Wilde eenden

Vrijdag 10 januari 2020
Ik ga mijn nieuwe camera (Nikon P1000) proberen en hoop de sneeuwgorzen te zien. Die zijn er niet. Omdat het dit jaar het jaar van de wilde eend is, vind ik deze foto prima om te laten zien, genomen in de jachthaven.

De pier is dicht vanwege de wind. Op het strand heb ik een grote boodschappentas vol rotzooi verzameld, heel veel van dat blauwe draad van die vissersboten. Bij de ingang van de jachthaven zit de kuifaalscholver lekker te niksen, landt er een jonge zilvermeeuw op de bolder. Je ziet de kuifaalschover verontwaardigd kijken met andere woorden: “Je gaat toch niet op mijn kop schijten hè.”

Klapekster met prooi

Dinsdag 7 januari 2020
Een boomklever is zijn nest aan het opruimen.

Koolmees en glanskop op de voedertafel.

De boomklever heeft een pit meegenomen en verstopt die in de boom. Zodra hij vertrekt komt er een vink die de pit in beslag neemt.

Onderweg naar de klapekster kom ik Jaco tegen. Hij zegt dat de klapekster niet meer op zijn stekkie zit bij de vogelhut, dat wordt dus waarschijnlijk niets vandaag. Hij vraagt aan mij of klapeksters veenmollen eten. Ik zeg dat ik dat ook gehoord heb, maar ik heb nog geen bewijs. Hij zegt lachend dat ik hem een mailtje mag sturen met een foto van de klapekster met een veenmol in zijn bek. Jaja. De klapekster zit inderdaad niet bij de vogelhut. Ik fiets een eind door en op de terugweg zie ik hem zitten, nogal ver, maar ik heb geluk dat hij richting het Vogelmeer vliegt en ik er achteraan. Hij zit even op zijn vertrouwde plekje als hij naar beneden vliegt en een veenmol te pakken heeft. Dus toch!!!!

Hij zit er even mee op het struikje.

Hier kan je goed zien dat het een veenmol is.

Daarna spietst hij hem op een doorn en vreet hem op.

Even uitbuiken.

En weer op jacht naar de volgende prooi, nu niet gelukt en hij vliegt de andere kant op, dus ga ik naar huis om de foto’s naar Jaco te sturen 😉 (En Jaco vindt het fantastisch.)

Grote zaagbekken

Maandag 6 januari 2020
Marja begint dit jaar met een excursie bij Leyduin, dat is nogal een aardig stukje fietsen voor mij, met de elektrische fiets gaat het wel in een uur.
Witte bultzwammen liggen als schoteltjes op de boom, overgroeid met alg zoals gewoonlijk.

Wat zijn er toch aparte boomstructuren, deze boom heeft zijn beste tijd wel gehad.

Paarse knoopzwammen heb ik al jaren niet meer gezien.

We drinken nog heel gezellig wat, daarna ga ik door naar de AWD ingang Oase. Voordat ik bij de vogelhut kom zie ik aan de overkant 3 damherten grazen.

Uitzicht vanuit de vogelhut.

Heel veel vogels hebben een boze blik, de grote zaagbekken hebben juist een heel vriendelijke blik, waarschijnlijk doordat hun snavel iets omhoog gaat.

De wintertaling is een klein eendje, de grote zaagbek kijkt echt schattig.

Vrouwtje zaagbek had net hiervoor een enorme vis in haar bek en werd achternagezeten door de mannen.

Verderop zit een merel mos te verzamelen, misschien voor een nest?

Ik weet niet of ik hier al eerder geweest ben.

O ja, de pruikenzwam zit bij de ingang, hij is nu op z’n mooist zie ik.

Wilde zwaan

Maandag 30 december 2019
Er zitten wel veel verschillende vogels op het Vogelmeer, zoals brilduiker, knobbelzwanen, tafeleenden die dicht bij de vogelhut zitten en ook de klapekster zit er weer en de wilde zwaan is terug van weg geweest.

IJseend

Woensdag 18 december 2019
Er zit al een hele tijd een ijseend op het Vogelmeer, die heb ik nog niet gezien omdat ze steeds aan de overkant was. Eindelijk zit ze nu aan deze kant, toch een leuk soort.

Een mannetje brilduiker met 2 vrouwtjes.

De klapekster zit ook weer op z’n stekkie. Ik maak foto’s terwijl hij boven me bidt en ik denk een hele mooie foto te hebben op het kleine schermpje. Helaas valt het op het grote scherm bar tegen.

Toch een mooie omgeving zo met die Canadese ganzen.

De knobbelzwanen voor de splinternieuwe vogelhut.

Splash, splash, splash, grote voeten van de knobbelzwaan die door het water spletsen.

Steenlopers op de weg

Maandag 16 december 2019
Met de KNNV-excursie zijn we het strand op geweest, we hebben nog 5 sneeuwgorzen zien vliegen. Het was niet zulk mooi weer en de warme chocomel was het belangrijkste. Op de terugweg zie ik op de Dokweg 2 steenlopers lopen. Als dat maar goed gaat, ze zijn helemaal geen verkeer gewend.

Klapekster

Donderdag 12 september 2019
Het is nu heel zonnig weer en ik wil toch nog eens proberen de klapekster mooi te fotograferen. In Duin en Kruidberg staan de Schotse Hooglanders bij de waterplas, die vorig jaar helemaal droog stond.

Helaas wordt het net bewolkt als ik bij het Vogelmeer kom. Toch nog een mooie foto van de klapekster kunnen maken.

Izzy met 4 oortjes

Woensdag 11 december 2019
De katten zoeken de warmte op. Moppie in het mandje bij de kachel.

Izzy op de oude stoel. Door de flits heeft ze 4 oortjes 😉

’s Middags ga ik naar het Vogelmeer, wie weet zie ik de klapekster weer. Ik tref het, hij zit mooi op een tak en dan gaat hij nog jagen ook.

Hij vangt een heel klein muisje, maar het wordt al gauw weer te donker voor mooie foto’s.

Een wilde zwaan helemaal alleen.

De knobbelzwanen zijn wel samen. Even rekken en strekken.

Zelfs nog 2 kruisbekken.

De wilde zwaan heeft wel respect voor de knobbelzwaan.

Op de terugweg kom ik langs een boom met heel veel kraaien. Niet dat dat bijzonder is, maar ik vind die boom zo mooi.

Ik moet al bijna met licht op fietsen en ik moet nog een eindje door de duinen.

Kleinste en grootste

Woensdag 4 december 2019
Met mijn keuzedag ga ik naar Lelystad, huur daar een OV-fiets en ga naar de Oostvaardersplassen. Bij het Buitencentrum zet ik mijn fiets neer en daar zie ik vlak bij een goudhaantje, het kleinste vogeltje van Nederland. Net als ik hem goed in het vizier heb vliegt hij weg. Gelukkig vind ik de staartmeesjes ook heel leuk.

Ik loop naar de vogelkijkhut de Schollevaar om de grootste vogel van Nederland te spotten. Ik dacht dat in die boom vlak bij de hut de zeearend van de week zat die ik op waarneming.nl had gezien.

Aan de andere kant zit de zeearend ook niet. Daar staat veel moerasandijvie.

Heel in de verte zie ik dan toch een zeearend en als hij gaat vliegen hoop ik dat hij deze kant uit komt, helaas blijft hij zo ver weg, maar rechts van hem zie ik er nog een zitten, ik denk een jonger exemplaar.

Er staan heel wat vogelkijkhutten in deze omgeving en ik blijf maar lopen, terwijl mijn hiel al pijnlijker wordt.

Dan heb ik toch nog geluk dat ik een baardmannetje op de foto kan krijgen omdat er een fotograaf staat te fotograferen.

Het zal wel een jong baardmannetje zijn, of een vrouwtje.

Het licht wordt al mooier, ook al is het pas 3 uur.

Nog een groepje paarden in het gouden licht.

En ik spot nog een winterkoninkje.

Het wordt toch wel vroeg donker, nu is dat niet zo erg, want ik moet mijn OV-fiets voor 6 uur inleveren.

Ik spreek met Nico af dat we in Hilversum wat gaan eten, daarbij stap ik over op station Weesp.

Mooie wanden hebben ze daar gemaakt.

We hebben prima gegeten bij RexHilversum, met een heerlijk toetje ‘Sweetiepie_banananana’.

Roze wolken

Vrijdag 29 november 2019
Er staat niet veel wind, ik wil kijken of er bij het Vogelmeer nog iets leuks zit, misschien de kruisbek? Ik fiets een stuk op met Jelle. Hij zegt dat er weer een klapekster daar ergens zit. Hij gaat voor het Vogelmeer linksaf en ik rij door, die klapekster komt nog wel een keer. Het is hier mooi genoeg met die dennenbomen als ik een stukje omhoog loop.
Duinen Vogelmeer
Hier zag ik net ook nog een mooie regenboog tegen een hele donkere wolk.

De wolken worden al rozer en de kleur verspreidt zich over het Vogelmeer.

Zo mooi die weerspiegeling.

De wolken zijn ook altijd anders.

En ik heb wel het geluk om de klapekster te zien.

Zandtulpje

Maandag 25 november 2019
Op de pier vliegt een steenloper met een visje die hij laat vallen. Een andere steenloper pikt er een beetje van maar het is niet helemaal hun smaak. Nu valt me pas op dat ze best een grote snavel hebben.

Een oeverpieper kan ik net tussen twee pierblokken fotograferen.

Heel veel drieteenstrandlopertjes op de pierblokken, echter één met een wat afwijkend kleed. Die zwarte band heb ik niet eerder gezien, maar als ik ga zoeken bij andere foto’s komt het toch wel meer voor.

Een vrouwtje grote zee-eend zit weer in kom van de pier, helaas zwemt ze al verder weg.
Ik ga weer op zoek naar de sneeuwgorzen, daarbij zie ik opeens een zandtulpje op het pad. Alleen een beetje stuk getrapt.

Verderop 4 kommetjes van nestzwammetjes, met ‘eitjes’.

Een klein stukje verder nog 2 met nog een klepje er op.

Herfstkleuren

Zondag 24 november 2019
Het is nu nog zonnig en ik fiets langs Velserbeek, waar de schaapjes in een gekleurd landschap staan.

Heerlijk die herfstkleuren.

Op de dijk van de Redoute zit een vrouwtjesfazant, ze trekt zich niets van mij aan.

In de Houtrakpolder zijn de wintergastjes er weer in grote getale: de smienten.

’s Avonds zit er een vrouwtje zuidelijke boomsprinkhaan op het keukenraam.

Geringde kuifaalscholver

Donderdag 14 november 2019
Misschien kan ik vandaag betere foto’s maken van de kleine alk. Helaas is hij al vertrokken, wel leuk dat ik Maarten, Shirley en Jan heb gesproken. Jan zegt dat de kuifaalscholver op het eind van de pier zit, dus er op af. De schrokop heeft zelfs een enorme zeedonderpad te pakken. Na zijn feestmaal vliegt hij weg en is er een ring zichtbaar. Ik geef de foto door aan het Schotse onderzoekteam die de vogels ringt. Identificatie ring: wit IZT.

Steenlopers noem ik ook wel eens schoenlopers, ze komen zo dicht bij dat ze bijna over mijn schoenen lopen.

“Mevrouwtje! Lekkere verse mosselen”, roept de paarse strandloper naar me.

Ik tref het dat er ook een vrouw grote zee-eend zit.

Een mannetje is indrukwekkender, maar ik ben al blij met een vrouwtje.

Kleine alk

Zondag 10 november 2019
Nog eens proberen bij het Kennemermeer of ik baardmannetjes kan spotten. Jammer genoeg helemaal niets gezien, behalve een paar eksters, terwijl ik achteraf zag dat er een humus bladkoning en een bonte kraai hebben gezeten ;-(
Ik ga eens kijken of er iets bij de pier zit. Bij de jachthaven zie ik een fotograaf die zijn toestel op het water heeft gericht. Ik denk een zeekoet te zien, maar daar is dat beestje veel te klein voor. Het blijkt een kleine alk te zijn, dus toch nog heel veel geluk dat ik hier langs ben gegaan.

Heksenschermpje

Maandag 4 november 2019
We zijn vandaag met een hele grote groep bij de KNNV-wandeling in Midden-Herenduinen. De een ziet dit en de ander dat. Iemand komt met een paddenstoeltje op een stokje aan.

Al zie je een bundel van de rechte koraalzwam, dan zie je al heel gauw nog veel meer van die struikjes.

De zoete kleuren van een heksenschermpje.

Het lijkt wel kantwerk die stuifballetjes.

Een elfenschermpje is veel donkerder dan een heksenschermpje.

Ik vind een pop op een blad van geel nagelkruid. Ik neem hem mee, want ik wil kijken welke vlinder hier uit komt.

We gaan koffie drinken bij hotel Duin en Kruidberg, daar zorgt een roodborstje voor live muziek.

Flamingo’s

Zondag 3 november 2019
Frank wil ook nog wel langs de flamingo’s rijden. Eerst zeg ik dat dat niet per se hoeft als het lang omrijden is, maar hij zegt dat het wel mee valt en wat ben ik blij dat we zijn gegaan. Ze staan niet eens zo heel ver weg.

Wat is dat apart zeg.

Zulke statige vogels.

Net op het randje land vinden ze zeker het meeste voedsel. Er voor zitten veel rotganzen.

Wat een kleurenpracht.

Het is nu gelukkig weer droog en niet zo donker, ook al is het wel later (4 uur), daarom vallen de foto’s heel erg mee. Die weerspiegeling is ook zo mooi.

In totaal tellen we maar liefst 54 stuks. Ze zijn niet allemaal van hetzelfde soort. De meeste zijn Chileense en er zijn er heel wat geringd in Zwilbrocker Ven, waar ze in zomer verblijven en broeden.

Behalve flamingo’s zijn er ook veel wulpen, rotganzen, een paar slobeenden, wilde eenden, kokmeeuwen en een kleine zilverreiger.

Wierenexcursie

Zondag 3 november 2019
Ik mag met Frank mee naar Zeeland voor een wierenexcursie die Frank geeft. Als we de auto uitstappen zie ik al snel 2 baltsende middelste zaagbekken, dat tref ik. Niet zo’n mooie foto helaas, maar die houding is geweldig van het stelletje.

Het eerste wier dat we tegenkomen is groefwier, dat groeit het hoogst op de stenen.

Hier kom ik andere beestjes tegen dan bij ons in IJmuiden, onder andere de vlakke alikruik.

En de Filipijnse tapijtschelp.

Een vrouw zegt dat je drakentong kunt eten, ik proef het maar het smaakt zout, verder niet.

Ook gaffelwier laat ze proeven, dat smaakt lekker kruidig, maar ik kan het niet meer terugvinden hier tussen de stenen. Lief dat Jurgen een foto van me wil maken voor de Deltawerken.

Na de wierenexcursie bij Neeltje Jans gaan we door naar de haven van Burghsluis. Het water is daar heel helder en als ik op mijn buik op de vlonders lig kijk ik mijn ogen uit. Gelukkig heb ik mijn onderwatercameraatje meegenomen en kan ik foto’s onder water maken met flits. De paarse kokerwormen hebben paars gestreepte tentakels.

Ook met de Sony lukt het om foto’s te nemen, dat valt me mee, want je krijgt heel gauw witte spiegeling op het wateroppervlak. Er gaat een (onderwater)wereld voor me open. Ik weet ook niet wat het allemaal is, alleen dat oranjerode is een slingerzakpijpkolonie.

Frank heeft wakame opgevist. Het groeit op hard substraat en kan hele mooie vormen krijgt en wel 2 meter lang worden.

Onder water groeit er van alles op en over elkaar. O.a. doorzichtige zakpijpen, zeesla en slingerzakpijpen.

Linksboven een knotszakpijp en die witte lijntjes behoren tot de bretelzakpijpen, daar wilde Frank juist voor naar Burghsluis.

De sierlijke slibanemoon.

Mossels en misschien sponzen.

Oesterdieven zijn ook wieren.

Een kleine zeepaddenstoel zwemt hier rond en kan ik ook goed filmen.

Riet

Woensdag 30 oktober 2019
Bij de pier zit niets bijzonders. Ik denk dat er een kanoet zit, thuis zie ik op de foto dat het een bonte strandloper is.

Misschien zie ik wat bij het Kennemermeer. Yep, ik zie een baardmannetje vliegen en in het riet landen, maar niet meer te zien, wat valt me dat van hem tegen.

Vogelmeer

Dinsdag 29 oktober 2019
Bij de waterplas kijkt een Schotse hooglander of het gras verderop groener is. Het is een flinke stier die even verder moet kijken dan zijn neus lang is.

Bij het Vogelmeer ga ik weer kijken of het ijsvogeltje of de kruisbek er nog zitten. Het ijsvogeltje zie ik wel op dezelfde plek en even later zelfs met een visje in zijn bek voorbij vliegen. In de verte nog aardig wat kramsvogels, ze hebben hun buik al vol met besjes want ze gaan in de dennenbomen aan de overkant van het Vogelmeer zitten rusten.
Achter me dennenbomen waar steeds vogeltjes in vliegen zodat ik ze niet meer kan zien.

Op de terugweg nog wel een aardig plaatje van de kramsvogels kunnen schieten.

Kruisbek

Maandag 28 oktober 2019
Wat een genot vandaag om in de duinen te zijn. Een lekker zonnetje en honderden kramsvogels. Jammer dat ze zo schuw zijn, alleen bij het langsfietsen vliegen ze al weg. Ik benader ze heel langzaam en dan lukt het wel aardig om ze op de foto te zetten.

Er zijn genoeg besjes voor ze. Rechts zit ook een koperwiek.

Er zit een ijsvogeltje op een tak bij het Vogelmeer, helaas vliegt hij weg als ik van mijn fiets af stap. Ik loop een stukje terug, misschien zit hij er nog en dan heb ik het geluk dat er een kruisbek voor me gaat zitten!

Een grote bonte specht zit een beetje ongelukkig voor een mooie foto, maar dat pootje is wel leuk.

Ziet er bijzonder uit die bijzon.

Wolken boven en in het Vogelmeer.

De schildpadpoes van 18 oktober zie ik weer lopen, nu wat meer naar het zuiden.

Jonge zwarte zwanen

Donderdag 24 oktober 2019
In Velserbeek staat een boom met een hele grote plek met slijmzwammen.

Van dichtbij ziet dat er zo uit.

Om te kijken op welke boom het zit maak ik een foto van de bladeren, best een leuke foto geworden van de beuk.

Er zit een zwarte zwaan op het landje van Gruijters helemaal alleen. Er zijn al heel wat smienten en wintertalingen gearriveerd. Verder niets bijzonders. Ik rij langs de Mooie Nel richting Spaarndam, daar zitten 2 zwarte zwanen met 2 jongen.

En een jonge waterhoen zit daar vlak bij. Meestal zijn die nogal schuw, deze zit niet erg ver weg.

Bij de Westhoffplas zitten vaak veel bergeenden. Ik tel er nu 27.

Ik ga nog even kijken bij de vogelhut “Smient”. In het water zit niets, maar dichterbij komen heel veel spreeuwen op een hek zitten.

Groenling

Woensdag 23 oktober 2019
Op weg naar het Kennemermeer loopt er een rups van de kleine beer in de weg. Voor de zekerheid zet ik hem in het gras.

Zo profileert IJmuiden zich: goor en grauw.

Op het plekje waar ik mijn fiets altijd neer zet zit nu een jonge groenling lekker te badderen.

Bij het water van het meer vliegen nog heel wat parende heidelibellen rond.

Een mooie vondst: een rups van een hageheld.

Dit jaar heb ik geen boerenwormkruid gezien bij het Kennemermeer. Dus of dit een wormkruidbij is weet ik niet. Ik heb er meer dan één gezien.

Breedbekmeeuw

Maandag 21 oktober 2019
Er is geen animo voor de excursie bij het Kennemermeer vanwege de stortregens vanmorgen. Om half 11 valt het wel mee, dan ga ik alleen op pad. De duinstinkzwam bij de bushalte is toch uit het ei gekropen.

Een zilvermeeuw heeft een schar te pakken.

En die gaat met huid en haar naar binnen.

Het lijkt alsof deze zilvermeeuwen staan te wachten tot de bui weer over is.

Er zijn nog steeds visdiefjes. Een jong visdiefje landt op de pier en blijft daar zitten tot er een auto aan komt. (Er zijn werkzaamheden aan de pier.)

Ik neem het fietspad langs het Kennemermeergebied terug naar huis. Er zijn heel wat vinken op trek, daartussen zit ook een roodborstje op het fietspad. Een ekster vliegt niet eens weg als ik mijn fototoestel op hem richt.

Goudhoeden

Donderdag 17 oktober 2019
In Velserbeek ga ik op zoek naar paddenstoelen en stoeltjes. Zou dit een halloween-geweizwammetje zijn? Ik vind het net een klauwtje dat omhoog steekt.

Ik kom daarbij een mospissebed tegen.

Een man zegt dat er hele grote paddenstoelen staan als ik linksaf het pad in ga. Nou, hij heeft niets te veel gezegd, wat een joekels. Ik denk dat het goudhoeden zijn.

Op een boom zitten kleine witte paddenstoeltjes waar ik een foto van neem, nu lijkt het houtwerk wel kunst op de foto.

Een andere boom zit van onder tot boven helemaal onder de kleine zwammetjes.

In de vijver van Schoonenberg zwemt een mannetje krakeend.

De bomen krijgen al mooie herfsttinten, maar de schildpadden zitten nog te zonnen.

Ik ga naar de Vossendel, niet meer om vlinders te tellen, alhoewel er evengoed nog af en toe een voorbij fladdert. Ik wil daar het oorzwammetje weer vinden, helaas geen succes. Ik ga een stukje van het pad af omdat ik daar slijmzwammen zie. Om me heen kijkend ontdek ik sporen van kevers in het hout.

Die gele korstzwam ziet er wel heel fraai uit.