Nonnetje

Zondag 6 januari 2019
Morgen heb ik een excursie bij het landje van Gruijters, daarom ga ik vandaag kijken of er nog leuke vogels zitten. Er moeten nonnetjes zitten volgens waarneming.nl, maar de kans dat ik ze zie is 50%. Ja, toch, ik zie een mannetje zwemmen in de verte. Ik fiets de kant van het fort op, waar ik hem dichterbij kan fotograferen, nog wel wat ver.

Via Spaarndam door de Houtrakpolder. Op de grasvelden zitten kolganzen en grauwe ganzen.

Knobbelzwanen op het water van de Houtrakbeemden.

Gelukkig zitten de kleine zwanen er.

Oeverpieper

Woensdag 2 januari 2019
Tja, als ik de kans krijg om een bultrug te kunnen spotten kan ik het natuurlijk niet laten. Tijdens het wachten spot ik een paarse strandloper.

Alhoewel het niet zo hard waait als gister lijken de golven nog wel hoger.

Er komen soms watermassa’s omhoog, ongelooflijk.

Oei, als je daar in terecht komt ben je echt wel nat.

Ik kan de bultrug wel vergeten en keer weer huiswaarts. Aan het eind van de pier wacht tot nog een oeverpieper op me. Zo lang zitten ze anders nooit vlak voor mijn neus.

Puber man eider

Maandag 24 december 2018
Je weet maar nooit of er nog iets bijzonders is bij de pier, dus ik waag het er op. Helaas, een vrouwtje eider en een jong mannetje die zijn vleugels uit slaat.

De zon komt er net niet echt door.

Vliegende drieteentjes

Donderdag 13 december 2018
In de duinen bij het strand zoek ik de geelgorzen. Ik zie ze niet en loop over de nieuwe duintjes op het strand, daar vliegen ze op. Ik ga terug naar de bekende plek, waar ze dus steeds terug komen.

Nog even naar de pier. Altijd mooi die kleine fladderaars. Drieteenstrandlopers in de vlucht.

Geinige kuifeenden

Maandag 10 december 2018
Op weg naar de Houtrakpolder krijg ik toch een buitje. Gelukkig niet veel, wel een hele regenboog, alleen krijg ik hem niet helemaal op mijn scherm.

Ik kom voor de kleine zwanen, maar de smienten zijn ook leuk.

Geweldig zoals die kuifeenden aan komen vliegen. Die pootjes, echt geinig.

Heel veel smienten op het gras van de Inlaagpolder.

Notenkraker

Dinsdag 4 december 2018
Het is wel heel aantrekkelijk om naar de notenkraker in Wageningen te gaan. Zoveel mooie foto’s voorbij zien komen op Facebook. Hij schijnt heel dichtbij te zitten. Ik heb nog een vrij-reizen-kaart en rij naar Ede-Wageningen en huur daar een fiets. Ik kom ook door Bennekom waar Beppie en Haas naar toe zijn gegaan en ik zou ze nog heel graag willen zien, maar ik heb geen adres. Ik fiets weer verkeerd en via een omweg kom ik er toch, want ik zie daar heel veel fotografen staan. Helaas moet ik nog anderhalf uur wachten voor de notenkraker op komt dagen. Ik loop een rondje en dan zie ik de fotografen driftig bezig.

Ja hoor, hij zit op het balkon en steelt pinda’s uit de pindanetjes. Als hij maar van de pepertjes af blijft.

Daarna vliegt hij naar de boom waar hij uitgebreid zit te poetsen.

Een fotograaf legt nootjes op een tak, wat natuurlijk heel mooi is voor foto’s als hij daar op gaat zitten.

En ja, dan kan je hem van heel dichtbij fotograferen.

Wat een leuk beest. Ik ben heel blij dat ik er toch naar toe ben gegaan.

Heel parmantig en helemaal niet bang.

Hij vliegt naar het graslandje er achter. Alle fotografen er achteraan. Toch is het gras daar nog niet veel belopen zie ik aan de spinnenraggen.

Hij komt uit Siberië en eet daar normaal hazelnoten en zaden van dennenappels. Hij verzamelt heel wat in zijn krop en verstopt ze dan. Hij is een wintervoorraad aan het aanleggen. Noten in het gras en een blaadje er overheen.

Ik sta er niet alleen, nog een stuk of 25 fotografen staan daar op het grasveldje. Dat komt ook omdat het vandaag heel mooi weer is.

Op de fiets ben ik bijna bij het station, zie daar de Enka-fabriek en ga die kant even op voor een foto voor Nico. Een man vraagt of ik de weg kwijt ben en dan krijg ik uitleg over de Enka-fabrieken, dat er een muur staat en daarachter komt nieuwbouw en dat er nog 2 zoutsilo’s stonden, waar nu ook nieuwbouw staat.

In de trein bij station Amsterdam CS krijg ik nog een stukje mee van Amsterdam Light festival. Leuk gedaan.

POFF-dag

Zaterdag 1 december 2018
Eens in de 2 jaar is er een POFF-dag in Aristo, Amsterdam Sloterdijk. De hele dag zijn er lezingen die heel interessant zijn over Flora en Fauna. De libellenatlas van Zuid-Kennemerland wordt o.a. gepresenteerd. In de pauze bezoek ik de stands van organisaties. De KNNV-Hoorn heeft een stand waar een voorbeeld van vliegopeningen ligt voor de tuinvogels.

Kleine zwanen

Vrijdag 30 november 2018
Zodra de zon schijnt neem ik mijn fototoestel mee naar badminton om daarna door te gaan naar het landje van Gruijters. Ik tref daar een waterpieper. Jammer dat ik mijn Canon mee heb en niet mijn Sony met telelens.

Op de plas van de Houtrak zitten 4 kleine zwanen te foerageren. Er zwemmen eenden omheen, o.a. krakeend, tafeleend, kuifeend en wilde eend, die lijken allemaal wel een graantje mee te willen pikken.

Grijze zeehond

Zondag 25 november 2018
Met de vogelexcursie van de KNNV zien we de eidereenden, maar de mannetjes zijn vertrokken helaas.

Een grijze zeehond steekt af en toe zijn kop boven water.

Verder zien we niet veel vogels.

Zeearend

Donderdag 22 november 2018
Met mijn vrij-reizen-kaart trein ik naar Harderwijk. Daar huur ik een OV-fiets om naar natuurgebied Harderbroek te gaan, waar een zeearend (of 2) moet zitten. Na het aquaduct kom ik langs water waar veel kuifeenden zitten.

Enkele krooneenden (met een kuifje ertussen).

Drie vliegende kuifeenden.

Daar sta ik dan, heel dicht bij het gebied waar ik in wil, maar overal verboden-toegang-borden.

Dit water heet Wolderwijd, waar wel 1000 meerkoeten zitten en even verderop nog eens 1000 tafel- en kuifeenden.

Al aardig wat grote zilverreigers gezien. Deze vliegt mee met de grauwe ganzen.

Ik fiets om het gebied heen in de hoop om ergens nog een glimp van de zeearend op te kunnen vangen. Ik ga nog een stukje onder de N305 door, daar nog even gelopen in Hoge Vaartbos, nou ja bos … een stukje van 100 meter, daar houdt het al weer op. Daarom ga ik terug en kom weer door het tunneltje.

Opeens vliegen er honderden kolganzen en grauwe ganzen op. Een hele sliert naar links en een hele sliert naar rechts.

Als ik bijna het hele rondje gemaakt heb kom ik toch nog een ingang tegen. Daar staat een mooie kijkhut en ik zie de zeearend. Hij zit zo ver weg, dat het net zo goed een kip had kunnen zijn. Ik ga naar de andere kijkhut ik dacht dat die dichter bij de zeearend zou zijn. Helaas, het is meer een kunstobject dan een kijkhut. Het bestaat uit strobalen, met 1 klein kijkgaatje waar je alleen riet ziet.

Ik ga terug naar de mooie hoge hut, dan blijf ik daar tot een uur of 4, of dat de zeearend voorbij komt vliegen.

Veel kieviten vliegen op bij de zeearend (zie pijl).

En laat hij nu nog opvliegen ook!!!

Wat een gigabeest met zijn grote snavel.

Ik fiets terug door een mooie nieuwbouwwijk van Harderwijk.

In Amersfoort wacht Nico op me, we zouden daar wat gaan eten, maar alles zit daar vol. We gaan door naar Utrecht. Ik heb daar niet echt lekker gegeten. Bij het station is een lichtshow, stelt ook niet veel voor.

Mannen eider

Woensdag 21 november 2018
De spreeuw komt vandaag nog terug om wat voedsel te vergaren.

Ik ga toch nog een keer proberen of ik de man van de geelgorzen zie. Twee laten zich in iedere geval even zien.

De rode rug is goed te zien, maar daar kom ik niet voor.

Ze zitten ook in de duintjes op het strand en daar staat een hele grote pluk zeeraket.

Ik ga de pier op, waar maar liefst 14 eiders zitten. Gelukkig niet al te ver weg, maar het weer is wel erg grauw. Een vrouwtje, een volwassen man en een onvolwassen man.

De onderkant van de vleugel van het mannetje vind ik net zo mooi als die roze borst en olijfkleurige nek.

Vier volwassen mannen.

Tuinspreeuw

Dinsdag 20 november 2018
Zo’n ontzettend grijze dag, met veel wind, dat betekent een dagje bij de kachel. Toch valt er nog wel wat te genieten, want in de tuin zie ik een roodborstje, een stuk of 10 mussen en een spreeuw die steeds met de mussen mee heen en weer vliegt.

De mussen willen ook even drinken op de regenton.

Een roodborstje is natuurlijk ook heel leuk.

Zilvermeeuwen

Woensdag 14 november 2018
Vanaf de pier zie ik een garnalenboot met heel veel zilvermeeuwen die ook een garnaaltje mee willen pikken.

De zilvermeeuwen vliegen vaak vlak langs, maar dat gaat altijd zo snel. Deze kon ik nog wel aardig op de foto krijgen.

Gelukkig nog enkele scholeksters bij de pier, want zo goed gaat het niet met deze vogel.

De laatste tijd worden er nogal wat roodkeelduikers die bij de pier zitten gemeld.

Deze zilvermeeuw lijkt wel een roofvogelsnavel te hebben.

Aan het eind van de pier duiken de zilvermeeuwen de ene na de andere zeester op.

En evengoed wordt er om gevochten.

Surfers

Zondag 11 november 2018
Op het strand ligt een zeepaddenstoel. Het oranje inwendig zijn de geslachtsorganen.

Wat een sprongen maken de surfers.

De kleine drieteenstrandlopertjes zijn druk aan het foerageren.

Een badderend drieteentje.

Het lijkt de Kalverstraat wel.

Het waait nogal daarom zijn er zoveel surfers.

Als ik thuis kom zit Izzy al op me te wachten. Ze wil even spelen.

Ze is zo leuk.

Duinen bij strand

Donderdag 8 november 2018
Bij de IJmuiderstraatweg zit een geringde ekster.

Ik kan het niet laten, ik wil zo graag het mannetje geelgors mooi op de foto zetten, want ik vind het zo bijzonder dat er hier een stuk of 12 rondzwerven. Het is geen straf om hier door de duinen te struinen.

Alweer 4 uur geweest, gelukkig komen nog wel geelgorzen op het bekende plekje zitten.

De late zon maakt het wel extra kleurig.

Vooral zo’n plaatje is leuk met wat helm er voor.

Gepluimde spanner

Dinsdag 6 november 2018
’s Middags ga ik weer naar de geelgorzen, want ik wil het gele mannetje op de foto. Ik weet een mooi plekje waar ik sta te wachten in de zon. Gelukkig komt er een vrouwtje (of jonge gors?) die wel wil poseren.

Eindelijk zie ik ook het mannetje, maar net te ver weg. Helaas, een paar stappen te dichtbij en weg is hij weer.

’s Avonds is er een nachtvlinderavond. Gelukkig ben ik er niet zo akelig vroeg, want het is best wel fris. Er komen maar liefst 6 zwarte herfstspinners op het laken.

Een kleine wintervlinder in de bosjes.

We kijken bij het smeer op de bomen en zien 2 eileggende vrouwtjes boomsprinkhaan.

Dat is wel heel mooi die structuur van de vlier.

De bleke novemberspanner zit nogal hoog tegen een bewakingscamera.

Een koolmotje is zo gewoon dat ik hem denk ik nog niet vaak op mijn weblog heb gezet.

Een gepluimde spanner blijft maar fladderen op de grond, even zit hij stil …. Klik.

Glanzende houtmieren

Maandag 5 november 2018
Er is weer een excursie van de KNNV en dit keer bij het Koevlak. Marja weet zo veel en wijst ons op groot rimpelmos.

Gele knolamaniet.

Gewimperde aardster.

Er zitten wel heel veel glanzende houtmieren op een boom.

Een paar beter in beeld gebracht.

Glad parelzaad.

Marja zoekt naar sporen van de boommarter en heeft ze gevonden!

We komen langs het Wed.

Heel mooi gebied.

Na een lekkere soep fiets ik over de Zeeweg. In de buurt van de natuurbrug ligt een dode buizerd. Deze natuurbrug heb ik nog niet eerder gezien. Hij is gebouwd als de vleugel van een meeuw.

Bij het Vogelmeer zie ik een zilverreiger naar het zuiden vliegen. Ik waag het er op een kijk bij het Spartelmeer bij de vogelwand en zie hem daar in het water. Hij komt al dichterbij en sluipt langs de blauwe reiger die stoïcijns voor zich uit blijft kijken.

Ik kom langs de volkstuinen in de Herenduinen en daar staat weer zo’n mooie boom met structuren.

Geelgorzen

Zondag 4 november 2018
De laatste tijd zitten er geelgorzen in de duinen bij het strand. Ik weet waar ze zitten en sta te wachten tot ze weer terugkomen. Hé, dat is geen geelgors, maar iemand die zichzelf ook belangrijk vindt, vast een man (huismus).

Oei, die geelgors staat er wel heel mooi op, daar ben ik blij mee.

Mooi geel op zijn buik.

Wel een raar snaveltje.

Spectaculaire wolken

Vrijdag 2 november 2018
Wat een wolken boven het landje van Gruijters.

Vrouwtje smient staat er wel heel mooi op.

Genieten van de natuur.

Het ziet er heel dreigend uit boven de Westhoffplas.

Achter de wolken schijnt altijd de zon.

Veel contrast van de silo’s en wolken bij het havengebied van Amsterdam. Olympus XZ1

Het licht van een regenboog er tussendoor.

Gelukkig heb ik maar een paar spettertjes regen gehad.

En op de terugweg langs het Noordzeekanaal zie ik alweer blauwe lucht.

Vliegende roodkeelduiker

Donderdag 1 november 2018
Ik wil ook wel eens een Jan van Gent fotograferen en ik ga ’s morgens naar het eind van de pier. Ik sta met Shirley te praten als een roodkeelduiker voorbij komt vliegen.

Half 12 ’s morgens en toch is de zuidkant oranjeroze gekleurd. De jonge zilvermeeuw mag ook wel eens naar de kapper.

Pier in zee

Woensdag 31 oktober 2018
De pier is in de jaren 60 verlengd en steekt 3 km in zee. Vandaag een dikke rookwolk langs de kust, vanwege een brand bij Hoogovens (Tata).

Pastelkleuren in de lucht.

Er komen al meer duinen op het strand. Daartussen scharrelen kauwen en eentje blijft op 2 meter afstand van me scharrelen.

Buizerd

Zondag 28 oktober 2018
Eindelijk heb ik een buizerd op de foto die wél goed belicht is aan de onderkant.

Bij het landje van Gruijters zit niet veel, een gedeeltelijk sneeuwwitte kokmeeuw is wel leuk.

Ik fiets door naar de Westhoffplas en steek die te voet door tussen het riet in de hoop baardmannetjes te zien. Hier staat veel witte krodde, die zie ik ergens anders zelden.

Ik ga verder naar de Houtrakpolder waar ik wilde zwanen hoop te zien, ook dat is ijdele hoop. Enkele kramsvogels tussen wat spreeuwen, dat is alles op het weiland.

Thuis zie ik dat de dagpauwoog weer uit de schuur is gekomen, ik denk dat Moppie hem vernield heeft.

Koningshof

Zaterdag 27 oktober 2018
De paddenstoelenexcursie is al begonnen, ik ben nogal laat omdat ik toch eerst in het asiel heb gewerkt, toch wil ik deze excursie niet missen. Gelukkig is Marja zo lief om me op een strategisch punt op te wachten. Ik krijg een dennenkegel waar dennenkegelzwammetjes op zitten.

Kleine oranjegele trechtertjes tussen het mos.

Fraaie gevlekte franjehoed.

Discussie of het nu een tandzwam is of niet.

Gele korstzwam met regendruppels, gelukkig is het de rest van de dag droog gebleven.

Dennenvlamhoed met vlammende kleuren.

Peenrode melkzwam.

Ik ben hier nooit eerder geweest, voor de anderen is de Appelberg heel bekend.

Iemand vraagt aan mij of ik weet welk plantje dit is. Helaas nooit eerder gezien anders wist ik het wel 😉 De bloemetjes zijn zo klein (1 a 2 mm) dat het zomaar kleine tijm kan zijn.

Harm vindt toevallig een okerkleurige vezeltruffel, daar is hij heel blij mee.

Een kleintje: een valse hanenkam.

Een ander zwammetje op een dennenkegel.

Hier is het steeltje zo dun als een haar, daarom heet ie paardenhaartaailing.

Wat een kleuren heeft de duivelsbroodrussula.

De anderen kunnen maar niet op de naam komen tot ik zeg dat het het plooivlieswaaiertje is.

En dan komt Marja aan met een dingetje van 2 mm, ik ben er nog niet achter wat het is.

Elfenbankjes kunnen zoveel kleuren hebben, daarom is de Latijnse soortnaam ook versicolor.

Er is nog een melkzwam met de naam schaapje, daar had ik nog nooit van gehoord, ik heb er ook geen mooie foto van gemaakt.
Hanneke, Henk en ik drinken nog wat bij Kraantje Lek, wat heel gezellig is.
Door de duinen fiets ik terug en verwonder me over de wolken in het zuiden.

De zon zakt al weg achter de wolken, maar de weerschijn is goed te zien.

De wolkenlucht wordt mooier en mooier.

Bij het Vogelmeer wordt het al aardig donker en als ik de duinen uit fiets is het helemaal donker.

Ik weet niet welke vogel ik hoor, op de foto lijkt het een Taigarietgans. Aan de overkant van het Vogelmeer hoor ik de damherten burlen. Wat een prachtige dag.

Koolmees

Donderdag 25 oktober 2018
Zo heb ik weken geen vogel in mijn tuin en nu achter elkaar komen er merel, pimpelmees, musjes en een koolmees op bezoek.

Hij heeft nog praatjes ook.

’s Middags ga ik naar het strand, maar er valt niets te beleven.