Marker Wadden

Vrijdag 14 juni 2019
Waarneming en Natuurmonumenten willen soorten tellen op de Marker Wadden en nodigt mensen daarvoor uit op Facebook. Dat is natuurlijk een geweldig aanbod. Toen ik in de trein zat regende het nog. Om 12 uur varen we vanuit Lelystad uit en dan is het prachtig weer. In de haven ligt de Batavia en er voor zie je een hooverflyer die zijn best doet, maar steeds in het water valt.

Het lijkt wel een maanlandschap op het nieuwe land.

Toch begint het al aardig groen te worden.

Want het staat helemaal vol met moerasandijvie.

Ach een klein kluutje en zijn moeder gaat er een tijdje vandoor, even rust voor haar/hem.

Niet gek dat er al korenbloemen staan, ze zijn prachtig.

Dit is de moerasandijvie van dichtbij.

Vanuit de kijkhut ‘Lepelaar’ zie ik heel wat casarca’s, vind ik geweldig. Veertig jaar geleden zag ik zo’n eend in het Noordzeekanaal zitten, daarna nooit meer gezien. Het schijnt dat ze hier ruien.

Iemand zegt dat er een boerenzwaluw voor de hut zit, maar ik zie hem niet. Ik hang mijn fototoestel uit de kijkpost en gok dat ik hem op de foto kan krijgen en dat lukt aardig.

Eindelijk eens het goudknopje van dichtbij kunnen fotograferen.

Copulerende strekspinnen: dus spinnen hebben het eiland al wel veroverd. Sony A77ii 18-55mm

Een hoefbladvedermot zou kunnen kloppen, want er staat genoeg klein hoefblad.

Jammer dat we alweer richting de Willem Barentsz moeten, want half 6 vertrekt die weer.

Toch nog een mooi plaatje van grote klaprozen.

Het wordt weer iets bewolkt en dat geeft een heel bijzondere sfeer over het water.

Ook machtig mooi die zonnenstralen.

Op de heenweg zijn we natuurlijk ook langs dit beeld gevaren. Het staat er vanwege de Exposure 2010.

In Lelystad ga ik wat eten op een terras. Daarna nog een tijdje op de bus wachten en ondertussen de vogels fotograferen die gebruik maken van de gierzwaluwnesten. Een spreeuw gaat naar binnen en buiten en een huismus, waarbij hij zijn staart als steun gebruikt.

Poelruit

Zondag 9 juni 2019
Bij het Kennemermeer staat de hokjespeul nog niet in bloei, de blaassilene die er bij staat wel.

Er zijn gigantische ‘kunstwerken’ geplaatst op de parkeerplaats.

Ik zie 2 goudvinken vliegen, ik weet niet waar ze landen en geef het op. Ik hoor al een maand lang de (tuin)fluiter hier, helaas nog niet één keer kunnen zien. Dan ga ik maar insecten zoeken. Ik heb bijna een vergrootglas nodig voor deze knutjes.

Ik kom Anneke tegen en terwijl we staan te praten wijst ze moeraszoutgras aan, daar ben ik natuurlijk heel blij mee.

Wilgenhaantjes zijn best klein.

Tussen het riet staat blauw glidkruid.

Dat is in de buurt van poelruit, dat nu bloeit.

Een wegslak op het pad.

Futekes

Zaterdag 8 juni 2019
Met de trein naar Bovenkarspel kom ik langs de weilanden in de buurt van Purmerend, heerlijk die ruimte daar.

Wandelend naar de jarige job wandel ik over de brug over het water waar ik vroeger nog geschaatst heb.

Op de heenweg zag ik al deze fuutjes, nu zijn ze samen met beide ouders. Er staat wel een straffe wind.

Konijntje

Donderdag 6 juni 2019 (keizerlibel niet gedaan)
Nadat ik met Joke de Vossendel heb geteld, waarbij we maar 5 vlinders zagen, ga ik door naar de Cremermeerroute. Onderweg zie ik een schattig konijntje die even blijft zitten voor een foto.

Weer een hele kudde koniks bij het begin van mijn volgende route. Eentje doet rek- en strekoefeningen.

Grasmussen zitten heel vaak boven in de bomen en struiken en zijn niet zo heel moeilijk om te fotograferen.

Op de terugweg nog een kleine parelmoervlinder gezien.

Bij de tankval kijk ik of ik misschien kleine dodaarsjes zie. Ja hoor, dat is wel grappig, het is net alsof vader ze naar de crèche brengt, daarna gaat hij verder met het bouwen van het nest voor de volgende generatie. Ze zijn superschattig.

Purperreigers

Zondag 2 juni 2019
Met Giel en Yvonne gaan Nico en ik mee naar de Nieuwkoopse plassen voor de purperreigers. We treffen het enorm met het weer.

Brandgans met kleintjes.

Ik denk dat ik een hele grote groep watersnippen zie, het zijn echter grutto’s.

We zien best veel purperreigers, maar het fotograferen is zo’n succes als ik had gehoopt.

In de struiken zitten er heel wat en ik denk dat ik ook kleintjes op de foto heb, maar dat is moeilijk te zien.

Ze zijn nog steeds nesten aan het bouwen.

Gele plomp en waterlelies in het water, wat een mooi gebied.

Een uitgelezen dag op het water.

Kleine karekieten

Zaterdag 1 juni 2019
Met mooi weer ga ik het liefst naar het Kennemermeer, daar is het altijd wel rustig. Alleen moet de wind ook niet erg zijn, want ik wil de bevertjes fotograferen. Het lukt wel als ik ze vasthoud.

Of als ik wacht tot er even wat minder wind staat.

Ik zie eerst een jonge blauwborst, daarna een mannetje en even later zie ik hem ook met insecten in zijn bek voor het jong.

Nog maar sinds een paar jaar staat er veenpluis in het gebied.

Voor een mooi plaatje ga ik helemaal op de grond liggen met mijn hoofd.

En dan tref ik het wel. Een stel kleine karekieten zijn aan het baltsen en ze hebben helemaal niet door dat ik er sta.

Ze vliegen steeds heen en weer niet ver bij mij vandaan.

Verderop zit een jonge pimpelmees in het riet.

Honderden ratelaars staan er.

Wat is de bijenorchis toch een bijzondere plant, je zou er vrolijk van worden.

Dwerghuismoeder

Woensdag 29 mei 2019
’s Morgens begin ik met mijn vlinderroute voor de deur. Bijzonder dat ik weer eens een kleine parelmoervlinder zie.

Op sectie 19 hoop ik op zwartsprietdikkopjes, die zijn er nog niet. Een roofvlieg met een melkwit stuk, dat moet de bruinvleugelroofvlieg zijn.

Op de Vossendel-route zie ik een heel fraai vlindertje, gelukkig kon ik nog 1 foto maken, anders had ik niet geweten welke het was. Het is de dwerghuismoeder en die had ik nog niet.

Mannetje Icarusblauwtje maakt het vrouwtje het hof, maar ze scheiden te snel.

Ha, de damherten krijgen weer brood van de oud-boswachter.

Op het zanderige stukje van sectie 10 zie ik bijtjes in het zand duiken, daarop parasiteert de wespbij.

Een duinrouwzwever is net zo’n parasiet.

Een hele verse azuurjuffer zie ik bij de Cremermeerroute.

Even bij de tankval kijken of de dodaars al kleintjes heeft. Niet gezien.

Goudvink

Dinsdag 28 mei 2019
Bij de Kromhoutstraat probeer ik al zo’n tijd groenlingen mooi op de foto te krijgen. Nog steeds niet gelukt. Wel grappig dat deze met z’n bek vol zaadjes zit van de asperge.

Het is al half 8, de zon schijnt volop en dan zie ik een goudvink overvliegen. Zo’n mooie kleur rood heb ik nog nooit gezien. Nu maar hopen dat ik hem ook op de foto kan krijgen en laat hij nou voor me gaan zitten op een vrije tak. Dat is bijna teveel geluk voor één mens.

In het gebied van het Kennemermeer staat de vleugeltjesbloem in wit, blauw en roze.

Een paar stengels van het rondbladig wintergroen staan in bloei en links ervan de vruchtjes van vorig jaar.

Een jonge ekster op een dak durft niet zo erg naar beneden te kijken, maar vliegt even later toch weg. Een van de ouders maakt een hoop herrie omdat er onder de boom daar een vos rond loopt.

Vlinderroutes

Donderdag 23 mei 2019
Op de oude-spoorlijn-route zie ik om te tellen alleen kleine koolwitjes. Een gele kustspanner is een nachtvlinder en telt niet mee.

Op mijn poortdeur zit een paardenbloemspanner.

Met Joke tel ik nog heel wat vlinders bij de Vossendelroute. De rupsen van de kardinaalsstippelmot doen het goed.

Nog een paar rupsen op sectie 10, o.a. van een kleine voorjaarsuil. Sony A77ii 18-55mm

Dicht bij de ingang van Duin en Kruidberg loopt nog steeds de ooievaar, lekker dichtbij.

Samen met twee kleine mantelmeeuwen.

Op de Cremermeerroute zie ik wat argusvlinders, ook tussen de secties in.
Ik denk dat dit een zwarte kraai is die kindjes te voeden heeft, de meeste vogelouders zien er wat verwaarloosd uit.

Bij sectie 3 zie ik een glinsterend juffertje. Net uit het huidje geslopen en gelijk al lastig gevallen door een mier.

Het is een blauwborst en ik denk een jong vrouwtje.

Rietgors met een bek vol rupsjes.

Op het fietspad ligt een gewonde rups van een kleine hageheld. Met moeite zet ik hem in het gras. Sony A77ii 18-55mm

Landkaartje

Woensdag 22 mei 2019
Ik ga weer naar mijn onderzoeksgebiedje en gelijk zie ik een landkaartje.

Langsprietmot met hele fraaie kleuren, ook het onderrokje.

Koolwantsen heb je in de kleuren zwartgeel, zwartrood en zwartwit.

Die lichte vlekjes heb ik niet eerder gezien bij de langsprietmotten, dus toch maar op de foto. Nu blijkt het een zeldzaam soort te zijn: de dwerglangsprietmot.

Van deze bij heb ik zulke mooie scherpe foto’s kunnen maken, maar ook dat helpt niet bij determinatie, jammer.

Behalve een glassnijder man en vrouw zie ik ook een vroege glazenmaker.

Na een uurtje of 2 rondgelopen te hebben ga ik door naar de Heksloot. Bij de vogeluitkijkpost heb je wel mooi zicht op het plasje, alleen zitten de vogels nog zo ver weg. Zoals deze visdiefjes, hij zit een heel tijdje op haar zodat ik genoeg foto’s kan maken, maar scherp krijg ik ze niet.

Zelden zie ik kluten met jonge kluutjes, er zijn 3 kleintjes en er loopt een iets oudere er achter.

Het visdiefje probeert op dezelfde plek te landen van de kluten, maar dat pikken ze niet.

Moeder staat gewoon lekker te slapen terwijl de kleintjes zonder zwembandjes in het water aan het spelen zijn, onverantwoord! Hihi.

Bij het landje van Gruijters moet de zilverplevier zitten, ik kom aanrijden en ik zie hem gelijk. Het mooie is dat ik 5 soorten op 1 foto heb. Een kluut, een kleine plevier, een zilverplevier, een tureluur en er achter een grutto.

Met mijn verrekijker zie ik dat er een lepelaar in een slootje staat, vlak bij het fietspad, dat is een mooie gelegenheid om hem van dichtbij te fotograferen.

Wat een droppies die kleine meerkoetjes.

Bij de Genieweg stap ik weer af om te kijken of ik de ringelrups zie, niet gezien, wel een rups van een wachtervlinder.

Een sluipwesp, waarvan ik denk dat het een Erigorgus cerinops is.

Verder fietsend hoor ik nogal lawaai van vogels, er zitten veel spreeuwen in de bomen en ze landen ook in het gras. Alleen zitten veel kraaien er achter aan. De spreeuwen vliegen op alleen een jonge spreeuw blijft een tijdje zitten.

Spaarnwoude

Zaterdag 18 mei 2019
Met Nico fiets ik naar Ikea. Het is heerlijk weer om door Spaarnwoude terug te fietsen. Hier in de buurt van de Veerpolder.

Ik volg Nico naar Santpoort waar de ooievaar weer ter plekke is. Mooie locatie zo in het paardenweiland.

Tot iemand haar paard komt halen, dan vliegt de ooievaar op.

Groenpootruiter

Vrijdag 17 mei 2019
In de rietkant bij het landje van Gruijters zingt de rietgors het hoogste lied.

Een ietwat vreemde foto van een groenpootruiter. Ze zijn heel herkenbaar aan hun silhouet, slank, met een lange nek. Dit is dus een ander beeld van deze mooie vogel.

Een jonge lepelaar gevolgd door een van de ouders.

Twee bontbekpleviertjes.

Jonge kauw bedelend.

De bosruiter is een stuk kleiner dan de tureluur.

Man krakeend.

De rietgors is nog een treetje hoger in de wilg gaan zitten.

De rietzanger zit nu eens niet in het riet.

Waarvoor ik van de fiets af stap weet ik niet meer, maar ik zie toch een mooie rups! Het is de rups van een ringelrups, die komt hier niet zo veel voor als in het noordoosten van het land.

Ah, bij het strandje zitten 2 Canadese ganzen met 5 pulletjes.

Wat een snoesjes.

Liefjes met madeliefjes.

Daar in de buurt hoor ik de koekoek, ik zie hem niet. Een mooi rood kogelspinnetje in het riet.

Zomerse kanoeten

Donderdag 16 mei 2019
Ik ga vanaf de pier het strand op omdat ik 4 goudplevieren zie in zomerkleed. Helaas vliegen ze weg als er een helikopter over vliegt. Later blijken het zilverplevieren te zijn.

Geweldig, die kanoeten in zomerkleed.

Het geringde drieteenstrandlopertje dat ik op 18 februari had gefotografeerd, loopt er nog steeds, nu in zomerkleed. Hij staat tussen de andere drieteentjes en bonte strandlopers. Geregeld vliegen ze op. Links zie je ook de rode kanoet.

Ze vliegen een rondje (of twee) en komen vaak op dezelfde plek weer terug.

De vele visdiefjes bivakkeren nog op het strand. Die met de zwarte snavels met gele punt zijn de grote sterns.

Een stuk of 6 oeverlopers op het begin van de pier. Omdat ze zo klein zijn lijkt het net alsof er een enorme rots uit zee steekt. Het is een van de betonblokken van de pier, wel heel oud ondertussen.

Achter het hek bij de Kromhoutstraat wordt niet gemaaid, daar zitten steeds zoveel vogeltjes. O.a. veel kneutjes.

Man roodborsttapuit.

Rups perentak

Dinsdag 14 mei 2019
Joke en ik doen vandaag de vlinderroute bij de Vossendel. Het begint gelijk leuk met een rups van een perentak op mijn jas.

De eerste Icarusblauwtjes, vers van de pers.

Gelukkig gaat dit vrouwtje oranjetipje zitten, vliegend is het bijna niet te zien welk soort het is.

Ligt er een damhert lekker te rusten, wordt hij verstoord door vlindermensen.

Kleine geaderde witjes zijn aan het dollen, hier 3 bij elkaar.

Bij de volgende vlinderroute zie ik een paar argusvlinders en 2 viervlekken. Bij het begin van sectie 4 zit een vrouw zandhagedis in de meidoorn. Het zal me niets verbazen als ze van de meidoornstippelmotrupsen eet.

Omdat dit gebied niet vrij toegankelijk is, wanen de vossen zich onbespied, dan schrikken ze toch wel van zo’n eng mens opeens in de buurt.

Vuurjuffers daarentegen trekken zich er niets van aan.

Nog een vos op het open terrein.

Op de terugweg kijk ik nog bij de tankval of de dodaars te zien zijn. Eentje zit op een nestje in het water en de ander zwemt daar in de buurt.

Plassen op het strand

Maandag 13 mei 2019
De hele dag binnengezeten, dan opeens krijg ik ’s avonds nog zin om er op uit te gaan. Lekker naar het strand en de pier. Het strand is elke keer anders, ik vind het wel wat hebben die plassen zo op het strand.

Zilvermeeuwen saai? Welnee, leuk toch al die pootjes.

Visdiefjes duiken naar visjes.

Jonge zilvermeeuw heeft een levende strandkrab te pakken en die wordt gesloopt.

De kleine steltlopertjes zijn in zomerkleed. Met witte buik zijn de drieteentjes, met zwarte buik de bonte strandlopers.

Ik denk dat er wel 100 visdiefjes op het strand staan. Regelmatig gaan ze even de vleugels strekken.

Ruzieënde zilvermeeuwen.

Vrouwtjesmus kan het hapje niet laten liggen, ook al stond ik daar vlak bij.

Vogeldag

Zondag 12 mei 2019
Er is een regionale vogeldag bij Fort Benoorden. Ik loop om het fort heen en kom al verschillende leuke insecten tegen. Een moeraspendelvlieg is nieuw voor mij.

Er zijn al zoveel bloedcicades!

Ik bezoek nog een lezing en bekijk een heel mooi boek met getekende karkassen van vogels. De zon lokt me toch weer naar buiten. Misschien zijn dit twee verschillende bijvliegen: ik denk de kegelbijvlieg en rechts de kleine bijvlieg.

Hier leven al jaren een heel stel soepganzen.

Geen mooie foto, maar het is zo moeilijk om vliegende (huis)zwaluwtjes te fotograferen.

Zo koddig die kleine vleugeltjes aan die hummeltjes van meerkoeten.

Bosruiter

Vrijdag 10 mei 2019
Nogal fris, maar wel een zonnetje, dus ga ik door naar Gruijters na het badmintonnen. Ik hoop zo dat ik een koekoek op de foto kan zetten. Bij de Westbroekplas zie ik er een, maar tussen de takken, dus geen foto. Weinig grutto’s dit jaar bij Gruijters, wel aardig wat tureluurs.

De kleine plevier heeft een gele oogring.

De oeverloper is klein, maar de bosruiter nog kleiner.

Nog een uur staan wachten bij het strandje waar ik vlakbij een koekoek hoor, maar ik zie hem helaas niet. Dan maar de merel op de foto.

Duinen Heemskerk

Donderdag 9 mei 2019
Ik moet ’s middags even in Beverwijk zijn, dat is een mooie gelegenheid om door te fietsen naar Heemskerk, naar de waterberging. Daar zitten niet al te ver weg knobbelzwanen. Daarmee vergeleken is de lepelaar niet erg groot.

Zo alleen staand zijn ze wel imposant.

Mooie Friese veulens in de wei langs de Noordermaatweg, waar ik ook ooit mijn Friese veulen had staan.

Nu ik toch in de buurt ben kan ik net zo goed door de duinen fietsen. Bij Geversduin ga ik de duinen in. Ik hoor hier en daar een koekoek, uiteraard nergens te bekennen. Bij een ven stap ik af, ik hoop ooit eens de roerdomp te kunnen zien. Voorlopig moet ik het met een graspieper doen.

Grasmus is ook al zo’n soort die je heel vaak bovenop een struik ziet.

Maar Dartmoors hebben wij in het zuiden niet, toch een beetje jammer.

Een geringde fitis.

De kolonies aalscholvers hebben zich aardig uitgebreid.

Ik had jonge aalscholvers op de foto willen krijgen, dat lukte dus niet. Tussen deze hele groep zullen wel jonge zitten, dat is zo niet te zien.

Misschien sta ik hier bij de Hoefijzerplas, ik ben hier niet meer zo bekend.

Op een of andere manier vind ik de duinen hier mooier dan in het zuiden.

Ach wat lief, een Dartmoor-veulen.

Lekker liggen in de buurt van mama.

Morinel-plevieren

Maandag 6 mei 2019
Op Facebook zag ik dat er Morinel-plevieren op Texel zitten. Dat is zo’n mooi vogeltje, die wil ik ook zien. De eerste trein haal ik net op tijd, helaas zijn er geen fietsen beschikbaar in Den Helder en ik ga lopend naar de boot. Daar mis ik een bord en ik loop verkeerd, zodat ik de boot net op een paar minuten na mis. Gelukkig gaat hij om het half uur, dus lekker een bakkie gedaan. Op de boot nog een bakkie met een gebakkie en dan op het dek naar de meeuwen kijken, zoals deze jonge zilvermeeuw.

Volwassen kleine mantelmeeuw zwevend in de lucht.

Als we aan de overkant zijn vliegen er twee zilvermeeuwen elkaar in de haren (veren).

Ik huur daar een fiets en rij rechtstreeks naar de plaats waar de Morinel-pleviertjes moeten zitten. Gelukkig is het niet druk met fotograferen. Er staan 2 auto’s en in de tijd dat ik er zit (ruim een uur) komen er nog af en toe auto’s met fotografen. Gelijk als ik aan kom zie ik er 3 en die krijg ik redelijk op de foto. Wat een prachtige vogeltjes.

Dan roept iemand dat ze er aan komen en ik zie een vlucht van een stuk of 20 pleviertjes op het land landen. Wow, wat geweldig. Jammer dat ze daarna gaan slapen en ze hebben zo’n goede schutkleur dat ze dan bijna niet te zien zijn. Ik ga lekker in de berm zitten kijken met mijn verrekijker tot er weer wat tot leven komt. Ik vind het echt super dat ik er zoveel zie.

Omdat ze niet dichterbij komen ga ik toch maar weer verder. Ik tref het dat er 2 scholeksters vrij dichtbij zitten. Opeens vliegen ze op elkaar af en raken in gevecht, ze belanden zelfs in de sloot.

Ze krabbelen weer aan de kant.

Het stomme is dat die ene wol om zijn poten heeft, dus kan hij kleine stapjes maken.

Een derde is er bij gekomen.

Nog verder zie ik een gele kwikstaart, hij blijft lekker in de buurt tussen het gras insectjes pikken.

Heerlijk, zo’n rijtje boerenzwaluwen.

En dan fiets ik heel snel terug naar de boot, want nu gaat hij om het uur.

Grasmus

Donderdag 2 mei 2019
Bij het Vogelmeer heb ik nog steeds geen geoorde futen goed op de foto kunnen zetten. Ik ga weer een poging wagen. Eerst maar de nachtegaal die alle aandacht trekt.

Een grasmus zit meestal bovenop een tak te krassen.

Op de vlakte van Groot Olmen zitten tapuiten, een kievit en hier heb ik een graspieper op de foto met een krabspinnetje.

Ongegeneerd

Maandag 29 april 2019
Ik mag onderzoek doen naar insecten in een afgesloten gebied. Nu kan ik ongegeneerd naar insecten kijken. Aardig wat van deze kleine snuitkevertjes gezien, alleen deze in deze leuke pose. Onder de beige dekvleugels zitten hele lange doorzichtige vleugels.

Bijzondere kleuren van de pinksterbloemlangsprietmot.

Twee grote koolwitjes, de ene heeft flinke zwarte stippen, bij de andere ontbreken die.

Ik heb er 3 uur rondgelopen, best veel soorten gezien, er zat niet iets echt bijzonders tussen.
Omdat het zulk mooi weer is ga ik toch even langs het landje van Gruijters. Ik was vergeten hoe klein de oeverloper eigenlijk is.

De karpers zijn nogal wild. Ze leggen de eitjes tussen de begroeiing waarna het mannetje ze bevrucht.

Slobeenden komen niet vaak zo dichtbij.

Twee grutto’s zijn dicht bij elkaar zich aan het wassen. Hij kijkt nog even of hij okselfris is.

Allebei in bad geweest, lekker moddergeurtje opgedaan en dan moet het er toch maar een keer van komen. Alleen weet hij niet goed hoe hij dat aan moet pakken, zou hij de sprong niet durven wagen? Hij laat nog even luidkeels weten dat hij toch echt een grutto is.

En dan hopla.

Het lukt.

Nog een stukje meeliften, dan is het klaar.

Een boerenzwaluw vliegt de hele tijd over en onder het bruggetje richting Spaarnwoude. Ik stap af, want je weet maar nooit of hij even mooi op de paal gaat zitten. En dat doet hij ook nog.

Luid zingend.

Temmincks strandloper

Vrijdag 26 april 2019
Toch weer naar het landje van Gruijters na het badmintonnen. Jonge meerkoetjes lopen parmantig achter hun ouders aan.

Zwarte ruiters heb ik al jaren niet meer gezien hier.

Zo leuk als je een lepelaar ziet foerageren, steeds zwiepend van links naar rechts en terug.

Ja hoor, vlak voor mijn neus, bijna een vrouwtje verdrinken.

De huiszwaluwtjes halen hier grond vandaan om hun nestjes te bouwen.

Een heel klein strandlopertje, het blijkt later dat het de Temmincks strandloper is, nog kleiner dan de oeverloper.

Prachtig weer met die imposante wolken.

Ik rij een heel stuk door en dat heb ik goed gedaan. Ik zie 3 appelvinken, wouwie, daar ben ik blij mee, ook al zitten ze hoog in de boom.

Spaarnwoude, vlak bij de klimtoren.

Koolmeeseitjes

Dinsdag 23 april 2019
Omdat Joke later in de middag kan, ga ik eerst de Cremermeervlinderroute lopen. Weer kom ik een blauwborst tegen, deze is zelfs geringd.

Op de terugweg hoor ik op 2 plaatsen de koekoek.
Met Joke loop ik de eerste secties naast het weiland, maar als we naar het weiland willen gaan, komen we de jonge Schotse hooglanders tegen met hun moeder, precies op ons pad.

We wachten even tot we er redelijk langs kunnen. De moeder vind ik vrij klein en dat met 2 jongen.

Vorige week zag ik al een rupsenaaskever, nu zien we er 2 zelfs parend.

Leuk, de smaragdlangsprietmotten zijn er weer.

De pendelzweefvliegen doen het ook.

Ach wat jammer, we zien dat er een nestje van een koolmeesje uit de boom is gevallen.

Er zaten zeker 5 kleine eitjes in.

’s Avonds ga ik nog naar het landje van Gruijters. Het lijkt wel of de bergeend het kwikstaartje wil platstampen.

Moeders met de pulletjes is er ook weer.

Ik zie de rietzanger goed zingen. Mensen vragen aan mij of ik de snor gehoord heb, maar nee, die was er nog niet. Ze zijn nog maar net verder gefietst of ik hoor de snor en ik zie hem ook vliegen, dan kan ik ook zien waar hij gaat zitten. Natuurlijk tussen de rietstengels, maar hij is te bijzonder om over te slaan.

En dan zakt de zon zo langzaam maar zeker.

Rosse grutto

Maandag 22 april 2019
’s Morgens loop ik mijn vlinderroute langs de oude spoorlijn. Langs de Kanaaldijk lijkt een musje een veertje op te pikken, maar nee, hij laat hem toch liggen.

’s Middags ga ik schelpen tellen, we lopen zelfs in onze T-shirts met dit heerlijke weer. Een rosse grutto heeft het ook naar zijn zin.