Jonge koekoek

Dinsdag 31 juli 2018
Tuurlijk moet ik even kijken bij de tankval of de jonge dodaars nog te zien is. In het noordelijke deel zie ik hem niet meer. Ik denk dat in het zuidelijke deel de enige jonge nog zit.

Ik ben op weg naar mijn vlinderroute op het zuidervlak. Een deel van de strandopgang hoort daar ook bij.

De duinen zijn gortdroog, het wordt echt tijd voor flinke buien.

Een boomvalk is aan het jagen en daarbij maakt hij wel een hele rare duikeling.

Leuk, een jonge blauwborst laat zich zien.

Eerst dacht ik weer de boomvalk te zien, maar deze vogel gaat op de grond zitten. Het is wel een heel eind weg, maar ik probeer hem toch op de foto te krijgen. Op het schermpje zie ik dat het een jonge koekoek is.

Hier lopen heel vaak damherten omdat het altijd zo rustig is in dit (verboden) gebied (waar ik een vergunning voor heb).

Ik wijk wel van mijn route af want ik zie de koekoek weer vliegen en hij landt verderop op een struik, wat niet helemaal soepel gaat.

Op de secties tel ik meer argusvlinders dan andere vlinders en buiten de secties nog een aantal.

Goudkammetjes

Maandag 30 juli 2018
In andere delen van Nederland zijn goudkammetjes aangespoeld. We hopen dat we ze hier op het strand ook vinden. En ja hoor, hier liggen ze ook, alleen niet zo massaal.

In ieder geval wel tientallen en Cora is daar heel blij mee.

De zilvermeeuwen zijn druk aan het eten van de goudkammetjes.

Bij een open zaagje zie je de spier nog zitten.

Thuis zie ik maar liefst 35 musjes aan de overkant. Ze vliegen steeds op als er fietsers langs komen.

Kleine vos

Zondag 29 juli 2018
Eindelijk een kleine vos en nog wel op mijn eigen vlinderstruik in de voortuin.

Ik ga ’s avonds naar het Kennemermeer, misschien zie ik nachtvlinders in het wild. In ieder geval wel twee aardhommels op de kattenstaart.

Hij heeft echt lange spillepoten deze kruidenspillenbeen-wants.

Weidevlekogen zie ik steeds meer.

Ik kijk ook uit naar de heelblaadjespalpmot, dat is niet moeilijk, ik zie er meerdere.

Een vlindertje van amper 1 cm blijkt toch een uiltje te zijn: een zandhalmuiltje.

Het gaat goed met de nachtvlinders: een gewone bandspanner.

Omdat het al wat donker begint te worden gebruik ik de flits bij het blauwe glidkruid.

Een aangebrande spanner op koninginnekruid.

Een pendelzweefvlieg zit verstopt onder een blad.

Waaiermot

Zaterdag 28 juli 2018
In het asiel zitten niet alleen poezen, maar ook mooi motten, zoals de lijnvalkmot, maar die mag wel zijn eigen gang gaan en dus naar buiten.

In dezelfde afdeling zit bovendien een waaiermot. Kijk eens naar de achtervleugels die lijkt wel uit veertjes te bestaan.

Toevallig staan de koetsen van de Santpoortse feestweek daar in de buurt op het gras. Kan ik nog een praatje maken met een man met een Fries paard. De schimmels in het vierspan zijn ook mooi.

Bloedmaan

Vrijdag 27 juli 2018
Om mooi uitzicht te hebben op de bloedmaan ga ik naar de klimheuvel in Spaarnwoude. Er zijn meer mensen die dat idee hebben.

Eerst zien we de maan niet, want er is te veel bewolking. Met het blote oog is hij ook moeilijk te zien, maar op de foto gaat het best wel. Wat die donkere streep voor de maan is met dat rode lichtje weet ik niet, zal wel een vliegtuig zijn.

Na 20 minuten komt er weer wat licht. Toch gaat dat niet erg snel.

Ik fiets naar huis. Omdat ik mijn fototoestel nu wel goed heb ingesteld op donker kan ik ook mooi de lichtjes langs en op het Noordzeekanaal fotograferen.

Het cruiseschip dat ik langs zag komen toen ik op de klimheuvel stond ligt nu in de sluis.

Ondertussen is de maan alweer meer dan de helft verlicht.

Spannerrups

Donderdag 26 juli 2018
Ik ben mijn voortuin aan het opknappen en een spannerrups komt daarbij tevoorschijn. Kijk ik kan hem dresseren 😉

Een volgeling zit in de keuken, die zet ik lekker buiten.

Hageheld

Woensdag 25 juli 2018
Met Joke loop ik de Vossendel. Op sectie 19 zie ik een blauwoog grasmot. Ze verbaast zich dat ik dat zomaar zie.

We hebben heel veel vlinders geteld en wel een ijsje verdiend met dit warme weer. Een huiszwaluwtje steekt steeds zijn kopje uit het nest, dan zien we een zwaluw er bij in kruipen en die komt er even later weer uit. Dat blijkt dus een ouder te zijn.

Er vliegt er weer een in en als even later de ouder weer terug komt doen de jonge zwaluwtjes gelijk hun bekjes wagenwijd open.

Alhoewel die ene al buiten gevlogen heeft, dus zelf ook vliegen kan vangen, bedelt hij net zo hard.

Bij het Cremermeer let ik weer op de heelblaadjes en met success, hele kleine lieveheersbeestjes doen hun best om nog meer kleintjes te maken. Het zijn de ruigtelieveheersbeestjes.

Een graspieper zit vaak op dit plekje.

Ik weet dat ik vorig jaar de duindoornboorvliegjes heb gefotografeerd, maar nu ik ze weer zie verbaast het me toch dat ze zo ontzettend klein zijn.

Een roomvleklieveheersbeestje.

Hoe ik die krabspin met een prooi onder de parnassia zag weet ik niet meer, ik denk dat hij eerst boven op de bloem zat.

Zie ik zomaar een hageheld, ik denk zo vers dat hij nog wat sloom is, want ik haal gewoon de grasjes om hem heen weg.

Ik wist niet dat een vrouw rietgors zulke prachtige kleuren heeft.

Niet alleen op de secties zie ik argusvlinders, ook daar buiten.

Het jonge dodaarsje kan ik wel goed bekijken in de tankval, maar om goed te fotograferen lukt niet.

Dierenthuis

Zaterdag 21 juli 2018
Als ik in het asiel ben hoor ik dat een poes vanmiddag weggebracht wordt naar het Dierenthuis in Almere. Ik wilde daar al eens zo graag naar toe en ik mag mee ’s middags. We worden bij de ingang al verwelkomd door 2 varkens.

Ach gossie, deze poes lijkt precies op Bella.

De poezen die hier buiten lopen hebben alle vrijheid.

Ik had verwacht dat ik de honden in de rolstoeltjes zielig zou vinden, maar er straalt zoveel blijheid van uit.

Er lopen zelfs paarden en deze twee hinneken naar een ander paard dat van de andere kant aan komt lopen.

Dit is Ramiro.

Zo ongelooflijk snel als die honden rennen en wat een plezier hebben ze.

Maar ze zijn net zo goed buiten adem door het gerace.

Ik ben hier helemaal in mijn element met zoveel katten.

Het ziet er allemaal heel verzorgd en mooi uit. Eline is ook mee, ze is de kattenknuffelaar van ons asiel.

Jammer dat we weer snel weg moeten, waardoor we de kattenafdelingen niet kunnen bezoeken.

Harkwesp

Woensdag 18 juli 2018
Op het weiland van de Vossendel staat nog wel veel duinkruiskruid en daar zit een harkwesp op, ook leuk dat de zweefvlieg daar net in de lucht hangt.

Bij de Cremermeerroute kijk ik goed wat er allemaal op heelblaadjes zit, dit keer een metselbijtje met die grijsgevlekte ogen.

Langs het randje van de Koningsweg staan veel heelblaadjes en duindoorns, daar vliegen een paar bonte zandoogjes.

Een langlijfje op heelblaadjes.

Wat vind ik kamperfoelie toch mooi.

Twee sintjansvlinders op koninginnekruid.

Een heel erg afgevlogen grote keizerlibel. Later denk ik dat het een zuidelijke keizerlibel is, want overall staat beschreven dat de grote keizerlibel een groen borststuk heeft en de zuidelijke heeft een bruine. Toch is het de grote, vanwege de twee (licht)blauwe driehoekjes op de achterkant van het borststuk bovenop.

Bij deze foto van een mannetje kan je de kleur beter zien van de driehoekjes.

Een vrouwtje grote keizerlibel heeft groene ogen en een groener achterlijf. Hier zijn de driehoekjes ook te zien in het groen.

Ik denk dat dit drienervige zegge is.

Speerdistel

Maandag 16 juli 2018
We zien bij de excursie bij het Kennemermeer dit jaar maar weinig herfstbitterlingen. En als we een bitterling zien, dan is het zomaar de zomerbitterling die veel zeldzamer is.

Ik weet nu waar het moeraszoutgras staat, dat is heel leuk om te laten zien, zo bijzonder.

Een uitgebloeide speerdistel.

En deze heeft er een extraatje van gemaakt.

Het was even zoeken, maar we hebben de plantjes van de dwergbloem gevonden.

Een zandbijtje die zijn neus in de klaver steekt.

Zilt torkruid staat in het vochtige deel van het gebied.

Na de koffie wil Ernst nog naar de pier en ik ga een eindje mee. In de haven zie ik al jonge visdiefjes bedelen, de ouder trekt zich daar weinig van aan, die kijkt gewoon de andere kant uit.

Veranderlijk strand

Zondag 15 juli 2018
Gelukkig ben ik weer op tijd wakker om mee te lopen met de strandwacht.
Je zou verwachten dat het strand er meestal hetzelfde uit zou zien, niet dus. Zulke banen van schelpen zijn nieuw voor mij.

Grauwe borstel

Zaterdag 14 juli en zondag 15 juli 2018 nachtvlinders
Vanavond is er een nachtvlindernacht georganiseerd bij het Kennemermeer. Omdat ik daar al heel lang eens wilde nachtvlinderen heb ik me daarvoor aangemeld. Een mannetje hopwortelboorder komt eerder op het doek dan de meisjes hopwortelboorder.

Wow, een grauwe borstel. Dat is het leuke als je ook eens ergens anders komt om te nachtvlinderen, dan zie je weer andere soorten.

De vliervlinder is een van de grootste vanavond.

Wat een leukerdje: de hoefijzermot.

De rietvink heb ik nu eens van voren op de foto gezet.

Ik kan wel in het circus werken: de hyena heb ik helemaal naar mijn hand gezet.

Een gewoon soort, toch heb ik hem niet eerder gezien: de variabele spanner.

Is het niet een plaatje?! De strooiselmot.

Je hebt de gele agaatspanner en de oranje, dit is de oranje agaatspanner.

Wat een edelsteentje, met een hele leuke naam: de elfenbankjesmot.

Dit is nog maar één doek. En zo stonden er nog 2 helemaal vol met vlinders.

Ik tref het dat ik net bij het goede doek sta als de grote beer langs komt fladderen. Hij is gelijk weer vertrokken ook (naar het volgende circus?).

Verder heb ik nog een hele grote watertor gezien, een hele grote ligusterpijlstaart, veel beervlinders, de braamvlinder, de vuursteenvlinder en veel micro’s, zoals de sierlijke pedaalmot. Om 4 uur ’s nachts kom ik pas thuis.

Huismoeder

Vrijdag 13 juli 2018
Na het badmintonnen gaan we met z’n allen wat drinken omdat het de laatste keer is van het seizoen.
’s Avonds zie ik een huismoeder in mijn huis, maar volgens mij heeft ze niets gedaan, hahaha, daarom zet ik haar buiten.

Konijnenlatrine

Donderdag 12 juli 2018
We gaan voor de laatste keer gezamenlijk orchideeën tellen bij het Kennemermeer. We zien een konijnenlatrine en er omheen is het door de bemesting goed begroeid 😉

Na het tellen fiets ik over het fietspad langs het Kennemermeergebied, ik hoop heivlinders te zien. Een jonge veldsprinkhaan is nu al een achterpoot kwijt geraakt.

De stalkaars is nog niet verdroogd, verder ziet het er vrij troosteloos uit door de droogte.

Jonge dodaars

Woensdag 11 juli 2018
Joke en ik zien de eerste Icarusblauwtjes dit seizoen en gelijk wordt er al voor nageslacht gezorgd.

Het is ook tijd voor zwavelzwammen zien we.

Na het tellen nemen we een ijsje bij de koffieboerderij. In het bovenste nest zit nog één jong zover we kunnen zien.

Ik zie dat ik een rupsje meegenomen heb van de Vossendel. Ik laat hem tussen de brandnetels vallen, maar thuis zie ik dat het een rupsje van de zilveren groenuil is en die zit altijd in bomen.

Bij de tankval ga ik kijken of ik een jong dodaarsje zie, het is er inderdaad maar één. Sony A68 400mm

Wat een parmantig schatje.

De heidelibel die hier vliegt is rood, dus de bloedrode heidelibel.

Over het veld met duinkruiskruid zie ik iets fladderen, dat zal de keizersmantel wel zijn.

Bovendien een dagpauwoog. Wat een kleuren!

De tekening op de onderkant van de vleugel van de keizersmantel.

Een roodborstje bij de uitgang van de Herenduinen.

Jonge roodborsttapuit

Maandag 9 juli 2018
In de buurt van de tankval zitten ook veel koevinkjes.

Ik ga de Cremermeerroute tellen. Op sectie 7 zitten 2 bruine blauwtjes.

Op sectie 4 zie ik vrijwel altijd roodborsttapuiten en vandaag een jonge.

Het voorzichtige piepje van een pieper.

Moeraszoutgras

Zondag 8 juli 2018
Nu ik weet waar moeraszoutgras staat bij het Kennemermeer ga ik kijken of ik het mooi op de foto kan krijgen. Eerst zie ik een puntsnuitbladroller die niet algemeen is.

De aardhommel is in slaap gedommeld.

Wonderbaarlijk zoals het moeraszoutgras er uit ziet.

Het staat in de buurt van heel veel heen.

En dwergzegge, maar die staat hier overal.

Ik kom nog een zilverstreepgrasmot tegen.

Ruw walstro.

Ik denk een hele kleine boorvlieg te zien, het is echter de prachtvlieg: Herina frondescentiae. Net op het moment van afdrukken springt hij.

Een bruin zandoogje in de avondzon.

Langs het fietspad ga ik nog even kijken of ik het vierentwintig-stippelig lieveheersbeestje zie. Wel het larfje gevonden, die zitten vaak in de buurt van de vraatsporen.

En daarnaast een ruitrandwants op het zeepkruid.

Kleintjes

Vrijdag 6 juli 2018
Gelukkig heb ik mijn fotospullen meegenomen naar badminton, want als ik daarna langs een sloot fiets zie ik kleine kuifeendjes, die zie ik zelden.

Maar jonge kluutjes heb ik nog nooit gezien, dus ik tref het.

Al helemaal zelfstandig.

Heel schattig.

Langs de Mooie Nel staan heel veel berenklauwen, het lijkt wel een berenbos.

Bij het slootje bij Penningsveer kijk ik naar krabbenscheer, je weet maar nooit of er een groene glazenmaker ooit komt. Ondanks het mooie weer, bijna geen juffertje te zien. Een weidevlekoog vind ik wel leuk, het is een zweefvlieg.

Aan de overkant van het slootje landt een atalanta op een berenklauw.

Langs het fietspad in de Heksloot staat roze duizendguldenkruid.

Landelijk plaatje.

Twee jonge eendenkontjes.

Bij het landje van Gruijters staat een grauwe gans tussen de goudknopjes.

Orchideeën tellen

Donderdag 5 juli 2018
Heerlijk om weer in dit prachtige gebied orchideeën te tellen met Maarten. Wilgen, riet, moerasrolklaver en veel moeraswespenorchideeën (te veel om te tellen, die tellen we niet).

De laatst rietorchidee die nog bloeit.

Een enkele groenknolorchidee staat nog in bloei.

Maarten laat me de stippelzegge zien.

Hij vindt het ook heel leuk zoals de groenknollen groeien tussen de resten van de knopbies.

Koevinkjes

Woensdag 4 juli 2018
Alleen het duinkruiskruid doet het nog goed in deze kurkdroge periode. Daar zien Joke en ik nog wel vlinders op, zoals de keizersmantel.

En op sectie 11 zitten er veel koevinkjes op en er komt nog eentje aan vliegen.

Op sectie 17 zitten er zelfs 5 koevinkjes op en één bruin zandoogje.

Ik ga een keer mee met Nico naar het ziekenhuis, maar ik heb geen fototoestel bij me. Ik krijg Nico zijn Olympus E330 mee, dan kan ik nog een rondje om. Vlak bij het ziekenhuis zitten nog piepjonge meerkoetjes.

Je ziet hoe kwetsbaar zo’n koppie is.

In het water zwemmen er 2 en op het eilandje nog 4.

Ik wil het pad door de Heksloot fietsen zoals gewoonlijk, maar opeens staat er een bord dat het alleen voor voetgangers is. Nou ja, dan maar een stukje met de fiets aan de wandel, want mijn fototoestel zit in mijn fietstas. Toevallig kom ik daar ook Maarten tegen die zegt dat ze morgen orchideeën gaan tellen bij het Kennemermeer en hij vraagt of ik ook kom. In het slootje tref ik nog 2 jonge fuutjes. Eentje krijgt nog zwemles: spreid-sluit-spreid.

Duiken gaat ook nog niet zoals het hoort, het lijkt meer op watertrappelen boven water.

Jong puttertje

Dinsdag 3 juli 2018
Vandaag loop ik de Cremermeerroute, ik zou wat vroeger beginnen, maar ik vind het zo heet, dat ik weer niet vroeg ben, terwijl het buiten heerlijk is. Ik tref het dat een jong puttertje even blijft poseren.

Op de koningsweg kom ik regelmatig een kleine parelmoervlinder tegen.

Op het voetpad zit een zwartsprietdikkopje en een groot dikkopje op slangenkruid.

Terug op mijn vlinderroute zit een roodborsttapuit, die zit daar altijd in hetzelfde gebiedje.

Opeens sta ik oog in oog met een damhert.

Die er even later als een haas vandoor gaat.

De koniks staan er als gewoonlijk heel relaxed bij. Het is net alsof er bergen op de achtergrond zijn.

Op de terugweg kijk ik bij de tankval of ik dodaarsjes zie met kleintjes. Die niet, wel 7 jonge meerkkoeten met hun ouders. Ik denk dat ze hier gevoerd worden, want zodra je daar gaat staan, dan komen ze naar je toe.

Bevertjes

Maandag 2 juli 2018
Met Hanneke ga ik een rondje Kennemermeer doen. Het zou een hele warme dag zijn, hier valt het gelukkig mee, het is ideaal weer. Ik zie iets roods in een plant, oeps, het zijn 2 moertjes met rode vleugeltjes, laat ik ze maar met rust laten.

We zijn allebei gek op bevertjes, zo leuk.

Gevleugeld hertshooi.

De zeegroene zegge die we van het voorjaar zo prachtig in bloei zagen staan heeft nu vruchten.

We kijken nog naar rond wintergroen, daar staat kwelderzegge in de buurt. We kunnen deze zegge mooi determineren omdat hij precies voldoet aan de tekening (51).

We lopen tussen de struiken door waar een smal paadje is, daar staan mooie grasjes tussen.

We gaan wat eten op het terras van een strandtent. Bij de strandopgang staat het helm ons toe te wuiven.

We gaan het gebied weer in op zoek naar zoutgras, dat is moeilijk te vinden, maar is wel gelukt. Ondertussen hoor ik een rietgors en het leuke is dat ik hem zie en niet zie, omdat hij op een rietstengel zit die steeds naar beneden buigt door de wind. Een citroenvlinder snoept van de ratelaar.

Hier en daar staan een paar plukjes veenpluis.

Hanneke ziet nog knoopkruid waar ik zomaar aan voorbijgelopen ben. Ik had het hier ook niet verwacht.