Ongegeneerd

Maandag 29 april 2019
Ik mag onderzoek doen naar insecten in een afgesloten gebied. Nu kan ik ongegeneerd naar insecten kijken. Aardig wat van deze kleine snuitkevertjes gezien, alleen deze in deze leuke pose. Onder de beige dekvleugels zitten hele lange doorzichtige vleugels.

Bijzondere kleuren van de pinksterbloemlangsprietmot.

Twee grote koolwitjes, de ene heeft flinke zwarte stippen, bij de andere ontbreken die.

Ik heb er 3 uur rondgelopen, best veel soorten gezien, er zat niet iets echt bijzonders tussen.
Omdat het zulk mooi weer is ga ik toch even langs het landje van Gruijters. Ik was vergeten hoe klein de oeverloper eigenlijk is.

De karpers zijn nogal wild. Ze leggen de eitjes tussen de begroeiing waarna het mannetje ze bevrucht.

Slobeenden komen niet vaak zo dichtbij.

Twee grutto’s zijn dicht bij elkaar zich aan het wassen. Hij kijkt nog even of hij okselfris is.

Allebei in bad geweest, lekker moddergeurtje opgedaan en dan moet het er toch maar een keer van komen. Alleen weet hij niet goed hoe hij dat aan moet pakken, zou hij de sprong niet durven wagen? Hij laat nog even luidkeels weten dat hij toch echt een grutto is.

En dan hopla.

Het lukt.

Nog een stukje meeliften, dan is het klaar.

Een boerenzwaluw vliegt de hele tijd over en onder het bruggetje richting Spaarnwoude. Ik stap af, want je weet maar nooit of hij even mooi op de paal gaat zitten. En dat doet hij ook nog.

Luid zingend.

Koolmeeseitjes

Dinsdag 23 april 2019
Omdat Joke later in de middag kan, ga ik eerst de Cremermeervlinderroute lopen. Weer kom ik een blauwborst tegen, deze is zelfs geringd.

Op de terugweg hoor ik op 2 plaatsen de koekoek.
Met Joke loop ik de eerste secties naast het weiland, maar als we naar het weiland willen gaan, komen we de jonge Schotse hooglanders tegen met hun moeder, precies op ons pad.

We wachten even tot we er redelijk langs kunnen. De moeder vind ik vrij klein en dat met 2 jongen.

Vorige week zag ik al een rupsenaaskever, nu zien we er 2 zelfs parend.

Leuk, de smaragdlangsprietmotten zijn er weer.

De pendelzweefvliegen doen het ook.

Ach wat jammer, we zien dat er een nestje van een koolmeesje uit de boom is gevallen.

Er zaten zeker 5 kleine eitjes in.

’s Avonds ga ik nog naar het landje van Gruijters. Het lijkt wel of de bergeend het kwikstaartje wil platstampen.

Moeders met de pulletjes is er ook weer.

Ik zie de rietzanger goed zingen. Mensen vragen aan mij of ik de snor gehoord heb, maar nee, die was er nog niet. Ze zijn nog maar net verder gefietst of ik hoor de snor en ik zie hem ook vliegen, dan kan ik ook zien waar hij gaat zitten. Natuurlijk tussen de rietstengels, maar hij is te bijzonder om over te slaan.

En dan zakt de zon zo langzaam maar zeker.

Rosse grutto

Maandag 22 april 2019
’s Morgens loop ik mijn vlinderroute langs de oude spoorlijn. Langs de Kanaaldijk lijkt een musje een veertje op te pikken, maar nee, hij laat hem toch liggen.

’s Middags ga ik schelpen tellen, we lopen zelfs in onze T-shirts met dit heerlijke weer. Een rosse grutto heeft het ook naar zijn zin.

Jonge Schotse hooglanders

Donderdag 18 april 2019
Lekker weertje vandaag om de vlinderroutes te lopen. Op het weiland van de Vossendel liggen 2 jonge Schotse hooglanders. Die ene gaat even staan.

Die ander blijft lekker liggen.

Bij de fietsenstalling heb ik een klein kevertje op mijn hand, het is een spekkever: Megatoma undata.

Ik heb enkele kleine geaderde witjes gezien, maar ook een oranjetipje.
Daarna ga ik door naar de Cremermeerroute. Onderweg zie ik een gekraagde roodstaart mooi in een boom zitten, maar als ik af stap vliegt hij weg. Daar dichtbij zit een veldleeuwerik die wel blijft zitten.

Op de Koningsweg zit een blauwborst op prikkeldraad, ik wil een foto nemen, maar dan komt hij vlak voor me zitten, wat een mazzel.

Er vliegt een torenvalk vlak boven me en in het dalletje onder me bloeien de zilte waterranonkels uitbundig.

Op sectie 6, de zandheuvel, proberen meerdere bloedbijen een nestje te vinden van de bij waarop ze parasiteren.

In dit gedeelte is het rustig omdat je hier niet vrij mag rondlopen en er zijn veel plasjes, daarom zitten er wel veel vogels. Ik kom weer een blauwborst tegen. Regelmatig zie ik piepers omdat die ook vaak hoger in de struiken zitten.

Ik mag wel uitkijken dat ik niet op kikkers trap. Gelukkig zitten hier wat grotere dus ik zie ze wel. Dit jaar zie ik heel veel kneutjes, dit is een vrouwtje.

Ik wist niet dat het mannetje kneu ook een rood petje heeft. Kaneelbruine vleugels en zuurstokroze borst, wat vind ik ze leuk!

Ik denk een bijzondere vogel te zien, is het een kramsvogel, die had ik niet meer verwacht.

Zomertalingen

Maandag 1 april 2019
Een groep van maar liefst 14 KNNV-ers staan te trappelen om in Elswout de natuur te bekijken.
De bloemen van de stengelloze sleutelbloem staan er heel fris bij.

Ik vind 2 dode muizen en iemand zegt dat muizen spontaan een hartaanval kunnen krijgen. Ik zeg: “En dan zijn er natuurlijk net weer geen muizen-AED’s in de buurt.”

We horen een kleine bonte specht roffelen en zien zelfs 2 raven vliegen die achterna gezeten worden door buizerds. Twee boomklevers zitten in de buurt van een nest.

Het is zo’n mooi landgoed met die fraaie moshellingen.

Ik was al doorgelopen tot iemand zegt dat er een hele groep kikkers in het water zit, dus ga ik een stukje terug. Inderdaad, het krioelt van de kikkers en er ligt al heel veel kikkerdril.

Dotterbloemen.

Iemand zegt dat ze de bomen al dichter bij het huis kleiner hebben gemaakt, dit is om het perspectief te versterken, zodat het landgoed nog groter lijkt.

Na afloop gaan we koffie drinken en op weg daar naar toe komen we langs een veld blauwe anemonen.

Door de duinen fiets ik terug. Duinviooltjes zijn goed voor de parelmoervlinders.

Op het Vogelmeer laat mevrouw slobeend zich mooi zien.

Dicht bij het hout bij de vogelhut sta ik een tijd te kijken naar insecten. Er zit een muurwesp (Ancistrocerus spec).

Vanuit de vogelhut fotografeer ik een man kuifeend. Het lijkt wel alsof hij pareltjes op zijn kop heeft. En het zwart van zijn verenkleed is niet gewoon zwart.

Een micronachtvlindertje komt net aanvliegen, anders zou ik hem niet gezien hebben. Ik denk dat het een grootvlekmospalpmotje is.

Ik wil doorfietsen als 2 vrouwen me wijzen op 3 zomertalingen in het Vogelmeer.

Helaas gaan ze achter het struikgewas zwemmen, dan ga ik maar de zangvogeltjes in de gaten houden, zoals de putter.

En eindelijk de kneu ook een beetje fatsoenlijk op de foto.

De vinken hebben in het voorjaar uitbundige kleuren.

Ik heb wel geluk dat de zomertalingen weer tevoorschijn komen. Twee mannetjes en een vrouwtje.

Publiciteit

Zaterdag 9 maart 2019
Ik heb een prijs gewonnen met mijn foto van de 2 parende strandkrabben in het blad Natura van de landelijke KNNV. Met mijn tekst: “Tijdens een inventarisatie op het strand zag ik iets uit het zand steken. Bij het uitgraven zag ik dat het parende strandkrabben waren. Heel bijzonder, want dat heb ik nog nooit eerder gezien op het strand.” Foto van 29 oktober 2018

Ook een foto van mij op Facebook bij de Vlinderstichting met de tekst: “Wist je dat kleine vossen een heus liefdesritueel hebben? Het mannetje verdedigt een territorium, meestal in de buurt van een flinke bos brandnetels. Als er een vrouwtje langs komt, achtervolgt hij haar tot ze gaat rusten. Dan gaat hij achter haar zitten en raakt haar vleugels met zijn antennes aan (dat zie je op de foto). Pas als zij hem ook leuk vindt begint de paring. Die is een stuk stiekemer: meestal aan de onderzijde van een brandnetelblad. Met dank aan Alie Postma voor de foto.”
Leuk, dat wist ik dus niet.
(De foto is van 8 maart 2014)

Kleine vos

Dinsdag 26 februari 2019
Waar zouden de grauwe ganzen naar kijken?

De knobbelzwaan is zijn veren aan het poetsen, maar zo te zien aan zijn buik is hij nog lang niet klaar.

Als ik in de buurt van Fort Benoorden ben zie ik een ongelukkige kleine vos op het fietspad fladderen. Ik pak hem op voordat hij dood gereden wordt.

Bij het landje van Gruijters zit niets bijzonders en ik fiets door naar de lepelaars, misschien zitten ze er al. Ja hoor er zijn er al een stuk of 7. Nu nog mooi vrij doordat er geen bladeren zijn.

Zo lekker onhandig met die lange poten en snavel.

In het slootje zwemmen twee futen, zo lang ze niet wegvliegen zitten ze heel dichtbij en als ze onderduiken schuif ik een knotwilg op zodat ik ze vrij dicht kan benaderen.

Ik fiets terug door Penningsveer. Het is wel erg smal bij de brug, maar ik heb net nog een plekje voor mijn fiets. Daar kan ik ook futen fotograferen en die zitten net in de weerspiegelingsbaan van het riet, terwijl er net een speedboot voorbij is gegaan. Vandaar die golven.

Ik fiets altijd dat rondje extra langs de Mooie Nel. Daar op het weiland heeft het nijlganzenstel al negen kleintjes.

In de weilanden van de Heksloot rent een haas. Ik heb een aardig rondje gefietst en het wordt al wat donker als ik bij het bruggetje bij Spaarndam kom.

Kennemergaarde

Woensdag 7 november 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette ga ik park Kennemergaarde verkennen. Leuk dat we koraalzwammen zien, maar dan ontdekken we er al meer.

Langsteel franjehoeden.

Herfsttinten.

Het park wordt aardig onderhouden, er was heel wat gesnoeid.

In mijn huis zit een jeneverbesspanner, heel misschien heb ik die gisteravond meegenomen van het nachtvlinderen. Of hij is toch hier in de buurt uit de pop gekropen want hij is wel heel erg vers.

Ik zet hem buiten, kan hij daar naar jenever zoeken.

Gepluimde spanner

Dinsdag 6 november 2018
’s Middags ga ik weer naar de geelgorzen, want ik wil het gele mannetje op de foto. Ik weet een mooi plekje waar ik sta te wachten in de zon. Gelukkig komt er een vrouwtje (of jonge gors?) die wel wil poseren.

Eindelijk zie ik ook het mannetje, maar net te ver weg. Helaas, een paar stappen te dichtbij en weg is hij weer.

’s Avonds is er een nachtvlinderavond. Gelukkig ben ik er niet zo akelig vroeg, want het is best wel fris. Er komen maar liefst 6 zwarte herfstspinners op het laken.

Een kleine wintervlinder in de bosjes.

We kijken bij het smeer op de bomen en zien 2 eileggende vrouwtjes boomsprinkhaan.

Dat is wel heel mooi die structuur van de vlier.

De bleke novemberspanner zit nogal hoog tegen een bewakingscamera.

Een koolmotje is zo gewoon dat ik hem denk ik nog niet vaak op mijn weblog heb gezet.

Een gepluimde spanner blijft maar fladderen op de grond, even zit hij stil …. Klik.

Buizerd

Zondag 28 oktober 2018
Eindelijk heb ik een buizerd op de foto die wél goed belicht is aan de onderkant.

Bij het landje van Gruijters zit niet veel, een gedeeltelijk sneeuwwitte kokmeeuw is wel leuk.

Ik fiets door naar de Westhoffplas en steek die te voet door tussen het riet in de hoop baardmannetjes te zien. Hier staat veel witte krodde, die zie ik ergens anders zelden.

Ik ga verder naar de Houtrakpolder waar ik wilde zwanen hoop te zien, ook dat is ijdele hoop. Enkele kramsvogels tussen wat spreeuwen, dat is alles op het weiland.

Thuis zie ik dat de dagpauwoog weer uit de schuur is gekomen, ik denk dat Moppie hem vernield heeft.

Kleine rietgans

Maandag 15 oktober 2018
Bij het begin van de excursie zijn ze aan het speculeren welke gans daar nu zwemt. Ik breng uitkomst want ik heb op waarneming.nl gezien dat een kleine rietgans hier al een tijdje zit.

Frans ziet een paardenbijter hangen en die blijft een tijdje hangen zodat de anderen hem ook kunnen zien.

Een gewone hoornbloem. Uitgebloeid is het net een hoorntje.

Oei, ik loop achteraan en vind een rups van een veelvraat op het pad, waar de anderen dus gelukkig net niet op getrapt hebben.

Een galletje van de kruipwilg wordt opgesneden, nu is het larfje heel goed te zien.

We hebben al 3 zilverreigers over zien vliegen en nu vliegt er weer een over. Sny A68 400mm

Ik laat de aangetaste bloem van het harig wilgenroosje zien, maar we weten nog niet wat het precies is. De bruidssluier bloeit volop.

Na de koffie ga ik met Hanneke naar de pier. De drieteenstrandlopertjes doen een wedstrijdje wie het langst op 1 poot kan staan, verliest er eentje, dan moet die vooraan staan om de wind op te vangen ?

Bij de jachthaven weet ik Engels gras te staan en dat laat ik aan Hanneke zien.

Icarusblauwtje

Zondag 13 oktober 2018
Het loopt tegen het einde van het plantenseizoen, daarom ga ik bij het Kennemermeer kijken of er nog iets te beleven valt voor morgen. Het is echt zoeken naar insecten, zo weinig zijn er dit jaar. En ik ben echt niet blind, zoals deze blinde bij (die ook niet blind is, maar hij heeft haren op zijn ogen). Hij zit op bezemkruiskruid.

Er vliegen nog een paar Icarusblauwtjes.

Op zoek naar insecten valt een bloem van het harig wilgenroosje op. Daar zit denk ik een schimmel op.

Papegaaitje

Donderdag 11 oktober 2018
Op weg naar het nachtvlinderen nog even genieten in de duinen van de zonsondergang.

De schaapjes even gedag zeggen.

Het papegaaitje doet helaas zijn vleugels niet open. Jammer, want hij is mooi met groenige tekening.

In deze stand is hij ook niet te herkennen, hahaha.

De volgeling heeft een iets andere donkere band op de ondervleugel dan de huismoeder.

Grote wintervlinder is nogal variabel.

Boekje dagvlinders

Vrijdag 28 september 2018
Vanwege het 25-jarig jubileum van het vlinders tellen ga ik naar de Bavo in Haarlem. Tjonge, wat een gebouw.

Leuk dat Mariek aandacht schenkt aan de glas-in-lood-ramen, want daar zijn vlinders in verwerkt.

De tellers krijgen allemaal een boekje mee, waar ze zelf een stukje in geschreven hebben. Het is een heel mooi boekje geworden. De zaal is helemaal vol en het is een leuke bijeenkomst. Tevreden fiets ik weer naar huis, nu langs de achterkant van de Bavo.

Klapekster

Maandag 8 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer zie ik een vogel boven in een struik die op een klapekster lijkt. Met de verrekijker zie ik dat het hem echt is. Helaas vliegt hij weg zodra ik mijn fototoestel pak. Ik kijk waar hij naar toe vliegt en ik wandel die kant op, ik was al van plan om te gaan wandelen. Na 3 kwartier denk ik hem te zien, maak een serie foto’s om tot de ontdekking te komen dat het een kale boom is met een masker. Onderweg zie ik nog een vosje en een stuk of 12 kramsvogels en 2 koperwieken. Ik moet wat meer gaan wandelen, hier is het ook mooi.

Wat een geluk dat ik de klapekster op dezelfde struik zie zitten als ik daar weer langs fiets.

Ik kijk nog een tijdje in de vogelkijkhut, wat meeuwen en uiteraard aalscholvers die daar altijd zitten. Op de leuning van het bruggetje zie ik een zakdrager lopen, die zet ik op een houten paal waar nog meer zakdrager zitten.

Geveerde witvleugeluil

Vrijdag 5 oktober 2018
Na het badminton fiets ik nog naar het Kennemermeer. Ik tref het wel, want op het parkeerhok zitten twee geveerde witvleugeluilen.

De tweede zit net om het hoekje in de schaduw en die fotografeer ik met flits.

Ik ga op zoek naar insecten, maar na goed zoeken heb ik alleen wat muggen en vliegen gezien. Het is echt treurig met de insecten. Een cotoneaster is geen wilde plant, misschien hier gekomen door vogels die de zaden uitgepoept hebben.

Ook op de melkdistel zit geen insect.

Een ouder zilvermeeuw vliegt over met 2 jongen schreeuwend er achteraan.

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Hazenpootje

Woensdag 26 september 2018
Op de Vossendelroute zien we meer paddenstoelen dan vlinders. Het hazenpootje ziet er leuk uit, het is een inktzwam.

Een onbekende paddenstoel, ik denk een of andere amaniet.

Op de terugweg ga ik in de Herenduinen op zoek naar wasplaten op de bekende plek, maar geen wasplaat te bekennen. Het is in de bomen heel stil, geen vogelgeluid te horen.

Bij de picknicktafel kom ik nog een kleine vuurvlinder tegen.

En op de tafel een bruinrode heidelibel.

Altijd prijs bij het volkstuintje waar vogelvoer hangt, daar komt de grote bonte specht zo vaak op af. Vandaag ook weer twee.

Bruine sikkeluil

Donderdag 20 september 2018
Op de nachtvlinderavond beginnen we met een heel mooi getekende bosbesuil.

Een spinneruil zit in de kist, het is de zeldzame bruine sikkeluil.

Bovenop het plexiglas van de kist zit een hoornaar, ze zijn best harig.

De vuurmot vind ik zo’n lieverdje.

Van het smeer op de bomen is een karmozijn weeskind komen snoepen.

Op het doek zit een sparappelboorder.

En een maisboorder.

Deze gevlamde grasmot is wel heel scherp getekend.

Kustmelde

Maandag 10 september 2018
Omdat ik er gister niet uit kwam welke plant het nu was dat Sieneke op geel cichorei vond lijken ga ik vandaag opnieuw kijken naar de planten langs het voetpad van de jachthaven. Ik kom uit op gewoon biggenkruid.

Een bleke vlekwortelmot zit op bijvoet.

Deze knopjes van bijvoet zijn nog heel vers. Uitgebloeid lijken ze heel erg op duinaveruit, alleen het blad is heel anders.

Daar staat ook melde en dat is wel een heel erg moeilijk soort, ik kom hierbij vanwege de bultjes op de knopjes op kustmelde.

Ik ga nog even kijken op het strand of ik betere foto’s kan maken van de bontbekpleviertjes, die staan er niet beter op, maar de achtergrond vind ik wel mooi.

Heksenboleet

Maandag 3 september 2018
De maandagmorgenexcursie met Marja is vandaag bij Bleek en Berg. We hebben een kenner van paddenstoelen mee en die weet dat dit een heksenboleet is.

Toevallig ziet hij ook een blauwvleugelsprinkhaan. Het zit een beetje raar in elkaar, als we goed kijken zien we dat het mannetje onder het vrouwtje vast zit. Je ziet nog een stukje van de blauwe vleugel.

Na de excursie ga ik gelijk door naar mijn Cremermeerroute om vlinders te tellen. Een dagpauwoog gaat eigenwijs niet op een van de secties zitten en telt niet mee.

Een luipaardlichtmot telt sowieso niet mee, want die staat niet op de lijst. Wel een mooi duidelijk exemplaar.

Op de terugweg ga ik bij het kraantje even water halen en daar dichtbij zit een zadelzwam tegen een stronk.