af en toe lopen er ganzen of eenden in het natte gebied van het Kennemermeer. Vandaag lopen er 4 grauwe ganzen.

Na de excursie bij het Kennemermeer drinken we koffie en daarna ga ik nog met Ernst, Hanneke en Linda het strand op. Af en toe vliegen er een heleboel meeuwen omhoog.

Er liggen best veel Amerikaanse zwaardschedes en daartussen een dubbele otterschelp.

Linda vindt een dubbelen Noorse hartschelp en ik krijg hem van haar. Een hele mooie vondst. Hier op de foto voor een eipakket van de tepelhoren.

’s Avonds maak ik thuis nog een foto van de Noorse hartschelp met pastelkleuren aan de binnenkant.

Snertweer

Zondag 10 maart 2019
Ondanks dat ik wat grieperig ben loop ik mee met de strandwacht. Ik had niet verwacht dat het zulk rot weer zou zijn. Harde wind en regen. Ondanks dat het laagwater zou zijn staat het water over het hele strand.

Publiciteit

Zaterdag 9 maart 2019
Ik heb een prijs gewonnen met mijn foto van de 2 parende strandkrabben in het blad Natura van de landelijke KNNV. Met mijn tekst: “Tijdens een inventarisatie op het strand zag ik iets uit het zand steken. Bij het uitgraven zag ik dat het parende strandkrabben waren. Heel bijzonder, want dat heb ik nog nooit eerder gezien op het strand.” Foto van 29 oktober 2018

Ook een foto van mij op Facebook bij de Vlinderstichting met de tekst: “Wist je dat kleine vossen een heus liefdesritueel hebben? Het mannetje verdedigt een territorium, meestal in de buurt van een flinke bos brandnetels. Als er een vrouwtje langs komt, achtervolgt hij haar tot ze gaat rusten. Dan gaat hij achter haar zitten en raakt haar vleugels met zijn antennes aan (dat zie je op de foto). Pas als zij hem ook leuk vindt begint de paring. Die is een stuk stiekemer: meestal aan de onderzijde van een brandnetelblad. Met dank aan Alie Postma voor de foto.”
Leuk, dat wist ik dus niet.
(De foto is van 8 maart 2014)

Drieteenstrandlopertjes

Maandag 5 maart 2019
Vorig jaar waren alle zeewolfsmelkplanten bij de fietsenstalling bij het strand weggehaald. Het is een vrij zeldzame plant, dus ik vond het niet leuk. Nu staan er toch weer heel wat.

Wel een sterke plant dus en heel apart.

Het is hoog water en het water is nog hoger geweest want er staan veel plassen vlak voor de duinen.

Soms vind je zomaar een heleboel zeeboontjes bij elkaar.

Ach gossie die pootjes, zo schattig van de drieteenstrandlopertjes. De geringde zit er nog steeds tussen.

Ze moeten zich staande proberen te houden in de wind, want zo’n beestje weegt natuurlijk bijna niks.

Ik blijf op 1 plek staan en er komt er een al dichterbij.

En zelfs heel dichtbij.

Pluimwier

Zondag 24 februari 2019
We zien een levende strandkrab op het strand.

Ik vind een garnaal met een worm er aan, wie wie nu op eet zal een raadsel blijven.

Zo ook de naam van de worm die in het water valt. Er liggen heel veel rechte donker zandkleurige staafjes van 1 cm bij, misschien wormpjes, maar het kunnen ook poepjes zijn van een of ander beest.

Verder meer dan 100 witte wormen van 5 tot 15 cm lang, maar we weten niet welk soort het is.
Ik pak een pluk zeedraad waar van alles in zit. Probeer hier maar eens wijs uit te worden. Ik zie dus lange zeedraad, tweetandzeedraad, roodwier, schelpjes van nog geen millimeter, wat plantaardig materiaal en een vinger (o, die is van mij, hahaha).

Het roodwier heb ik mee naar huis genomen en op een vel papier gedroogd. Volgens mij is het veelvertakt pluimwier.

Ik ga nog even naar het Kennemermeer op sporenjacht. Ik vind weer van die kleine sporen, nu ook met een holletje er bij.

Geringde drieteenstrandloper

Maandag 18 februari 2019
Met de excursie langs het Kennemermeer is niet zo veel te beleven, maar het is wel altijd gezellig. Na het koffiedrinken gaan Ernst, Hanneke en ik nog even het strand op. De drieteentjes lopen weer gezellig heen en weer in de branding. Een daarvan is geringd (rechts). Deze is geringd op 6 augustus 2016 op de waddeneilanden en komt in de winter steeds terug in IJmuiden. Dit weet ik omdat ik de waarneming door geef en dan krijg ik een overzicht van de meldingen.

Strandtekening

Donderdag 14 februari 2019
Vanaf de pier zie ik een roodhalsfuut en vanaf het strand vliegen de drieteenstrandlopertjes naar de pier. Niet scherp helaas, maar zo mooi met die weerspiegeling.

O, wow, ze gaan weer een strandtekening maken, maar ze zijn nog maar net begonnen.

Omdat ik wil weten wat ze gaan maken ga ik een rondje om. Bij het gebouwtje van de parkeerautomaat van het Kennemermeer ga ik kijken naar mossen en korstmossen. Hier en daar plukjes gewoon muursterretje.

Nog mooier is het korstmos schotelmos. Het groeit op de voegen en dit is dus maar 1 cm hoog!

Ik loop een rondje Kennemermeer waar wat brilduikers en meerder tafeleenden en kuifeenden zitten. Daarna ga ik terug naar de pier. Ze schieten al op met de strandtekening, nu wil ik zeker zien als hij klaar is, daarom ga ik nog even de pier op.

Tjonge, tref ik het even, een grijze zeehond op een pierblok, hij ligt daar lekker in de zon en moet steeds gapen.

Dan ziet hij opeens mij.

En denkt dan: O, nee, daar heb haar weer.

Dan maar gewoon even lekker rekken en strekken.

De twee mannen zijn klaar met de strandtekening en laten een drone er boven vliegen om de tekening te filmen.

Fuut met vis

Woensdag 13 februari 2019
Vanaf de pier kijk ik op het strand. Daar staat een zilvermeeuw die steeds een klein visje pakt en dan weer laat vallen. Waarom hij dat doet weet ik niet.

Aan het eind van de pier lopen een paar steenlopers door de plassen op de pier.

Een fuut heeft een vis gevangen, een haring? Ik heb niet gekeken of hij hem heeft opgegeten.

Want ik werd afgeleid door een dode vogel en nog wel een bijzondere ook: een dode noordse stormvogel.

Zoveel muiltjes

Maandag 11 februari 2019
Bij de pier zit weer een zeekoet, maar hij ziet er niet zo gezond uit. Er zijn er al zo ontzettend veel overleden deze maand.

Ik vind ook meer dan 300 muiltjes op het strand en die komen echt niet uit de 345 containers die overboord zijn geslagen vorige maand wat een echte milieuramp betekent.

Ik denk dat ik een levende kleine slangster vind in een poeltje bij de pier, hij is zo levendig nog met nog maar 2 poten dat hij alle kanten op gaat op mijn hand. Het lichaam is maar 5 mm, alleen is de kleine slangster toch iets anders getekend, dus is dit een gewone slangster.

Strand

Zaterdag 9 februari 2019
Ik vraag me af of de geelgorzen nog in de duinen bij het strand zitten. Niet meer gezien, ook geen sneeuwgorzen dit jaar.
Het is hoog water op het strand, de strandvlakte is verdwenen, want het water komt tot de nieuwe duintjes. Wel jammer dat er een dode roodkeelduiker in het water ligt. Er is nog geen echte algenbloei, maar er ligt al wel veel schuim op de eblijn.

Venusschelp

Dinsdag 5 februari 2019
Er worden de laatste tijd meerdere bijzondere roggeneieren gevonden op de stranden, daarom ga ik weer eens kijken op het strand. Er liggen best wat grote tepelhorens met meerdere muiltjes. Deze heeft ook nog een loge: de grote heremietkreeft.

Dat is weer leuk: een venusschelp met vlees.

Van dichtbij is zeecypres heel leuk, het zijn koloniediertjes. Er zit ook nog een kamertje voor de eitjes van een gevlochten fuikhoren op.

Ik heb van Hanneke geleerd dat de slibanemonen in de gaten van veen zitten, daar let ik dus extra op en ja hoor!

Na de storm

Dinsdag 29 januari 2019
Tijdens de storm gister is er een rotsblok van het uiteinde van de pier op de pier geslagen.

Onvoorstelbaar zoveel kracht als het water heeft.

Gek dat ik op de heenweg de brilduikers vaak niet zie en op de terugweg wel.

Mannetje en vrouwtje zitten niet eens zo ver weg.

In het zonlicht hebben veel scholeksters een gele punt aan de snavel, deze weer net niet.

De paarse strandloper krijgt af en toe een hoos water over zich heen.

Haha, het lijkt alsof het water aan de pootjes van de kokmeeuw blijft plakken.

Aardig gelukt de foto van de vliegende kokmeeuw.

Verder is er niet veel te beleven op de pier en op het strand.

Grijze zeevinger

Zondag 27 januari 2019
Ondanks de harde wind en regenbuien zijn er 5 mensen voor de strandwacht. Dat is leuk want Jurgen vindt een enorme klomp grijze zeevinger.

In een stuk veen zitten de witte boormosselen nog.

Als Frank hem openbreekt zie je ze aan de kant zitten. Hun sipho steken ze naar buiten om voedsel te vangen. Witte boormosselen vind je niet als lege dubbele schelp op het strand, alleen met het beest er in omdat ze zelf de schelpen bij elkaar houden.

We hebben zelfs nog even zon gehad.

We moesten ons wel op de kou kleden, maar na afloop smaakt de chocomel dubbel zo lekker.

Slibanemonen

Maandag 21 januari 2019
Met de maandelijkse excursie neem ik de mensen mee het strand op, er is ook net strandwacht, dan kunnen we met z’n allen zoeken. Bij de eblijn ligt niet veel en bij de hoogwaterlijn ligt nog ijzig sneeuw.

In de boorgaten van de klompen veen vindt Hanneke slibanemonen, dat is heel leuk.

Wat is de natuur toch artistiek!

Na de koffie loop ik een rondje langs het Kennemermeer. In het water tussen het ijs zitten veel zilvermeeuwen en kokmeeuwen te poetsen.

Daarna op de fiets naar de pier. De kuifaalscholver herken ik wel als hij dichtbij zit.

Op de terugweg zie ik een stelletje brilduiker die ik op de heenweg niet zag. Het mannetje komt net boven na een duik.

Het vrouwtje moet zich even uitrekken.