Owenia-wormen

Dinsdag 27 februari 2024
Japanse oesters groeien goed op de pier. Aan de binnenkant ervan zit een kolonie mosdiertjes, het lijkt op zeevitrage en is het misschien ook wel.

Er groeit nog veel meer op de pier, heel veel mossels en kleine zee-eik., roodwier en darmwier.

Wonderlijk hoe die patronen op het strand steeds gevormd worden.

Een groep wintertalingen vliegt eerst een paar keer heen en weer voordat ze gaan landen.

Een porseleinkrabbetje, je zal maar zulke armen hebben in verhouding met je lichaam. Het is een vrouwtje, dat weet ik omdat ik haar omgedraaid heb.

Nu zie ik eindelijk de drie ijseenden ook. Geen wonder dat ik ze eerst niet zag, ze duiken steeds onder.

Omdat ik de Owenia-wormen goed wilde fotograferen ben ik vandaag terug gegaan naar het strand en gelukkig weer gevonden.

Ik heb ook geluk dat ik 3 stukjes barnsteen heb gevonden.

Gave pootjes hebben gewimperde zwemkrabben.

Eikapsel blonde rog

Zondag 25 februari 2024
Er lopen 5 mensen extra mee met de strandwacht en dat levert meestal iets extra’s op. Ik vind 2 oweniawormen, ook een nieuw soort voor IJmuiden, maar ik heb er geen scherpe foto’s van. Iemand vindt een hele stapel muiltjes op een tepelhoren en voor de foto leggen we de stapel in een otterschelp.

Er liggen meerdere botten op het strand, deze is nog het meest heel. Grappig die ogen.

Een heel groot eikapsel, die is van de blonde rog.

Dan worden we nog getrakteerd op een prachtige strandtekening van Dutch Beach Art.

Met mijn telefoon neem ik een foto van de wolkenlucht, altijd bijzonder.

Na de koffie met de strandwacht fiets ik nog de pier op en zie dat de golven de mooie tekening verslinden.

Lezing strand

Zondag 4 februari 2024
Vanuit de vereniging KNNV is er een lezing over het strand van Wilbert. Het was heel interessant. Hij is niet alleen onderzoeker op het strand, maar ook kok en heeft iets heerlijks gemaakt voor ons met de vormpjes die hij op het strand heeft gevonden.

Omdat ik nu toch in Thijsse’s Hof ben, gelijk even rondgekeken. Mooie maretak in de boom.

Grote aalscholver

Maandag 22 januari 2024
Voordat de excursie begint ga ik nog even bij het Kennemermeer kijken of daar nog meer deelnemers zijn. Kan ik nog gauw een foto maken van de aalscholvers op hun vaste plekje. Ik heb niet eerder geweten dat één daarvan een grote aalscholver is, het is een ondersoort van de aalscholver.

We gaan het strand op. Een glad stukje strand met patronen alsof er vogels vliegen.

Maar het heeft behoorlijk gewaaid en achter elk schelpje komt een hogere baan zand.

Hele hoge golven bij de pier die natuurlijk gesloten is.

Na de koffie ga ik nog bij de kleine pier kijken, waar de middelste zaagbekken nog steeds zitten. Kijk het mannetje eens trots zijn op zijn kuif.

De pier is nu wel open en ik kan tot het eind fietsen waar meestal in de winter de paarse strandlopers foerageren.

Zilverplevier

Woensdag 17 januari 2024
Ik ga naar de pier want eindelijk is het hek open en kan ik naar het eind. Toch kan ik aan het begin al gelijk 3 zaagbekken spotten, een mannetje en 2 vrouwtjes, hartstikke leuk. Het mannetje heeft denk ik een botervisje.

Vanaf de pier kan ik de nieuwe duinen fotograferen waar intussen heel wat vanaf geknabbeld is.

Zo weinig vogels op de pier. Gelukkig zie ik de zilverplevier op de terugweg bij de eblijn. Ik kan hem van bovenaf prima fotograferen. Toch ga ik het strand op om op ooghoogte te fliepsen, hier samen met een steenloper.

Ik ben blij dat ik hem nog gespot heb op het strand.

In de jachthaven zie ik een pup zeehond zwemmen, hij blijft een beetje op een plek en dan zie ik dat er een enorme gewone zeehond op een soort bootkussen ligt, dat kan de moeder wel zijn.

Wel aandoenlijk dat kleintje, die zwemt na een tijdje toch weer de andere kant op.

Nieuwjaar

Maandag 1 januari 2024
Ik hoop dat het een mooi jaar wordt, met wat normaler weer.
Er gaat weer heel wat vuurwerk de lucht in.

’s Middags ga ik eerst naar de pier. Er is niet veel te zien, nou ja, paar vliegende scholeksters.

Op het kleine strandje in de kom van de pier ligt een jonge zeehond, die ziet er niet best uit en als de Zeehondenreddingsdienst hem op willen halen gaat hij dood.

De pier is verder afgesloten en ik fiets terug langs de jachthaven. Zo leuk al die meeuwen op de vlonders.

Ik wil nog meedoen aan de oudejaarsplantenjacht en ga naar de duinen bij de Ampèrestraat.

Ik vraag me af of dit nu bloeiend zanddoddegras is.

Vrijwel geen bloeiende planten, alleen klein kruiskruid (2x) en bezemkruiskruid (1x). Ik geef het op en ga via de Heerenduinweg terug naar huis. Sjonge, wat een water staat er op de weg.

Strandwacht

Zaterdag 30 december 2023
Ik werk snel door in het asiel zodat ik nog op tijd ben voor de strandwacht die we vandaag me een grote groep wandelen. Toch valt er niet zo veel te tellen, misschien omdat er zoveel water ligt op het strand. Dat komt door de hoge grondwaterstand. Het is ook wel heel slecht weer geweest de laatste tijd met veel storm en dat is te zien aan de duinen.

Dwergmeeuw

Maandag 25 december 2023
De pier is alweer afgesloten vanwege de wind, daarom loop ik eerst over het strand. Er zijn veel mensen op het strand, maar de meeuwen vliegen steeds op vanwege de windsurfers.

Hier kan je wel zien dat de storm aardig heeft huisgehouden, stukken van de nieuwe duinen zijn weg.

De drieteenstrandlopertjes zijn hier de vaste wintergasten.

Kokmeeuw met zijn rode poten, wel een klein visje gevangen.

Ik ga bij het kleine vuurtorentje kijken, daar staat een man een kuifaalscholver te fotograferen op het piertje. Ik kijk bij het andere gedeelte en ik denk een drieteenmeeuw te zien.

Ik ga terug naar die man en vraag of hij de drieteenmeeuw heeft gezien. Als hij gaat kijken zegt hij dat het een dwergmeeuw is. Ik zeg: “Des te leuker.” Het is een jonge vogel en hij duikt steeds in het water voor zijn kerstdiner.

Lezing over het strand

Maandag 11 december 2023
Nou ja zeg, ben ik op weg naar het strand voor de strandmonitoring zie ik een zeedonderpad op het fietspad liggen!

’s Avonds geef ik mijn lezing over het strand aan de aanstormende gidsen van het IVN in Thijsse’s Hof. Als ik eenmaal begonnen ben, gaat de rest wel aardig vanzelf, maar ik heb er vreselijk tegenaan gekeken en heb er heel wat uren tijd in zitten. Het gebouw is laatst opgeknapt en er hangen nu mooie kasten met opgezette vogels.

Heksenkring

Dinsdag 28 november 2023
Terugfietsend van badminton zie ik vanuit mijn ooghoek bij station Santpoort-N een heksenkring. Het zijn nevelzwammen.

’s Middags ga ik naar de pier, waar weer alken zwemmen.

In de hoop eens een Jan-van-Gent te kunnen fotograferen sta ik op de kop van de pier. Het is wel heel rustig met vogels, maar er zwemt wel een gewone zeehond langs. Grappig dat hij water uit zijn neus blaast en dat heb ik er even onder geplakt.

Wat kunstig die golven in de afslag van de duinen.

Op het strand vind ik een nonnetje met een gaatje er in. Die neem ik mee als voorbeeld voor mijn lezing op 11 december voor de opleiding van natuurgidsen voor het IVN. Het gaatje is gemaakt door een tepelhoren, die met zijn ronde tong net zo lang raspt tot hij er door is en dan slurpt hij de slak uit de schelp. Je kan hier goed zien dat het gaatje schuin toeloopt.

De laatste tijd komen er steeds meer muiltjes op het strand. Het zijn exoten.

Glasslakje

Maandag 20 november 2023
De maandagmorgenexcursie gaat uiteraard niet meer naar het Kennemermeer, als je ziet hoe nat het overal is, dan mag je wel lieslaarzen aan. We gaan eerst naar de jachthaven. Ik raap een schild van een krab op en daar zit een minislakje op. Het is het doorschijnende glasslakje.

Via het strand lopen we naar de pier. Er is weer heel veel algschuim.

Via de nieuwe duinen op het strand terug. Volgens mij heeft iemand zeealsem gevonden, het lijkt op duinaveruit, maar is viltachtig wit behaard.

We treffen het met het weer, het is helemaal een beetje zonnig.

Nog een grote stern op het strand, het zal wel de laatste zijn.

Gapers

Dinsdag 7 november 2023
Ik wandel over het strand en het is zowaar mooi weer. Wolkenlucht weerspiegeld in het water op het strand. Helemaal bovenin komt er alweer een donkere lucht aan.

Een gave schelp van een strandgaper.

En nog een van een afgeknotte gaper.

Een heel klein schildje van een ovaalronde krab, de tanden aan de zijkant hebben tandjes.

Deze foto vind ik wel mooi omdat er diepte in zit, meestal lukt dat niet.

Paarse strandloper

Maandag 30 oktober 2023
Vanaf badminton ga ik even langs Ranzijn. Verderop in de berm zijn (schubbige?) bundelzwammen tegen een boom gegroeid.

’s Middags fiets ik naar de pier. De paarse strandlopers lopen heel dichtbij, nu in winterkleed.

Nog een stukje op het strand gelopen. Er zijn duizenden zeepaddenstoelen aangespoeld, ze liggen zelfs achter de nieuwe duintjes in de geul. Het paarseizoen is achter de rug en dan gaan er veel dood.

Vinkjes zie ik hier niet vaak.

Alk

Maandag 16 oktober 2023
Bij de hoek van de jachthaven zie ik een alk en ik ga op het duintje daar staan en de andere mensen van de maandagmorgenexcursie ook. Een keer komt hij zelfs zo snel naar boven dat hij uit het water springt.

Wat een spektakel om dat te zien, want door het heldere water is goed te zien hoe hij door het water schiet op jacht naar visjes.

Ook leuk dat er een grijze zeehond in de buurt zit.

We lopen de pier op tot het hek, want die is gesloten. Een scholekster is aan het pikken naar schelpjes in het zand, maar hij loopt zo raar. Omdat hij ringen heeft fotografeer ik hem tot ik de merken op de ringen er goed heb op staan. Thuis zie ik dan pas dat hij visdraad om zijn poten heeft, die asociale vissers ook altijd!

De golfpatronen op het strand zijn altijd anders, maar zelfs bij de duinvorming zijn er onverwachte kuiltjes doordat het zand inzakt.

We hebben niet veel vogels gezien, daarom is een graspieper tussen het helm een meevaller.

’s Middags heb ik weer dienst om het strandaanspoelsel te monitoren, samen met Selma, Marja en Lucia. Mooi bij elkaar, een zeesterretje, een gewone zeepissebed, tweetandzeedraad en een kleine heremietkreeft in een glanzende tepelhoren.

Jubileum

Zaterdag 16 september 2023
Na het kort werken in het asiel gauw nog even naar huis. Daar vind ik een vervelling van een kerkzesoog, die zijn bijzonder. Het is een vrouwtje geweest te zien aan de grote groene palpen.

Gauw door naar het strand, daar wordt de strandwerkgroep verwacht vanwege het 20-jarig jubileum. We drinken wat en mogen appeltaart of apfelstrudel nemen.

We krijgen een mooie mok vanwege onze inzet.

We gaan het strand op om gezamenlijk te tellen. Een ansjovisje wil ook op de lijst.

Er heeft hier een onbekend beest rondgehuppeld. Na wat speurwerk vind ik dat dat een rugstreeppad geweest moet zijn.

Fantastische afsluiting van de dag.

Alweer een exoot

Maandag 11 september 2023
Voor zaterdag wil ik een strandtent bespreken om koffie te drinken met de strandwerkgroep. Zilt aan Zee heeft niet gereageerd en nu ga ik naar paviljoen Noordzee, daar is het geen probleem. Op het strand vind ik de Aziatische oorkwal, weer een exoot. Niet te onderscheiden van de inheemse, alleen de tijd van het jaar geeft aan dat dit de Aziatische is en het is een vrouw vanwege de roze kleur.

In de cruisehaven ligt de Norwegian Dawn, een cruiseschip met versiering, ik kan er alleen niet bij, veel te veel hekken er voor. Wel een mooi plaatje van het Semafoor.

Nog gauw een foto maken van het vlieszaad dat daar staat, onweerstaanbaar die kleuren.

Geen succes

Zaterdag 9 september 2023
’s Avonds laat naar zeevonk gaan kijken. Ik zie het water wel steeds wit oplichten, dat krijg ik niet op de foto. Af en toe zie ik vonkjes over het strand rollen die dan uitdoven. Verder geen succes.

Eieren van de zeekat

Maandag 31 juli 2023
Een rare eblijn vandaag, die vloeit helemaal door naar de vloedlijn, dus tellen we de eblijn en vloedlijn in één keer. Vandaag wel regen en nog steeds veel wind.
Zoveel zeeappels hebben we nog nooit gezien: meer dan honderd.

Er is een stuk kernwier aangespoeld met een hele licht verkleuring. De bolletjes er aan zijn vruchtlichamen.

Bij de pier wijst Joske op een hoopje zwarte bolletjes.

Als ik het afgespoeld heb zie ik dat het eieren van de zeekat zijn. De bolletjes voelen zacht aan.

Plantenexcursie

Zondag 30 juli 2023
Het lijkt mij wel leuk om een plantenexcursie te geven voor de KNNV Haarlem op de nieuwe duinen bij het strand omdat daar zoveel bijzondere planten staan. Ik krijg zomaar aanmeldingen uit andere delen van Noord-Holland, blijkt dat het bericht landelijk is gedeeld, nou ja, ook leuk. Kunnen nog meer mensen kennismaken met de rups van de wolfsmelkpijlstaart. Nadat ik er een heb laten zien vindt Marja er nog meer. Ze zijn er in het rood en in het groen.

Iedereen wil die natuurlijk bewonderen.

Ik vind het toch best leuk dat er ook andere mensen dan alleen de bekende op de excursie waren.

Het is toch altijd afwachten wat voor weer het wordt en dat valt best mee, ook al staat er veel wind.

Heftige verjaardag

Woensdag 5 juli 2023
Het stormt enorm en net als ik op mijn fiets wil stappen zie ik dat aan de overkant het dak er vanaf is gewaaid. Toch maar thuis gebleven, je weet maar nooit. ’s Middags waait het nog wel, maar is het goed te doen om naar het strand te gaan en onderweg de schades op te nemen. Nou, dat was wel gigantisch. In IJmuiden alleen al zijn 150 bomen omgegaan. Deze joekel stond op het Poptaplantsoen.

Oeps, het fietspad is ook bedolven onder de takken.

De hekken op de pier hebben er flink van langs gekregen. Ze zijn bezig met het herstellen van de pier, kunnen ze gelijk weer opnieuw beginnen.

Leuk dat er gelijk weer nieuwe duintjes gevormd worden.

Nog veel grote sterns op het strand.

Grote golven op zee, maar ik had er meer van verwacht.

In IJmuiden rijd ik achter een brandweerwagen aan, die zal ook wel naar omgewaaide bomen gaan. De mannen zijn inderdaad in een zijstraat bezig met een enorme boom, gelukkig niet op een huis. In een andere buurt is ook een boom de goede kant op gevallen.

Eieren zeekat

Maandag 19 juni 2023
’s Middags heb ik een afspraak op het strand om schelpen te tellen. Als ik het pad daar op loop zie ik nog een rups, die is van de kleine hageheld.

Op de eblijn liggen Amerikaanse zwaardschedes. Er liggen een paar open en daar zie ik oranje dingetjes op, dat moet onderzocht worden natuurlijk. En dat is wel heel leuk, het zijn hele kleine zeesterretjes.

Er ligt weer schuim op de eblijn en er is het een en ander aangespoeld waar de meeuwen van smikkelen.

Een zwarte tapijtschelp en nog dubbel ook.

Bij de pier wijst Joske me op een hoop Japans bessenwier, daar ligt wat anders tussen. Ik weet niet gelijk wat het is, het lijken me eieren, ze voelen zacht aan.

Ik leg ze in een warm laagje water, misschien komen ze nog uit. Bij nader informeren gaat het om eieren van de zeekat. Hoe bijzonder kan één dag zijn!