Klapekster

Maandag 8 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer zie ik een vogel boven in een struik die op een klapekster lijkt. Met de verrekijker zie ik dat het hem echt is. Helaas vliegt hij weg zodra ik mijn fototoestel pak. Ik kijk waar hij naar toe vliegt en ik wandel die kant op, ik was al van plan om te gaan wandelen. Na 3 kwartier denk ik hem te zien, maak een serie foto’s om tot de ontdekking te komen dat het een kale boom is met een masker. Onderweg zie ik nog een vosje en een stuk of 12 kramsvogels en 2 koperwieken. Ik moet wat meer gaan wandelen, hier is het ook mooi.

Wat een geluk dat ik de klapekster op dezelfde struik zie zitten als ik daar weer langs fiets.

Ik kijk nog een tijdje in de vogelkijkhut, wat meeuwen en uiteraard aalscholvers die daar altijd zitten. Op de leuning van het bruggetje zie ik een zakdrager lopen, die zet ik op een houten paal waar nog meer zakdrager zitten.

Geveerde witvleugeluil

Vrijdag 5 oktober 2018
Na het badminton fiets ik nog naar het Kennemermeer. Ik tref het wel, want op het parkeerhok zitten twee geveerde witvleugeluilen.

De tweede zit net om het hoekje in de schaduw en die fotografeer ik met flits.

Ik ga op zoek naar insecten, maar na goed zoeken heb ik alleen wat muggen en vliegen gezien. Het is echt treurig met de insecten. Een cotoneaster is geen wilde plant, misschien hier gekomen door vogels die de zaden uitgepoept hebben.

Ook op de melkdistel zit geen insect.

Een ouder zilvermeeuw vliegt over met 2 jongen schreeuwend er achteraan.

Golven

Woensdag 3 oktober 2018
Er staat niet eens zoveel wind, toch slaan de golven hoog op de pier. Het lijkt wel een explosie.

Zulke vreemde vormen kan het water en schuim dan krijgen als het omhoog gespoten wordt.

De duinen aan de noordkant lijken wel niet echt.

Op het strand nog steeds bontbekpleviertjes en rechts een drieteenstrandlopertje die haast heeft.

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Hazenpootje

Woensdag 26 september 2018
Op de Vossendelroute zien we meer paddenstoelen dan vlinders. Het hazenpootje ziet er leuk uit, het is een inktzwam.

Een onbekende paddenstoel, ik denk een of andere amaniet.

Op de terugweg ga ik in de Herenduinen op zoek naar wasplaten op de bekende plek, maar geen wasplaat te bekennen. Het is in de bomen heel stil, geen vogelgeluid te horen.

Bij de picknicktafel kom ik nog een kleine vuurvlinder tegen.

En op de tafel een bruinrode heidelibel.

Altijd prijs bij het volkstuintje waar vogelvoer hangt, daar komt de grote bonte specht zo vaak op af. Vandaag ook weer twee.

Grote gaap

Dinsdag 25 september 2018
De blauwe reiger staat een beetje te dommelen op de steiger van de jachthaven en moet dan even gapen.

Als het vrouwtje wilde eend zich uit schudt zie je de mooie kleuren goed.

Zonnig weer met dreigende wolken.

Aalscholver naast de pier.

Ik ga naar het Kennemermeer op zoek naar insecten, alleen een muurwesp op de witte honingklaver.

Op de fiets langs de Heerenduinweg zie ik een bedeguargal, dus even van dichtbij bekijken. Er zit een krabspin op.

In die bedeguargal zitten dus larfjes van wespjes en daar komt een ander sluipwespje op af: de Torymus bedeguaris, die legt haar eitjes op of in die larfjes.

Canadese ganzen

Zaterdag 15 september 2018
Het ene na het andere festival wordt gehouden in Spaarnwoude. Als de jongelui maar feest kunnen vieren, natuur is niet belangrijk. Het treurige is dat het ook vaak in het ene en dan weer in het andere gedeelte gehouden wordt, dus elke keer wordt er een andere plek verruïneerd.

Bij het landje van Gruijters staan de bomen nog van de avondzon te genieten.

Op de weilanden bij Velserbroek staan heel wat Canadese en grauwe ganzen.

Kustmelde

Maandag 10 september 2018
Omdat ik er gister niet uit kwam welke plant het nu was dat Sieneke op geel cichorei vond lijken ga ik vandaag opnieuw kijken naar de planten langs het voetpad van de jachthaven. Ik kom uit op gewoon biggenkruid.

Een bleke vlekwortelmot zit op bijvoet.

Deze knopjes van bijvoet zijn nog heel vers. Uitgebloeid lijken ze heel erg op duinaveruit, alleen het blad is heel anders.

Daar staat ook melde en dat is wel een heel erg moeilijk soort, ik kom hierbij vanwege de bultjes op de knopjes op kustmelde.

Ik ga nog even kijken op het strand of ik betere foto’s kan maken van de bontbekpleviertjes, die staan er niet beter op, maar de achtergrond vind ik wel mooi.

Tapuit

Zondag 9 september 2018
Sieneke die ik ken van de KNNV loopt vandaag mee met de strandwacht. Gelukkig ligt er wel het een en ander, zoals de duidelijk getekende kompaskwal.

Verder veel apenhaar op het strand en deze schoen is er helemaal door overwoekerd. Op het apenhaar zitten veel strandvliegen en zo te zien komen er nog veel meer bij binnenkort.

Je kan zien dat het een werkschoen is geweest, de verf zit er nog op. Bovendien een Nieuwzeelandse pok.

Voor het eerst vinden we gedoornde sepia’s en meteen maar 3 tegelijk.

Met Sieneke ga ik na afloop nog de pier op. Op het strand zitten maar liefst een stuk of 35 bontbekpleviertjes die gezelschap gehouden worden door bonte strandlopers.

Voordat we verder de pier op gaan maak ik eerst een foto van de heldere lucht.

En aan het eind van de pier, deze met de weerspiegeling van de zon op het water.

Behalve een kanoet zijn er niet veel vogels op de pier.

We lopen over het voetpad langs de jachthaven terug. Een tapuit vliegt voor ons uit. Hij blijft even staan voor de foto en vliegt dan weer verder. Dat kan ik niet zeggen van de tapuit die ik vanmorgen vond langs het voetpad langs de Kanaaldijk.

We kijken naar de planten omdat hier zoveel bijzonders staat. Kamille is een van de gewone soorten.

Sneue kneu

Dinsdag 4 september 2018
Na het avondeten fiets ik langs de jachthaven, wie weet kom ik het wezeltje nog tegen. Helaas wel een sneue kneu. Die ziet er slecht uit en dat komt waarschijnlijk omdat zijn snavel vergroeid is.

Ik fiets voor niks helemaal naar het eind van de pier. Terug bij het begin van de pier maak ik een foto van de ondergaande zon.

Daar zwemmen twee zwanen, waarvan er een geringd is.

Fuutje

Zondag 2 september 2018
Ik vraag me af of het jonge kieviten zijn die op het landje van Gruijters zitten. Die lichte veerpunten zie ik normaal niet bij oudere vogels.

Ze moeten even hun vleugels strekken en landen even later weer op dezelfde plek.

Bij Spaarndam zit een jonge fuut, de streepjes op zijn kop nog goed zichtbaar.

Papa of mama komt een visje brengen.

Dat heeft het jonge ding goed in de gaten en hij spurt er naar toe.

Om vervolgens het visje te verorberen.

Ik fiets door naar de Westhoffplas. Daar foerageert een lepelaar. Ik loop tussen het riet naar de overkant van de plas en terug omdat de vogels toch te ver weg zitten. Er vliegt wel een grote zilverreiger over en even later zie ik er zelfs 3, maar ik kan zo tegen het licht in geen goede foto’s maken.

Stadsreus

Vrijdag 31 augustus 2018
Meissie Moppie.

Ik ga naar het Kennemermeer er zal toch wel wat te insecteren zijn? Ik zal vooral de heelblaadjes goed inspecteren. Ja hoor, een donker miniwespje met legboor. Thuis zie ik dat ze mooi groen is.

Een stadsreus in de vrije natuur.

Een limonadewesp heeft een dambordvlieg te pakken.

Een purperen stipspanner, een klein vlindertje.

Peen met 2 mieren.

Bij het water vliegen enkele paardenbijters.

Ik vraag me steeds af welke vogeltjes steeds in het gras zitten en piepend wegvliegen als ik er aan kom. Logisch dat dat graspiepers zijn.

De doodshoofdzweefvlieg fotografeer ik meestal op de rug omdat die tekening zo duidelijk is. Zo van voren zijn ze hartstikke leuk, vooral met dat uitstekende tongetje.

Wezeltje

Donderdag 30 augustus 2018
’s Morgens werk ik in het asiel en ik weet ’s middags nog niet of ik nog weg ga. Ik stap toch op de fiets en hoeveel mazzel kan je dan hebben als je een wezeltje ziet lopen. Ik stap gauw van mijn fiets, pak mijn fototoestel en kijk of hij nog tevoorschijn wil komen. Hij huppelt over de keien van de jachthaven en ik kan hem fotograferen, wat een gelukkie. Je ziet zijn pels glimmen.

Hij moet even goed kijken of dat mens er nog staat. De wezel is het kleinste roofdier van Europa, maar een centimeter of 15 – 20 lang.

Bij de pier zitten steenlopers, maar ook een heel mooi gekleurde bonte strandloper.

Zweefvliegen

Dinsdag 28 augustus 2018
Veel woeste sluipvliegen op het eerste stukje van de Vossendel.

Stom dat ik de helmkruidbladwesp niet gelijk herken.

Ik had nog foto’s willen maken van die prachtige oranjerode hertenzwammen, dat doe ik nu ook, alleen zien ze er niet meer zo florissant uit.

Er staan paddenstoelen die ik er nogal goor uit vind zien. Als ik ze goed bekijk zie ik dat er een schimmel op zit, dat ziet er uit als hele fijne stuifsneeuw, dus dichtbij wel mooi.

Een of andere boleet.

Ik volg een vliegende vliegende speld tot hij gaat zitten op een bloem van een braam, dan kan ik een foto maken.

Ik dacht dat ik nog steeds de vliegende speld achtervolg, tot ik zie dat het een andere zweefvlieg is: een van de platvoetjes.

Eerst bedelt een jong kraai bij een van zijn ouders, dan gaat hij zelf maar wat lekkers zoeken op het weiland van de Vossendel.

Bij het Cremermeer kijk ik nog eens heel goed of ik de kolibrievlinders zie bij de bloemetjes van de boksdoorn, helaas niet gezien.

Het paddenstoelenseizoen is al goed op gang gekomen. Hier staan plooirokjes.

Gewone bandspanners vliegen hier genoeg, maar op de foto krijgen is een tweede.

Op het open stuk staat een damhert, hij heeft mij niet in de gaten en ik kan mijn lens op hem richten tot hij opkijkt.

Op het fietspad stop ik voor een rups van de wilgenhoutrupsvlinder. Toevallig staat Dick Groenendijk er bij en hij zegt dat ik hem natuurlijk veilig over zet, dus ik pak de rups op, voelt best eng aan, als een soort rubber. Hij is ook heel groot.

Thuis zit er nog een zweefvlieg op mij te wachten: de menuetzweefvlieg, herkenbaar aan de dikke dijen.

Rosse grutto’s

Maandag 27 augustus 2018
Er liggen nogal wat Amerikaanse ribkwallen op het strand, dat is geen goed teken. Ik heb ze wel gefotografeerd, liggend op het strand, dan zijn het net plumpuddinkjes. Ik moet ze eens in een flesje of bakje doen zodat ik het licht er door kan laten schijnen. Komt nog wel eens. Een vrouwtje helmkrab is ook een mooie vondst.

Ik denk 2 kanoeten te zien, maar Yvonne wijst me er op dat ze lange snavels hebben, dus zijn het rosse grutto’s.

Ze staan steeds op 1 poot, zelfs als ze door de wind weggeblazen worden hippen ze verder op 1 poot.

Hiervoor ga je natuurlijk ook naar het strand, de ruimte, de wolken en het water.

Het licht is zo bijzonder.

De steenlopers zoeken wat dekking voor de wind achter de bergjes apenhaar en wier.

De zon komt net door een kiertje en schijnt op de golven, hoe mooi kan je het hebben.

En dan nog nagenieten op het terras, waar de musjes bedelen om een stukje brood.

Ook de kauw is in de bedelstand.

Oranjerode hertenzwammen

Maandag 20 augustus 2018
Mijn ogen mankeren niets, een hele kleine rups van een kleine beer ontdek ik zomaar op een blaadje van watermunt, terwijl we met de groep van de KNNV bij het Kennemermeer wandelen.

Er wordt getwijfeld aan de naam melkkruid die ik gaf aan dit plantje. Nu Marja een plantje met vruchtjes vindt weten we het zeker dat het melkkruid is.

De bloemetjes van wolfspoot zijn onmiskenbaar.

En dan kom je zomaar zo’n gekke uitgebloeide bloem van de rietorchis tegen.

Ik kan wel zeggen dat mijn ogen superscherp zijn, want zelfs dit allerkleinste springspinnetje zie ik op een blaadje en als ik hem wil fotograferen springt hij op mijn hand. Ter plekke weet ik al dat het een blinkertje is, maar daar zijn ook weer soorten in.

Na het koffiedrinken ga ik het strand op om naar vogels te kijken. De kleine snelle drieteenstrandlopertjes rennen weer heen en weer bij elke golfslag.

Altijd leuk om een kanoet te zien.

Dan komt er een kleinere bij hem lopen en ik denk eerst dat het een jonge kanoet is, maar het is een bonte strandloper.

Toch lopen ze een heel eindje samen op alsof ze bij elkaar horen.

Blauwe lucht en een wolkenband boven land.

Vanaf de pier kijk je op het badritueel van de steenloper …

… en de bonte strandloper zingt daarbij het hoogste lied.

Ik heb nog tijd om naar de Vossendel te gaan om vlinders te tellen. Weinig dagvlinders, maar op het weiland zie ik wel wat weegbreemotten.

Tot mijn verrassing staan er in een holle boomstronk prachtige oranjerode hertenzwammen. Ze zijn nogal bijzonder, dus ik tref het. Ik moet wel flitsen, want erg licht is het hier niet.

Kolibrievlinder

Vrijdag 17 augustus 2018
Deze week moet ik de Cremermeerroute nog lopen en daar is het vandaag een mooie dag voor. Nog even Moppie gedag zeggen, dan ga ik.

Ik hoor de jonge dodaars in de tankval en zie hem vrij dichtbij, maar voordat ik afgestapt ben zitten ouder en kind alweer wat verder weg.

De kleine zwemt al aardig zelfstandig rond.

Op weg naar de vlinderroute kom ik weer een vos tegen. Ik dacht eerst dat het het gewonde vosje was, maar deze is donkerder en wat groter.

Bij de boksdoorn blijf ik even staan kijken en dan zie ik zowaar een kolibrievlinder, heel gaaf, zijn tong heeft even pauze en is opgerold.

Nu met zijn tong languit naar een bloemetje.

Ik maak een paar foto’s van vogels in de boom en opeens zie ik dat het een goudvink is, jammer dat hij op dat moment weg vliegt.

Een groenling blijft wel op een plekje zitten.

Op de terugweg nog even langs de dodaars. Het licht is nu heel anders.

Een reegeit zie je niet zo vaak, ze blijft wel even staan.

Schotse hooglanders

Vrijdag 10 augustus 2018
Bij de tankval probeert een Schotse hooglander bij de takjes te komen, wat niet echt lukt.

Met haar lange tong lukt het toch!

Dicht bij het Vogelmeer zie ik een vosje mank lopen. Hij heeft pittige wonden aan zijn linker pootje.

Het is nog een jong ding.

Vanuit de vogelhut kiek ik het vrouwtje kuifeend. Verder zit er niet veel.

Misschien houden we het niet droog vandaag.

Damherten

Dinsdag 7 augustus 2018
De jonge dodaars in de tankval wordt al aardig groot.

Aparte kleur voor een sprinkhaan die ik zie op mijn vlinderroute op het zuidervlak.

Ik fiets daarna door richting het Vogelmeer. Eindelijk heeft het wat geregend en staat er wat water in de duinen, waar de damherten van profiteren.

Er mag best nog wel een bui vallen.

Ik ben naar het Vogelmeer gegaan om betere foto’s te kunnen maken van de zwaluwen, maar ze zitten niet meer in de boom. Er vliegen er nog wel een paar rond. Een fitis springt van takje naar takje.

Vogelenzangse bos

Maandag 6 augustus 2018
De eerste keer dat ik mee ga naar het Vogelenzangse bos op excursie met de KNNV. Het is nog steeds prachtig weer, zodat we grote kans op libellen hebben.

Marja laat iets zien op een blad en ik denk dat het een paddenstoeltje is en vraag het op Facebook in de paddenstoelengroep. Het is heel iets anders: het zijn eitjes van een gaasvlieg!

Juffers hebben lange dunne lijven, de schaduw van de pantserjuffer lijkt nog wel langer.

Dit vind ik leuk: een wespje met wapperende vleugels.

We zien eerst knoppergallen op de grond, verderop zien we verse knoppergallen nog aan de bomen.

Poelslakken zijn heel algemeen in zoet water.

Ik ben op de elektrische fiets en rijd door de duinen terug. Bij het Vogelmeer zitten heel veel boerenzwaluwen in de boom. Helaas heb ik niet opgelet en zie ik thuis dat de foto’s wat wazig zijn doordat de lens vuil is geworden.

Toch een foto wat ingezoomd omdat ik wil weten welke zwaluwtjes het zijn.

Wezepsche heide

Woensdag 1 augustus 2018
Het is weer tijd om mijn vrij-reizen-kaart van de NS te gebruiken. Bij Wezep is een stuk heide en daar ga ik heen. Vanaf het station is het bos al heel dichtbij.

Hier is het nog droger dan bij ons, het geeft wel veel kleur, maar niet de kleur die ik voor ogen had, dat was de paarse heide.

Heidelibellen voelen zich prima thuis op de heide, zoals deze steenrode heidelibel.

Geen strakblauwe luchten meer, misschien komt er binnenkort wat regen!

Er klinkt wel een heel bekend geluid, een soort getik. Als ik de roodborsttapuit zie weet ik het dus zeker.

Hier moeten Schotse hooglanders lopen, eindelijk zie ik een jong exemplaar en even later komt zijn moeder er ook aan.

Wat een enorme stier.

Nog een steenrode heidelibel, op het laatste hei dat nog in bloei staat.

Nog nooit uitgebloeid vingerhoedskruid gezien, toch herken ik het gelijk.

Ik maak geen lange wandeling, trakteer mezelf op een softijs en zo glijdt het landschap in de buurt van Kampen om kwart voor 3 aan me voorbij in de trein. Zo ben ik mooi op tijd weer thuis.

Jonge koekoek

Dinsdag 31 juli 2018
Tuurlijk moet ik even kijken bij de tankval of de jonge dodaars nog te zien is. In het noordelijke deel zie ik hem niet meer. Ik denk dat in het zuidelijke deel de enige jonge nog zit.

Ik ben op weg naar mijn vlinderroute op het zuidervlak. Een deel van de strandopgang hoort daar ook bij.

De duinen zijn gortdroog, het wordt echt tijd voor flinke buien.

Een boomvalk is aan het jagen en daarbij maakt hij wel een hele rare duikeling.

Leuk, een jonge blauwborst laat zich zien.

Eerst dacht ik weer de boomvalk te zien, maar deze vogel gaat op de grond zitten. Het is wel een heel eind weg, maar ik probeer hem toch op de foto te krijgen. Op het schermpje zie ik dat het een jonge koekoek is.

Hier lopen heel vaak damherten omdat het altijd zo rustig is in dit (verboden) gebied (waar ik een vergunning voor heb).

Ik wijk wel van mijn route af want ik zie de koekoek weer vliegen en hij landt verderop op een struik, wat niet helemaal soepel gaat.

Op de secties tel ik meer argusvlinders dan andere vlinders en buiten de secties nog een aantal.

Goudkammetjes

Maandag 30 juli 2018
In andere delen van Nederland zijn goudkammetjes aangespoeld. We hopen dat we ze hier op het strand ook vinden. En ja hoor, hier liggen ze ook, alleen niet zo massaal.

In ieder geval wel tientallen en Cora is daar heel blij mee.

De zilvermeeuwen zijn druk aan het eten van de goudkammetjes.

Bij een open zaagje zie je de spier nog zitten.

Thuis zie ik maar liefst 35 musjes aan de overkant. Ze vliegen steeds op als er fietsers langs komen.

Hageheld

Woensdag 25 juli 2018
Met Joke loop ik de Vossendel. Op sectie 19 zie ik een blauwoog grasmot. Ze verbaast zich dat ik dat zomaar zie.

We hebben heel veel vlinders geteld en wel een ijsje verdiend met dit warme weer. Een huiszwaluwtje steekt steeds zijn kopje uit het nest, dan zien we een zwaluw er bij in kruipen en die komt er even later weer uit. Dat blijkt dus een ouder te zijn.

Er vliegt er weer een in en als even later de ouder weer terug komt doen de jonge zwaluwtjes gelijk hun bekjes wagenwijd open.

Alhoewel die ene al buiten gevlogen heeft, dus zelf ook vliegen kan vangen, bedelt hij net zo hard.

Bij het Cremermeer let ik weer op de heelblaadjes en met success, hele kleine lieveheersbeestjes doen hun best om nog meer kleintjes te maken. Het zijn de ruigtelieveheersbeestjes.

Een graspieper zit vaak op dit plekje.

Ik weet dat ik vorig jaar de duindoornboorvliegjes heb gefotografeerd, maar nu ik ze weer zie verbaast het me toch dat ze zo ontzettend klein zijn.

Een roomvleklieveheersbeestje.

Hoe ik die krabspin met een prooi onder de parnassia zag weet ik niet meer, ik denk dat hij eerst boven op de bloem zat.

Zie ik zomaar een hageheld, ik denk zo vers dat hij nog wat sloom is, want ik haal gewoon de grasjes om hem heen weg.

Ik wist niet dat een vrouw rietgors zulke prachtige kleuren heeft.

Niet alleen op de secties zie ik argusvlinders, ook daar buiten.

Het jonge dodaarsje kan ik wel goed bekijken in de tankval, maar om goed te fotograferen lukt niet.

Harkwesp

Woensdag 18 juli 2018
Op het weiland van de Vossendel staat nog wel veel duinkruiskruid en daar zit een harkwesp op, ook leuk dat de zweefvlieg daar net in de lucht hangt.

Bij de Cremermeerroute kijk ik goed wat er allemaal op heelblaadjes zit, dit keer een metselbijtje met die grijsgevlekte ogen.

Langs het randje van de Koningsweg staan veel heelblaadjes en duindoorns, daar vliegen een paar bonte zandoogjes.

Een langlijfje op heelblaadjes.

Wat vind ik kamperfoelie toch mooi.

Twee sintjansvlinders op koninginnekruid.

Een heel erg afgevlogen grote keizerlibel. Later denk ik dat het een zuidelijke keizerlibel is, want overall staat beschreven dat de grote keizerlibel een groen borststuk heeft en de zuidelijke heeft een bruine. Toch is het de grote, vanwege de twee (licht)blauwe driehoekjes op de achterkant van het borststuk bovenop.

Bij deze foto van een mannetje kan je de kleur beter zien van de driehoekjes.

Een vrouwtje grote keizerlibel heeft groene ogen en een groener achterlijf. Hier zijn de driehoekjes ook te zien in het groen.

Ik denk dat dit drienervige zegge is.