Puttertje

Vrijdag 8 maart 2024
Terwijl er hordes fotografen bij het nest van het ijsvogeltje staan te kijken loop ik even verder en komt er een puttertje even poseren. Het is toch een van mijn favoriete vogeltjes.

Een roodborstje wil ook op de foto.

In Beeckestijn mag niet meer gefietst worden, daarom ga ik een rondje lopen. Bij de oude boom zitten heel veel elfenbankjes en witte bultzwammen op de stam.

Ik kijk of de hondstand al bloeit, wel knoppen, nog niet in bloei. Daar staan nog wel zomerklokjes in bloei.

Oranje dooiermos

Woensdag 6 maart 2024
Ik rommel wat in de achtertuin, dan komt er een duizendpoot tevoorschijn, de grote aardkruiper.

’s Middags fiets ik naar het begin stukje van de pier bij de jachthaven waar zulk mooi dooiermos op het beton zit. Volgens OBS is het oranje dooiermos.

Elk jaar bloeit het Deens lepelblad daar volop.

En achter het hekje staat wit vetkruid en nog wat mosjes, wat een kleuren zeg.

Wat leuk die vliegende duiven over het water.

Fantastisch dat verenpakket van de aalscholver.

Owenia-wormen

Dinsdag 27 februari 2024
Japanse oesters groeien goed op de pier. Aan de binnenkant ervan zit een kolonie mosdiertjes, het lijkt op zeevitrage en is het misschien ook wel.

Er groeit nog veel meer op de pier, heel veel mossels en kleine zee-eik., roodwier en darmwier.

Wonderlijk hoe die patronen op het strand steeds gevormd worden.

Een groep wintertalingen vliegt eerst een paar keer heen en weer voordat ze gaan landen.

Een porseleinkrabbetje, je zal maar zulke armen hebben in verhouding met je lichaam. Het is een vrouwtje, dat weet ik omdat ik haar omgedraaid heb.

Nu zie ik eindelijk de drie ijseenden ook. Geen wonder dat ik ze eerst niet zag, ze duiken steeds onder.

Omdat ik de Owenia-wormen goed wilde fotograferen ben ik vandaag terug gegaan naar het strand en gelukkig weer gevonden.

Ik heb ook geluk dat ik 3 stukjes barnsteen heb gevonden.

Gave pootjes hebben gewimperde zwemkrabben.

Winterakonieten

Zondag 11 februari 2024
Ik stap op de fiets en zie wel waar ik terecht kom. In Beeckestijn staan de sneeuwklokjes gezellig tussen de winterakonieten.

Dan fiets ik richting het Landje van Gruijters en kom daarna langs de weilanden van Velserbroek waar grauwe ganzen, twee kolganzen en een hoop smienten verblijven.

Bij Fort Benoorden zie ik gelukkig nog een paartje nonnetje, meestal zitten ze achter het fort.

Ik heb wel respect voor de mensen die hier de klimmuur beklimmen.

Ringsnaveleend

Woensdag 7 februari 2024
Bij het begin van de pier aan de kant van de jachthaven ga ik kijken of er nog laksteeltje staat. Er groeit daar muisjesmos en andere mosjes en wit vetkruid. Het zijn net woestijntuintjes.

Dooiermos houdt van stikstof en zie je overal, fantastisch om te zien.

Op het begin van de pier kom ik Sjek tegen en vraag of er nog vogels zitten verderop. Niets, maar hij vindt het vreemd dat ik de ringsnaveleend nog steeds niet gefotografeerd heb, haha. Nou dan wordt het wel eens tijd, dus op naar het Kennemermeer. De paden zijn daar al platgetrapt, dus ik weet waar ik wezen moet. Er staat wel erg veel riet voor en ik moet wel geduld hebben voordat ik hem zie, klik, klik, klik en weg is hij weer vanwege al dat riet er voor. Wel mazzel dat ik hem net wel aardig heb gefotografeerd.

Ganzen

Zondag 28 januari 2024
Heerlijk fietsweer, dus op pad maar weer. Op het weiland van Oostbroek zitten ganzen en er vliegen een paar grauwe ganzen over.

Op het paardenweilandje lopen 3 kolganzen, die het slootje oversteken.

Een hele ronde gemaakt langs de Houtrak en bij Fort Benoorden uitgekomen voor de nonnetjes die er niet zijn, hihi. Het begint tegen 4 uur alweer te schemeren.

Zeekoet

Zaterdag 27 januari 2024
Ik ben vrij vroeg klaar in het asiel en kan ’s middags nog wel een fietstochtje naar de pier maken. Heel weinig vogels, de drie middelste zaagbekken zitten nog steeds bij de kleine vuurtoren en vanaf de pier zie ik een zeekoet.

Grote aalscholver

Maandag 22 januari 2024
Voordat de excursie begint ga ik nog even bij het Kennemermeer kijken of daar nog meer deelnemers zijn. Kan ik nog gauw een foto maken van de aalscholvers op hun vaste plekje. Ik heb niet eerder geweten dat één daarvan een grote aalscholver is, het is een ondersoort van de aalscholver.

We gaan het strand op. Een glad stukje strand met patronen alsof er vogels vliegen.

Maar het heeft behoorlijk gewaaid en achter elk schelpje komt een hogere baan zand.

Hele hoge golven bij de pier die natuurlijk gesloten is.

Na de koffie ga ik nog bij de kleine pier kijken, waar de middelste zaagbekken nog steeds zitten. Kijk het mannetje eens trots zijn op zijn kuif.

De pier is nu wel open en ik kan tot het eind fietsen waar meestal in de winter de paarse strandlopers foerageren.

Zilverplevier

Woensdag 17 januari 2024
Ik ga naar de pier want eindelijk is het hek open en kan ik naar het eind. Toch kan ik aan het begin al gelijk 3 zaagbekken spotten, een mannetje en 2 vrouwtjes, hartstikke leuk. Het mannetje heeft denk ik een botervisje.

Vanaf de pier kan ik de nieuwe duinen fotograferen waar intussen heel wat vanaf geknabbeld is.

Zo weinig vogels op de pier. Gelukkig zie ik de zilverplevier op de terugweg bij de eblijn. Ik kan hem van bovenaf prima fotograferen. Toch ga ik het strand op om op ooghoogte te fliepsen, hier samen met een steenloper.

Ik ben blij dat ik hem nog gespot heb op het strand.

In de jachthaven zie ik een pup zeehond zwemmen, hij blijft een beetje op een plek en dan zie ik dat er een enorme gewone zeehond op een soort bootkussen ligt, dat kan de moeder wel zijn.

Wel aandoenlijk dat kleintje, die zwemt na een tijdje toch weer de andere kant op.

Grote zilverreiger

Vrijdag 12 januari 2024
Er zouden barmsijsjes zitten in Velserbroek. Vanaf badminton fiets ik die kant op via de Mooie Nel. Daar zie ik smienten en daartussen een enkele wintertaling.

Mijn hemel, wat zijn er veel meerkoeten de laatste tijd.

Ach, ze mogen er ook wel zijn hoor.

Dichter bij Velserbroek zitten veel Canadese ganzen en grauwe ganzen op de weilanden. Een grote zilverreiger scharrelt daar zijn kostje bij elkaar, maar ik heb helaas geen barmsijsjes kunnen ontdekken verderop.

Nieuwjaar

Maandag 1 januari 2024
Ik hoop dat het een mooi jaar wordt, met wat normaler weer.
Er gaat weer heel wat vuurwerk de lucht in.

’s Middags ga ik eerst naar de pier. Er is niet veel te zien, nou ja, paar vliegende scholeksters.

Op het kleine strandje in de kom van de pier ligt een jonge zeehond, die ziet er niet best uit en als de Zeehondenreddingsdienst hem op willen halen gaat hij dood.

De pier is verder afgesloten en ik fiets terug langs de jachthaven. Zo leuk al die meeuwen op de vlonders.

Ik wil nog meedoen aan de oudejaarsplantenjacht en ga naar de duinen bij de Ampèrestraat.

Ik vraag me af of dit nu bloeiend zanddoddegras is.

Vrijwel geen bloeiende planten, alleen klein kruiskruid (2x) en bezemkruiskruid (1x). Ik geef het op en ga via de Heerenduinweg terug naar huis. Sjonge, wat een water staat er op de weg.

Dwergmeeuw

Maandag 25 december 2023
De pier is alweer afgesloten vanwege de wind, daarom loop ik eerst over het strand. Er zijn veel mensen op het strand, maar de meeuwen vliegen steeds op vanwege de windsurfers.

Hier kan je wel zien dat de storm aardig heeft huisgehouden, stukken van de nieuwe duinen zijn weg.

De drieteenstrandlopertjes zijn hier de vaste wintergasten.

Kokmeeuw met zijn rode poten, wel een klein visje gevangen.

Ik ga bij het kleine vuurtorentje kijken, daar staat een man een kuifaalscholver te fotograferen op het piertje. Ik kijk bij het andere gedeelte en ik denk een drieteenmeeuw te zien.

Ik ga terug naar die man en vraag of hij de drieteenmeeuw heeft gezien. Als hij gaat kijken zegt hij dat het een dwergmeeuw is. Ik zeg: “Des te leuker.” Het is een jonge vogel en hij duikt steeds in het water voor zijn kerstdiner.

Sneeuwgors

Maandag 18 december 2023
Bij de maandagmorgenexcursie is de groep al doorgelopen naar de pier, maar op het strand zie ik een sneeuwgors. Pas na een tijdje komen de anderen kijken en gelukkig blijft hij een tijd zichtbaar.

Topper

Woensdag 13 december 2023
Er zit al 2 weken een topper bij de pier en ik tref het dat ik hem gelijk zie als ik op de pier fiets.

Na de bocht heeft een zilvermeeuw een botervis als maaltje.

De laatste tijd aardig wat paarse strandlopers.

Lezing over het strand

Maandag 11 december 2023
Nou ja zeg, ben ik op weg naar het strand voor de strandmonitoring zie ik een zeedonderpad op het fietspad liggen!

’s Avonds geef ik mijn lezing over het strand aan de aanstormende gidsen van het IVN in Thijsse’s Hof. Als ik eenmaal begonnen ben, gaat de rest wel aardig vanzelf, maar ik heb er vreselijk tegenaan gekeken en heb er heel wat uren tijd in zitten. Het gebouw is laatst opgeknapt en er hangen nu mooie kasten met opgezette vogels.

Grote zaagbekken

Donderdag 30 november 2023
Bij het Olmenpad in de duinen ga ik een wandeling maken, dat doe ik veel te weinig. Het heeft wat gevroren en op het plasje vormen zich rondjes in het ijs.

Het haarmos heeft ijskristalletje verzameld.

Het ziet er koud uit.

Als ik bij de Zeeweg uit kom loop ik een stukje met een vrijwilliger mee die hekken controleert. Ik vraag of de vogelhut bereikbaar is. Dat is hij niet, ook daar staat alles onder water. Dan ga ik terug naar mijn fiets. Bij de berg bij het Cremermeer ga ik even kijken en wat leuk dat daar net 5 vrouwtjes grote zaagbek zitten, of liever gezegd wegzwemmen, want ze hadden mij in de gaten.

Bij het fietspad van mijn Cremermeer-vlinderroute beklim ik de berg die uitzicht heeft over het gebied, maar ook naar de zuidkant waar een groot deel geplagd is.

Dit moet het grasland voorstellen waar ik in de zomer loop.

Hier is sectie 10 van de vlinderroute. Ik ben bang dat ik daar voorlopig niet hoef te lopen.

Terug met de fiets kom ik langs het mooie gedeelte waar ik geplagd is geweest, maar het begint al heel mooi te worden, ook hier staat alles onder water. De wolken maken het net een stukje mooier dan op de heenweg.

Ik mag wel snel naar huis fietsen, het begint al wat te spetteren.

Heksenkring

Dinsdag 28 november 2023
Terugfietsend van badminton zie ik vanuit mijn ooghoek bij station Santpoort-N een heksenkring. Het zijn nevelzwammen.

’s Middags ga ik naar de pier, waar weer alken zwemmen.

In de hoop eens een Jan-van-Gent te kunnen fotograferen sta ik op de kop van de pier. Het is wel heel rustig met vogels, maar er zwemt wel een gewone zeehond langs. Grappig dat hij water uit zijn neus blaast en dat heb ik er even onder geplakt.

Wat kunstig die golven in de afslag van de duinen.

Op het strand vind ik een nonnetje met een gaatje er in. Die neem ik mee als voorbeeld voor mijn lezing op 11 december voor de opleiding van natuurgidsen voor het IVN. Het gaatje is gemaakt door een tepelhoren, die met zijn ronde tong net zo lang raspt tot hij er door is en dan slurpt hij de slak uit de schelp. Je kan hier goed zien dat het gaatje schuin toeloopt.

De laatste tijd komen er steeds meer muiltjes op het strand. Het zijn exoten.

Prachtvlamhoed

Donderdag 23 november 2023
De duinen met dennenbomen bij het Vogelmeer.

Daar staan grote paddenstoelen op een stronk, de prachtvlamhoed.

Daar loop ik het voetpad omhoog en heb ik zicht over de ‘Bruid van Haarlem’.

Daarna naar de hut bij het Vogelmeer. De tafeleenden komen vrij dichtbij.

Kuifeenden lijken altijd veel zelfvertrouwen te hebben.

Ik neem het voetpad naar de Hazenberg, daar heb je prachtig uitzicht over het Vogelmeer, ook over de ‘Bruid van Haarlem’ en naar het noorden zelfs de pier.

Nog een stukje richting Kattendel gefietst, daar kom ik een hele kudde Koniks tegen. Prachtige kuif heeft dit paard.

En op het fietspad stapt een rups van een kleine beer.

Glasslakje

Maandag 20 november 2023
De maandagmorgenexcursie gaat uiteraard niet meer naar het Kennemermeer, als je ziet hoe nat het overal is, dan mag je wel lieslaarzen aan. We gaan eerst naar de jachthaven. Ik raap een schild van een krab op en daar zit een minislakje op. Het is het doorschijnende glasslakje.

Via het strand lopen we naar de pier. Er is weer heel veel algschuim.

Via de nieuwe duinen op het strand terug. Volgens mij heeft iemand zeealsem gevonden, het lijkt op duinaveruit, maar is viltachtig wit behaard.

We treffen het met het weer, het is helemaal een beetje zonnig.

Nog een grote stern op het strand, het zal wel de laatste zijn.

Regenplassen

Zaterdag 11 november 2023
Vanaf het asiel fiets ik langs het plantsoen van de Heerenduinweg. Vorige week was het hier nog droog, nu staat alles onder water vanwege de vele regen.

Ik ben op weg naar het ‘Hoofdkantoor’, waar een heleboel kunstenaars zitten. Daar ga ik kijken vanwege Kunstlijn. Ik kijk mijn ogen uit. Ada heeft daar ook een kamer, dus even op visite. Daar zie ik Han van Spanje en hebben we het even over het geweldige interview dat Nico gegeven heeft in de Pletterij over Rover. Ergens anders zie ik een Heidelberg-drukmachine staan. Leuk als herinnering aan mijn eerste baan op kantoor bij een drukkerij als 15-jarige.

Zo jammer dat ik een dood vuurgoudhaantje op het fietspad van de Schoterbrug zie liggen. Al die idioten die niet eens zien dat er een vogeltje over vliegt. Ik loop even naar de overkant voor een foto.

In Schoonenberg zoek ik wat bladeren die we mee gaan nemen naar aquarelles dinsdag. De bladeren van de ginkgo zijn heel apart.

Gapers

Dinsdag 7 november 2023
Ik wandel over het strand en het is zowaar mooi weer. Wolkenlucht weerspiegeld in het water op het strand. Helemaal bovenin komt er alweer een donkere lucht aan.

Een gave schelp van een strandgaper.

En nog een van een afgeknotte gaper.

Een heel klein schildje van een ovaalronde krab, de tanden aan de zijkant hebben tandjes.

Deze foto vind ik wel mooi omdat er diepte in zit, meestal lukt dat niet.

Paarse strandloper

Maandag 30 oktober 2023
Vanaf badminton ga ik even langs Ranzijn. Verderop in de berm zijn (schubbige?) bundelzwammen tegen een boom gegroeid.

’s Middags fiets ik naar de pier. De paarse strandlopers lopen heel dichtbij, nu in winterkleed.

Nog een stukje op het strand gelopen. Er zijn duizenden zeepaddenstoelen aangespoeld, ze liggen zelfs achter de nieuwe duintjes in de geul. Het paarseizoen is achter de rug en dan gaan er veel dood.

Vinkjes zie ik hier niet vaak.