Publiciteit

Zaterdag 9 maart 2019
Ik heb een prijs gewonnen met mijn foto van de 2 parende strandkrabben in het blad Natura van de landelijke KNNV. Met mijn tekst: “Tijdens een inventarisatie op het strand zag ik iets uit het zand steken. Bij het uitgraven zag ik dat het parende strandkrabben waren. Heel bijzonder, want dat heb ik nog nooit eerder gezien op het strand.” Foto van 29 oktober 2018

Ook een foto van mij op Facebook bij de Vlinderstichting met de tekst: “Wist je dat kleine vossen een heus liefdesritueel hebben? Het mannetje verdedigt een territorium, meestal in de buurt van een flinke bos brandnetels. Als er een vrouwtje langs komt, achtervolgt hij haar tot ze gaat rusten. Dan gaat hij achter haar zitten en raakt haar vleugels met zijn antennes aan (dat zie je op de foto). Pas als zij hem ook leuk vindt begint de paring. Die is een stuk stiekemer: meestal aan de onderzijde van een brandnetelblad. Met dank aan Alie Postma voor de foto.”
Leuk, dat wist ik dus niet.
(De foto is van 8 maart 2014)

Kleine vos

Dinsdag 26 februari 2019
Waar zouden de grauwe ganzen naar kijken?

De knobbelzwaan is zijn veren aan het poetsen, maar zo te zien aan zijn buik is hij nog lang niet klaar.

Als ik in de buurt van Fort Benoorden ben zie ik een ongelukkige kleine vos op het fietspad fladderen. Ik pak hem op voordat hij dood gereden wordt.

Bij het landje van Gruijters zit niets bijzonders en ik fiets door naar de lepelaars, misschien zitten ze er al. Ja hoor er zijn er al een stuk of 7. Nu nog mooi vrij doordat er geen bladeren zijn.

Zo lekker onhandig met die lange poten en snavel.

In het slootje zwemmen twee futen, zo lang ze niet wegvliegen zitten ze heel dichtbij en als ze onderduiken schuif ik een knotwilg op zodat ik ze vrij dicht kan benaderen.

Ik fiets terug door Penningsveer. Het is wel erg smal bij de brug, maar ik heb net nog een plekje voor mijn fiets. Daar kan ik ook futen fotograferen en die zitten net in de weerspiegelingsbaan van het riet, terwijl er net een speedboot voorbij is gegaan. Vandaar die golven.

Ik fiets altijd dat rondje extra langs de Mooie Nel. Daar op het weiland heeft het nijlganzenstel al negen kleintjes.

In de weilanden van de Heksloot rent een haas. Ik heb een aardig rondje gefietst en het wordt al wat donker als ik bij het bruggetje bij Spaarndam kom.

Kennemergaarde

Woensdag 7 november 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette ga ik park Kennemergaarde verkennen. Leuk dat we koraalzwammen zien, maar dan ontdekken we er al meer.

Langsteel franjehoeden.

Herfsttinten.

Het park wordt aardig onderhouden, er was heel wat gesnoeid.

In mijn huis zit een jeneverbesspanner, heel misschien heb ik die gisteravond meegenomen van het nachtvlinderen. Of hij is toch hier in de buurt uit de pop gekropen want hij is wel heel erg vers.

Ik zet hem buiten, kan hij daar naar jenever zoeken.

Gepluimde spanner

Dinsdag 6 november 2018
’s Middags ga ik weer naar de geelgorzen, want ik wil het gele mannetje op de foto. Ik weet een mooi plekje waar ik sta te wachten in de zon. Gelukkig komt er een vrouwtje (of jonge gors?) die wel wil poseren.

Eindelijk zie ik ook het mannetje, maar net te ver weg. Helaas, een paar stappen te dichtbij en weg is hij weer.

’s Avonds is er een nachtvlinderavond. Gelukkig ben ik er niet zo akelig vroeg, want het is best wel fris. Er komen maar liefst 6 zwarte herfstspinners op het laken.

Een kleine wintervlinder in de bosjes.

We kijken bij het smeer op de bomen en zien 2 eileggende vrouwtjes boomsprinkhaan.

Dat is wel heel mooi die structuur van de vlier.

De bleke novemberspanner zit nogal hoog tegen een bewakingscamera.

Een koolmotje is zo gewoon dat ik hem denk ik nog niet vaak op mijn weblog heb gezet.

Een gepluimde spanner blijft maar fladderen op de grond, even zit hij stil …. Klik.

Buizerd

Zondag 28 oktober 2018
Eindelijk heb ik een buizerd op de foto die wél goed belicht is aan de onderkant.

Bij het landje van Gruijters zit niet veel, een gedeeltelijk sneeuwwitte kokmeeuw is wel leuk.

Ik fiets door naar de Westhoffplas en steek die te voet door tussen het riet in de hoop baardmannetjes te zien. Hier staat veel witte krodde, die zie ik ergens anders zelden.

Ik ga verder naar de Houtrakpolder waar ik wilde zwanen hoop te zien, ook dat is ijdele hoop. Enkele kramsvogels tussen wat spreeuwen, dat is alles op het weiland.

Thuis zie ik dat de dagpauwoog weer uit de schuur is gekomen, ik denk dat Moppie hem vernield heeft.

Kleine rietgans

Maandag 15 oktober 2018
Bij het begin van de excursie zijn ze aan het speculeren welke gans daar nu zwemt. Ik breng uitkomst want ik heb op waarneming.nl gezien dat een kleine rietgans hier al een tijdje zit.

Frans ziet een paardenbijter hangen en die blijft een tijdje hangen zodat de anderen hem ook kunnen zien.

Een gewone hoornbloem. Uitgebloeid is het net een hoorntje.

Oei, ik loop achteraan en vind een rups van een veelvraat op het pad, waar de anderen dus gelukkig net niet op getrapt hebben.

Een galletje van de kruipwilg wordt opgesneden, nu is het larfje heel goed te zien.

We hebben al 3 zilverreigers over zien vliegen en nu vliegt er weer een over. Sny A68 400mm

Ik laat de aangetaste bloem van het harig wilgenroosje zien, maar we weten nog niet wat het precies is. De bruidssluier bloeit volop.

Na de koffie ga ik met Hanneke naar de pier. De drieteenstrandlopertjes doen een wedstrijdje wie het langst op 1 poot kan staan, verliest er eentje, dan moet die vooraan staan om de wind op te vangen 😉

Bij de jachthaven weet ik Engels gras te staan en dat laat ik aan Hanneke zien.

Icarusblauwtje

Zondag 13 oktober 2018
Het loopt tegen het einde van het plantenseizoen, daarom ga ik bij het Kennemermeer kijken of er nog iets te beleven valt voor morgen. Het is echt zoeken naar insecten, zo weinig zijn er dit jaar. En ik ben echt niet blind, zoals deze blinde bij (die ook niet blind is, maar hij heeft haren op zijn ogen). Hij zit op bezemkruiskruid.

Er vliegen nog een paar Icarusblauwtjes.

Op zoek naar insecten valt een bloem van het harig wilgenroosje op. Daar zit denk ik een schimmel op.

Papegaaitje

Donderdag 11 oktober 2018
Op weg naar het nachtvlinderen nog even genieten in de duinen van de zonsondergang.

De schaapjes even gedag zeggen.

Het papegaaitje doet helaas zijn vleugels niet open. Jammer, want hij is mooi met groenige tekening.

In deze stand is hij ook niet te herkennen, hahaha.

De volgeling heeft een iets andere donkere band op de ondervleugel dan de huismoeder.

Grote wintervlinder is nogal variabel.

Boekje dagvlinders

Vrijdag 28 september 2018
Vanwege het 25-jarig jubileum van het vlinders tellen ga ik naar de Bavo in Haarlem. Tjonge, wat een gebouw.

Leuk dat Mariek aandacht schenkt aan de glas-in-lood-ramen, want daar zijn vlinders in verwerkt.

De tellers krijgen allemaal een boekje mee, waar ze zelf een stukje in geschreven hebben. Het is een heel mooi boekje geworden. De zaal is helemaal vol en het is een leuke bijeenkomst. Tevreden fiets ik weer naar huis, nu langs de achterkant van de Bavo.

Klapekster

Maandag 8 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer zie ik een vogel boven in een struik die op een klapekster lijkt. Met de verrekijker zie ik dat het hem echt is. Helaas vliegt hij weg zodra ik mijn fototoestel pak. Ik kijk waar hij naar toe vliegt en ik wandel die kant op, ik was al van plan om te gaan wandelen. Na 3 kwartier denk ik hem te zien, maak een serie foto’s om tot de ontdekking te komen dat het een kale boom is met een masker. Onderweg zie ik nog een vosje en een stuk of 12 kramsvogels en 2 koperwieken. Ik moet wat meer gaan wandelen, hier is het ook mooi.

Wat een geluk dat ik de klapekster op dezelfde struik zie zitten als ik daar weer langs fiets.

Ik kijk nog een tijdje in de vogelkijkhut, wat meeuwen en uiteraard aalscholvers die daar altijd zitten. Op de leuning van het bruggetje zie ik een zakdrager lopen, die zet ik op een houten paal waar nog meer zakdrager zitten.

Geveerde witvleugeluil

Vrijdag 5 oktober 2018
Na het badminton fiets ik nog naar het Kennemermeer. Ik tref het wel, want op het parkeerhok zitten twee geveerde witvleugeluilen.

De tweede zit net om het hoekje in de schaduw en die fotografeer ik met flits.

Ik ga op zoek naar insecten, maar na goed zoeken heb ik alleen wat muggen en vliegen gezien. Het is echt treurig met de insecten. Een cotoneaster is geen wilde plant, misschien hier gekomen door vogels die de zaden uitgepoept hebben.

Ook op de melkdistel zit geen insect.

Een ouder zilvermeeuw vliegt over met 2 jongen schreeuwend er achteraan.

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Hazenpootje

Woensdag 26 september 2018
Op de Vossendelroute zien we meer paddenstoelen dan vlinders. Het hazenpootje ziet er leuk uit, het is een inktzwam.

Een onbekende paddenstoel, ik denk een of andere amaniet.

Op de terugweg ga ik in de Herenduinen op zoek naar wasplaten op de bekende plek, maar geen wasplaat te bekennen. Het is in de bomen heel stil, geen vogelgeluid te horen.

Bij de picknicktafel kom ik nog een kleine vuurvlinder tegen.

En op de tafel een bruinrode heidelibel.

Altijd prijs bij het volkstuintje waar vogelvoer hangt, daar komt de grote bonte specht zo vaak op af. Vandaag ook weer twee.

Bruine sikkeluil

Donderdag 20 september 2018
Op de nachtvlinderavond beginnen we met een heel mooi getekende bosbesuil.

Een spinneruil zit in de kist, het is de zeldzame bruine sikkeluil.

Bovenop het plexiglas van de kist zit een hoornaar, ze zijn best harig.

De vuurmot vind ik zo’n lieverdje.

Van het smeer op de bomen is een karmozijn weeskind komen snoepen.

Op het doek zit een sparappelboorder.

En een maisboorder.

Deze gevlamde grasmot is wel heel scherp getekend.

Kustmelde

Maandag 10 september 2018
Omdat ik er gister niet uit kwam welke plant het nu was dat Sieneke op geel cichorei vond lijken ga ik vandaag opnieuw kijken naar de planten langs het voetpad van de jachthaven. Ik kom uit op gewoon biggenkruid.

Een bleke vlekwortelmot zit op bijvoet.

Deze knopjes van bijvoet zijn nog heel vers. Uitgebloeid lijken ze heel erg op duinaveruit, alleen het blad is heel anders.

Daar staat ook melde en dat is wel een heel erg moeilijk soort, ik kom hierbij vanwege de bultjes op de knopjes op kustmelde.

Ik ga nog even kijken op het strand of ik betere foto’s kan maken van de bontbekpleviertjes, die staan er niet beter op, maar de achtergrond vind ik wel mooi.

Heksenboleet

Maandag 3 september 2018
De maandagmorgenexcursie met Marja is vandaag bij Bleek en Berg. We hebben een kenner van paddenstoelen mee en die weet dat dit een heksenboleet is.

Toevallig ziet hij ook een blauwvleugelsprinkhaan. Het zit een beetje raar in elkaar, als we goed kijken zien we dat het mannetje onder het vrouwtje vast zit. Je ziet nog een stukje van de blauwe vleugel.

Na de excursie ga ik gelijk door naar mijn Cremermeerroute om vlinders te tellen. Een dagpauwoog gaat eigenwijs niet op een van de secties zitten en telt niet mee.

Een luipaardlichtmot telt sowieso niet mee, want die staat niet op de lijst. Wel een mooi duidelijk exemplaar.

Op de terugweg ga ik bij het kraantje even water halen en daar dichtbij zit een zadelzwam tegen een stronk.

Stadsreus

Vrijdag 31 augustus 2018
Meissie Moppie.

Ik ga naar het Kennemermeer er zal toch wel wat te insecteren zijn? Ik zal vooral de heelblaadjes goed inspecteren. Ja hoor, een donker miniwespje met legboor. Thuis zie ik dat ze mooi groen is.

Een stadsreus in de vrije natuur.

Een limonadewesp heeft een dambordvlieg te pakken.

Een purperen stipspanner, een klein vlindertje.

Peen met 2 mieren.

Bij het water vliegen enkele paardenbijters.

Ik vraag me steeds af welke vogeltjes steeds in het gras zitten en piepend wegvliegen als ik er aan kom. Logisch dat dat graspiepers zijn.

De doodshoofdzweefvlieg fotografeer ik meestal op de rug omdat die tekening zo duidelijk is. Zo van voren zijn ze hartstikke leuk, vooral met dat uitstekende tongetje.

Zweefvliegen

Dinsdag 28 augustus 2018
Veel woeste sluipvliegen op het eerste stukje van de Vossendel.

Stom dat ik de helmkruidbladwesp niet gelijk herken.

Ik had nog foto’s willen maken van die prachtige oranjerode hertenzwammen, dat doe ik nu ook, alleen zien ze er niet meer zo florissant uit.

Er staan paddenstoelen die ik er nogal goor uit vind zien. Als ik ze goed bekijk zie ik dat er een schimmel op zit, dat ziet er uit als hele fijne stuifsneeuw, dus dichtbij wel mooi.

Een of andere boleet.

Ik volg een vliegende vliegende speld tot hij gaat zitten op een bloem van een braam, dan kan ik een foto maken.

Ik dacht dat ik nog steeds de vliegende speld achtervolg, tot ik zie dat het een andere zweefvlieg is: een van de platvoetjes.

Eerst bedelt een jong kraai bij een van zijn ouders, dan gaat hij zelf maar wat lekkers zoeken op het weiland van de Vossendel.

Bij het Cremermeer kijk ik nog eens heel goed of ik de kolibrievlinders zie bij de bloemetjes van de boksdoorn, helaas niet gezien.

Het paddenstoelenseizoen is al goed op gang gekomen. Hier staan plooirokjes.

Gewone bandspanners vliegen hier genoeg, maar op de foto krijgen is een tweede.

Op het open stuk staat een damhert, hij heeft mij niet in de gaten en ik kan mijn lens op hem richten tot hij opkijkt.

Op het fietspad stop ik voor een rups van de wilgenhoutrupsvlinder. Toevallig staat Dick Groenendijk er bij en hij zegt dat ik hem natuurlijk veilig over zet, dus ik pak de rups op, voelt best eng aan, als een soort rubber. Hij is ook heel groot.

Thuis zit er nog een zweefvlieg op mij te wachten: de menuetzweefvlieg, herkenbaar aan de dikke dijen.

Buxusmot

Woensdag 22 augustus 2018
Omdat ik vond dat er zo weinig nachtvlinders waren bij het Kennemermeer afgelopen zaterdag wil ik dat vergelijken met het Koevlak en vanavond gaan we dus nachtvlinderen. Wat zijn ze mooi, die buxusmotten, dit is de donkere vorm. Maar ze zijn echt niet geliefd onder de tuinliefhebbers, de rupsen vreten alle buxushagen kaal.

Een gewone bonte worteluil, ze zijn nogal variabel, maar allemaal even mooi.

Een nieuw soort voor mij: een essenspanner. Lijkt op de geelschouderspanner, die we later op de avond ook nog langs zien komen.

Op smeer zit een geelvleugeluil, hij wil zijn vleugels niet wijd doen en dan pesten we hem even en ja hoor hij laat zien dat het de geelvleugeluil is.

Ook op het laken zit een geelvleugeluil, de tekening is zo mooi.

Oranjerode hertenzwammen

Maandag 20 augustus 2018
Mijn ogen mankeren niets, een hele kleine rups van een kleine beer ontdek ik zomaar op een blaadje van watermunt, terwijl we met de groep van de KNNV bij het Kennemermeer wandelen.

Er wordt getwijfeld aan de naam melkkruid die ik gaf aan dit plantje. Nu Marja een plantje met vruchtjes vindt weten we het zeker dat het melkkruid is.

De bloemetjes van wolfspoot zijn onmiskenbaar.

En dan kom je zomaar zo’n gekke uitgebloeide bloem van de rietorchis tegen.

Ik kan wel zeggen dat mijn ogen superscherp zijn, want zelfs dit allerkleinste springspinnetje zie ik op een blaadje en als ik hem wil fotograferen springt hij op mijn hand. Ter plekke weet ik al dat het een blinkertje is, maar daar zijn ook weer soorten in.

Na het koffiedrinken ga ik het strand op om naar vogels te kijken. De kleine snelle drieteenstrandlopertjes rennen weer heen en weer bij elke golfslag.

Altijd leuk om een kanoet te zien.

Dan komt er een kleinere bij hem lopen en ik denk eerst dat het een jonge kanoet is, maar het is een bonte strandloper.

Toch lopen ze een heel eindje samen op alsof ze bij elkaar horen.

Blauwe lucht en een wolkenband boven land.

Vanaf de pier kijk je op het badritueel van de steenloper …

… en de bonte strandloper zingt daarbij het hoogste lied.

Ik heb nog tijd om naar de Vossendel te gaan om vlinders te tellen. Weinig dagvlinders, maar op het weiland zie ik wel wat weegbreemotten.

Tot mijn verrassing staan er in een holle boomstronk prachtige oranjerode hertenzwammen. Ze zijn nogal bijzonder, dus ik tref het. Ik moet wel flitsen, want erg licht is het hier niet.

Kleine hermelijnvlinder

Zaterdag 18 augustus en zondag 19 augustus 2018
Vanavond is de tweede keer nachtvlinderen bij het Kennemermeer. Al vrij snel na het opzetten komt er een kleine hermelijnvlinder op het doek en tjonge, wat ben ik daar blij mee. Schitterend.

De peppel-orvlinder is trouwens ook een beauty.

Een tweede populierenpijlstaart komt er na 1 uur ‘s nachts gezellig bij en gaat op mijn vest zitten, dat vind ik niet erg.

Ik zou het niet, zoals Pieter, leuk vinden als hij op mijn lip gaat zitten.

Weinig nachtvlinders vannacht, wel veel insecten. We breken een uur eerder op dan vorige keer en ik ga nog even langs de haven waar een boorplatform ligt.