Schaar strandkrab

Zaterdag 20 oktober 2018
De schaar van een strandkrab ziet er indrukwekkend uit.

Eindelijk een grijze zwemkrab en gewone strandkrab naast elkaar voor vergelijking, alhoewel de achterpoot en de tanden tussen de ogen van de grijze niet zo goed zichtbaar zijn. Grijze heeft een minimaal kortere middentand tussen de ogen, veel meer structuur in het schild en het vierde lid van de zwempoot is langer dan bij de gewone.

Er zijn weer strandraces voor vrachtwagens op het strand. Wel spectaculair.

Ik vind het wel geinig zoals die zilvermeeuw op de bodem staat en de golf zo over zich laat golven.

De jonge zilvermeeuw heeft moeite met een mossel, hij heeft al enkele golven moeten trotseren.

Eekhoorntje

Donderdag 18 oktober 2018
Ik ga nog eens naar het Rijkenspark om een heel nest kabouters te spotten. Ach, een eekhoorntje die van boom naar boom rent. Ik ben hem even kwijt tot ik iets bruins in een boom zie, daar zit hij gewoon te pitten!

Op zoek naar paddenstoelen kom ik de goudvliesbundelzwammen tegen.

Bij het fotograferen van paddenstoelen ontdek ik hele kleintjes: de kalkkopjes vermoed ik. Ongeveer 1 mm groot.

Een doodgewone vink komt bijna nooit voor in mijn weblog, nu mag hij ook een keer 😉

Een tijd geleden dat er een boomkruipertje voor mijn neus omhoog kruipt.

De natuur maakt mooie dingen, zoals deze houtstructuur.

Sombere honingzwammen hebben geen ring, dit in tegenstelling tot de gewone.

Ik kom het eekhoorntje weer tegen. Hij rent van hoog naar laag tussen de bomen. Jammer van de tak er voor, maar het koppie is zo leuk.

Het is een mannetje.

Met in zijn bek een grote eikel. Hij moet tenslotte ook voor een wintervoorraad zorgen.

Gezocht naar porseleinzwammen en eindelijk hoog in een boom een paar gevonden, maar nog steeds geen kabouters.

In Schoonenberg had ik nog vliegenzwammen verwacht. Er staan er maar een stuk of 3. Bij deze is het velum er al afgespoeld.

Een stevige paddenstoel is de heksenboleet.

De herfsttinten beginnen nu goed zichtbaar te worden.

Elswout

Dinsdag 16 oktober 2018
Gister bij de KNNV-excursie vertelden mensen enthousiast over de paddenstoelen in Elswout bij de excursie van 1 oktober, toen regende het en ben ik niet geweest. Vandaag is het prachtig weer en in m’n eentje heb ik alle tijd om te fotograferen. Op waarneming.nl heb ik al leuke soorten gezien, waardoor ik al vóór de poort begin met de toefige labyrinthzwam.

Labyrintjes aan de onderkant.

Als je een krokus in de herfst ziet is het de herfstkrokus 😉

Met oranje franje.

De pantserjuffers hebben het voorjaar in het hoofd.

Vruchtjes van knopig helmkruid.

En de bloemen ervan.

Ik weet dat in het prieeltje lieveheersbeestjes zitten, dus even kijken. Ja hoor, een heel nest Aziatische lhb’s in de hoek van het plafond.

Er staat maar één Napolitaanse cyclaam.

Dat kan je van de paddenstoelen niet zeggen, zoveel reuzenzwammen als er staan.

Elswout is misschien wel het mooiste park van Nederland.

Met mooie doorkijkjes en watertjes.

Goudvliesbundelzwammen. Sony A68 400mm
Heel weinig parasolzwammen dit jaar, nu heb ik er toch nog twee gevonden, misschien wel de schubbige.

Ik ben er nog niet uit of dit de bleke of de trechter-oesterzwam is.

Dit is de onderkant.

En deze misschien ook?

Vuurzwam?

Een paddenstoelenmug op beginnende porseleinzwammetjes.

Dit zijn de allermooiste: fluweelachtige elfenbankjes.

Een kikkertje denkt dat hij een pad is en springt van de paddenstoel af.

’s Avonds hebben we van de KNNV nog een uilenballenuitpluisavond. De uilenballen komen van een kerkuil. Een kerkuil heeft een actieradius van ten hoogste 1,5 km en een ransuil ongeveer 10 km. Deze skeletjes heb ik er uit gehaald: links een huisspitsmuis en rechts een veldmuis.

Kleine rietgans

Maandag 15 oktober 2018
Bij het begin van de excursie zijn ze aan het speculeren welke gans daar nu zwemt. Ik breng uitkomst want ik heb op waarneming.nl gezien dat een kleine rietgans hier al een tijdje zit.

Frans ziet een paardenbijter hangen en die blijft een tijdje hangen zodat de anderen hem ook kunnen zien.

Een gewone hoornbloem. Uitgebloeid is het net een hoorntje.

Oei, ik loop achteraan en vind een rups van een veelvraat op het pad, waar de anderen dus gelukkig net niet op getrapt hebben.

Een galletje van de kruipwilg wordt opgesneden, nu is het larfje heel goed te zien.

We hebben al 3 zilverreigers over zien vliegen en nu vliegt er weer een over. Sny A68 400mm

Ik laat de aangetaste bloem van het harig wilgenroosje zien, maar we weten nog niet wat het precies is. De bruidssluier bloeit volop.

Na de koffie ga ik met Hanneke naar de pier. De drieteenstrandlopertjes doen een wedstrijdje wie het langst op 1 poot kan staan, verliest er eentje, dan moet die vooraan staan om de wind op te vangen 😉

Bij de jachthaven weet ik Engels gras te staan en dat laat ik aan Hanneke zien.

Beflijsters

Woensdag 10 oktober 2018
Met Ank, Bernadette en Jeanette wandelen we door het Burg. Rijkenspark. We hebben een fantastische dag uitgezocht. We zijn nieuwsgierig welke vogel deze veer heeft gelaten. Ik heb het op Facebook gevraagd: het is een staartveer van een houtduif.

Het licht valt tussen de kastanjebladeren.

We zien ook nog 2 eekhoorntjes achter elkaar aan het rennen en nog meer zonnestralen.

De taxus hangt wel erg vol met besjes. Ook is het een heel goed eikeljaar.

Het is nog lekker vroeg en ik fiets door de duinen die heel druk zijn met fietsers, naar het vogelmeer om daar 2 uur in de vogelhut te zitten. Eerst zie ik geen eend en opeens zitten er een heleboel wintertalingen op het meer. Ze draaien in een grote kring rond.

Om even later weer naar de plek achter de struiken te verdwijnen.

Ik tref het bijzonder want ik zie een beflijster. Dat had ik nooit verwacht dat ik die ooit nog zou fotograferen en nu zit hij voor mijn neus besjes te pikken.

Kramsvogels pikken hun besjes mee.

Een duidelijk verschil met de merel is dat de veren aan de uiteinden allemaal een licht randje hebben.

Daarom is dit een jonge beflijster en geen merel.

En dan heb ik ’s avonds ook nog strandwachtvergadering. Frank heeft een schelpje mee waar riemwier op gezeten heeft en Hanneke heeft die gevonden. Er zit een mosdiertje op: Haplopoma graniferum, dat vind ik zo bijzonder dat ik er een foto van maak.

Frank heeft de schelp onder een stereoscoop gefotografeerd en zo mooi is dat!

Kraansvlak

Dinsdag 9 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer stap ik even af voor de koniks, ze staan daar zo mooi.

Bij de kijkhut van het Vogelmeer is het wat druk en dan ga ik door naar het Kraansvlak, natuurlijk in de hoop de wisenten te zien. Het wandelpad is weer open.

Herfsttinten ondanks het zomerse weer.

Helaas hoor ik de hele tijd de herrie van het circuit van Zandvoort. Je ziet de tribune daarvan op de foto. Wel koniks, geen wisenten.

Bij de vogelkijkhut is het op de terugweg rustig. Voordat ik naar binnen ga zie ik een sluipwesp. Zij tast met haar antennes in een holletje in het hout. Er zit waarschijnlijk een keverlarve in.

Ze splitst de legboor en de schede.

Dan is het de bedoeling dat ze met de legboor een eitje in het larfje in het holletje legt.

In de kijkhut zit ik lekker een tijdje te kijken naar de wintertalingen (waar een vrouwtje slobeend tussen zwemt), aalscholvers en meeuwen. Gelukkig kan ik dan nog genieten van de kleine dodaarsjes die het ene visje na het ander weten te verschalken. Deze is nog in zomerkleed.

De ander is al in winterkleed.

Een Schotse hooglander stapt in het water en komt dichterbij en de dodaarsjes vertrekken.

De klapekster zit nog in hetzelfde gebied en ik kan hem redelijk benaderen.

Klapekster

Maandag 8 oktober 2018
Op weg naar het Vogelmeer zie ik een vogel boven in een struik die op een klapekster lijkt. Met de verrekijker zie ik dat het hem echt is. Helaas vliegt hij weg zodra ik mijn fototoestel pak. Ik kijk waar hij naar toe vliegt en ik wandel die kant op, ik was al van plan om te gaan wandelen. Na 3 kwartier denk ik hem te zien, maak een serie foto’s om tot de ontdekking te komen dat het een kale boom is met een masker. Onderweg zie ik nog een vosje en een stuk of 12 kramsvogels en 2 koperwieken. Ik moet wat meer gaan wandelen, hier is het ook mooi.

Wat een geluk dat ik de klapekster op dezelfde struik zie zitten als ik daar weer langs fiets.

Ik kijk nog een tijdje in de vogelkijkhut, wat meeuwen en uiteraard aalscholvers die daar altijd zitten. Op de leuning van het bruggetje zie ik een zakdrager lopen, die zet ik op een houten paal waar nog meer zakdrager zitten.

Geveerde witvleugeluil

Vrijdag 5 oktober 2018
Na het badminton fiets ik nog naar het Kennemermeer. Ik tref het wel, want op het parkeerhok zitten twee geveerde witvleugeluilen.

De tweede zit net om het hoekje in de schaduw en die fotografeer ik met flits.

Ik ga op zoek naar insecten, maar na goed zoeken heb ik alleen wat muggen en vliegen gezien. Het is echt treurig met de insecten. Een cotoneaster is geen wilde plant, misschien hier gekomen door vogels die de zaden uitgepoept hebben.

Ook op de melkdistel zit geen insect.

Een ouder zilvermeeuw vliegt over met 2 jongen schreeuwend er achteraan.

Golven

Woensdag 3 oktober 2018
Er staat niet eens zoveel wind, toch slaan de golven hoog op de pier. Het lijkt wel een explosie.

Zulke vreemde vormen kan het water en schuim dan krijgen als het omhoog gespoten wordt.

De duinen aan de noordkant lijken wel niet echt.

Op het strand nog steeds bontbekpleviertjes en rechts een drieteenstrandlopertje die haast heeft.

Vogelkers

Donderdag 27 september 2018
Op de spoorlijn tel ik nog heel wat kleine koolwitjes. Rare tijd van het jaar dat de Amerikaanse vogelkers bloeit.

Er zijn al heel wat spreeuwen op doortocht, maar ze moeten ook opvetten.

Na het tellen van de 4 vlinders van de Cremermeerroute ga ik door naar het Vogelmeer. Een aalscholver probeert zijn vleugels te drogen terwijl hij nog in het water is.

De ene dag zijn de koniks hier en de volgende dag zijn ze weer een heel stuk verderop.

Hazenpootje

Woensdag 26 september 2018
Op de Vossendelroute zien we meer paddenstoelen dan vlinders. Het hazenpootje ziet er leuk uit, het is een inktzwam.

Een onbekende paddenstoel, ik denk een of andere amaniet.

Op de terugweg ga ik in de Herenduinen op zoek naar wasplaten op de bekende plek, maar geen wasplaat te bekennen. Het is in de bomen heel stil, geen vogelgeluid te horen.

Bij de picknicktafel kom ik nog een kleine vuurvlinder tegen.

En op de tafel een bruinrode heidelibel.

Altijd prijs bij het volkstuintje waar vogelvoer hangt, daar komt de grote bonte specht zo vaak op af. Vandaag ook weer twee.

Grote gaap

Dinsdag 25 september 2018
De blauwe reiger staat een beetje te dommelen op de steiger van de jachthaven en moet dan even gapen.

Als het vrouwtje wilde eend zich uit schudt zie je de mooie kleuren goed.

Zonnig weer met dreigende wolken.

Aalscholver naast de pier.

Ik ga naar het Kennemermeer op zoek naar insecten, alleen een muurwesp op de witte honingklaver.

Op de fiets langs de Heerenduinweg zie ik een bedeguargal, dus even van dichtbij bekijken. Er zit een krabspin op.

In die bedeguargal zitten dus larfjes van wespjes en daar komt een ander sluipwespje op af: de Torymus bedeguaris, die legt haar eitjes op of in die larfjes.

Canadese ganzen

Zaterdag 15 september 2018
Het ene na het andere festival wordt gehouden in Spaarnwoude. Als de jongelui maar feest kunnen vieren, natuur is niet belangrijk. Het treurige is dat het ook vaak in het ene en dan weer in het andere gedeelte gehouden wordt, dus elke keer wordt er een andere plek verruïneerd.

Bij het landje van Gruijters staan de bomen nog van de avondzon te genieten.

Op de weilanden bij Velserbroek staan heel wat Canadese en grauwe ganzen.

Kustmelde

Maandag 10 september 2018
Omdat ik er gister niet uit kwam welke plant het nu was dat Sieneke op geel cichorei vond lijken ga ik vandaag opnieuw kijken naar de planten langs het voetpad van de jachthaven. Ik kom uit op gewoon biggenkruid.

Een bleke vlekwortelmot zit op bijvoet.

Deze knopjes van bijvoet zijn nog heel vers. Uitgebloeid lijken ze heel erg op duinaveruit, alleen het blad is heel anders.

Daar staat ook melde en dat is wel een heel erg moeilijk soort, ik kom hierbij vanwege de bultjes op de knopjes op kustmelde.

Ik ga nog even kijken op het strand of ik betere foto’s kan maken van de bontbekpleviertjes, die staan er niet beter op, maar de achtergrond vind ik wel mooi.

Tapuit

Zondag 9 september 2018
Sieneke die ik ken van de KNNV loopt vandaag mee met de strandwacht. Gelukkig ligt er wel het een en ander, zoals de duidelijk getekende kompaskwal.

Verder veel apenhaar op het strand en deze schoen is er helemaal door overwoekerd. Op het apenhaar zitten veel strandvliegen en zo te zien komen er nog veel meer bij binnenkort.

Je kan zien dat het een werkschoen is geweest, de verf zit er nog op. Bovendien een Nieuwzeelandse pok.

Voor het eerst vinden we gedoornde sepia’s en meteen maar 3 tegelijk.

Met Sieneke ga ik na afloop nog de pier op. Op het strand zitten maar liefst een stuk of 35 bontbekpleviertjes die gezelschap gehouden worden door bonte strandlopers.

Voordat we verder de pier op gaan maak ik eerst een foto van de heldere lucht.

En aan het eind van de pier, deze met de weerspiegeling van de zon op het water.

Behalve een kanoet zijn er niet veel vogels op de pier.

We lopen over het voetpad langs de jachthaven terug. Een tapuit vliegt voor ons uit. Hij blijft even staan voor de foto en vliegt dan weer verder. Dat kan ik niet zeggen van de tapuit die ik vanmorgen vond langs het voetpad langs de Kanaaldijk.

We kijken naar de planten omdat hier zoveel bijzonders staat. Kamille is een van de gewone soorten.

Sneue kneu

Dinsdag 4 september 2018
Na het avondeten fiets ik langs de jachthaven, wie weet kom ik het wezeltje nog tegen. Helaas wel een sneue kneu. Die ziet er slecht uit en dat komt waarschijnlijk omdat zijn snavel vergroeid is.

Ik fiets voor niks helemaal naar het eind van de pier. Terug bij het begin van de pier maak ik een foto van de ondergaande zon.

Daar zwemmen twee zwanen, waarvan er een geringd is.

Fuutje

Zondag 2 september 2018
Ik vraag me af of het jonge kieviten zijn die op het landje van Gruijters zitten. Die lichte veerpunten zie ik normaal niet bij oudere vogels.

Ze moeten even hun vleugels strekken en landen even later weer op dezelfde plek.

Bij Spaarndam zit een jonge fuut, de streepjes op zijn kop nog goed zichtbaar.

Papa of mama komt een visje brengen.

Dat heeft het jonge ding goed in de gaten en hij spurt er naar toe.

Om vervolgens het visje te verorberen.

Ik fiets door naar de Westhoffplas. Daar foerageert een lepelaar. Ik loop tussen het riet naar de overkant van de plas en terug omdat de vogels toch te ver weg zitten. Er vliegt wel een grote zilverreiger over en even later zie ik er zelfs 3, maar ik kan zo tegen het licht in geen goede foto’s maken.

Stadsreus

Vrijdag 31 augustus 2018
Meissie Moppie.

Ik ga naar het Kennemermeer er zal toch wel wat te insecteren zijn? Ik zal vooral de heelblaadjes goed inspecteren. Ja hoor, een donker miniwespje met legboor. Thuis zie ik dat ze mooi groen is.

Een stadsreus in de vrije natuur.

Een limonadewesp heeft een dambordvlieg te pakken.

Een purperen stipspanner, een klein vlindertje.

Peen met 2 mieren.

Bij het water vliegen enkele paardenbijters.

Ik vraag me steeds af welke vogeltjes steeds in het gras zitten en piepend wegvliegen als ik er aan kom. Logisch dat dat graspiepers zijn.

De doodshoofdzweefvlieg fotografeer ik meestal op de rug omdat die tekening zo duidelijk is. Zo van voren zijn ze hartstikke leuk, vooral met dat uitstekende tongetje.

Wezeltje

Donderdag 30 augustus 2018
’s Morgens werk ik in het asiel en ik weet ’s middags nog niet of ik nog weg ga. Ik stap toch op de fiets en hoeveel mazzel kan je dan hebben als je een wezeltje ziet lopen. Ik stap gauw van mijn fiets, pak mijn fototoestel en kijk of hij nog tevoorschijn wil komen. Hij huppelt over de keien van de jachthaven en ik kan hem fotograferen, wat een gelukkie. Je ziet zijn pels glimmen.

Hij moet even goed kijken of dat mens er nog staat. De wezel is het kleinste roofdier van Europa, maar een centimeter of 15 – 20 lang.

Bij de pier zitten steenlopers, maar ook een heel mooi gekleurde bonte strandloper.

Zweefvliegen

Dinsdag 28 augustus 2018
Veel woeste sluipvliegen op het eerste stukje van de Vossendel.

Stom dat ik de helmkruidbladwesp niet gelijk herken.

Ik had nog foto’s willen maken van die prachtige oranjerode hertenzwammen, dat doe ik nu ook, alleen zien ze er niet meer zo florissant uit.

Er staan paddenstoelen die ik er nogal goor uit vind zien. Als ik ze goed bekijk zie ik dat er een schimmel op zit, dat ziet er uit als hele fijne stuifsneeuw, dus dichtbij wel mooi.

Een of andere boleet.

Ik volg een vliegende vliegende speld tot hij gaat zitten op een bloem van een braam, dan kan ik een foto maken.

Ik dacht dat ik nog steeds de vliegende speld achtervolg, tot ik zie dat het een andere zweefvlieg is: een van de platvoetjes.

Eerst bedelt een jong kraai bij een van zijn ouders, dan gaat hij zelf maar wat lekkers zoeken op het weiland van de Vossendel.

Bij het Cremermeer kijk ik nog eens heel goed of ik de kolibrievlinders zie bij de bloemetjes van de boksdoorn, helaas niet gezien.

Het paddenstoelenseizoen is al goed op gang gekomen. Hier staan plooirokjes.

Gewone bandspanners vliegen hier genoeg, maar op de foto krijgen is een tweede.

Op het open stuk staat een damhert, hij heeft mij niet in de gaten en ik kan mijn lens op hem richten tot hij opkijkt.

Op het fietspad stop ik voor een rups van de wilgenhoutrupsvlinder. Toevallig staat Dick Groenendijk er bij en hij zegt dat ik hem natuurlijk veilig over zet, dus ik pak de rups op, voelt best eng aan, als een soort rubber. Hij is ook heel groot.

Thuis zit er nog een zweefvlieg op mij te wachten: de menuetzweefvlieg, herkenbaar aan de dikke dijen.

Rosse grutto’s

Maandag 27 augustus 2018
Er liggen nogal wat Amerikaanse ribkwallen op het strand, dat is geen goed teken. Ik heb ze wel gefotografeerd, liggend op het strand, dan zijn het net plumpuddinkjes. Ik moet ze eens in een flesje of bakje doen zodat ik het licht er door kan laten schijnen. Komt nog wel eens. Een vrouwtje helmkrab is ook een mooie vondst.

Ik denk 2 kanoeten te zien, maar Yvonne wijst me er op dat ze lange snavels hebben, dus zijn het rosse grutto’s.

Ze staan steeds op 1 poot, zelfs als ze door de wind weggeblazen worden hippen ze verder op 1 poot.

Hiervoor ga je natuurlijk ook naar het strand, de ruimte, de wolken en het water.

Het licht is zo bijzonder.

De steenlopers zoeken wat dekking voor de wind achter de bergjes apenhaar en wier.

De zon komt net door een kiertje en schijnt op de golven, hoe mooi kan je het hebben.

En dan nog nagenieten op het terras, waar de musjes bedelen om een stukje brood.

Ook de kauw is in de bedelstand.

Oranjerode hertenzwammen

Maandag 20 augustus 2018
Mijn ogen mankeren niets, een hele kleine rups van een kleine beer ontdek ik zomaar op een blaadje van watermunt, terwijl we met de groep van de KNNV bij het Kennemermeer wandelen.

Er wordt getwijfeld aan de naam melkkruid die ik gaf aan dit plantje. Nu Marja een plantje met vruchtjes vindt weten we het zeker dat het melkkruid is.

De bloemetjes van wolfspoot zijn onmiskenbaar.

En dan kom je zomaar zo’n gekke uitgebloeide bloem van de rietorchis tegen.

Ik kan wel zeggen dat mijn ogen superscherp zijn, want zelfs dit allerkleinste springspinnetje zie ik op een blaadje en als ik hem wil fotograferen springt hij op mijn hand. Ter plekke weet ik al dat het een blinkertje is, maar daar zijn ook weer soorten in.

Na het koffiedrinken ga ik het strand op om naar vogels te kijken. De kleine snelle drieteenstrandlopertjes rennen weer heen en weer bij elke golfslag.

Altijd leuk om een kanoet te zien.

Dan komt er een kleinere bij hem lopen en ik denk eerst dat het een jonge kanoet is, maar het is een bonte strandloper.

Toch lopen ze een heel eindje samen op alsof ze bij elkaar horen.

Blauwe lucht en een wolkenband boven land.

Vanaf de pier kijk je op het badritueel van de steenloper …

… en de bonte strandloper zingt daarbij het hoogste lied.

Ik heb nog tijd om naar de Vossendel te gaan om vlinders te tellen. Weinig dagvlinders, maar op het weiland zie ik wel wat weegbreemotten.

Tot mijn verrassing staan er in een holle boomstronk prachtige oranjerode hertenzwammen. Ze zijn nogal bijzonder, dus ik tref het. Ik moet wel flitsen, want erg licht is het hier niet.

Kolibrievlinder

Vrijdag 17 augustus 2018
Deze week moet ik de Cremermeerroute nog lopen en daar is het vandaag een mooie dag voor. Nog even Moppie gedag zeggen, dan ga ik.

Ik hoor de jonge dodaars in de tankval en zie hem vrij dichtbij, maar voordat ik afgestapt ben zitten ouder en kind alweer wat verder weg.

De kleine zwemt al aardig zelfstandig rond.

Op weg naar de vlinderroute kom ik weer een vos tegen. Ik dacht eerst dat het het gewonde vosje was, maar deze is donkerder en wat groter.

Bij de boksdoorn blijf ik even staan kijken en dan zie ik zowaar een kolibrievlinder, heel gaaf, zijn tong heeft even pauze en is opgerold.

Nu met zijn tong languit naar een bloemetje.

Ik maak een paar foto’s van vogels in de boom en opeens zie ik dat het een goudvink is, jammer dat hij op dat moment weg vliegt.

Een groenling blijft wel op een plekje zitten.

Op de terugweg nog even langs de dodaars. Het licht is nu heel anders.

Een reegeit zie je niet zo vaak, ze blijft wel even staan.

Schotse hooglanders

Vrijdag 10 augustus 2018
Bij de tankval probeert een Schotse hooglander bij de takjes te komen, wat niet echt lukt.

Met haar lange tong lukt het toch!

Dicht bij het Vogelmeer zie ik een vosje mank lopen. Hij heeft pittige wonden aan zijn linker pootje.

Het is nog een jong ding.

Vanuit de vogelhut kiek ik het vrouwtje kuifeend. Verder zit er niet veel.

Misschien houden we het niet droog vandaag.

Damherten

Dinsdag 7 augustus 2018
De jonge dodaars in de tankval wordt al aardig groot.

Aparte kleur voor een sprinkhaan die ik zie op mijn vlinderroute op het zuidervlak.

Ik fiets daarna door richting het Vogelmeer. Eindelijk heeft het wat geregend en staat er wat water in de duinen, waar de damherten van profiteren.

Er mag best nog wel een bui vallen.

Ik ben naar het Vogelmeer gegaan om betere foto’s te kunnen maken van de zwaluwen, maar ze zitten niet meer in de boom. Er vliegen er nog wel een paar rond. Een fitis springt van takje naar takje.