Donderdag 9 juli 2026
Met Sieneke heb ik afgesproken om naar de Marker Wadden te gaan. Eerst loop ik even rond bij de haven omdat Sieneke nog in het museum is. Zes jaar geleden was ik hier ook en toen zat meneer Hurkmans daar ook al te poepen. Beeldhouwwerk “Exposure” van Antony Gormley.

Reconstructie van “De Batavia”.

Met de boot “Nieuwe Horizon” van Natuurmonumenten varen we naar de Marker Wadden.

Alhoewel we eigenlijk voor de baadmannetjes komen (ik in ieder geval), kijken we eerst naar de planten. Even vragen we ons af of dit de vruchten van wondklaver is dat er dichtbij in bloei staat. Als we naar de onderkant kijken is het gelijk duidelijk.

Rolklaver, wilde marjolein en die witte zijn de bloemen van blaassilene.

Pastinaak zie ik niet veel, het ziet er heel leuk uit.

We lopen over de dijk met aan 2 kanten water. Aardig tafereeltje van kluut met 2 slapende jongen.

O, prachtig, er komt net een gele kwikstaart aan vliegen.

Leuk dat hij ook nog een liedje voor ons zingt.

Even daarna nog een (of dezelfde?) met een prooi, ik denk een moeraswapenvlieg.

We duiken de vogelhut De Duikeend in. Die is gebouwd in het water zodat we op ooghoogte zijn van het water. Zo kunnen we mooi de jonge kokmeeuw met een van de ouders zien.

Als we de vogelhut uit komen hoort Sieneke al snel de baardmannetjes, maar ze nu nog zien te vinden. Heel fijn dat een jonge baardman (met zwarte rug) zich zo goed laat zien.

We zien aardig wat jonge vogels, maar een mannetje zit verscholen in het riet, tot hij op een paaltje gaat zitten. Fantastisch gedaan manneke.

We lopen verder en horen een snor. We zien hem wel af en toe, maar dan heel kort. Te kort voor een foto. In het riet heb ik wel een kleine karekiet gezien.

De vogelhut “Lepelaar” heeft een lange steiger, waar je door kleine gaatjes de vogels kunt zien. Net groot genoeg om een krakeend met een pulletje te fotograferen.

In de vogelhut horen we steeds een boerenzwaluw heel dichtbij, tot we hem ontdekken, hij zit gewoon schuin boven ons hoofd, daarom gaan we snel weg om hem niet verder te storen.

Het is een vogelparadijs. Een rietzanger vindt het hier ook heel leuk en zingt het hoogste lied.

Nog een gele kwikstaart, nu in de zon zodat het geel extra oplicht.

We lopen weer richting boot die om 5 uur zal vertrekken, zodoende hebben we geen tijd meer op de “Steltloper” te bezoeken. Misschien ook niet zo erg, want daarvandaan zijn de vogels best ver weg.

Terug bij de Bataviahaven in Lelystad gaan we iets eten, dicht bij dit beeld.