Buikspitsschildwants

Dinsdag 8 september 2020
Bij de telling van de vlinderroute voor de deur zie ik een buikspitsschildwants, die ben ik nog maar 1 keer eerder tegengekomen en toen als nimf.

Er zijn nu zelfs 2 roze spreeuwen gemeld in het havengebied en ik waag nog een kans. Helaas tussen duizenden spreeuwen zal ik hem niet snel ontdekken.

Ik ga ‘s avonds kijken bij de rupsen van de koninginnenpage want Marja had gebeld dat de struik gesnoeid zou zijn. Gelukkig is dat niet zo. Hier zie je de rups eten van de knop van de venkel.

Het is al niet zo heel licht meer als ik bij het bruggetje sta in Velserbeek. Geinig dat brugspinnen heel vaak aan bruggen hangen.

Slanke trechterzwam

Maandag 7 september 2020
Het is heerlijk weer en ik ga met de excursie mee in de AWD, ingang Zandvoortselaan. Terwijl Marja iets laat zien zit er een knopsprietje op haar mouw, wat een klein sprinkhaantje is dat, ik dacht al aan een doorntje.

Marja laat dus donderkruid zien en dat zie ik nu voor het eerst.

De bleke borstelkrukzwam ziet er van boven heel borstelig uit, maar ook als fluweel. De onderkant is nogal moeilijk te fotograferen omdat ze zo laag bij de grond zitten.

Krakeenden zien er zo lief uit …

Maar het kunnen dus grote vechtersbazen zijn.

Heerlijk die heuvels in de duinen.

Marja weet ook veel van mossen, dit is het grijs kronkelsteeltje.

Plukje boogsterrenmos.

Terwijl de anderen allemaal kijken naar de 4 atalanta’s en de gehakkelde aurelia die op 1 boom zitten, komt er een kleine vuurvlinder bij mij op de grond zitten.
We zien niet zo heel veel herten. Wat heeft dit hert een enorm gewei, kan hij zijn tegenstanders mee uitdagen als straks de bronsttijd weer aan breekt.

Hier en daar staan slanke trechterzwammen.

Na de excursie fiets ik gelijk door naar het strand, daarbij kom ik nog langs het gebied van de wisenten, ze zijn alleen niet te zien.
Hanneke is ook op het strand en zij vindt al gauw veterwier, vind ik wel apart, maar aan het eind van het traject hebben we meer dan 100 stukjes gevonden. We maken er samen een kunstwerkje van.

Wat een grote venusschelp met aparte kleuren.

Hanneke vindt bovendien een wijde mantel.

En ik een levende gewone zeepissenbed.

Aaah, de drieteentjes zijn ook weer gearriveerd uit het verre noorden, met nog een klein beetje rood.

Bij de pier is nog een heel klein beetje water en daar zwemmen visjes in, bizar dat opeens het water wegzakt en de visjes op het droge liggen te spartelen. Het zijn jonge harders en dat is extra jammer omdat er de laatste tijd zoveel dood zijn gegaan hier in de buurt.

Er is denk ik les gegeven op het strand want we zien enkele tuintjes met strandvondsten.

In een van die ‘tuintjes’ ligt een gedroogde horsmakreel.

Toch 48 km gefietst met mijn elektrische fiets en veel gelopen.

Verrassing

Woensdag 2 september 2020
Al 2 weken vragen Joke en ik ons af welke boom er staat op onze route van de Vossendel. Ik heb het op het forum van Waarneming gevraagd en uiteindelijk met een foto van de onderkant van het blad blijkt het een zwarte balsempopulier te zijn. Leuker vind ik dat er een heel klein rupsje op het blad zit en met lang zoeken denk ik dat het een bruine wapendrager is.

Op sectie 13 zit een vrouwtje duinsabelsprinkhaan op een boom.

Bij de Cremermeerroute zie ik een dagpauwoog, een gehakkelde aurelia, een atalanta, een bruin zandoogje en kleine koolwitjes op het randje langs het pad waar ik dus niet tel. Nog steeds word ik lastig gevallen door goudoogdazen, soms zitten er wel 2 tegelijk op mijn petje.

In de buurt van sectie 5 zit een vosje, eerst heeft hij er geen erg in dat ik daar loop, hij krabt zich nog even, dan is hij weg.
Er is een nieuwe vogelkijkhut geplaatst bij het Duinmeer, daarom maak ik een uitstapje van mijn vlinderroute om daar te gaan kijken. Een mooie hut, maar heel jammer dat je bijna een trapje nodig hebt om door de kijkgaten te fotograferen. Op mijn tenen kan ik er door kijken (behalve het rechter gat onderaan) en ik hou het gauw voor gezien. Ook weinig te beleven op het meer.

Een wilgenhoutwespmeisje maakt het wel weer goed, wat een gaaf beestje.

Langs het voetpad waar ik vorige jaren een eitje van een hermelijnvlinder heb gefotografeerd zie ik een paddenstoeltje en daarop zit een slakkendodervlieg (Pherbellia cinerella).

Wat een verrassing dat ik bij de 3 bomkraters opeens een ijsvogel zie wegvliegen, wat een prachtige kleuren zo in de zon. Voor een foto was hij veel te snel weg.

Mispoes

Dinsdag 1 september 2020
Ik ga naar het Kennemermeer in de hoop een roze spreeuw en/of de witte ekster te zien, kom ik wel thuis met kleurige vogels, de puttertjes, maar niet de gewenste soorten.

Bij het parkeerhok even controleren of er nachtvlinders zitten. Nee, wel een klein springspinnetje die loert op een vlieg, het duurt even dan valt hij aan …. MISPOES!

Het hele meer rondgelopen op zoek naar de vogels. Ik zie een uitgebloeide moerasmelkdistel, die is anders dan andere uitgebloeide melkdistels.

Jonge lepelaar

Zondag 30 augustus 2020
Bij het landje van Gruijters staan 2 lepelaars in het water te foerageren. Even later komen ze meer naar de kant en dan begint het jong te bedelen.

Hij is nogal opdringerig.

En daar heeft pa/ma genoeg van en dan is het: “Bekijk het maar, je kan zelf ook je eten opscharrelen.”

Ik heb nog nooit zoveel krakeenden gezien bij het Fort Benoorden.

Langs de A9 staan wat wilde planten en daar zit een topzwanger zuringhaantje op zuring.

Ik ontdek ook een weidevlekoog.

En aan de overkant van de sloot een heel gezin nijlgans met 6 al grote jonkies.

Watergentiaan

Zondag 23 augustus 2020
Voordat ik met de fiets vertrek nog even een foto gemaakt van de zwartvlekdwergspanner die op de poortdeur zit.

Er zit niet veel bijzonders aan insecten op mijn plotje van de Vondelweg, wel blij ben ik met deze mooie wesp, Achaius oratorius.

Nou, ik kom de lieveling hier wel vaak tegen.

Ik denk dat ik hier wel 50 groene rietcicades heb zien springen en enkele nimfen.

Ze kunnen zo lekker fel zijn die kleine fuutjes, misschien is het dezelfde als van 23 juni op de Mooie Nel.

Op het landje van Gruijters zie ik al wintertalingen. Ik fiets terug langs de snelweg en de weilanden van Velserbroek. In een sloot daar bloeit de watergentiaan.

En niet zo’n klein beetje ook.

Bij een scherm van de zwanenbloem heb je gelijk een heel boeket.

Parelmoermot

Dinsdag 18 augustus 2020
Bij het Kennemermeer zie ik maar weinig bijzonders, pas als ik weer in de buurt van de heggenrank ben vliegt er een parelmoermot.

Dan pak ik mijn fiets en zie ik die houtduiven op een rijtje, dat vind ik wel weer geinig.

Best een mooi duifje.

Witte ekster

Maandag 17 augustus 2020
Het gebied van het Kennemermeer is nog vochtig en dat is te zien op de hageheld die zit te drogen nu de zon schijnt.

Een heel slecht jaar voor de kleine vos, gelukkig zien we er af en toe nog één.

Eerst moet ik zoeken naar de bonte paardenstaart, dan wijst Marja ons een heel gebiedje waar het er vol mee staat.

Iemand ziet een witte ekster en ik kan hem nog net op de foto zetten voordat hij weg vliegt.

Ik wijs de excursiegroep op de strandpaal die in het gebied staat, hier was vroeger het strand en de eblijn is tegenwoordig een kilometer hier vandaan. Even verderop staat hennepnetel.

Hier zie ik een gewone citroenzweefvlieg (niet te verwarren met de citroenpendelvlieg).

Op weg naar de koffie zie ik een klein dingetje in de duinaveruit, niemand weet wat het is, dus gevraagd op het forum. Het is door een sluipwespje gemaakt nadat zij een rups heeft geparasiteerd.

Met Sieneke ga ik nog het strand op. Dit is geen jonge zilvermeeuw dat zien we wel, we vermoeden een jonge kleine mantelmeeuw en dat klopt.

De ene keer is er op het strand geen vogel te bekennen en andere keren zit het vol, zoals hier met grote sterns en visdiefjes, ook met jonge er tussen.

We gaan de planten bekijken op de nieuwe duintjes die hier op het strand zijn gevormd. Daar loopt een basterdzandloopkever, die heeft een afwijkende kleur, want die donkere patroontjes op het dekschild moeten wit zijn.

Zoals bij deze basterdzandloopkever met prachtige kleuren.

De lucht breekt even op, maar ik ben toch blij dat ik gauw naar huis ben gefietst omdat het begint te hozen als ik net binnen ben.

Een satijnvleugelsikkelmot heeft een droog plekje uitgezocht op mijn schuur.

Sallandse heuvelrug

Dinsdag 4 augustus 2020
Nieuwe poging om de Sallandse heuvelrug te bereiken. De treinreis loopt heel voorspoedig langs de Oostvaardersplassen, waar wel heel erg veel koniks lopen.

Het huren van de fiets gaat nu goed en even later ben ik in het gebied. Na het bosachtige deel kom ik op de hei en daar wandel ik een tijdje. Vind ik zomaar gouden eitjes. Die zullen wel van de smalle randwants zijn, die zie ik hier veel op de sporkenhoutboom.

Zijn er twee smalle randwantsen nogal private dingen aan het doen komt er eentje bovenop, die wil ook meedoen.

De heide staat in bloei.

Het is inderdaad nogal heuvelachtig.

Nog meer eitjes, nu van een veelvraat, de rupsjes zijn er al uit, dus heeft de veelvraat van een spin het nakijken.

Normaal zijn de takjes van de struikhei groen, hier zijn ze rood.

Het is de roodborst aan te zien dat er kleintjes zijn.

Vorige keer bij Raalte zag ik al roeken in een weiland, hier zijn ze ook, heel herkenbaar aan de snavel.

Ik heb de Sallandse heuvelrug allang achter me gelaten en ben bij de Regge aan het fietsen.

Even het viaduct op de foto zetten met de OV-fiets, dan weet ik later misschien nog waar ik geweest ben.

Ik fiets een eind langs de Regge en op een terras De Wijngaardbaan neem ik koffie en appelgebak. Dan kan ik er weer tegen. Bij de Midden-Regge is een trapje naar het water, daar kan ik op het vlondertje staan zodat mijn voeten in sandalen nat worden, heerlijk.

Ook hier kom ik weer op een punt waar ik al geweest ben. Daar heb ik op de heenweg een weidebeekjuffer gespot, maar nu zit hij even beter voor de foto.

Het lukt me om weer in Nijverdal uit te komen en daar neem ik een heerlijke salade op een terras.

Ik sluit de dag af met een mooie zonsondergang vanuit de trein.

Hermelijn

Maandag 3 augustus 2020
Ik zou met de excursie mee vanmorgen, maar er is heel veel regen voorspeld en ik ga niet. Toch jammer want er is niets gevallen. Ik zit achter de computer thuis en hoorde iets tikken tegen het raam. Als ik omkijk zie ik tot mijn stomme verbazing een hermelijn (donkere staart). Gauw naar boven gerend met camera en een stukje appel op het plaatsje gegooid. Even later kwam hij kijken en kon ik foto’s nemen.

Hij/zij had me in de gaten.

Later zag ik hem nog een keer over het plaatsje lopen.
Ik geniet van bovenaf wel van mijn hibiscus.

Al een paar weken zit er een ekster in de buurt en die komt ook regelmatig bij ons buurten.

Bij Zorgvrij

Vrijdag 31 juli 2020
Met de groene meisjes ga ik planten determineren in de buurt van Zorgvrij. We zijn verrukt van de bloeiende grasjes zoals glanshaver.

Ik zie een stadsreus, de grootste zweefvlieg.

Eindelijk, de eerste kleine vos dit jaar. Samen met een citroenvlinder op koninginnekruid.

Wat kunnen varkens toch een gelukzalige uitdrukking hebben.

Het begint aardig warm te worden en de koeien zoeken de koelte op in de sloot bij het Vondelkwartier.

Hier ga ik even door met grasachtige planten zoals pitrus.

Alleen al aan het web kan je de tijgerspin herkennen, maar het vrouwtje is ook overduidelijk.

En dan zie ik een kuifeend met kleintjes, wat superleuk.

Als moeder kuifeend duikt, dan is het plop plop plop plop en de kleintjes zijn ook onder.

Maar ja, als je dan weer boven komt, waar is moeder dan gebleven?

’s Avonds naar het strand voor zeevonk, de kans is wel groot, wat jammer dat het er niet is. Nog een tijd door het water gelopen, lekkere temperatuur.

Het is volle maan, weerspiegeld in het water is dat dan wel weer leuk.

Heivlinder

Woensdag 29 juli 2020
Op weg naar de Vossendel kom ik op het fietspad een moedereend met 4 pulletjes tegen die geen kant op kunnen. Ik bel de dierenambulance, maar het duurt zo lang dat ik het maar aan andere mensen over laat om ze op te wachten.

Aan de ene kant zijn tuinen en aan de andere kant een dicht hek.

En moeder maar met ze heen en weer aan het lopen.

Eindelijk weer Icarusblauwtjes.

Bij de Cremermeerroute ga ik eerst het strand op.

De wolken zijn zo verschillend de laatste tijd.

Waarom zijn de schelpen hier allemaal nog heel, terwijl ik in IJmuiden het meest puin zie? Vast ook omdat het daar veel drukker is dan hier.

Tegen het hek van de duinen is een hele rand duinen die vrij kaal zijn en hier staat de blauwe zeedistel en gelukkig zie ik hier 2 heivlinders, ze zijn nog niet helemaal uitgestorven.

De dagpauwogen doen het de laatste week nog goed.

Daarna ga ik toch mijn vlinderroute lopen en kom een gras tegen, waarvan ik natuurlijk weer de naam wil weten. Het is duinriet.

Bij sectie 4 staat kamperfoelie, even van dichtbij bekeken.

Kustbehangersbij

Zondag 26 juli 2020
Ik wil zo graag dat de heivlinder nog bij het Kennemermeer zit, dus ga ik weer kijken bij de blauwe zeedistels. Geen heivlinder gezien! Een nimf van een miersikkelwants zit op de kleine leeuwentand.

Een gewone grashalmdansvlieg met wel hele gekke poten en bovendien een prooi met groene oogjes.

Uitgebloeide peen.

Hoe mooi kan dat zijn.

De kustbehangersbij op een blauwe zeedistel en onderaan op het blad een heel klein haantje, het grassteilkopje.

Grote behaarde pantserwants heet dit kleine beestje.

Nog een poging wagen bij het Kennemermeer voor de baardmannetjes, maar dat is denk ik een verloren strijd. De boerenzwaluwtjes doen nog hun best.

Behalve één, die is neergestreken op het zand en komt voorlopig niet meer in de lucht, zoooo moe.

Eerst zie ik een kwikstaartje op de oever en dan komt er een oeverloper vanuit het riet tevoorschijn.

Op de Lange Nieuwstraat zijn plantjes geplant die op Betonie lijken daarom trek ik er 1 uit om te vergelijken. Laat daar nou net een eitje van een gaasvlieg op zitten, zie ook onderin de foto!

Oranje luzernevlinder

Dinsdag 21 juli 2020
Onderweg naar het strand kom ik deze schoonheid tegen, de oranje luzernevlinder.

Eerst loop ik met 2 belangstellenden de vondsten te tellen, dat valt nogal tegen. Ik ben wel blij met de jonge visdiefjes.

Bij de pier vind ik een mannetje blaasjeskrab, kan ik toch nog het blaasje tussen de scharen laten zien en vertellen dat het een exoot is.

Omdat Ziegel ook belangstelling heeft, maar een uur te laat komt, maak ik nog eens de wandeling. Dat is dan wel weer geinig dat hij de paardenanemonen tussen de pierblokken ziet.

Gelukkig is het duidelijk dat het strandkrabben zijn, anders had ik nog getwijfeld of het misschien gemarmerde zwemkrabben zijn.

Nog meer jonge visdiefjes op het strand en een van de ouders ligt er voor pampus bij, die heeft het zwaar gehad.

Pillendraaier

Dinsdag 7 juli 2020
Langs de oude spoorlijn staat akkerwinde en daar steekt een langlijfje zijn neus in.

Kraailook heeft een bijzondere bloeivorm.

’s Middags doe ik de Cremermeerroute en als ik naar boven zwoeg op de strandopgang komt er een pillendraaiermestkever net aangevlogen en na 3 foto’s gaat hij er weer vandoor. Onthophagus nuchicornis, misschien.

De koniks op de Koningsweg.

Wat zien de rugstreeppadjes er leuk uit zeg.

Op het laatst nog even naar insecten gekeken, waaronder een oranje vliegje.

Klein maar fijn, een slankpootvlieg.

Ik fiets door naar Velserbeek, want ze zeggen dat er kleine ooievaars zijn. Ik zie er wel 2 op het nest, maar dat zijn volwassen vogels. Wel leuk dat de jonge scholeksters net gevoerd zullen worden.

Grote vos

Woensdag 3 juli 2020
Met Joke tel ik vlinders bij de Vossendel en dat loont zeker de moeite: 86 dagvlinders. En we komen een mannetje keizerlibel tegen die braaf blijft zitten.

Deze kleine julikever wordt dit jaar vaak gespot (Anomala dubia).

De vuurmot vliegt een beetje heen en weer, daarom niet helemaal scherp.

Tot onze verbazing zit er een grote vos op een boom. Gelukkig kan ik goede foto’s maken want we geloven onze ogen bijna niet. Zomaar op onze route en ook nog eens in een sectie!

Helaas is het huilen met de pet op op de Cremermeerroute: 1 vlinder. Wel nog even gekeken of er insecten zijn, ook bar weinig, alleen maar een nimf van een schildpadtor.

In de tankval komen elk jaar jonge dodaarsjes en nu zitten ze toevallig nogal dichtbij. Een kleintje met een van de ouders.

Ik zie zelfs 3 kleintjes.

Zo lekker fluffy.

Rode halsbandwants

Zondag 28 juni 2020
Ik loop mee met de excursie in Middenduin. We treffen het weer met het weer. We komen voor de libellen en vlinders, maar de kleine insecten zijn net zo leuk. Zoals deze nimf van de zuringrandwants.

Iemand wil een foto maken van de rode halsbandwants als hij op mijn vinger zit. Ik wist niet dat ze steken konden, maar dat deed hij op dat moment wel, dus de dader is bekend, hihi.

Een lantaarntje heeft een prooi te pakken.

Ik probeer een sintjansvlinder van alle kanten te fotograferen en zo belandt hij op mijn hand.

Ik zet hem terug op het gras en zie dat er een blauwe gloed over zijn lijf zit.

We komen een plant tegen waarvan Marie José gelukkig de naam weet, het is penningkruid.

Na de excursie fiets ik nog het Duinpieperpad af op zoek naar wisenten die zich niet laten zien. Dan terug langs het Vogelmeer.

Daar zie ik een stelletje geoorde futen.

Oeps, zelfs te dichtbij bij de vogelhut.

Fuutjes

Dinsdag 23 juni 2020
Het graslandje bij de Vondelweg is al 2 weken geleden gemaaid, maar het is groeizaam weer en de grassen staan alweer aardig hoog. Toch komen er zo goed als geen insecten omhoog als ik er doorheen loop, zoals vroeger het geval was. Een gewone driehoekszweefvlieg zit op het kweekgras.

En dat kweekgras bloeit, dus dat moet je even dichterbij bekijken, echt de moeite waard.

Na een half uur nog zo weinig insecten gezien, misschien brengen deze kleine bijvliegen daar verandering in door veel nageslacht?

Hier kan je duidelijk het verschil zien van mannetje en vrouwtje. Mannetjes hebben de ogen tegen elkaar aan, waar bij de vrouwtjes veel meer ruimte zit.

Vlak voordat ik wegga toch nog een prachtwapenvlieg genoteerd.

Ik wil bij de weg naar Spaarndam kijken of de futen al kleintjes hebben, wat een geluk dat ik ze al op de Mooie Nel zie zitten en nog wel vlak bij ook.

Wat zijn ze toch leuk.

Bij het landje van Gruijters denk ik een bosruiter te zien, dat blijkt een witgatje te zijn.

In ieder geval heeft één kluutje het tot nu toe overleefd.

Parkeenden (soepeenden) kunnen ook mooi zijn.

In Spaarnwoude kom ik eerst jonge boerenzwaluwen tegen en zomaar op het fietspad een jonge blauwborst die niet erg schuw is. Hij is druk bezig insectjes uit het gras te pikken.

Jonge haviken

Maandag 22 juni 2020
Ik moest even naar Haarlem voor bankzaken, daarna fiets ik langs de Zeeweg en kom langs Middenduin waar ik a.s. zondag met de libellenexcursie mee ga.

Ik wil nog kijken of de wisenten zich laten zien, weer een stuk gefietst zonder resultaat. Verder dan maar naar mijn vlinderroute, daarbij even afgestapt bij het Vogelmeer. Niet veel te zien, alleen een kwikstaartje die daar een beetje rondscharrelt.

De mustangs zijn weer present op de vlinderroute.

Lekker weer, dus wel enkele vlinders geteld en een paar kneutjes knus bij elkaar gezien.

Ik weet een nest van een vogel in Duin en Kruidberg en laat daar nu opeens 2 of 3 jonge haviken in zitten. Ik zie 3 vogels, maar weet niet of daar een volwassen vogel tussen zit.

RIP zwartkop

Donderdag 18 juni 2020
In het duingebied kan je tientallen wijngaardslakken tegenkomen. Dat mensen zo’n beest in hun mond stoppen is toch onbegrijpelijk! Yak.

Na de Vossendelvlindertelling ga ik door naar hotel Duin en Kruidberg. Twee jaar geleden zaten hier sierlijke witsnuitlibellen, het zou leuk zijn als die nog eens terugkomen. Of zouden ze opgevreten zijn door de ruisvoorns?

Ik wil zo graag een smaragdlibel op de foto zetten die hier steeds amper 1 seconde stil hangt. Gelukkig wil een vroege glazenmaker wel even op één plek hangen.

Prachtig die zwanenbloemen en als extraatje een zweefvliegje.

Normaal ga ik nooit langs deze weg en juist nu moet ik een dode vogel op de weg aantreffen. Nog wel een vrouwtje zwartkop. Te veel aso’s, te veel domme mensen, te veel auto’s.

Julikever

Dinsdag 16 juni 2020
Ze zijn niet zeldzaam, toch vind je een julikever zelden. Nu zie ik er een liggen op sectie 6 van de Cremermeerroute. Hij ligt worstelend op zijn rug en ik zet hem op zijn pootjes, maar dat helpt niet lang.

Nog niet helemaal tevreden over de foto van de groenling, maar de kleuren komen beter uit dan alle andere foto’s.

Veel grasmotjes de laatste tijd, er zijn er ook verschillende, waaronder dus deze streepjesgrasmot.

Net uitgeslopen juffer, daar valt echt geen chocola van te maken, hihi. Het larvehuidje zit aan de achterkant van de stengel.

Een fitis of tjiftjaf zit een hele tijd met zijn/haar bek vol te roepen, de kindertjes zijn denk ik al vertrokken.

Papa blauwborst in zijn broedgebied.

En daar hebben we zijn kind even verderop.

Oei, het is de vraag of ik droog thuis kom. Gelukt!!

Bijenorchissen

Maandag 15 juni 2020
De excursie is behoorlijk druk, maar we proberen wel afstand te houden. Gelukkig hebben de meesten een dichtbij-verrekijker bij zich 😉 Zeegroene zegge staat hier volop en bloeit nu.

Vorig jaar heb ik geen kleverige ogentroost gezien en we gaan met z’n allen op zoek, sta ik er bijna op!!!

Ik weet oorsilene te staan.

Volgens mij een pluimvoetbij op schermhavikskruid.

Helaas komen we een aso tegen die met een soort walsje door het terrein scheurt, ik kan daar zo kwaad om worden.
We lopen verder op zoek naar teer guichelheil en opeens komen we tientallen bijenorchissen tegen. Van Jos wist ik dat ze in het terrein moesten staan, alleen wist ik niet waar.

Nu dus gevonden.

We hebben al zoveel rietorchissen gezien en wat zijn ze mooi.

Dan zegt iemand dat er een hele groep gele maskerbloemen staan, daar gaan we kijken, het zijn er misschien wel 100.

Ze zijn mooi, maar het kan een plaag worden.

Er staat moeraszoutgras in de buurt.

We komen weer bij het water en tot onze verbazing kruipt daar een paling rond.

Ik wilde kamgras bij de heivlinderheuvel laten zien, daar kon ik het niet meer vinden en opeens zie ik nog een heleboel bij elkaar staan aan het eind van het pad.

Op weg naar de koffie ziet Marja een mooi vlindertje op slangenkruid, het is een lichte daguil.

Na de koffie ga ik met Ernst op zoek naar baardmannetjes, eerst aan de westkant. Daar ziet hij een bremraap en met het boek er bij komt hij op een klavervreter, best bijzonder.

Nog een rietorchis met zachtroze kleur.

Tenslotte nog een groot dikkopje op een ratelaar.

Fort benoorden

Zondag 14 juni 2020
De KNNV Haarlem gaat van alles determineren bij het Fort Benoorden, daar wil natuurlijk ook aan mee doen. Nog voordat ik er ben zie ik boerenzwaluwtjes op een tak, die kans laat ik niet glippen. Wat een enorm lange staart.

Ze zitten vlakbij.

Ik had mijn fiets gauw neergezet en als ik hem weer wil pakken zie ik een sluipwesp op het paaltje. Wat een schoonheid, wel een moeilijke naam: Xiphydria prolongata.

Op het fort is het begroeid en daar kijk ik voornamelijk naar insecten. Uitzicht op de fortgracht en daarachter ligt het landje van Gruijters.

Er staat heel erg veel knoopkruid en daar maken de insecten dankbaar gebruik van zoals deze sintjansvlinder.

Wat ik helemaal geweldig vind is dat ik een wolzwever zie vliegen, het blijkt een Villa hottentotta te zijn (echt waar hoor!).

En dan vind ik ook nog een rups van de sintjansvlinder.

Marja wijst een klein vlindertje aan en ik denk dat het een distelbladroller is, maar daar is hij een beetje te geel voor. Nog leuker is het dat het een kanariepietje is.

Een gladde spieswesp in de bloem van een braam.

Roestbruin kromlijf op een distel.

Waarneming geeft aan dat dit een grote roodoogjuffer is, maar ik heb zo mijn twijfels.

Bij een zanderig stukje barst het van de gladde spieswespjes die daar veel gaatjes hebben gegraven. Ze vangen vliegjes die ze in hun nest leggen voor de nakomelingen. De spieswespjes zijn op zich heel klein.

Het begint te onweren en we gaan naar binnen voor een rondleiding door het fort door Ziegel. Hij wijst een spin aan die daar al lang hangt en beschimmeld is.

Er zijn heel wat tekeningen en schilderijen op de muren aangebracht.

Op de terugweg ga ik weer naar het bruggetje waar de boerenzwaluwen rondvliegen en ze moeten natuurlijk ook poetsen. Sony A68 400mm

De jonge zwaluwtjes zitten bij elkaar op een tak, maar ik heb ze niet één keer gevoerd zien worden, jammer want dan sperren ze die bekjes zo lekker wijd open.

Prachtbeestjes zijn het.

Eksters

Donderdag 11 juni 2020
Verdorie, weer heel weinig te zien bij het Kennemermeer. Er zitten een stuk of 10 eksters in een boom en door de ondergaande zon lijken ze wel roze.

Gestippelde houtvlinder

Woensdag 10 juni 2020
Bij de Vossendel tellen Joke en ik meer hommels dan vlinders. Ik zie een zwartsprietdikkopje, maar hij is al gevlogen voordat ik een foto kan maken, wel jammer, want het is de eerste van het jaar en heel erg vroeg. Het is maar de vraag of hij goedgekeurd wordt in de telling zonder bewijs. Doordat ik nog rond kijk of ik hem zie ontdek ik een gestippelde houtvlinder.

Hij/zij zit met zijn vleugels te wapperen, ik denk om feromonen te verspreiden, dat zijn lokstoffen om een mannetje aan te trekken.

Voordat we met de route begonnen sprak een man ons aan, hij had gezien dat er dode dieren waren neergelegd voor jonge vosjes en hij vroeg of wij wisten of het boommarters of zoiets waren, hij had onduidelijke foto’s op zijn telefoon. Omdat wij niet wisten wat het was wilde ik nog gaan kijken of ik het kon vinden en daarbij kom ik in verboden gebied, maar wel mooi. Natuurlijk niks kunnen vinden.

Bij de Cremermeerroute tel ik zelfs maar 1 vlinder: een bruin zandoogje. Op het pad wat nu weer begaanbaar is omdat het water is gezakt zit een bijna zwarte pad. Ik denk dat hij dood is, maar hij vertrekt toch nog heel traag.

Een grasmus heeft het maar druk met het voeren van de kindjes.

’s Avonds laat ga ik nog naar het Kennemermeer waar een rups van een hageheld voor mijn voeten loopt, hihi.

Gelukkig staan de bijenorchissen op de bekende plek in bloei. Ik dacht al dat ze daar weg waren omdat er op andere plekken ze al lang in bloei stonden.

Ze zien er fantastisch uit, veel bloemen per steel.